အခန်း ၁၀၀၅

အခန်း (၁၀၀၅) ကောင်းကင်ယွမ်ဆေးလုံး၊ မကောင်းဆိုးဝါးသူတော်စင်စာရင်း။ (၃)

ဝိညာဉ်မီးတောက်များ အားကောင်းစွာ တောက်လောင်နေပြီး စူးချန်ခုန်းက အဖိုးတန် ဆေးပင်များကို ဆေးအိုးထဲသို့ ထည့်သွင်းသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဆေးပင်များကို ဆေးအိုးအတွင်း၌ ပြန်လည်သန့်စင်သည်။ ဆေးအိုးမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရား အမှတ်အသားများ တောက်ပလာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက မီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဆေးအိုးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဆေးချက်နည်းအတိုင်း အဆင့်ဆင့် လုပ်ဆောင်သည်။ သုံးရက်တာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကုန်ဆုံးသွားလေ၏။

"ဘုန်း"

ဆေးအိုးအတွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ မငြိမ်မသက် ဖြစ်သွားပြီး အသံကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာကာ မီးခိုးငွေ့များ အနက်ရောင် တိမ်တိုက်ကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရှုံးသွားပြီ" စူးချန်ခုန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ မူလအနှစ်ရည် ငါးကျပ်သား ရှုံးသွားလေပြီ။

"ဆက်လုပ်မယ်"

စူးချန်ခုန်း လက်မလျှော့ပါ။ အနည်းငယ် ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ဆေးအိုးကို သန့်စင်ကာ ဒုတိယနှင့် တတိယအကြိမ် စတင်သည်။ တစ်လကျော်အတွင်း ဆေးဆယ်တစ်သုတ် သုံးခဲ့ပြီး အကြိမ်ကြိမ် ကျရှုံးနေရာ သိသိသာသာ ဆုံးရှုံးနေလေသည်။

"နတ်ဆေးလုံးချက်ဖို့ဆိုရင် နတ်ဆေးပင်တွေကို အသုံးပြုရပြီး ပါဝင်ပစ္စည်းအမျိုးအမျိုးရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို အစွန်းဆုံးထိ တွန်းပို့ပြီး ပေါင်းစပ်ရမယ်" တဖြည်းဖြည်းနှင့် စူးချန်ခုန်း၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းရည်ရမှတ်များက သူ့ကို နားလည်သဘောပေါက်လာစေသည်။

အဂ္ဂိရတ်ပညာဆိုတာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုအားလုံးကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပြီးပြည့်စုံစွာ ရောနှောပြီး ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေရဲ့ သဘာဝကို သူ့ရဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အစွမ်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပြသနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းပင်။

စူးချန်ခုန်းသည် အချိန်တွေကုန်လို့ကုန်မှန်းမသိအောင် အဖိုးတန် ဆေးတစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ဖော်စပ်နေခဲ့သည်။

နှစ်လအကြာတွင် ကောင်းကင်ပြာပြာနှင့် တိမ်တိုက်ဖြူဖြူလေးများအောက် ပေါများကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသော ကျယ်ပြန့်သော လွင့်မျောတိမ်တိုက် ဂူအိမ်တော်၏ ချိုင့်ဝှမ်းတွင် ဆေးလုံးတစ်သောင်းမီးဖို၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်မီးတောက်သည် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းပြီး စုဝေးလာခဲ့သည်။

"အောင်မြင်ပြီကွ" စူးချန်ခုန်း ရွှင်လန်းတက်ကြွစွာ ဆိုလေ၏။

လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ဆေးအိုးအဖုံး ပွင့်သွားပြီး ဝိညာဉ်အလင်းတန်းဖြင့် ပတ်ရံထားသော ဆေးလုံးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆေးလုံးသည် ရွှေရောင်အမှတ်အသား သုံးခုဖြင့် တောက်ပနေပြီး သေးငယ်သော်လည်း အလေးချိန် ရှိသည်။

"ကောင်းကင်ယွမ်ဆေးလုံး တစ်လုံး အောင်မြင်ဖို့ အကြိမ်သုံးဆယ် ကြိုးစားလိုက်ရတယ်"

စူးချန်ခုန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဆေးအသုတ် သုံးဆယ်ကို အသုံးပြုလိုက်ရသဖြင့် ဆုံးရှုံးမှု ကြီးမားသော်လည်း သူ ဝမ်းမြောက်နေသည်။

အဂ္ဂိရတ်ပညာ (ဧကဒသမ နယ်ပယ်၊ ဘိုးဘေးတို့၏ ထွန်းလင်းထောက်ပကို တုန်လှုပ်စေခြင်း၊ ၁%)

စူးချန်ခုန်း၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာဟာ နတ်ဆေးလုံးတွေ ပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ၁၁ ခုမြောက် နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဆက်ပြီး ဖော်စပ်မယ်ဆိုရင် အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာ ပိုမြင့်လာလိမ့်မယ်"

ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများကို အသုတ်လိုက်ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက နတ်ဆေးလုံးများကို တစ်လုံးချင်းစီပြုလုပ်ခြင်းသည် ထိရောက်မှုနည်းပါးသည်မှာ သေချာသော်လည်း နတ်ဆေးလုံးများစွာကို တစ်ပြိုင်နက်ပြုလုပ်ခြင်းသည် အလွန်ခက်ခဲပြီး ကျရှုံးမှုနှုန်းမြင့်မားသည်။

သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာသည် အဆင့် ၁၂သို့ မရောက်မချင်း မဖြစ်နိုင်ဟု စူးချန်ခုန်း ခံစားရသည်။

စူးချန်ခုန်းက ဆေးလုံးကို ကျောက်စိမ်းပုလင်းထဲ ထည့်သိမ်းလိုက်သည်။ ခြောက်လအကြာတွင် ဆေးအသုတ်တစ်ရာလုံး အသုံးပြုပြီး ကောင်းကင်ယွမ်ဆေးလုံး ငါးလုံး ရရှိခဲ့သည်။

မူလအနှစ်အရည် ၅၀၀ ကျပ်သား ကုန်ကျခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယွမ်ဆေးလုံး တစ်လုံးရဲ့ တန်ဖိုးဟာ မူလအနှစ်အရည် ၅၀ ကျပ်သားလောက် ရှိပါသည်။ စူးချန်ခုန်းဟာ မူလအနှစ်အရည် ၂၅၀ ကျပ်သားနီးပါး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပေမယ့် သူ့ရဲ့တိုးတက်မှုကတော့ ငြင်းမရနိုင်လောက်အောင် အံ့မခန်းပါပင်။

မူလအဆီအနှစ်အရည် အရင်းအမြစ် ရာဂဏန်းအနည်းငယ်က သူ့ရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပြီး ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်မှာရှိတဲ့ သူတော်စင်ဆေးလုံးအိမ်တော်ရဲ့ နေထိုင်သူတွေကို စူးချန်ခုန်းရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာမှာ အံ့မခန်း တိုးတက်မှုကြောင့် အံ့အားသင့်ပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စေမှာပင်။

“ဒီကောင်းကင်ယွမ် နတ်ဆေးလုံးတွေကို ရောင်းချပြီး ငွေပြန်ရမယ်။ ကောင်းကင်ယွမ်နတ်ဆေးလုံး အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်မှုနှုန်းကို ဆက်လက်မြှင့်တင်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ မူလအနှစ်ရည်တွေကို ရှာဖွေဖို့ အဂ္ဂိရတ်ပညာအအပေါ် မှီခိုနိုင်တဲ့အထိ ကြိုးစားရမယ်။”

စူးချန်ခုန်းသည် မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် ဖော်စပ်ထားသော ကောင်းကင်ယွမ် နတ်ဆေးလုံး ၅ လုံးကို အသုံးမပြုခဲ့ဘဲ မိမိ၏အဂ္ဂိရတ်ပညာ ဆက်လက်တိုးတက်စေရန်အတွက်သာ အသုံးပြုခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်တန်းပေါ်တွင် အမှန်တကယ်ပင် အဆင်ပြေချောမွေ့နေပြီး ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်ကို နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ရုံသာမက အဂ္ဂိရတ်ပညာတွင်လည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်အောင်မြင်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်ရှိ လနက်ဂူအိမ်တော်တွင် တောင်သခင် ကျန်းယောင်သည် နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်လာစေရန် တိတ်တဆိတ် လေ့ကျင့်နေသည်။ ရုတ်တရက် ကျန်းယောင် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည်။

"ယွဲ့ရှင်းက ငါ့ကို လာတွေ့ချင်တာလား တစ်ခုခု ဖြစ်လို့များလား"

ယွဲ့ရှင်းသည် ကောင်းကင်သူတော်စင်တောင်ရှိ စစ်သည်များ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။ သူ လာရောက်တွေ့ဆုံခြင်းမှာ အရေးကြီးသော ကိစ္စ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ"

ကျန်းယောင်က ကျင့်ကြံမှုကို ရပ်လိုက်ပြီး ဂူအိမ်တော် တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ ရွှေရောင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော ယွဲ့ရှင်း ဝင်ရောက်လာသည်။

"တောင်သခင်" ယွဲ့ရှင်းက လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ကျန်းယောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ယွဲ့ရှင်းကိုကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်း တပ်မှူးယွဲ့ရှင်း ..အခုလို လာတွေ့တာဆိုတော့ ငါကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ရမယ့် ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိပုံပဲ။ ပြောပြပါ"