အခန်း ၉၂၉

အခန်း(၉၂၉) ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှု

ယခုအချိန်တွင် ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် နတ်မင်းစစ်သည်တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့အား ကျော်လွန်လုနီးပါး အရှိန်အဝါ ပြသနေချေပြီ။ သို့သော်လည်း နတ်မင်းစစ်သည်တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်ကြီးများ အရေအတွက်တွင်မူ လုံးဝ သာလွန်သောအခြေအနေကို ထိန်းထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်တန်ရာသည်။

သို့ရာတွင် ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ နောက်ကွယ်၌မူ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ၏ စစ်တပ်ကြီး ရှိနေပြီး ယင်း၌ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်ကြီး တစ်ဆယ့်ကိုးဦးအထိ ပါဝင်ဖွဲ့စည်းထားသော်လည်း လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်တာအတွင်း မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုကြီးကိုမျှ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုကြီးများ မရှိခဲ့သော်လည်း သေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုများမူ အနည်းငယ် ရှိခဲ့သည်ပင်။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်အတွင်း နတ်ဆိုးဘုရင်သည် သန်မာသော မိစ္ဆာအမြောက်အမြားကို စေလွှတ်၍ နတ်မင်းစစ်သည်တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်စေခဲ့ပြီး အချို့သော အခြေအနေများတွင် ရှုပ်ထွေးပွေလီသော မငြိမ်မသက်မှုများကိုပင် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ချေသည်။

သို့သော်လည်း ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ အိမ်တော်သည် ကာကွယ်ရေးများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်း၍ လုယွဲ့အင်ပါယာ၊ ချင်ယွမ်အင်ပါယာနှင့် အနောက်ဘက် ရန်အင်ပါယာတို့၏ နယ်စပ်ဒေသများကို အခိုင်အမာ ပိတ်ဆို့စောင့်ရှောက်ထားပေရာ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများအတွက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် လွန်စွာ ခဲယဉ်းလှချေသည်။

သမုဒ္ဒရာအတွင်းရှိ ကျွန်းအမြောက်အမြားပေါ်မှ လူသားများသည်လည်း ကုန်းတွင်းပိုင်းသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြပြီး ဖြစ်ရာ ယင်းတို့အနက် တစ်ဝက်မှာ ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်းသို့ လည်းကောင်း၊ ကျန်တစ်ဝက်မှာ နတ်မင်းစစ်သည်တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်းသို့ လည်းကောင်း ခိုလှုံခဲ့ကြချေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိစ္ဆာများသည် ကျွန်းစုများပေါ်ရှိ လူသားများကို စတင်သုတ်သင် ရှင်းလင်းခဲ့ကြပြီး တွေ့ရှိသမျှ လူသားအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ကြသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မိစ္ဆာများ၏ လက်တံသည် လွန်စွာ ရှည်လျားခြင်း မရှိသေးပေရာ အမြစ်မဲ့ကျွန်းများဆီသို့ပင် မရောက်ရှိသေးချေ။

"ဒါနဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီး... အာဏာပိုင်တွေ ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တို့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်တွေကို အင်ပါယာသုံးခုရဲ့ နယ်စပ်တွေမှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး အစီအရင်တွေ ဘာလို့ ချခိုင်းထားရတာလဲ" ဟုန်ကျန်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျွမ်ယွမ်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး "ဟုန်အစ်ကို... ငါ မပြောပြချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါက ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ဖဲချပ်ပဲ... တကယ်လို့ ငါတို့တွေ တကယ် စစ်ရှုံးသွားခဲ့ရင် အဲ့တာက ငါတို့ရဲ့ အသက်တွေကို ကယ်တင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်" ဟု ဆိုချေသည်။

"ဟူး..." ဟုန်ကျန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "မင်းကလည်း လုံးဝကို စိတ်ဓာတ်ကျနေတာပဲ... ငါတို့အတွက် တကယ်ပဲ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူးလား"

"သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့... ဒီစစ်ပွဲမှာ ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အခြေအနေတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်... အဆုံးသတ် မရောက်မချင်း ဘယ်သူမှ နိဂုံးမချုပ်နိုင်ဘူး" ဟု ကျောင်းအုပ်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်ချေသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် အဓိကခန်းမအတွင်းသို့ အလောတကြီး ပြေးဝင်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ပူပန်သောကရောက်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် တင်ပြလာတော့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... မိစ္ဆာစစ်တပ်ကြီး လှုပ်ရှားလာပါပြီ... သူတို့တွေက အရင် သဘောတူညီချက်ကို ချိုးဖောက်ပြီး ကုန်းတွင်းပိုင်းကို ဦးတည် စစ်ချီလာနေကြပါပြီ... ကျွန်တော်တို့ အချိန်မီ မဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေအားလုံး သူတို့လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားပါပြီ"

ကျွမ်ယွမ်၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားချေသည်။ "နောက်ဆုံးတော့ ဒီနေ့ ရောက်လာခဲ့ပြီပေါ့... မြန်မြန်... ပင်လယ်ပြင်မှာ ရှိနေသေးတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေကို ချက်ချင်း ပြန်ခေါ်လိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်" ထိုသိုင်းပညာရှင်သည် အလျင်အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေက ငါတို့ကို အချိန် ထပ်မပေးတော့ဘူးပေါ့... တောက်... တကယ်လို့ ငါတို့ကို နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက်သာ အချိန်ပေးခဲ့ရင် ဒီနေရာမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာနိုင်မှာ" ကျောင်းအုပ်ကြီးက မတတ်သာသည့် အလား ရေရွတ်လိုက်ချေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် ယခုကဲ့သို့သော နေ့ရက်မျိုး ရောက်လာလိမ့်မည်ကို ကြိုတင်တွက်ဆထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေရာ အမိန့်များကို စနစ်တကျပင် ထုတ်ပြန်လိုက်တော့သည်။

---

ယခုအချိန်တွင် ပင်လယ်ပြင်ကြီးထက်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ ချန်ဖန်းနှင့် မာထျန်းတို့ အပါအဝင် လူငါးဦးသည် တစ်နှစ်တိတိ ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်နှစ်တာ ကာလအတွင်း ၎င်းတို့ငါးဦးသည် အင်အားချင်း ပူးပေါင်းကာ မိစ္ဆာအဖွဲ့ငယ် ရာနှင့်ချီကို နှိမ်နင်းခဲ့ကြပြီး ပဉ္စမအဆင့် သို့မဟုတ် ယင်းထက်မြင့်သော မိစ္ဆာပညာရှင် တစ်ဆုကျော်ကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ချေသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ရှိနေသော်လည်း လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကထက်စာလျှင် ပိုမိုရင့်ကျက် တည်ငြိမ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟူး... ဒါတွေက ဘယ်တော့မှ အဆုံးသတ်မှာလဲ မသိဘူး" မာထျန်းက မတတ်သာသည့်အလား ဆိုလိုက်သည်။

၎င်းတို့ငါးဦးလုံးသည် စုတ်ပြဲနေသော ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပေရာ သူတောင်းစားများနှင့်ပင် တူနေချေသည်။

တစ်နှစ်တာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများပြီးနောက် ချန်ဖန်းနှင့် မာထျန်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များသည် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့အနီးအနားတွင် အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ ဖြစ်သည့် ချင်ယွမ်ဖုန်း ရှိနေပေရာ ကျင့်စဉ်အဆင့် တိုးတက်မှု နှေးကွေးရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထိုစဉ်မှာပင် လူငါးဦးစလုံး၏ အမူအရာက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းတို့၏ သိုလှောင်အိတ်များထဲမှ ကျောက်စိမ်းအဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုစီကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။ ထိုကျောက်စိမ်းအဆောင်သည် မှိန်ဖျော့သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး အနည်းငယ် ပူနွေးနေချေသည်။

"ဒါက... ပြန်ခေါ်တဲ့ အမိန့်လား" မာထျန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "မင်း ခုနတင်ပဲ ဘယ်တော့ အဆုံးသတ်မလဲလို့ ညည်းညူနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... အခုတော့ အဆုံးသတ်သွားပြီလေ"

"ငါက ဒီအတိုင်း ပြောလိုက်တာပါ" မာထျန်းက မတတ်သာဘဲ ဆိုရှာသည်။ တိုက်ပွဲများအတွင်း ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များသည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ တိုးတက်နေခဲ့ပေရာ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ယခုကဲ့သို့သော ခံစားချက်ကို တဖြည်းဖြည်း စွဲလန်းနှစ်သက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ကူးသည် ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် ထပ်တူကျနေချေသည်— တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများသည် တစ်စုံတစ်ခုကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်တန်ရာသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် အချိန် ထပ်မဆွဲနိုင်တော့ချေ။

"ပြန်ကြစို့... ဘာဖြစ်ပျက်သွားလဲဆိုတာ ငါတို့ အတိအကျ မသိသေးပေမယ့် ဒီနေရာမှာ ဆက်နေရင်တော့ အရမ်းအန္တရာယ်များလိမ့်မယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

ကျန်ရှိသူများကလည်း ခေါင်းညိတ်ကြပြီး ကုန်းတွင်းပိုင်းသို့ ဦးတည်၍ ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။

---

၎င်းတို့ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ၎င်းတို့ အနားယူခဲ့သည့် ကျွန်းငယ်ပေါ်သို့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာချေသည်။

ထိုမိစ္ဆာသည် လူသန်ကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ လွန်စွာ မြင့်မားထွားကြိုင်းပြီး မျက်နှာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမာရွတ်တစ်ခု ရှိနေကာ ခန္ဓာကိုယ်မှလည်း အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်နေသည်။

ယင်းက အမှန်တကယ်ပင် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ချေသည်။

"ဟွန့်... မင်းတို့တွေ ထွက်သွားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား... ငါက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ကို ခုနတင်ပဲ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာ... ဒါကြောင့် မင်းတို့အုပ်စုကိုပဲ ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး စတေးခံတွေအဖြစ် သုံးရမှာပေါ့" ထိုမိစ္ဆာက လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မဟူရာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ကျန်ရှိသူများနောက်သို့ လိုက်လံ မောင်းနှင်တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များသည် အရှိန်အကုန်မြှင့်၍ ပျံသန်းနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်အမင်း မြင့်မားစွာ မပျံသန်းရဲပေရာ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်နှင့် နီးကပ်စွာ ပျံသန်းနေကြရပြီး ရေလှိုင်းများကို ဆူပွက်သွားစေချေသည်။

လမ်းခုလတ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အရှိန်သတ်ကာ ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။

"ယွမ်ဖုန်း... ဘာဖြစ်လို့လဲ" ချန်ဖန်းနှင့် ကျန်ရှိသူများလည်း ရပ်တန့်၍ မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။

"မိစ္ဆာတစ်ကောင် ငါတို့နောက်ကို လိုက်လာတယ်... ဒါပေမဲ့ တစ်ကောင်တည်းပဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာသည် ထူးခြားစွာ တည်ကြည်လေးနက်နေချေသည်။

"တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာလား" မာထျန်းက အံ့အားသင့်သွားပြီး "သူက ငါတို့နောက်ကို လိုက်လာတာလား... အတော်ပဲ... မပြန်ခင် နောက်ထပ် တစ်ကောင်လောက် သတ်သွားတာပေါ့"

"အဲ့ဒီလောက် မလွယ်ကူဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာက မရိုးရှင်းဘူး... သူက လာဘ်မွဲဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူး... သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က မြင့်မားတယ်"

"မြင့်တယ် ဟုတ်လား... ဘယ်လောက်အထိ မြင့်လို့လဲ" မာထျန်းနှင့် ဝမ်ဝူးတို့က မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။

"နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်"

လူစုတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကြချေသည်။

အစွမ်းထက်လှသော နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးက အဓိက စစ်တပ်ကြီးမှ ခွဲထွက်၍ ၎င်းတို့အား ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက် ဖမ်းဆီးသည် ဟုတ်လား။ ၎င်းတို့အကြား မည်မျှကြီးမားသော နာကျည်းမှုများ ရှိနေလို့နည်း။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်လုံးများကို မှေးစိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား နယ်ပယ်အတွင်း၌ ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာသည် ၎င်းတို့၏ ရှေ့မှောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး လူငါးဦးအား ရက်စက်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေချေပြီ။

"ဒါက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ကို ခုနတင်ပဲ ဝင်ရောက်လာတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပဲ... တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေထဲမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့သူ ရှိလာလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မတတ်သာသည့်အလား ဆိုလိုက်သည်။

လူသားများသည် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါကို မစုပ်ယူနိုင်ကြသော်လည်း မိစ္ဆာများသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူ၍ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ကြပေရာ ယင်းက တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ၏ အကြီးမားဆုံးသော အားသာချက် ဖြစ်ချေသည်။ နတ်မင်းစစ်သည်တော် စကြဝဠာ တိုက်ကြီးတွင် ရှိနေခြင်းသည် မိစ္ဆာနယ်မြေတွင် ရှိနေခြင်းနှင့် မခြားနားပေ။

ထို့အပြင် မင်းသားများ၏ လက်အောက်ငယ်သား အမြောက်အမြားမှာ နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် မိစ္ဆာများ ဖြစ်ကြပြီး နတ်မင်းစစ်သည်တော် စကြဝဠာ တိုက်ကြီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် တိုက်ပွဲဝင်ရန် အခွင့်အရေးများ ပိုမိုရရှိခဲ့ကြပေရာ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းများ လွန်စွာ မြင့်မားသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။

လူနှစ်ဦးသည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယင်းတို့အနက် တစ်ဦးမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးချင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရချေသည်။

ယခုမူ အခြားတစ်ဦးက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ ငါးယောက်... မင်းတို့ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေက အနည်းငယ် ထူးခြားနေတာကို ငါ ခံစားမိတယ်... မင်းတို့တွေ ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု စစ်သည်တော် အမြောက်အမြားကို သတ်ခဲ့ပုံရတယ်" ထိုမိစ္ဆာက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်ချေသည်။

ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် လူငါးဦးပါဝင်သော အဖွဲ့ငယ်များကို တွေ့ရလေ့ရှိသည်ပင်။

မာထျန်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "ဖုန်းအစ်ကို... ငါတို့ နောက် ဘာလုပ်ကြမလဲ... ထွက်ပြေးကြမလား"