အခန်း ၂၂၀

အခန်း (၂၂၀) နွေဦးရာသီရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝ... ဝက်ပေါက်လေးတွေရဲ့ အပြေးပြိုင်ပွဲ

ပြောရမယ်ဆိုရင်လည်း ထူးဆန်းလှသည်။

ဒီနေ့မနက်တွင် ရွှီယန်က ခြံတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အပြင်ဘက်တွင် ဒရယ်ပြောက် ခုနစ်ကောင် ရှစ်ကောင်ခန့်က သူ့ကို ကြည့်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

အမွေးအမျှင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားအရ ကြည့်မည်ဆိုပါက ဤအကောင်များ အားလုံးမှာ တောရိုင်း ဒရယ်ပြောက် စစ်စစ်များ ဖြစ်ကြပြီး နိုင်ငံတော်အဆင့် တစ် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည့် တိရစ္ဆာန်များ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဟွာ ရှိနေစဉ်ကတော့ သူတို့တွေက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ရှောင်ဟွာ နောက်ဘက်တောင်ပေါ်သို့ သွားလိုက်သည်နှင့် ဤကောင်လေးတွေ ပြန်ရောက်လာကြတော့သည်။

အထွားကြိုင်းဆုံး ဒရယ်ပြောက်ကို ရှောင်မေးဟွာ ဟု ခေါ်ပြီး ရွှီယန်က အရင်တုန်းက သူ့ကို ကယ်ဆယ်ပေးခဲ့ဖူး၏။

ဤအကောင်လေးက အလွန် ဉာဏ်ကောင်းလှသည်။ ဒဏ်ရာရလာသည့် အခါတိုင်း လယ်ယာခြံဝင်းဘေးသို့ ပြေးလာကာ ဝပ်နေတတ်ပြီး အထဲရှိ လူသားများက သူ့ကို ကယ်တင်ပေးမည်ကို သိနေသည့်အလားပင်။

"ဟေ့ မင်းတို့ပါလား... မတွေ့ရတာတောင် ကြာပြီနော်"

ရွှီယန်က ဒရယ်ပြောက်များကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လန်းဆန်းတက်ကြွသွားခဲ့သည်။

မူလက အနည်းငယ် ငိုက်မျဉ်းနေသော်လည်း ယခုတော့ လုံးဝ အိပ်ချင်စိတ် မရှိတော့ချေ။

သူက မီးဖိုချောင်သို့ သွားကြည့်လိုက်ရာ မီးဖိုချောင်ထဲတွင် လတ်ဆတ်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက် အများအပြား ရှိနေပြီး သစ်သီး အချို့လည်း ရှိနေ၏။

ရွှီယန်က မုန်လာဥနီနှင့် ပြောင်းဖူးများကို ထုတ်ယူလာခဲ့သည်။

အပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် ဒရယ်ပြောက်များက ရွှီယန်၏ အရှေ့သို့ ခေါင်းများ တိုးလာကြပြီး အစားအစာများကို လုယက် တောင်းရမ်းနေကြတော့သည်။

ဒရယ်ပြောက်များကို အစာမကျွေးရသည်မှာ အတော်ကြာပြီဖြစ်ရာ ဤသို့ ကျွေးရသည်က အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ဤကောင်လေးများက လယ်ယာခြံဝင်းမှ အရသာရှိသော အစားအစာများကို မြည်းစမ်းကြပြီးနောက် လယ်ယာခြံဝင်း၏ လူနေဆောင် ဧရိယာထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာ နေကြ၏။

လယ်ယာခြံဝင်းမှ ဝန်ထမ်းများ အပြင်ထွက်လာလျှင်ပင် သူတို့က မကြောက်ရွံ့ကြချေ။

ရွှီယန်က ဒရယ်ပြောက်လေး ပန်ပီကိုလည်း အပြင်သို့ ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ပန်ပီက မွေးမြူထားသော ဒရယ်ပြောက် ဖြစ်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားက အနည်းငယ် သေးငယ်၏။

ယခုအခါ ပန်ပီလည်း အရွယ်ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွေးအမျှင်များက အလွန် တောက်ပနေကာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် လှပလှပေသည်။

သေချာ ဂရုစိုက် ကျွေးမွေးထားသည့် အကျိုးပင်။

ပန်ပီ ထွက်လာသည်နှင့် တောရိုင်း ဒရယ်ပြောက်များက ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းအုံလာကြတော့သည်။

ပန်ပီက ဒရယ်မလေး ဖြစ်ပြီး နယ်မြေလုရန် ကိစ္စများလည်း မရှိသဖြင့် ဒရယ်ပြောက် အုပ်စုက သူ့အပေါ် အလွန် သဘောကောင်းကြ၏။

ပန်ပီကလည်း ဒရယ်ပြောက် အုပ်စုကို သိချင်စိတ်ဖြင့် အကဲခတ်နေသည်။

ရွှီယန်က ဘေးမှနေ၍ ဗီဒီယို ရိုက်ကူးနေ၏။

ဤမြင်ကွင်းက အလွန်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ပန်ပီ... သူငယ်ချင်းသစ် တချို့ ဖွဲ့ထားတာလည်း ကောင်းပါတယ်ကွာ"

"ရှောင်ဟေး နဲ့ချည်းပဲ နေ့တိုင်း အတူတူ သွားမဆော့နဲ့... အကျင့်တွေ ပျက်ကုန်လိမ့်မယ်"

ရွှီယန်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဟေးက ရွှီယန် ၎င်းအကြောင်း ပြောနေသည်ကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် အမြီးခါယမ်းကာ ပြေးလာပြီး ခေါင်းကို စောင်းကာ ရွှီယန် ခုနက ဘာပြောလိုက်သလဲ ဟု မေးမြန်းနေပုံရ၏။

"မင်းကို ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ချီးကျူးနေတာလေ"

ရွှီယန်က ၎င်း ဤသို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လှမ်းပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဟေးက တုံးအအဖြင့် ပျော်ရွှင်သွားပြီး အမြီးကို အဆက်မပြတ် ခါယမ်းနေတော့၏။

လယ်ယာခြံဝင်းက အမြဲတမ်း စည်ကားနေတတ်သည်။

ဝန်ထမ်းများ အားလုံး အိပ်ရာမှ ထလာကြပြီဖြစ်ပြီး နံနက်စာ ပြင်ဆင်နေကြသည်။

မာဝန်က အပြင်ဘက်ရှိ မီးဖိုပေါ်တွင် ဝက်စာ ပြုတ်နေပြီး အနည်းငယ် ပုပ်ဟောင်းနေသော ဂေါ်ဖီထုပ် အချို့ကို ချိုးဖဲ့ကာ ငန်းများကို အစာကျွေးနေ၏။

ငန်းများက အစုံစား သတ္တဝါများ ဖြစ်ပြီး အဓိကအားဖြင့် မြက်ကို စားသော်လည်း ငါးလေးများ၊ ပုစွန်လေးများ၊ ပြောင်းဖူး၊ မုန်လာဥ၊ ဂေါ်ဖီထုပ်၊ ပဲတီစိမ်း အစရှိသည်တို့ကိုလည်း စားသုံးကြကာ နွေရာသီတွင် ဖရဲသီးကို အထူး နှစ်သက်ကြသည်။

လယ်ယာခြံဝင်းရှိ ငန်း အရေအတွက်က မနည်းလှဘဲ အကောင် ငါးဆယ်ခန့် ရှိပေသည်။

အားလုံး စုပေါင်းထားလိုက်ပါက အတော်လေး အင်အားကြီးမားသည့်ပုံ ပေါက်နေ၏။

မာဝန်က ငန်းများကို အစာကျွေးရာတွင် အထဲသို့ မဝင်ရဲဘဲ ဂေါ်ဖီထုပ်များကို ဆုတ်ဖြဲကာ အစာခွက်ထဲသို့ ပစ်ထည့်ပေးပြီး ငန်းများကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လာစားစေသည်။

သူက ဤကောင်များကို သွား၍ မရန်စချင်ပေ။

မာဝန် ပြုတ်သော ဝက်စာမှာလည်း ပြောင်းဖူး၊ ဂေါ်ဖီထုပ် နှင့် ရွှေဖရုံသီး ဆန်ပြုတ်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့ကို အနည်းငယ် သံသယ ဖြစ်စေသည်မှာ တူညီသော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုထားသော်လည်း ရွှီယန် ပြုတ်လိုက်ပါက ရွှေဝါရောင် သန်းနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ရွှေရောင် တောက်ပနေကာ လူပင်လျှင် စားချင်စိတ် ပေါ်လာစေခြင်းပင်။

သူ ပြုတ်လိုက်ပါကတော့ မစင်ရောင်ဖြစ်ကာ ညိုမှိုင်းမှိုင်း ဖြစ်နေတော့၏။

'ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သုံးထားတဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေက အတူတူလောက်ပဲ ဆိုတော့ ဝက်တွေကတော့ သေချာပေါက် စားမှာပါလေ'

မာဝန်က ထိုသို့ တွေးလိုက်သည်။

ဝက်မွေးရသည်မှာ တစ်ခါတစ်ရံတွင်လည်း အတော်လေး စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ဝက်များ၏ ဒေါသက အလွန် ထူးဆန်း၏။

အချို့သော ဝက်များက ကိုယ်တိုင် အစာဝသွားပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိပါက ဝက်စာခွက်ကို နှာခေါင်းဖြင့် ထိုးလှန်ပစ်တတ်ကြသည်။

ထိုအခါ အခြား ဝက်များ အားလုံး အစာမစားရတော့ချေ။

ထို့နောက် ထိုဝက်အုပ်စုက စတင်၍ ဆူညံစွာ အော်ဟစ်ကာ ရန်ဖြစ်ကြတော့သည်။

'ဝက် - စားရခက်နေတာလား... ခက်နေရင် အကုန်လုံး မစားနဲ့တော့...'

ဤ စားပွဲလှန်ပစ်သည့် ကျွမ်းကျင်မှုကိုတော့ အတော်လေး ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်ထားကြပေသည်။

"သူဌေး... အချိန်ရရင် ကျွန်တော့်ကို ဝက်စာပြုတ်နည်းလေး သင်ပေးပါဦး... အဆင့်တွေကတော့ အတူတူပဲလို့ ခံစားရပေမယ့် ပြုတ်ထွက်လာတဲ့ အရသာက လုံးဝ မတူဘူး ဖြစ်နေတယ်"

"ကျွန်တော် ပြုတ်ထားတဲ့ ဝက်စာကို ဝက်တွေ စားတဲ့ အချိန်ဆို အရမ်း ဆူညံတာပဲ... အမြဲတမ်း တဂွီဂွီ အော်နေကြတာ"

"ငါတို့က သဘာဝအတိုင်း မွေးမြူထားတဲ့ ဝက်တွေမို့လို့လေ... မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် သူတို့ကို ဝက်စာ အတောင့်တွေပဲ တိုက်ရိုက် ကျွေးပစ်လိုက်တော့မှာ"

မာဝန်က ရွှီယန် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်ကို ပြောလိုက်သည်။

ရွှီယန်က အနားသို့ လျှောက်သွားကာ ကြည့်ရှုလိုက်၏။

"ဒါက သိပ်မခက်ပါဘူး... မီးပြင်းပြင်းနဲ့ နူးအိနေအောင် ပြုတ်လိုက်ရင် ရပါပြီ... မီးကို နည်းနည်း ထပ်မြှင့်လိုက်ဦး"

"ဒီဝက်အုပ်စုက တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ဘူးလေ"

"တစ်ကောင်ချင်းစီက တော်တော်လေး သွက်လက်နေကြတာ"

ရွှီယန်က ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်ကာ ဝက်စာကို စတင် ပြုတ်တော့သည်။

မီးဖိုကြီး ဖြစ်ပြီး သဘာဝဓာတ်ငွေ့ ကဲ့သို့သော အရာများလည်း မရှိသဖြင့် ထင်းကိုသာ အသုံးပြုရခြင်း ဖြစ်၏။

လယ်ယာခြံဝင်းတွင် ထင်းထားရန် အခန်း တစ်ခန်း ရှိပေသည်။

ထို့ကြောင့် မီးဖိုအောက်သို့ ထင်းများကို အဆက်မပြတ် ထည့်ပေးနေရန် လိုအပ်သည်။

ဘေးတွင် လေမှုတ်စက် တစ်လုံး ရှိပြီး လက်ဖြင့် လှည့်ရသည့် အမျိုးအစား ဖြစ်ကာ အဝင်အထွက် ဆွဲပေးခြင်းဖြင့် လေကြောင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ အထဲသို့ လေမှုတ်သွင်းပေးပြီး မီးကို ပိုမို တောက်လောင်စေနိုင်သည်။

"မီးပြင်းပြင်းနဲ့ အရင် ဆူလာအောင် ပြုတ်... ပြီးမှ မီးအေးအေးနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း နှပ်ထားရမယ်"

"ဒီအဆင့်မှာ အချိန်နည်းနည်း ပိုပေးပြီး ပြုတ်ရမယ်"

ရွှီယန်က မာဝန်ကို လက်တွေ့ ပြသပေးလိုက်၏။

မာဝန်က ဝက်များနှင့် ငန်းများကို အစာကျွေးရန် တာဝန်ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါခြင်းဖြင့် သူက ဗဟုသုတ အများအပြားကို တကယ်ပင် သင်ယူနိုင်ခဲ့ပေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သူဌေး... ကျွန်တော် စမ်းကြည့်ပါ့မယ်"

မာဝန်က လေမှုတ်စက်ကို လွှဲပြောင်းရယူလိုက်ပြီး ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်ကာ စတင် လေမှုတ်တော့သည်။

"မီးက တော်တော်လေး ကြီးနေပြီ ဆိုရင် ဆက်မှုတ်နေစရာ မလိုတော့ဘူး"

"နှစ်ချက် သုံးချက်လောက် မှုတ်လိုက်ရင် ရပြီ"

"အဓိကက ပွက်ပွက်ဆူလာတဲ့ အထိ နှပ်ထားဖို့ပဲ"

ရွှီယန်က အတွေ့အကြုံများကို ဆက်လက် မျှဝေပေးနေ၏။

သိထားရမည်မှာ ထိုစဉ်က ရွှီယန် ကိုယ်တိုင် ပြုတ်ခဲ့သော ဝက်စာက တောဝက်ကိုပင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မာဝန်က ဝက်စာပြုတ်သည့် အလုပ်ကို လွှဲယူလိုက်ပြီးနောက် ရွှီယန်က လူနေဆောင် ဧရိယာတွင် လမ်းလျှောက်နေလိုက်၏။

ဒရယ်ပြောက် အုပ်စုက ပန်ပီနှင့် ခဏမျှ အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်ပြီးနောက် ထွက်ပြေးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က ဝက်ခြံသို့ ရောက်လာကာ ဝက်ပေါက်လေးများကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ဤဝက်အုပ်စုက နိုးနေကြပြီဖြစ်ပြီး အသံကြားသည်နှင့် ထမင်းစားချိန် ရောက်ပြီ ထင်ကာ အားလုံးက ခေါင်းများကို မော့ထားကြ၏။

"ခဏလောက် ထပ်စောင့်ဦး... မကြာခင် ရတော့မယ်"

ရွှီယန်က သူတို့ကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။

ဝက်ပေါက်လေးများက တဂွီဂွီ အော်ဟစ်နေကြတော့၏။

ရွှီယန်က အလွန် မြန်ဆန်စွာ ပြေးလွှားတတ်သော ထိုဝက်ပေါက်လေးကို ပြန်တွေးမိသွားသည်။ လယ်ယာခြံဝင်းမှနေ၍ အောင်မြင်စွာ ထောင်ဖောက် ပြီး တောအုပ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ကြည့်ရသည်မှာ သေသွားလောက်ပြီဟု ခန့်မှန်းရသည်။

သေချာသည်မှာ အနာဂတ်တွင် ပြန်တွေ့နိုင်သည် ဆိုသည်ကိုတော့ အသေအချာ မပြောနိုင်ပေ။

လယ်ယာခြံဝင်းတွင် နောက်ထပ် နှစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြန်၏။

စကားပုံ တစ်ခု ရှိသည်... ယောကျာ်းလေး တစ်စု အတူတကွ ရှိနေပါက အကြံဉာဏ် ရှင် တစ်ယောက် သေချာပေါက် ပေါ်ထွက်လာစမြဲပင်။

ဤနှစ်ရက်အတွင်း ရွှီယန်က မည်သည့် အကြောင်းအရာကို လိုက်ဖ်လွှင့်ရမည်ကို စဉ်းစားနေခဲ့၏။

သူက အမြဲတမ်း အကြံဉာဏ် ရှိသူ ဖြစ်သည်။

လယ်ယာခြံဝင်းတွင် နွေဦးရာသီ စိုက်ပျိုးရေး ကိစ္စများ ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ရာ အလုပ် မများတော့သဖြင့် လှုပ်ရှားမှု အချို့ကို စီစဉ်နိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီယန်က အင်တာနက်မှတစ်ဆင့် ရိုးရှင်းသော ပလတ်စတစ် ခြံစည်းရိုး အချို့ကို ဝယ်ယူကာ ကွက်လပ် ဧရိယာတွင် ပြေးလမ်း တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။

လယ်ယာခြံဝင်း၏ ကွက်လပ် ဧရိယာက အလွန် ကျယ်ဝန်းပြီး လူနေဆောင် ဧရိယာ၏ ဘေးတွင်လည်း ကွက်လပ် တစ်ခု ရှိပေသည်။

သူက ဝက်ပေါက်လေးများ အပြေးပြိုင်ပွဲ တစ်ခုကို စီစဉ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ ထို ထောင်ဖောက် ထွက်ပြေးသွားသော ဝက်ပေါက်လေး ထံမှ ရရှိလာသော အကြံဉာဏ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဒရုန်းက ကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်မားစွာ ပျံတက်သွားပြီး လိုက်ဖ်လွှင့်ခြင်းကို စတင်လိုက်သည်နှင့် ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်က လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာခဲ့၏။

နာမည်ကြီး လိုက်ဖ်လွှင့်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်က သောင်းဂဏန်းကို အလွယ်တကူ ကျော်လွန်သွားပြီး ဆက်လက်၍ အဆက်မပြတ် တိုးပွားနေတော့သည်။

လိုက်ဖ် ခေါင်းစဉ်မှာ...

[လယ်ယာခြံဝင်း နေ့စဉ်ဘဝ... ဝက်ပေါက်လေးများ အပြေးပြိုင်ပွဲ]

ဤခေါင်းစဉ်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးက ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားကြတော့၏။

'လောင်ရွှီ... မင်း ဘာတွေ လုပ်နေပြန်ပြီလဲ'

ရွှီယန်နှင့် ဝန်ထမ်းများက ကွက်လပ် ဧရိယာတွင် ပြင်ဆင်နေကြပြီး အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက လိုက်ဖ်ထဲတွင် ဆွေးနွေး ပြောဆိုနေကြသည်။

[လောင်ရွှီ က ဘာလုပ်ချင်တာလဲ... ဝက်ပေါက်လေးတွေ အပြေးပြိုင်ပွဲ လုပ်မလို့လား]

[ဟားဟားဟား... သူက တကယ်ကို အကြံဉာဏ် ပေါက်ကွဲနေတာပဲ... ဒီလို ကိစ္စမျိုးကိုတောင် စဉ်းစားနိုင်သေးတယ်]

[ခန့်မှန်း လောင်းကြေး ထပ်လို့ ရမလား]

[သူ ဘာတွေ လျှောက်လုပ်နေပြန်ပြီလဲ]

ပြေးလမ်းကို ပြင်ဆင်ပြီးစီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်က ပြောလိုက်၏။

"ခဏနေရင် ဝက်ပေါက်လေးတွေ အပြေးပြိုင်ပွဲ တစ်ခု လုပ်မယ်... ဝက်တစ်ကောင်ချင်းစီကို နံပါတ်စဉ် တပ်ပေးထားတယ်"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် အားလုံးပဲ အခမဲ့ ရတဲ့ ပန်းလေးတွေ သုံးပြီး ခန့်မှန်း လောင်းကြေး ထပ်လို့ ရတယ်နော်"

"မှန်တဲ့ သူတွေကိုလည်း အခမဲ့ ရတဲ့ ပန်းလေးတွေ ပြန်ပေးမယ်... ပိုက်ဆံနဲ့ လောင်းကစား လုပ်တာမျိုး မဟုတ်ဘူး... ဒီအတိုင်း ပျော်စရာ သက်သက်ပဲလေ"

"ပြီးရင် အိတ်ကြီးကြီး ဖူတိုက် တချို့လည်း ဖောက်ပေးမယ်"

"အဖြေမှန်တဲ့ သူတွေထဲကနေ ဆယ်ယောက် ရွေးပြီး လယ်ယာခြံဝင်းရဲ့ လက်ဆောင် ပေးဦးမယ်... အဲဒါကတော့ ကျွန်တော် စိုက်ထားတဲ့ ဖန်ရတနာ ပြောင်းဖူးလေးတွေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ဆွဲကြိုးလေးတွေပေါ့... ဆယ်ခုလောက်တော့ ကျန်သေးတယ်လေ"

အခမဲ့ လက်ဆောင်များဖြင့် ပါဝင်ရမည်ဟု ကြားသောအခါ အားလုံးက ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားကြတော့၏။

အလကား ရမည့် အခွင့်အရေး၏ ဆွဲဆောင်မှုက အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။

မည်သူကများ ပိုပြီး မရချင်ဘဲ နေမည်နည်း။

[လောင်ရွှီ... စကားများ မနေနဲ့တော့... မြန်မြန် စလိုက်တော့]

[ဟားဟားဟား... တကယ်ကို အလုပ်ရှာနေတာပဲ... ဒီလို ကစားနည်းမျိုး တောင် ရှိသေးတယ်]

လိုက်ဖ်ထဲတွင် လူအရေအတွက်က ပို၍ပို၍ များပြားလာခဲ့၏။

အချို့လူများ ဝင်လာသည်နှင့် ကွက်လပ် ဧရိယာတွင် ပြင်ဆင်ထားသော ပြေးလမ်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ခြံစည်းရိုး တစ်ခုဖြင့် ကာရံထားပြီး ဝန်ထမ်းများက ဝက်ပေါက်လေးများကို အပြင်သို့ ပွေ့ချီ ထုတ်လာနေကြ၏။

ဤမြင်ကွင်းက အလွန် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှပေသည်။

အားလုံးက ကြည့်လေလေ ရယ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်လေလေပင်။

"ခဏနေရင် ဝက်တွေရဲ့ တင်ပါးပေါ်မှာ နံပါတ်စဉ်လေးတွေ ကပ်ပေးမယ်... ၁၀ ကောင် ကို တစ်အုပ်စု နဲ့ စုစုပေါင်း အုပ်စု ၄ စု ခွဲမယ်"

"အုပ်စု တစ်ခုစီတိုင်း ကနေ ပထမဆုရှင် တစ်ကောင်စီ ရွေးထုတ်မယ်"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ဝက် လေးကောင် ပြိုင်ရမယ်ပေါ့"

"အားလုံးပဲ နံပါတ် ၁ ကနေ ၄၀ အတွင်း တစ်ကြိမ်ပဲ ရွေးချယ်ခွင့် ရှိမယ်နော်... အကယ်၍ ပထမအဆင့်မှာတင် ရှုံးသွားရင်တော့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူးပေါ့"

ရွှီယန်က အားလုံးကို စည်းမျဉ်းများကို ရှင်းပြနေ၏။

[စကားများ မနေနဲ့တော့ကွာ... မြန်မြန်သာ စလိုက်ပါတော့]

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက မစောင့်နိုင်ကြတော့ချေ။

လိုက်ဖ်ထဲတွင် လူ ၆ သောင်းကျော် နေပြီကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်လည်း ဆက်မပြောတော့ပေ။

သူက ဝန်ထမ်းများကို ခေါ်ကာ ပထမအသုတ် ဝက် ၁၀ ကောင်ကို အပြင်သို့ ပွေ့ချီ ထုတ်လာစေ၏။

ခြံစည်းရိုးဖြင့် ကာရံထားသော နေရာက ပြေးလမ်းနှင့် ဆက်သွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ဝက်ပေါက်လေးများက ပြေးလမ်းအတိုင်း အပြင်သို့ ပြေးထွက်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

ရွှီယန် ကတော့ လိုက်ဖ်ထဲတွင် နံပါတ်စဉ်များကို သတ်မှတ်ပေးကာ အားလုံးကို ရွေးချယ်စေလိုက်သည်။

စုစုပေါင်း နံပါတ် ၄၀ ရှိပြီး အားလုံးက စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်နိုင်ပေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် သူက ဝန်ထမ်းများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့လည်း တစ်ယောက်ကို နံပါတ် တစ်ခုစီ ရွေးကြ... မှန်တဲ့သူကို လကုန်ရင် လစာ ၂၀၀ တိုးပေးမယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝန်ထမ်းများ အားလုံး ရယ်မောသွားကြပြီး နံပါတ် တစ်ခုစီ ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။

ပိုက်ဆံက သိပ်မများသော်လည်း အတူတကွ ကစားရသည်က အလွန် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

[လောင်ရွှီ... ငါလည်း ၂၀၀ လိုချင်တယ်ဟေ့]

[ပြောင်းဖူး မလိုချင်ဘူး... အဖြေမှန်ရင် ငါလည်း ၂၀၀ ပဲ လိုချင်တယ်]

[မတရားဘူးကွာ]

လိုက်ဖ်ထဲရှိ ကြည့်ရှုသူများက ဝိုင်းဝန်း အော်ဟစ်နေကြတော့၏။

ယခုအခါ လိုက်ဖ်ထဲတွင် လူ ၆ သောင်း ရှိရာ အကယ်၍ နံပါတ် တစ်ခုကို လူ ၁၅၀၀ က ရွေးချယ်မည် ဆိုပါက တစ်ယောက်ကို ၂၀၀ ဆိုလျှင် ယွမ် ၃ သိန်း ဖြစ်သွားပေမည်။

ရွှီယန် သေချာပေါက် ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ဒါတွေက ဝန်ထမ်း သက်သာချောင်ချိရေး အတွက်လေ... ကျွန်တော် လစာ ပေးရတဲ့ သူတွေပဲ ရမှာပေါ့"

"ငါတို့ ပထမဆုံး အုပ်စု တစ်ခု အရင် ပြိုင်ကြည့်ကြမယ်... အခြေအနေကို ကြည့်ရအောင်"

"ပထမအုပ်စု ဝက်ပေါက်လေးတွေ အသင့်ပြင်ထား"

ရွှီယန်က ပြေးလမ်း၏ စတင်ရာ နေရာသို့ ရောက်လာကာ ပြောလိုက်၏။

လိုက်ဖ်ထဲတွင် အထူးပင် စည်ကားနေသည်။

ပထမအုပ်စုရှိ ဝက်ပေါက်လေးများ၏ တင်ပါးများပေါ်တွင် နံပါတ်စဉ်များ ကပ်ထား၏။

သူတို့ကို ခြံစည်းရိုးဖြင့် ကာရံထားရာ နေရာအနှံ့တွင် ထွက်ပေါက်ကို လိုက်လံ ရှာဖွေနေကြပြီး အပြင်သို့ ထွက်ချင်နေကြသည်။

ထိုစဉ် ရွှီယန်၏ အော်သံ တစ်ချက်ကို ကြားလိုက်ရ၏။

"စမယ်"

ထို့နောက် သူက ခြံစည်းရိုး တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့ ကိုယ်တိုင် စီစဉ်ထားသော လှုပ်ရှားမှုမျိုးက စည်းကမ်းများ သိပ်မများဘဲ ပျော်စရာ သက်သက်သာ ဖြစ်၏။

အရှေ့ဆုံးရှိ ဝက်ပေါက် အချို့က ဦးစွာ ပြေးထွက်လာကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို အကဲခတ်ရင်း အရှေ့သို့ ပြေးသွားကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝက်ပေါက်လေးများ၏ ပုံစံက အလွန်ကို ချစ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ဤသို့ ပြေးလွှားနေသောအခါ ပို၍ပင် တုံးအအနှင့် ချစ်စရာ ကောင်းနေတော့၏။

[နံပါတ် ၈... ကြိုးစားဟေ့]

[နံပါတ် ၆... နံပါတ် ၆]

လိုက်ဖ်ထဲတွင် ကိုယ်ရွေးချယ်ထားသော ဝက်ပေါက်လေးများကို အားပေးသည့် အသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ရွှီယန် ရွေးချယ်ထားသော နံပါတ်မှာ ၁၈ ဖြစ်၏။

ဤနံပါတ်က သူနှင့် အလွန် သင့်တော်လှပေသည်။

ဝက်ပေါက်လေးများ ပို၍ပို၍ ပြေးထွက်လာကြပြီး ကွေ့ကောက်နေသော ပြေးလမ်းအတိုင်း အရှေ့သို့ တောက်လျှောက် ပြေးသွားကြသည်။

အချို့သော ဝက်ပေါက်များက မူလက အရှေ့ဆုံးမှ ပြေးနေသော်လည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ မလှုပ်မယှက်ဖြင့် ဘာလုပ်နေမှန်း မသိချေ။

အချို့ ဝက်ပေါက်များ ကတော့ မူလက အနောက်တွင် ကျန်ရစ်နေသော်လည်း အရှေ့သို့ ဆက်တိုက် ပြေးနေကြ၏။

နောက်ထပ် အနည်းငယ် ထူးခြားသော ဝက်ပေါက် တစ်ကောင်လည်း ရှိသေးသည်။ ၎င်းက ခြံစည်းရိုးကို ခေါင်းဖြင့် တိုက်ကာ လှန်ပစ်လိုက်ပြီး ဘေးဘက်မှနေ၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း မျက်စိလျင်ပြီး လက်မြန်သော ဝက်ထမ်းများက ၎င်းကို ဖမ်းဆွဲကာ ပြေးလမ်းပေါ်သို့ ပြန်ဆွဲတင်လိုက်တော့သည်။

မြင်ကွင်းက အလွန် စည်ကားနေပြီး လိုက်ဖ်ထဲရှိ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ အားလုံး ရယ်မောနေကြတော့၏။

ဤနွေဦးရာသီ လယ်ယာခြံဝင်း၏ ဝက်ပေါက်လေးများ အပြေးပြိုင်ပွဲ လှုပ်ရှားမှုက လူအများအတွက် ပျော်ရွှင်မှု အများအပြားကို ယူဆောင်လာပေးခဲ့ပေသည်။