အခန်း ၉၃၇

အခန်း(၉၃၇)

အက်ကွဲကြောင်း

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိထံသို့ ဦးတည်ကာ ပြေးဝင်လာသော ဆူးချွန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် မိစ္ဆာကောင်ကို မြင်လျှင် လန့်ဖျပ်သွားချေသည်။ ယင်းက အကယ်၍ တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားပါက တစ်ကိုယ်လုံး အပေါက်အပြဲများဖြင့် ဗရပွ ဖြစ်သွားတန်ရာသည်။

သို့ရာတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိုက်မဲသောသူ မဟုတ်ပေရာ လက်ထဲ၌ မိုးကြိုးမီးလျှံ ဗုံးသီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်ချေသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်သည် တိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် ကျောက်ခဲငယ်တစ်ခုအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အခြားမိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးသွားတော့သည်။

"ဟင်..."

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်သည် အံ့အားသင့်သွားရချေသည်။

"အောက်မှာဟေ့..."

အခြားမိစ္ဆာတစ်ကောင်က အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေမှ ကျောက်ခဲတစ်လုံးနှင့် အစားထိုးလဲလှယ်ခြင်း ပညာရပ်ကို အသုံးပြုကာ နေရာလဲလှယ်ပြီး ဖြစ်ပေရာ လက်ထဲရှိ မိုးကြိုးမီးလျှံ ဗုံးသီးကို အစီအရင် တံဆိပ်တော်ပေါ်သို့ အားကုန်လွှဲ၍ ပစ်ပေါက်လိုက်တော့သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး..."

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အောက်ဘက်သို့ အပြင်းအထန် ဆင်းသက်သွားချေသည်။ အခြားမိစ္ဆာတစ်ကောင်ကလည်း ၎င်း၏နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွား၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်အပါအဝင် ထိုမိစ္ဆာသုံးကောင်နှင့် ရေရှည်တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ မိုးကြိုးမီးလျှံ ဗုံးသီးကို ပစ်လွှတ်ပြီးနောက် ၎င်းသည် အစားထိုးလဲလှယ်ခြင်း ပညာရပ်ကို အသုံးပြုကာ ပေတစ်ထောင်ခန့် ဝေးကွာသော နေရာသို့ ချက်ချင်း ရွှေ့ပြောင်းသွားတော့သည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်နှင့် ၎င်း၏အဖော်သည် တောင်စောင်းဝက်ခန့်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ရုတ်တရက် တုန့်ခနဲ ရပ်တန့်သွားပြီး ဝေးရာသို့ အသက်လုကာ ပျံသန်း ထွက်ပြေးကြရချေသည်။

---

မိုးကြိုးမီးလျှံ ဗုံးသီးသည် ရုတ်ခြည်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဧရာမ မီးလျှံတိုက်ကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားရာ ယင်း၌ များပြားလှစွာသော လျှပ်စီးကြောင်းများ ပါဝင်နေပေရာ ကောင်းကင်ပြင်ကြီးတွင် ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လုနီးပါး ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ၏ ကောင်းကင်ယံ၌ ဧရာမ မှိုပွင့်သဏ္ဍာန် တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ရိုးတိုးရိပ်တိပ်ဖြင့် ရေရှည် တည်ရှိနေတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်း၏ အပြင်ဘက်ရှိ သွေးဆာအစီအရင် တံဆိပ်တော်ပေါ်၌ ကြီးမားသော အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကျောက်ဆောင်ကျွန်းတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားချေသည်။

မိုးကြိုးမီးလျှံ ဗုံးသီး၏ ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲမှု စွမ်းအားများသည် ထိုအနီရောင်အလင်းတန်းထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်သွားသော်လည်း ယင်းကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်စွမ်း မရှိပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲ၌ နှမြောတသခြင်း ဝေဒနာကို ခံစားလိုက်ရချေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအနီရောင်အလင်းတန်းကို မချေဖျက်နိုင်ခဲ့လင့်ကစား နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ၏ ကျောက်ဆောင်ကျွန်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကြောင့် ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားရချေသည်။

ကျွန်းကြီးသည် ဆယ်ခုထက်မကသော အပိုင်းအစများအဖြစ် ကြေမွပျက်စီးသွားပြီး ကျောက်ခဲ ကျောက်စိုင်များ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်း တည်ရှိရာ နေရာတစ်ခုသာ အနည်းငယ် သက်သာရာရချေသည်။

ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံးတွင် မိုးထိုးမျှလှိုင်းလုံးကြီးများ ထန်လှေခတ်သွားပြီး မိုးကြိုးမီးလျှံ ဗုံးသီး ပေါက်ကွဲရာ နယ်ပယ်အတွင်း၌ ဧရာမ ချောက်ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာရာ ပင်လယ်ရေများပင် ချက်ချင်း ပြန်လည်မဖြည့်တင်းနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ချေသည်။

ပေတစ်ထောင်ပတ်လည်အတွင်းရှိ များပြားလှစွာသော ပင်လယ်ရေသတ္တဝါများသည် ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားပြီး ၎င်းတို့၏ သွေးများကြောင့် ပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး ရဲရဲနီသွားတော့သည်။

ထိုနားကွဲလုမတတ် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးသည် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်အောက်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များ ကြားနိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ နီးကပ်စွာ ရှိနေပါက နားစည်များပင် ကွဲထွက်သွားတန်ရာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိချေသည်။ ၎င်းအနေဖြင့် ဤနေရာရှိ အစီအရင် တံဆိပ်တော်ကို ဖျက်ဆီးလိုပါက နတ်ဘုရားအဆင့် သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မှသာ မိုးကြိုးမီးလျှံ ဗုံးသီးကို အသုံးပြု၍ ချေမှုန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ရချေသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်နှင့် အခြားစွမ်းအားကြီးသော နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာကောင်တို့သည် အချိန်မီ မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် မိုးကြိုးမီးလျှံ ဗုံးသီး၏ ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကို တိုက်ရိုက် ခံစားလိုက်ရချေသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ကောင်သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများဖြင့် ဝန်းရံကာ အကာအကွယ်ဒိုင်းတစ်ခု ဖန်တီးပြီး အသည်းအသန် ခုခံထားကြရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထပ်မံ၍ သက်ပြင်းချလိုက်ပြန်သည်။ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်နှင့် အခြားနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာတို့သည် ပေါက်ကွဲမှုနယ်ပယ်အတွင်း ရှိနေခဲ့သော်လည်း ပေါက်ကွဲမှုဗဟိုချက်နှင့် မနီးကပ်သဖြင့် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိခြင်း မရှိကြပေ။

"ဟူး... နည်းနည်းလိုသေးတာပဲ။ ငါ ပြန်သွားပြီး ကူညီမယ့်သူ ရှိမလား ရှာကြည့်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့လည်း ဒီကို စစ်ကူတွေ ခေါ်လာမလားဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရေရွတ်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ခြောက်သွေ့နေသော သစ်သားတုံးတစ်ခုအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေသည်။

၎င်း၏ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ပေတစ်သောင်းခွဲခန့် ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်၏ အမြင်အာရုံမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

---

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ပေါက်ကွဲမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော မီးလျှံတိုက်ကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ချေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနှစ်ကောင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အလွန်တရာ အုံ့မှိုင်းနေချေသည်။ ၎င်းတို့၏ အကြေးခွံ အစိတ်အပိုင်းအတော်များများသည် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ပျက်စီးသွားရသည်။ အကယ်၍ အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိပါက ဒဏ်ရာများသည် ယခုထက်မက ပိုမိုပြင်းထန်တန်ရာသည်။

"ဒီလူသားက တကယ်ကို ယုတ်မာကောက်ကျစ်တာပဲ။ ငါ့အစ်ကိုကြီးကို ယ သတ်ခိုင်းရမယ်..."

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

"မင်းသားကြီး... ကျွန်တော်တို့ ဟင်းလင်းပြင်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကို အရင် စစ်ဆေးကြည့်ရအောင်။ အကယ်၍ နတ်ဆိုးဘုရင်နဲ့ အခြားသူတွေကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့ အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်..."

အခြားမိစ္ဆာတစ်ကောင်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောကြားလာသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်သည် ခေါင်းညိတ်ပြကာ အောက်ဘက်သို့ ချက်ချင်း ဆင်းသက်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ၏ ကျောက်ဆောင်ကျွန်းသည် လုံးဝ မှတ်မိနိုင်စရာ မရှိတော့ပေ။ ကျွန်း၏ အစိတ်အပိုင်းအတော်များများသည် အပျက်အစီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပင်လယ်ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ပြီး အချင်းပေ သုံးရာခန့်သာရှိသော မြေကွက်ငယ်တစ်ခုသာ ပင်လယ်ပြင်ထက်၌ လွင့်မျောကျန်ရစ်ချေသည်။

ထိုမြေကွက်ငယ်လေးသည် အနီရောင်အလင်းတန်းများ ဆက်လက် တောက်ပနေဆဲ ဖြစ်ပြီး မိုးကြိုးမီးလျှံ ဗုံးသီး၏ စွမ်းအားများ လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားပြီးနောက်မှသာ အနီရောင်အလင်းတန်းသည်လည်း ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်ပြယ်သွားတော့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အစီအရင် တံဆိပ်တော်ကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးလိုက်ရာ အရောင်အနည်းငယ် ရင့်သွားသည်မှအပ သွေးတံဆိပ်တော်သည် လုံးဝ ပျက်စီးခြင်းမရှိသည်ကို တွေ့ရှိရချေသည်။

"တော်သေးတာပေါ့... အစီအရင် တံဆိပ်တော်က ဘာမှမဖြစ်ဘူး..."

အခြားနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာကောင်သည် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ၎င်းအား ဧကန်မုချ သတ်ပစ်တန်ရာသည်။

"ကောင်းပြီ... မင်း သွားပြီး အစ်ကိုကြီးကို ဒီအကြောင်း သတင်းပို့လိုက်။ ငါ ဒီမှာပဲ နေပြီး စောင့်ကြပ်နေမယ်..."

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ချေသည်။

"ကောင်းပါပြီ မင်းသားကြီး... ကျွန်တော့်ကို ဒီမှာ ခဏစောင့်ပါ။ ကျွန်တော် သွားပြီး သတင်းပို့ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်။ စစ်ကူလည်း ခေါ်လာနိုင်ရင် ခေါ်လာခဲ့မယ်..."

"စစ်ကူတွေ ခေါ်ဖို့ မလိုဘူး။ ငါ ဒီနေရာကို မစောင့်ရှောက်နိုင်ဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား..."

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်က ခပ်အေးအေး မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထိုမိစ္ဆာကောင်သည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်က လူသားကောင်လေး၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် အလွန် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပေရာ ခေါင်းကို အမြန်ခါယမ်းလျက် ပြောလိုက်တော့သည်။

"မဟုတ်ရပါဘူး... ကျွန်တော် အခုပဲ သွားပြီး သတင်းပို့လိုက်ပါ့မယ်..."

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး...

"သွားတော့... အကယ်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြန်လာရဲရင် ငါ သူကို ဒီနေရာ၌တင် အသေချေမှုန်းပစ်မယ်..."

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး သတိမပြုမိလိုက်သော အရာမှာမူ အစီအရင် တံဆိပ်တော်သည် ဘေးကင်းလုံခြုံနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယင်း၏ပေါ်တွင် မထင်မရှားသော အလွန်သေးငယ်သည့် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

---

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိမှသာ ရပ်တန့်ရဲတော့သည်။ ၎င်းသည် လူသူကင်းမဲ့သော ကျွန်းပျက်တစ်ခုကို ရှာဖွေကာ ခဏတာ အနားယူလိုက်ချေသည်။

ဤနေရာ၌ မအောင်မြင်သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြန်လည်၍ ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများနှင့် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ တည်နေရာကို စုံစမ်းရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ကျွန်းတော်က မည်သို့ စီစဉ်နေသည်ကို မသိရသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲ၌ မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်ကို ခံစားနေရချေသည်။

ဤအချိန်တွင် ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့က သိမ်းပိုက်ထားသော နယ်မြေများအတွင်းရှိ လူသားအားလုံးနီးပါးသည် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းသူများပင် တားဆီးခြင်း ခံခဲ့ရချေသည်။

အဆုံးသတ်၌ လူပေါင်း သောင်းဂဏန်းအနည်းငယ်ခန့်သာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့ရာတွင် နတ်မင်းစစ်သည်တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် ထိုလူများကို လွယ်လင့်တကူ အဝင်မခံရဲပေ။ အကြောင်းမူကား ၎င်းတို့ထဲတွင် ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ သူလျှိုများ ရောနှောပါဝင်နေမလားဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

ထို့ကြောင့် ယန်ရုအင်ပါယာအတွင်းရှိ ထောင်သောင်းချီသော လူများသည် ကာကွယ်ရေးစည်း၏ အပြင်ဘက်တွင်သာ ပိတ်မိနေကြရသည်။

"အမြန် လုပ်ကြပါ... ကျွန်တော်တို့ကို အထဲပေးဝင်ပါဦး... တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေ လာနေပြီ.."

ကာကွယ်ရေးစည်း၏ အပြင်ဘက်မှ တစ်စုံတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ကယ်ကြပါဦး... ကျွန်တော်တို့ကို အထဲပေးဝင်ပါ..."

ထိုလူများထဲတွင် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် သာမန်လူထုများ ပါဝင်နေပြီး ခြွင်းချက်မရှိ အားလုံးက ကာကွယ်ရေးစည်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုကြချေသည်။

"ထွက်သွားစမ်း... မင်းတို့အားလုံး ဘာလုပ်နေကြတာလဲ... ဘာလို့ စောစောစီးစီး မလာခဲ့ကြတာလဲ... အခုကျမှ ငါတို့ နတ်မင်းစစ်သည်တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့က ကောင်းမှန်းသိပြီး လာကြတယ်ပေါ့... အရင်က ဘာလို့ မလာခဲ့ကြတာလဲ..."

ကာကွယ်ရေးစည်းပေါ်ရှိ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက ညည်းညူပြောဆိုလိုက်သည်။

ထိုစကားလုံးများသည် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးလာကြသော လူထုကို အမျက်ဒေါသ ထွက်စေခဲ့ပေရာ ၎င်းတို့သည် အော်ဟစ်ဆဲဆိုကြပြီး ကာကွယ်ရေးစည်းကို ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း ကာကွယ်ရေးစည်းပေါ်ရှိ အခြားသူများသည်လည်း ထိုစကားကို ထောက်ခံကြချေသည်။ အကြောင်းမူကား ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို စတင်တည်ထောင်စဉ်ကပင် နတ်မင်းစစ်သည်တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် ဤဘေးဒုက္ခကို အတူတကွ ကျော်လွှားရန် လူသားအားလုံးကို စည်းရုံးနိုင်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုစဉ်က နတ်မင်းစစ်သည်တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့သို့ လာရောက်ပူးပေါင်းသူ များပြားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယခုအခါ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများက လူသားများကို အတုံးအရုံး သတ်ဖြတ်နေမှသာ ထိုလူများသည် စစ်မှန်သော ခိုလှုံရာနေရာမှာ ထိုဘက်၌ ရှိနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း နောက်ကျမှ သဘောပေါက်လာကြတော့သည်။