အခန်း ၂၁၆

အခန်း (၂၁၆) ဒီအကောင်ကြီးကို မင်းက ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ခေါ်တာလား

လယ်ယာခြံဝင်း၏ အနောက်ဘက်တောင်ပေါ်တွင်။

ရှောင်ဟွာနှင့် လူးနားတို့က တကယ်ကို အတူတကွ နေထိုင်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဟွာက အလွန် ဉာဏ်ကောင်းပြီး ယုန်များ မည်သည့်နေရာတွင် ပေါများသလဲ ဆိုသည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထား၏။

၎င်းက လူးနားကို ခေါ်ကာ တောင်ကုန်းတစ်ခုဆီသို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြေးသွားတော့သည်။

ဤတောင်ကုန်းပေါ်တွင် ယုန်တွင်းများ အများအပြား ရှိနေပြီး မြေသားကလည်း အလွန် ပျော့ပျောင်းကာ နေရာအနှံ့တွင် တွင်းပေါက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ဤသည်မှာ ယုန်များ ချန်ထားရစ်ခဲ့သော အရာများပင် ဖြစ်သည်။

လူးနားက ရှောင်ဟွာကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အကြည့်များထဲတွင် အတော်လေး ချီးကျူးနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

၎င်းက...

'မဆိုးပါဘူး... မင်းက ဒီလိုနေရာမျိုးကို ရှာတွေ့နိုင်ဖို့ တော်တော်လေး စွမ်းရည်ရှိတာပဲ'

ဟု ပြောနေသယောင်ပင်။

တကယ်တော့ ထိုစဉ်က ရှောင်ဟွာကို တားဟွာ က ဤနေရာသို့ ခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤနေရာတွင် လတ်ဆတ်သော ယုန်သားများကို စားသုံးနိုင်ပေသည်။

ရွှီယန်၏ လယ်ယာခြံဝင်းတွင် ယုန်သား မရှိသဖြင့် ရှောင်ဟွာက အနည်းငယ် လွမ်းဆွတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ နှစ်ကောင် လမ်းလျှောက်နေစဉ်မှာပင် ယုန်တစ်ကောင်က ယုန်တွင်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့၏။

လူးနား၏ တုံ့ပြန်မှုက အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် ၎င်းက အရှေ့သို့ ဝုန်းခနဲ ခုန်အုပ်သွားတော့သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် လူးနားက ဆူဖြိုးနေသော တောယုန်ကြီး တစ်ကောင်ကို ကိုက်ချီကာ ပြန်ရောက်လာခဲ့၏။

လူးနားက ခေါင်းကို မော့ထားပြီး အလွန် ခန့်ညားနေသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

ရှောင်ဟွာ ကလည်း ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ပျော်ရွှင်နေပုံရ၏။

ကျားသစ်များက အချင်းချင်း အဆင်ပြေပြေ နေနိုင်ပါက အရှုံးအမြတ် တွက်ချက်နေမည် မဟုတ်ချေ။

လူးနားက ယုန်ကို မြေကြီးပေါ်ချထားပြီးနောက် ရှောင်ဟွာနှင့် အတူတကွ စားသောက်ကြတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို အဝေးမှနေ၍ ရွှီယန်က အားလုံး မြင်တွေ့နေရ၏။

ရွှီယန်က ခေါင်းကို ပုတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မဟုတ်သေးပါဘူး... ဒီကောင်လေး အချောင် ထပ်စားနေပြန်ပြီပဲ"

"အရင်တုန်းက အမေ့ဆီက အချောင်စားတယ်... ပြီးတော့ ငါ့ဆီလာကပ်တယ်... အခု မိန်းမဆီက အချောင်စားနေပြန်ပြီ"

"အသုံးကျတဲ့ အလုပ်ဆိုလို့ တစ်ခုမှကို မလုပ်တာပါလား"

"ရှောင်ဟွာရေ... တော်သေးတာပေါ့ မင်းက ကျားသစ် ဖြစ်နေလို့... လူသာဆိုရင် တခြားလူတွေ ဘယ်လိုတောင် ကဲ့ရဲ့လိုက်ကြမလဲ မသိဘူးကွာ"

ရုပ်ရည်ချောမောတာနဲ့ မျက်နှာပြောင်တိုက်နိုင်တာကလည်း စွမ်းရည်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော လူများကလည်း မနည်းလှချေ။

ရှောင်ဟွာက ရုပ်လုံးရုပ်ပေါက်လှပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်ကတော့ ပြောစရာမလိုအောင်ပင်။

လူးနား ကတော့ ငယ်စဉ်ကတည်းက အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရပြီး ခက်ခက်ခဲခဲ ရှင်သန်ခဲ့ရသဖြင့် အနည်းငယ် အထီးကျန်ဆန်သော စရိုက်ရှိသူ ဖြစ်၏။

၎င်းက ရှောင်ဟွာနှင့် သိကျွမ်းပြီးနောက် ရှောင်ဟွာ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် စိတ်ခံစားချက်များ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

တကယ်ကို ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ စုံတွဲလေးပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် ရွှီယန်က ရှောင်ဟွာကို အမဲလိုက်တတ်အောင် သင်ယူစေချင်သည်။ အလုပ်လုပ်သင့်လျှင်တော့ လုပ်ရမည်သာ ဖြစ်၏။

ကျားသစ် နှစ်ကောင်က ထိုနေရာတွင် ယုန်ကို စားနေကြပြီး ရွှီယန်က ဝင်မနှောင့်ယှက်ခဲ့ချေ။

သူတို့ နှစ်ကောင် ယုန်ကို စားသောက်ပြီးစီးသွားပြီးနောက် ခဏမျှ လမ်းလျှောက်နေကြချိန်ရောက်မှသာ ရွှီယန်က ရှောင်ဟွာကို တစ်ချက် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ရှောင်ဟွာက အသံကြားသည်နှင့် ၎င်း၏ ကြီးမားထူထဲသော ခြေဖဝါးကြီး လေးဖက်ဖြင့် ခုန်ဆွခုန်ဆွလုပ်ကာ ရွှီယန် ရှိရာသို့ ပြေးလာခဲ့၏။

ကျားသစ်နက် ကတော့ အဝေးမှ နေရာမှာပင် ရပ်နေပြီး လှမ်းကြည့်နေရုံသာ ကြည့်နေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ၎င်းက ရွှီယန်ကို ထပ်မံ ဟိန်းဟောက်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

သတိကြီးသော တောရိုင်း တိရစ္ဆာန်များက လူသားများနှင့် လွယ်လွယ်ကူကူ ရင်းနှီးလေ့ မရှိကြပေ။

သူတို့၏ တောရိုင်း သဘာဝက ကြီးမားသဖြင့် လူသားများနှင့် အတူတကွ မနေထိုင်နိုင်ကြချေ။

ဥပမာအားဖြင့် တားဟွာ ဆိုလျှင် လူကောင်းကတ် ကြောင့် ရွှီယန်ကို ခင်မင်ရင်းနှီးသော်လည်း အခြားလူများ အနားသို့ လုံးဝ မကပ်သလို လူသားများ လှုပ်ရှားသွားလာသည့် ဧရိယာသို့လည်း လုံးဝ မကပ်ချေ။

"ရှောင်ဟွာ... မင်းက တော်တော် စွမ်းတာပဲ... လူးနား ကိုတောင် အမဲလိုက်ဖို့ ခေါ်သွားနိုင်ပြီလား"

"ဒါပေမယ့် မင်းကိုယ်တိုင်လည်း လုပ်တတ်အောင် သင်ရမယ်နော်"

"အမြဲတမ်း ဒီလိုကြီး ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ရွှီယန်က ရှောင်ဟွာ၏ မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ရင်း ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။

ရှောင်ဟွာက အလွန် ပျော်ရွှင်နေပြီး အမွေးထူထူ အမြီးရှည်ကြီးကို ဘယ်ညာ ခါယမ်းနေကာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ချစ်စရာ ကောင်းနေပေသည်။

ဤကောင်လေးက အရင်လိုပင် အပြစ်ကင်းစင်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။

ကြီးပြင်းလာခဲ့သည့် ပတ်ဝန်းကျင်က အလွန် ချောမွေ့လွန်းသဖြင့် တက္ကသိုလ်မှ ယခုမှ ဘွဲ့ရကာစ ကျောင်းသား တစ်ယောက်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး နှစ်နှစ်ခန့် အတွေ့အကြုံ ယူလိုက်လျှင်တော့ မျက်လုံးများ ပြောင်းလဲသွားမည်ဟု ခန့်မှန်းရ၏။

"ကောင်းပြီလေ... မင်း ဒီမှာပဲ ဆော့နေလိုက်တော့... ဗိုက်ဆာရင် လယ်ယာခြံဝင်း ကို ပြန်လာခဲ့ပေါ့... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လမ်းကို မှတ်မိနေတာပဲ မလား"

ရွှီယန်က ရှောင်ဟွာနှင့် ခဏမျှ ဆော့ကစားပြီးနောက် ၎င်း၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ မိန်းမ ရှိရာသို့ ပြန်သွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ရှောင်ဟွာက ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးထွက်သွား၏။ ကျားသစ် နှစ်ကောင် အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားပြီး တောအုပ်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရွှီယန် လုံးဝ စိတ်အေးသွားပြီဖြစ်ရာ အနောက်ဘက် တောင်ပေါ်မှ ထွက်ခွာလာပြီး လယ်ယာခြံဝင်းသို့ တောက်လျှောက် ပြန်လာခဲ့သည်။

ယခု နွေဦးရာသီတွင် လယ်ယာခြံဝင်းက အလွန် အလုပ်များလှ၏။

နေရာတိုင်းတွင် စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

စိုက်ပျိုးပြီးပါက ရေလောင်းရမည်... မြေဩဇာ ကျွေးရမည် ဖြစ်ပြီး မြေကြီးကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် ထွန်ယက်နေရ၏။

မြက်ခင်းနှင့် အာလူးများကို ဧက ၂၀ ကျော်ခန့် စိုက်ပျိုးထားသဖြင့် ဧရိယာက အလွန် ကျယ်ဝန်းလှသည်။

ဆက်တိုက် တည်ရှိနေသော စမတ် မှန်လုံအိမ် ၁၀ ခုကို ကြည့်ရသည်မှာလည်း ပို၍ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။

ယခု ပြသထားသော အတိုင်းအတာ အရဆိုလျှင် ထိုဒေသတွင် အကြီးဆုံး လယ်ယာခြံဝင်း ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။

စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်မှ ဆရာများနှင့် ကျောင်းသားများက တစ်ခါတစ်ရံ ဤဘက်သို့ လှမ်းကြည့်တတ်ကြသည်။

ဆရာများက ကျောင်းသားများ၏ အရှေ့တွင် ချီးကျူးစကားများပင် ပြောဆိုနေကြ၏။

"ခြံပိုင်ရှင် ရွှီရဲ့ လယ်ယာခြံဝင်းက စံချိန်မီ ခေတ်မီ လယ်ယာခြံဝင်း တစ်ခုပဲ... လူနေဆောင် ဧရိယာတွေကို အသစ် ပြန်မဆောက်ရသေးပေမယ့် မှန်လုံအိမ်တွေနဲ့ စိုက်ခင်းတွေကတော့ ခေတ်မီတဲ့ ပုံစံမျိုး ရနေပြီလေ"

"ဒီလို လယ်ယာခြံဝင်း ကနေ ထုတ်လုပ်တဲ့ သီးနှံတွေ အကုန်လုံးက အရည်အသွေး အရမ်း မြင့်တယ်"

"သင့်တော်တဲ့ ရောင်းချမယ့် လမ်းကြောင်းကိုသာ ရှာတွေ့သွားရင် ဒီလယ်ယာခြံဝင်း က အဆင်ပြေပြေ လည်ပတ်နိုင်သွားပြီး ပိုပိုကြီးလာမှာပဲ"

ထိုအထိ ပြောပြီးနောက် ဆရာက ထပ်မံ ဖြည့်စွက် ပြောဆိုလိုက်သေး၏။

"ဒါပေမယ့် ဒီအရာတွေက ပြောရတာ လွယ်ပေမယ့် တကယ် လက်တွေ့ လုပ်ဖို့ကတော့ အရမ်းကို ခက်ခဲတယ်"

"လယ်ယာခြံဝင်းကို ကြီးပွားတိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ သူတွေ အကုန်လုံးက သာမန်လူတွေ မဟုတ်ကြဘူး"

ကျောင်းသားများက ရွှီယန်၏ လယ်ယာခြံဝင်းကို လှမ်းကြည့်ရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် လေးစားမှုနှင့် အားကျမှုများ အပြည့်ဖြစ်နေကြ၏။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ရွှီယန်က ဟောသွန်းဘီဂိုးနီးယား ပန်းများကို စိုက်ပျိုးရန် အလုပ်များနေသည်။

ဟောသွန်းဘီဂိုးနီးယား ပန်းများက နေရောင်ခြည်ကို ကြိုက်နှစ်သက်ပြီး စိုစွတ်ကာ မြေဆီဩဇာ ကောင်းမွန်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို သဘောကျသော်လည်း အပူချိန် အလွန် မြင့်မား၍ မရနိုင်ချေ။

ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင်လည်း သတိထားရမည့် အချက်များ ရှိ၏။

ဥပမာ မွန်းလွဲပိုင်း နေရောင်ခြည် တိုက်ရိုက် ကျရောက်ပြီး မှန်လုံအိမ် အပူချိန် မြင့်မားလာပါက လိုက်ကာများကို ဆွဲတင်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး နေရောင်ကာ အမိုးဖျင် တစ်ထပ်ကိုလည်း အုပ်ထားပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ဟောသွန်းဘီဂိုးနီးယား ပျိုးပင်လေးများ အနာတရ မဖြစ်စေရန် နေ့စဉ်ရက်ဆက် ဤသို့ လုပ်ဆောင်ပေးရမည် ဖြစ်၏။

တောရိုင်းထဲတွင် ပေါက်ရောက်သော ဤရှားပါး အပင်များက ပုံမှန်အားဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ရန် အတော်လေး ခက်ခဲတတ်ပေသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ဟောသွန်းဘီဂိုးနီးယား မျိုးစေ့များကို ပြုစုပျိုးထောင်ပြီးမှသာ စိုက်ပျိုးရခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ရွှီယန် ရရှိထားသော စနစ်၏ ဆုလာဘ်များက တိုက်ရိုက် စိုက်ပျိုး၍ ရသဖြင့် ဘာမှ ထွေထွေထူးထူး မရှိလှချေ။

မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ရာသီဥတုက သာယာနေ၏။

မာဝန်က ရွှီယန်၏ ကားကို ထုတ်ယူကာ ဆေးကြောပေးနေသည်။

ဝမ်ဝူကတော့ လယ်ယာခြံဝင်း အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ကာ ယွမ်တစ်သန်းတန် ထွန်စက်ကြီးကို မောင်းနှင်ပြီး အလုပ်သွားလုပ်နေ၏။

ဤထွန်စက်ကြီး၏ စွမ်းဆောင်ရည်က အလွန် မြင့်မားသဖြင့် အချို့ ရွာများက စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းများကို စုပေါင်း လုပ်ဆောင်ရန် လယ်ကွက်များ ဖော်ထုတ်ရာတွင် ရွှီယန်၏ လယ်ယာခြံဝင်းနှင့် ဈေးနှုန်း ညှိနှိုင်းကာ ထွန်စက်ကြီးကို ငှားရမ်း အသုံးပြုကြသည်။

ရွှီယန်လည်း ဤမှတစ်ဆင့် ငွေအနည်းငယ် ရှာနိုင်ခဲ့၏။

ရွာထဲတွင် အသေးစား ထွန်စက်များ အများအပြား ရှိသော်လည်း မြေများများစားစား မထွန်ယက်နိုင်သဖြင့် ငှားရမ်းရသည်က သိပ်မတန်လှချေ။

အကြီးစား ထွန်စက်ကြီးကတော့ စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းမွန်ပြီး တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ထွန်ယက်နိုင်သည့် ဧရိယာက အလွန် ကျယ်ဝန်းကာ ပျမ်းမျှအားဖြင့် ပိုက်ဆံ သိပ်အများကြီး မကုန်သဖြင့် ရွှီယန်ထံ လာရောက် ငှားရမ်းသူများ မနည်းလှချေ။

လယ်ယာခြံဝင်း ဆိုသည်မှာလည်း ဝင်ငွေရှာရမည် မဟုတ်ပါလား။

ဆောင်းဦးရာသီ ရောက်သည်အထိသာ ထိုင်စောင့်နေ၍ မရနိုင်ချေ။ သာမန်အချိန်များတွင်လည်း ရသလောက်လေး ရှာရမည် ဖြစ်၏။

ကျန်ရှိသော ဝန်ထမ်းများကတော့ လယ်ယာခြံဝင်း အတွင်းတွင်သာ အလုပ်လုပ်ကြသည်။

မွေးမြူရေးခြံတွင် အဓိကအားဖြင့် အိမ်မွေးဝက်များ နှင့် ငန်းများကိုသာ မွေးမြူထား၏။

ဤငန်းအုပ်စု၏ ဆက်ဆံရေးက အတော်လေး ကောင်းမွန်ပြီး တစ်နေကုန် အတူတကွ စုရုံးနေတတ်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ကို သွားရန်စ၍ မရနိုင်ချေ။

မာဝန် ဆိုလျှင် တစ်ခါတစ်ရံ သူတို့ကို အစာသွားကျွေးရန်ပင် ဝန်လေးနေတတ်၏။ အထဲသို့ ဝင်သွားသည်နှင့် ငန်းအတော်များများက အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ လိုက်လံ ကိုက်ခဲတတ်ကြသည်။

ယခုက ငန်းများ အကောင် မကြီးသေးသဖြင့် တော်သေးသည်ဟု ဆိုရမည်။

နောင်တစ်ချိန် ကြီးလာပါက မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို မသိနိုင်ချေ။

တကယ့်ကို လူမိုက်ဂိုဏ်း တစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်၏။

အလုပ်များသည် ဆိုသော်လည်း လယ်ယာလုပ်ငန်း ဖြစ်သဖြင့် စိတ်ဖိစီးမှု သိပ်မရှိဘဲ ညဘက်လည်း အချိန်ပို ဆင်းရန် မလိုအပ်ချေ။

အားလုံးက ကိုယ်ပိုင် အလုပ်လေးများကို လုပ်ကိုင်နိုင်ကြ၏။

ဥပမာ ကျန်းရှန်ချန်က ကိုယ်ကာယ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ရသည်ကို သဘောကျပြီး ဝမ်ဝူက ဓာတ်ပုံရိုက်ရသည်ကို ဝါသနာပါကာ မာဝန်က လက်ဖက်ရည် သောက်ရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး လီဆန်းကတော့ လယ်ယာခြံဝင်း အတွင်း နေရာအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာကာ ဟိုကြည့်ဒီကြည့် လုပ်ရသည်ကို သဘောကျပေသည်။

ရွှီယန်ကတော့ ပုံမှန်အားဖြင့် သူ့အခန်းထဲတွင် ကွန်ပျူတာ သုံးကာ အချိန်ဖြုန်းလေ့ ရှိ၏။

ရှောင်ဟွာ က ဤရက်ပိုင်းအတွင်း လယ်ယာခြံဝင်းတွင် မရှိသဖြင့် ရွှီယန်က တစ်ခါတစ်ရံ တောင်ထဲသို့ ဝင်ကာ ၎င်း၏ အခြေအနေကို သွားရောက် ကြည့်ရှုလေ့ ရှိသည်။

လီဟွာကြောင်လေး ကတော့ ညဘက် လှုပ်ရှားပြီး နေ့ဘက် အိပ်စက်သည့် အလေ့အထ ရှိဆဲဖြစ်ကာ နေ့တိုင်း နံနက်စောစော ပြန်လာပြီး အိပ်စက်ကာ တစ်ရေးအိပ်လျှင် တစ်နေကုန် အိပ်ပြီး ညဘက်ကျမှ အပြင်ထွက်ကာ ဆော့ကစားလေ့ ရှိ၏။

ရှောင်ဟေးကတော့ ရိုးရာတောခွေး အုပ်စုထဲတွင် ပျော်ရွှင်စွာ ဆော့ကစားနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ရိုးရာတောခွေး အဖြူမလေးကို အဖော်ပြုပေးတတ်သေးသည်။

မာလီနွိုက်ခွေး ယွမ်ပေါင် က မူလက သခင်အပေါ် သစ္စာရှိပြီး သခင်ကိုသာ အာရုံစိုက်တတ်သော်လည်း ရှောင်ဟေးနှင့် အတူ အပြင်သို့ အကြိမ်အနည်းငယ် ထွက်သွားပြီးနောက် ၎င်းလည်း ခွေးဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ လမ်းသရဲ အဖွဲ့ဝင် တစ်ကောင် ဖြစ်သွားခဲ့၏။

ဒရယ်ပြောက်လေး ကတော့ နေ့တိုင်း ပျော်ရွှင်နေပြီး ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဆော့ကစားနေတတ်သည်။

မြင်းနက်ကြီး ကိုလည်း နေ့တိုင်း အပြင်သို့ ထုတ်ကာ လယ်ယာခြံဝင်း အတွင်း နှစ်ပတ်ခန့် လှည့်ပတ် လမ်းလျှောက်စေ၏။

ထို့အပြင် မြေခွေး သုံးကောင် နှင့် သစ်တောက်ငှက် နှစ်ကောင်လည်း ရှိသေးသည်။ လယ်ယာခြံဝင်း အတွင်းရှိ အဖွဲ့ဝင်တိုင်းက ကိုယ်ပိုင် ဘဝလေးများနှင့် ရှင်သန်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုနေ့တွင် ရွှီယန်က တောင်စောင့်နတ်လေး၏ နယ်မြေသို့ သွားရောက် လည်ပတ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ လိုက်ဖ်လွှင့်ခြင်းကိုလည်း တောနက်ကြီးထဲတွင်သာ ဆက်လက် ပြုလုပ်မည် ဖြစ်၏။

သူက ဤအရာများအပေါ် မှီခိုကာ ပရိသတ် အမြောက်အမြားကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အင်တာနက်သုံးစွဲသူများကလည်း သူ တောင်ထဲဝင်သည့် အကြောင်းအရာများကို ကြည့်ရှုရန် နှစ်သက်ကြပေသည်။

မိနစ်တိုင်း စက္ကန့်တိုင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ဤကဲ့သို့သော တောင်တန်းကြီးမျိုးကို လူအများစုက လုံးဝ မဝင်ရဲကြချေ။ ထို့ကြောင့် လိုက်ဖ် မြင်ကွင်းမှတစ်ဆင့် လေ့လာခွင့် ရခြင်းက အလွန် ကောင်းမွန်ပေသည်။

ယနေ့လည်း မာဝန်က ကားမောင်းကာ သူ့ကို တောင်ထဲသို့ လိုက်ပို့ပေး၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရွှီယန် တစ်ယောက်တည်း ဝင်ရောက်ခြင်းဖြစ်ရာ အရှိန်က ပိုမြန်ပြီး ပို၍ ပေါ့ပါး လွတ်လပ်နေပုံရသည်။

ဒရုန်းက တောင်ထဲရှိ မြင်ကွင်းများကို ရိုက်ကူးပေးနေ၏။

လိုက်ဖ် ခေါင်းစဉ်မှာ...

[နွေဦးပေါက်ပြီ ဆိုတော့... တောရိုင်း အရှေ့မြောက်ကျား ကို သွားကြည့်ကြရအောင်]

ဤခေါင်းစဉ်ကို မြင်သောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ အားလုံး ကြောင်အမ်းသွားကြတော့၏။

'တရားဥပဒေ ဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလား...'

'ဥပဒေ ဆိုတာရော ရှိသေးရဲ့လား...'

'ဒါက လူလုပ်တဲ့ အလုပ်လား...'

'ဘယ်သူကများ တောအုပ်ထဲမှာ တောရိုင်း အရှေ့မြောက်ကျား ကို သွားကြည့်တတ်လို့လဲ'

ခေါင်းစဉ်က ဆွဲဆောင်မှု အလွန် ကောင်းလွန်းသဖြင့် လိုက်ဖ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသူ အရေအတွက်က အလွန် များပြားလှပေသည်။

[လောင်ရွှီ က ဒီနေ့ အရှေ့မြောက်ကျား ကို သွားရှာမလို့လား... အရင်က နို့တိုက်ခဲ့တဲ့ အကောင်လား]

[အရှေ့မြောက် ရွှေရောင် ကြောင်ကြီး ကို ကြည့်ချင်တယ်]

[အဲဒီအကောင်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရင် နှစ်မီတာကျော်လောက် အရပ်ရှည်ပြီး ဧရာမ ကျားလက်ဝါးကြီး နှစ်ဖက်က လူပခုံးပေါ်ကို အလွယ်လေး တင်ထားနိုင်တယ် ဆိုတာကိုရော သူ တကယ် မကြောက်ဘူးလား]

[ငါကတော့ အရှေ့မြောက်ကျား တွေကို အရမ်း သဘောကျတာပဲ... တကယ် လှတာပဲကွာ]

လိုက်ဖ်ထဲရှိ ကွန်မန့်များက အလွန် စည်ကားနေ၏။

အားလုံးက မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် လိုက်ဖ် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ရွှီယန်က တောအုပ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားလာနေသည်ကို မြင်တွေ့ရ၏။

သူ ယနေ့ ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ခြောက်ကြိမ်သာ စုဆောင်းထားပြီး အကြိမ် ၁၀ ကြိမ် ကန့်သတ်ချက်ကို မပြည့်သေးချေ။ သို့သော် အချိန် အနည်းငယ် ရနေသဖြင့် ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အရှေ့မြောက်ကျား ကို သွားကြည့်ရသည်ကလည်း ကောင်းသည်ပင်။ ယမန်နှစ် ဆောင်းတွင်းက တွေ့ခဲ့ပြီးကတည်းက ယခုအချိန်အထိ တစ်ခါမှ ထပ်မတွေ့ရသေးချေ။

"ဒီနေ့ တောင်ထဲ ဝင်ပြီး အရှေ့မြောက်ကျား ကို သွားရှာကြည့်မယ်... ရှာတွေ့နိုင်မလား ဆိုတာကတော့ ကံတရား အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်လေ..."

"ကျားတွေရဲ့ နယ်မြေက အရမ်း ကျယ်တာ..."

"တစ်ပတ်လောက် ပတ်ကြည့်မယ် ဆိုရင်တောင် တစ်ပတ်လောက် အချိန်ယူရမယ်..."

"လူတစ်ယောက်က ဒီလောက်ကြီးတဲ့ တောင်ကြီးထဲမှာ ဆိုရင် အရမ်းကို သေးငယ်သွားတာလေ..."

"ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ အဓိက လှုပ်ရှားတဲ့ ဧရိယာကိုတော့ ကျွန်တော် သိထားတယ်..."

"ဒါကြောင့် ရှာတွေ့နိုင်မယ့် မျှော်လင့်ချက် ရှိပါတယ်..."

ရွှီယန်က တောအုပ်ထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာရင်း ရှင်းပြလိုက်၏။

[အစ်ကိုယန်... မိုက်တယ်ကွာ]

[ဒီမြင်ကွင်းမျိုးကိုပဲ ကြည့်ချင်နေတာ]

[ကျားကို မှားမမှတ်မိစေနဲ့နော်... အဲဒါဆိုရင်တော့ ရှက်စရာကြီး ဖြစ်သွားမှာ]

[ရှာတွေ့ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... ကျားကြီး ကို ကြည့်ချင်လို့ပါ]

အားလုံးက လိုက်ဖ်ထဲတွင် အသီးသီး တုံ့ပြန်နေကြ၏။ ရွှီယန်က ရှေ့သို့ တောက်လျှောက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ရွှီယန်၏ အရှေ့ဘက်တွင် လှုပ်ရှားမှု အချို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

သေချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ ဆောင်းခိုရာမှ နိုးထလာသည့် ဝက်ဝံနက် တစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သစ်သီးများကို အငမ်းမရ စားသောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဝက်ဝံနက် ပါလား"

ဝက်ဝံနက်ကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်က သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ဝက်ဝံနက် က ဘာမှ မကြောက်စရာ မရှိပါဘူး... ပထမအချက်က ဝက်ဝံနက် တွေက ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား သိပ်မကြီးဘူး... ဒုတိယအချက်က သူတို့က အစုံစား သတ္တဝါတွေ ဖြစ်လို့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် သိပ်မပြင်းထန်ဘူးလေ..."

"တကယ်လို့ ဝက်ဝံညို သာ ဆိုရင်တော့ သူတို့က အသားပဲ စားတာဆိုတော့ မြင်သမျှ အကုန် လိုက်တိုက်ခိုက်ချင်နေကြတာ... အဲဒါဆိုရင်တော့ နည်းနည်း ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်..."

ရွှီယန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။ သူက ဝက်ဝံနက်ကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် ကြည့်နေ၏။

လိုက်ဖ်ထဲရှိ အင်တာနက်သုံးစွဲသူ အတော်များများကတော့ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေကြသည်။

[အားလုံးပဲ မကြောက်ကြနဲ့... လိုက်ဖ်လွှင့်သူ က ဝက်ဝံညို ကိုတောင် ခြောက်လှန့် မောင်းထုတ်နိုင်တာ... ဝက်ဝံနက် ကို သေချာပေါက် မကြောက်ဘူး]

[ပြောတော့သာ ပြောတာလေ... ဒါပေမယ့် လောင်ရွှီ သားရဲတိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ အနီးကပ် တွေ့ဆုံရတဲ့ မြင်ကွင်းတွေကို ကြည့်ရတိုင်း အမြဲတမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာပဲ]

[ငါ့ ကြက်သီး တွေတောင် ထလာပြီ]

[ခဏခဏ ကြည့်ရင် အသားကျသွားလိမ့်မယ်... လောင်ရွှီ က ဒီလိုပါပဲ]

ရွှီယန်၏ လိုက်ဖ်က ပိုမို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာခဲ့၏။

ဤမြင်ကွင်းများကို ပရိသတ်များက အကြည့်ချင်ဆုံး ဖြစ်ပြီး ကြည့်ရှုသူများ၏ အာရုံကြောများကို အလွန်အမင်း လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ကာ အဒရီနယ်လင် ဟော်မုန်းများကို ထွက်ပေါ်လာစေနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်ကလည်း များပြားခြင်း ဖြစ်၏။

ရွှီယန် ကတော့ ယခင်အတိုင်းပင် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဝက်ဝံနက် များကို ခဏခဏ မြင်တွေ့နေရသဖြင့် အထူးအဆန်း မဖြစ်တော့ချေ။

"ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ ဝက်ဝံနက် တွေကို တော်တော်လေး ကြောက်ခဲ့တာ..."

ရွှီယန်က ဝက်ဝံနက်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"အခုတော့ ဝက်ဝံနက် တွေက တော်တော်လေး ချစ်စရာကောင်းတယ် လို့တောင် ခံစားရတယ်..."

သူက နှုတ်ခမ်းသပ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ...

'ဒီကောင်ကြီးကို မင်းက ချစ်စရာကောင်းတယ် လို့ ခေါ်တာလား…’