အခန်း (၈၈၉-၈၉၀)

အခန်း(၈၈၉) လူများလေ စွမ်းအားကြီးလေ

"ဒါဆို... ကျွန်တော်တို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"

ဟွမ်ကွီသည် လန့်ဖျန့်သွားရချေသည်။

မင်းသားက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ရွဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး "သူတို့သိတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ... ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ ထိပ်သီးအင်အားစုတွေဟာ တစ်ခုလုံးသော ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးဆီ ပျံ့နှံ့နေပြီပဲ... အချိန်ကျလာတာနဲ့ ငါတို့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ပြီး ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ကမောက်ကမဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်မယ်" ဟု ဆိုလေသည်။

"မှန်တယ်"

ဟွမ်ကွီသည် ရူးသွပ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလျက် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ ယင်းမင်းသားသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်ထားသော်လည်း ငယ်ရွယ်သော မျက်နှာပေါက်ကြောင့် ထူးဆန်းလှပေသည်။

ဟွမ်ကွီသည် ဒါလန်ရှိရာသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီးနောက် ဒါလန်နှင့်အတူ ယမမင်းဌာနချုပ်မှ တိုက်ရိုက်ထွက်ခွာကာ နေရာပြောင်းအစီအရင်ကို အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေသို့ ပြန်လာခဲ့ကြချေသည်။

---

ထိုအချိန်တွင် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်ထဲ၌ စောင့်ဆိုင်းနေကြသော ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် နေရာပြောင်းအစီအရင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး လူရိပ်နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယင်းက အစောပိုင်းက ထွက်ခွာသွားသော မိစ္ဆာအကြီးအကဲနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အခြားလူတစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုလူ၏တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်နှာပင် ပျက်စီးယိုယွင်းနေကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း ယမမင်းနယ်ပယ်သို့ ခိုးဝင်စဉ်က အခြေအနေနှင့် ဆင်တူလှသည်။ သူသည် ပိန်လှီသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရှိနေသော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားကို ချင်ယွမ်ဖုန်း အာရုံခံမိနေဆဲ ဖြစ်ချေသည်။

ထိုသူ၏ တောက်ပနေသော မျက်လုံးအစုံကို ကြည့်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ အလွန်မြင့်မားသော အကဲဖြတ်မှုကို ပေးလိုက်မိသည်။

"သူက နဝမအဆင့် ဘုရင်နယ်ပယ်ပဲ... ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ကိုတော့ မရောက်သေးဘူး... သူက အဲ့မင်းသား မဖြစ်နိုင်ဘူး" ဟု ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွမ်ယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "မင်းသားက အလွန်သတိကြီးပုံရတယ်... အသေခံဖို့ လူတစ်ယောက် လွှတ်လိုက်တာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ လှုပ်ရှားကြမလား" ဟု ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က အေးဆေးစွာ မေးလေသည်။

သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပစ္စည်းများကို ယူထားခဲ့သဖြင့် အကြွေးတင်နေသည်ဟု ခံစားရကာ ယင်းကို အမြန်ဆုံး ပြန်ဆပ်ချင်နေပေရာ ဖြစ်တန်ရာသည်။

"ကောင်းပြီ... ကျွန်တော်တို့ လှုပ်ရှားလို့ရတယ်..." ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ သူ အသက်ရှင်နေရမယ်... အဲဒီမင်းသားက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိရအောင် သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေရမယ်" ဟု ဆိုချေသည်။

---

ဟွမ်ကွီသည် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အဝေးတွင် ဒူးထောက်နေသော မဟာအကြီးအကဲနှင့် အခြားအကြီးအကဲအချို့ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

ဟွမ်ကွီ ရောက်လာသည်ကို မြင်လျှင် အကြီးအကဲအချို့သည် ကမန်းကတန်း ကြိုဆိုကြပြီး လက်အုပ်ချီ၍ နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။

"ဘယ်လိုလဲ" ဟု ဟွမ်ကွီက အေးစက်စွာ မေးသည်။

"အရှင်... ကျွန်တော်တို့ အစီအရင် တံဆိပ်ကို ဖျက်ဆီးပြီးပြီ... ဟိုဘက်ကဟာလေ... ဒါပေမဲ့ ဘာမှ ရှာမတွေ့ဘူး... မဟာအကြီးအကဲလည်း အင်အားကုန်ခန်းပြီး လဲပြိုလုနီးပါး ဖြစ်နေပါပြီ" မိစ္ဆာအကြီးအကဲတစ်ဦးက ဒူးထောက်နေသော မဟာအကြီးအကဲကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

ဟွမ်ကွီက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားကာ မဟာအကြီးအကဲ၏ ဦးခေါင်းကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်ရာ မဟာအကြီးအကဲ လန့်နိုးလာခဲ့သည်။

သူသည် အမြန်ထရပ်ကာ ဟွမ်ကွီကို ဦးညွှတ်လျက် "အရှင်..." ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

"ဘာမှ ထပ်ပြောဖို့ မလိုတော့ဘူး... အခြေအနေကို ငါသိပြီ... ငါ့ကို ဝိညာဉ်ပိတ်လှောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ ရှိခဲ့တဲ့နေရာကို ခေါ်သွားပါ" ဟု ဟွမ်ကွီက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

အကြီးအကဲသည် ဟွမ်ကွီကို ယခင်က ဝိညာဉ်ပိတ်လှောင် ကျောက်စာတိုင် ရှိခဲ့ဖူးသော နေရာသို့ အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဟွမ်ကွီ ကြည့်ရှုနိုင်ရန် ဝိညာဉ်ပိတ်လှောင် ကျောက်စာတိုင်ကိုပင် ပြန်လည်ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

"ဒါက တကယ်ကို စွမ်းအားကြီးတဲ့ တံဆိပ်တစ်ခုပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒါက ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်း မဟုတ်ရင် လူသားတွေက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလို အားကောင်းတဲ့ တံဆိပ်ကို ဒီမှာ လာလုပ်ထားရတာလဲ" ဟွမ်ကွီက မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်သည်။

ယင်းက လုံးလုံး နားမလည်နိုင်စရာ ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီကျွန်းပေါ်မှာ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... မင်းတို့ သေချာ ရှာဖွေပြီးပြီလား" ဟု ဟွမ်ကွီက အေးစက်စွာ မေးသည်။

အကြီးအကဲအချို့က ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ကျွန်တော်တို့ ကျွန်းတစ်ခုလုံးကို ရှာပြီးပါပြီ... ဒီဝိညာဉ်ပိတ်လှောင် ကျောက်စာတိုင်ကလွဲလို့ ဘာမှမရှိပါဘူး" ဟု အကြီးအကဲတစ်ဦးက ဆိုသည်။

"ငါမယုံဘူး"

ဟွမ်ကွီသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် မြေပြင်ကို ခြေဆောင့််လိုက်ရာ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ၏ မြေပြင်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ဒီမှာ ဘာမှမရှိဘူးဆိုတာကို မယုံကြည်သဖြင့် ဟွမ်ကွီသည် တစ်ခုလုံးသော နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေကို မိမိဘာသာ ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဟွမ်ကွီသည် မိမိဘေးနားရှိ မိစ္ဆာအကြီးအကဲတစ်ဦး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကွက်ခနဲ မြင်လိုက်ရသည်။ ယင်းက ဟင်းလင်းပြင်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသလို လေထဲတွင် ကွယ်ပျောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် အခြားလူရိပ်တစ်ခုက ထိုအကြီးအကဲ၏ နေရာတွင် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာပြီး သူ့ကို တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ဓားရှည်တစ်လက်က စောင်းလျက် ပင့်ခုတ်လာပြီး ဓားသွားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အအေးဓာတ်ကြောင့် ဟွမ်ကွီသည် အံ့အားသင့်ကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရချေသည်။

သို့သော် ဟွမ်ကွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများသည် အလကားရလာခြင်း မဟုတ်ပေ... ယင်းတို့သည် ရေတွက်မရနိုင်သော တိုက်ပွဲများမှ ရရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူသည် ဗီဇအရ ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

အဝတ်အစား အပိုင်းအစတစ်ခုက သန့်ရှင်းစွာ ပြတ်တောက်သွားပြီး မြေပြင်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်ပျောက်သွားခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်သူသည် ပထမအချက် လွဲချော်သွားသော်လည်း နောက်မဆုတ်ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးလာကာ စွမ်းအင်များ ပတ်ချာလည်နေသော သူ၏ ဧရာမလက်သီးဖြင့် ဟွမ်ကွီ၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

ဟွမ်ကွီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အန္တရာယ်ရှိသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် အန္တရာယ်ကို နှစ်သက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရသည်ကို မြတ်နိုးသူ ဖြစ်ပေသည်။

ထက်မြက်သော အရိုးဆူးများက သူ့အရေပြားကို ဖောက်ထွက်လျက် လက်မောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အခြားလက်သီးတစ်ခုမှာမူ သံမဏိကဲ့သို့သော အကြေးခွံများဖြင့် ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားကာ အဝင်လက်သီးကို ခုခံလိုက်လေသည်။

လက်သီးနှစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ထိတွေ့မိပြီး သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့၏ လက်သီးများ တိုက်မိသည့် ခဏ၌ပင် ပျက်စီးနေသော ဓားရှည်နှင့် မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်၏ အရိုးဆူးများ ပြင်းထန်စွာ ငြိတွယ်သွားပြီးနောက် နှစ်ဦးစလုံး နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြရသည်။

ဤအရာအားလုံးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း ဖြစ်ရာ အကြီးအကဲများသည် တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသည်အထိ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ကြချေ။

ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် ဟွမ်ကွီကို ဒဏ်ရာမရစေခဲ့သော်လည်း တိုက်ခိုက်သူ၏ ထူးခြားလှသော စွမ်းအားကို သက်သေပြနေပေသည်။

အဆုံး၌မူ ဟွမ်ကွီသည် မင်းသား၏ လက်အောက်တွင် အင်အားအကြီးဆုံး မိစ္ဆာဖြစ်နေ၍ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲများသည် တိုက်ခိုက်သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို သေချာစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မှင်တက်သွားကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလူကို သူတို့ အလွန် ရင်းနှီးနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ မင်းသားက ယခင်က ဤလူသားကို မှတ်မိနေရန် သူတို့ကို ပြောကြားခဲ့ဖူးပြီး ဤလူသားကြောင့်ပင် သူတို့ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများမှာ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

သူကတော့ ချင်ယွမ်ဖုန်း ဖြစ်သည်။

"အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

မိစ္ဆာအကြီးအကဲအချို့သည် ဟွမ်ကွီ၏ နောက်ကွယ်တွင် ချက်ချင်း စုရုံးလိုက်ကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြချေသည်။

ဟွမ်ကွီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး "ချင်ယွမ်ဖုန်း... မင်းနဲ့ ဒီမှာ ဆုံရတာ တကယ် ခဲယဉ်းတယ်" ဟု ဆိုသည်။

"မင်းက ငါ့ကို ဆုံတာမဟုတ်ဘူး... ငါက မင်းကို စောင့်နေတာ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို စောင့်နေတာလား... ဘာလဲ... မင်း ငါ့ကို သတ်ချင်လို့လား" ဟွမ်ကွီက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် "ငါ့အကြောင်း မပြောနဲ့ဦး... ငါတို့ အကြီးအကဲတွေ အားလုံး ပေါင်းလိုက်ရင် မင်းကို အရိုးပင် မကျန်တော့အောင် ဝါးမြိုပစ်လို့ရတယ်" ဟု ဆိုချေသည်။

"ဘာလဲ... လူများတာနဲ့ မင်းတို့က ပိုသာသွားပြီလို့ ထင်နေတာလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်ပိုက်လျက် အနည်းငယ် စိန်ခေါ်သလို ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... လူများတာက အားကိုးရတာပေါ့" တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ၏ အကြီးအကဲများ အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း ပြောဆိုကြသည်။

သူတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီဟု ထင်မှတ်နေကြပုံရသည်။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်သည်။

သူ၏ နောက်ကွယ် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရွှေရောင် ဝရဇိန်ခန္ဓာတစ်ခုသည် သူတို့ရှေ့၌ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းက အစားထိုးလဲလှယ်ခြင်းဖြင့် နေရာလဲခဲ့သော မိစ္ဆာအကြီးအကဲမှာမူ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်းဝူအကယ်ဒမီမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာကြချေသည်။

လူများလေလေ စွမ်းအားကြီးလေလေဟု ပြောခဲ့ကြသော မိစ္ဆာအကြီးအကဲများသည် ယခုအခါတွင် မျက်နှာများ ပူထူးသွားကြရသည်။

အစပိုင်းက သူတို့တွင် လူအများဆုံးရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူတို့ကသာ အနိုင်ကျင့်ခံရမည့်သူများ ဖြစ်နေပုံရသည်။

"အဟက်... ဒါက တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ..."

ဟွမ်ကွီ စကားမဆုံးသေးမီမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ ပိုင်ရှန်းနန်းတော်နှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွမ်ယွမ်တို့၏ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်ကြီးနှစ်ဦးကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရလေတော့သည်။

အခန်း(၈၉၀) သိက္ခာ

မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်သည် အသက်ရှူပင် မှားမတတ် ဖြစ်သွားရချေသည်။

အစွမ်းထက်လှသော နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်ကြီး နှစ်ဦးက သူကဲ့သို့သော နဝမအဆင့် ဘုရင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးတည်းကိုသာ နှိမ်နင်းရန် လာရောက်ကြလိမ့်မည်ဟု အဘယ်မှာ ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

"ငါ သွားပြီ"

ကြည့်ရသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော်လည်း ထိုသို့သော အင်အားစုနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ချိန်တွင် မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်၍ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ အပြင်းနှင် ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

သူသည် လွတ်ရုန်းထွက်ပြေးရန်သာ ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ၏ မဟာအကြီးအကဲများနှင့် အကြီးအကဲများမှာမူ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေဆဲပင်။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်၏ တုံ့ပြန်မှုက အမြန်ဆုံး ဖြစ်ပေရာ မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည့် အချိန်၌ သူမသည်လည်း လေထဲသို့ ထိုးပျံတက်သွားခဲ့သည်။

"သူ့ကို ငါ့ကိုပဲ လွှတ်ထားလိုက်"

မိမိကိုယ်မိမိ သက်သေပြရန် စိတ်အားထက်သန်နေသော ပိုင်ရှန်းနန်းတော်သည် လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင် နောက်သို့ အပြင်းအထန် လိုက်လံဖမ်းဆီးလေသည်။

ကျန်ရှိနေသော တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာအကြီးအကဲများသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်နေကြချေသည်။

ထိုစဉ် မဟာအကြီးအကဲက ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ရင်း နီမြန်းလာခဲ့သည်။

"ဒါတွေအားလုံးက မင်း လုပ်ခဲ့တာပေါ့။ ပြီးတော့ ဟောဒါက စစ်မှန်တဲ့ တံဆိပ်တော်ပေါ့လေ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "မှန်တာပေါ့။ မင်းတို့ ဖျက်ဆီးခဲ့တာက အတုအယောင်မျှသာပဲ"

"ဟားဟားဟား" မဟာအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးမျက်ရည်များ စီးကျလာလျက် "ဒါဆို မင်းက ငါတို့ လူမျိုးပေါင်း သောင်းနဲ့ချီတဲ့ အသက်တွေကို ဒီလိုမျိုး ကစားစရာ လုပ်ခဲ့တာပေါ့လား"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုမဟာအကြီးအကဲကို အမှန်ပင် လေးစားမိသည်။ သူသည် အရေးကြီးသော အချိန်များတွင် အလွန်ပြတ်သားပြီး မိမိလူမျိုးအပေါ်တွင်လည်း ကြင်နာသနားစိတ် ရှိပေသည်။ အကယ်၍သာ ရန်သူများ ဖြစ်မနေခဲ့ပါက သူတို့သည် မိတ်ဆွေများပင် ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိသည်။

"ငါတို့က မူလကတည်းက ရန်သူတွေ ဖြစ်နေတာဆိုတော့ ငါတို့ကြားမှာ အမှားအမှန် ရွေးချယ်နေစရာ မလိုပါဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

မဟာအကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်၏။ "ကောင်းပြီလေ။ အခုတော့ ငါ့လူမျိုးတွေအတွက် ငါ ကလဲ့စားချေရတော့မယ်"

ထိတ်လန့်ဖွယ် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများက မဟာအကြီးအကဲထံမှ အဟုန်အပြင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ သူ၏ မျက်ဝန်းများသည်လည်း သွေးကဲ့သို့ နီရဲသွားချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ကျိုးပဲ့နေသော ဓားရှည်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုးထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားကို အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

---

*ဝုန်း*

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မဟာအကြီးအကဲတို့ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကြချေသည်။ ယခုအချိန်တွင် မဟာအကြီးအကဲသည် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော သတ္တဝါဆိုးကြီးတစ်ကောင်အသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ တိုက်ခိုက်နေတော့သည်။

အခြားသော မိစ္ဆာအကြီးအကဲများသည်လည်း တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် ထက်မြက်သော အရိုးဆူးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သံမဏိသတ္တဝါဆိုးကြီးများကဲ့သို့ ရှန်းဝူအကယ်ဒမီမှ ကျောင်းဆရာများဆီသို့ အပြင်းအထန် ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ရှုဝမ်ချန်းသည် သူ၏ မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထက်မြက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားကာ ရှေ့ဆုံးမှ စတင်၍ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

မိစ္ဆာအကြီးအကဲများနှင့် အကယ်ဒမီကျောင်းဆရာများကြား တိုက်ပွဲသည် ချက်ချင်းပင် စတင်ဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း အခြေအနေမှာမူ တစ်ဖက်သတ်သာ ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်ဒမီကျောင်းဆရာများသည် လူအင်အား ပိုမိုများပြားသည့်အပြင် အကြီးအကဲများထက်လည်း ပိုမိုအစွမ်းထက်ကြပေရာ တိုက်ပွဲသည် လျင်မြန်စွာပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မဟာအကြီးအကဲတို့၏ တိုက်ပွဲမှာမူ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် မဟာအကြီးအကဲသည် စွမ်းအားကို ရရှိရန်အတွက် သူ၏ ဇီဝအသက်စွမ်းအားကို အရူးအမူး လောင်ကျွမ်းနေပြီး မည်သည့်နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်ကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သတ်ပစ်ရန်သာ အသည်းအသန် ကြိုးပမ်းနေချေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အလားသဏ္ဌာန်တူရုံမျှသာ ဖြစ်ပေရာ သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် အစွမ်းထက်သော ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ။

ရှုး

ကျိုးပဲ့နေသော ဓားရှည်၏ ဓားသွားသည် တုန်ခါသွားပြီး သွေးတစ်စက်က ဓားသွားထက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ဤအချိန်၌ မဟာအကြီးအကဲ၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြတ်တောက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားရချေပြီ။

"ငါ မင်းကို လေးစားတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းကို မိစ္ဆာစစ်သည်တော်တစ်ဦးရဲ့ အသိက္ခာအရှိဆုံး သေဆုံးခြင်းမျိုးနဲ့ သေခွင့်ပေးမယ်။ အဲဒါကတော့ တိုက်ပွဲထဲမှာ သေဆုံးခြင်းပဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လှည့်ထွက်ကာ ရှေ့သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ပြေးဝင်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ပုံရိပ်ယောင်များစွာ ချန်ထားခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ်တွင်မူ သူသည် မဟာအကြီးအကဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်ချေသည်။

မဟာအကြီးအကဲသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အားနည်းစွာ ဒူးထောက်ကျသွားပြီး သူ၏ အကြေးခွံများ ကွာကျလာကာ လည်ပင်းမှ ဒဏ်ရာမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။

"ငါ... ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့တာပဲ..."

ထိုစကားလုံးများကို ပြောပြီးနောက် မဟာအကြီးအကဲသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လဲကျသွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မဟာအကြီးအကဲ၏ ကျင့်စဉ်ကို စုပ်ယူခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ မိစ္ဆာစစ်သည်တော်တစ်ဦးအတွက် နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော သိက္ခာတရားပင် ဖြစ်ပေသည်။

ခရမ်းရောင်မီးလျှံတစ်ခုက အလောင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး မဟာအကြီးအကဲကို ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ရင်ဆိုင်ရခက်လှသော မီးတောက်ကြီးတစ်ခုက နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ၏ ကျွန်းပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထိုနေရာရှိ ဆေးပင်များနှင့် သစ်ပင်များအားလုံးကိုလည်းကောင်း၊ မိစ္ဆာများ၏ အလောင်းများကိုလည်းကောင်း ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်လေတော့သည်။

---

မီးတောက်များသည် ခေတ္တမျှအကြာတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်းသည် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ၏ မီးလောင်ကျွမ်းထားသော ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများကို ကြည့်ကာ တိတ်ဆိတ်နေကြချေသည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ ဒီနောက်ပိုင်းမှာ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေကို ငါတို့ ဘယ်လို ကာကွယ်ရမလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေသည် ဟင်းလင်းပြင်အလွှာများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်အစီအရင်လည်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရာ တံဆိပ်တော်တစ်ခုတည်းသာ လေထုထဲတွင် ပေါ်လွင်နေတော့သည်။

အကယ်၍ အခြားသူတစ်ဦးဦးက တံဆိပ်တော်ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားပါက ၎င်းတို့ကို ရှာဖွေရန် အလွန်လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။

"မိစ္ဆာမင်းသားက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိတာနဲ့ ငါတို့ သူ့နောက်ကို လိုက်ဖမ်းမယ်။ သူ့ကို သတ်နိုင်သရွေ့တော့ ဒီနေရာက တံဆိပ်တော် ပျက်စီးမှာကို စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး" ကျောင်းအုပ်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ 'ခေါင်းဆောင်ကို အရင်ဖမ်းဆီးခြင်း' ဟူသော မဟာဗျူဟာသည် အမှန်ပင် ပြောင်မြောက်လှပေသည်။

ထိုနောက်တွင် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် အစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပြီး ကျောင်းဆရာအချို့ကို အခါအားလျော်စွာ ကင်းလှည့်ရန် စေလွှတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ကျန်ရစ်နေသော ထိပ်သီးမိစ္ဆာများသည် ဤနေရာသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ကြံစည်ပါကလည်း သူတို့သည် သေမင်းထံသို့ ကိုယ်တိုင်လာရောက်အပ်နှံသကဲ့သို့သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့ စကားပြော၍ မပြီးဆုံးမီမှာပင် ပိုင်ရှန်းနန်းတော်သည် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်သည် မေ့မြောနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ထင်ရှားစွာပင် သေဆုံးခြင်း မရှိသေးပေ။

"သူက သိပ်မြန်လွန်းလို့ သတ်ဖို့ မလွယ်ဘူး။ ဒါကြောင့် နည်းနည်း အချိန်ကြာသွားတယ်" ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ပိုင်ရှန်းနန်းတော်၏ အမြင်တွင်မူ နဝမအဆင့် ဘုရင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ဤမျှ အချိန်ကြာမြင့်သွားခြင်းမှာ အမှန်ပင် ရှက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ငါ သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို အရင် စစ်ဆေးကြည့်ရအောင်" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏လက်ကို မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တင်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းပညာရပ်ကို စတင်လိုက်သည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူအလိုရှိသော မှတ်ဉာဏ်များကို စတင်ရှာဖွေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မဟူရာဝါး တစ္ဆေအရှင်က သူ၏ နန်းတော်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ မှောင်မိုက်မှုထဲမှ လင်းလက်နေသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ထိုနေရာတွင် ကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုကလေးငယ်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အချိန်တွင် သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရချေသည်။

ထိုကလေးငယ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သမီးငယ်ဖြစ်သော နန်ယွင် ဖြစ်နေပေသည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ..." ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဗလာကျင်းသွားလျက် တီးတိုးရေရွတ်နေမိသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းက မေးမြန်းကြသည်။

"ငါ... ငါ့ရဲ့ သမီးလေးကို မြင်လိုက်ရတယ်..." ချင်ယွမ်ဖုန်းက တီးတိုးဆိုသည်။ "ဒါပေမဲ့... သူက အခု မိစ္ဆာမင်းသား ဖြစ်နေပြီ..."

လူအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် အံ့အားသင့်ခြင်းမှ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားခြင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သမီးငယ်သည် အမှန်စင်စစ် မိစ္ဆာမင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်နေသည်လော။ ဤသည်မှာ မယုံကြည်နိုင်စရာပင်။

သို့ဆိုလျှင် နန်ယွင်၏ အမိဖြစ်သူ မြောင်ယွီလန်သည် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေ၍လော။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုအတွေးကို ချက်ချင်းပင် ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။ အကယ်၍ မြောင်ယွီလန်သာ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်ခဲ့ပါက သူသည် အမှန်ပင် သိရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့... မိစ္ဆာမင်းသားက သမီးငယ် နန်ယွင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်" ကျောင်းအုပ်ကြီးက ဖြည်းညှင်းစွာ ဆိုသည်။

"နန်ယွင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်တာ ဟုတ်လား။ ဘာဖြစ်လို့လဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများသည် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် "မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရကြောင့်ပဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပုံ ရပေသည်။

သူ့တွင် လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရ ရှိနေပေသည်။ နန်ယွင် မွေးဖွားလာချိန်တွင် လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရသည်လည်း နိယာမအတိုင်း လိုက်နာကာ ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် နန်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အခြားသူများကမူ ၎င်းကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း မိစ္ဆာမင်းသားကမူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် သိမြင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် နန်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်ချေသည်။