အခန်း (၈၉၅-၈၉၆)

အခန်း(၈၉၅) နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်

ရှုဝမ်ချန်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားရာ သူ၏နောက်ကွယ်မှ ဆရာအချို့က အလျင်အမြန်ပင် ရှေ့သို့တိုး၍ တွဲပေးလိုက်ကြရသည်။

"စီမံခန့်ခွဲရေးမှူး... အဆင်ပြေရဲ့လား"

ရှုဝမ်ချန်းက ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။ "အဆင်ပြေပါတယ်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းတစ်ယောက် သူ့သမီးလေးကို ကယ်တင်နိုင်ပါစေလို့ပဲ ငါမျှော်လင့်မိတော့တယ်"

---

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ လှမ်းထွက်လိုက်သည့်အခါ မိမိကိုယ်မိမိ ပင်လယ်ပြင်ထက်၌ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မလှမ်းမကမ်းတွင် ထရေယာသည် ကျွမ်ယွမ်နှင့် ပိုင်ရှန်းနန်းတော်တို့၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရချေသည်။

ထိုနှစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ထရေယာသည် သိသိသာသာပင် အရေးနိမ့်နေပေသည်။ ထိုအရာက သူမအနေဖြင့် ယခုခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးသဖြင့် သူမ၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို ထုတ်မသုံးနိုင်သေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်တန်ရာသည်။

"ယွမ်ဖုန်း... နင် ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်မှာ နန်ယွင်ကို ကယ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းရှိတယ်"

"အို..." ကျွမ်ယွမ်က မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်သည်။ "ဘာနည်းလမ်းလဲ"

"ကျွန်တော်ကျင့်ကြံတဲ့ ကျင့်စဉ်ပညာရပ်က နည်းနည်းထူးဆန်းတယ်၊ အဲဒါက ကျွန်တော့်ကို ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းရည်တချို့ ပေးထားတယ်။ ကျွန်တော် ထရေယာနဲ့ ထိတွေ့မိရုံနဲ့ နန်ယွင်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စုပ်ယူနိုင်တယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အဲဒီနောက်မှာ ဘာဆက်ဖြစ်မှာလဲ" ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က မေးပြန်သည်။

"အဲဒီနောက်မှာ ထရေယာကို သတ်လိုက်ရုံပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နန်ယွင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုတော့ ထိန်းသိမ်းထားပေးပါ။ ကျွန်တော် နန်ယွင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကုသပြီးတာနဲ့ နန်ယွင်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ပြန်ထည့်ပေးပါ့မယ်"

"ဒါက သိပ်ကို အန္တရာယ်များပုံရတယ်၊ အဆင့်တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားတာနဲ့ ပြန်ပြင်လို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး" ကျွမ်ယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ၊ ပြီးတော့ ဒါက နန်ယွင်အတွက် ကျွန်တော် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာပဲလေ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်နှင့် ကျွမ်ယွမ်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ "ကောင်းပြီ... ငါတို့ နင် စွမ်းအင်စုပ်ယူဖို့ အချိန်ရအောင် ကြိုးစားပြီး ဆွဲထားပေးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ထရေယာရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစပ်မှုက ပိုပိုပြီး အားကောင်းလာနေပြီမို့လို့ ငါတို့ မြန်မြန်လုပ်ရလိမ့်မယ်"

ထရေယာသည် မူလကပင် အလွန်အစွမ်းထက်သူဖြစ်ပြီး ယခု တိုက်ပွဲက သူမ၏ဝိညာဉ်ကို ပိုမိုထက်မြက်လာစေကာ ချင်နန်ယွင်၏ ဝိညာဉ်နှင့် ပိုမိုပေါင်းစပ်သွားစေခြင်းဖြင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြစ်စဉ်ကို မြန်ဆန်စေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ သူမသာ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့လျှင် ပိုင်ရှန်းနန်းတော် ဖြစ်စေ၊ ကျွမ်ယွမ် ဖြစ်စေ ထရေယာကို တားဆီးနိုင်ကြတော့မည် မဟုတ်ချေ။

---

ယခုအချိန်တွင် ထရေယာသည် အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲလျက် အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော်လည်း သူမ၏ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ရုပ်သွင်က ချစ်စဖွယ် ကောင်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

"ဟွန့်... တကယ်ပဲ နင့်အဖေကိုယ်တိုင် နင့်ကို သတ်ဖို့ ရောက်လာတာပဲ၊ ကလေးမလေး... နင် မြင်တယ်မလား" ထရေယာက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ထရေယာ၏ မျက်နှာထက်၌ နာကျင်မှုအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာကာ မျက်ရည်ပြည့်လျှံနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး... နန်ယွင်၊ အဖေက နင့်အဖေပါ၊ အဖေ နင့်ကို ကယ်ဖို့ လာတာ။ နင် ကြိုးစားပြီး တောင့်ခံထားရမယ်၊ နင့်အမေ မြောင်ယွီလန်က နင် ပြန်လာမှာကို စောင့်နေတယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မြောင်ယွီလန်ကို ထည့်ပြောလိုက်၍ ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ချင်နန်ယွင်က ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ဖခင်ဖြစ်ကြောင်း တကယ်သိသွား၍ ဖြစ်စေ သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ရုန်းကန်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် ချင်နန်ယွင်၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထရေယာ၏ ပုံရိပ်နှင့် ပြန်လည် အစားထိုးခြင်း ခံလိုက်ရချေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထရေယာသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေပေသည်။ သူမသည် ချင်နန်ယွင်၏ ဝိညာဉ်နှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်ရန် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကြောင့် ချင်နန်ယွင်၏ ဝိညာဉ်က အမှန်တကယ်ပင် ရုန်းကန်ဆန့်ကျင်သည့် လက္ခဏာများ ပြသလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သေစမ်း... နင်တို့အားလုံး သေသင့်တယ်၊ ငါ နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့နေ့က နင်တို့အားလုံးရဲ့ သေနေ့ပဲ"

ထရေယာသည် လှည့်၍ ထွက်ပြေးလေရာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ကျွမ်ယွမ်နှင့် ပိုင်ရှန်းနန်းတော်တို့က နောက်မှ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါသွားကြသည်။

ကျွမ်ယွမ်၏ နောက်ကွယ်တွင် တစ်မီတာကျော် ရှည်လျားပြီး ကွိလော့တင်းနှင့် ဆင်တူသော၊ မှုံဝါးဝါး အပြာရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည့် လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် မှော်လက်နက်တစ်ခု လွင့်မျောလိုက်ပါနေသည်။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်၏ လက်ထဲတွင်မူ ဖြူစင်သော ဓားရှည်တစ်လက် ရှိနေပြီး ယင်းက ပိုင်ရှန်းနန်းတော်အနေဖြင့် ရှန်းဝူအကယ်ဒမီ၏ ရတနာတိုက်တော်ထဲမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့် ထိပ်တန်းအဆင့် ရတနာလက်နက် ဖြစ်ချေသည်။

ထိုနှစ်ယောက်သည် ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားကြပြီး ထရေယာ ထွက်ပြေးမည့် လမ်းကြောင်းကို ကြားဖြတ် ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

ထရေယာသည် အလွန်အမင်း မုန်းတီးနာကျည်းစွာဖြင့် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ထဲတွင် နီရဲသော အလင်းတန်းနှစ်ခု စုစည်းလာပြီး ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်ချေသည်။

ထိုနီရဲသော အလင်းတန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေပြီး လေထုထဲတွင် မည်းမှောင်သော မျဉ်းကြောင်းနှစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့ကာ ပိုင်ရှန်းနန်းတော်နှင့် ကျွမ်ယွမ်တို့၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာသည်။

လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် မှော်လက်နက်သည်ကျွမ်ယွမ်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရုတ်တရက် လှည့်ပတ်သွားပြီး ကျွမ်ယွမ်ကို ကာကွယ်ပေးမည့် အပြာရောင် စွမ်းအင်အလင်းတန်း ဒိုင်းကာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေလိုက်သည်။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်ကမူ ပိုမိုတိုက်ရိုက်ကျစွာဖြင့် သူမ၏ ဖြူစင်သော ဝိညာဉ်လင်းဓားကို မြှောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်ပေသည်။

ဝိညာဉ်လင်းဓား ကျဆင်းလာသည့်အခါ လေထုထဲတွင် မည်းမှောင်သော အကွေးပုံသဏ္ဌာန် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး နီရဲသော အလင်းတန်းကို နှစ်ပိုင်းအဖြစ် ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရှောင်ပိုင်သည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားရာ သူမ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များသည် ရေလွှမ်းမိုးမှုကဲ့သို့ လျှံတက်လာပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကမ္ဘာမြေကို ဖြတ်သန်းသွားသော ကြယ်တံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြူစင်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထရေယာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ လျှံထွက်လာသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူမ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ဧရာမ မဟူရာလုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ယင်းကို ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဖြူစင်သော အလင်းတန်းနှင့် မဟူရာ အလင်းတန်းတို့သည် လေထုထဲတွင် တိုက်မိပြီး ထိတွေ့သွားကြရာ ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားစေပြီး မည်းမှောင်သော ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းများ ကောင်းကင်ယံ၌ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံး အက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ချေသည်။

မီတာထောင်ချီ အောက်ဘက်ရှိ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ထက်၌ပင် မိုးထိလုမတတ် လှိုင်းလုံးကြီးများ ထကြွလာပြီး အနီးနားရှိ ကျွန်းများကို နစ်မြုပ်စေခဲ့သည်။

အတိုင်းအဆမရှိသော စွမ်းအင်များ လျှံထွက်လာပြီးနောက် ထိုအလင်းတန်းနှစ်ခုသည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိပြီးနောက်တွင်မှ လမ်းခွဲသွားကြတော့သည်။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်သည် အသက်အနည်းငယ် ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရသည်။ သူမတွင် ဒဏ်ရာရရှိခြင်း မရှိသော်လည်း သူမ၏ နဖူးထက်တွင် ချွေးစက်လေးများ ပေါ်ထွက်လာချေပြီ။

သူမသည် လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ထရေယာကို အနိုင်ယူရန် မစွမ်းသာသေးသည့်ပုံပင်။

ကံကောင်းသည်မှာ ပိုင်ရှန်းနန်းတော်သည် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ချေ။ သူမ ရပ်တန့်လိုက်သည့် အချိန်တွင် ကျွမ်ယွမ်သည် ပိုင်ရှန်းနန်းတော်၏ ပုခုံးကို ကျော်ဖြတ်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် မှော်လက်နက်သည် လေထုထဲတွင် ဧရာမ စက်ဝိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် လည်ပတ်သွားပြီး ထရေယာ၏ လည်ပင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဦးတည်ပြေးဝင်သွားချေသည်။

ထရေယာ မရှေးမနှောင်းက ထုတ်လွှတ်ခဲ့သော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများသည် အပြည့်အဝ လွင့်ပြယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ သူမသည် ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ လေထုထဲတွင် ရပ်နေပြီး သေဆုံးရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့်ပုံစံမျိုး ဖော်ပြနေသည်။

လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် မှော်လက်နက်သည် ထရေယာ၏ လည်ပင်းနားတွင် ရပ်တန့်သွားရာ ယင်းက သူမ၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်ပြီး ဤအန္တရာယ်ကို အပြည့်အဝ ဖယ်ရှားပစ်ရန် လက်မဝက်ခန့်သာ လိုတော့သည်။

သို့သော် ကျွမ်ယွမ်က ဆက်လက် လှုပ်ရှားခြင်း မပြုခဲ့ချေ။

ထရေယာ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများ ကျန်ရှိနေဆဲပင်။ သူမသည် ကျွမ်ယွမ်အနေဖြင့် မိမိကို အမှန်တကယ် မသတ်ရဲကြောင်း လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဟားဟားဟား... ငါ ခန့်မှန်းတာ မှန်တာပဲ၊ နင်တို့ ငါ့ကို တကယ်မသတ်ရဲဘူး" ထရေယာက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ ငါ သွားပြီ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ထရေယာသည် ထပ်မံ ပျံသန်းထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး ထရေယာ၏ ပုခုံးကို ဖောက်ထွင်းသွားချေသည်။

ထရေယာသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မိမိထံသို့ ပြေးဝင်လာသူမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟက်..." ထရေယာ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ "ချင်နန်ယွင်... နင် မြင်တယ်မလား၊ နင့်အဖေက နင့်ကို သတ်ချင်နေတာ"

ယခုအချိန်အထိပင် ထရေယာသည် ချင်နန်ယွင်၏ ဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်ရန် အလျှော့မပေးသေးချေ။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် နောက်ထပ် ဖြူစင်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး ထရေယာ၏ အခြားပုခုံးတစ်ဖက်ကို ထပ်မံ ဖောက်ထွင်းသွားပြန်သည်။

ယင်းက ပိုင်ရှန်းနန်းတော်၏ ဓားရှည်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဓားနှစ်လက်သည် ထရေယာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြူးကျယ်သွားရသည်။

"နင်တို့ ငါ့ကို တကယ် သတ်တော့မှာလား"

ထရေယာသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများမှာ ပြင်းထန်သော တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်တော့မည့်အလား လျှံတက်လာသည်။

ကွက်တိပင်... လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် မှော်လက်နက်သည် ထရေယာ၏ နောက်ကွယ်သို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာပြီး ထရေယာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းထားသည့် ဖြူစင်သော ဝိညာဉ်လင်းဓားနှင့် ဓားရှည်တို့၏ အစိတ်အပိုင်းများကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့လိုက်ချေသည်။

ကျွမ်ယွမ်သည် လျှပ်စီးလက်သဖွယ် ထရေယာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ လက်ဝါးထဲတွင်မူ ရွှေရောင် ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ် တစ်ခု ရှိနေချေပြီ။

အခန်း(၈၉၆) အောင်မြင်ခြင်း

ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွမ်ယွမ်သည် နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဝါးကို ထရေယာ၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်ရာ ရွှေရောင် ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များမှာ ထရေယာ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ချက်ချင်း ထင်ဟပ်သွားတော့သည်။

ထရေယာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သောင်းကျန်းနေသော စွမ်းအင်များသည် လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်ကာ အားအင်အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ နုနယ်ချိနဲ့သွားချေသည်။

ကျိုးပဲ့နေသော ဓားရှည်၊ ဖြူစင်သော ဝိညာဉ်လင်းဓားနှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ လဆန်းပုံသဏ္ဌာန် မှော်လက်နက်တို့သည် စင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖွဲ့စည်းကာ ထရေယာအား ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အခိုင်အမာ ပိတ်လှောင်ထားလိုက်၏။

"အား..."

ထရေယာသည် နာကျည်းစွာဖြင့် အော်ဟစ်မြည်တမ်းပြီး သူမ၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များကို ဖောက်ထွက်ရန် အတင်းအကျပ် ကြိုးစားနေလေသည်။

"ချင်ယွမ်ဖုန်း... မြန်မြန်လုပ်တော့" ကျောင်းအုပ်ကြီးက ပြာပြာသလဲ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ထရေယာ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ တင်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ဝါးပြင်မှ စုပ်ယူခြင်း အားပြင်းသော စွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

"နန်ယွင်... ဒါ မင်းရဲ့ အဖေပဲ၊ မြန်မြန်လာခဲ့စမ်းပါ"

ထရေယာနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်း ခံနေရသော နန်ယွင်သည် ရုတ်တရက် အလင်းရောင်တစ်ခုနှင့်အတူ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရချေသည်။

"အဖေလား... အမေက သမီးကို အဖေ့အကြောင်း အမြဲပြောပြတယ်"

“ဟုတ်တယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်ရည်များ စီးကျလျက် ပြောလိုက်၏။ “ဒါတွေအားလုံးက အဖေ့အမှားတွေပါ။ အဖေ အရင်က ကိစ္စတွေအများကြီး လုပ်ခဲ့မိလို့ မင်းနဲ့ မင်းအမေကို ဒုက္ခမပေးချင်တာကြောင့် အနားကို မကပ်ရဲခဲ့ဘူး။ အဖေ မင်းကို တိတ်တိတ်လေးပဲ ချောင်းကြည့်ခဲ့ရတာပါ”

"တကယ်လား... အမေကတော့ အဖေက အရမ်းတော်တဲ့ သူရဲကောင်းကြီးလို့ အမြဲပြောတာပဲ"

"အဖေက သူရဲကောင်းကြီး မဟုတ်ပါဘူးသမီးရယ်။ အဖေ အခု မင်းကိုပဲ ကယ်ချင်တာ။ လာပါ... အဖေ့ဆီ လာခဲ့ပါ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ၏ လက်မောင်းများကို ဆန့်တန်းလိုက်ရာ နန်ယွင်သည် ပင်ကိုယ်သိစိတ်အရ သူ၏ အနားသို့ တိုးကပ်သွားချင် မိလေသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ အောက်ပိုင်းမှာ ထရေယာ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီဖြစ်ရာ ခဏချင်းအတွင်း ခွဲထုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"မသွားနဲ့... နင် မေ့နေပြီလား၊ သူ အခုတင် နင့်ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာလေ" ထရေယာ၏ ရက်စက်ယုတ်မာသော အသံက ဟိန်းထွက်လာသည်။

နန်ယွင်သည် အစောပိုင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဓားဖြင့် ထိုးနှက်ချက်ကို ပြန်လည် သတိရသွားပြီး တစ်ဖန် ပြန်လည် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားရပြန်သည်။

“နန်ယွင်... သူပြောတာကို မယုံနဲ့။ အဖေ မင်းကို သေချာပေါက် ကယ်ထုတ်မှာပါ။ အဖေ မင်းကို မင်းအမေဆီ ခေါ်သွားမယ်...” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပျာပျာသလဲ ပြောရှာသည်။

ချင်နန်ယွင်သည် သူမ၏ မိခင်ကို တွေးတောမိသည်နှင့် သူမ၏ မျက်လုံးများ ခိုင်မာပြတ်သား သွားတော့သည်။

"ဟင့်အင်း... သမီး အမေ့ကို သွားရှာမယ်"

ချင်နန်ယွင်၏ ဝိညာဉ်သည် အတင်းအကျပ် ရုန်းကန်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဘက်မှ စုပ်ယူခြင်း စွမ်းအားတစ်ခုက နန်ယွင်အား သူ၏ ထံသို့ ဆွဲငင်လိုက်လေသည်။

---

"ချင်ယွမ်ဖုန်း... မြန်မြန်လုပ်၊ မဟုတ်ရင် အချိန်မီမှာ မဟုတ်ဘူး"

အပြင်ဘက် လက်ရှိကမ္ဘာတွင် ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွမ်ယွမ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား စိုးရိမ်တကြီး တိုက်တွန်းနေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဝါးပြင်မှ စုပ်ယူခြင်း စွမ်းအားကို ရုတ်တရက် တိုးမြှင့်လိုက်၏။

ချင်နန်ယွင်သည် အတင်းအကျပ် ရုန်းကန်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို ထရေယာ၏ ဝိညာဉ်ထံမှ ခွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး..." ထရေယာသည် နာကျည်းစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ထိုခဏ၌ သူမ၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ ရုတ်တရက် ထင်ဟပ်လာချေပြီ။

နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချင်နန်ယွင်၏ ဝိညာဉ်ကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ နွေးထွေးသော အခန်းငယ်တစ်ခု ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။

"နန်ယွင်... လောလောဆယ် ဒီမှာပဲ နေပါဦး။ ဒါက အဖေ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပဲ။ အဖေ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကုသပေးပြီးတာနဲ့ မင်းကို ပြန်လည်အသက်သွင်း ပေးမယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်က ချင်နန်ယွင်၏ ဝိညာဉ်ကို ပွေ့ဖက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ချင်နန်ယွင်က ခေါင်းညိတ်ပြ၏။ "သမီး နားလည်ပါပြီ အဖေ။ သမီး နည်းနည်းပဲ အိပ်ချင်လို့ပါ"

"ဒါဆို အိပ်ပျော်အောင် အိပ်လိုက်ပါဦး။ မင်း နိုးလာတဲ့အချိန်ကျရင် အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပါပြီ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ချင်နန်ယွင်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

---

အပြင်ဘက်တွင်မူ ထရေယာ၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များ၏ အက်ကြောင်းများသည် ဆက်တိုက် ကျယ်ပြန့်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် နားကွဲမတတ် အသံကြီးဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားချေသည်။

ထိုအချိန်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဆတ်ခနဲ ဖွင့်လိုက်၏။

"ချင်ယွမ်ဖုန်း..." ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် ပိုင်ရှန်းနန်းတော်တို့သည် ချင်နန်ယွင်ကို ထိခိုက်မိမည် စိုးသောကြောင့် ထရေယာအား တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြသည်။

"အားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထရေယာသည် သူမ၏ အားအင်များကို ပြန်လည်ရရှိသွားပြီဖြစ်ရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများသည် ဒီရေကဲ့သို့ တက်ကြွလာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သွေးအန်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကောင်းကင်ယံမှ ပင်လယ်ပြင်ထဲသို့ လွင့်စင်ကျသွားရာ ပင်လယ်ပြင်တွင် ဧရာမ ချောက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး ပြန်လည် ပြည့်တင်းရန် အချိန်အတော်ကြာ လိုအပ်သွားချေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် ပိုင်ရှန်းနန်းတော်တို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အချက်ပြမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ချင်နန်ယွင်၏ ဝိညာဉ်ကို ဘေးကင်းစွာ စီမံပေးနိုင်ခဲ့ပြီဟု ကြားလိုက်ရသည်နှင့် သူတို့သည် အားနာငဲ့ညှာခြင်း လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်သည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကျိုးပဲ့နေသော ဓားရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖြူစင်သော ဝိညာဉ်လင်းဓားကို ကိုင်ဆွဲလျက် ထရေယာ၏ ပုခုံးနှစ်ဖက်ထံမှ လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် လက်တံဆိပ်တော်ကို လျင်မြန်စွာ ပြုလုပ်လိုက်ရာ မှော်လက်နက်သည် ရုတ်တရက် လည်ပတ်သွားပြီး ၎င်း၏ ဓားသွားမှာ ထရေယာ၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ဖြတ်တောက်လိုက်ချေသည်။

သူသည် ထရေယာ၏ ဦးခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်ရန် မဝံ့ရဲပေ။ အဆုံးစွန်၌ ဤခန္ဓာကိုယ်သည် ချင်နန်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ရာ နောင်တွင် ချင်နန်ယွင်ကို ပြန်လည် အသက်သွင်းရန်အတွက် ဤခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုရဦးမည် မဟုတ်လော။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်၏ မျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ဖြူစင်သော ဝိညာဉ်လင်းဓားထံမှ အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဓားကို ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်လင်းဓားသည် ထရေယာ၏ မျက်ခုံးအလယ်ကို မည်သည့် အဆီးအတားမျှမရှိ ဖောက်ထွင်းကာ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်မှ လျှံထွက်သွားတော့သည်။

ထရေယာ၏ ဇီဝအသက်စွမ်းအားများသည် လျင်မြန်စွာ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် ပိုင်ရှန်းနန်းတော်တို့သည် သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။ သူတို့သည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဤလျှို့ဝှက် ဘေးအန္တရာယ်ကို နောက်ဆုံးတွင် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေရာသည်။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်လင်းဓားကို ပြန်လည် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ချင်နန်ယွင်၏ ရုပ်အလောင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းထိန်းလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပင်လယ်ပြင်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ ချိုင့်ဝင်နေချေသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပင်ကိုယ်အတိုင်းပင် အလွန် ပြင်းထန်လှပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤအရာအားလုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလွန် ဝမ်းမြောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အဆုံးစွန်၌ သူသည် ချင်နန်ယွင်၏ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်လော။ သုံးရက်အတွင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးနိုင်ပါက ချင်နန်ယွင်သည် ပြန်လည် အသက်ရှင်လာနိုင်ပေသည်။

"ရော့... မင်းဆီမှာ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ဖို့ နည်းလမ်းရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တယ်" ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က ချင်နန်ယွင်၏ ရုပ်အလောင်းကို ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ မြေနက်မြေထဲမှာ အဆင့် ၈ ဝိညာဉ်ဆေးပင် အမျိုးအစား အနည်းငယ် ရှိပါသေးတယ်။ ဒါက နန်ယွင်ကို ကယ်တင်နိုင်မှာပါ"

ရှောင်လင်သည် ဤခန္ဓာကိုယ်ကို မည်သို့ ပြုပြင်ရမည်ကို သေချာပေါက် သိရှိထားမည် ဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း လုံးဝ မရှိပေ။

---

သူတို့ သုံးဦးစလုံး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည့် အချိန်၌ပင် ချင်နန်ယွင်၏ မျက်ခုံးအလယ် ပိုင်ရှန်းနန်းတော် ဖန်တီးခဲ့သည့် ဒဏ်ရာနေရာမှ မဟူရာ အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

ယင်း မဟူရာ အလင်းတန်းသည် ဖျတ်ခနဲ လက်သွားပြီး ခဏချင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားရာ မည်သည့် အစအနမျှ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

"အဲဒါ... အဲဒါ ဘာလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်လျက် မေးလိုက်သည်။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က သူ၏ မျက်လုံးများကို မှေးစိုက်လိုက်၏။ "အဲဒါ ထရေယာပဲ။ သူ မသေသေးဘူးလို့ ငါမထင်ထားမိဘူး"

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ဤကဲ့သို့သော အမှားမျိုး မဖြစ်ပေါ်သင့်ပေ။

သို့သော်လည်း ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် ပိုင်ရှန်းနန်းတော်တို့ နောက်ဆုံး လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အချိန်တွင် ၎င်းသည် ချင်နန်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်နေသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့ကြရသဖြင့် အချို့သော အလှည့်အပြောင်းများကို သတိမမူမိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ထရေယာက နန်ယွင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ကတည်းက သူမရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ခွဲထုတ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်။ ငါတို့ ဒါကို သတိမထားမိလိုက်ဘူး" ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးကာ ထရေယာ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များ ရှိမရှိ စစ်ဆေးရန် ချင်နန်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စေလွှတ်လိုက်၏။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ချင်နန်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ သန့်စင်သွားပြီး မည်သည့်အရာမျှ ကျန်ရစ်ခြင်းမရှိဘဲ လွတ်လပ်သော ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"အခုတော့ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ ထရေယာကတော့ စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်နေတုန်းပဲ" ကျောင်းအုပ်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က ခေါင်းညိတ်ပြ၏။ "သိပ်ပြီး စိုးရိမ်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ထရေယာက ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့တာမို့ သူမရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က အရင်ကရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်ပဲ ရှိတော့တာ။ ဒါတင်မကသေးဘူး... သူမအနေနဲ့ သုံးရက်အတွင်း တခြားလူတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထပ်ပြီး မသိမ်းပိုက်နိုင်ဘူးဆိုရင် သေချာပေါက် ဝိညာဉ်ချုပ်ငြိမ်း သွားလိမ့်မယ်”