အခန်း ၃၂၉

အပိုင်း ၃၂၉

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် လျူချင်း သည် ဓာတ်ပုံဆရာကို ခေါ်ဆောင်ကာ လင်းဖန် တည်းခိုရာ ဟိုတယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လင်းဖန် ၏ အခန်းတံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် သူတို့ကို ကြိုတင်စောင့်ဆိုင်းနေသည့် မိုရှင်းယာ ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​"မင်္ဂလာပါ အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းမိတဲ့အတွက် စိတ်မကောင်းပါဘူး။" လျူချင်း က အပြေးအလွှား အားနာတကြီး ပြောလိုက်သည်။

​မိုရှင်းယာ က အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်ပြီး လင်းဖန် ၏ အခန်းတံခါးကို ခေါက်ကာ သူတို့နှစ်ဦးကို အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တော့သည်။

​ဤအချိန်တွင် လျူချင်း ၏ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် စိုးထိတ်ပူပန်နေမိသည်။ ယခုကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းလူကြီးမင်းတစ်ဦးကို သီးသန့်အင်တာဗျူးလုပ်ရခြင်းမှာ ဒါသည် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။ သူသည် ယခင်က ကဏ္ဍစုံမှ ပညာရှင်ပေါင်းများစွာကို အင်တာဗျူးဖူးသော်လည်း ယခုလောက် တစ်ခါမှ ရင်မတုန်ဖူးခဲ့ပေ။

​သူ အခန်းထဲသို့ ဝင်ဝင်ချင်းမှာပင် လင်းဖန် ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

​"မင်္ဂလာပါဗျာ။" လင်းဖန် သည် လူနှစ်ဦး ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပြုံးလျက် လက်ကမ်းနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

​"မင်… မင်္ဂလာပါ"

​လျူချင်း သည် လင်းဖန် ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆွံ့အမှင်တက်သွားရသည်။ ယခုကဲ့သို့ အနီးကပ် တွေ့ဆုံလိုက်ရခါမှ လင်းဖန် သည် ဗီဒီယိုထဲကထက် ပိုမိုငယ်ရွယ်ပြီး ပို၍ယုံကြည်မှုရှိနေကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဤအသက်အရွယ်အရ ဆိုပါက သူသည် မိမိထက်ပင် သုံးလေးနှစ်ခန့် ပိုမိုငယ်ရွယ်ပေလိမ့်မည်။

​လင်းဖန် ၏ လက်ဖဝါးဆီမှ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လျူချင်း ၏ ပါးပြင်နှစ်ဖက်မှာ သိသိသာသာ နီမြန်းသွားခဲ့ရသည်။

​ခေတ္တမျှကြာမှ လျူချင်း သည် မိမိကိုယ်မိမိ လူချောလေးမြင်ပြီး ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားမိမှန်း သတိပြုမိကာ လင်းဖန် ၏ လက်ကို အလျင်အမြန် လွှတ်လိုက်ရင်း - "အားနာလိုက်တာရှင်၊ လူချောလေးကို မြင်လိုက်ရတော့ ချက်ချင်း သတိမကပ်ဘဲ ဖြစ်သွားရလို့ပါ"

​"အင်း… ကျွန်တော့်မှာ ဒီလောက်အထိ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူးဗျ။" လင်းဖန် က တည်တည်တံ့တံ့ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ အရွှန်းဖောက်လိုက်သည်။

​ထိုအခါမှ လူစုမှာ အတူတကွ ရယ်မောလိုက်ကြပြီး ခုနက အနေခက်စရာ အခြေအနေကို ပြေလည်သွားစေခဲ့တော့သည်။

​"ဥက္ကဋ္ဌလင်း ရဲ့ အချိန်တွေကို အများကြီး မဖြုန်းတီးစေဖို့အတွက် ကျွန်မတို့ အခုပဲ စတင်လိုက်ကြရအောင်ရှင်။"

​လျူချင်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် ဓာတ်ပုံဆရာက စက်ပစ္စည်းများကို စတင်တပ်ဆင်တော့သည်။ မကြာမီမှာပင် သူတို့နှစ်ဦး ဆိုဖာပေါ်တွင် အတူတကွ ထိုင်လိုက်ကြပြီး အင်တာဗျူးကို တရားဝင် စတင်လိုက်ကြတော့သည်။

​"ဥက္ကဋ္ဌလင်း… မိမိရဲ့ နေ့စဉ်လူနေမှုဘဝမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လိုလူမျိုးလို့ ထင်ပါသလဲရှင့် အကယ်၍ သတ်မှတ်ရမယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လိုအမှတ်ပေးချင်ပါသလဲ" လျူချင်း က ပြုံးလျက် လင်းဖန် နှင့် စကားစမြည် စတင်လိုက်သည်။ အကယ်၍ အစကတည်းက အလွန်လေးနက်လွန်းသည့် မေးခွန်းများကို မေးမြန်းပါက အင်တာဗျူးရလဒ်က ကောင်းမွန်မည်မဟုတ်ပေ။

​"ပုံမှန်လူတစ်ယောက်လို့ပဲ သတ်မှတ်လို့ရပါတယ်ဗျာ။ အကယ်၍ မဖြစ်မနေ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ နည်းပညာဂုရုတစ်ယောက်ပေါ့။ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တော့ အမှတ်ပြည့်ပဲ ပေးရမှာပေါ့ဗျာ။"

​"ကျွန်မကိုတောင် ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့အထိဆိုတော့ အမှတ်ပြည့် ရသင့်တာပေါ့ရှင်။" လျူချင်း က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

- "ဥက္ကဋ္ဌကြီးရဲ့ ဘဝမှာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့အရာ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကံကောင်းတယ်လို့ ခံစားရတဲ့ အဖြစ်အပျက်မျိုး ရှိပါသလားရှင့်"

​"ဒါပေါ့… ဘဝမှာ လူတိုင်းနဲ့ ဆုံတွေ့ခွင့်ရတာကတင် အလွန်စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းပြီး အလွန်ပဲ ကံကောင်းတဲ့အရာပါပဲ။" လင်းဖန် သည် အတိတ်က ပုံရိပ်အချို့ကို ပြန်လည်တွေးတောမိသွားပြီး သူ၏မျက်နှာထက်တွင် မသိစိတ်မှ ပြုံးယောင်သန်းလာခဲ့သည်။

​ရိုးရှင်းသော နေ့စဉ်ဘဝ အမေးအဖြေများအပြီးတွင် အခြေအနေမှာ ပေါ့ပါးသွားခဲ့ပြီး လျူချင်း သည် အင်တာဗျူး၏ အဓိက ခေါင်းစဉ်ထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ အင်တာဗျူး၏ အဓိကအကြောင်းအရာမှာ လုံထန်ဂရုဖ် တည်ထောင်လာပုံနှင့် နောင်အနာဂတ် တုနှိုင်းမဲ့ဉာဏ်ရည် (AI) အပေါ် ထားရှိသည့် အမြင်အချို့ပင် ဖြစ်သည်။

​ဤအင်တာဗျူးသည် အပတ်စဉ်ထုတ် မဂ္ဂဇင်းအတွက် ဖြစ်သဖြင့် နေ့စဉ်ဘဝ သမားရိုးကျကိစ္စရပ်များကိုသာ လျှောက်ပြောနေ၍ မရပေ။

​အင်တာနက်ဗျူးမှာ တစ်နာရီခွဲခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် ပျော်ရွှင်စရာ စကားဝိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ အင်တာဗျူးပြီးဆုံးသွားသောအခါ လင်းဖန် သည် အခန်းထဲသို့ဝင်ကာ ခေတ္တအနားယူလိုက်သည်၊ အကြောင်းမှာ ညနေပိုင်းတွင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ ဆုံတွေ့နှီးနှောဖလှယ်ပွဲ (business exchange meeting) ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​ထိုညတွင် လင်းဖန် သည် မိုရှင်းယာ ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဆုံတွေ့နှီးနှောဖလှယ်ပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် ဟိုတယ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

​ဒါသည် ဤနေရာတွင် သူ တရားဝင်တက်ရောက်သည့် ဒုတိယမြောက် လူထုအခမ်းအနား ဖြစ်ပြီး ကဏ္ဍစုံမှ ပညာရှင်များ၊ အတတ်ပညာရှင်များ၊ လုပ်ငန်းရှင်ခေါင်းဆောင်များနှင့် အခြားသော ဩဇာတိက္ကမရှိသူများ တက်ရောက်ကြမည် ဖြစ်သည်။ လင်းဖန် သည် လူမှုရေးဆက်ဆံရေးပိုင်းတွင် သိပ်မကျွမ်းကျင်သဖြင့် စိတ်ထဲမှ ငြင်းဆန်ချင်နေသော်လည်း မဖြစ်မနေ သွားရောက်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ သူ ဟိုတယ်တံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် သူ့ကို လာရောက်ကြိုဆိုမည့် ကားတစ်စီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​ရှေ့ခန်းတွင် ထိုင်နေသည့်လူမှာ သူ့ကို လာရောက်ကြိုဆိုရန် တာဝန်ကျသည့် ဝန်ထမ်း ဖြစ်ပြီး နာမည်မှာ စွန်းရှန် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လင်းဖန် ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်မြင့်မားနေပြီဖြစ်ပြီး ပြည်တွင်းရှိ လုပ်ငန်းရှင်ကြီးများအဆင့် (domestic boss) တွင် ပါဝင်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် စွန်းရှန် အနေဖြင့် လင်းဖန် အပေါ် အလွန်အမင်း ရိုသေသမှု ပြသရှာသည်။

​သူ စကားအများကြီး မပြောသဖြင့် လင်းဖန် လည်း စိတ်အေးလက်အေး ရှိလှကာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ရင်း မြို့တော်၏ ညရှုခင်းကို ငေးမောကြည့်ရှုနေမိသည်။

​သူတည်းခိုသည့် ဟိုတယ်မှာ နှီးနှောဖလှယ်ပွဲ ကျင်းပမည့် နေရာနှင့် မဝေးလှသဖြင့် ငါးမိနစ်အတွင်းမှာပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

​စွန်းရှန် ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် လင်းဖန် သည် အင်တာနက်အသင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဝူဟယ်ချွမ် ကို မကြာမီမှာပင် တွေ့လိုက်ရသည်။

​ဝူဟယ်ချွမ် သည် အသက်အရွယ်အားဖြင့် သက်ကြီးပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆံပင်ဖြူများဖြင့် ဖြစ်ပြီး ရွှေရောင်ကိုင်းမျက်မှန်ကို တပ်ဆင်ထားကာ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေလျက် အလွန်ပင် တက်ကြွဖျတ်လတ်ပုံရသည်။ အင်ဂျင်နီယာအကယ်ဒမီ၏ အကယ်ဒမီပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ထံတွင် ပညာရှင်များ၏ တင်းမာခက်ထန်မှုမျိုး မရှိဘဲ လက်တွေ့ကျသော အရှိန်အဝါမျိုး ပိုမိုရှိနေသည်။

​ဤအချိန်တွင် ဝူဟယ်ချွမ် သည် ဧည့်သည်များကို နှုတ်ဆက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းဖန် လာနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူသည် အခြားသူများကို ချက်ချင်း နှုတ်ဆက်စကားဆိုကာ လင်းဖန် ထံသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

- "ငါက မောင်ရင်လင်းနဲ့ တွေ့ဖို့ အမြဲတမ်း မျှော်လင့်နေခဲ့တာဗျာ။ မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီနေ့မှပဲ စိတ်ကူးထဲကအတိုင်း တကယ်ဆုံရတော့တယ် မောင်ရင်က တကယ်ပဲ ငယ်ရွယ်ပြီး အလားအလာရှိလှပါတယ် ခေတ်သစ်ရဲ့ အနာဂတ်က မင်းတို့လို လူငယ်တွေရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိတာပါ"

​ပြီးခဲ့သည့် ဟိုင်ရှာပရဟိတညကလွဲလျှင် လင်းဖန် သည် အခြားသော အကြီးစားနှီးနှောဖလှယ်ပွဲမျိုးကို တစ်ခါမျှ မတက်ရောက်ဖူးပေ။ သူသည် လူမှုရေးကျင့်ဝတ်မျိုးစုံကို အများကြီး နားမလည်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ လေသံထဲမှ ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုကိုတော့ ကြားသိနိုင်သဖြင့် သဘာဝကျကျပင် ရိုင်းစိုင်းမှုမရှိစေရန် ဂရုပြုလိုက်သည်။

​သူက နှိမ့်ချစွာဖြင့် အလျင်အမြန် ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည်။

- "ကျွန်တော်လည်း အကယ်ဒမီပညာရှင်ကြီး ဝူ ကို လေးစားအားကျနေခဲ့တာ ကြာပါပြီဗျာ၊ ဒီညမှာ ဆုံတွေ့ခွင့်ရတာ ကျွန်တော့်လို ကျောင်းသားတစ်ယောက်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။ နောင်အနာဂတ်မှာ အကယ်ဒမီပညာရှင်ကြီး ဝူ ရဲ့ထံကနေ သင်ယူရမယ့် နေရာတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်"

​လင်းဖန် ၏ စကားလုံးများမှာ မနှိမ့်ချလွန်းသလို မထောင်လွှားလွန်းဘဲ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်လှရာ အထက်လူကြီးတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါမျိုး ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။

​ဝူဟယ်ချွမ် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ချီးမွမ်းထောပနာပြုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် ဤမျှကြီးမားသော အောင်မြင်မှုကို ရရှိထားသော်လည်း လူငယ်တစ်ယောက်၏ စိတ်ကြီးဝင်မှုမျိုး လုံးဝမရှိပေ။ ဒါသည် သူ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် အထူးချွန်ဆုံးသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျောင်းသားများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လှသည်။

​လင်းဖန် ကို သေချာကြည့်ရှုပြီးနောက် ဝူဟယ်ချွမ် က ပြောလိုက်သည် - "တုန်းက ငါ မောင်ရင့်အသက်လောက်တုန်းကဆို စာအုပ်ပုံတွေကြားထဲမှာပဲ လှဲနေရတုန်း၊ ကောင်းကင်ကြီးက ဘယ်လောက်မြင့်လဲဆိုတာတောင် မသိသေးဘူး။ မောင်ရင်လင်းအနေနဲ့ ဒီလောက်အသက်ငယ်ငယ်နဲ့ ဒီလိုလုပ်ငန်းကြီးကို ထူထောင်နိုင်တာ တကယ်ကို ရှားပါးလှပါတယ်၊ ငါ့ထက်တောင် အလားအလာရှိပါသေးတယ်။ နောက်လှိုင်းက ရှေ့လှိုင်းကို တွန်းသလိုပေါ့ဗျာ၊ ငါတို့လို ရှေ့လှိုင်းတွေကတော့ သောင်ပြင်ပေါ်မှာပဲ သေရတော့မှာပဲ"

​"အကယ်ဒမီပညာရှင်ကြီး ဝူ ရယ်… အဲလိုမပြောပါနဲ့ဗျာ။ ဆရာတို့က လမ်းခင်းပေးခဲ့တဲ့သူတွေပါ။ ဆရာတို့သာ မရှိရင် ကျွန်တော်တို့လို ကျောင်းသားတွေဟာ သောင်ပြင်ဆိုတာ ဘယ်နားမှာရှိမှန်းတောင် ရှာတွေ့ကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

​လင်းဖန် ၏ ယဉ်ကျေးလှသော စကားကြောင့် ဝူဟယ်ချွမ် တစ်ယောက် သဘောကျကာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ဤလူငယ်လေးက အပြောအဆို တော်တော်လေး တတ်လှသည်။ ထို့နောက် သူက လင်းဖန် ဘေးရှိ မိုရှင်းယာ ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး - "ဒါက ဘယ်သူလဲ"

​"အကယ်ဒမီပညာရှင်ကြီး ဝူ ရှင့်… ကျွန်မကတော့ လုံထန်ဂရုရဲ့ ဈေးကွက်စနစ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တာဝန်ခံ မိုရှင်းယာ ပါရှင့် ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဥက္ကဋ္ဌကြီးနဲ့အတူ နှီးနှောဖလှယ်ပွဲကို လိုက်ပါလာခြင်း ဖြစ်ပါတယ်ရှင့် ဆရာတို့ စကားပြောနေကြပါဦး၊ ကျွန်မ သန့်စင်ခန်း ခဏသွားလိုက်ပါဦးမယ်" မိုရှင်းယာ သည် ဝူဟယ်ချွမ် နှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကာ ခွင့်ပန်ပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

​မိုရှင်းယာ ထွက်သွားပြီးနောက် ဝူဟယ်ချွမ် သည် လင်းဖန် ၏ လက်ကို ရင်းနှီးပွင့်လင်းစွာ ကိုင်ဆွဲပြီး အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ ဝူဟယ်ချွမ် က မိတ်ဆက်ပေးစရာမလိုဘဲ လင်းဖန် ကို မှတ်မိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

​ဤလူငယ်မှာ လက်ရှိအချိန်တွင် လူပြောအများဆုံးဖြစ်နေသည့် လုံထန်ဂရုဖ်၏ တည်ထောင်သူ၊ ကွယ်ရာက ဥက္ကဋ္ဌကြီး လင်းဖန် ပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က လင်းဖန် သည် လူသိမခံဘဲ နေခဲ့သဖြင့် မည်သူမျှ မသိကြသော်လည်း ယခုအခါ လင်းဖန် ၏ ရုပ်ပုံလွှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ့ကို မသိသူဟူ၍ မရှိသလောက် ရှားပါးသွားခဲ့ချေပြီ။

​"မောင်ရင်လင်း… ငါတို့ စကားပြောဖို့ နေရာတစ်ခုလောက် ခဏသွားရအောင်။" ဝူဟယ်ချွမ် သည် လင်းဖန် ထွက်ပြေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသည့်နှယ် သူ့ကို မြဲမြံစွာ ဆွဲကိုင်ထားပြီး လွှတ်မပေးတော့ပေ။

​သူတို့သည် ထောင့်တစ်ခုကို ကွေ့လိုက်ပြီး ဝိုင်းဝန်းအိမ်ရာဝင်း၏ အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။ ဝူဟယ်ချွမ် သည် စကားမပြောမီ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီးမှ - "မောင်ရင်လင်း… ငါ ဒီတစ်ကြိမ် မောင်ရင့်ကို လိုက်ရှာရတာက ဒီလို ကိစ္စလေးတစ်ခု ရှိလို့ပါ"

​"ပြောပါ ဆရာ။"

​လင်းဖန် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားမိသည်။ ဤပညာရှင်ကြီးက သူ့ကို အပြင်သို့ ဆွဲခေါ်လာပြီး ဘာများ ပြောချင်နေတာပါလိမ့်။

​"မောင်ရင် မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ… ငါတို့လို အသက်ကြီးတဲ့ မျိုးဆက်တွေက ဘာမှ သိပ်မလုပ်နိုင်တော့ဘူး။ နိုင်ငံတော်က သွေးသစ်လောင်းဖို့ လိုအပ်နေပြီ။ မောင်ရင် အနေနဲ့ အင်ဂျင်နီယာအကယ်ဒမီ (Academy of Engineering) ထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ စိတ်ဝင်စားမှု ရှိပါသလား"

​ဤအချိန်တွင် လင်းဖန် အနေဖြင့် မည်သို့ ပြန်လည်ဖြေကြားရမှန်း မသိဘဲ ဖြစ်သွားရတော့သည်။

​သူက ပညာရှင်ကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အမူအရာကလည်း အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေခဲ့ရာ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု လင်းဖန် လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားမိခဲ့ချေ။

.....................................................