အခန်း ၉၁၈
Vol. 44 Ch. 918
အခန်း(၉၁၈) နောက်ထပ် ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းတစ်ခု
ဤသို့ ရှာဖွေစစ်ဆေးခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် နောက်ထပ် ခြောက်လမျှ အချိန်ယူခဲ့ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း တစ်ယောက် မိစ္ဆာနယ်မြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်တိတိ ပြည့်မြောက်ခဲ့ချေပြီ။ ယင်းအတောအတွင်း ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီး၌မူ တစ်လကျော်မျှသော အချိန်ကာလသာ ကုန်လွန်ခဲ့သေးသည် ဖြစ်တန်ရာ၏။
“ငါ့အသက်လည်း သုံးဆယ်တောင် ရှိသွားခဲ့ပြီပဲ။ အချိန်တွေက နှမြောစရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်လှတယ် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ဆယ်နှစ်တာ ကာလက ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ”
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိုးကောင်းကင်ကို မော့မျှော်ကြည့်ရှုရင်း ညည်းတွားလိုက်မိသည်။ သူသည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးသို့ စတင်ခြေချစဉ်က သက်တမ်း အနှစ် ရေဆောက်လှည့်မျှသာ ရှိသေး၏။ ထိုတိုက်ကြီးမှ လူသားတို့၏ အမြင်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသက် နှစ်ဆယ့်ငါး၊ နှစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးသည်ဟု ထင်မှတ်ကြပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှန်းဝူအကယ်ဒမီ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ သုံးနှစ်၊ မိစ္ဆာနယ်မြေအတွင်း၌ သုံးနှစ် စသည်ဖြင့် ကုန်လွန်ခဲ့ပေရာ ယခုအခါ၌မူ သူ၏ အသက်သည် အမှန်တကယ်ပင် သုံးဆယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ချေပြီ။
“ဟေ့ကောင်လေး... ဘာတွေ တွေးတောငေးမောနေတာလဲ”
ကျိရန်က ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာချလိုက်ရင်း “ဘိုးဘေး... ကျွန်တော် သတိမထားမိခင်မှာတင် အသက် သုံးဆယ်တောင် ပြည့်သွားခဲ့ပြီ။ အိုမင်းခြင်းအငွေ့အသက်တွေ ဝင်လာပြီ ထင်ပါရဲ့” ဟု ဆို၏။
“အိုတယ် ဟုတ်လား”
ကျိရန်က မျက်လုံးအစုံကို ပြူးကျယ်လျက် ဝိုင်းစက်သွားစေကာ “ဒါဆိုရင် အနှစ် သောင်းချီအောင် အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့တဲ့ ငါလို အဖိုးအိုကြီးက ဘာပြောရတော့မှာလဲ”
“အဖိုးအို... အဖိုးအို ပေစုတ်စုတ်ကြီးပေါ့”
“မင်းအသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီ ထင်တယ်။ ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင် ငါကပဲ မင်းကို အသက်သုံးဆယ်မှာတင် သေဆုံးသွားအောင် ကူညီပေးရတာပေါ့”
ကျိရန်က သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်နယ်လျက် ရယ်မောကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ ယခုအခါတွင် သူတို့သည် မသေမျိုးဘုရင်၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုနန်းတော်အတွင်း၌ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ အားနည်းချက် တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ ရှာဖွေမတွေ့ရှိခဲ့ပေရာ ၎င်းတို့သည် နန်းတော်၏ အပြင်ဘက် နယ်မြေများသို့ ထွက်ခွာ၍ ရှာဖွေခဲ့ကြသည်မှာ ခြောက်လတိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့ချေပြီ။
ထိုသို့ တောင်ခြေတစ်ခု၌ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နောက်ပြောင်ကျီစယ်နေကြစဉ်မှာပင် နှစ်ယောက်သားသည် ရုတ်ချည်းဆိုသလို ကျောက်ရုပ်ပမာ တောင့်တင်းသွားကြသည်။ ယင်းသို့ ဖြစ်ရသည်မှာ ထိုနေရာ၌ ပြင်းထန်လှသော ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်ကို အာရုံခံမိကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေရာ ၎င်းတို့သည် ထိုနေရာသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကြည့်ရှုကြလေသည်။
ထိုတောင်ခြေရှိ နေရာတစ်ခုတွင် ဟင်းလင်းပြင်သည် ရေပြင်မျက်နှာပြင်ကဲ့သို့ လှိုင်းထတုန်ခါနေသည်ကို တွေ့မြင်ရပေရာ ဤအခြင်းအရာသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က လက်ဆော့ထားကြောင်း ထင်ရှားစွာ ပြသနေချေသည်။
“ဒီနေရာလား” ဟု ကျိရန်က မေးမြန်းလိုက်၏။
“ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒီနေရာပဲ ဖြစ်ရမယ်”
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားမိရင်း ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ ဤနေရာသည် မသေမျိုးဘုရင်က လောကကမ္ဘာနှစ်ခုကို ချိတ်ဆက်ရန် အားထုတ်ခဲ့သည့် နေရာဖြစ်ပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း ထိုဘက်အခြမ်း၌ ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ် အစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားခဲ့ဖူးပေသည်။
“သိပ်ကောင်းတာပဲ။ မြန်မြန်သွားပြီး မိစ္ဆာဘုရင်မနဲ့ အခြားလူတွေကို သွားခေါ်ဦး။ သူတို့ဆိုရင် ဒီဟင်းလင်းပြင်ကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးတော့ နောက်ထပ် ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာအောင် ဖန်တီးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိကြမှာ အသေအချာပဲ” ဟု ကျိရန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆို၏။
---
၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် မေအား အလျင်အမြန်ပင် သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့ကြရာ မေသည်လည်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။ သူမသည် လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို ချက်ချင်းပင် သယ်ဆောင်လာစေလျက် ဟင်းလင်းပြင်ကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ရန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်လှစ်ရန်အတွက် စတင်ပြင်ဆင်လေတော့သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကို ဖန်တီးရာတွင် ဟင်းလင်းပြင်ဖောက်ထွင်းကျောက် လိုအပ်ခြင်း မရှိသော်လည်း အခြားလိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများမှာမူ တန်နှင့်ချီ၍
အမြောက်အမြား အသုံးပြုရချေသည်။ ရက်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားလူများ၏ ရှေ့မှောက်၌ မည်းမှောင်နေသော လမ်းကြောင်းကြီးတစ်ခုသည် ကောင်းစွာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ကောင်းပြီ... ငါတို့ အခုချက်ချင်း သွားကြစို့”
ကျိရန်က စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွစွာဖြင့် ဆိုသည်။ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးသို့ ပြန်လည်ခြေချခွင့်ရမည့်အရေးတွင် ကျိရန်သည် အပျော်ရွှင်ဆုံးသော သူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း “ဟိုဘက်အခြမ်းက မြူနှင်းဂိုဏ်းရဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေး ဖြစ်နေတယ်။ ကျွန်တော် အကြောက်ဆုံးက မြူနှင်းဂိုဏ်းက လူတွေ ကမောက်ကမတွေ လျှောက်လုပ်ထားမှာပဲ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အရင်ဆုံး သွားကြည့်ပါရစေ။ အဆင်ပြေချောမွေ့တယ်ဆိုရင် ဘိုးဘေးတို့ကို ပြန်လာခေါ်ပါ့မယ်” ဟု ဆိုလေသည်။
“ဒါပေမဲ့ မင်းတစ်ယောက်တည်း သွားရင် အန္တရာယ် မများလွန်းဘူးလား” ဟု ကျိရန်က စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းမိသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါလျက် “ကျွန်တော့်မှာ လွတ်မြောက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ဟိုဘက်မှာ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ထားခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ် အစီအရင်လည်း ရှိနေသေးတော့ အချိန်တိုအတွင်းမှာ အဖျက်ဆီးခံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် အဲဒီဘက်ကို ကူးသွားပြီး အစီအရင်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပါ့မယ်”
အားလုံးကလည်း သဘောတူညီစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကြပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အရင်ဆုံး သွားခွင့်ပြုလိုက်ကြသည်။
“နင် သတိထားရမယ်နော်” ဟု မေက စိုးရိမ်ပူပန်သော အကြည့်များဖြင့် ဆို၏။
ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးပြလိုက်ရင်း မေ၏ ဆံနွယ်များကို အသာအယာ ပုတ်ခတ်ပေးခဲ့ကာ ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။
မေ၏ မျက်နှာထက်တွင်မူ ရှက်သွေးဖြာကာ နီမြန်းသွားခဲ့ရပေရာ အခြားသော နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်ကြီးများ၏ မျက်လုံးအစုံမှာမူ မျက်တွင်းထဲမှ ထွက်ကျမတတ် ပြူးကျယ်သွားကြရသည်။ ဤလူသားသည် ၎င်းတို့၏ မိစ္ဆာဘုရင်မကြီးအပေါ် ဤမျှအထိ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စွာ ပြုမူဝံ့ပေစွ။
ကျိရန်ကမူ စိတ်ထဲမှနေ၍ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကိုသာ ခိုးချလိုက်မိတော့သည်။ မိစ္ဆာဘုရင်မကြီး၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံးကို ထိုချင်ယွမ်ဖုန်းဆိုသော ကောင်စုတ်လေးက ခိုးယူသွားခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှချေပြီ။
---
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းခဲ့ရာ ဟိုဘက်အခြမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များ ပိတ်ဆို့နေသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီး ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ချေသည်။
ဝင်ရောက်ပြီးသည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပထမဆုံးသော လုပ်ဆောင်ချက်မှာ မေနှင့် အခြားလူများ အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ရေးအတွက် ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ် အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း သူသည် မြူနှင်းဂိုဏ်းသို့ သွားရောက်၍ အကြောင်းအရာများကို ရှင်းလင်းပြောပြရန် အားထုတ်လိုက်သည့်အခါ၌မူ သူသည် အပြင်သို့ ထွက်ခွာ၍မရနိုင်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့ရသည်။
ယင်းသို့ ဖြစ်ရသည်မှာ မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်း၌ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။
“မြူနှင်းဂိုဏ်း အဖောက်ဖျက်ခံလိုက်ရလို့ ကမ္ဘာငယ်လေးပါ ပျက်စီးသွားခဲ့တာလား”
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားမိသော်လည်း ထိုအတွေးကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားထားသည့် အရိပ်အယောင် တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
“အမှန်တကယ် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ”
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အပြင်းအထန် စဉ်းစားသော်လည်း အဖြေကို ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြန်လည်ဆုတ်ခွာခဲ့ကာ မေနှင့် အခြားလူများကို ဤအကြောင်းအရာအား ပြောပြလိုက်လေသည်။
“ဒါဆိုရင် ငါတို့ အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ”
ကျိရန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း “ဒီကမ္ဘာငယ်လေးက ပျက်စီးသွားတာမဟုတ်ဘူးဆိုရင် မြူနှင်းဂိုဏ်းကပဲ ယင်းကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပြီး သီးသန့်ခွဲထုတ်လိုက်တာ နေမှာပေါ့”
“ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များပါတယ်။ မြူနှင်းဂိုဏ်းမှာ ဒီကမ္ဘာငယ်လေးကို သန့်စင်နိုင်တဲ့သူ မရှိသေးပေမဲ့ ယင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဖြတ်တောက်ယူဖို့ကတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆို၏။
“သူတို့က ယင်းကို ခွဲထုတ်ပြီး ဘာတွေ လုပ်ချင်နေကြတာလဲ”
အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းလှသော သံသယစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ကြရသည်။
“ကျွန်တော် နောက်တစ်ခေါက် ထပ်သွားကြည့်ပါ့မယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်တော် ပြန်မလာဘူးဆိုရင် ဒီလမ်းကြောင်း ပိတ်သွားပြီလို့သာ သတ်မှတ်လိုက်ကြပါ။ နင်တို့တွေ အခြားနည်းလမ်းကိုသာ ရှာဖွေကြတော့” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက လေးနက်စွာ မှာကြားလိုက်သည်။
ကွက်တိဆိုသလိုပင် ထိုအချိန်၌ ဂီလင်သည် ရုတ်ချည်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး “အရှင်မိစ္ဆာဘုရင်မကြီး... ကျွန်တော်တို့ ဟင်းလင်းပြင်ဖောက်ထွင်းကျောက်တွင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ယင်းကို တူးဖော်ပြီးတာနဲ့ မိစ္ဆာစစ်သည်တော်အားလုံး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းနိုင်ဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ ပမာဏကို ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်” ဟု သတင်းပို့လေသည်။
“သိပ်ကောင်းတာပဲ”
ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း “တကယ်လို့ ကျွန်တော် ပြန်မလာဖြစ်ဘူးဆိုရင် မင်းတို့တွေ ပူဇော်ပလ္လင်ဆီကို လာခဲ့ကြပါ။ ကျွန်တော် အဲဒီမှာ စောင့်နေပါ့မယ်”
“ကောင်းပါပြီ... ဒါဆိုရင် နင် သတိထားရမယ်နော်”
မေသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေဆဲ ဖြစ်ချေသည်။
“စိတ်ချပါ... အခုအချိန်မှာ သူတို့ ကျွန်တော့်ကို သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”
ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောဆိုပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ထပ်မံ၍ တိုးဝင်သွားခဲ့ပြန်သည်။
မေက ဂီလင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ “မိစ္ဆာစစ်သည်တော်တွေကို ဟင်းလင်းပြင်ဖောက်ထွင်းကျောက်တွေ တူးဖော်ခိုင်းလိုက်ပါ... ပြီးတော့ အခြားလိုအပ်တဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းအားလုံးကိုလည်း တစ်ပြိုင်တည်း ပြင်ဆင်ထားစေ” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်၏။
“အမိန့်အတိုင်းပါ အရှင်မိစ္ဆာဘုရင်မကြီး”
ဂီလင်က ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုလျက် အမိန့်များကို ဆင့်ဆိုရန်အတွက် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။
---
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်မှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်ကို ရုတ်ချည်း ခံစားလိုက်ရသည်။
“မကောင်းတော့ဘူး... တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီကမ္ဘာငယ်လေးကို သန့်စင်နေတာပဲ”
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားမိသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤကမ္ဘာငယ်လေးကို သန့်စင်မွမ်းမံခြင်း ပြုလုပ်နေပြီဆိုပါက ယင်းအတွင်း၌ ရှိနေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စဉ်းတီတုံးပေါ်ရှိ ငါးတစ်ကောင်ပမာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကမ္ဘာငယ်လေး၏ အရှင်သခင်သည် ထိုကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်း၌ အရာခပ်သိမ်းကို တတ်စွမ်းနိုင်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
---
နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေအတွင်း၌မူ ကျိုတိုသည် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ရှေ့မှောက်၌ ထပ်မံ၍ မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့ကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ ကမ္ဘာငယ်လေး၏ အပိုင်းအစကို နတ်ဆိုးဘုရင်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်သည်။
“ဒါက တားမြစ်နယ်မြေပဲ... ကတိအတိုင်း ငါယူဆောင်လာခဲ့ပါပြီ” ဟု ကျိုတိုက တည်ငြိမ်စွာ ဆို၏။
ဤနတ်ဆိုးဘုရင်သည် ပင်လယ်ရေအောက်ခြေ၌ နစ်မြုပ်နေသောသူ ဖြစ်သည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်ပေရာ ကျိုတိုက သူ့အား မှတ်မိသွားခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် အစားထိုးလဲလှယ်ခြင်း ရုပ်ကလာပ်တစ်ခုကို အသုံးပြုထားဆဲ ဖြစ်သည်။
၎င်းကို အစားထိုးလဲလှယ်ခြင်းဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း အမှန်စင်စစ်အားဖြင့်မူ နတ်ဆိုးဘုရင် ဖန်တီးထားသည့် စွမ်းအားခွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေရာ ယင်း၏ အစွမ်းသတ္တိမှာမူ နတ်ဆိုးဘုရင်၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို လုံးဝ မှီနိုင်ခြင်း မရှိချေ။
“သိပ်ကောင်းတယ်။ ဒါဆိုရင် ငါတို့တွေ တစ်ဦးအပေါ်တစ်ဦး ယုံကြည်မှု ရှိသင့်တာပေါ့”
နတ်ဆိုးဘုရင်၏ စွမ်းအားခွဲက ပြုံးရယ်လျက် ဆိုသည်။
“ငါလည်း တွေးတောမိပါတယ်။ ကျွန်တော် လူအချို့ကို စေလွှတ်ပြီး ဂိုဏ်းအချို့ရဲ့ သဘောထားကို တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းခိုင်းထားခဲ့တယ်။ ဒီဂိုဏ်းတွေက တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ဆန္ဒမရှိကြပေမဲ့ ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ကျတော့ တော်တော်လေး လိုလိုလားလား ရှိကြတယ်” ဟု ကျိုတိုက တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်လေတော့သည်။