အခန်း ၁၃၁

အခန်း (၁၃၁) ယွမ်ငါးရာ ဆုကြေးနှင့် ဂုဏ်ပြုစာလိပ်

ချန်ဖုန်း ဗီလာသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပရော်ဖက်ဆာကျုံးချန်က ဖုန်းခေါ်လာခဲ့ပေ၏။

"ချန်ဖုန်း အခု အိမ်မှာရှိလား... ငါနဲ့ ပရော်ဖက်ဆာတချို့ အဲဒီကိုလာဖို့ ပြင်နေတာ..."

"အိုကေ... လာခဲ့ကြလေ..."

ချန်ဖုန်း ဖုန်းချလိုက်သည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် ဖောက်စ်ဝက်ဂွန်ကားတစ်စီး ထိုးရပ်လာပြီး ပရော်ဖက်ဆာသုံးလေးဦး ဆင်းလာခဲ့ကြကာ ပတီးရိုဆော (Pterosaur) ကို လာကြည့်ကြခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေ၏။ (အက်ဇယ်ကိုအက်တလပ် နေရာမှာ ပတီးရိုဆော ဆိုပီးပြောင်းသွားလို့

ပြန်ပြောင်းထားပါတယ် )

ဤသည်မှာ သူတို့အတွက် ဤကဲ့သို့သော သီးသန့်ဗီလာမျိုးသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရောက်ရောက်ချင်း သူတို့ အံ့အားသင့်သွားကြလေ၏။

ဗီလာမှာ စတုရန်းမီတာ ၁၀၀၀ ကျော် ကျယ်ဝန်းပြီး မျက်နှာစာခြံဝင်း၊ အနောက်ဘက် ရေကူးကန်နှင့် ကြီးမားသော လသာဆောင်တို့ ပါဝင်ပေသည်။ပေ့ဟူရှိ သူဌေးများသာ ဤကဲ့သို့သော ဗီလာမျိုးတွင် နေထိုင်နိုင်စွမ်း ရှိကြပေ၏။

"အဘိုးကြီးကျုံး မင်းပြောတဲ့ အကောင်ပေါက်လေးက ကျောင်းသားတစ်ယောက်ဆီမှာ ရှိတယ်ဆို... သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ဈေးကြီးတဲ့ ဗီလာမှာ နေနိုင်ရတာလဲ..."

"ဟုတ်တယ်... ဒီဗီလာက အနည်းဆုံး ယွမ် သန်းသုံးလေးဆယ်လောက် တန်မှာနော်..."

လူတိုင်း၏ မေးခွန်းများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ပရော်ဖက်ဆာကျုံးချန်မှာ အနေရခက်သွားပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ငါလည်း မသိဘူး... ဒီကျောင်းသားနဲ့က အရင်က တစ်ခေါက်ပဲ တွေ့ဖူးသေးတာ... သူ့မိသားစုက ချမ်းသာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်..."

"ရပါတယ်ကွာ... ငါတို့က ရှေးဟောင်းဇီဝဗေဒကို လာကြည့်တာ... ဗီလာအကြောင်း ဆွေးနွေးနေစရာ မလိုပါဘူး..."

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်..."

လူတိုင်းက သဘောတူညီစွာဖြင့် ထောက်ခံလိုက်ကြပေ၏။

လူတစ်စုသည် ဧည့်ခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ဝင်လိုက်တာနဲ့

ဧည့်ခန်းထဲတွင် ပျံသန်းနေသော ရှောင်ရိ ကို လူတိုင်းက ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ကြလေ၏။

"ဘုရားရေ ဒါက..."

"သူပျံသန်းနေတဲ့အချိန်မှာ ခေါင်းပေါ်က အမောက်နဲ့ လည်ပင်းရှည်ရှည်ကြောင့် ကြိုးကြာငှက်နဲ့ တူတယ်... ဒီလက္ခဏာတွေက အချက်အလက်တွေထဲမှာ ဖော်ပြထားတာနဲ့ ကွက်တိပဲ..."

"ဘုရားရေ တကယ်ပဲ ပတီးရိုဆော ဖြစ်နေတာလား... ငါ အိပ်မက်မက်နေတာလား မသိဘူး..."

လမ်းမှာလာစဉ်ကတည်းက သူတို့သည် ပတီးရိုဆောနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များ အားလုံးကို စုဆောင်းလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ထို့နောက် သူတို့၏ရှေ့ရှိ သတ္တဝါနှင့် အချက်အလက်များကို သေချာစွာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရှုလိုက်ကြ၏။

ရာနှုန်းပြည့် ကိုက်ညီမှု မရှိသော်လည်း အနည်းဆုံး ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် တူညီနေသဖြင့် ၎င်းမှာ ပတီးရိုဆော ဖြစ်ကြောင်း အခြေခံအားဖြင့် အတည်ပြုနိုင်ပေသည်။

လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားကြလေတော့၏။အံ့ဖွယ်ပါပဲ

ဒါက တကယ့်ကို အံ့ဖွယ်တစ်ခုပါပဲ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်သန်းပေါင်းများစွာက သတ္တဝါတစ်ကောင်သည် ယခုအခါ သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် တိုက်ရိုက် ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ချန်ဖုန်း... သူတို့က ပရော်ဖက်ဆာဝမ်၊ ပရော်ဖက်ဆာဝမ် (Wan) နဲ့ ပရော်ဖက်ဆာဝူ တို့ပါ... ငါတို့ သေချာ ကြည့်ပြီးသွားပြီ... ဒါက ကောင်းကင်ဘုရင်လို့ သတ်မှတ်ခံထားရတဲ့ ပတီးရိုဆော အစစ်ပဲ..."

ပရော်ဖက်ဆာကျုံးချန်သည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပေ၏။

"မှတ်တမ်းတွေအရဆိုရင် ပတီးရိုဆောတွေက ကြီးလာရင် အတောင်ပံဖြန့်လိုက်တဲ့အခါ ငါးမီတာ ခြောက်မီတာလောက် ရှိပြီး တချို့ဆိုရင် ဆယ်မီတာအထိတောင် ရှိတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ မင်း သတိထားသင့်တယ်... ပတီးရိုဆောတွေက အရမ်း ကြမ်းတမ်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ... အရင်တုန်းကဆိုရင် သူတို့က ဒိုင်နိုဆောပေါက်လေးတွေကိုတောင် စားကြတာ..."

ချန်ဖုန်း လန့်သွားခဲ့သည်။

အဲဒီလောက်တောင်

အစွမ်းထက်တာလား…

သို့သော် ရှောင်ရိသည် ယခုအခါ သူ့အပေါ်တွင် အလွန် ချစ်ခင်တွယ်တာနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ပြဿနာ မရှိနိုင်ဟု သူ တွေးလိုက်ပေ၏။

ထိုသို့တွေးနေစဉ်မှာပင် ချန်ဖုန်းသည် ရှောင်ရိ၏ အမြီးကို ကိုင်မလိုက်သည်။

ဘုရားရေ…ပရော်ဖက်ဆာကျုံးချန်၏ နှုတ်ခမ်းများ ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားလေ၏။

ချန်ဖုန်းကမူ ဂရုမစိုက်ပုံရဘဲ မေးလိုက်သည်။

"သူက အသားစားသတ္တဝါလား..."

"အဲဒါတော့ အတိအကျ ပြောလို့မရသေးဘူး..."

ပရော်ဖက်ဆာကျုံးချန်က ခေါင်းခါလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်း သူ့ကို အသားနဲ့ ငါး ကျွေးလို့ရတယ်... အသားအများစုက အဆင်ပြေနိုင်ပေမဲ့ အပင်စား အစားအစာတွေတော့ ငါလည်း မသေချာဘူး..."

"ဒါနဲ့ စကားမစပ်..."

သူ၏ စိတ်အခြေအနေ ရုတ်တရက် တောက်ပလာခဲ့ပေသည်။

"ကျောင်းသားချန်... ငါ အကူအညီတစ်ခုလောက် တောင်းချင်လို့..."

ချန်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိ၏။

‘အကယ်၍ ယုတ္တိမတန်သော တောင်းဆိုမှုဆိုလျှင် မပြောတာ အကောင်းဆုံးပင်’

သို့တိုင်အောင် သူက ဆက်လက်မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ပရော်ဖက်ဆာကျုံး... ရင်ထဲရှိတာကို ပြောလိုက်ပါ..."

"အင်း... ပတီးရိုဆောက ရှားပါးတဲ့ သတ္တဝါလေ... ငါကလည်း သုတေသန ပရောဂျက်တစ်ခု လုပ်နေတာဆိုတော့ လေ့လာဖို့အတွက် ခဏလောက် ငှားလို့ရမလား..."

ချန်ဖုန်းက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။

ပရော်ဖက်ဆာကျုံးချန်က အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"နားလည်မှုမလွဲပါနဲ့... ငါက သူရဲ့ အလေ့အထတွေနဲ့ ဝိသေသလက္ခဏာတွေကို လေ့လာပြီး ပညာရပ်ဆိုင်ရာ စာတမ်းတစ်စောင် ထုတ်ဝေချင်ရုံပါ…

ငွေပေးရမယ်ဆိုရင်လည်း ရပါတယ်..."

အခြားပရော်ဖက်ဆာများ၏ မျက်လုံးများလည်း

လင်းလက်သွားကြပေ၏။ ဟုတ်တာပဲ

သူတို့တွင် သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသော သုတေသန ပြုလုပ်စရာ ရှိနေသဖြင့် သုတေသနများ ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။

၎င်းက ရှေးဟောင်းဇီဝဗေဒ နယ်ပယ်ရှိ ကွက်လပ်တစ်ခုကို သေချာပေါက် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လိမ့်မည်။

"ချန်ဖုန်း... တကယ်လို့ အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် ငါလည်း ဒီမှာနေပြီး သုတေသနတချို့ လုပ်ချင်ပါတယ်... ဒီစာတမ်း ထွက်လာတာနဲ့ ဇီဝဗေဒနယ်ပယ်အတွက် အရမ်း ကြီးမားတဲ့ အကျိုးပြုမှု ဖြစ်လာမှာ..."

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်... ငါတို့က ဒီပတီးရိုဆောကနေ သမိုင်းမတင်မီခေတ် သတ္တဝါတွေ မျိုးသုဉ်းသွားရတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေကိုတောင် ဆင်ခြင်သုံးသပ်လို့ ရနိုင်တယ်... ဒါက အရမ်းကို အရေးပါတာ..."

"..."

ချန်ဖုန်းမှာ သုတေသီတစ်ဦး မဟုတ်သလို ဤအရာများကိုလည်း စိတ်မဝင်စားချေ။

သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ပရော်ဖက်ဆာကျုံး... ဒီနေ့မွန်းလွဲပိုင်းမှာ ခင်ဗျားတို့ သုတေသန လုပ်လို့ရပါတယ်... ကျွန်တော် မွန်းလွဲပိုင်း တစ်ပိုင်းပဲ အချိန်ပေးမယ်... ပြီးတော့ ပိုက်ဆံပေးစရာလည်း မလိုပါဘူး..."

"ရှောင်ရိက သက်ရှိသတ္တဝါလေးလေ ဒါကြောင့် နောက်ပိုင်း ခနခန သုတေသနလုပ်မယ်ဆို အဆင်မပြေနိုင်ဘူး..."

"ခင်ဗျားတို့ ပြောနေတဲ့ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ မျိုးသုဉ်းမှု အကြောင်းရင်းတွေနဲ့ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ စာတမ်းတွေကိုတော့ ကျွန်တော် စိတ်မဝင်စားဘူး..."

"နားလည်ပါပြီ... နားလည်ပါပြီ..."

ပရော်ဖက်ဆာကျုံးချန်မှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားခဲ့ပေ၏။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပတီးရိုဆောက ချန်ဖုန်းအပိုင်ဖြစ်ရာ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုရန်မှာ မသင့်လျော်ချေ။

ထိုအချိန်၌…လူအုပ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေနေသော ပရော်ဖက်ဆာဝူက ရုတ်တရက် စကားပြောလာခဲ့သည်။

"ချန်ဖုန်း... ငါ့ကိုယ်ငါ အရင်မိတ်ဆက်ပါရစေ... ငါက တရားဝင် သုတေသနအင်စတီကျုကပါ... ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရရင် မင်းရဲ့ ပတီးရိုဆောက..."

"ပရော်ဖက်ဆာဝူတဖူ..."

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ပရော်ဖက်ဆာကျုံးချန်က ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

သူတို့က အခြားသူပြောမည့် စကားကို ကြိုတင်သိရှိနေပုံရပေသည်။တကယ်တော့ သူက ဤပရော်ဖက်ဆာဝူနှင့် သိပ်မရင်းနှီးလှချေ။ ပရော်ဖက်ဆာဝမ် (Wan) ထံ ဖုန်းဆက်ချိန်တွင် တစ်ဖက်လူက ပရော်ဖက်ဆာဝမ်နှင့် အတူရှိနေသဖြင့် သူပါ လိုက်လာခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်၏။

"ပရော်ဖက်ဆာကျုံး... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို စကားမပြောဖို့ တားရင်တောင် ကျွန်တော်ကတော့ ပြောရမှာပဲ..."

ပရော်ဖက်ဆာဝူတဖူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျောင်းသားချန်... ပတီးရိုဆော ဆိုတာ မျိုးသုဉ်းသွားတဲ့ သတ္တဝါဖြစ်ပြီး သာမန်လူတွေက မွေးမြူခွင့်မရှိဘူး... မူဝါဒအရ မင်းက အဲဒါကို အပ်နှံသင့်တယ်..."

"အို..."

ချန်ဖုန်းမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပေ၏။

‘သူက ငါ့ရဲ့ ပတီးရိုဆောကို မျက်စိကျနေလို့လား…’

ချန်ဖုန်းက တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ပရော်ဖက်ဆာဝူ ဆိုလိုတာက ကျွန်တော်က ဒီပတီးရိုဆောကို ခင်ဗျားတို့ သုတေသနဌာန ကိုအပ်နှံသင့်တယ်ပေါ့လေ..."

"ဟုတ်တယ်..."

ပရော်ဖက်ဆာဝူတဖူက ဓမ္မတာအတိုင်းပင် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကျောင်းသားချန်... တကယ်လို့ မင်းအတွက် အဆင်မပြေဘူးဆိုရင် ငါ့ကို ပေးလိုက်ပါ... မင်းကိုယ်စား ငါ သွားပေးလိုက်မယ်..."

"စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းက ဂုဏ်ပြုစာလိပ်နဲ့ ဆုကြေးငွေကို အပြည့်အဝ ရမှာပါ... မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်ကိုလည်း လူတိုင်းက မှတ်မိနေမှာပါ...ဒါက မင်းအတွက်လည်း ဂုဏ်ယူစရာပဲလေ..."

ချန်ဖုန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မပေးနိုင်ဘူးဆိုရင်ကော..."

"ကျောင်းသားချန်..."

ပရော်ဖက်ဆာဝူတဖူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ကြည့်ရဆိုးသွားပေ၏။

"ဒီပတီးရိုဆောကို ရတဲ့သူတိုင်းက အပ်နှံရမယ်ဆိုတာ စည်းမျဉ်းပဲ... တကယ်လို့ မင်း အခု အပ်နှံလိုက်ရင် ဂုဏ်ပြုစာလိပ်နဲ့ ယွမ် ၅၀၀ ရလိမ့်မယ်..."

"တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ကို တိုင်တဲ့အချိန်အထိ စောင့်နေမယ်ဆိုရင်တော့ ခုန​ကပြောတဲ့ ဆုလာဒ်တွေက ရဖို့ မသေချာယုံတာမကဘူး အဖမ်းပါခံရနိုင်တယ်နော်..."

"နောက်ပြီးတော့…”

သူ၏ လေသံမှာ ပြန်လည်ပျော့ပျောင်းလာခဲ့သည်။

"ချန်ဖုန်း... ငါက မင်းကောင်းကျိုးအတွက် ပြောနေတာပါ... တကယ်လို့ မင်း အဖမ်းခံရမယ်ဆိုရင် မင်းဘဝမှာ အမည်းစက် ထင်သွားလိမ့်မယ်..."

"ပတီးရိုဆောလို သတ္တဝါမျိုးက မင်း အလွယ်တကူ ရနိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မသိဘူးလား...ဒါက ငါတို့ သုတေသနအင်စတီကျုက ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ သတ္တဝါလို့တောင် ငါ သံသယရှိတယ်..."

"ပရော်ဖက်ဆာဝူ... ခင်ဗျား စကားပြောတာ ဆင်ခြင်ပါ..."

ပရော်ဖက်ဆာကျုံးချန်၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားခဲ့လေ၏။

ပရော်ဖက်ဆာဝမ်ကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ပရော်ဖက်ဆာဝူ...ဒီ ပတီးရိုဆောဆိုတာ သမိုင်းမတင်မီက သတ္တဝါဖြစ်ပြီး အပ်နှံရမယ့် အတိုင်းအတာထဲမှာ မပါဝင်ဘူး... ပြီးတော့ ချန်ဖုန်းက ယွမ်ငါးရာ မလိုလောက်အောင် ပြည့်စုံပါတယ်..."

"ပရော်ဖက်ဆာဝူ... ခင်ဗျားက ထဖောက်ပြန်ပြီ... အရာအားလုံးက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သုတေသနအင်စတီကျုနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာ မဟုတ်ဘူး..."

ပရော်ဖက်ဆာဝမ် (Wang) ကလည်း ခေါင်းခါလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

ထိုအချိန်၌…ချန်ဖုန်း၏ မျက်နှာမှာလည်း ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားခဲ့ပေသည်။

"ပရော်ဖက်ဆာဝူတဖူ ဟုတ်လား... ကျုပ်က ဒီပတီးရိုဆောကို မပေးနိုင်ဘူး... ခင်ဗျား သတ္တိရှိရင် လာယူကြည့်လေ..."

"နောက်ပီးတော့ ခင်ဗျားကို ကျုပ်အိမ်ကနေ မကြိုဆိုတော့ဘူး... အခုချက်ချင်း လစ်လိုက်တော့..."

---