← Chapters

အခန်း ၄၈၃

Vol. 49 Ch. 483

အခန်း ၄၈၃

Vol. 49 Ch. 483

အခန်း (၄၈၃)

မင်္ဂလာစီတန်းလှည့်လည်သည့်အဖွဲ့ကြီးက နန်းတော်ဆီသို့ တရွေ့ရွေ့ ချီတက်နေဆဲအချိန်မှာပင်...

ဓလေ့ထုံးတမ်းဝန်ကြီးဌာနမှ အရာရှိတစ်ဦးသည် ဧကရာဇ်မြို့တော်အတွင်းရှိ ခြံဝင်းတစ်ခု၏ သစ်သားတံခါးကို လာရောက်ခေါက်လိုက်လေ၏။

တံခါးပွင့်သွားသောအခါ သာမန်လျှော်မျှင်အဝတ်အစားများကို ဆင်မြန်းထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ထိုအရာရှိ၏အရှေ့၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏ ပခုံးထက်တွင်မူ အတောင်ပံများပါရှိသော ရွှံ့ရုပ်အသားလုံးလေးတစ်ကောင်က ငြိမ်သက်စွာ ဝပ်စင်းနေပေသည်။

"နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ် မဟာသူတော်စင်မကြီး ဝမ်ရှင်း" ဓလေ့ထုံးတမ်းဝန်ကြီးဌာနမှ အရာရှိက ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးရင်း "ဒီနေ့တော့ မဟာသူတော်စင်မကြီး ဝမ်ရှင်းကို ဒုက္ခပေးရပါဦးမယ်" ဟု လျှောက်တင်လိုက်လေ၏။

"အင်း" ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "လမ်းပြပါဦး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"မဟာသူတော်စင်မကြီး ဝမ်ရှင်း... ဒီဘက်ကို ကြွပါဘုရား"

ဓလေ့ထုံးတမ်းဝန်ကြီးဌာနမှ အရာရှိက ဝမ်ရှင်းအား ရထားလုံးထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း မြင်းတစ်ကောင်ပေါ်သို့ လွှားကနဲ တက်စီးလိုက်တော့သည်။ တစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်ပင် မပြည့်သေးသော အချိန်ကာလအတွင်းမှာပင် ဝမ်ရှင်းသည် မြင့်မားလှသော မျှော်စင်ကြီးတစ်ခု၏ ခြေရင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။

ဝမ်ရှင်းက ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး ဟွန်တွန်းလေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြင့်မားလှသော မျှော်စင်ကြီးထက်သို့ တစ်ကိုယ်တော် လျှောက်လှမ်းတက်သွားခဲ့လေ၏။

ဒီနေ့က မဟာကျိုးဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော မင်္ဂလာနေ့ရက်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။ ဒီနေ့တွင် ဝမ်ရှင်းသည် ထိုဧကရာဇ်အတွက် ဆုတောင်းမေတ္တာပို့သပေးပြီး ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်ကျမ်းစာများကို ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

မျှော်စင်ကြီး၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဝမ်ရှင်းက ဆုတောင်းကတ္တီပါဖျာလေးတစ်ခုပေါ်၌ တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်လိုက်လေ၏။ ထိုအခန်းကျယ်ကြီးအတွင်း၌ သူမတစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေပေသည်။

"မိကူ... မိကူ"

ဟွန်တွန်းလေးက ဝမ်ရှင်း၏ ပေါင်လေးကို လာရောက်ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်နေရှာသည်။

"နင်ပြောချင်တာက... တကယ်လို့ မင်္ဂလာဆောင်နေတဲ့လူက တကယ့် ရှောင်မို ဖြစ်နေခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲဆိုတာလား" ဝမ်ရှင်းက တိုးညင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်၏။

"မိကူ" ဟွန်တွန်းလေးက ၎င်း၏ လုံးဝန်းအဆီပြန်နေသော ကိုယ်ထည်လေးကို လှုပ်ခါလျက် ခေါင်းညိတ်ပြရှာသည်။

"တကယ်လို့ အဲဒါက တကယ့် ရှောင်မို ဖြစ်နေခဲ့ရင်တောင်မှ ကိစ္စမရှိပါဘူး" ဝမ်ရှင်း၏ မျက်ဝန်းအစုံက ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားပြီး "သူက မင်္ဂလာဆောင်ပြီး သားသမီးတွေရလာတာက သူ့အတွက် တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ဆိုလိုက်လေ၏။

"မိကူ" ဟွန်တွန်းလေးက ၎င်း၏ ဝဖြိုးသော ကိုယ်လုံးလေးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် ရမ်းခါလိုက်သည်။

"ငါကော ဘာဖြစ်မှာလဲ တဲ့လား..."

ဝမ်ရှင်းက ခဏမျှ အတွေးပွားနေမိကာ သူမ၏ ကြည်လင်တောက်ပသော မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် နူးညံ့သောအလင်းရောင်များ ယိုဖိတ်ကျလာလေ၏။

"ငါလည်း အဆင်ပြေမှာပါ"

"တကယ်လို့ ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ ဧကရာဇ်က တကယ့် ရှောင်မို ဖြစ်နေပြီး... ရှောင်မိုက တခြားအမျိုးသမီးတွေကို လက်ထပ်နေတာဆိုရင်တော့... ငါ့ရင်ထဲမှာ တစ်စုံတစ်ခု လိုအပ်နေသလိုမျိုး ဟာတာတာတော့ ခံစားရမှာပေါ့လေ"

"ဒါပေမဲ့ ရပါတယ်"

"ရှောင်မိုတစ်ယောက် နေကောင်းကျန်းမာနေသရွေ့ ငါလည်း အဆင်ပြေပါတယ်"

"ငါ သူ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပြီး... သူ့ကို တိတ်တဆိတ်လေး စောင့်ကြည့်နေခွင့်ရရုံနဲ့တင် ငါ့အတွက် လုံလောက်ပါပြီ"

"မိကူ" ဟွန်တွန်းလေးက ၎င်း၏ အတောင်ပံလေးများကို တဖျတ်ဖျတ်ခတ်လိုက်ပြီး ၎င်းသခင်မ၏ ခေါင်းထက်သို့ ပျံတက်နားခိုလိုက်ကာ သူမ၌ ရည်မှန်းချက်ကြီးကြီးမားမား မရှိလှသဖြင့် စိတ်ပျက်အားမလိုအားမရဖြစ်နေသည့်အလား ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ပုတ်ပေးနေတော့သည်။ "မိကူ... မိကူ"

"ငါ တကယ် အဲဒီလို တွေးတာပါ... ငါ နင့်ကို မလိမ်ပါဘူး"

ဝမ်ရှင်းက သူမ၏ခေါင်းကို ညည်းတွားစွာ ငုံ့လိုက်မိပြီး သူမ၏ လက်ဖဝါးနုနုလေးက စကတ်စကို မသိစိတ်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ညှစ်ထားရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောရှာလေ၏။

"ငါ တကယ်..."

"မလိမ်ပါဘူး..."

သာမန်ပြည်သူပြည်သားများ၏ လမ်းညွှန်ပို့ဆောင်ပေးမှုများနှင့်အတူ... နန်းတော်၏ မင်္ဂလာစီတန်းလှည့်လည်သည့်အဖွဲ့ကြီးက နန်းတော်တွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ချေပြီ။

အတိအကျဆိုရလျှင် ဤခဏ၌ပင် ဗုဒ္ဓဘာသာကျမ်းစာများ ရွတ်ဖတ်သံကြီးက ဧကရာဇ်မြို့တော်ရှိ မြင့်မားလှသော မျှော်စင်ကြီးတစ်ခုဆီမှတစ်ဆင့် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပျံ့လွင့်လာခဲ့လေတော့သည်။

ထိုကျမ်းစာရွတ်ဖတ်သံကြီးမှာ လူ့လောကလွန်အလား ထူးခြားဆန်းပြားလွန်းလှပြီး တည်ကြည်အေးချမ်းလွန်းလှပေသည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံနှင့်တူသယောင်ရှိသော်လည်း အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံနှင့်လည်း ဆင်တူနေပြန်ကာ ဘုန်းတော်ကြီးများစွာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရွတ်ဖတ်နေကြသည့် သံပြိုင်အသံကြီးနှင့်ပင် တူညီနေသေး၏။

ထိုဗုဒ္ဓဘာသာကျမ်းစာရွတ်ဆိုသံကြီးက မြင့်မားလှသော ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်နှင့်အမျှ ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓကြာပန်းများစွာက ဧကရာဇ်မြို့တော်၏ အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ လွင့်ဝဲပျံသန်းလာခဲ့ကြလေသည်။ ထိုဗုဒ္ဓကြာပန်းများက ရွှေရောင်ကြာပန်းမြစ်ကြီးတစ်စင်းအလား အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့ပြီး သန့်စင်မွန်မြတ်လှသော အငွေ့အသက်များက ဧကရာဇ်မြို့တော်၏ နေရာကွက်လပ်တိုင်းဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ရှောင်မိုက ထိုဗုဒ္ဓအသံများ ထွက်ပေါ်လာရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်မိ၏။

မသိရသော အကြောင်းအရင်းတစ်ခုကြောင့် ရှောင်မိုသည် ဤအသံထဲ၌ ရင်နှီးကျွမ်းဝင်မှု အငွေ့အသက်တချို့ ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်တွင်လည်း ဓလေ့ထုံးတမ်းဝန်ကြီးဌာနက ဖိတ်ကြားထားသော ဤဘုန်းတော်ကြီးသည် ကျမ်းစာရွတ်ဖတ်ရုံမျှဖြင့် ဤမျှကြီးမားလှသော အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်များကို ဖန်တီးနိုင်နေသည်ဖြစ်ရာ အခြားတစ်ဖက်သား၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မနိမ့်လှကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ ရှောင်မိုက ဤဆရာတော်ကြီးသည် အနည်းဆုံးတော့ မသေမျိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေရမည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်မိ၏။

နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်စာမျှ အချိန်ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် မင်္ဂလာဝေါယာဉ်များက ဘိုးဘေးနတ်ကွန်း၏ အရှေ့၌ ရပ်တန့်သွားခဲ့ကြလေသည်။ ရှောင်မိုသည် ယန်ရုရွှယ်နှင့် ချင်စီယောင်တို့ကို ဦးဆောင်ကာ မဟာကျိုးဘိုးဘေးများကို ပူဇော်ကန်တော့ရန်အတွက် ဘိုးဘေးနတ်ကွန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ ကောင်းကင်ယံစောင့်ကြည့်ရေးဗျူရို၏ ဗျူရိုသခင်က ရှောင်မိုနှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ မွေးသက္ကရာဇ်ကံကြမ္မာစာလွှာများကို ဘိုးဘေးများ၏ နတ်ကွန်းပြားများအရှေ့၌ မီးရှို့ပူဇော်လိုက်ကာ ဘိုးဘေးများ၏ ကောင်းချီးပေးမှုနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုများကို တောင်းခံပေးလေတော့သည်။

ဘိုးဘေးများကို ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက် ရှောင်မိုနှင့် နန်းတွင်းအရာရှိများ၊ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာအရာရှိများအားလုံးသည် ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင် တည်ရှိရာ ရင်ပြင်ကျယ်ကြီးဆီသို့ အရင်ဆုံး ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ခွဲခွာ၍ တန်းစီရပ်နေကြပြီး ရင်ပြင်ကျယ်ကြီး၏ ဂိတ်တံခါးဝဆီသို့ အတူတကွ လှမ်းမြော်ကြည့်ရှုနေကြလေ၏။

နန်းတွင်းအရာရှိများနှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာအရာရှိများအားလုံး၏ အရှေ့ဆုံး၌ ရှောင်မိုသည်လည်း ထိုဂိတ်တံခါးဝကို စိုက်ကြည့်နေမိကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေပေသည်။

"မင်္ဂလာအခမ်းအနား... စတင်စေ"

မောင်းနာရီ ကျရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ဝန်ကြီးယန်ကျိန်း၏ ဟိန်းထွက်သွားသောအသံက ရင်ပြင်ကျယ်ကြီးတစ်ခုလုံး၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

ရင်ပြင်ကျယ်ကြီး၏ ဂိတ်တံခါးကြီးများက ဝုန်းကနဲ မြည်ဟည်းလျက် ပွင့်အာသွားခဲ့ကြချေပြီ။

ယန်ရုရွှယ်နှင့် ချင်စီယောင်တို့က မယ်တော်ကြီးနှင့် သခင်မကြီးယန်တို့၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ရင်ပြင်အတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လှလျှောက်ဝင်လာခဲ့ကြလေ၏။ သူတို့၏ ဝတ်စုံစကတ်ရှည်ကြီးများ၏ အောက်တွင်မူ မိဖုရားကြီးနှစ်ပါး၏ သွယ်လျလှပသော ခြေတံရှည်များက ရှေ့သို့ လှမ်းချီလာခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ လျှောက်လှမ်းပုံဟန်ပန်များက တည်ငြိမ်ကျော့ရှင်းကာ ထည်ဝါခန့်ညားလွန်းလှပေသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ အနောက်တွင်မူ စုစုပေါင်း နန်းတွင်းအစေခံမလေး ရှစ်ဦးက မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိတ်ကျနေသော ဝတ်စုံစကတ်စရှည်ကြီးများကို ယုယုယယ ပင့်မလျက် လိုက်ပါလာကြ၏။

နွေဦးရာသီ၏ နေရောင်ခြည်က သူတို့နှစ်ဦး၏ နီရဲတောက်ပနေသော ဝတ်စုံတော်များပေါ်သို့ ဖြာကျနေပြီး ထိုနူးညံ့လှသော နေရောင်ခြည်ပင်လျှင် ဖီးနစ်ပန်းများကဲ့သို့ ရဲရဲနီစွေးနေသော အရောင်အသွေးများ စွန်းထင်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသူတိုင်း မသက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပါချေ... တကယ်တော့ ဤနွေဦးနေရောင်ခြည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သက်ရှိထင်ရှား အရောင်အသွေးရှိနေခဲ့သည်မဟုတ်ပါလော။

ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်၏ အောက်ခြေ၌ မယ်တော်ကြီးနှင့် သခင်မကြီးယန်တို့က ပိုးဖဲကြိုးနီလေးများကို ရှောင်မိုထံသို့ နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်ကြသည်။ ရှောင်မိုက ကိုယ်ကိုလှည့်လိုက်ပြီး မိဖုရားကြီးနှစ်ပါးကို ဦးဆောင်ကာ ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ထက်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်းစီ လှေကားထစ်များအတိုင်း တက်လှမ်းသွားခဲ့လေ၏။

ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ထက်၌ မင်္ဂလာပွဲကို အဓိကကြီးကြပ်ပေးနေသော ဝန်ကြီးယန်ကျိန်းက လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကျောက်စိမ်းလင်ဗန်းတစ်ခုကို ပင့်မထားရင်း ရှောင်မိုထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ ထိုကျောက်စိမ်းလင်ဗန်းထက်တွင်မူ ရှောင်မိုကိုယ်တိုင် ရေးသားထားသော တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းစာလွှာ ရှိနေပေ၏။

ရှောင်မိုက သူကိုယ်တိုင်ရေးသားထားသော ထိုတော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းစာလွှာကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး တစ်လုံးချင်းစီ တည်ကြည်ထက်မြက်လှသော သူ၏အသံဖြင့် လူတိုင်း၏နားထဲသို့ ပျံ့လွင့်သွားစေလေတော့သည်။

"ငါ ရှောင်မိုသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမိန့်တော်ကို ခံယူကာ ဘိုးဘေးများ၏ အမွေအနှစ်များကို ဆက်ခံလျက် ပူဇော်သက္ကာယခုနစ်ပါးကို စီမံခန့်ခွဲပြီး အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို အုပ်ချုပ်စိုးစံရ၏"

"ယနေ့ ယင်နှင့်ယန် ကံကြမ္မာတို့ ပေါင်းစပ်ညီညွတ်ပြီး ဘိုးဘေးနတ်ကွန်း၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု ကောင်းချီးများ ကျရောက်လာသော ဤအချိန်အခါသမယ၌ မင်္ဂလာထုံးတမ်းခြောက်ပါး၏ စည်းမျဉ်းများအတိုင်း ထပ်တူကျောက်စိမ်းကွင်းနှစ်ကွင်း၏ လက်ထပ်မင်္ဂလာထုံးစံကို လိုက်နာလျက် သီလနှင့်ပြည့်စုံသော အမျိုးသမီး ယန်ရုရွှယ်နှင့် ချင်တိုင်းပြည်၏ သက်တော်အကြီးဆုံးမင်းသမီး မုကျိုးတို့ကို လက်ထပ်ထိမ်းမြားတော်မူ၏"

"အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံးသည် ထူးကဲလှသော ပါရမီအရည်အချင်း၊ ဖြူစင်မှုနှင့် ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်မှုတို့နှင့် ပြည့်စုံကြသဖြင့် မောင်းမဆောင်တွင်းရှိ အမျိုးသမီးများအားလုံးအတွက် စံပြနမူနာပြဖြစ်ရန် ထိုက်တန်ပေစွ"

"ငါသည် ကဗျာနှင့် ဓလေ့ထုံးတမ်းသင်ကြားမှုများကို ဆက်ခံကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် ထူးချွန်မှုတို့တွင် စံသတ်မှတ်ချက်ဖြစ်သော ထင်ရှားကျော်စောလှသည့် ယန်မိသားစု၏ သမီးတော်ကိုလည်းကောင်း၊ တော်ဝင်သွေးသားတော်စစ်စစ်ဖြစ်ပြီး ထူးကဲလှသော အလှအပနှင့်အတူ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နှလုံးသား၊ ဝေးလံကျယ်ပြန့်လှသော အကျင့်စာရိတ္တတို့နှင့် ပြည့်စုံသည့် ချင်မင်းသမီး မုကျိုးကိုလည်းကောင်း တိုင်ပင်ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၏"

"ငါသည် ကျိုးနိုင်ငံဓလေ့ထုံးတမ်း - အမျိုးသမီးများမှတ်တမ်း ၏ စနစ်များကို လိုက်နာလျက် နွေဦးနှင့်ဆောင်းဦးမှတ်တမ်း ၏ မင်္ဂလာအခမ်းအနားများကို ကိုးကားပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံးအား မိဖုရားကြီးအဆင့်အတန်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ချီးမြှင့်အပ်နှင်းတော်မူ၏"

"မိဖုရားကြီး ရုရွှယ်အား နင်ရွှယ်နန်းဆောင်၌ စံမြန်းခွင့်ပြုပြီး မိဖုရားကြီး မုကျိုးအား ဟန်ကျိုးနန်းဆောင်၌ စံမြန်းခွင့်ပြုမည်။ တစ်ဦးချင်းစီအား ရွှေရောင်တော်ဝင်စာလွှာများနှင့် ခရမ်းရောင်ဖဲကြိုးများကို ချီးမြှင့်အပ်နှင်းမည်ဖြစ်ကာ တော်ဝင်ဖီးနစ်ငှက်လေးကောင်၏ အထူးဂုဏ်ဒြပ်ထက်မြက်မှုကို ခံစားစေရမည်"

"ငါ၏ဆန္ဒမှာ မိဖုရားကြီးနှစ်ပါးစလုံးသည် တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းပြီး ဖြူစင်မှုကို ထိန်းသိမ်းလျက် ၎င်းတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာများကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်၊ သူတို့၏ ဧကရာဇ်နှင့် လူကြီးမိဘများကို ရိုသေကိုင်းညွတ်စွာ လုပ်ကျွေးပြုစုရန်၊ သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုနှင့် အသွင်အပြင်များဖြင့် နန်းဆောင်ခြောက်ဆောင်ကို သဟဇာတဖြစ်စေရန်၊ အခြွေအရံမောင်းမမိဿံများကို ခြိုးခြံချွေတာမှုနှင့် နှိမ့်ချမှုတို့ဖြင့် ဦးဆောင်လမ်းပြရန်၊ တော်ဝင်သွေးသားရင်သွေးများဖြင့် တိုင်းပြည်၏အုတ်မြစ်ကို ခိုင်မာစေရန်၊ မောင်းမဆောင်တွင်းရှိ ကိစ္စရပ်အားလုံးကို ပူးတွဲကူညီစီမံခန့်ခွဲရန်နှင့် မောင်းမဆောင်၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ ပြီးပြည့်စုံထင်ရှားစေရန်အတွက် ကိစ္စအဝဝကို စနစ်တကျ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သွားရန်ပင် ဖြစ်လေ၏"

"မိဖုရားကြီးနှစ်ပါးစလုံးသည် နေနှင့်လကဲ့သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တောက်ပလင်းလက်နိုင်ကြပါစေ၊ ပူဇော်ရာတွင်သုံးသော တော်ဝင်ရတနာများကဲ့သို့ တန်ဖိုးရှိလှသဖြင့် မနက်ခင်းနှင့် ညနေခင်းများတွင် တော်ဝင်စားသောက်ဖွယ်ရာများကို ပြင်ဆင်ပေးခြင်းဖြင့် မိဘဝတ္တရားကျေပွန်ကြပါစေ၊ ရက်ကန်းရက်ခြင်းနှင့် ပိုးစာပင်စိုက်ပျိုးခြင်းတို့ကို အားပေးကူညီခြင်းဖြင့် တိုင်းပြည်တစ်ဝန်း ပညာရေးကို ပြန့်ပွားစေပါစေ၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့လှသော တေးဂီတများဖြင့် နိုင်ငံတော်ကို သဟဇာတဖြစ်စေပါစေ။ ထိုသို့ဖြင့် လောကရှိ အမျိုးသမီးအားလုံးသည် မောင်းမဆောင်၏ သီလနှင့်ပြည့်စုံသော စံပြပုံရိပ်ကို မော့ကြည့်လေးစားနိုင်ကြမည်ဖြစ်ကာ နယ်မြေကိုးခုမှ ပြည်သူပြည်သားအားလုံးသည်လည်း တော်ဝင်မိသားစု၏ ကောင်းမြတ်သော အသံတော်များအောက်တွင် ရေပက်ဖျန်းခြင်းခံရမည်ဖြစ်ရာ ငါ၏မဟာကျိုးသည် သာယာဝပြောသော မိသားစုများနှင့် ကောင်းမွန်စွာ အုပ်ချုပ်နိုင်သော တိုင်းပြည်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကာ ငါတို့၏ မဟာကံကြမ္မာကြီးက ထာဝစဉ် အဓွန့်ရှည်တည်တံ့သွားပေလိမ့်မည်"

ရှောင်မိုက တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းကို ဖတ်ရှုပြီးစီးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မင်္ဂလာအချိန်အခါကောင်းက ကွက်တိကျရောက်လာခဲ့ချေပြီ။

ယန်ကျိန်းက ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတက်လိုက်ပြီး အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ကြွေးကြော်လိုက်လေ၏။ "မင်္ဂလာအချိန်အခါတော် ကျရောက်ပါပြီ... အရိုအသေပြု ပူဇော်ကြစို့"

စစ်လီက နံ့သာတိုင်များ တင်ဆောင်ထားသော ကျောက်စိမ်းလင်ဗန်းကို ပင့်မလျက် သူတို့အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ ရှောင်မို၊ ယန်ရုရွှယ်နှင့် ချင်စီယောင်တို့က နံ့သာတိုင်သုံးတိုင်စီကို အသီးသီး ကောက်ယူလိုက်ကြလေ၏။ ထိုအချိန်မှာပင် မင်္ဂလာတေးဂီတသံများကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျံ့လွင့်လာခဲ့သည်။

"ပထမအကြိမ်... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို အရိုအသေပေး"

သူတို့သုံးဦးစလုံးက နံ့သာတိုင်များကို ထွန်းညှိလိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်ကြလေ၏။

"ဒုတိယအကြိမ်... လူကြီးမိဘတွေကို အရိုအသေပေး"

သခင်မကြီးယန်နှင့် ဝန်ကြီးယန်ကျိန်းတို့မှာ နန်းတွင်းအရာရှိများဖြစ်ကြသဖြင့် ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ဦးညွှတ်မှုကို တိုက်ရိုက်မခံယူနိုင်ကြသောကြောင့် မယ်တော်ကြီးယန်က ရှေ့သို့ထွက်လာကာ သူတို့သုံးဦး၏ အရှေ့တည့်တည့်တွင် နေရာယူလိုက်ပေသည်။ သူတို့သုံးဦးစလုံးက တော်ဝင်လူကြီးမိဘကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်ကြ၏။

"ဇနီးမောင်နှံအချင်းချင်း... အပြန်အလှန် အရိုအသေပေး"

ယန်ရုရွှယ်နှင့် ချင်စီယောင်တို့က ဘေးချင်းယှဉ်တွဲရပ်လိုက်ကြပြီး ရှောင်မို၏ ဘက်သို့ မျက်နှာမူလိုက်ကြကာ သူတို့သုံးဦးစလုံးက အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်ကြလေတော့သည်။

"မင်္ဂလာဦးချခြင်း သုံးကြိမ် ပြီးမြောက်ပါပြီ"

"နန်းတွင်းအရာရှိအားလုံးက သက်သေအဖြစ် တည်ရှိပြီး... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက အဆုံးအဖြတ်ပေးသူဖြစ်၏"

"ဒီအချိန်ကစပြီး..."

"မင်္ဂလာအခမ်းအနား... ပြီးပြည့်စုံစွာ ပြီးမြောက်သွားပါပြီ"

All Chapters