အခန်း (၈၈၇-၈၈၈)

အခန်း(၈၈၇) လက်ဆောင်

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး “သနားစရာကောင်းလိုက်တာ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ချန်းက ခေါင်းခါယမ်းကာ “သူတို့က သနားစရာ မလိုပါဘူး။ အတိုချုပ်ပြောရရင် ငါတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားပြီပဲ။ ကျန်တာကတော့ မိစ္ဆာမင်းသားကိုယ်တိုင် လာမလား ဆိုတာအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်” ဟု ဆိုချေသည်။

ထိုစဉ် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ၏ မဟာအကြီးအကဲ ယခင်က ပြောခဲ့သော စကားကို ရုတ်တရက် သတိရသွားမိသည်။ ယင်းက ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာအကြီးအကဲအား ထန်ဂူဒေသသို့ သွားရောက်ကာ မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်ကို ရှာဖွေခိုင်းခြင်း ဖြစ်ပေရာ မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်သည်လည်း တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေနိုင်မလား။

ယမမင်းဘုရင်များအကြား ထိုမျှ အရေးပါသော ရာထူးနေရာတစ်ခုကို မိစ္ဆာတစ်ကောင်က ရယူထားနိုင်ခြင်းအပေါ် ချင်ယွမ်ဖုန်း အတန်ငယ် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

ကိုးယောက်တစ္ဆေအရှင်ရှိ တစ္ဆေအရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် တစ္ဆေနီမှာ သူတောင်းစားအိုကြီး လျိုချီဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း အခြား ‘တစ္ဆေများ’ အကြောင်းကိုမူ ဘာမျှမသိချေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင် မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်သည် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေရန် အလွန်နီးစပ်နေပြီ။

အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် ယမမင်းသည် မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မသိဘဲ နေလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ယင်းသို့ သိလျက်နှင့် ထိုမိစ္ဆာအား မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်ရာထူးကို ရယူခွင့်ပေးထားခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း နှစ်ချက်ဖြင့် ရှင်းပြ၍ ရနိုင်ပေသည်။

တစ်ခုမှာ ယမမင်းသည် လူသတ်သမား မည်သည့်နေရာမှ လာသည်၊ လူသားဖြစ်စေ မဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထူးချွန်သော အရည်အချင်း ရှိသရွေ့ ကိုးမိစ္ဆာအနက် တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်။

အခြား အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ ယမမင်း၏ သခင်ကိုယ်တိုင်က အမှန်စင်စစ် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ထိုမင်းသားပင် ဖြစ်နိုင်သေးသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ အတွေးကို အိမ်တော်ရှိ လူများအား ပြောပြလိုက်ရာ အားလုံး၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားကြတော့သည်။

“ယမမင်းရဲ့ သခင်က အရမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်။ ဘယ်သူမှ သူ့ရဲ့ မျက်နှာအစစ်ကို မမြင်ဖူးကြဘူး။ သူက အရမ်း လျှို့ဝှက်ထားတာဆိုတော့ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်နေဖို့ အလွန် ဖြစ်နိုင်တယ်” ဟု ကျောင်းအုပ်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချင်ယွင်မျှော်စင် ပျက်စီးခြင်းအကြောင်းကို ယမမင်းသခင်ထံ သွားရောက်မေးမြန်းစဉ်က ထိုကလေးငယ်၏ ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး နှလုံးသားထဲတွင် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာချေသည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ ယမမင်းရဲ့ သခင်က တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ မင်းသားတစ်ပါးပဲ။ ပြီးတော့ ချင်ယွင်မျှော်စင်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့သူကလည်း သူပဲပေါ့”

ချင်ယွင်မျှော်စင်သည် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ယမမင်းသည် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ၏ အရှင်သခင်အနေဖြင့် ချင်ယွင်မျှော်စင်ကို လာရောက်အပြစ်ပေးခြင်းမှာ သဘာဝကျပေသည်။

နန်ယွင်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်သွေးငယ်တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများအနေဖြင့် အလွန် စိတ်ဝင်စားသွားကြမည်မှာ ဧကန်မလွဲပင်။

အဆုံးတွင်တော့ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ လွန်စွာမုန်းတီးသော လူသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းသာ မရှိခဲ့လျှင် စကြဝဠာတိုက်ကြီးပေါ်ရှိ မည်သူမျှ သူတို့ တည်ရှိနေခြင်းကို သိရှိကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သမီးငယ်ကို ပြန်ပေးဆွဲကာ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် မျှော်လင့်နေကြခြင်း ဖြစ်မည်။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်သည် အတွေးများထဲတွင် နစ်မြောနေပုံရသော်လည်း ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာကာ “ဒါဆို နင့်သမီးကို ဖမ်းသွားတဲ့သူက ယမမင်းရဲ့ သခင်ပေါ့” ဟု ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယမမင်းဌာနချုပ် နောက်ကွယ်ရှိ ကမ္ဘာငယ်လေးထဲတွင် သူမြင်ခဲ့ရသော ကလေးငယ်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း ထိုနေရာတင် ကြောင်အမ်းသွားတော့သည်။ ထိုကလေးငယ်သည် ဖမ်းဆီးခံထားရသော နန်ယွင် ဖြစ်ရန် အလွန်နီးစပ်လှပေသည်။

သူမနှင့် သူသည် အလွန် နီးကပ်ခဲ့ပါလား။

“မဖြစ်ဘူး။ ငါ ပြန်သွားရမယ်။ နန်ယွင်ကို သွားကယ်ရမယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျောင်းအုပ်ကြီးက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဆွဲထားပြီး “မင်း ပြန်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ အခုအချိန်မှာ မသွားသင့်ဘူး” ဟု ဟန့်တားလိုက်သည်။

“နန်ယွင်က သူတို့လက်ထဲမှာ ရှိနေသေးတာ”

“မင်း အခု ပြန်သွားရင် မင်းပြင်ဆင်ထားသမျှ အားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ဒါတွေအားလုံးက မင်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သက်သက်ပဲ ရှိသေးတာ။ အကယ်၍ မှားယွင်းသွားခဲ့ရင် နန်ယွင်အတွက် ပိုပြီးတော့တောင် မကောင်းဖြစ်သွားနိုင်တယ်” ဟု ကျောင်းအုပ်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ စကားကို ကြားရပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

သူ ယခု လုပ်ရမည့်အရာမှာ ထိုမိစ္ဆာမင်းသား ရောက်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်ကျမှသာ အဖြေမှန်က အမှန်တကယ် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်။

“ဒါနဲ့ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ မင်းသားက အစွမ်းထက်တဲ့ နည်းလမ်းအချို့ ရှိနေနိုင်တယ်။ ငါ မိစ္ဆာနယ်မြေကို ရောက်ခဲ့ဖူးလို့ သိတာက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်တွေက အားလုံး အရမ်းအစွမ်းထက်ကြတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် အားကောင်းသူတွေထဲမှာ ငါတို့လူသားတွေက တကယ်ပဲ အနည်းငယ် အားနည်းတယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ မိသားစုဝင်များကို လူသား သက်သက်မျှသာဟု ရိုးရှင်းစွာ တွက်ချက်၍မရပေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးရှိ လူသားအားလုံးကို ကာကွယ်ရန် အပ်နှံထားသူများ ဖြစ်သဖြင့် ထူးခြားဆန်းပြားသော ကံကြမ္မာနှင့် စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ ရှေးဟောင်းဘိုးဘေး ကျိရန်သည် မိစ္ဆာမင်းသား ခြောက်ပါးကို တစ်ကိုယ်တော် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ဖခင် ကျိရှန့်သည်လည်း အင်အားအကြီးဆုံး မင်းသားဖြစ်သည့် နတ်ဆိုးဘုရင်ကို တစ်ကိုယ်တည်းဖြင့် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် မိစ္ဆာမင်းသား ရောက်ရှိလာမည့်ကိစ္စအတွက် အစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်ရာ မိမိ၏ သမီးငယ်ကို ဖမ်းဆီးဝံ့သော ထိုကောင်ကို မည်သည့်ညှာတာမှုမျှမရှိဘဲ အပြတ်ရှင်းပစ်ရန် ကြံရွယ်ထားချေသည်။

“ငါတို့လို နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် နှစ်ယောက် ဒီမှာ ရှိနေတာကို မင်းက ဘာကြောက်နေတာလဲ” ဟု ဝမ်ချန်းက အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။

လူသား နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်များက အနည်းငယ် အားနည်းသည်ဆိုစေဦးတော့ သူတို့ထံတွင် အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် နှစ်ယောက် ရှိနေသဖြင့် စိုးရိမ်စရာ ဘာမျှမရှိပေ။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းဆဲပင်။ “ငါ ကြောက်တာက သူ ထွက်ပြေးသွားမှာကိုပဲ။ အဆုံးမှာတော့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အလွန် စွမ်းပကားကြီးမားပြီး သာမန်အသိနဲ့ ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်ဘူး။ အကယ်၍ သူက ထွက်ပြေးချင်တယ်ဆိုရင် သူ့ကို တားဖို့က အလွန် ခက်ခဲလိမ့်မယ်”

ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် ပိုင်ရှန်းနန်းတော်တို့ကလည်း ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်များ၏ ဇီဝအသက်စွမ်းအား မည်မျှ ခိုင်မာကြမ်းတမ်းကြောင်းကို အသိဆုံး ဖြစ်ကြပေသည်။

“ဒါကြောင့်မလို့ ငါ့မှာ မင်းတို့အတွက် ပေးစရာ လက်ဆောင်တစ်ခု ရှိတယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အားလုံးက မျက်ခုံးပင့်သွားကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် မည်သည့်လက်ဆောင်မျိုးကို ပေးနိုင်မည်နည်းဟု တွေးတောမိကြသည်။

“ရှောင်လင်... ငါ့အတွက် လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လဲလှယ်ပေးစမ်း” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် ပြောလိုက်သည်။

မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျှမရှိဘဲ ရှောင်လင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံမှ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး သန်းတစ်ရာကို နှုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် စနစ်အရောင်းဆိုင်မှ လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရတစ်ခုကို လဲလှယ်ပေးလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲတွင် ဖြူဖွေးသော မြူခိုးအမျှင်တန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤမြူခိုးသည် အလွန် ဆွဲဆောင်မှုရှိပုံရပြီး လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားတော့သည်။

ဤအရာသည် လက်ရှိ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရှားပါးဆုံးသော စွမ်းအင်ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော အရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဒါက... လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရပဲ...” ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ရင်နေချေသည်။

ဤအမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျန်ရှိနေသူများ၏ အသက်ရှူသံများပင် မြန်ဆန်သွားကြတော့သည်။

အစွမ်းထက်သော ဘုရင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များအနေဖြင့် သူတို့သည် လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရ မည်မျှအရေးကြီးကြောင်းကို သဘာဝကျကျ နားလည်ကြသည်။ မပြည့်စုံသော လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရတစ်ခုသည်ပင် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ပြီးပြည့်စုံသော လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရကမူ ကျရှုံးခဲ့သော နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ကိုယ်စားပြုပေသည်။

“မင်း... မင်း ဒါကို ဘယ်ကရတာလဲ” ဟု ကျောင်းအုပ်ကြီးက မေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းကာ “ဒါကိုတော့ လောလောဆယ် လျှို့ဝှက်ထားဖို့ လိုပါမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဒါက ငါ မင်းတို့ကို ပေးချင်တဲ့ လက်ဆောင်ပဲ”

“မင်းက ဒါကို ငါတို့ကို ပေးမလို့လား” ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်သွားတော့သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုပဲ ရှိတာဆိုတော့ ကျောင်းအုပ်ကြီးနဲ့ ရှောင်ပိုင်တို့ တိုင်ပင်ပြီး ဘယ်သူက ဒါကို စုပ်ယူဖို့ အသင့်တော်ဆုံးလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်စေချင်ပါတယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လိုချင်တက်မက်မှုများ တောက်လောင်နေသော်လည်း အဆုံးတွင်မူ သူက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ချေသည်။

“ငါက အိုနေပါပြီ။ ရှောင်ပိုင်ကတော့ သူ့ရဲ့ အရင်ဘဝတုန်းက စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတော့ အတွေ့အကြုံ ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် ရှောင်ပိုင်ကပဲ ဒီမူလအနှစ်သာရကို စုပ်ယူတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်” ဟု ကျောင်းအုပ်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ပိုင်သည်လည်း ကျောင်းအုပ်ကြီးကို အတန်ငယ် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။ အဆုံးတွင်တော့ ဤပြီးပြည့်စုံသော လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရသည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်များ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလွန် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

---

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် အမှန်ပင် ကျောင်းအုပ်ကြီးပီသပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် အမှန်ကန်ဆုံးသော ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။

သူ၏ ကိုယ်တွင်း၌ နတ်မိမယ်နန်းတော်မှ ရရှိထားသော ပြီးပြည့်စုံသော စကြဝဠာ အပိုင်းအစတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ အတိအကျ ပြောရလျှင် ထိုစကြဝဠာ အပိုင်းအစသည် ရှောင်ပိုင်၏ ယခင်ဘဝဖြစ်သော ထိုကံဆိုးလှသည့် နတ်ဘုရားထံမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤအကြောင်းကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပြခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ဤအရာသည် သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲသွားနိုင်သည့် ဗုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လူတိုင်းက ယင်းကို လိုချင်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တစ်လောကလုံးနှင့် ရန်သူဖြစ်ရမည့် အခြေအနေမျိုးကို မမြင်တွေ့ချင်ပေ။

အခန်း(၈၈၈) မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်

ထိုသို့ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လုံလောက်သော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်ပေရာ ၎င်း၏ ကိုယ်တွင်းရှိ လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရကို မည်သူမျှ လုယူနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

“ကျောင်းအုပ်ကြီး မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်တွင်းမှာလည်း ပြည့်စုံတဲ့ လောကဓာတ်ရဲ့ မူလအနှစ်သာရ ရှိနေပါတယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်ပြီးနောက် ပိုင်ရှန်းနန်းတော်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တစ်ချက်မျှ ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြောဆိုသော စကြဝဠာ၏ မူလအနှစ်သာရ မည်သည့်နေရာမှ ရောက်ရှိလာသည်ကို ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားချေသည်။ ယင်းက သူမအား အနည်းငယ် ပြုံးမိသွားစေလျက်

“မင်းက ငါ့ဆီက ယူတယ်၊ ငါကလည်း မင်းဆီက ပြန်ယူတယ်၊ အခုတော့ တို့နှစ်ယောက် သရေပဲပေါ့”

“ကောင်းပါပြီ” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရကို ပိုင်ရှန်းနန်းတော်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်ရင်း “ကျွန်တော် မျှော်လင့်တာကတော့... တကယ်လို့ မိစ္ဆာမင်းသား ဒီနေရာကို ရောက်လာခဲ့ရင် သူ့ကို လွတ်မြောက်ခွင့် မပေးဖို့ပါပဲ” ဟု ဆိုသည်။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် “ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှာပါ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရကို စုပ်ယူဖို့ အချိန်လိုသလို၊ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ကနေ နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ကလည်း အချိန်တစ်ခု လိုအပ်လို့ပဲ။ ဒီကာလအတောအတွင်းမှာ ယင်းလောကဓာတ်ရဲ့ မူလအနှစ်သာရက ငါ့အတွက် ဘာမှ အသုံးဝင်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ဆိုချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယင်းက ရှောင်ပိုင်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လက်တွေ့မြေပြင် အခြေအနေ ဖြစ်ပေရာ သူမကို အပြစ်တင်၍ မရနိုင်ချေ။ သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း စဉ်းစားမိသမျှ တစ်ခုတည်းသော ဖြေရှင်းနည်း ဖြစ်ပေသည်။

လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် ရှောင်ပိုင်သည် လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရကို တစ်လုပ်တည်း မျိုချလိုက်ပြီးနောက် ပုံမှန်အတိုင်းပင် မတ်တတ်ရပ်နေချေသည်။ အမှန်စင်စစ်မူ သူမသည် ကိုယ်တွင်း၌ လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရကို စုပ်ယူ ကျင့်ကြံနေပြီ ဖြစ်တန်ရာသည်။

“ဒါနဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီး... အနေနဲ့ စိတ်ပျက်နေဖို့ မလိုပါဘူး၊ အခြေအနေတွေသာ ကိုက်ညီမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ လောကဓာတ်ရဲ့ မူလအနှစ်သာရကိုတောင် ထပ်ပြီး ရရှိနိုင်ပါသေးတယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရုတ်တရက် ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

ကျွမ်ယွမ်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလျက် “တကယ်လား” ဟု မေးရှာသည်။

“ဒါပေါ့... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို ကျောင်းအုပ်ကြီး ကူညီပေးဖို့ လိုလိမ့်မယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွမ်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြရင်း “လောကကြီးမှာ ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးမားလှတဲ့ အရာက မင်းပါးစပ်ထဲကျမှ တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အရာတစ်ခုလို ဖြစ်နေရတာလဲ” ဟု ဟောဟောဒိုင်းဒိုင်း မေးခွန်းထုတ်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် “တကယ်တော့ ကျွန်တော် လိုအပ်တာက အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။ နောင်ပွင့်လင်းလာမယ့် ကာလတွေမှာ ရှန်းဝူအကယ်ဒမီ အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ နာမည်နဲ့ ကျွန်တော် လုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး သိအောင် ဖြန့်ဝေပေးဖို့ မျှော်လင့်တာပါ” ဟု ဆိုချေသည်။

“ဟင်...” ဝမ်ချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် “မင်းက အခုလည်း နာမည်ကြီးနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု မေးသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါပြရင်း “မလောက်သေးဘူး... လုံးဝ မလောက်သေးဘူး၊ ကျွန်တော်က ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးမှာ ရှိတဲ့ လူသားတိုင်း ကျွန်တော့်နာမည်ကို သိစေချင်တာ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုသို့ ဖြစ်ပေရာ ၎င်းသည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးမှ ရရှိသော ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး စုစုပေါင်းမှာ သန်း သုံးရာကျော်မျှသာ ရှိသေးပြီး၊ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီး၏ လူဦးရေ စုစုပေါင်းမှာ ဘီလီယံနှင့်ချီ၍ ရှိချေသည်။ လူတစ်ယောက်ချင်းစီက ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး အနည်းငယ်စီ မျှဝေပေးမည် ဆိုလျှင်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး ဘီလီယံနှင့်ချီ၍ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ယင်းဘီလီယံနှင့်ချီသော တန်ဖိုးများက ပြည့်စုံသော လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရ အပိုင်းအစ ဆယ်ဂဏန်းမက ပံ့ပိုးပေးနိုင်မည် ဖြစ်ရာ... တွေးကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် အလွန် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှချေသည်။

မိစ္ဆာနယ်မြေ၌မူ နတ်ဘုရားအဆင့် တစ်ပါးတည်းသာ မွေးဖွားနိုင်သော်လည်း၊ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် သာမန် လူသားနတ်ဘုရားထက်ပင် ပိုမို စွမ်းအားကြီးမားသော အဆင့်သို့ ကျင့်ကြံ ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သော တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများသည်လည်း ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြချေသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ မိစ္ဆာနယ်မြေသည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးကဲ့သို့ပင် အင်အားများစွာ ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းနေပြီ ဖြစ်ပေရာ မင်းသားများ၏ စွမ်းအားများသည်လည်း များစွာ လျော့ပါးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ၎င်းတို့အား အကြွင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးများကို စုပ်ယူခြင်းမှလည်း တားဆီးထားနိုင်ခဲ့ချေပြီ။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ” ကျောင်းအုပ်ကြီးက နားမလည်နိုင်စွာ မေးရှာသည်။

“ဒါကတော့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုအဖြစ်ပဲ ထားပါဦး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုသာ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ လောကဓာတ်ရဲ့ မူလအနှစ်သာရတွေကို အမြောက်အမြား ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မှာ ဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့် ပညာရှင်တွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်လာစေနိုင်မှာပါ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက လေးနက်တည်ကြည်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ အသက်ရှူသံများ မြန်ဆန်တုန်ရီသွားကြချေပြီ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် တကယ်လို့ ၎င်းတို့သည် နဝမအဆင့် ဘုရင်နယ်ပယ်သို့ ကျင့်ကြံ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဆိုလျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံမှ ပြည့်စုံသော လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

“ကောင်းပြီ... ဒီကိစ္စတွေကို ငါ ဖြေရှင်းပြီးတာနဲ့ မင်းပြောတဲ့အတိုင်း ငါ လုပ်ဆောင်ပေးမယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းက ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်” ဟု ကျောင်းအုပ်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် “စိတ်ချပါ ကျောင်းအုပ်ကြီး..ကို ဘယ်တော့မှ စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

---

တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ၏ အကြီးအကဲသည် နေရာပြောင်းအစီအရင်ကို အသုံးပြု၍ ထန်ဂူဒေသသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာပြီးနောက်၊ ယမမင်း ဌာနချုပ်ရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်ရွေ့လျားသွားချေသည်။

ဤတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာအကြီးအကဲသည် ယမမင်း ဌာနချုပ်၏ ထိပ်သီး လူသတ်သမားတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရပေရာ ၎င်း ဌာနချုပ် အဓိကခန်းမသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် အာယောင်က ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်ချေသည်။

“ငါ အကြီးအကဲ မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်ကို တွေ့ချင်တယ်၊ သူ ငါ့ကို ဧကန်မုချ တွေ့လိမ့်မယ်” ဟု တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာအကြီးအကဲက ဆိုသည်။

အာယောင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမသည် ဤထိပ်သီး လူသတ်သမားနှင့် မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်တို့သည် မိသားစုကဲ့သို့ပင် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ကြသည်ကို အမြဲတစေ သိရှိထားပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် မိစ္ဆာအကြီးအကဲအား မှောင်မှိုင်နေသော ဟင်းလင်းပြင် ကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားချေသည်။

တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာအကြီးအကဲသည် ကျွမ်းကျင်လှသော ခြေလှမ်းများဖြင့် မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်၏ နန်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားသည်။

“အရှင် မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်” မိစ္ဆာအကြီးအကဲသည် နန်းဆောင်အတွင်း၌ ဒူးထောက်လိုက်ချေသည်။

နန်းဆောင်အတွင်းရှိ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ပိန်ချောင်ချောင် လူတစ်ယောက် ထိုင်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးမှာ မှောင်မိုက်ခြင်းထဲ၌ ကျောက်မျက်ရတနာနှစ်ခုကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။

“ဒါလန်... ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ” မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်က မေးလိုက်သည်။

ဒါလန်သည် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေအတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သော အကြောင်းအရာများကို မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်အား ပြန်လည် ပြောပြရာ၊ ယင်းက မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေချေသည်။

“ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ... ငါတို့တွေက ရဲဘော်ရဲဘက် သောင်းနဲ့ချီတဲ့ အသက်တွေကို စေးစေးလှူပြီး ယဇ်ပူဇော်ခဲ့တာ၊ နောက်ဆုံးကျမှ ဘာမှ ပြန်မရဘူး ဟုတ်လား” မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။

မှောင်မိုက်ခြင်းထဲတွင် မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် ပိုမို တူညီနေတော့သည်။

“ကျွန်တော်တို့လည်း ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ မသိဘူး၊ တို့တွေက မြေပုံအတိုင်း တားမြစ်ပိတ်လှောင်ရာနေရာကို သေချာပေါက် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာပါ၊ အစီအရင်ကိုလည်း မြင်ခဲ့ရပြီး ဖျက်ဆီးခဲ့တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ယင်းအောက်ခြေမှာ ဘာမှ မရှိနေဘူး” ဟု ဒါလန်က ဆိုရှာသည်။

“တောက်... ငါ့ဘာသာငါ သွားကြည့်ရမယ်” မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်သည် ဒါလန်၏ ဘေးနားသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာရင်း “တကယ်လို့ မည်သူမဆို လှည့်ကွက်ဆင်ထားတာကို ငါ သိလိုက်ရရင်တော့ သူတို့ကို ရက်စက်စွာ သေဆုံးစေရမယ်” ဟု ဟိန်းဟောက်လေသည်။

မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်၏ စွမ်အားကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပေရာ ဒါလန်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်အား လမ်းပြခေါ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ချေသည်။

သို့သော်လည်း မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်သည် နန်းဆောင်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းရပ်တန့်သွားလျက် -

“ငါ ပိုတွေးလေ... ပိုပြီး စိတ်မအေးရလေပဲ၊ တကယ်ပဲ တစ်စုံတစ်ခုသော အင်အားစုက ဝင်ရောက် စွက်ဖက်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ အရင်ဆုံး မင်းသားမင်းမြတ်ထံ သတင်းပို့ရလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုချေသည်။

ဒါလန်က ဦးညွှတ်လိုက်ရင်း “ကျွန်တော်မျိုး အမိန့်အတိုင်း နာခံပါ့မယ်” ဟု ဆိုသည်။

မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်သည် လှည့်ပြန်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ နန်းဆောင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ မှောင်မိုက်ခြင်းထဲသို့ တိုးဝင်သွားချေသည်။

ယခင်က ချင်ယွမ်ဖုန်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်သည် အထဲသို့ တည့်တည့် လျှောက်လှမ်းသွားရာ မည်သည့် တားဆီးမှုမျှ မရှိဘဲ နောက်ဆုံး၌ လင်းထိန်နေသော နယ်မြေငယ်လေးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ယင်းနေရာတွင် ရာဇပလ္လင်တစ်ခု ရှိနေပြီး ရာဇပလ္လင်ပေါ်၌ ကလေးငယ်တစ်ဦး ထိုင်နေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ဤကလေးငယ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ရှိစဉ်ကမူ ကလေးငယ်သည် ထူထပ်လှသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများအောက်တွင် ဖုံးလွှမ်းခြင်း ခံထားရသော်လည်း၊ ယခုအခါ၌မူ ယင်းမိစ္ဆာအရှိန်အဝါ အားလုံးကို ကလေးငယ်က စုပ်ယူ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုကလေးငယ်သည်လည်း ၎င်း၏ မူလပုံစံအတိုင်း ပြန်လည် ဖြစ်တည်နေချေပြီ။

ထိုကလေးငယ်သည်ကား အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ချင်နန်ယွင်ပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

“မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ” ချင်နန်ယွင်က အသက်ကြီးရင့်သော အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦး၏ လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ရာ ၎င်း၏ ကလေးငယ် ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် လုံးဝ လိုက်ဖက်မှု မရှိချေ။

“မင်းသားမင်းမြတ်... ဒါလန်နဲ့ သူ့လူတွေ တားမြစ်ပိတ်လှောင်ရာနေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက် သောင်းနဲ့ချီတဲ့ အသက်တွေကို စတေးပြီး အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပေမယ့် ယင်းအောက်ခြေမှာ ဘာမှ ရှိမနေပါဘူး” ဟု မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်က တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ဘာမှ မရှိဘူး ဟုတ်လား” ချင်နန်ယွင်... သို့မဟုတ် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ မင်းသားသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားချေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ၎င်းကိုယ်တိုင်ပင် မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ အဲဒါက တားမြစ်ပိတ်လှောင်ရာနေရာ အစစ်အမှန်ပဲ၊ ငါကိုယ်တိုင်လည်း အကြိမ်ကြိမ် အတည်ပြုခဲ့တာ၊ အစီအရင်ရဲ့ အောက်မှာ ဘာဖြစ်လို့ ဘာမှ ရှိမနေရတာလဲ”

မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်က ခေါင်းခါပြရင်း “ကျွန်တော်မျိုးလည်း မသိပါဘူး၊ ဒါကြောင့် အဲဒီနေရာကို ကိုယ်တိုင် သွားရောက် ကြည့်ရှုဖို့ ရည်ရွယ်ထားပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။

မိစ္ဆာမင်းသားက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် “ကောင်းပြီ... အဲဒီလိုဆိုရင် သွားကြည့်လိုက်ဦး၊ တစ်ခုခု ထူးခြားတာရှိရင် ချက်ချင်း ပြန်လာပြီး ငါ့ကို သတင်းပို့၊ ငါတို့တွေရဲ့ အစီအစဉ်ကို တစ်ယောက်ယောက်က ကြိုတင် ရိပ်မိသွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်” ဟု ဆိုချေသည်။