အခန်း ၃၂၁
Vol. 33 Ch. 321
အပိုင်း ၃၂၁
လူတိုင်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှုက ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကားကို တီထွင်သူ လင်းဖန် ဆီမှာသာ ရှိနေသည်။ လုံထန်ဂရုကို တည်ထောင်ရာတွင် မန်နေဂျာဖြစ်သူ ကျန်းဖန် သာမက ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သူ လင်းဖန် ပါ အဓိကအကျဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြောင်း လူအများက သဘောပေါက်လာကြသည်။
တရုတ်စာလုံးသုံး ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကား သတင်းများအပြင် မီဒီယာအများစုက လင်းဖန် ကိုသာ အဓိက အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။ လင်းဖန် နှင့်ပတ်သက်သည့် သတင်းမျိုးစုံမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ဖြစ်ရပ်၏ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်သူမှာ လောကကြီးထဲတွင် အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရတော့သော်လည်း သူ၏ ဒဏ္ဍာရီကမူ အမြဲတစေ တည်ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ဓာတ်ခွဲခန်းထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသည့် လင်းဖန် က ရှေ့ရှိ ရိုဘော့ကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအတောအတွင်း ရှုန့်တာ က ရိုဘော့ကို ထိန်းချုပ်ပြီး နောက်ထပ် ရိုဘော့တစ်ခုကို တပ်ဆင်ခဲ့ရာ ယခုအခါ တတိယမြောက် ရိုဘော့မှာ ပုံပေါ်လာပြီဖြစ်သည်။
ဓာတ်ခွဲခန်းထဲတွင် သူသည် ကုန်ထုတ်စွမ်းအားကို လွတ်မြောက်စေခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည်။ နောင်တွင် သူကိုယ်တိုင် အရာများစွာကို လုပ်ဆောင်ရန် မလိုတော့ပေ။ သူသည် ရှုန့်တာ ကိုသာ ရိုဘော့ထုတ်လုပ်မှုကို ထိန်းချုပ်ခိုင်းထားရန် လိုအပ်ပြီး အချိန်အကြာကြီး မနားတမ်း အလုပ်လုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ မမောမပန်းနိုင်သည့် စွမ်းဆောင်ရည်မျိုးမှာ သူ လုံးဝ မလုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာဖြစ်သည်။ ငလျင်တိုင်းတာရေးကိရိယာများ ထုတ်လုပ်သကဲ့သို့ပင် လိုအပ်သော ပြင်ဆင်မှုများ ရှိပါက အရာအများစုကို ရိုဘော့များဖြင့် အစားထိုးနိုင်ပေမည်။
"သူဌေး၊ မိုရှင်းယာ ရုံးခန်းဧရိယာထဲ ဝင်လာပါပြီ။" သူ ရိုဘော့ကို သဘောကျစွာ ကြည့်နေစဉ် ရှုန်တာ က ပြောလိုက်သည်။
"အလုပ်ဆင်းရမယ့် အချိန်ပဲ။ ငါနဲ့ ရှုန့်တာ မရှိတုန်း မင်း ရိုဘော့ကို ဆက်ပြီး တပ်ဆင်လိုက်ဦး။" လင်းဖန် က အချိန်ကိုကြည့်ကာ ဓာတ်ခွဲခန်းဝတ်စုံကို ချွတ်၊ ကိရိယာများကို သိမ်းဆည်းပြီး ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှ ထွက်ခဲ့သည်။ သူ အပြင်သို့ လှမ်းထွက်လိုက်သည်နှင့် သူ့ထံသို့ လျှောက်လာနေသော မိုရှင်းယာ ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"ဥက္ကဋ္ဌ၊ ဒီနေ့ စာအုပ်ထုတ်ဝေရေးတစ်ခုက ကျွန်မတို့ကို ဆက်သွယ်လာပါတယ်။ ဥက္ကဋ္ဌ ကြေညာထားတဲ့ တရုတ်စာလုံးသုံး ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကား သင်ခန်းစာကို သူတို့ ထုတ်ဝေချင်လို့ပါ" ဟု မိုရှင်းယာ က ပြောသည်။
"ထုတ်ဝေရေးလား ရတာပေါ့။" လင်းဖန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယခု သူသည် တရုတ်စာလုံးသုံး ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကားကို အရောင်းမြှင့်တင်နေရုံသာ ရှိသေးသည်။ စာအုပ်အဖြစ် ထုတ်ဝေနိုင်ခြင်းကလည်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ တရုတ်စာလုံးသုံး ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကားကို ဖြန့်ချိရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးကတည်းက ၎င်းကို ဖုန်တက်ခံထားရန် သူ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ အရောင်းမြှင့်တင်ရန်မှာ လိုအပ်လှသည်။
"အချက်အလက်တွေက အင်တာနက်ပေါ်မှာ အခမဲ့ရနေတော့ စာအုပ်အစစ်ရဲ့ ဈေးနှုန်းက ပိုသက်သာပါလိမ့်မယ်။ သူတို့က ငါးဆယ်စီ (၅၀/၅၀) ခွဲယူဖို့ ပြောပါတယ်။ ထုတ်ဝေရေးက ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ယူမှာဖြစ်ပြီး ပုံနှိပ်ခနဲ့ အရောင်းမြှင့်တင်ရေး စရိတ်တွေကို သူတို့ဘက်က အကုန်အကျခံမှာပါ"
"ရတယ်။" လင်းဖန် က ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူ့တွင် ငွေအလုံအလောက် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မူပိုင်ခွင့်ကြေး ပမာဏမှာ ထိုမျှ အရေးမကြီးတော့ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ကွန်ပိုင်လာ (compiler) နှင့် သင်ကြားရေးပစ္စည်းများကို အင်တာနက်ပေါ်တွင် အခမဲ့ ထုတ်ဝေမည်မဟုတ်ပေ........
နောက်တစ်နေ့မနက် လင်းဖန် ရုံးခန်းသို့ ရောက်ပြီးမကြာမီ ကျန်းဖန် က အချက်အလက်စာရွက်စာတမ်းအချို့ကို ယူဆောင်လာကာ သူ့စားပွဲပေါ် တင်ပေးလိုက်သည်။
"ဥက္ကဋ္ဌ၊ ဒါက တရုတ်စာလုံးသုံး ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကား ပတ်ဝန်းကျင် စီမံကိန်း (Chinese Character Programming Language Environment Project) အတွက် လျှောက်လွှာစာရွက်စာတမ်းတွေပါ။ ကြည့်လိုက်ပါဦး။ ပြဿနာမရှိရင် ကျွန်တော် လျှောက်ထားလိုက်ပါ့မယ်။ ကျင်းလင် တက္ကသိုလ်နဲ့ သဘောတူညီချက် ရရှိထားပြီးပါပြီ။ အထက်လူကြီးတွေ ခွင့်ပြုချက်ရပြီး လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေ ပြီးပြတ်သွားတာနဲ့ နောက်နှစ်မှာ သင်တန်းတွေ စတင်နိုင်မှာပါ"
လင်းဖန် က စာရွက်စာတမ်းများကို ကောက်ယူကာ စတင်ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
"ပြီးတော့ ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကားဆိုင်ရာ စာအုပ်တွေနဲ့ သင်ခန်းစာတွေကို ထုတ်ဝေချင်တဲ့ ထုတ်ဝေရေးတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။ ဒါကို ဥက္ကဋ္ဌ သိတယ်မလား"
"သိတယ်၊ ပြီးခဲ့တဲ့ အပတ်က မိုရှင်းယာ ငါ့ကို ပြောပြတယ်၊ ငါလည်း သဘောတူပြီးပြီ။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးအတွက်ဆို မိုရှင်းယာကိုပဲ ယူလာခိုင်းလိုက်ရင် ရတာပဲ။ မင်း ဒီကိုလာတာ ဒီလောက်ရိုးရှင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုတည်းကြောင့်တော့ မဟုတ်ဘူးမလား"
"ဥက္ကဋ္ဌ ခန့်မှန်းတာ မှန်ပါတယ်။ နောက်ထပ် အကြောင်းအရာတစ်ခု ရှိသေးတယ်။ တရုတ်စာလုံးသုံး ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကားကို အရောင်းမြှင့်တင်ချင်တယ် မဟုတ်လား? အဲဒီကိစ္စကို ဥက္ကဋ္ဌနဲ့ ဆွေးနွေးပါရစေ" ဟု ကျန်းဖန် က ပြောသည်။
"မင်းမှာ အကြံဉာဏ်ရှိလို့လား" လင်းဖန် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။
"တရုတ်စာလုံးသုံး ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကား ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပဖို့ပါ……"
ကျန်းဖန် က သူ၏ အတွေးအမြင်များကို ပြောပြခဲ့ပြီး ပြိုင်ပွဲကျင်းပခြင်းတွင် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရှိသည်။ များပြားလှသော ဆုကြေးငွေက တရုတ်စာလုံးများ လေ့လာခြင်းကို အားပေးနိုင်ပြီး ကုမ္ပဏီများအတွက် အရည်အချင်းရှိသူများကို ရွေးချယ်ရန် ပလက်ဖောင်းတစ်ခု ဖြစ်စေသည်။ ပြိုင်ပွဲအတွင်း ထူးချွန်သော အဖွဲ့များ သို့မဟုတ် လူပုဂ္ဂိုလ်များကို ကုမ္ပဏီသို့ ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်နိုင်သည်။
အကယ်၍ အထူးကောင်းမွန်သော ပရိုဂရမ်ဆော့ဖ်ဝဲလ် ရှိခဲ့ပါက ၎င်းသည် ကုမ္ပဏီ၏ ဆော့ဖ်ဝဲလ်ဂေဟစနစ် (software ecosystem) အဖြစ် ဆောင်ရွက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အိုင်ဒီယာကောင်းမွန်သော ဆော့ဖ်ဝဲလ်အများစုမှာ အစပိုင်းတွင် အခြေခံအကျဆုံး အလွှာမှ ဆင်းသက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။
"မဆိုးတဲ့ အကြံဉာဏ်ပဲ၊ ရတယ်။" လင်းဖန် က ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အရာက တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် ဖြစ်စေပြီး တရုတ်စာလုံးသုံး ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကား မြှင့်တင်ရေးအတွက် များစွာ အထောက်အကူပြုသည်။ သူသည် တရုတ်စာလုံးသုံး ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကားကို အလှပြရန်အတွက် သုံးခြင်းမဟုတ်ပေ။ ဤပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကားမှာ အခြားဘာသာစကားများထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သဖြင့် အသုံးမပြုရမည့် အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။
အမှန်စင်စစ် သူ အရောင်းမြှင့်တင်လိုသည့်အရာမှာ အလွန်ရိုးရှင်းပါသည်။ လုံထန်ဂရုဖ်၏ တုနှိုင်းမဲ့ဉာဏ်ရည် (AI) သုတေသနကို တရုတ်စာလုံးသုံး ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကားဖြင့် ရေးသားထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပြောလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ ထိုသို့ ပြောမည်မဟုတ်ပေ။ တုနှိုင်းမဲ့ဉာဏ်ရည် တည်ရှိမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းမှာ ကောင်းသောအချက် မဟုတ်ပေ။
"နောက်ဆိုရင် ဒီလိုကိစ္စတွေကို မင်းဘာသာမင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါ။ ငါ့မှာ အိုင်ဒီယာရှိရင် မင်းကို ပြောပြမယ်။"
"လုပ်ပိုင်ခွင့် လွှဲအပ်တာလား" ကျန်းဖန် က ပြုံးလျက် မေးသည်။
"လုပ်ပိုင်ခွင့် လွှဲတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ အာဏာက အမြဲတမ်း မင်းလက်ထဲမှာပဲ ရှိနေတာ။ ငါ အစကတည်းက ပြောပြီးသားပဲ၊ ကုမ္ပဏီကိစ္စတွေကို မင်း တာဝန်ယူရမယ်လို့။" လင်းဖန် က ပြောသည်။
"ကောင်းပါပြီ။" ကျန်းဖန် ပြုံးလိုက်သည်။
- "ပထမအကြိမ်ပြိုင်ပွဲကို နောက်နှစ် ဇွန်လမှာ ကျင်းပပါ့မယ်။ အစီအစဉ်အသေးစိတ်ကို ပြင်ဆင်ခိုင်းပြီး အဲဒီအချိန်ကျရင် ဥက္ကဋ္ဌဆီ တစ်စောင် ပို့ပေးပါ့မယ်။"
ကိစ္စရပ်များကို အတည်ပြုပြီးနောက် ကျန်းဖန် သည် လင်းဖန် ၏ ရုံးခန်းဧရိယာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
"ရှုန်တာ၊ မင်း ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကားရဲ့ သင်ကြားရေးဗီဒီယိုတစ်ခုကို ကာတွန်းအန်နီမေးရှင်းသုံးပြီး လုပ်လိုက်ပါ။" လင်းဖန် က ပြောလိုက်သည်၊ သူကိုယ်တိုင် သင်ကြားရေးဗီဒီယိုများ ပြုလုပ်ရန် အချိန်မရှိပေ။
"ကောင်းပါပြီ သူဌေး" ရှုန့်တာ က ပြန်ပြောသည်။
ထိုနေ့မွန်းလွဲပိုင်းတွင် လုံထန်ဂရု၏ တရားဝင်ဝဘ်ဆိုက်နှင့် တရားဝင် ဝေဘို (Weibo) စာမျက်နှာတို့တွင် တစ်ချိန်တည်း ကြေညာချက်တစ်ခု တက်လာခဲ့သည်။
လုံထန်ဂရုဖ်သည် နောက်နှစ် ဇွန်လတွင် တရုတ်စာလုံးသုံး ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကား ရေးဆွဲခြင်းပြိုင်ပွဲကို ကျင်းပမည်ဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံးဆုကြေးငွေမှာ ၂ သန်း ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ပွဲ၏ သတ်မှတ်ချက်များနှင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကိုမူ တစ်ပတ်အတွင်း ကြေညာသွားမည်ဖြစ်သည်။
ဤသတင်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မီဒီယာအများအပြားကြားတွင် ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ တရုတ်စာလုံးသုံး ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကား ထွက်ရှိလာပြီး မကြာမီမှာပင် ယခုကဲ့သို့ ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပခြင်းဖြစ်သည်။ လုံထန်ဂရုသည် တရုတ်စာလုံးသုံး ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကားကို အသေအလဲ အရောင်းမြှင့်တင်လိုနေသည်......။
တရုတ်နိုင်ငံ အနောက်တောင်ပိုင်းရှိ ခရိုင်တစ်ခုတွင် ဖြစ်သည်။
"အဖိုး၊ အဖိုး။"
စီမာရင် က သတင်းစာတစ်စောင်ကို ပွေ့ပိုက်ကာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အိမ်အိုလေးထဲသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ ထိုသတင်းစာမှာ သူမအတွက် အသက်ကယ်ကောက်ရိုးတစ်မျှ ဖြစ်နေပုံရသည်။
အိမ်ထဲတွင် ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုတစ်ဦးမှာ ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သည့် စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများကို ခွဲခြားနေသည်။ စီမာရင် ၏ အသံကို ကြားရသောအခါ အဖိုးအိုက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အဖိုးအို၏ နောက်ဘက် မလှမ်းမကမ်းတွင် အသက်ခြောက်နှစ်အရွယ်ခန့် ရှိမည့် ကောင်လေးတစ်ဦးမှာ ပျက်စီးနေသော အရုပ်တစ်ခုဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကစားနေသည်။ သူက စီမာရင် ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်လုံးလေးများမှာ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံကဲ့သို့ပင် အလွန် စင်ကြယ်နေသည်။
"မမ၊ ပြန်လာပြီလား။" စီမာရင် ပြေးဝင်လာသည်နှင့် ကောင်လေးက ခေါင်းမော့ကာ ဖြူစင်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။
"အင်း။" စီမာရင် က ကောင်လေးကို မြင်လျှင် အနားသို့ သွားကာ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ.ရှောင်ရှူး။" အဖိုးအိုက စီမာရင် ကို ကြည့်ကာ မေးသည်။
"အဖိုး၊ ဒါကို ကြည့်လိုက်ဦး။"
စီမာရင် က သူမ၏ အဖိုးရှေ့သို့ သတင်းစာကို ချပြလိုက်သည်။ ၎င်းပေါ်တွင် လုံထန်ဂရုဖ်က ကျင်းပသည့် ပြိုင်ပွဲသတင်း ရှိနေပြီး ဆုကြေးငွေမှာ ၂ သန်းဖြစ်သည်။ စာလုံးကြီးများဖြင့် အလွန် ထင်ရှားလှသည်။
"ဒါက ဘာလုပ်ဖို့လဲ" အဖိုးအိုက စီမာရင် ကို မော့ကြည့်သည်။
"မောင်လေးရဲ့ ရောဂါကို ကုလို့ရတော့မယ်။ သမီးလည်း ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ပြီး ဆုကြေးငွေ ရခဲ့ရင် မောင်လေး ရောဂါကုဖို့ ပိုက်ဆံရပြီ။" စီမာရင် က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။
"လျှောက်ပြောမနေနဲ့၊ မင်း ဒီအရာကို နားလည်လို့လား အခုအချိန်မှာ စာကိုပဲ ကြိုးစားရမယ်။ မင်း အထက်တန်းကျောင်း တတိယနှစ် ရောက်တော့မှာ၊ စာကိုပဲ သေချာလုပ်ပါ။ မောင်လေးရဲ့ ရောဂါအတွက်တော့ အဖိုး နည်းလမ်းရှာပါ့မယ်။" အဖိုးအိုက စီမာရင် ကို တည်ကြည်စွာ စိုက်ကြည့်လျက် ဆူလိုက်သည်။
"သမီး နားမလည်ပေမဲ့ တခြားသူတွေလည်း နားမလည်ကြဘူးလေ။ ဒါက ဘယ်သူမှ နားမလည်သေးတဲ့ ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကားအသစ်ပဲ။ သူတို့ သင်ယူနိုင်ရင် သမီးလည်း သင်ယူနိုင်တာပဲ၊ ပြီးတော့ သင်ကြားရေးပစ္စည်းတွေအကုန်လုံးကလည်း အခမဲ့ပဲ။ သမီး ဒါကို လေ့လာပြီးတာနဲ့ ပြိုင်ပွဲဝင်မယ်၊ ဆုကြေးငွေယူမယ်၊ ပြီးတော့ မောင်လေးကို ကုဖို့ ပိုက်ဆံရလိမ့်မယ်။" စီမာရင် က ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။
"မပေါက်ကရတွေ၊ မင်းပြောတဲ့ ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကားဆိုတာကို အဖိုး နားမလည်ဘူး။ မင်း အထက်တန်းကျောင်း နောက်ဆုံးနှစ် ရောက်တော့မှာ။ စာကိုပဲ ကြိုးစားပြီး တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်ရအောင် လုပ်ရမယ်။ မောင်လေးရဲ့ ရောဂါအတွက် အဖိုး နည်းလမ်းရှာပါ့မယ်။" အဖိုးအိုက ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။
"အဖိုး၊ မမကို မဆူပါနဲ့။"
အဖိုးအို ဒေါသထွက်နေသည်ကို ကြားရသောအခါ အရုပ်ကစားနေသည့် ကောင်လေးက ပြေးလာပြီး အဖိုးအို၏ လက်မောင်းကို ဖက်ထားလိုက်သည်။
"အဖိုး၊ ဆရာဝန်က ပြောတယ်၊ ကျွန်မတို့မှာ အချိန် နှစ်နှစ်ပဲ ရှိတော့တယ်တဲ့။ ခွဲစိတ်ဖို့အတွက် ယွမ် နှစ်သိန်းကို ဘယ်မှာသွားရှာရမလဲ ပြီးတော့ ခွဲစိတ်ပြီးနောက်ပိုင်း ကုန်ကျစရိတ်တွေကလည်း အများကြီးပဲ။ အချိန်လွန်သွားရင် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်။ သမီးကို ကြိုးစားခွင့်ပြုပါဦး။ သမီးရဲ့ စာမေးပွဲအမှတ်တွေကို လုံးဝ ထိခိုက်စေမှာ မမဟုတ်ပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်မတို့အတွက် မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ပိုတိုးတာပေါ့။"
စီမာရင် က ကောင်လေးအနားသို့ လျှောက်သွားကာ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း တောင်းပန်တိုးလျှိုးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် အဖိုးအိုကို ကြည့်လိုက်သည်။
စီမာရင် ၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ အဖိုးအိုမှာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ အတော်ကြာပြီးမှ သူသည် သက်ပြင်းချကာ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းရိပ်များဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
- "မင်း ကြိုးစားကြည့်ပေါ့။ အဖိုးလည်း မင်းအတွက် မျှော်လင့်ချက်တွေ ပိုရှိလာအောင် နည်းလမ်းရှာပါ့မယ်။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ သမီး ဆုကြေးငွေကို အရောက်ယူမှာပါ" စီမာရင် က သူမလက်ထဲရှိ သတင်းစာကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။
....................................................................