အခန်း ၂၂၄

အခန်း (၂၂၄) လယ်ယာခြံဝင်း၏ ဝင်ငွေရှာနည်းနှင့် နောက်ဘက်တောင်ပေါ်က ကျားသစ်များ

လက်လုပ်ဒိန်ချဉ် လုပ်ငန်းက အတော်လေး အဆင်ပြေနေပေသည်။

ဒိန်ချဉ်အရသာက အထူးကောင်းမွန်လှပြီး ချိုချဉ်ချဉ်လေးဖြစ်ရာ စားပြီးသွားသည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး လန်းဆန်းသွားစေသည်။

ဈေးတန်းတွင် အစားအစာများစွာ ရှိသော်လည်း အများစုမှာ အသင့်စား အသားများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ဖြစ်ကြပြီး ဝက်အူချောင်းနှင့် ပေါက်ပေါက်ဆုပ်ကဲ့သို့သော သရေစာများလည်း ရှိသည်။

ဤဘက်တွင် ရောင်းချသော အရာများအားလုံးမှာ အတိုင်းအတာပမာဏ ကြီးမားများပြားကြပေသည်။

ဒိန်ချဉ်ကဲ့သို့သော အရာမျိုးမှာမူ ရှားပါးလှသည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ဝူ စတင်အော်ဟစ် ရောင်းချသည်နှင့် လာရောက်ဝယ်ယူသူ မနည်းလှပေ။

ရွှီယန်လည်း ဤဘက်သို့ လာရောက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

အရောင်းသွက်နေသော လုပ်ငန်းကို မြင်သောအခါ သူလည်း ရယ်မောလိုက်မိသည်။

စီးပွားရေး အခွင့်အလမ်း တစ်ခုကို ထပ်မံ တွေ့ရှိသွားခဲ့ပြန်သည်။

ဈေးနေ့များတွင် လက်လုပ်ဒိန်ချဉ် ရောင်းချခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ လယ်ယာခြံဝင်းတွင် နို့စားနွားမ နှစ်ကောင် ရှိပြီး နေ့စဉ် နို့ထွက်နှုန်းက မနည်းလှပေ။

သောက်၍မကုန်သော နွားနို့အချို့ကို ဒိန်ချဉ်ပြုလုပ်ကာ ဈေးတန်းတွင် သွားရောက် ရောင်းချ၍ ရနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

'နွားတစ်ကောင်ကို ယွမ်တစ်သောင်းကျော် ပေးရပေမယ့် ဒိန်ချဉ်ခဏခဏ ရောင်းလိုက်ရင် အရင်းပြန်ရနိုင်တာပဲ... ဒါကလည်း စီးပွားရေးလမ်းကြောင်းကောင်း တစ်ခုပဲ'

ရွှီယန်က စိတ်ထဲမှနေ၍ တွက်ချက်နေလိုက်သည်။

လယ်ယာခြံဝင်း ပိုင်ရှင်တစ်ယောက် အနေဖြင့် သူက သေချာပေါက် ဝင်ငွေရရှိရေးကို စဉ်းစားရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင်တော့ လူအတော်များများက ဆိုင်လေးရှေ့၌ ဝိုင်းအုံကာ ဒိန်ချဉ် ဝယ်နေကြသည်။

တစ်ဘူးပြီးတစ်ဘူး ရောင်းထွက်နေပြီး လုပ်ငန်းက တကယ်ကို ကောင်းမွန်နေပေသည်။

ဤဘက်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ကြသော ခရီးသွား ဧည့်သည် အချို့ကတောင် ချီးကျူးနေကြသည်။

"ဒီဘက်က ကုန်ဈေးနှုန်းက တော်တော်သက်သာတာပဲ... အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေလည်း အများကြီးပဲ"

"အားလုံးက ယွမ်နည်းနည်းလေးနဲ့ ဝယ်လို့ရတယ်... တကယ်ကောင်းတာပဲ"

"ဒီလက်လုပ်ဒိန်ချဉ်လေးက တော်တော်လေး စားလို့ကောင်းတယ်... အရသာ တကယ်မိုက်တာပဲ"

နေရာတစ်ခုလုံး၏ လေထုက အထူးပင် စည်ကားနေသည်။

ရွှီယန်က လယ်ယာခြံဝင်း၏ ဆိုင်ခန်းဘေးတွင် ခဏမျှ ရပ်ကြည့်နေပြီးနောက် အခြားလုပ်စရာ ကိစ္စမရှိတော့သဖြင့် အခြားနေရာများသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဤဘက်တွင် ပစ္စည်းကောင်းများ မနည်းလှသည့်အပြင် ဈေးလည်း သက်သာသဖြင့် သူလည်း ဈေးဝယ်ထွက်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

မြို့ငယ်လေးမှ လူများတွင် ကိုယ်ပိုင် ဈေးဝယ်နည်း ရှိကြသည်။

ပစ္စည်းကောင်းဆိုပါက ဝယ်သင့်လျှင် ဝယ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က လတ်ဆတ်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ သစ်သီးများ သို့မဟုတ် ပေါက်ပေါက်ဆုပ်များကိုသာ ဝယ်ယူပြီး ဝက်အူချောင်းများနှင့် အကြော်အလှော်များကဲ့သို့သော အရာများကိုတော့ လုံးဝ မဝယ်ယူခဲ့ပေ။

ဆိုင်အတော်များများမှ ဝက်အူချောင်းများက မလတ်ဆတ်ဘဲ ဘယ်နှစ်ရက်ခန့် ထားထားမှန်း မသိနိုင်ချေ။

အကြော်အလှော်များ ဆိုလျှင်လည်း ဘာတွေ ထည့်ထားမှန်း မသိနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် လတ်ဆတ်သော အရာများကိုသာ ဝယ်ယူခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်သည်။

သူက ဈေးတန်းတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ လျှောက်သွားနေလိုက်သည်။

ပစ္စည်းများဝယ်ပြီး ပြန်လာသောအခါ ဈေးရောင်းကားဘက်တွင် လူမရှိတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ဝမ်ဝူနှင့် ကျန်းရှန်ချန် တို့ နှစ်ယောက်က ဆိုင်သိမ်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က ပစ္စည်းများထည့်ထားသော ပလတ်စတစ်အိတ် အများအပြားကို ဆွဲလာရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ရောင်းကုန်သွားပြီလား"

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ဝူက ပြုံး၍ ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါပေါ့ သူဌေး... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒိန်ချဉ်က တော်တော်လေး ရောင်းရတာ မြန်တယ်... ဧည့်သည် မပြတ်ဘူး"

"ခုနလေးတင် ကျွန်တော် ငွေလက်ခံစာရင်းကို ကြည့်လိုက်တာ... ယွမ်တစ်ထောင့်ခြောက်ရာကျော်တောင် ရောင်းရတယ်"

"တချို့လူတွေဆို စားပြီးတာနဲ့ နောက်တစ်ဘူးတောင် ထပ်လာဝယ်ကြသေးတယ်... ဒိန်ချဉ်က ကျန်းမာရေးနဲ့ ညီညွတ်တဲ့ အစားအစာဆိုတော့ နည်းနည်း ပိုစားမိလည်း ကိစ္စမရှိဘူးလေ"

ရွှီယန်က ရေခဲသေတ္တာထဲတွင် ပြောင်ရှင်းနေသော ဒိန်ချဉ်ဘူးများကို ကြည့်ပြီး သဘောကျသွားကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါဆို တော်တော်ကောင်းတာပေါ့... နောက်ပိုင်း ဈေးနေ့တွေတိုင်း ငါတို့ ဒိန်ချဉ် လာရောင်းလို့ ရပြီ... ရသလောက်လေးတော့ ယူရမှာပေါ့"

ယနေ့ ပိုက်ဆံရသဖြင့် ရွှီယန် စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေပြီး ဝယ်လာသော ပစ္စည်းများလည်း များပြားလှပေသည်။

သူက ဝမ်ဝူကို အရက်နှင့် အမြည်းအချို့ ထပ်ဝယ်ခိုင်းပြီး ညဘက် လယ်ယာခြံဝင်းမှ ဝန်ထမ်းများနှင့် အတူတကွ စားသောက်ကြရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

လယ်ယာခြံဝင်း၏ အဖွဲ့အစည်း စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ရေး ပွဲများက ထိုမျှလောက် စည်းကမ်းမများဘဲ အားလုံး အတူတကွ စုရုံးကာ အရက်သောက်ရင်း စကားပြောကြရုံသာ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က အရက်သောက်ရသည်ကို သိပ်မကြိုက်သော်လည်း တစ်ခါတရံတော့ ဤကဲ့သို့သော ပွဲလေးများ လုပ်ပေးရသည်။

စီးပွားရေး သွားပြောသည်ဖြစ်စေ ဆက်ဆံရေး တိုးတက်အောင် လုပ်သည်ဖြစ်စေ အရက်က အတော်လေး အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေပေသည်။

ဤအရာက ရှိနေခြင်းသည် တကယ်ကို အကြောင်းပြချက် ရှိသောကြောင့်ပင်။

အဖွဲ့သားများ ခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်လာကြပြီး ညနေဘက် စားသောက်ပွဲ ရှိသည်ဟု ကြားသောအခါ ဝန်ထမ်းများလည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြကာ အစောကြီးကတည်းက ပြင်ဆင်နေကြသည်။

ဆိုင်သို့သွားကာ လတ်ဆတ်သော ကြက်ခြေထောက်များ ဘဲခေါင်းများ ဝက်ခြေထောက်များနှင့် တခြား အမြည်းများ အများအပြား ဝယ်လာကြပြီး ခြံမှထုတ်သော ဆန်အရက်နှင့် ပြောင်းဖူးအရက်များလည်း ပါဝင်သေး၏။

ဤဘက်တွင် တခြားအရာများ သိပ်မများသော်လည်း စားစရာများကတော့ အများအပြား ရှိပေသည်။

ထို့အပြင် အားလုံးက ကိုယ်တိုင်လုပ်ထားသော လယ်ယာထွက်ကုန်များချည်းသာ ဖြစ်သဖြင့် ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းများ သိပ်မပါဝင်ချေ။

အဒေါ်ကျန်းကလည်း အသားဟင်း နှစ်ပွဲခန့် အထူးတလည် ချက်ပေးသေးသည်။

ဝန်ထမ်းများ စားသောက်ကြသည့် လေထုက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်ပြီး အားလုံးက အရက်သောက်ရင်း စကားများ ဖောင်ဖွဲ့နေကြသည်။

အရက် အနည်းငယ် ဝင်သွားသောအခါ လူများက ပေါ့ပါးလာကြပြီး ဝန်ထမ်းများက သူတို့၏ အတွေးများကို ပြောပြကြသလို ရွှီယန်ကိုလည်း မြှောက်ပင့် ချီးကျူးစကားများ ပြောကြသည်။

"သူဌေး... ခင်ဗျားက တကယ်ကို တော်တာပဲ"

"ကျွန်တော့် အနီးအနား ယန်ပန် တစ်ဝိုက်မှာ သူဌေး ရဲ့ ခြံဝင်းလိုမျိုး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖွံ့ဖြိုးလာတဲ့ ခြံဝင်းမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"

"ငါတို့ဆီမှာ ယွမ်သန်းချီတန်တဲ့ ထွန်စက်ကြီးတောင် ရှိသေးတယ်... ဘေးရွာက လူတွေတောင် သူဌေး ကို တော်တယ်လို့ ပြောနေကြတာ"

ဤစကားများကို ရွှီယန်က နားထောင်ပြီး လက်ကာပြကာ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ရွှီယန်က အားလုံးကို ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ကြရန်နှင့် ခြံဝင်းက အားလုံးကို မျက်နှာငယ်အောင် မထားဘူးဆိုသည့် အကြောင်းများကို ပြောပြ၏။

လေထုက တော်တော်လေး စည်ကားနေသည်။

အစားအစာ အနံ့ကို ရသောအခါ ကြောင်များနှင့် ခွေးများက အပြင်တွင် စောင့်နေကြသည်။

ရွှီယန်က အားသည့်အချိန်လေးတွင် သူတို့ကို စားစရာ အနည်းငယ် ထွက်ကျွေးရာ ခွေးနှစ်ကောင်က တော်တော်လေး ပျော်သွားကြ၏။

ဤအချိန်မှာပင် မာဝန်က တော်တော်လေး သောက်နိုင်သည်ကို ရွှီယန် သတိထားမိသွားသည်။

အဖြူရောင် အရက်ကို သူ အများဆုံး သောက်သော်လည်း ဘာမှမဖြစ်ချေ။

ဟင်းယူသည့် လက်ကလည်း နည်းနည်းလေးတောင် မတုန်ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး ကြည့်ရသည်မှာ တော်တော်လေး လန်းဆန်းနေသည်။

စကားပြောသည်မှာလည်း လေလုံးမဝါးပေ။

ယခု ရွှီယန်အတွက်တော့ ဤအချက်က တကယ်ပင် အသုံးဝင်လှသည်။

အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် စီးပွားရေး ပြောမည်ဆိုပါက အရက်ကတော့ သောက်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဥပမာ သူ့၏ ဘလူးဘယ်ရီ လုပ်ငန်းအတွက် ရှုခင်းသာ ဧရိယာက လူများနှင့် ပြန်ပြောသည့်အခါ ထမင်းစားပွဲတွင် အရက် နှစ်ပွဲလောက်တော့ သောက်ရမည်မှာ သေချာသည်။

အထူးသဖြင့် ဈေးနှုန်း ညှိနှိုင်းသည့် အချိန်မျိုးတွင် ဖြစ်သည်။

ဤလိုအချိန်မျိုးတွင် အရက်၏ အခန်းကဏ္ဍက ထင်ရှားလာပေသည်။

ရွှီယန်၏ အရက်သောက်နိုင်စွမ်းက အတော်အသင့်တော့ ရှိသော်လည်း တကယ်သောက်နိုင်သည့် သူများနှင့် တွေ့လျှင် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးမည့် လူတစ်ယောက်တော့ လိုအပ်ပေသည်။

မာဝန်က ကွက်တိပင် ဖြစ်၏။

"မာဝန်... မင်းရဲ့ အရက်သောက်နိုင်စွမ်းက တော်တော်လေး ကောင်းတာပဲ"

ရွှီယန်က အနည်းငယ် ရီဝေဝေ ဖြစ်နေပြီး မာဝန်ကို ကြည့်ကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

"သူဌေး... ကျွန်တော်က ခဏခဏ သောက်လို့ပါ... ပုံမှန်ဆိုရင်လည်း ကိုယ့်ဘာသာ နည်းနည်းပါးပါး သောက်တတ်တယ်... ဒီအရသာကို ကြိုက်လို့ပါ"

မာဝန်က ပြုံး၍ ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါက အသုံးဝင်တယ်... နောက်ပိုင်း စီးပွားရေးသွားပြောရင် ငါ့ကို အရက်ကာပေးမယ့်လူ တစ်ယောက် တကယ် လိုနေတာ"

ရွှီယန်က ထပ်ပြောလိုက်၏။

"သူဌေး... အဆင်ပြေသလိုသာ လုပ်ပါ... ကျွန်တော်က ပြဿနာမရှိပါဘူး"

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ မာဝန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

ဤသို့ကြည့်မည်ဆိုပါက ခြံဝင်းထဲတွင် တော်သည့်သူများ အများအပြား ရှိသည်ပင်။

ခြံပိုင်ရှင် တစ်ယောက် အနေဖြင့် ဝန်ထမ်းများ၏ အားသာချက်များကို ရှာဖွေနိုင်ရန်က အရေးကြီးပေသည်။

စားသောက်ပြီးသွားသောအခါ အားလုံး အိပ်ရာဝင်ကြသည်။

စားပွဲပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများကိုတော့ မနက်ဖြန်မှသာ ရှင်းလင်းတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် တစ်ည ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

လယ်ယာခြံဝင်းမှ ဝန်ထမ်းများ အတူတကွ စားသောက်ရသည့် ခံစားချက်ကလည်း မဆိုးလှပေ။

ဒုတိယနေ့ ရွှီယန် နိုးလာသောအခါ နံနက် ၁၀ နာရီ ကျော်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အိပ်ရေးဝသွားသဖြင့် အရက်ရှိန် အတော်များများ ပြယ်သွားသော်လည်း ခေါင်းအနည်းငယ် ကိုက်ပြီး အစာအိမ်က အေးနေသလို ခံစားရသည်။

အနားယူရန် လိုအပ်သေး၏။

ရွှီယန် အိပ်ရာထ မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် စမတ်လက်ဖက်ရည် စားပွဲတွင် လက်ဖက်ရည် တစ်အိုး ဖျော်လိုက်သည်။

ရေနွေးကြမ်း အနည်းငယ် သောက်ပြီး ဘီစကွတ် အနည်းငယ် စားလိုက်တော့မှ အနည်းငယ် သက်သာသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ အပြင်ထွက်ပြီး ခြံဝင်း၏ အခြေအနေကို သွားကြည့်လိုက်သည်။

ဝန်ထမ်းများ အစောကြီး ကတည်းက ထနေကြပြီဖြစ်ပြီး မနေ့က စားကြွင်းစားကျန်များကို ရှင်းလင်းထားကြပြီ ဖြစ်သည်။

တိရစ္ဆာန်များကိုလည်း အစာကျွေးပြီးပြီဖြစ်ကာ မှန်လုံအိမ်ထဲမှ အပင်များကိုလည်း သေချာ ဂရုစိုက်ထားကြ၏။

ရွှီယန် တစ်ပတ်ခန့် လျှောက်ကြည့်ပြီး ဘာမှလုပ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် နေ့လယ်စာ စားပြီးလျှင် နောက်ဘက်တောင်ပေါ်သို့ တစ်ပတ်ခန့် သွားကြည့်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

"ငါ ဒီနေ့ နောက်ဘက်တောင်ပေါ်ကို သွားကြည့်ဦးမယ်... ညနေမှ ပြန်လာမယ်... ဘာကိစ္စရှိရှိ ဖုန်းဆက်လိုက်"

ရွှီယန်က ဝန်ထမ်းများကို မှာကြားလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့ သူဌေး"

အားလုံးက ပြန်ဖြေကြသည်။

ယနေ့ ရွှီယန်က ကျားသစ်များကို သွားကြည့်ရန် စီစဉ်ထားပြီး လမ်းကြုံလျှင် တောဟင်းရွက်များ သို့မဟုတ် မှိုများ ရှိမလား ဆိုသည်ကိုပါ ရှာကြည့်ချင်သည်။

လတ်ဆတ်သော တောဟင်းရွက်များ၏ အရသာက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်ပြီး ပြန်လာလျှင် ကြော်စားစား သုပ်စားစား အလွန်ကို အရသာရှိပေသည်။

သူက တောင်တက်ရသည်ကို အသားကျနေပြီဖြစ်ရာ အကြိုက်များကလည်း ဤသို့ပင် ပြောင်းလဲသွား၏။

ကျောပိုးအိတ်ထဲတွင် နွားနို့ နှစ်ပုလင်းနှင့် သရေစာ အနည်းငယ် ထည့်ထားသည်။

အကယ်၍ ဒရယ်လေးများ သမင်လေးများနှင့် တွေ့လျှင် ကျွေး၍ရအောင် ဖြစ်သည်။

နေ့လယ်ပိုင်း ရောက်သောအခါ ရွှီယန် ထွက်လာခဲ့သည်။

သူက တောင်ပေါ်သို့ တောက်လျှောက် တက်သွား၏။

ရှောင်ဟွာကို မမြင်ရတာ ရက်အတော်ကြာပြီ ဆိုတော့ ရွှီယန်လည်း သူ့ကို လွမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကျားသစ် နှစ်ကောင် အခု ဘယ်လို နေနေမည် မသိချေ။

ကျားသစ်များ၏ မျိုးပွားသည့် ပုံစံက တော်တော်လေး ထူးဆန်းသည်။

သူတို့က အချိန် အကန့်အသတ်ဖြင့် မျိုးပွားကြခြင်း ဖြစ်၏။

မျိုးပွားချိန် ရောက်လျှင် ကျားသစ်မက ကျားသစ်ထီးကို အရင် လိုက်ရှာတတ်သည်။

အဲဒီနောက် သူတို့က မျိုးပွားသည့် အလုပ်များကို မကြာခဏ စတင်ကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံ သုံးစက္ကန့်ခန့်သာ ကြာတတ်သည်။

သို့သော် အကြိမ်အရေအတွက်ကတော့ တော်တော်များပြီး ရက်အနည်းငယ် အတွင်း အကြိမ်တစ်ရာခန့်တောင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ကျားသစ်မက ကိုယ်ဝန်ဆောင်ပြီး ကိုယ်ဝန်ဆောင်ကာလသို့ ရောက်သွားသည့် အခါမှာတော့ ပုန်းအောင်းနေပြီး ကလေးမွေးရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

ယခု ရှောင်ဟွာနှင့် လူးနားတို့ ဤအလုပ်ကို လုပ်နေကြလောက်ပြီ။

နောက်ပိုင်း လူးနား ထွက်သွားမလား ဆိုသည်ကိုတော့ မသိသေးပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤသည်က ကျားသစ်များ၏ သဘာဝပင် ဖြစ်၏။

ရွှီယန်က တောင်ထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေသည်။

တောင်ထဲရှိ ပတ်ဝန်းကျင်က တော်တော်လေး ကောင်းမွန်သည်။

ယခုအခါ နှင်းများ၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရတော့ဘဲ စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းများက ထွက်ပေါ်လာပြီ ဖြစ်ကာ အမည်မသိ ပန်းပွင့်လေးများကလည်း မြက်ခင်းထဲတွင် ပွင့်လန်းနေကြသည်။

ရှုခင်းက တကယ်ကို လှပပေသည်။

ရွှီယန်က လိုက်ဖ်လွှင့်ပြီး တောင်ထဲမှ မြင်ကွင်းများကို အားလုံးကို ပြသနေ၏။

တောင်ထိပ်ပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ ရွှီယန်က သစ်ပင်တစ်ပင်၏ ဘေးတွင် အောက်ဘက်သို့ ဦးတည်နေသော တွင်းတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။

သူ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤသည်က ဘယ်တိရစ္ဆာန်၏ တွင်းလဲ ဆိုသည်ကို ခန့်မှန်းမိသွား၏။

"အားလုံးပဲ ဒီမှာကြည့်... ဒီမှာ တွင်းတစ်ခု ရှိတယ်"

"ဒါက ခွေးတူဝက်တူ တွင်းပဲ"

"ချန်ပိုင်တောင်တန်းမှာ ခွေးတူဝက်တူတွေ ရှိတယ်... တွင်းတစ်ခု တွေ့ရင် သူ့အနီးအနားမှာ နောက်ထပ် တွင်းတချို့ ရှိကိုရှိရမယ်... အားလုံး ဆက်နေကြတာလေ"

"ဒီကောင်လေးတွေက တွင်းထဲမှာပဲ နေကြတာ... အနည်းဆုံး ခုနစ်ကောင် ရှစ်ကောင်ကနေ ဆယ်ကောင်ကျော်အထိ အတူတူ နေကြတာပေါ့"

ရွှီယန်က အားလုံးကို တောင်ထဲရှိ တိရစ္ဆာန်များ၏ ဇာတ်လမ်းအချို့ကို ပြောပြနေ၏။

လူများ သိကြသော ခွေးတူဝက်တူ ဆိုသည်ကတော့ ပျားစားခွေးတူဝက်တူ ပင် ဖြစ်ပြီး ဆံပင်တိုအစ်ကိုကြီး ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။

သို့သော် ရွှီယန် ပြောနေသည်က ပျားစားခွေးတူဝက်တူ မဟုတ်ဘဲ အာရှခွေးတူဝက်တူ ကို ပြောနေခြင်း ဖြစ်၏။

ခွေးတူဝက်တူများက မိသားစုလိုက် နေထိုင်ကြပြီး မြေအောက်တွင်သာ နေကြသည်။ သူတို့ဆီတွင် မိသားစု ရာထူး အဆင့်အတန်း များလည်း ရှိပြီး လူ့အဖွဲ့အစည်း သေးသေးလေး တစ်ခုလိုပင်။

ရွှီယန်က တွင်းဘေးတွင် ရပ်ပြီး ခဏမျှ ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မတွေ့ရချေ။

ဤကောင်လေးများက ပုံမှန်အချိန်ဆိုလျှင် အပြင်မထွက်ဘဲ အထူးသဖြင့် အပြင်တွင် အသံကြားပါက ပို၍တောင် အပြင်ထွက်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ရွှီယန် ခဏမျှ ကြည့်ပြီး ကျားသစ်ကို ရှာရန် ဆက်ထွက်လာခဲ့၏။

"အခု တောင်ထဲက ပတ်ဝန်းကျင် ပိုကောင်းလာပြီဆိုတော့ တောင်ထွက်ပစ္စည်း တချို့ ရှာကြည့်လို့ ရပြီပေါ့"

"ဒါပေမယ့် ဒီနေ့ ဝါးတောင်း မပါလာဘူး... ပြီးတော့ အချိန်လည်း သိပ်မရလို့ ပစ္စည်း အများကြီး ခူးလို့ မရလောက်ဘူး"

"နောက်နှစ်ရက်လောက်နေမှ တောင်ထဲကို ပြန်လာပြီး တစ်ပတ်လောက် လှည့်ကြည့်ဦးမယ်"

"ဒီရာသီက ပစ္စည်းကောင်းတွေ စရှာလို့ရတဲ့ ရာသီပဲလေ"

"လတ်ဆတ်တဲ့ မှိုတွေ စားချင်နေပြီကွာ"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ကြက်သားဟင်းချို တစ်အိုးလောက် တည်ပြီး မှိုကြော် တစ်ပွဲလောက် လုပ်စားရမယ်"

"အဲဒီခံစားချက်က တကယ်ကို မိုက်တာလေ"

ရွှီယန်က ရှေ့သို့ လမ်းလျှောက်ရင်း ပြောပြနေသည်။

သူ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများတောင် သွားရည်ကျလာကြ၏။

"လောင်ရွှီ... မပြောပါနဲ့တော့ကွာ... ငါတောင် ဗိုက်ဆာလာပြီ"

"တကယ် အရသာရှိလို့လား... ငါ့ကို ကျွေးမှပဲ ယုံမယ်နော်"

"ဒီဘဝက တကယ်ကို အေးချမ်းတာပဲ... အားကျလိုက်တာကွာ"

အားလုံးက အသီးသီး မှတ်ချက်ပေးနေကြသည်။

လေထုက အရင်လိုပင် ပေါ့ပါးပျော်ရွှင်နေ၏။

လူများက ရွှီယန်၏ လိုက်ဖ်ထဲတွင် တောင်ထဲမှ ရှုခင်းများကို ကြည့်ရသည်ကို သဘောကျကြပြီး ယင်းက သူတို့၏ စိတ်ကိုလည်း အေးချမ်းသွားစေပေသည်။