အခန်း ၉၇

အခန်း ၉၇- တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်မယ်။

ဟွမ်ထိုင်ဂိုဏ်းထံမှ ရရှိသော သတင်းများအရ ကျားနီခန်းမသည် နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း တိုက်ခိုက်လာရန် အလွန်နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ထိုင်ဂိုဏ်းက ဝေ့မိသားစုထံ အကူအညီတောင်းခံခဲ့သည့် ကိစ္စကို အမှန်တကယ်တွင် လျှို့ဝှက်ထားခဲ့သည်။ အင်အားစုတစ်ခုချင်းစီ၏ အဓိကခေါင်းဆောင်များမှလွဲ၍ အောက်ခြေလူများမှာမူ လုံးဝမသိရှိကြချေ။

သူတို့သည် ရန်သူကို အငိုက်ဖမ်းကာ ကျားနီခန်းမကို ဆတ်ဆတ်ခါသွားအောင် ပြုလုပ်လိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှန်းချိုင့်ဝှမ်းဘက်မှ အင်အားစု တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားတွင် ချိုးချန်ကျွင်းးအပြင် ဟွမ်ထိုင်ဂိုဏ်းမှ ဖိတ်ခေါ်ထားသော မန်ရှင်းအဆင့် ၆ ရှိကျင့်ကြံသူတစ်ဦးလည်း ပါဝင်သည်။

ရှောင်ချီနှင့် လီယိုတို့ပါ ပေါင်းလိုက်လျှင် စုစုပေါင်း မန်ရှင်းအဆင့် ၆တိုက်ခိုက်ရေးအင်အား ၄ ခု ရှိလာမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ကျားနီခန်းမ၏ အင်အားနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဤအတောအတွင်း ချိုးချန်ကျွင်းသည် ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲနှင့် လာရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သူတို့သည် ခေတ္တမျှသာ စကားပြောဆိုခဲ့ကြပြီး ကျားနီခန်းမ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာပါက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန်နှင့် ရန်သူကို ခုခံကာကွယ်ရန် ကိစ္စရပ်များထက် မပိုခဲ့ချေ။

သို့သော် သူ၏ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်မှာ စစ်ပွဲစတင်သည်နှင့် သူတို့ဘက်မှ ရှောင်ချီနှင့် လီယိုတို့ကို အချိန်မီ ထုတ်လွှတ်ပေးရန် သေချာစေချင်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ချိုးချန်ကျွင်းထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ယွီကျန့်ရှီးသည် လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ များစွာပိုမိုကောင်းမွန်လှသဖြင့် ဝေ့ဝူ၏ စိတ်အခြေအနေကိုပါ အတန်ငယ် ပြေလျော့သွားစေခဲ့သည်။

ဟွမ်ထိုင်ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိပြီး တတိယမြောက်နေ့တွင်မူ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံး ဟိန်းထွက်သွားစေလောက်သည့် ကြီးမားလှသော ခေါင်းလောင်းသံကြီးတစ်ချက် ရုတ်တရက် မြည်ဟည်းသွားခဲ့တော့သည်။

တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်နေကြသော ဝေ့ဝူနှင့် ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲတို့သည် မျက်လုံးများကို ရုတ်ခြည်း ဖွင့်လိုက်ကြသည်။

"ရောက်လာပြီလား။"

"သွားကြစို့။"

ဟွမ်ထိုင်ဂိုဏ်း၏ ဗဟိုခန်းမဆောင်ရှေ့ရှိ ရင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည့်အခါ လူအများအပြား ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ တွေ့လိုက်ရသည်။

"အားလုံးပဲ"

ချိုးချန်ကျွင်းသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေရင်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မြောက်ဘက်နယ်စပ်ကနေ သတင်းရောက်လာပြီ။ ကျားနီခန်းမက လူတွေ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာကြပြီ။ ဒီတိုက်ပွဲက ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။ အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး ယုတ်မာတဲ့ ရန်သူတွေကို အတူတူ အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းကြစို့။"

စိတ်ဓာတ်လှုံ့ဆော်ဖွယ် စကားအချို့ကို ပြောကြားပြီးနောက် သူသည် အားလုံးကို ဦးဆောင်၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ချိုးချန်ကျွင်း၏ သိုလှောင်အိတ်မှ အလင်းတစ်ခု ဖြာထွက်သွားပြီး ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်လှေတစ်စင်း လေထုထဲ၌ ဗလာနတ္ထိမှ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ဤဝိညာဉ်လှေမှာ အလျား ဝါ ၂၀ ခန့်နှင့် အနံ ၄ ဝါ သို့မဟုတ် ၅ ဝါခန့် ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ထုဆစ်ထားကာ ၎င်းအပေါ်တွင် သိပ်သည်းလှသော အစီအရင်လိုင်းများ ထွင်းထုထားသည်။

ဝိညာဉ်လှေကိုယ်ထည်သည် မန်ရှင်းအဆင့် ၃အောက် တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိပေသည်။

ချိုးချန်ကျွင်းသည် ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်ဟန်ပြလျက်ဆိုသည်။

"မိတ်ဆွေ ဝေ့... ကြွပါ။"

သူကိုယ်တိုင်ကမန်ရှင်းအဆင့် ၂သာ ရှိသေးပြီး မန်ရှင်းအဆင့် ၆ရှိသူတစ်ဦးထံမှ ဤကဲ့သို့ လေးစားသမှု ခံရသဖြင့် ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲမှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်သွားရသည်။ သူက အလျင်အမြန်ပင် ပျံသန်းသွားပြီးဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သေချာပေါက် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ပါ့မယ်။"

အားလုံး ဝိညာဉ်လှေပေါ်သို့ တက်ရောက်ကြပြီးနောက် ချိုးချန်ကျွင်းသည် ဤရတနာကို မောင်းနှင်ကာ မြောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့တော့သည်။

ဟွမ်ထိုင်ဂိုဏ်းသည် မူလကပင် ပိုင်ရှန်းချိုင့်ဝှမ်း၏ မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိခြင်းဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်လှေ၏ အရှိန်မှာလည်း အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသဖြင့် တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံခန့်အတွင်းမှာပင် သူတို့ ပိုင်ရှန်းချိုင့်ဝှမ်း၏ မြောက်ဘက်နယ်စပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား လေထဲတွင် ပျံသန်းနေကြပြီး ဂါထာမန္တန်များ ပေါက်ကွဲသံများကိုလည်း အချိန်နှင့်အမျှ ကြားနေရသည်။

ကျားနီခန်းမ တိုက်ခိုက်လာပါက ခေတ္တမျှ ပုန်းအောင်းနေကြရန်နှင့် သူတို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါမှသာ ရန်သူကို အတူတူ ခုခံတိုက်ခိုက်ရန် ဟွမ်ထိုင်ဂိုဏ်းက ဤဒေသရှိ အင်အားစုများကို ကြိုတင်သတိပေးထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် ယခုအချိန်အထိ အသေအပျောက် မရှိသေးချေ။

ဟွမ်ထိုင်ဂိုဏ်းမှ လူများကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အဝေးမှ ကျားနီခန်းမမှ လူများသည် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်ကာ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုစဉ်က ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်လာကြသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ပူးပေါင်းခဲ့ကြပြီး ကျိုးမိသားစုမှ မန်ရှင်းအဆင့် ၇ နှစ်ဦး၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် မန်ရှင်းအဆင့် ၇တစ်ဦး စောင့်ကြပ်နေသော လုံထန်ဂိုဏ်းကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ထိုတိုက်ပွဲအပြီးတွင် လုံထန်ဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး သူတို့၏ မူလနယ်မြေကို ထွက်ပြေးလာသော ကျင့်ကြံသူများက သိမ်းပိုက်ကာ ကျားနီခန်းမကို တည်ထောင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျားနီခန်းမ၏ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးလှသည်။ ဤလူများသည် မူလက အရှေ့ပိုင်းဒေသတွင် ရှိစဉ်က ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားစုများ ရှိခဲ့ကြဖူးသော်လည်း ရှန်လုံဂိုဏ်းနှင့် ဟူထောက်တောင်တို့အကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ပွဲကြောင့် သူတို့၏ ဂိုဏ်းများ ပျက်စီးကာ မိသားစုများ မျိုးတုံးသွားခဲ့ရသဖြင့် လွတ်လပ်သောကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သောလူများ စုစည်းမိကြသည့်အခါ ၎င်းတို့၏ ဖျက်ဆီးလိုစိတ်မှာ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲလှသဖြင့် မကြာသေးမီက ကာလများအတွင်း လုံထန်ဂိုဏ်းဒေသရှိ အောက်ခြေကျင့်ကြံသူများနှင့် သာမန်လူသားများ၏ ဘဝမှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းခဲ့ရသည်။

ယခုအချိန်တွင် စစ်တပ်နှစ်ခုမှာ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ရင်ဆိုင်လျက် နေရာယူထားကြသည်။ သူတို့အကြား မိုင်အနည်းငယ်အကွာအဝေးအတွင်း လေစီးကြောင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာပြီး မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များ စုပြုံလာကာ မိုးများ သဲသဲမဲမဲ ကျရောက်လုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူသည် ပိုင်ရှန်းချိုင့်ဝှမ်း တပ်စခန်းအတွင်း ဝဲပျံနေရင်း ပြင်းထန်လှသော လေပြင်းများကြောင့် သူ၏ ဝတ်စုံစများမှာ တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ပျံနေခဲ့သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဤကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းမျိုးကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာရှိ လူတိုင်းမှာ မန်ရှင်းအဆင့်ထက်တွင် ရှိနေကြပြီးမန်ရှင်းအဆင့် အလယ်အလတ် ၃ ဆင့်အတွင်း ရှိသူများလည်း မနည်းလှချေ။

အကယ်၍ တိုက်ပွဲသာ စတင်ခဲ့ပါက ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံး အရောင်အသွေး ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

ချိုးချန်ကျွင်းသည် အရှေ့ဆုံးတွင် မတ်တပ်ရပ်နေရင်း ကျားနီခန်းမမှ လူများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ခန်းမသခင် ယန်မင်းတို့ ကျားနီခန်းမက လုံထန်ဂိုဏ်းဒေသကို သိမ်းပိုက်ထားတာ... အောက်ကလူတွေ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် လုံလောက်နေပြီပဲ။ ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ရဲ့ ပိုင်ရှန်းချိုင့်ဝှမ်းကိုပါ ထပ်ပြီး ကျူးကျော်လာရတာလဲ တိုက်ပွဲဖြစ်အောင် ဘာလို့ ဇွတ်လုပ်နေရတာလဲ။"

ကျားနီခန်းမသခင် ယန်ထျန်းရှီသည် ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေသော အညိုရောင်ဆံပင်များနှင့် အရုပ်ဆိုးဆိုး ရုပ်သွင် ရှိသည်။

သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ပေါက်ကရတွေ။"

ထို့နောက် သူ၏လက်ထဲမှ ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော တန်ခိုးစွမ်းအားသုံး လက်နက်၉ ခုဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ရင်းဟစ်အော်လိုက်တော့သည်။

"သူတို့ကို သတ်ပစ်ကြ။"

ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ထိုလက်နက်များသည် ဥက္ကာခဲ ၉ လုံးကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ ပိုင်ရှန်းချိုင့်ဝှမ်းဘက်မှ လူတစ်ဦးသည် ကြီးမားလှသော အနက်ရောင် ယပ်တောင်ကြီးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ ပြင်းထန်စွာ ယပ်ခတ်လိုက်ရာ လေဓားမြောက်မြားစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပေါက်ကွဲစေတတ်သော လက်နက်များနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ကာ လေထဲတွင်ပင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

ဤကျယ်လောင်လှသော အသံကြီးများသည် တိုက်ပွဲ၏ အစပြုခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။ မြင့်မားလှသော ကောင်းကင်ယံထက်တွင် နှစ်ဖက်စလုံးမှ ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ မြင့်မြတ်သော စွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်ကာ ဖြန့်ကြက်လိုက်ကြပြီး ဝိုင်းရံသတ်ဖြတ်ရန် အစီအရင်များ ပြုလုပ်ကြသလို တစ်ဦးချင်းစီလည်း လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြသည်။

ခေတ္တမျှအတွင်း ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးတွင် ရူးသွပ်စွာ ကခုန်နေကြသော ဂါထာမန္တန်များနှင့် မန္တန်သုံးရတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရာ ရောင်စုံမီးရှူးမီးပန်း မြောက်မြားစွာ ပေါက်ကွဲနေသည့်အလား ရှိနေတော့သည်။

မြည်ဟည်းသံများမှာ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေပြီးဝိညာဉ်ချီလှိုင်းများ လှိုင်းလုံးတစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြာထွက်နေခဲ့သည်။ အထက်မှ တိမ်တိုက်များမှာ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး အောက်ခြေမှ မြေပြင်နှင့် ကျောက်တုံးများမှာလည်း အားလုံး ကြေမွပျက်စီးကုန်သည်။

ယန်ထျန်းရှီသည် ချိုးချန်ကျွင်းထံသို့ တည့်တည့် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

"မင်းတို့ ပိုင်ရှန်းချိုင့်ဝှမ်းမှာ မန်ရှင်းအဆင့် ၆တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ။ လွတ်လပ်သောကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ငှားထားရင်တောင်မှ နှစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာ။ ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။"

သူ့ဘေးနားရှိ အခြားသော မန်ရှင်းအဆင့် ၆တစ်ဦးသည်လည်း ချိုးချန်ကျွင်းထံသို့ ဦးတည်လာခဲ့သည်။

ချိုးချန်ကျွင်းသည် တိုက်ခိုက်မှုကို လတ်တလော ခုခံရန် ဂါထာတစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်ပြီးသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မိုင်ပေါင်းများစွာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ သူက ဘိုးဘေးဝေ့ချွမ်ဟဲရှိရာ ဘက်သို့ စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ ဝေ့... ဘာကို စောင့်နေတာလဲ။"

ဘိုးဘေးဝေ့ချွမ်ဟဲသည် ဝေ့ဝူအား လှမ်းကြည့်လိုက်ရာဝေ့ဝူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူက လီယိုကို လွှင့်ထုတ်လိုက်ရာ လီယိုသည် လေထဲတွင် ကြီးမားလာပြီးမန်ရှင်းအဆင့် ၆များ တိုက်ခိုက်နေသောဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်ချီသည်လည်း အသွင်ပြောင်းကာ ပိုမိုကြီးမားလာပြီး ၎င်း၏ အတောင်ပံများကို ခတ်လျက် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

"သတိထားပါ၊ အသက်နဲ့ရင်းပြီး မတိုက်နဲ့။ မနိုင်ရင် ထွက်ပြေးခဲ့ရုံပဲ။"

ဝေ့ဝူက ရှောင်ချီအား မှာကြားလိုက်သည်။

ရှောင်ချီက စူးရှစွာ အော်မြည်လိုက်ပြီး နားလည်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

ယန်ထျန်းရှီသည် အောင်ပွဲက လက်တစ်ကမ်းမှာ ရှိနေပြီဟု ထင်မှတ်ကာ အလွန်အမင်း ဝင့်ကြွားနေခဲ့သော်လည်း ရှောင်ချီနှင့် လီယိုတို့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ ရုပ်သေးရုပ်လား။"

ရှောင်ချီနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ့ကို ပိုမိုတုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ လီယိုပင် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်သည် အလွန်အမင်း အဖိုးတန်သော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ လိုအပ်ရုံသာမက၎င်းကို ဖန်တီးရသည့် အခက်အခဲမှာလည်း တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

ထို့ကြောင့် ရုပ်သေးရုပ်များသည် အလွန် ရှားပါးလှပြီး များသောအားဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်အောက်တွင်သာ ရှိတတ်ကြကာအလွန်ဆုံးရှိမှ မန်ရှင်းအဆင့် အောက်ခြေ ၃ ဆင့် အတွင်း၌သာ ရှိတတ်ကြသည်။

ယခုအခါ မန်ရှင်းအဆင့် ၆ရှိသော ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူ ဘယ်လိုလုပ် မတုန်လှုပ်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

သူသည် ရှောင်ချီနှင့် လီယိုတို့ကို ကိုင်တွယ်ရန် လူနှစ်ဦးကို ချက်ချင်း ခွဲထုတ်လိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်ဖက်စလုံး၌ မန်ရှင်းအဆင့် ၆ လေးဦးစီ ရှိလာခဲ့ကြပြီးတစ်ဦးစီတွင် ပြိုင်ဘက်များ ရှိနေကြကာ မြင့်မားလှသော ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ကမောက်ကမ တိုက်ပွဲကြီး ဆင်နွှဲနေကြတော့သည်။

သူတို့၏ အနီးသို့ မည်သူမျှ မချဉ်းကပ်ဝံ့ကြချေ။ ကြီးမားလှသော ဂါထာမန္တန်လှိုင်းများသည် အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ရိုက်ခတ်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို တုန်ခါစေသည်။ တကယ်၍ မန်ရှင်းအဆင့်အောက်ရှိ သားရဲတစ်ကောင်သာ ပျံသန်းလာပါက ရိုက်ချခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် အခြားသော မန်ရှင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားလည်း တိုက်ခိုက်နေကြသဖြင့် ဤကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အပိုင်းအစမှာ အလွန်ပင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဒီသံချပ်ကာ ရုပ်သေးရုပ်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။"

အလှည့်ပေါင်း တစ်ရာကျော် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ကျားနီခန်းမမှ လူ၏ အမူအရာမှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီး ယန်... စောစောက ချိုးချန်ကျွင်း လှမ်းအော်တဲ့ အရပ်မျက်နှာရယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီသားရဲနဲ့ ရုပ်သေးရုပ် ထွက်လာတဲ့ အရပ်မျက်နှာကို ကြည့်ရသလောက်... အဲဒီ မန်ရှင်းအဆင့် အောက်ခြေကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ဆီကပဲ။ ဒီသားရဲနဲ့ ရုပ်သေးရုပ်က သူတို့ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်နေမလား။"

သူက စကားပြောရင်း ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲနှင့် ဝေ့ဝူတို့ကို လှမ်းညွှန်ပြလိုက်သည်။

ချိုးချန်ကျွင်းနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ယန်ထျန်းရှီသည် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဂါထာတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဝေ့ဝူသည် ရှောင်ချီနှင့် လီယိုတို့ကို စေလွှတ်ပြီးနောက်ဟသူနှင့် ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲတို့သည် မန်ရှင်းအဆင့် ၁ နှစ်ဦးကို ရှာဖွေကာ အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်နေရသည့်ပုံစံ ဟန်ဆောင်လျက် ရှုံးလည်းမရှုံး နိုင်လည်းမနိုင်ဘဲ အေးအေးလူလူ တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြသည်။

ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လှသော ဂါထာတစ်ခုက ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူ*လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ရသည်။

"ဟင်..."

ဝေ့ဝူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိသွားကာ ယန်ထျန်းရှီအံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤအရှိန်အဟုန်မှာမန်ရှင်းအဆင့် ၁ မျှသာ ရှိသူတစ်ဦး ပြသနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ချေ။

"မန်ရှင်းအဆင့် ၁ လေးတင် ရှိတာကို... သေရမှာ မကြောက်ဘူးပဲ။"

သူ၏ လက်ချောင်းကို အသာအယာ တောက်လိုက်ရာ ရွှေရောင်ဓားချွန်တစ်ခုသည်ဝေ့ဝူထံသို့ ထပ်မံ၍ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားခဲ့ပြန်သည်။

ရွှေရောင်ဓားချွန် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသည်နှင့် ဝေ့ဝူသည် ၎င်း၏ အားနှင့် အရှိန်ကို လျှော့ချရန်အတွက် အိုးအောက်မှ ထင်းကို ဆွဲထုတ်ခြင်းအတတ်ကို အလျင်အမြန် အသုံးပြုလိုက်ပြီး ထို့နောက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

သူ၏ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်အတွင်းရှိ မန်ရှင်းအဆင့် ၂စွမ်းအားဖြင့် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ကပ်သီးကပ်သတ် ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်ဓားချွန်သည် သူ့ကို မထိမှန်ခဲ့ဘဲ လမ်းကြောင်းလှည့်ကာ ယန်ထျန်းရှီ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ယန်ထျန်းရှီပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"မင်းက ငါနဲ့တိုက်နေရင်း စိတ်အာရုံလွင့်နေသေးတယ် သေချင်နေတာပဲ။"

သူနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ချိုးချန်ကျွင်းသည် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ အနက်ရောင် ဓားချီတစ်ခု (Sword Qi) သည် အလျားလိုက် ဖြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

ယန်ထျန်းရှီသည် အလောတကြီး ကာကွယ်လိုက်ရပြီး ညည်းတွားသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ယန်ထျန်းရှီသည် အမှန်တကယ်တွင် အနည်းငယ် အသာစီးရနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဝေ့ဝူကို တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်အာရုံ ခွဲလိုက်ရသဖြင့် ချိုးချန်ကျွင်းအား အခွင့်အရေး ပေးလိုက်မိခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချိုးချန်ကျွင်းသည်လည်း ဝေ့ဝူက တိုက်ခိုက်မှုကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်ကို သတိပြုမိသွားခဲ့ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ မသိမသာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

ယန်ထျန်းရှီသည် လတ်တလောတွင်ချိုးချန်ကျွင်းနှင့် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဤဘက်အရေးကို မေ့ဖျောက်၍ မရနိုင်သေးချေ။

သူသည် အခြားသော ဟာကွက်တစ်ခုကို ရှာဖွေကာဟရွှေရောင်ဓားချွန်ပေါ်တွင် အနီရောင် လက်နက်စက္ကူတစ်ခုကို ကပ်လိုက်ပြီးနောက် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပန်းတိုင်မှာ ဝေ့ဝူ*မဟုတ်ဘဲဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲဖြစ်နေသည်။

ဝေ့ဝူသည် မူလက ကိစ္စပြီးသွားပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ ရွှေရောင်ဓားချွန်သည် ဘိုးဘေးဝေ့ချွမ်ဟဲထံသို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ နှလုံးခုန်သံ ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ဘိုးဘေးဝေ့ချွမ်ဟဲသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ ကာကွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ အစွမ်းများ ပေါ်ပေါက်သွားမည်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ သူ၏ လေဆာဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြားကို ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးကျောက်တုံးပစ်၍ ကျောက်စိမ်းကို ဆွဲဆောင်ခြင်းနှင့် အိုးအောက်မှ ထင်းကို ဆွဲထုတ်ခြင်းတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုကာ ရွှေရောင်ဓားချွန်၏ စွမ်းအားအများစုကို ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်သည်။

ရွှေရောင်ဓားချွန်သည် ၎င်း၏ လမ်းကြောင်း လွဲချော်သွားခဲ့ပြီး ဘိုးဘေးဝေ့ချွမ်ဟဲ၏ ဘေးမှ သီသီလေး ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သော်လည်း စူးရှလှသော ဝိညာဉ်ချီလှိုင်းကြောင့် ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲ၏ အင်္ကျီလက်အစွန်းတစ်ခု ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။

"နီးနီးလေးပဲ... တကယ့်ကို နီးနီးလေးပဲ။"

ဘိုးဘေးဝေ့ချွမ်ဟဲ၏ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသမီးများ ဟုန်းခနဲ တောက်လောင်သွားခဲ့ရပြီးသတ္တိထဲမှ ရက်စက်လိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ကစားစရာသေနတ်ကို မြှောက်ကာ ယန်ထျန်းရှီထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"အတိုင်းထက်အလွန် လုပ်နေတာပဲ... မင်းကို တစ်ချက်တည်းနဲ့သတ်ပစ်မယ်။"