← Chapters

အခန်း ၉၂၁

Vol. 45 Ch. 921

အခန်း ၉၂၁

Vol. 45 Ch. 921

အခန်း(၉၂၁) အမဲလိုက်ပွဲတော်

ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာနှစ်ကောင်သည် လျှပ်စီးပမာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကြပေရာ တူညီသော ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များထဲတွင်ပင် ထူးချွန်ထက်မြက်သူများ ဖြစ်ကြချေသည်။

သို့ရာတွင် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ထက် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံနှင့် စွမ်းရည်အဆင့်အတန်း များစွာသာလွန်သော လူသားသိုင်းပညာရှင် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် တိုးမိသွားကြချေသည်။

မိမိထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားတစ်စင်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဖမ်းယူကာ နှစ်ပိုင်းချိုးပစ်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် အလင်းကွင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာချေသည်။ သူသည် လက်ကိုကျစ်ကျစ်ဆုပ်ကာ ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာနှစ်ကောင်၏ အရိုးဆူးများကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ မိစ္ဆာနှစ်ကောင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

ဂျွတ်ခနဲ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထိုမိစ္ဆာသတ္တဝါနှစ်ကောင်၏ အရိုးဆူးများကို ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်သဖြင့် ပြတ်သားသော အသံနှစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

မိစ္ဆာများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်လိုသော ဗီဇစိတ်ကြောင့် နောက်ဆုတ်မသွားကြချေ။ ထို့ပြင် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပတ်ကာ အခြားလက်မောင်းတစ်ဖက်မှ အရိုးဆူးများကို လွှဲယမ်းတိုက်ခိုက်လာကြသည်။

အဝေးရှိ မိစ္ဆာသည်လည်း မိမိ၏ အဖော်နှစ်ယောက်ကို ကူညီရန် ဒူးလေးကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ဆွဲတင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် လည်ချောင်းထဲတွင် ချိုအီသောအရာကို ခံစားလိုက်ရပြီး သွေးတစ်လုပ် အံထွက်လာချေသည်။

အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင်သုံးစင်းသည် ထိုမိစ္ဆာ၏ ရင်အုပ်ကို တိုးလျှိုပေါက် ဖြတ်သန်းသွားကာ သူ၏နှလုံးသားကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားစေတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အဝေးမှ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မိမိရှေ့မှ မိစ္ဆာနှစ်ကောင်၏ အရိုးဆူးများကို ဆွဲကိုင်ကာ မိမိ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲသွင်းလိုက်ချေသည်။

ထိုမိစ္ဆာနှစ်ကောင်သည် မိမိတို့ အလိုအလျောက်မဟုတ်ဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရုတ်တရက် လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ပစ်သွင်းလိုက်တော့သည်။

မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသော လက်သီးချက်သည် မိစ္ဆာနှစ်ကောင်၏ အကြေးခွံများကို ဖောက်ထွင်းကာ ၎င်းတို့၏ ရင်အုပ်ကို ပွင့်ထွက်သွားစေပြီး ဇီဝအသက်စွမ်းအားများကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုမိစ္ဆာနှစ်ကောင်၏ အလောင်းများကို ပင်လယ်ပြင်ထဲသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားချေသည်။

ယခုအခါ ပင်လယ်ပြင်ကြီးသည် တိုက်ပွဲနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်နေချေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ကူညီလိုသော်လည်း မိမိကိုယ်တိုင်ပင် မအားမလပ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေပေသည်။ သူသည် မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ကာ ကုန်းတွင်းပိုင်းဒေသသို့သာ ဦးတည်၍ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားရုံသာ တတ်နိုင်ချေသည်။

ယခုတွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိတစ်ဦးတည်း၏ အင်အားမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိကြောင်းကို နောက်ဆုံး၌ နားလည်သွားချေပြီ။ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ဤတိုက်ပွဲတွင် နေရာတစ်နေရာ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်တန်ရာသည်။

---

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ပျံသန်းပြီးနောက် ကုန်းတွင်းပိုင်းကို နောက်ဆုံး၌ မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကြီးမားသော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို လှမ်း၍ မြင်လိုက်ရချေသည်။

သူ၏ရှေ့တွင် သဘာဝအတားအဆီးတစ်ခုဖြစ်သော ဝမ်တောင်တန်း တည်ရှိနေပေရာ တစ်ဖက်တွင် လူသားများရှိပြီး ယခုဘက်တွင်မူ တိုက်ပွဲနယ်မြေ ဖြစ်နေချေသည်။

လက်ရှိတွင် တိုက်ပွဲဝင်နေသော လူသားသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အသိမိတ်ဆွေတစ်ဦး ဖြစ်သူ ချန်ဖန်း ဖြစ်နေချေသည်။

ချန်ဖန်းသည် ပါရမီ ထူးချွန်လွန်းလှပေသည်။ ချင်းလိုင်မျှော်စင်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူသည် ဘုရင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ချေသည်။ သူနှင့် တိုက်ခိုက်နေသူသည်လည်း ဘုရင်နယ်ပယ်ရှိ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤမိစ္ဆာသည် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဘုရင်နယ်ပယ်၏ အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး မင်းသားတစ်ပါးပါး၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်ဟန်တူချေသည်။ ထိုမိစ္ဆာက ဤနေရာသို့ ခိုးဝင်လာပြီး ချန်ဖန်းနှင့် တိုးမိလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

ဝမ်းနည်းစရာမှာ သူ၏ပြိုင်ဘက်သည် စတုတ္ထအဆင့် ဘုရင်နယ်ပယ်မျှသာ ရှိသေးပေရာ ယခုအချိန်တွင် ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာကို ရင်ဆိုင်ရင်း မိုးကြိုးပညာရပ်များကို အသုံးပြုကာ အသည်းအသန် ခုခံနေရုံသာ တတ်နိုင်ချေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ မိုးကြိုးစွမ်းအားသည် မိစ္ဆာများအပေါ် တစ်စုံတရက် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်နိုင်စွမ်း ရှိပေရာ သို့မဟုတ်ပါက ချန်ဖန်းသည် ဤမိစ္ဆာ၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်တန်ရာသည်။

"ဟင်... လူတစ်ယောက် ရောက်လာတာလား" မိစ္ဆာသည် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ပေအနည်းငယ်အကွာသို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ထက်ရှိ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အေးစက်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ချန်ဖန်းသည်လည်း ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ မိမိရှေ့မှ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လျှင် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပွားမည့် တိုက်ပွဲကြီးတွင် လူသားသိုင်းပညာရှင် မည်မျှလောက် အသက်ချမ်းသာရာ ရမည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိနေချေသည်။

ချန်ဖန်းသည် လက်တံဆိပ်တော်တစ်ခုကို ဖော်ဆောင်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် လျှပ်စီးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ကောင်းကင်ထက်မှ မဟူရာ တိမ်တိုက်ကြီးများ ရုတ်တရက် လွင့်မျောလာကာ ရေပုံးတစ်ပုံးခန့် ထူထဲသော မိုးကြိုးတစ်ချက် ဗုန်းခနဲ လျှပ်တပြတ် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ထိုမိုးကြိုးသည် ငွေရောင်ရေတံခွန်ကြီးပမာ ကောင်းကင်ထက်မှ စီးဆင်းလာပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာထံသို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားချေသည်။

ထိုမိစ္ဆာသည် ချန်ဖန်းထက် အင်အားကြီးမားသော်လည်း ပေါ့ဆရဲခြင်း မရှိပေ။ ထူထဲလှသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများသည် သူ၏ဦးခေါင်းထက်တွင် ဝိုင်းစက်သော ဒိုင်းပြားတစ်ခုအသွင် ပေါင်းစပ်သွားချေသည်။

မိုးကြိုးသည် ဒိုင်းပြားကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားရာ ယင်းအပေါ်ရှိ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါ အများအပြားကို ချက်ချင်းပင် အငွေ့ပျံ ပျက်ပြယ်သွားစေသည်။

၎င်းက ထိရောက်မှုရှိသည်ကို မြင်လျှင် ချန်ဖန်းသည် ကောင်းကင်သို့ လက်ညှိုးထိုးကာ အောက်သို့ ပြတ်သားစွာ ဝှေ့ယမ်းချပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုသည် ခလုတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်သကဲ့သို့ပင် မဟူရာတိမ်တိုက်များထဲမှ မြောက်မြားလှစွာသော မိုးကြိုးစွမ်းအားများ ဝေါခနဲ သွန်းလောင်းကျလာကာ နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ စူးရှသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာချေသည်။

ခဏအကြာတွင်မူ မိစ္ဆာ၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ဒိုင်းပြားသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပင် မိုးကြိုးအနည်းငယ် ထိမှန်သွားသဖြင့် အလွန်ပင် သနားစဖွယ် ဖြစ်သွားချေသည်။

သို့သော်လည်း ဤမိုးကြိုးချက်များသည် သူ့ကို တစ်စုံတရက် ဒဏ်ရာရစေရုံမျှသာ ရှိပြီး ကြီးမားသော ထိခိုက်မှုမျိုးကိုမူ မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ချေ။

"ဟွန့်... နောက်တစ်ခါတွေ့ရင် ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်"

ဘေးနားတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက မိမိကို ရန်လိုသော အကြည့်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ထိုမိစ္ဆာသည် ဆက်လက် မနေရဲတော့ဘဲ မဟူရာ အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

"ဂျူနီယာညီလေးချင်... ငါတို့ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီပေါ့" ချန်ဖန်းက အားအင်ချိနဲ့စွာဖြင့် လှမ်း၍ ပြောလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကန်၍ နှုတ်ဆက်ကာ "စီနီယာအစ်ကိုချန်ဖန်း... ကျွန်တော် ပြန်လာမှ စကားစမြည် ပြောကြတာပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ချန်ဖန်း တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုမဟူရာ အလင်းတန်းနောက်သို့ အမှီလိုက်သွားချေပြီ ဖြစ်သည်။

"ညီလေး... သတိထားဦး။ သူက မင်းနဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ချင်း တူတူပဲ" ချန်ဖန်းက စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်ကာ သတိပေးလိုက်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း ကြား၊ မကြားကိုမူ မသိရှိနိုင်ချေ။

ထိုအလင်းတန်းနှစ်ခု မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ချန်ဖန်းသည် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ကာ ယခင်တိုက်ပွဲမှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို ပြန်လည် ကုစားလိုက်ချေသည်။ အကြောင်းမူကား ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးစွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ရခြင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ကြီးမားလွန်းလှပေရာ ဆက်လက် တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

---

ခဏမျှ ကြာပြီးနောက် ချန်ဖန်းသည် မျက်လုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ချေသည်။ အကြောင်းမူကား အစွမ်းထက်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု မိမိထံသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"နောက်ထပ် ရန်သူတစ်ယောက် ထပ်လာတာလား" ချန်ဖန်းသည် သူ၏လက်ထဲတွင် မိုးကြိုး အဆောင်လက်ဖွဲ့ အနည်းငယ်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုလူရိပ်သည် သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါတွင်မူ ချန်ဖန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်ပြီး များစွာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားချေသည်။

ရောက်ရှိလာသူမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း ဖြစ်နေပြီး သူ၏လက်ထဲတွင်မူ ထွက်ပြေးသွားသော ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာ၏ ဦးခေါင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားချေသည်။

ချန်ဖန်းသည် အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ အချိန် မည်မျှလောက်မျှသာ ကုန်လွန်သွားသနည်း။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထပ်မံ၍ တိုးတက်သွားခဲ့ချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရိုသေစွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကန်နှုတ်ဆက်ကာ "စီနီယာအစ်ကို... အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချန်ဖန်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ညီလေးသာ ရောက်မလာရင် ငါ ဒီနေ့ အသက်ရှင်ဖို့ တော်တော်လေး ခက်ခဲသွားမှာ အမှန်ပဲ" ဟု ဆိုချေသည်။

"မဟုတ်တာ... အဲလိုလည်း မဟုတ်ပါဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက နှိမ့်ချစွာဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ စီနီယာအစ်ကို... မင်း ဘာလို့ ဒီနေရာကို ရောက်နေတာလဲ။ ပြီးတော့ ပင်လယ်ပြင်မှာ တိုက်ခိုက်နေကြတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေကကော ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ညီလေးက ဒါတွေ အားလုံးကို ဘာမှ မသိဘူးလား" ချန်ဖန်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြန်လည် မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူသည် မိစ္ဆာနယ်မြေသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြောင်းကို မည်သူမျှ သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ကျွန်တော် ကိစ္စအချို့ သွားလုပ်နေလို့ အခုမှ ပြန်ရောက်တာ။ ဒါနဲ့ အခြေအနေတွေက အခု ဘယ်လိုဖြစ်နေပြီလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မတတ်သာသကဲ့သို့ ခေါင်းခါကာ မေးလိုက်သည်။

ချန်ဖန်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား နတ်မင်းစစ်သည်တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့ တည်ထောင်ခြင်း အကြောင်းနှင့် နတ်ဆိုးဘုရင် တင်ပြထားသော အမဲလိုက်ပွဲတော် အကြောင်းကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်ချေသည်။

"အော်... ဒီလိုကိုး။ မြူနှင်းဂိုဏ်းက နတ်မင်းစစ်သည်တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အမိန့်ကို မနာခံချင်ရုံနဲ့ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေဘက်ကို ဘက်ပြောင်းသွားတာပေါ့" ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှောင်ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်သည်။

"တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေဘက်ကို ဘက်ပြောင်းသွားတယ် ဟုတ်လား" ချန်ဖန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားချေသည်။ "မြူနှင်းဂိုဏ်းက လူသားတွေရဲ့ သန့်ရှင်းတဲ့ နယ်မြေတွေထဲက တစ်ခုပဲလေ။ သူတို့က အဲလိုမျိုးအထိတော့ မလုပ်လောက်ပါဘူး မဟုတ်ဘူးလား"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "စီနီယာအစ်ကို... အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်က နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေကနေ ပြန်လာတာ။ မြူနှင်းဂိုဏ်းရဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးထဲက တားမြစ်နယ်မြေဟာ အခုဆိုရင် နတ်ဆိုးဘုရင်ရဲ့ လက်ထဲကို ကျရောက်သွားပြီ" ဟု ဆိုလိုက်တော့သည်။

"ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ" ချန်ဖန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ချေသည်။ "ဒါက မြူနှင်းဂိုဏ်းအနေနဲ့ မိမိရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မိမိကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဘယ်သူ သိမှာလဲ။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတွေက မြူနှင်းဂိုဏ်းကို ပိုပြီးတော့ ကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေ ပေးခဲ့လို့လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ"

All Chapters