အခန်း ၁၃၀

🍄 Chapter 130

ချန်မေ့လန်သည် မူလက ယွမ်ယွမ်နှင့် ရှောင်လန်တို့ကို အိမ်ပြန်ခေါ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ယောင်းမဟွမ်က ကလေးနှစ်ယောက်အား မည်မျှသဘောကျနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ကို မခေါ်ရက်တော့ပေ။

ယောင်းမဟွမ်၏အိမ်မှ ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယနေ့ ရွာထဲတွင် တစ်ခုခုထူးခြားနေကြောင်း ချန်မေ့လန် ခံစားလိုက်ရသည်။

နှိမ်နင်းမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ပြီးနောက် လူ့အဖွဲ့အစည်းသည် မကြုံစဖူး တည်ငြိမ်အေးချမ်းသောကာလတစ်ခုကို ရရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်အတွင်း ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနေသော ငှက်များပင်လျှင် ကျယ်လောင်စွာ မမြည်ဝံ့ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ နေထိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယနေ့ ရွာထဲတွင်မူ ထူးထူးခြားခြား စည်ကားလှုပ်ရှားနေသည်။

အစ်မလျို၊ အစ်မမော်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်စုတို့သည် ကျောက်မီးသွေးခြံနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရပ်နေကြသည်။ ချင်ယွီပင်လျှင် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရန် ထွက်လာခဲ့သည်ကို ကြည့်လျှင် မည်မျှစည်ကားနေကြောင်း သိနိုင်ပေ၏။

အစ်မလျိုက လှမ်းအော်လိုက်သည်။

“မေ့လန်၊ ရှီရှန်း ထောင်ကလွတ်လာပြီဟေ့”

ကျောက်မီးသွေးခြံ၏ ဂိတ်တံခါးမှာ ပွင့်နေပြီး သူမ အသစ်လဲလှယ်ထားသော သော့ခလောက်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပစ်ချထားခြင်းခံရသည်။

အနီရောင် ရှလီကားလေးမှာ ကျောက်မီးသွေးခြံအဝင်ဝတွင် ရပ်ထားပြီး ဆံပင်ပုံစံ အသစ်စက်စက်နှင့် ဟူရှောင်မေသည် ကားကိုမှီကာ လက်ပိုက်ရပ်လျက် ပိုင်ရှင်တစ်ဦးပမာ ဟန်ရေးပြနေသည်။

သူမသည် နေကြာစေ့များကို ဝါးစားနေပြီး တစ်ခါဝါးတိုင်း အခွံတစ်ခုကို ထွေးထုတ်နေလေ၏။

အစ်မမော်က ပြေးလာကာ သတင်းပေးလိုက်သည်။

“ရှီရှန်းက နင့်အိမ်ကို လာတာ၊ ယန်ကျောက်ကိုတောင် အလုပ်ကနေ လှမ်းခေါ်ထားသေးတယ်၊

သူက ယန်စန်းယဲ့ကို ခေါ်လာပြီး နင့်အိမ်ထဲကို ဒေါသတကြီးနဲ့ ဝင်သွားတယ်၊ ပြီးတော့ သူက သားရတော့မယ်ဆိုပြီး နေရာတိုင်းမှာ မင်္ဂလာသကြားလုံးတွေ လိုက်ဝေနေတာ၊ နင် ခဏလောက် ပုန်းနေပါလား”

ခင်ပွန်းဟောင်းနှင့် ခင်ပွန်းသစ်။

အမျိုးသားနှစ်ဦး သူမ၏အိမ်တွင် ဆုံတွေ့နေကြခြင်းဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အားလုံးမှာ ရင်းနှီးသူများဖြစ်ကြရာ လူတိုင်းက မေ့လန် မျက်နှာပျက်ရမည်ကို စိုးရိမ်နေကြ၏။

သို့သော် တကယ်တမ်းတွင်မူ ချန်မေ့လန်သည် ယန်ရှီရှန်းကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူမတွင် “ကျောက်မီးသွေးတွင်း လွှဲပြောင်းခြင်း သဘောတူညီချက်” ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ အမည်ပေါက် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာစေရန် ယန်ရှီရှန်းနှင့်အတူ ကျောက်မီးသွေးတူးဖော်ရေးဗျူရိုသို့ သွားရောက်ကာ လွှဲပြောင်းခြင်းလုပ်ငန်းစဉ် ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

ခင်ပွန်းဟောင်းနှင့် ခင်ပွန်းသစ် ဆုံတွေ့ရခြင်းက ဘာအရေးကြီးသနည်း။ ကျောက်မီးသွေးတွင်းကို သူမလက်ထဲ ရရှိရေးက အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။

ဤအတွက် သူမသည် ယနေ့ ယန်ရှီရှန်းနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ဆန္ဒရှိနေပြီး ထို့နောက် ဟူရှောင်မေကို ဆေးရုံသို့ဆွဲခေါ်ကာ အာထရာဆောင်းရိုက်စေပြီး ယွမ်ယွမ်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအခွင့်အလမ်းများအတွက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ရှိနေ၏။

တံခါးကို အတွင်းမှ သော့ခတ်ထားသော်လည်း တံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယန်ရှီရှန်း၏ ရွှင်လန်းနေသောအသံကို ချန်မေ့လန် ကြားလိုက်ရသည်။

“ငါ၊ ယန်ရှီရှန်းမှာ အမွေဆက်ခံမယ့်သူ ရတော့မယ်၊ မင်းတို့ အာထရာဆောင်းကို ကြည့်ချင်လား၊ ယောကျ်ားလေးကွ၊ ဒီတစ်ခါတော့ ယောကျ်ားလေးပဲ”

ချန်မေ့လန်က ရယ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းထားရင်း တံခါးခေါက်လိုက်သည်။ မည်သူမျှ လာမဖွင့်သောအခါ သူမက ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“ငါပါ၊ ချန်မေ့လန်၊ တံခါးဖွင့်ပေးဦး”

ဝင်းထဲတွင် ယန်ကျောက်၊ ယန်ရှီရှန်း၊ ယန်ရှုန်းနှင့် ယန်စန်းယဲ့တို့ အမျိုးသားလေးဦး ရှိနေသည်။

ယန်ကျောက်နှင့် ယန်ရှီရှန်းတို့ ရန်မဖြစ်စေရန် ယန်ရှုန်းနှင့် ယန်စန်းယဲ့တို့က သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ဝင်ထိုင်ကာ ခြားထားပေးသည်။

သူတို့လေးဦးသည် စီးကရက်များ ဖလှယ်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြ၏။

တံခါးဝမှ ချန်မေ့လန်၏အသံကို ကြားသောအခါ ယန်ကျောက်က အရင်ဆုံး မတ်တတ်ရပ်လိုက်သော်လည်း ယန်ရှီရှန်းက လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားပြီး တံခါးကို အရင်ရောက်အောင် သွားဖွင့်လိုက်သည်။

ထို့အပြင် မေ့လန်ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးပန်းများ ဝေဆာလျက်၊ စိတ်အားထက်သန်သောမျက်နှာထားဖြင့် ကြိုဆိုလိုက်သည်။

“ဖြည်းဖြည်းလျှောက်ပါ၊ ဖြည်းဖြည်းလျှောက်ပါ၊ ခလုတ်တိုက်မိဦးမယ်”

ဤလူသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို အမျိုးသမီးများကို အလိုလိုက်ရန် အမြဲတမ်း စိတ်အားထက်သန်နေတတ်ပြီး အိမ်မွေးခွေးလေး တစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

ချန်မေ့လန်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ မောင်းထုတ်လိုက်၏။

“ထွက်သွားစမ်း”

ယန်ရှီရှန်းက ချက်ချင်းပင် မြှောက်ပင့်ပြောဆိုပြန်သည်။

“ငါတို့ မေ့လန်ရဲ့အသံလေးက အခုထိ သာယာနေတုန်းပဲ၊”

ဤလူသည် သင့်ကို သေလောက်အောင် ဒေါသထွက်စေလျှင်ပင် သင်က သူ့ကို အမှန်တကယ် ပြတ်ပြတ်သားသားစိတ်ဆိုးရန် မဖြစ်နိုင်သောလူစားမျိုးဖြစ်သည်။

ယခုလေးတင် ယန်ရှီရှန်းက ချန်မေ့လန်အား ယွမ် ၁၀၀,၀၀၀ ပေးခဲ့ရပုံနှင့် သူမက အချုပ်ခန်းသို့ပြေးလာကာ ဟူရှောင်မေအား ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျစေရန် ရန်စမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ပြီး “ကျောက်မီးသွေးတွင်း လွှဲပြောင်းခြင်း သဘောတူညီချက်” ကို လက်မှတ်ရေးထိုးရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့ပုံများကို ယန်ရှုန်းနှင့် ယန်ကျောက်တို့အား ပြောပြပြီးဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် သူလာရခြင်းမှာ ယွမ် ၁၀၀,၀၀၀ ကို ပြန်လည်ရယူရန်သာမက ချန်မေ့လန်ကို ထို “ကျောက်မီးသွေးတွင်း လွှဲပြောင်းခြင်း သဘောတူညီချက်” ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်ဖို့ရာ ဖိအားပေးရန်လည်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ဟူရှောင်မေထံသို့ လုံးဝ မပေးနိုင်သကဲ့သို့ မေ့လန်ကိုလည်း မပေးနိုင်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသို့ပေးလိုက်ပါက ယန်ကျောက်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်သွားမည်မဟုတ်လော။

ယခု သူ့၌ သားတစ်ယောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ နောင်တွင် သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှု အများစုမှာ သူ့သားထံသို့သာ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး ထို ယွမ် ၁၀၀,၀၀၀ မှာ ကျောက်မီးသွေးတွင်း ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ရန် သူ၏ မတည်ရင်းနှီးငွေ ဖြစ်သည်။

သူနှင့် ယန်စန်းယဲ့တို့သည် ချန်မေ့လန်ကို ဖျောင်းဖျရန် မဟုတ်ဘဲ ယန်ကျောက်ကိုသာ အဓိကထား၍ ဖျောင်းဖျရန် သဘောတူညီထားကြ၏။

ယန်ရှီရှန်းက ယန်ကျောက်ကို စီးကရက်တစ်လိပ် ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ယန်ကျောက်က ငြင်းဆန်သောအခါ သူ့အတွက်သူ တစ်လိပ်မီးညှိလိုက်သည်။ သူသည် ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

“ယန်ကျောက်၊ မင်းလည်း ယောက်ျားတစ်ယောက်ပဲလေ၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် အသက်သုံးဆယ်ရောက်မှ မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ခွဲဝေတာ မှန်ကန်ရဲ့လား”

ယန်စန်းယဲ့က သူ၏တောင်ဝှေးကို ခေါက်ကာ ဝင်ရောက်ပြောဆိုလာသည်။

“ဘယ်သူမှ မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုကို အသုံးမကျတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဆီ ထားရစ်ခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး၊ မေ့လန်ကို ရှီရှန်းရဲ့အိမ်ပေးဖို့ ငါ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ၊

မင်းက ဘာလို့ မိုင်းတွင်းကိုပါ လောဘတက်နေရတာလဲ”

ချန်မေ့လန်က ခုံလွတ်တစ်လုံးကို မြင်၍ ထိုင်ရန်ပြင်လိုက်စဉ် ယန်စန်းယဲ့က သူ၏တောင်ဝှေးကို ထိုခုံပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

“မေ့လန်၊ ငါတို့ယောကျ်ားတွေ စကားပြောနေတာ၊ သွားပြီး လက်ဖက်ရည် သွားဖျော်ချေ”

မကြာသေးမီက ယန်စန်းယဲ့သည် ညတိုင်းလာရောက်ကာ လူတိုင်း အိပ်မပျော်နိုင်အောင် ဆူပူသောင်းကျန်းနေခဲ့သော်လည်း ယန်ကျောက်က အမြဲတမ်း နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယန်ကျောက်က သည်းခံမည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် ယန်စန်းယဲ့၏ တောင်ဝှေးကို ဆွဲယူကာ တွန်းဖယ်လိုက်သဖြင့် အဘိုးအိုမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ပင် လဲကျမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

သူက ခုံကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး ချန်မေ့လန်ကို သူ့ဘေးတွင်ထိုင်ရန် အမူအရာပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်၏။

“ရှီရှန်း၊ ငါ့မှာ ယန်ရှန်းနန်၊ ယန်ဝမ်ချီနဲ့ ယန်မင်လန် ဆိုတဲ့ ကလေးသုံးယောက် ရှိတယ်၊ ငါ သေသွားရင် ငါ့ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သူတို့သုံးယောက်ကို တန်းတူခွဲဝေပေးမှာပဲ”

ယန်ရှုန်းက ရိုးသားစွာပင် လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။

“ငါတို့ရဲ့ ယန်ကျောက်က မိသားစုမှာရော အလုပ်မှာပါ ဖြောင့်မတ်ပြီး တရားမျှတတယ်၊ ဘယ်သူမှ အပြစ်တင်စရာအကြောင်းလေး တစ်ချက်တောင် ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး”

ယန်ရှီရှန်း၏ ရင်ထဲတွင်မူ ယန်ကျောက်အား ယုတ်မာသူ၊ ဟန်ဆောင်ကောင်းသူ၊ သစ္စာမရှိသော သမက်တစ်ဦးအဖြစ် အထင်အမြင်သေးနေသော်လည်း အပေါ်ယံတွင်မူ ပြုံးထားရဆဲဖြစ်သည်။

“ယန်ကျောက်၊ ငါတို့က ညီအစ်ကိုတွေလေ၊ ငါ့အခြေအနေကို မင်းနားလည်နိုင်ပါတယ်နော်၊ ရှောင်မေက အခု အရမ်းပြဿနာရှာနေတာ၊ သူ့ကို ရှင်းပြဖို့လိုနေတယ်၊ သူက ငါ့သားလေးကို လွယ်ထားရတာလေ”

ယန်စန်းယဲ့က တောင်ဝှေးကို မြေကြီးပေါ် ဆက်တိုက်ခေါက်ရင်း တောင်းပန်လုနီးပါး ပြောဆိုလာသည်။

“မင်းတို့က မျိုးဆက်ငါးဆက်ထက် ကျော်လွန်နေပြီဆိုပေမယ့် ညီအစ်ကိုတွေပဲလေ၊ အသုံးမကျတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်အတွက်နဲ့တော့ ရန်မဖြစ်သင့်ဘူး”

ယန်ကျောက်၏ အကြည့်မျာူ ရုတ်တရက် တင်းမာစူးရှသွားကာ ယန်ရှီရှန်းကို မေးလိုက်သည်။

“ရှီရှန်း၊ မင်းအမြင်မှာ ရှန်းနန်က အသုံးမကျတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပဲလား”

ယန်ရှီရှန်းသည် သူ့သမီးကိသူ အသုံးမကျဟု ပြောရန် ရှက်ရွံ့နေသော်လည်း သမီးများမှာ တစ်နေ့တွင် အိမ်ထောင်ပြုကာ ထွက်သွားမည့် ပြင်ပလူများသာ ဖြစ်သည်။

သူ့သမီးအတွက်နှင့် ဟူရှောင်မေ ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျစေရန် လုံးဝ မရင်းနိုင်ပေ။ ရှောင်မေသည် လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်နိုင်သော်လည်း သူ သားတစ်ယောက်ရရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

ယန်ကျောက်က ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်ကာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွား၏။

သူ ပြန်ထွက်လာသောအခါ ရေဒီယိုတစ်လုံးကို သယ်ဆောင်လာပြီး ကြိုးအရှည်ကို စမ်းသပ်ကာ ပြတင်းပေါက်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

ရေဒီယိုကိုဖွင့်ပြီးနောက် ကက်ဆက်ခွေတစ်ခွေကို ထည့်လိုက်၏။

တိတ်ခွေမှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ဂီတသံစဉ်များ စတင်ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယန်ရှီရှန်းသည် သီချင်းဆိုရင်း ဖျော်ဖြေရေးမယ်များအား ဖက်ရသည်ကို နှစ်သက်သည်မှလွဲ၍ ဂီတကို ခံစားနားဆင်လေ့မရှိပေ။

ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင်ရပ်နေသော ယန်ကျောက်ကို မြင်သောအခါ သူက ရင်ထဲမှ လှောင်ပြောင်နေဆဲဖြစ်သည်။

ယန်ကျောက်၏ အေးစက်သော အသွင်အပြင်နှင့် ချဉ်းကပ်ရခက်သော အမူအရာတို့ ရှိသော်လည်း သူသည် ငယ်စဉ်က အတော်လေး အနုပညာဆန်သောလူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဟာမိုနီကာ၊ အကော်ဒီယံ၊ ဒရမ်တို့ကိုပင် တီးခတ်နိုင်ပြီး ကဗျာဖတ်ရသည်ကို နှစ်သက်သည်။

ယန်ရှီရှန်းသည် အနုပညာနယ်ပယ်တွင် ပါဝင်သူများကို အထင်အမြင်သေးပြီး အထူးသဖြင့် ကြမ်းတမ်းသော အပြင်ပန်းသဏ္ဍာန်ရှိသော်လည်း ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ဟန်ဆောင်နေသော ယန်ကျောက်ကို ပို၍ပင် ရွံရှာမိသည်။

သူသည် ချန်မေ့လန်နှင့်အတူ ဆင်ခြေပေးချင်နေပုံရသည်ဟု တွေးကာ ယန်စန်းယဲ့ကို သူ့ကိုယ်စား ပြင်းထန်သောစကားများ ပြောခိုင်းရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် စပီကာထဲမှ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော ကလေးမလေးတစ်ဦး၏အသံ ပေါ်ထွက်လာသည်။