အခန်း ၉၁၉

အခန်း(၉၁၉)

လွတ်မြောက်ခြင်း

---

“ကောင်းပြီ၊ ယင်းက အောင်မြင်ခြင်းရဲ့ အစပျိုးခြင်းပဲ”

နတ်ဆိုးဘုရင်က အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်လေသည်။

“စိတ်အေးအေးထားပါ၊ သစ္စာဆိုဂတိရှိနေသရွေ့ ငါတို့မိစ္ဆာတွေက မင်းကို ဘယ်တော့မှ တိုက်ခိုက်မှာမဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီခေါင်းမာတဲ့ လူသားတွေကိုပဲ ချေမှုန်းမှာ”

“ကောင်းပြီ၊ သတင်းကောင်းကိုသာ စောင့်မျှော်နေပေတော့”

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် ကျိုတိုသည် ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားချေသည်။

အမှန်စင်စစ် ယခုအခါတွင် နတ်မင်းစစ်သည်တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတို့သည် ပင်လယ်ပြင်၌ အပြန်အလှန် လိုက်လံလုပ်ကြံနေကြပေရာ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေကို စောင့်ကြည့်နေသည့် လူသားသူလျှိုများ ရှိနေနိုင်သည်ဖြစ်ရာ သတိထားရပေမည်။

မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ကျိုတို၏ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အခါမှသာ နတ်ဆိုးဘုရင်သည် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစကို နတ်ဆိုးဘုရင် အစစ်အမှန်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်ကာ ရေငုပ်ရန် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားပြန်သည်။

မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အစိမ်းရောင်အမြူတေ၌ အခြားအစွမ်းများ ရှိမရှိကို သေချာမသိရသော်လည်း နတ်ဆိုးဘုရင်သည် သူ၏ပုံတူပွားကို မိမိနှင့် တတ်နိုင်သမျှ ဝေးဝေးတွင် ရှိနေစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းနေဆဲ ဖြစ်ချေသည်။

“ကောင်းပြီ၊ ဒီကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစသာ လက်ထဲရှိရင် မိစ္ဆာနယ်မြေကို ပြန်ရတာ ပိုပြီးလွယ်ကူသွားပြီ”

နတ်ဆိုးဘုရင်က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောဆိုရင်း ယင်းအပိုင်းအစကို စတင်သန့်စင်လေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်း ရောက်ရှိနေသည့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားချေသည်။ သူသည် အပိုင်းအစအတွင်းမှ တိုက်ရိုက်ထွက်ခွာလိုသော်လည်း ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစကြီး ပွင့်ဟသွားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစများသည် အလွန်တရာ သေးငယ်လှပေရာ ယင်းတို့ကို ဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့် ပိတ်သိမ်းခြင်းတို့က ဟင်းလင်းပြင်လှုပ်ခတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရိပ်စားမိခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။

“တစ်ချက်တော့ စွန့်စားကြည့်ရမှာပဲ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။ ယခုအခါ မိစ္ဆာနယ်မြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပါက မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်လာနိုင်မည်ကို မသိနိုင်ပေ။ နတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် အခြားသူများသည် သူ့ကို ဟန့်တားရန် ဧကန်မုချ ကြိုးပမ်းကြပေလိမ့်မည်။

သူသည် ကောင်းကင်လေထုထဲသို့ ချက်ချင်းပင် စိမ့်ဝင်ပျော်ဝင်သွားပြီးနောက် ကမ္ဘာငယ်လေး၏ အစွန်းအနားဆီသို့ ပျံသန်းသွားချေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ထိုကမ္ဘာငယ်လေးသည် အမှန်တကယ်ပင် တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်မဖြစ်ကို ကြည့်ရှုလိုသဖြင့် ဖွင့်လှစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုကမ္ဘာငယ်လေးကို အပြည့်အဝ မသန့်စင်ရသေးသော်လည်း ကျိုတိုသည် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော အကွက်များကို လုပ်ဆောင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိလေသည်။

မှန်ပေသည်၊ ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်း၌ တံခါးတစ်ချပ် ပွင့်ဟလာပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ဘေးနားတွင် လေပြေအေးတစ်ချက် ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်သွားချေသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ယင်းကို ဂရုမပြုမိဘဲ ကမ္ဘာငယ်လေးကို လျင်မြန်စွာ ဆက်လက်သန့်စင်လိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားတော့သည်။

“ဟားဟားဟား၊ မိစ္ဆာဘုရင်က ဒီဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကနေ ဝင်လာဖို့ ကြံစည်နေတာလား၊ သူသာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဝင်လာရဲရင် ငါက တစ်ချက်တည်းနဲ့ ရိုက်သတ်ပစ်လို့ ရတယ်”

နတ်ဆိုးဘုရင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

ဤကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်း၌ သူသည် အရာခပ်သိမ်းကို စိုးမိုးနိုင်ပေရာ မိစ္ဆာဘုရင် ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာလျှင်ပင် သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ခေတ္တမျှ စောင့်ဆိုင်းသော်လည်း မည်သူမျှ ရောက်ရှိမလာသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူသည် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“အချိန်မတန်သေးဘူး ထင်တယ်၊ ငါသာ မိစ္ဆာနယ်မြေကို ပြန်ရောက်သွားရင်တော့ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

နတ်ဆိုးဘုရင်က နှစ်ကြိမ်မျှ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး ကမ္ဘာငယ်လေးကို ပြန်လည်ပိတ်သိမ်းလိုက်ချေသည်။

သူ မသိရှိသည်မှာမူ ကမ္ဘာငယ်လေး ပွင့်ဟသွားသည့် ထိုအချိန်အတောအတွင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။ ထိုအချိန်သည် မိစ္ဆာဘုရင်က ကမ္ဘာငယ်လေးကို အပြည့်အဝ မသန့်စင်ရသေးမီ အချိန်ဖြစ်သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တည်ရှိမှုကို ရိပ်စားမိခြင်း မရှိချေ။

“တော်သေးတာပေါ့၊ ကံကောင်းလို့ လွတ်လာခဲ့တယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လေထုထဲတွင် ပုန်းကွယ်လျက် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ၏ အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းရင်း နဖူးမှ ချွေးစေးများကို သုတ်လိုက်ရချေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်သာ ရိပ်မိသွားပါက ဤနတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေအတွင်း၌ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်ကြီး ဆယ်ဂဏန်းကျော် ရှိနေပေရာ သူသည် ပြာအတိဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မေနှင့် အခြားသူများကို စောင့်ဆိုင်းရန် ကတိပြုထားခဲ့သဖြင့် အနားသို့ မချဉ်းကပ်ရဲဘဲ ကောင်းကင်ယံ၌သာ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေချေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် နတ်ဆိုးဘုရင်သည် စိတ်ထဲတွင် မရေမရာ ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မိစ္ဆာနယ်မြေမှ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော ဦးချိုကျိုး မိစ္ဆာ အကောင်ရေ ရာဂဏန်း၊ ထောင်ဂဏန်းမက ရှိသော ရာပေါင်းများစွာကို နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး အကုန်လုံးကို သတ်ဖြတ်ရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်လေတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံ၌ ရှိနေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လွန်စွာ တုန်လှုပ်သွားချေသည်။ ဤအချိန်၌ သူသည် နတ်ဆိုးဘုရင်က ဤဦးချိုကျိုးမိစ္ဆာများကို အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ ယင်းက သွေးဆာယဇ်ပူဇော်ခြင်း အစီအရင်ကို တည်ဆောက်နေခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

သွေးဆာယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် လတ်ဆတ်သော သွေးအမြောက်အမြား လိုအပ်ပေရာ နတ်ဆိုးဘုရင်သည် မိစ္ဆာစစ်သည်တော်များ၏ သွေးကို မသုံးစွဲနိုင်သဖြင့် ဤဦးချိုကျိုးမိစ္ဆာများ၏ သွေးကိုသာ သုံးစွဲနိုင်ပေသည်။

ဤဦးချိုကျိုးမိစ္ဆာများသည် စစ်မြေပြင် အမြှောက်စာမျှပင် သတ်မှတ်၍မရဘဲ အသတ်ခံရမည့် ဝက်များနှင့် သိုးများကဲ့သို့ ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့် မရှိကြပေ။

ဦးချိုကျိုးမိစ္ဆာများသည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် အသတ်ခံကြရကာ ၎င်းတို့၏ ရုပ်အလောင်းများသည် ပင်လယ်ပြင်ထဲသို့ စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ ပစ်ချခြင်း ခံကြရချေသည်။

ရေခဲလွှာအောက်တွင် ပင်လယ်သတ္တဝါ အမြောက်အမြား စုဝေးရောက်ရှိလာကြပြီး ရုပ်အလောင်းများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အကောင်းဆုံး ကိရိယာများ ဖြစ်လာကြတော့သည်။

ရာပေါင်းများစွာသော ဦးချိုကျိုးမိစ္ဆာများသည် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရပေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်လိုသော်လည်း ကယ်တင်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။

သူသာ ယခုအချိန်တွင် အောက်သို့ ဝုန်းဒိုင်းကြဲ ဆင်းသွားပါက မိမိကိုယ်မိမိ သေကြောင်းကြံစည်ခြင်းမှတစ်ပါး အခြားဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိပေ။

---

တစ်ဖက်တွင်မူ မိစ္ဆာနယ်မြေအတွင်း၌ မေနှင့် အခြားသူများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသော်လည်း သူသည် ပြန်မလာသဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို မချုပ်တည်းနိုင်ကြတော့ပေ။

“မဖြစ်တော့ဘူး၊ ငါသွားကြည့်မှ ရမယ်”

မေက ပြောဆိုရင်း ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ တိုးဝင်ရန် ပြင်လိုက်ချေသည်။

သို့သော်လည်း ကျိရန်က သူ့ကို ချက်ချင်း တားဆီးလိုက်သည်။

“မလုပ်နဲ့၊ ယွမ်ဖုန်းက သူပြန်မလာရင် ဒီဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကို ဂရုမစိုက်နဲ့တော့လို့ ပြောခဲ့တယ်၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့”

ကျိရန်က ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့... ဖုန်းသာ အန္တရာယ်တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့နေရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”

မေက ပူပန်သောကရောက်စွာ မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ယွမ်ဖုန်းက အခုဆိုရင် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်ကြီးတစ်ယောက်တောင် သူ့ကို မသတ်နိုင်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်၊ ငါတို့ သူ့ကို ယုံကြည်ရမယ်၊ ဖြစ်နိုင်တာက သူ အပြင်မှာ ငါတို့ကို စောင့်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ”

ကျိရန်က ပြောဆိုလိုက်သည်။

မေက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ၊ မင်းပြောတာ မှန်ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရတော့မှာပဲ”

သူတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်ဖောက်ထွင်းကျောက် တွင်းထွက်ဒေသ၌ မေသည် မိစ္ဆာစစ်သည်တော် သောင်းချီကို ထပ်မံစေလွှတ်၍ ကျောက်တုံးများကို တူးဖော်စေခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ဆယ်ရက်အတွင်း ဟင်းလင်းပြင်ဖောက်ထွင်းကျောက် အမြောက်အမြားကို တူးဖော်ရရှိခဲ့ချေသည်။

ဤဟင်းလင်းပြင်ဖောက်ထွင်းကျောက်များသည် မေနှင့် အခြားသော နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် စွမ်းအားရှင်များကို မိစ္ဆာစစ်သည်တော် သန်းပေါင်းများစွာနှင့်အတူ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးသို့ ပို့ဆောင်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။

“အချိန်မဆိုင်းဘဲ အခုချက်ချင်း ချက်ချင်းပဲ ထွက်ခွာကြစို့”

ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ပစ္စည်းအမြောက်အမြားကို စနစ်တကျ ထားရှိလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုသည် တံခါးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ဟလာပြီး လူအများအပြား ဝင်ရောက်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှချေသည်။

မေက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ဦးဆောင်ဝင်ရောက်ကာ အကူးအပြောင်း ကြားခံဟင်းလင်းပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ကျိရန်သည် အကူးအပြောင်း ကြားခံဟင်းလင်းပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့်အခါ လွမ်းဆွတ်တသမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ယခင်က ကျိရှန့် နေထိုင်ခဲ့ဖူးသော နေရာသို့ သွားရောက်ခဲ့ရာ ထိုနေရာတွင် အစောင့်အရှောက် မိသားစုဝင်များ၏ ဂူသင်္ချိုင်းအမြောက်အမြား ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့ရချေသည်။

ကျိရန်သည် မိမိကိုယ်တိုင်၏ ဂူသင်္ချိုင်းကိုပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဒီကောင်စုတ်လေးကတော့ကွာ၊ ငါ့ဂူသင်္ချိုင်းကို မြင်နေတာတောင် ဖယ်မပေးဘူး၊ ငါက သေတောင်မသေသေသေးတာကို”

ကျိရန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရချေသည်။

မေသည်လည်း ဤဂူသင်္ချိုင်းများကို မြင်တွေ့ရပေသည်။ ဤဂူသင်္ချိုင်းများသည် မိစ္ဆာများ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားဆီးရင်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြသူများ၏ ဂူသင်္ချိုင်းများ ဖြစ်ပေရာ မေသည် ၎င်းတို့ကို မုန်းတီးခြင်း မရှိသော်လည်း နှစ်သက်ခြင်းလည်း မရှိချေ။

“ဒါက ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းပဲ၊ ဒီနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားရင် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးကို ရောက်ရှိနိုင်ပြီ”

ကျိရန်က ထိုနေရာ၏ အရှင်သခင်ကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

မေက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ အရင်ဆုံး အဲဒီဘက်ကို သွားကြရအောင်”

နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် စွမ်းအားရှင် ဆယ်ဂဏန်းကျော်သည် ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လျှောက်လှမ်းသွားကြတော့သည်။

---

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ဦးချိုကျိုးမိစ္ဆာအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ရန် တစ်နေ့တာလုံး အချိန်ယူခဲ့ရချေသည်။

သူ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည့် အချိန်မှာပင် ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းသည် ရုတ်တရက် တုန်ခါလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“သတိထားကြ၊ လူတစ်ယောက် ရောက်လာပြီ”

နတ်ဆိုးဘုရင်က အော်ဟစ်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေအတွင်းရှိ လူများသည် ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းနှင့် ချက်ချင်း ဝေးရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဒီရေကဲ့သို့ တက်ကြွလာတော့သည်။

“ဒါက... မေတို့ အဖွဲ့လား”

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်ကို ခံစားလိုက်ရချေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်သည် သွေးဆာယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို အပြည့်အဝ ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ပြီးစီးခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေရာ မေနှင့် အခြားသူများ ရောက်ရှိလာလျှင်ပင် သူ့ကို ဘယ်လိုမှ တားဆီးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။