အခန်း ၉၉

အခန်း ၉၉ - အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းခြင်း။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဝေ့ဝူနှင့် ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲတို့ မတ်တပ်ရပ်နေသည့် နေရာတစ်ခုလုံးမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားပြီး ကျယ်ဝန်းသွားခဲ့တော့သည်။

စောစောက သူတို့ကို ရန်လိုစွာဖြင့် ဝိုင်းရံထားခဲ့ကြသူများသည် ကိုက် ရာဂဏန်းခန့် ဝေးကွာသော နေရာသို့ အလန့်တကြား ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူသည် နာရူတို၏ ပုခုံးပေါ်သို့ သူ့လက်ကို တင်လိုက်ပြီး ချိုးချန်ကျွင်းအား လှောင်ပြောင် သရော်လိုက်သည်။

"ချိုးချန်ကျွင်း... မင်း ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာ မဟုတ်လား။ လာလေ လာလေ။"

ချိုးချန်ကျွင်း၏ အမူအရာမှာ တောင့်တင်းနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း မတည်မငြိမ်ဖြင့် ကစားနေခဲ့သည်။ ဝေ့မိသားစုတွင် မန်ရှင်းအဆင့် ၈ရှိသော ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ် ရှိနေသေးလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိချေ။

သူတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တကယ်ပဲ အားကိုးရမယ့် ကျောထောက်နောက်ခံ အင်အားကြီးတစ်ခု ရှိနေတာများလား။

သူသည် မန်ရှင်းအဆင့် ၆ရှိ ကျင့်ကြံသူကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာထိုသူ့ထံမှ ငါ မင်းကို မကူညီနိုင်တော့ဘူးဟူသော အကြည့်မျိုးကိုသာ ရရှိလိုက်ပြီး ထိုလူသည် အဝေးသို့ ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့တော့သည်။

ယခုအခါ သူတစ်ယောက်တည်းသာ မန်ရှင်းအဆင့် ၆*အဖြစ် ကျန်ရှိတော့သဖြင့်ချိုးချန်ကျွင်းသည် သေခြင်းတရား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ချွေးစေးများ ပြန်လာခဲ့ရသည်။

"ညီလေးဝေ့... ဒါတွေအကုန်လုံးက နားလည်မှုလွဲတာပါ။ ငါ..."

"အခု ငါတို့ ကျားနီခန်းမကို နှိမ်နင်းပြီးပြီဆိုတော့ စစ်သုံ့ပန်းပစ္စည်းတွေ ခွဲဝေဖို့ ကိစ္စကို မြန်မြန် ဆွေးနွေးကြရအောင်။"

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် အခြားသူများကို မျက်စိမှိတ်ပြကာ အရိပ်အယောင် ပေးလိုက်သည်။

အခြားသူများကလည်း ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲကို အလျင်အမြန် ပြောကြတော့သည်။

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ် ဟုတ်ပါတယ်။ ကျင့်ကြံဖော် ဝေ့... ငါတို့တွေက အခု မဟာမိတ်တွေပဲလေ။ ပြည်တွင်းစစ် မဖြစ်ကြပါနဲ့။ မြန်မြန်ပဲ စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းကြရအောင်။"

"ဟမ့်"

ဝေ့ဝူစကားမပြောရသေးခင်မှာပင် ဘိုးဘေးဝေ့ချွမ်ဟဲက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"အခုကျမှ နောက်ဆုတ်ရမှန်း သိတာလား။ စောစောက မင်းတို့ဆီက ထွက်နေတဲ့ သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ စိတ်အာရုံတွေက အတုတွေမလို့လား။"

"ချိုးချန်ကျွင်း... ငါ့ရဲ့ ဝေ့မိသားစုက မင်းတို့ရဲ့ ဟွမ်ထိုင်ဂိုဏ်းနဲ့ ရိုးရိုးသားသား မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီး ရန်သူကို အတူတူ ရင်ဆိုင်ခဲ့တာ။ ငါတို့ရဲ့ အင်အား မလုံလောက်မှန်း သိလို့ ငါတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချပြီး မင်းတို့ရဲ့ ရိုသေမှုကိုတောင် မတောင်းဆိုခဲ့ဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ ကတိတွေကို တည်ဖို့ပဲ တောင်းဆိုခဲ့တာ။ ဘယ်သူက သိမှာလဲ... မင်းတို့က ဒီလောက်အထိ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိနေပြီး ငါ့ရဲ့ ရုပ်သေးရုပ်ကို လုယူချင်တဲ့အပြင် ငါ့ရဲ့ ဝေ့မိသားစုကိုပါ စော်ကားပြီး ငါတို့ မြေးဖိုးနှစ်ယောက်ကို သေတွင်းထဲ ပို့ဖို့ ကြံရွယ်ခဲ့တာပဲ ဒီနေ့တော့ မင်း ကောင်းကင်ကြီး ပျက်မတတ် ပြောရင်တောင်မှ သေခြင်းတရားကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဘေးနားတွင်မူ ဝေ့ဝူ၏ မျက်ခုံးများ တလှုပ်လှုပ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲ ဤမျှ ပြင်းထန်သော စကားလုံးများကို ပြောကြားသည်ကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

အတိတ်ကာလက ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲသည် ဝေ့မိသားစု၏ ဘိုးဘေးဟောင်း ဖြစ်သော်လည်း ကူယွန်းတောင်တန်းရှိ မန်ရှင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူများအကြားတွင် သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန် နိမ့်ပါးခဲ့သည်။

ဆယ်စုနှစ်များစွာတိုင်အောင် သူသည် အခြားသူများကို သတိကြီးစွာဖြင့် ဆက်ဆံခဲ့ရပြီး လူအများအပေါ် အလိုက်သင့်နေတတ်ကာ သဘောကောင်းသူတစ်ဦးအဖြစ်သာ အထင်ခံခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယခုကာလအတွင်း ဝေ့မိသားစု၏ အင်အား တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည်လည်း ပိုမို ပြတ်သား ခိုင်မာလာခဲ့သည်။

ဤမျှ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ချိုးချန်ကျွင်းအနေဖြင့် ဒေါသထွက်သော်လည်း ကရုဏာသက်ရန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေရဆဲပင် ဖြစ်သည်။

"ကျင့်ကြံဖော် ဝေ့... ငါ စောစောက ခဏတာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားလို့ပါ။ ငါ ချိုးချန်ကျွင်းအနေနဲ့ မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးကို တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်လို့ မရဘူးလား။ နောက်မှ ငါ တန်ဖိုးကြီးတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုနဲ့ တောင်းပန်ပါ့မယ်။"

ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲက ဆက်လက်၍ လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ဝေ့ဝူကို မေးလိုက်သည်။

"ဝူအာ... မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။"

"တောင်းပန်ရုံနဲ့ အားလုံး အဆင်ပြေသွားမယ်ဆိုရင်တော့ခဏနေရင် သူ့ရဲ့ အလောင်းကိုပဲ ကျွန်တော်တို့ သွားပြီး တောင်းပန်လိုက်ကြတာပေါ့။"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချိုးချန်ကျွင်း၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် အရုပ်ဆိုးသွားခဲ့သည်။

"ဝေ့ဝူ... မင်းလို ကောင်လေးက ဒီလောက်အထိ အတင့်ရဲလှချေလား။ မင်းတို့ရဲ့ သေးငယ်လှတဲ့ ဝေ့မိသားစုက ဒီလို ရတနာမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးတော့ စည်းကမ်းမရှိ လျှောက်ပြီး ကြွားဝါနေတာ။ ငါတစ်ယောက်တည်းတင် မဟုတ်ဘူး ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း ဒါမှမဟုတ် ပိုင်မိသားစု တောင်မှ ဒါကို လောဘတက်လာလိမ့်မယ်။ ဒီနေ့ မင်း ငါ့ကို သတ်ရင် မနက်ဖြန်ကျရင် သူတို့က မင်းတို့ကို အစိမ်းလိုက် ဝါးမြိုသွားကြလိမ့်မယ်။"

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းသည် ဓားသိုင်းလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသည့် ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ပိုင်မိသားစု၏ နယ်မြေအတွင်း ပိုင်မိသားစုမှလွဲလျှင် အင်အားအကြီးဆုံး အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်သည်။

ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲ၏ အမူအရာမှာ မည်းမှောင်သွားခဲ့ရသည်။ ချိုးချန်ကျွင်း၏ စကားများသည် သူတို့ အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ရသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ပေါက်စီများ ဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်သော ကျင့်စဉ်မျိုးစုံ ဖြစ်စေ၊မျိုးရိုးဗီဇကျမ်း ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ရုပ်သေးရုပ်များ ဖြစ်စေ ၎င်းတို့မှာ သူတို့ကဲ့သို့ သေးငယ်သော မိသားစုတစ်ခု မပိုင်ဆိုင်သင့်သည့် အရာများ ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ အင်အားမရှိဘဲ ရတနာကို ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းမှာ ဘေးဒုက္ခကို ဖိတ်ခေါ်နေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်နေသော်လည်း ထို့နောက်တွင် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်ရင်း နက်နဲသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ချိုးချန်ကျွင်း... မင်းလည်း သိတာပဲဒီလို အင်အားကြီးတဲ့ ရုပ်သေးရုပ်က ငါတို့ ဝေ့မိသားစု အလွယ်တကူ ရနိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ။ ဒါဆိုရင် ဒီအရာတွေက တကယ်တော့ ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲဆိုတာကို မင်း တစ်ခါမှ မစဉ်းစားမိဘူးလား။"

ဝေ့ဝူ၏ အမူအရာနှင့် လေသံကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချိုးချန်ကျွင်းအနေဖြင့် ကြောင်အသွားခဲ့ရသည်။

သူသည် ဤကိစ္စကို စောစောက ယွီကျန့်ရှီးနှင့် ဆွေးနွေးခဲ့ဖူးသည်။ ဝေ့မိသားစုသည် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကြီးမားလှသော ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူက ယုံကြည်ထားပြီး ယွီကျန့်ရှီးကမူ ဝေ့မိသားစု၏ နောက်ကွယ်တွင် ကြီးမားသော အင်အားစုကြီးတစ်ခုက ကျောထောက်နောက်ခံ ပြုထားသည်ဟု ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

"ချိုးချန်ကျွင်း ထပ်ပြီး စဉ်းစားကြည့်ဦး။ ငါက အသက် ၁၉ နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး ဒါပေမဲ့ ငါက မန်ရှင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ ဒီပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ပေါင်းသောင်းချီတဲ့ နေရာမှာ ဒီလိုလူမျိုး ဘယ်နှယောက် ရှိလို့လဲ။ ပြီးတော့ ဒီလိုလူမျိုးက ဘယ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာသင့်သလဲ။"

ချိုးချန်ကျွင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော မန်ရှင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူမျိုး... ပိုင်မိသားစုတွင် နှစ်ဦးသာ ရှိပြီး ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းတွင် တစ်ဦးသာ ရှိသည်။

ထိုသုံးဦးစလုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အင်အားကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းများမှ ဆင်းသက်လာကြသူများ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူ၏ စကားများသည် အခြားမဟုတ် ငါ့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ကြီးမားတဲ့ အင်အားစုကြီးတစ်ခုရဲ့ ပံ့ပိုးမှုသာ မရှိရင် ငါ့မှာ ဒီလို အောင်မြင်မှုတွေ ရှိလာနိုင်ပါ့မလားဟု သတိပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ချိုးချန်ကျွင်းသည် ခဏတာ စကားအံ စွံ့အသွားခဲ့ရသည်။

ဝေ့ဝူသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ရှိနေပုံရသော်လည်းသူ ပြောလိုက်သည့် စကားလုံးတိုင်းမှာ တကယ်တော့ အသေအချာ စဉ်းစားတွေးခေါ်ထားပြီးမှ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချိုးချန်ကျွင်းက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သေရတော့မှာပဲကို စကားတွေ အများကြီး ပြောနေလို့ ဘာထူးမှာလဲ။

သူသည် ဤနေရာရှိ အခြားသော လူများကို ကြားစေချင်ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် သတင်းကို ပျံ့နှံ့သွားစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ဝေ့မိသားစုအပေါ် မကောင်းသောအကြံ ရှိနေကြသည့် အချို့သော အင်အားစုများကို သံသယဝင်ကာ တွန့်ဆုတ်သွားစေနိုင်ပေသည်။

၎င်းက လူအများကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားစေမည် မဟုတ်သော်လည်းအနည်းဆုံးတော့ သံသယ မျိုးစေ့ကို ချန်ထားရစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"နာရူတို... သွားတော့။"

နာရူတိုသည် ချက်ချင်းပင် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ လက်ထဲ၌ ရာဆင်ဂန်တစ်ခုကို ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။

နာရူတိုသည် သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာရာဆင်ဂန်သည် ရန်သူနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားခဲ့တော့သည်။

ချိုးချန်ကျွင်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ နက်နဲသော ဓားဖြင့် ခုခံလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် မန်ရှင်းအဆင့် ၈ ရှိသော နာရူတိုကို မည်သို့ ခုခံနိုင်ပါမည်နည်း။ ချိုးချန်ကျွင်းသည် ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီးသွေးတစ်လုပ် အန်ကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

သူသည် ထိုအရှိန်ကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း နာရူတိုကမူ သူ၏ လက်ထဲတွင် ပိုမို တောက်ပသော အလင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်ရင်း အေးအေးလူလူပင် လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် စုစည်းသွားခဲ့ပြီး အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် လိုက်လံ တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ရာဆင်ဂန်အလုံးကြီးသည် အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသဖြင့် ချိုးချန်ကျွင်း၏ နောက်ကျောသို့ တည့်တည့် ဆောင့်မိသွားခဲ့သည်။ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ချိုးချန်ကျွင်း၏ နောက်ကျောမှ အသားစများမှာ ကြေမွ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး အောက်သို့ တဟုန်ထိုး ကျရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

နာရူတိုသည် ထိုမျှနှင့် ရပ်တန့်မသွားခဲ့ချေ။ သူသည် သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ အသုံးပြုကာ ချိုးချန်ကျွင်း၏ နောက်ကျောသို့ ထိုးစိုက်ရန်အတွက် အောက်သို့ အရှိန်မြှင့် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ချိုးချန်ကျွင်းမြေပြင်သို့ မကျရောက်မီမှာပင် နာရူတို၏ လက်သည် အမီလိုက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်ကျောမှတစ်ဆင့် အသာတကြည် ဖောက်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

ထို့နောက် နာရူတို၏ လက်မောင်းသည် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီးချိုးချန်ကျွင်း၏ အရိုးများနှင့် အသားစများမှာ ကြေမွ ပျက်စီးကာ ကောင်းကင်ယံ၌ လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီး ဒေသခံ အပင်များအတွက် မြေဩဇာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဝေ့ဝူပင်လျှင် အေးစက်သော လေထုကို ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။

"တကယ့်ကို ရက်စက်တာပဲ။"

အသက်ရှူကြိမ် ရာဂဏန်းပင် မပြည့်သေးသည့် အချိန်အတွင်းမှာပင် ဤ မန်ရှင်းအဆင့် ၆ကျင့်ကြံသူသည် သေဆုံးသွားခဲ့ရချေပြီ။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကောင်းကင်ယံရှိ လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြပြီး ဗီဇအရပင် ထွက်ပြေးလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။

ဝေ့ဝူက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရပ်ကြစမ်း။"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှောင်ချီနှင့် လီယိုတို့သည် လူအုပ်ကို စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဝေ့ဝူသည် ပထမဆုံးအနေဖြင့် ချိုးချန်ကျွင်း၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ထို့နောက်တွင် ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲ၏ ဘေးသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူသည် တုန်လှုပ်နေသော လူအုပ်ကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး... ဒီလူတွေကို ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လို့တော့ မရဘူး မဟုတ်လား။"

"ဝူအာ... ငါတို့ရဲ့ အိမ်မှာ ဝိညာဉ်ပိတ်ဆို့ခြင်း အစီအရင်တစ်ခု လိုအပ်နေတာကို မင်း မှတ်မိသေးလား။"

"ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်ပိတ်ဆို့ခြင်း အစီအရင်အကြောင်း ပြောရတာလဲ ဘိုးဘေး။"

"မင်း ထင်သလား... ကျားနီခန်းမနဲ့ ဟွမ်ထိုင်ဂိုဏ်းကို လုယက်ပြီးရင်

ငါတို့တွေ ဝိဉာဥ်ကျောက်တုံးတစ်သိန်းခွဲလောက် စုဆောင်းမိနိုင်မယ်လို့။"

သူက ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"မသေချာပါဘူး။ ဟွမ်ထိုင်ဂိုဏ်းမှာတော့ လေးငါးသောင်းလောက် ရှိနိုင်ပါတယ်။ ကျားနီခန်းမရဲ့ အရင်ဂိုဏ်းဖြစ်တဲ့ လုံထန်ဂိုဏ်းကတော့ တော်တော်လေး ချမ်းသာခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို ဖြတ်သန်းပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဘယ်လောက် ကျန်ဦးမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး။"

"ငါ မှတ်မိသလောက်တော့... စောစောက **ချိုးချန်ကျွင်း**နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ငါတို့ကို သတ်ချင်နေတဲ့သူတွေထဲမှာ ဟွမ်ထိုင်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေအပြင် အခြားသော အင်အားစုတွေက လူအချို့လည်း ပါဝင်နေသေးတယ်။ အဲဒီလူတွေကိုတော့ သတ်ကို သတ်ရမယ်။ ပြီးရင်တော့ ငါတို့ရဲ့ အာဏာကို ပြသဖို့အတွက် အဲဒါကို အသုံးပြုပြီး ပိုင်ရှန်းချိုင့်ဝှမ်းရှိ အခြားသော အင်အားစုတွေကို ဝိဉာဥ်ကျောက်တုံးအချို့ ပေးအပ်ခိုင်းရမယ်။ ဒါဆိုရင်တော့ လောက်လောက်ငင ရှိသွားလိမ့်မယ်။"

ဝေ့ဝူသည်လည်း ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်မိသည်။

"ဘိုးဘေးရဲ့ နည်းလမ်းက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်ပါတယ်။"