အခန်း ၈၉၈

အခန်း(၈၉၈) အကောင်းဆုံးသောအရာ

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားချေသည်။ ယင်းနည်းလမ်းသည် နန်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အမှန်တကယ်ပင် ကုသပေးနိုင်မည် ဖြစ်ပေရာ သို့သော်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက နန်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထိန်းသိမ်းထားသည့် သက်မဲ့အိုးတစ်လုံးမျှသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့ရာတွင် ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်း၌လည်း အားသာချက်တစ်ခု ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ ယင်းကမူ ရှားပါးဆန်းပြား၍ တန်ဖိုးကြီးမားလှသော ဆေးပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ချင်နန်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းပေးနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ချင်နန်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိပ်တန်းအဆင့် ရတနာလက်နက်တစ်ခုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော လူသားလက်နက်ဆန်းတစ်ခုအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

“ဟင်း... သမီးလေး နိုးလာတဲ့အခါ အဖေဖြစ်သူ ငါ့ကို အပြစ်တင်မလားပဲ မသိတော့ဘူး” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ညည်းတွားစွာ ချမိလေသည်။ အခြားသော နည်းလမ်းမရှိတော့ပေရာ ဤအရာသည်သာ သူတို့လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်တန်ရာသည်။

လူတိုင်းသည် မြေနက်မြေမှ အကောင်းဆုံးသော ရတနာများဖြစ်သည့် ဆေးလုံးများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို အလျင်အမြန်ပင် ယူဆောင်လာကြချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း သမီးဖြစ်သူ ချင်နန်ယွင်အတွက် အကောင်းဆုံးသောအရာများကိုသာ ချန်ထားပေးလိုသည်ဖြစ်ရာ သူသည် အဆင့်ရှစ် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များရှိရာသို့ တိုက်ရိုက်ပင် လျှောက်လှမ်းသွားလေတော့သည်။

သူသည် ချင်နန်ယွင်အတွက် အစွမ်းထက်ဆုံးသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးချင်နေသည် မဟုတ်လော။

ဤအချိန်တွင် သူသည် ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်၊ နတ်သက်ကြွေဆေးမြက်၊ ဟောင်ထျန်းနွယ်ပင်၊ ကောင်းကင်ဘုံသန့်စင်သီး၊ မြူကင်းကြာပန်းနှင့် မြေကမ္ဘာနက်ရှိုင်းသော ကြယ်တာရာမြက်ပင် ဟူသည့် အဆင့်ရှစ် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ခြောက်မျိုးကို စုဆောင်းရရှိထားပြီး ဖြစ်ချေသည်။

ထိုဝိညာဉ်ဆေးပင် ခြောက်မျိုးသည် မတူညီသော ဒြပ်စင်ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် အာနိသင်များ အသီးသီး ရှိကြပေရာ အားလုံးသည် လောကအလယ်တွင် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။

ဟောင်ထျန်းနွယ်ပင်သည် သစ်သားစင်ပေါ်သို့ တွားတက်လျက် စိမ်းလန်းစိုပြည်ကာ ထူထပ်ဖြစ်ထွန်းနေပြီး လေးနက်ခိုင်ခံ့သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကမ္ဘာမြေဓာတ်စွမ်းအင်သည် ဤဟောင်ထျန်းနွယ်ပင်ထံမှ ဆင်းသက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဟောင်ထျန်းနွယ်ပင်၏ အောက်ခြေတွင်မူ ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်ကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ရှိနေကြပြီး ယင်းတို့သည် ဟောင်ထျန်းနွယ်ပင်၏ အရိပ်အောက်တွင် ခိုလှုံနေကြသကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

ထိုဝိညာဉ်ဆေးပင် ခြောက်မျိုးလုံးသည် လောကတွင် ရှားပါးရတနာများ ဖြစ်ကြပြီး ယင်းတို့အနက် အချို့သည် အဆင့်ကိုးသို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်မည့် ပါရမီစွမ်းရည်ပင် ရှိကြချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သမီးဖြစ်သူကို အကောင်းဆုံးအရာများ ပေးလိုသည်ဖြစ်ရာ သူသည် အကောင်းဆုံးထက်မက အကောင်းဆုံးကိုသာ ပေးရပေမည်။

သူသည် သဘာဝ နတ်စမ်းရေကို ထုတ်ယူကာ ထိုအဆင့်ရှစ် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ခြောက်မျိုးကို စတင်ရေလောင်းလေရာ ယင်းတို့သည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အရူးအမူး ရှင်သန်ကြီးထွားလာကြတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဘေးမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် ကြည့်ရှုနေပြီး အပင်များသည် သတ်မှတ်ထားသော အရွယ်အစားသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ အမြစ်ကိုသာ ချန်လှပ်၍ ခုတ်ဖြတ်ယူလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်ကိုမူ မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။ ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်သည် အလွန်တရာ နှေးကွေးစွာ ကြီးထွားလာခြင်း ဖြစ်ပေရာ သဘာဝ နတ်စမ်းရေ နှစ်ပုလင်းကို အသုံးပြုပြီးသည့်တိုင်အောင် အနည်းငယ်မျှသာ လုံးပတ်ကြီးလာချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ပေါ်ရှိ သဘာဝ နတ်စမ်းရေအားလုံးကို အဆင့်ရှစ် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်ပြီး မလုံလောက်ပါက စနစ်အရောင်းဆိုင်ထံမှ လဲလှယ်ရပေလိမ့်မည်။

အဆုံးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သဘာဝ နတ်စမ်းရေ ပုလင်းပေါင်း တစ်ရာတိတိကို အသုံးပြုခဲ့ရရာ ယင်းသည် မြေနက်မြေပေါ်တွင် စိုက်ပျိုးထားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်အားလုံးကို သက်တမ်းနှစ်ပေါင်း တစ်သိန်း သို့မဟုတ် ထိုထက်မက ရှည်ကြာစွာ ကြီးထွားရန်အတွက် လုံလောက်လှချေသည်။

ထိုအဆင့်ရှစ် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ခြောက်မျိုးသည်လည်း တိုတောင်းလှသော အချိန်ကာလအတွင်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မတူညီသော အတိုင်းအတာအထိ အသွင်ပြောင်းလဲသွားကြကာ ယင်းတို့အတွင်း၌ ပါရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည်လည်း သိသိသာသာပင် ပိုမိုသိပ်သည်း နက်ရှိုင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဝိညာဉ်ဆေးပင်အားလုံးသည် အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ခါယိမ်းနွဲ့နေကြရာ ယင်းတို့သည် အသိဉာဏ်ပွင့်လုနီးပါး ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

အဆင့်ကိုး ဝိညာဉ်ဆေးပင်ဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ကြီးထွားရှင်သန်နိုင်မည့် အမြင့်ဆုံးသော အကန့်အသတ်ပင် ဖြစ်ချေသည်။ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်တွင်မူ အဆင့်ကိုး ဝိညာဉ်ဆေးပင်များသည် မျိုးသုဉ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မြေနက်မြေအတွင်း၌ အဆင့်ကိုး ဝိညာဉ်ဆေးပင် ခြောက်မျိုးစလုံး ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းသည် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၏ ပြောင်းလဲမှုကို ကြည့်ရှုလျက် အံ့ဩမှင်သက်ခြင်းကြီးစွာဖြင့် ဆွံ့အလျက် ရှိကြချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ အဆင့်ရှစ် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဆေးပစ္စည်းများသည် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ပုံကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်ကိုပင်လျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သစ်ကိုင်းများစွာ ခုတ်ဖြတ်ယူခဲ့ချေသည်။

“မင်းတို့အားလုံး ဒီဆေးပစ္စည်းတွေကို ခွဲဝေယူကြပါ။ ဒါတွေအားလုံးက အဆင့်ရှစ် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေဖြစ်လို့ အရမ်းတန်ဖိုးကြီးတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အသုံးပြုနိုင်သလို မင်းတို့လိုချင်တဲ့အရာနဲ့လည်း လဲလှယ်နိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် ဆေးလုံးတွေအဖြစ်လည်း ဖော်စပ်နိုင်တာပေါ့” ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

လင်ဇီအာသည် ရှေ့သို့တက်လှမ်းလာကာ တောင်ငယ်တစ်ခုမျှ ကြီးမားလှသော အဆင့်ရှစ် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဆေးပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် လူတိုင်းအား ခွဲဝေပေးလိုက်လေသည်။

ပိုင်ဖုန်းသည် လွန်စွာ အံ့ဩမိသွားချေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဤနေရာရှိ လူများသည် ထိုအဆင့်ရှစ် ဝိညာဉ်ဆေးပင် အနည်းငယ်ကိုပင် မိမိတို့၏ ဘိုးဘေးများကဲ့သို့ ရိုသေတန်ဖိုးထားကြမည် ဖြစ်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲတွင်မူ ယင်းတို့သည် တန်ဖိုးမရှိသော အမှိုက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေသည်။

ထိုသို့သော ခြားနားချက်မျိုးကိုမူ လူအများစုအနေဖြင့် အတုယူနိုင်စွမ်း ရှိကြမည်မဟုတ်ပေ။

ဤအဆင့်ရှစ် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များသည်ပင်လျှင် တွက်ချက်၍မရနိုင်သော တန်ဖိုးရှိသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကမူ လူတိုင်းကို သဘောထားကြီးစွာဖြင့် ခွဲဝေပေးခဲ့ချေသည်။ ထိုသို့သော ရက်ရောမှုမျိုးကိုမူ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီး၏ အချမ်းသာဆုံးသော သူဌေးကြီးပင်လျှင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အဆင့်ကိုးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သော ဝိညာဉ်ဆေးပင် ခြောက်မျိုး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသည်ကို ကြည့်ရှုရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

သူသည် ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်၏ ပင်စည်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ခုတ်ဖြတ်ယူကာ၊ နတ်သက်ကြွေဆေးမြက်၏ အနှစ်သာရအရှိဆုံးသော သစ်ရွက်သုံးရွက်ကို ဆွတ်ခူးလိုက်ပြီး၊ ဟောင်ထျန်းနွယ်ပင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကိုလည်း ခုတ်ဖြတ်လိုက်ချေသည်။ ထို့နောက် မြူကင်းကြာပန်း၊ ကောင်းကင်ဘုံသန့်စင်သီးနှင့် မြေကမ္ဘာနက်ရှိုင်းသော ကြယ်တာရာမြက်ပင်တို့ကိုလည်း ဆွတ်ခူးယူလိုက်လေသည်။

ထိုအဆင့်ကိုး ဝိညာဉ်ဆေးပင် ခြောက်မျိုး ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ မည်မျှအစွမ်းထက်သော စွမ်းအားမျိုး ထွက်ပေါ်လာမည်ကိုမူ မည်သူမျှ သိနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချင်နန်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုင်လိုက်ချေသည်။

“ငါ့ကို ဘယ်သူမှ မနှောင့်ယှက်ပါစေနဲ့။ ငါ နန်ယွင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ဖို့ လိုအပ်တယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် ခေါင်းညိတ်ပြကြပြီး ထိုသားအဖနှစ်ယောက်ကို နှောင့်ယှက်ခြင်း မပြုကြတော့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နဂါးဖမ်းဆေးမီးဖိုကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ယင်းသည် ရုတ်ချည်းပင် ဧရာမအရွယ်အစားအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေသည်။

သူသည် ချင်နန်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး ခရမ်းရောင်မီးကို အသုံးပြု၍ စတင်တောက်လောင်စေလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ခဲ့ဖူးပြီး အလောင်းကောင်ရုပ်သေးကိုလည်း ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိပြီး ရင်ဘတ်ထဲမှ အရှိန်အဟုန်ကို အချိန်အတော်ကြာအောင်ပင် တည်ငြိမ်အောင် မလုပ်နိုင်ဘဲ ရှိနေချေသည်။

သူသည် ပထမဆုံးအနေဖြင့် အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ဆေးလုံးကို ထုတ်ယူကာ ဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ သူသည် ခရမ်းရောင်မီးကို အသုံးပြု၍ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ဆေးလုံး၏ အာနိသင်ကို ချင်နန်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းပေးလိုက်ရာ ယင်းက ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မဟူရာအညစ်အကြေးများကို မောင်းထုတ်ပေးလေသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခြားသော ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီခဲ အတုံးကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ယင်းကမူ သူရရှိထားခဲ့သည့် တောင်ငယ်တစ်ခုမျှ ကြီးမားလှသော ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီခဲ ဖြစ်ပေရာ ယခုအချိန်တွင် ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီခဲကို မြေနက်မြေအတွင်း၌ မြှုပ်နှံထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖရဲသီးတစ်လုံးခန့် ရှိမည့် အစိတ်အပိုင်းကိုသာ ဖြတ်တောက်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာမြေခြင်ဆီခဲသည် ခရမ်းရောင်မီးလျှံများအတွင်း ဖြည်းညှင်းစွာ အရည်ပျော်သွားခဲ့ပြီး အဆုံးတွင် ဆေးရည်များအသွင် ပြောင်းလဲကာ ချင်နန်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးပေါ်သို့ စီးဆင်းသွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငွေရောင်အလွှာတစ်ခု ဖုံးအုပ်လိုက်သကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

ထိုငွေရောင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချင်နန်ယွင်၏ အရေပြားအောက်သို့ ငုပ်လျှိုးသွားတော့သည်။

နောက်တစ်ခုကမူ သဘာဝ နတ်စမ်းရေ ပင်ဖြစ်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သဘာဝ နတ်စမ်းရေကို အသုံးပြု၍ ချင်နန်ယွင်အား လုံးဝ နစ်မြုပ်စေခဲ့ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆေးကြောသန့်စင်စေကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က သဘာဝ နတ်စမ်းရေ၏ စွမ်းအားကို စုပ်ယူစေလိုက်ချေသည်။

နောက်ထပ်အနေဖြင့်မူ အဆင့်ကိုး ဝိညာဉ်ဆေးပင် ခြောက်မျိုး ပင် ဖြစ်သည်။

ဟောင်ထျန်းနွယ်ပင်သည် ခရမ်းရောင်မီးလျှံများအတွင်း အရည်ပျော်သွားပြီး ချင်နန်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားကာ သူမ၏ သွေးကြောများကို ဖုံးအုပ်လျက် ယင်းတို့ကို အံ့မခန်း ခိုင်မာတောင့်တင်းသွားစေချေသည်။

ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်သည် ချင်နန်ယွင်၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားရာ သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းတစ်ခုလုံးတွင် ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းအားများ တဖျတ်ဖျတ် မြည်ဟီးသွားစေသည်။

နတ်သက်ကြွေဆေးမြက်သည် ချင်နန်ယွင်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သစ်ရွက်သုံးရွက်၏ အမှတ်အသားကို ချန်ရစ်ခဲ့ကာ သူမအား အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြန်လည် ကုသနိုင်စွမ်းသော စွမ်းရည်ကို ပေးသနားလိုက်ချေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ လည်ပင်းနှင့် ပုခုံးပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများသည်လည်း လျင်မြန်စွာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

မြေကမ္ဘာနက်ရှိုင်းသော ကြယ်တာရာမြက်ပင်သည် ချင်နန်ယွင်၏ ခြေထောက်များအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားရာ သူမ ရောက်ရှိရာ နေရာတိုင်း၌ ကမ္ဘာမြေကြီးထံမှ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသွားစေသည်။

မြူကင်းကြာပန်းသည် ချင်နန်ယွင်၏ အရေပြားအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားစေကာ နတ်ဘုရားလက်နက်များဖြင့်ပင် လွယ်ကူစွာ မထိခိုက်နိုင်စေတော့ပေ။

ကောင်းကင်ဘုံသန့်စင်သီးသည် ချင်နန်ယွင်၏ သွေးခဲများအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားရာ သူမအား မိစ္ဆာတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှ ကာကွယ်ပေးပြီး၊ သူမ၏ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာများကို မောင်းထုတ်ပေးကာ၊ အဆိပ်အတောက် အားလုံးကိုလည်း ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသွားစေချေသည်။

အဆင့်ကိုး ဝိညာဉ်ဆေးပင် ခြောက်မျိုးစလုံးသည် ချင်နန်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည်လင်သော ဖန်ကျောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေကာ သွေးကြောများကိုပင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရချေသည်။

စွမ်းအင်တစ်ခုသည် နဂါးဖမ်းဆေးမီးဖို၏ အထက်တွင် စတင်စုစည်းလာခဲ့ပြီး နေ့ခင်းကြောင်တောင် အချိန်ဖြစ်လင့်ကစား မိုးကောင်းကင်ရှိ နေမင်း၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် မဟာဝက်ဝံ ကြယ်စုတန်းကြီးသည် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားတို့၏ တေးဂီတသံသည် လောကတစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့ပြီး နတ်မိမယ်များ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော ရှားပါးဆန်းပြားသည့် သားရဲများသည် ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းမှ ရှေးဟောင်း နတ်မိမယ် နန်းတော် တည်ရှိရာ ချိုင့်ဝှမ်းဆီသို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

ထိုရှားပါးဆန်းပြားသော သားရဲများသည် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိကြသော်လည်း သူတို့အားလုံးသည် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းသော အမူအရာများဖြင့် ချိုင့်ဝှမ်းဆီသို့ မျက်နှာမူထားကြချေသည်။