အခန်း ၉၁

အခန်း ၉၁- မကောင်းဆိုးဝါးတို့၏ တန်ခိုးစွမ်းအား။

ဝေ့ဝူသည် သူ၏ စိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ အသိစိတ်ဖြင့် ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်လိုက်ပြီး ဘာအဲလ်အား အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရားတိုင် ၇၂ တိုင်က ဘယ်မှာလဲ။ မြန်မြန် ငါ့အတွက် ဆင့်ခေါ်ပေးစမ်း။"

မိမိသည် ဝေ့ဝူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ လုံးလုံးလျားလျား ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် ဘာအဲလ်၏ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းနှင့် ဒေါသတို့ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ထိုလူကောင်ကြီးသည် သေးငယ်လှသော ခရမ်းရောင်မိစ္ဆာ၏ ဘေးတွင် ထိုင်ကာ တွေဝေငေးမောစွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို ဆင့်ခေါ်ဖို့ဆိုရင် ထုံးတမ်းဓလေ့တွေ ပြုလုပ်ရသလို သက်ရှိပူဇော်သက္ကာတွေ ပေးရတယ်။ မင်း စိတ်ကူးပေါက်တိုင်း ဒီအတိုင်း လျှောက်ပြီး ဆင့်ခေါ်လို့မရဘူး။"

ဝေ့ဝူဆွံ့အသွားရသည်။

"မင်းပြောချင်တာက အခုချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လို့မရဘူးပေါ့ ဟုတ်လား။"

ဘာအဲလ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဝေ့ဝူချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

ငါ့ရဲ့ အခုရှိတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆိုရင်မန်ရှင်းအဆင့်ရဲ့ အထက်ပိုင်း အဆင့်သုံးဆင့် ရှိတဲ့သူကို အနိုင်မတိုက်နိုင်ဘူး ထင်တယ်။ ငါ အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးရမလား။

သူ တွေးတောနေစဉ်အတွင်းမှာပင် ဘာအဲလ်ကဖြည့်စွက်ပြောကြားလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါက မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရားတို့ရဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်တာမို့လို့ ငါ့ရဲ့လက်အောက်မှာရှိတဲ့ ၇၂ တိုင်ထဲက ပထမဆုံး မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရားဖြစ်တဲ့ ဗာရယ် ကိုတော့ မင်းအတွက် တစ်ကြိမ် ဆင့်ခေါ်ပေးလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပုံမှန် ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ဆင့်ခေါ်တာနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ တည်မြဲမယ့် အချိန်က အများကြီး ပိုတိုတောင်းလိမ့်မယ်။"

ဝေ့ဝူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားသည်။

"နောက်တစ်ခါ ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး စကားအဆစ်ချန်ပြီး အကျက်ရိုက်အောင် လုပ်ရင် တာအိုကျမ်းကိုသုံးပြီး မင်းကို လုံးဝ အမှုန့်ချေပစ်မယ်။"

ထို့နောက် ဝေ့ဝူသည် ဘာအဲလ်အား မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရား ဗာရယ်ကို ဆင့်ခေါ်ခိုင်းလိုက်တော့သည်။

ချိုင့်ဝှမ်း၏ ပြင်ပတွင်။

ဒေါင်လိုက်မျက်သူငယ်အိမ်နှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားလို့နေသည်။ ယင်ရွှေချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းရှိ စွမ်းအားများမှာ အလွန်ထူထပ်သော မိစ္ဆာချီများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်း သူ ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူကျင့်ကြံသော ကျင့်စဉ်နှင့် အတိအကျပင် ကိုက်ညီလှပေသည်။

သူက ဝမ်းသာအားရဖြင့် လက်မောင်းများကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ မြွေလေးတွေ... စိတ်ကြိုက်သာ ဝါးမြိုကြစမ်း။ စွမ်းအားအားလုံးကို ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စုစည်းပေးပြီး ငါ့ကို အဆင့်တက်လှမ်းခွင့် ပေးစမ်း။ ငါ့ကို ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာစေစမ်း။"

ထိုစဉ်တွင်ပင် ချိုင့်ဝှမ်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းမှ ရုတ်တရက် အနက်ရောင် မြူခိုးထုကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ဒေါင်လိုက်မျက်သူငယ်အိမ်နှင့် သက်ကြီးရွယ်အို မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်မိသည်။

"အလွန် ပြင်းထန်လှတဲ့ မိစ္ဆာချီပါလား။"

သူ ချဉ်းကပ်သွားလိုက်ချိန်တွင် လွန်စွာ ယုတ်မာပြီး အစွမ်းထက်လှသော အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူ့ထံသို့ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီအောက်မှာ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကြီးတစ်ကောင်ကို ပိတ်လှောင်ထားတာလား။ ဟမ်... ဘယ်ကလာတဲ့ သူခိုးလဲ။ မင်းတို့အဖိုးက မင်းကို ဘယ်လို နှိမ်နင်းပြမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်လိုက်စမ်း။"

မိမိ၏ နက်ရှိုင်းလှသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို အားကိုး၍ ဒေါင်လိုက်မျက်သူငယ်အိမ်နှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုသည် အကြောက်အလန့် မရှိခဲ့ပေ။

သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အနက်ရောင် မြူခိုးထုကြီးမှာ မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်ပင်လယ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုမြူခိုးထုကြီးအတွင်းမှ မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရားတိုင် ၇၂ တိုင်၏ ပထမဆုံးသော နတ်ဘုရားဖြစ်သလို အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နတ်ဘုရားတိုင်ကြီး လေးတိုင်ထဲက တစ်ခုဖြစ်သည့် မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရား ဗာရယ်သည် သူ၏ ယုတ်မာဆိုးသွမ်းလှသော ရုပ်သွင်ကို နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်တော့သည်။

သူ့တွင် လူသားပုံသဏ္ဌာန်မရှိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နက်မှောင်၍ ကြမ်းတမ်းလှသည်။ သူ၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် ခေါင်းသုံးလုံး ရှိနေခဲ့သည်။ အလယ်တွင် ရုပ်ဆိုးလှသော လူသားခေါင်း ဘယ်ဘက်တွင် ကြောင်ခေါင်းနှင့် ညာဘက်တွင် ဖားခေါင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စာဖွဲ့၍မရနိုင်လောက်အောင် ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

"ငါက မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရား ဗာရယ်ပဲ။"

အလယ်ရှိ လူသားခေါင်းက စကားပြောလိုက်သည်။

ဒေါင်လိုက်မျက်သူငယ်အိမ်နှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဟု မရေမရာ ခံစားမိသဖြင့် နောက်ဆုတ်ပြေးရန် ကြံရွယ်လိုက်သော်လည်း ဗာရယ်၏ ထူထဲလှသော လက်သည်းကြီးများက ရှေ့သို့ လှမ်းဆန့်လိုက်ပြီး အနက်ရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဤအနက်ရောင် လျှပ်စီးတန်းမှာ အရည်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဒေါင်လိုက်မျက်သူငယ်အိမ်ရှိ သက်ကြီးရွယ်အိုနောက်သို့ အတင်းအကျပ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်တော့သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး... ဒါက ဘာကြီးလဲ။ မိစ္ဆာသားရဲလား။ ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာကျင့်စဥ်ကျင့်ကြံသူလား။"

၎င်း၏ အတွင်း၌ ရှိနေသော ကျယ်ပြန့်လှသည့် အငွေ့အသက်များကို ခံစားမိပြီး ဒေါင်လိုက်မျက်သူငယ်အိမ်ရှိ သက်ကြီးရွယ်အို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ မန်ရှင်းအဆင့်၈ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် ဤနဂါးကဲ့သို့ သားရဲကြီးကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။

"မန်ရှင်းအဆင့်၉... ဒါကမန်ရှင်းအဆင့်၉ ပဲ။"

ဒေါင်လိုက်မျက်သူငယ်အိမ်နှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လှည့်ပြေးတော့သည်။

သူ၏ အရှိန်မှာ မြန်ဆန်လှသော်လည်း အနက်ရောင် လျှပ်စီးတန်းက ပိုမိုမြန်ဆန်နေခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အနက်ရောင် လျှပ်စီးတန်းက သူ့ကို ဖမ်းမိသွားခဲ့ပြီး ထို့နောက် ကြီးမားလှသော ပါးစပ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သူ့ကို တစ်ကိုယ်လုံး ဝါးမြိုပစ်လိုက်တော့သည်။

"ဟင့်အင်း... ငါ မဖြစ်နိုင်... ဗွက်ဗွက်..."

သူသည် ရေထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မည်သည့်အသံမျှ မထွက်ပေါ်နိုင်တော့ချေ။

မန်ရှင်းအဆင့်၈ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

အောက်မှ စောင့်ကြည့်နေသော ဝေ့ဝူလည်းအံ့အားသင့်သွားရသည်။

"ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတာလား။"

ဤမကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရား ဗာရယ်သည် တကယ်ကို ဆန်းကြယ်လွန်းသည် မဟုတ်ပါလား။

သူက မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရားတို့၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သော ဘာအဲလ်ထက်ပင် ဘာကြောင့် ပိုမိုသန်မာနေသကဲ့သို့ ခံစားရသနည်း။

သူသည် မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရား ဗာရယ်ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ရန် ပျံတက်လိုက်သော်လည်း ဗာရယ်သည် အနက်ရောင် မြူခိုးထုကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

"အချိန်ပြည့်သွားတာလား။ ဒါက မြန်လွန်းတယ်။"

သူ ဆွံ့အသွားရသည်။

"ငါ မင်းကိုပြောသားပဲ ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ဆင့်ခေါ်တာ မဟုတ်ရင် တည်မြဲတဲ့အချိန်က အလွန်တိုတောင်းပါတယ်လို့။ အကယ်၍ မင်းက အဆင့်မြင့် ဆင့်ခေါ်ခြင်း နည်းလမ်းတွေကို သုံးမယ်ဆိုရင် မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရားရဲ့ စွမ်းအားက ဒီထက်မက ပိုပြီး ကြီးမားလိမ့်မယ်။"

ဝေ့ဝူအလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။

ဒါက သူ့ရဲ့ အသန်မာဆုံး အခြေအနေတောင် မဟုတ်သေးဘူးပေါ့။ ဒါဆို မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရားရဲ့ စွမ်းအားက ဆင့်ခေါ်တဲ့ နည်းလမ်းရဲ့ အဆင့်အတန်းအပေါ်မှာ မူတည်နေတာပဲ။ တရားဝင် နည်းလမ်းတွေကို သုံးတာကမှ အမှန်ကန်ဆုံး လမ်းစဉ် ဖြစ်လိမ့်မယ်။

ဒေါင်လိုက်မျက်သူငယ်အိမ်နှင့် သက်ကြီးရွယ်အို အသတ်ခံလိုက်ရပြီးနောက် အနက်ရောင်မြွေများ အားလုံးမှာလည်း သေဆုံးသွားသည့်အလား မြေပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ကြသည်။

ဝေ့ဝူထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများက ၎င်းတို့ကို အလိုအလျောက် လာရောက်စားသောက်ကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း သူသည် အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ထိုဒေါင်လိုက်မျက်သူငယ်အိမ်ရှိ သက်ကြီးရွယ်အို၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

"လူကို ဝါးမြိုတာက ပြဿနာမရှိပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ သိုလှောင်အိတ်လေးတော့ ငါ့အတွက် ချန်ထားပေးသင့်တာပေါ့..."

ထို့နောက် ဝေ့ဝူသည် ယင်ရွှေချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းရှိ တောအုပ်တစ်ခုထဲမှ ရှာလမွန်၏ သော့ချက်စာအုပ်ကို ပြန်လည်ကောက်ယူလိုက်သည်။

ဘာအဲလ်၏ ပြောကြားချက်အရ ဤစာအုပ်သည် သော့ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤစာအုပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဘာအဲလ်၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရရှိမှသာ မကောင်းဆိုးဝါးများကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ စာအုပ်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ပြီဖြစ်ရာ ဝေ့ဝူသည် ၎င်းကို စတင်လှန်လှော ဖတ်ရှုတော့သည်။

သူ ဖတ်ရှုရင်း မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်မိသည်။

ဤစာအုပ်သည် သာမန် ပညာရပ်တစ်ခုထက်ပင် ပိုမိုရှုပ်ထွေးနက်နဲလှပေသည်။

ထို့အပြင် လိုအပ်သော ဆင့်ခေါ်ခြင်း ပစ္စည်းများ မှာလည်း အလွန်အမင်း အဖိုးတန်လှပြီး အများစုမှာ မန်ရှင်းအဆင့်၏ အလယ်ပိုင်း သို့မဟုတ် အထက်ပိုင်း အဆင့်သုံးဆင့်ရှိသူများသာ ရရှိနိုင်မည့် အရာများ ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် အဆင့် ၇ မိစ္ဆာသားရဲ လူသားမျက်နှာရှိသော ငါး ၏ မျက်လုံးများ သို့မဟုတ် အဆင့် ၂ ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်ဆေးဝါး နီရဲသော သရဲမြက်၏ အမြစ်များကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

အဆင့်မြင့်သော ဆင့်ခေါ်ခြင်း နည်းလမ်းများတွင်မူ လင်းထိုင်အဆင့်ပုဂ္ဂိုလ်များသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် အဆင့် ၃ ပစ္စည်းများပင် လိုအပ်သည်။

လုပ်ဆောင်ရမည့် ပုံစံမှာလည်း အလွန် အလုပ်ရှုပ်လှသည်။

"ငါက ဒါတွေကို လေ့လာဖို့ ဘယ်မှာ အချိန်ရှိမှာလဲ..."

ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

ဤစာအုပ်ကို မိသားစုအတွင်းရှိ ဘိုးဘေးများနှင့် အကြီးအကဲများထံ ပေးအပ်ပြီး သူတို့ကို လေ့လာခိုင်းလျှင် မကောင်းဘူးလား။

သူ တွေးတောနေစဉ်အတွင်းမှာပင် ဝေ့ကျင်းပေါ်က အနက်ရောင်မြွေများ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ သေဆုံးကုန်ကြပြီဖြစ်ကြောင်းထိုမြွေများ၏ သခင်မှာလည်း ထွက်ခွာသွားပုံရကြောင်းနှင့် ဝေ့ဝူဘယ်နေရာမှာ ရှိနေသနည်းဟု မေးမြန်းသည့် သတင်းစကား ပေးပို့လာခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူသည် သူ၏ ကစားစရာကားကို မောင်းနှင်ကာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မောင်းနှင်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်ချန်ချွမ်တောင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ပင်မခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ဝေ့ကျင်းပေါ်သည် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် ဆွေးနွေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ရန်သူက ပြန်လည်ရောက်ရှိလာဦးမည်လား။ ဝေ့မိသားစုအနေဖြင့် ဌာနချုပ်သို့ ဆုတ်ခွာသင့်သလားနှင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဆုံးရှုံးမှု မည်မျှရှိသနည်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

"အဲဒီလူက မန်ရှင်းအဆင့်၈ပါ သူ့ကို ကျွန်တော် သုတ်သင်ပစ်လိုက်ပါပြီ။"

ပင်မခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

မိသားစု အကြီးအကဲများ "?"

ထို့နောက် ဝေ့ဝူသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အေးအေးလူလူပင် ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။

"မင်းပြောချင်တာက... မင်း တကယ်ပဲ မန်ရှင်းအဆင့်၈ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်လိုက်တာ ဟုတ်လား။"

ဝေ့ဝူက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲနှင့် အခြားသူများ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်မိကြပြီး စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်ခြင်းမှတစ်ပါး အခြားမရှိခဲ့ချေ။

"ကျွန်တော် ဒီမကောင်းဆိုးဝါး ဆင့်ခေါ်တဲ့ အတတ်ပညာကို မိသားစုထံ ပေးအပ်ချင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒါကို လူတစ်ယောက်ပဲ ကျင့်ကြံလို့ ရတာပါ။ အကြီးအကဲတွေထဲက ဘယ်သူက ဤနည်းလမ်းကို လေ့လာချင်လဲမသိဘူး။"

အမှန်စင်စစ် သူကိုယ်တိုင်က ဆင့်ခေါ်ခြင်း နည်းလမ်းများကို လေ့လာရမှာ ပျင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရှာလမွန်၏ သော့ချက်ကို ဝေ့ဆန်းက ကိုင်တွယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ဝေ့ဝူသည် စာအုပ်ကို ဝေ့ဆန်းထံ ပေးအပ်လိုက်ပြီး ဘာအဲလ်အား စိတ်အာရုံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ငါ အမိန့်ပေးတယ် ငါ့ဆီကနေ မကောင်းဆိုးဝါး ဆင့်ခေါ်ခြင်းဆိုင်ရာ အရည်အချင်းကို ရုပ်သိမ်းပြီး ဦးလေးဝေ့ဆန်းထံ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်စမ်း။"

ဘာအဲလ်အနေဖြင့် လိုက်နာဆောင်ရွက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိခဲ့ချေ။

ဘာအဲလ်ကိုယ်တိုင်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် ဝေ့ဝူ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရုံသာ ရှိသည်။

ဤလူသည် အလှပြပန်းအိုးမျှသာ ဖြစ်ပုံရပြီးအလွန်ဆုံးရှိလှ ဆင့်ခေါ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ဗဟုသုတအချို့ကိုသာ ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ အကယ်၍ ဦးလေးဝေ့ဆန်းအနေဖြင့် နောင်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ ပြဿနာကြုံတွေ့ရပါက သူ့ကို မေးမြန်းနိုင်ပေသည်။

ဘာအဲလ်၏ ပြောကြားချက်အရ မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရား ဗာရယ်သည် ပထမဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး ၇၂ တိုင်ထဲတွင် အစွမ်းထက်ဆုံးတစ်ခုဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူက မန်ရှင်းအဆင့် ၈ ရှိသူကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဆန်းဦးလေးသည် စာအုပ်ကို ယူကာ စာမျက်နှာအချို့ကို လှန်လှောကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် ထိုအကြောင်းအရာများအပေါ် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်သွားသည်။

"ငါ သီးသန့်ကျင့်ကြံခြင်းဝင်တော့မယ်။"

ထို့နောက် သူသည် ပင်မခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူသည် အခြားသူအချို့နှင့် ခဏမျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက် သူ၏ မသေမျိုးဂူသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူ့တွင် စွမ်းဆောင်ရည်ကို သေချာမသိသေးသော ပစ္စည်းအမြောက်အမြား ကျန်ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် အရင်ဆုံး ထူးဆန်းသော စီးကရက်နှင့် မိုဘိုင်းဖုန်းတို့ကို စစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက် မတူညီသော တံဆိပ်ရှိသည့် ထူးဆန်းသော စီးကရက်များ၏ အာနိသင်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ဆဲ ဖြစ်သော်လည်းတိကျသော ပမာဏမှာမူ ကွဲပြားမှုရှိပြီး အဆပေါင်း ဆယ်ဆခန့်တွင်သာ ရှိနေကာ တည်မြဲချိန်မှာလည်း သုံးနာရီ ဖြစ်သည်။

မိုဘိုင်းဖုန်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် ဆင်းမ်ကတ်မပါရှိသော မိုဘိုင်းဖုန်းတစ်လုံးကို မိမိအပိုင်အဖြစ် သတ်မှတ်ရန် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ အောင်မြင်ခဲ့သည်။

"ဆင်းမ်ကတ်မပါဘဲ သုံးလို့ရတာလား။"

သူသည် မိမိ၏ မူလ စိတ်အာရုံ မိုဘိုင်းဖုန်းကို အသုံးပြု၍ အသစ်ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဖုန်းထံသို့ ခေါ်ဆိုရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ဖုန်းနံပါတ်ကို မသိရှိကြောင်း သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူမျက်မှောင်ကုတ်လိုက်မိသည်။

"စိတ်အာရုံနဲ့ ပေါင်းစပ်နိုင်တာ ထင်ရှားပါတယ်။ ဒါက သုံးလို့ရတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဖုန်းနံပါတ်မှ မရှိတာ..."

အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝေ့ဝူရုတ်တရက် အကြံသွားခဲ့သည်။ ဖုန်းနံပါတ်ကို အသုံးမပြုဘဲ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်အာရုံကိုသာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သတင်းအချက်အလက်အဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ဝင်သွားခဲ့သည်။

စိတ်အာရုံနှင့် ဖုန်းနံပါတ်တို့သည် အမှန်စင်စစ် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပြသသည့် သတင်းအချက်အလက်များ ဖြစ်ကြသော်လည်းဖုန်းနံပါတ်မှာ ရိုက်ထည့်ရန် လွယ်ကူသော ဂဏန်းတွဲတစ်ခု ဖြစ်ပြီး စိတ်အာရုံမှာမူ တစ်ဖက်လူနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံဖူးမှသာ ရရှိနိုင်မည့်အရာ ဖြစ်သည်။

"နောက်ထပ် အချက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ စိတ်အာရုံဆိုတာ တစ်ဦးတည်းအတွက်ပဲ သီးသန့်ရှိတာ။ ငါ စိတ်အာရုံတစ်ခုတည်းကို သုံးပြီး မိုဘိုင်းဖုန်း နှစ်လုံးကို မှတ်ပုံတင်လို့ ရမလား။ အဲဒီလိုဆိုရင် တစ်ယောက်ယောက်က ဖုန်းခေါ်တဲ့အခါ မိုဘိုင်းဖုန်း နှစ်လုံးစလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြည်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလား။"