အခန်း ၁၂၃
Vol. 10 Ch. 123
အခန်း (၁၂၃) ရှေးဟောင်းကြေးနီတောင်တန်းအောက်ခြေတွင်ရှိသော မြေအောက်နန်းတော်
ယွင်ကျိုး၊ ရှေးဟောင်းကြေးနီတောင်တန်း။
ရွှေစပါးအုံးမြွေများက တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် တောထဲတောင်ထဲအနှံ့ ပြေးလွှားနေကြသည်။ ဦးဆောင်သူမှာ ဧရာမရွှေစပါးအုံးမြွေကြီးဖြစ်ပြီး သူ၏အကြေးခွံနှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကလည်း ရွှေစင်သွန်းလောင်းထားသကဲ့သို့ ရွှေရောင်များ တလက်လက်တောက်ပပြီး လှပနေတော့သည်။
ထိုအခိုက် ရွှေစပါးအုံးမြွေကြီးက တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး နတ်ဆိုးအလင်းတန်း လင်းလက်သွားကာ လူခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရှေးဟောင်းကြေးနီတောင်တန်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် နတ်ဆိုးအလင်းတန်းနှစ်ခု လင်းလက်လာခဲ့သည်။ သူတို့က ဟုန်ရီနှင့် ထို့ပါယဲ့တို့ ရောက်လာကြခြင်းဖြစ်သည်။
“ဟုန်ရီ၊ ထို့ပါယဲ့၊ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ”
မြွေနယ့်နယ့်က မေးလိုက်သည်။
ဟုန်ရီက မျက်နှာအမူအရာ သိပ်မကောင်းပေ။ သူက ပြောလိုက်သည်။
“ရှေးဟောင်းကြေးနီတောင်တန်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ သင်္ကေတတွေ နေရာတိုင်းမှာ ထွင်းထုထားတယ်။ အဲဒါက အရမ်းကို အန္တရာယ်များပြီး မသိနားမလည်တဲ့ နေရာတစ်ခုကို မတော်တဆရောက်သွားနိုင်တယ်။ အခုလောလောဆယ်တော့ သက်ရှည်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသေးဘူး”
ထို့ပါယဲ့က ရှဲ့ကျီနယ့်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“ရှဲ့ကျီနယ့် မင်း ရှာဖွေတာရော အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ”
မြွေနယ့်နယ့်က သူ၏မျက်လုံးထဲ၌ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော အမူအရာဖြင့် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဟုန်ရီ၊ ထို့ပါယဲ့၊ ငါ့မှာလည်း သတင်းမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရွှေစပါးအုံးမျိုးနွယ်စုက အခု ရှာဖွေရေးဧရိယာကို တိုးချဲ့ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်အများအပြားက ကြေကွဲစရာကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးသွားခဲ့ပေမဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်ပေးတဲ့ တာဝန်ကိုတော့ ပြောင်မြောက်အောင် လုပ်ရလိမ့်မယ်။ သူတို့က ဒီနတ်ဘုရားသားတော်ကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး”
ထိုအခိုက် ရွှေစပါးအုံးမြွေကြီးတစ်ကောင်က ရှေးဟောင်းကြေးနီတောင်တန်း၏ မြောက်ဘက် အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ အပြေးလာခဲ့သည်။
“နတ်ဘုရားသားတော်… တွေ့ပြီ၊ တွေ့ပြီ”
ရှဲ့ကျီနယ့်၊ ဟုန်ရီနှင့် ထို့ပါယဲ့တို့၏ မျက်လုံးများက ထိုရွှေစပါးအုံးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
မြွေက အမြန်မေးလိုက်သည်။
“အဲဒါက သက်ရှည်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းလား”
ရွှေစပါးအုံးမြွေက ပိန်ပိန်ပါးပါးလူတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒူးထောက်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ပြီး ရိုသေလေးစားသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“နတ်ဘုရားသားတော်ကို သတင်းပို့ပါတယ်။ ရှေးဟောင်းကြေးနီတောင်တန်းရဲ့ အနောက်မြောက်ဘက် အစွန်အဖျားမှာ မြေအောက်နန်းတော်တစ်ခုကို တွေ့ခဲ့ပြီး မကြာသေးမီကမှ လာရောက်လည်ပတ်ထားတဲ့ သဲလွန်စတွေလည်း တွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒါက သက်ရှည်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိနိုင်တယ်။ သူက မြေအောက်နန်းတော်ထဲမှာရှိနေဖို့ အလွန်ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်”
မြွေ၏ မျက်လုံးများ၌ အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်လာပြီး သူက အသံနက်ကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“မြေအောက်နန်းတော်ထဲကို ဝင်ပြီး စုံစမ်းလို့ ရလား”
ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့်လူက ကြောင်အသောမျက်နှာဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
“နတ်ဘုရားသားတော်ကို အစီရင်ခံပါတယ်။ မြေအောက်နန်းတော်ကို ဝင်ရောက်သွားတဲ့ မျိုးနွယ်စုရှစ်ယောက်ရှိပါတယ်။ အဲဒီအထဲမှာမှ သုံးယောက်က အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် နတ်ဆိုးတွေဖြစ်ပြီး ကျန်ငါးယောက်ကတော့ ရွှေဗဟိုချက်နယ်ပယ်နတ်ဆိုးတွေ ဖြစ်ပါတယ်”
“ကျွန်တော်က မြေအောက်နန်းတော်ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ စောင့်နေခဲ့ရတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူပါ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေ မြေအောက်နန်းတော်ထဲကို ဝင်ပြီးတာနဲ့ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံတွေ ကြားလိုက်ရပြီး အဲဒီမျိုးနွယ်စုဝင် ရှစ်ယောက်ရဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းကိုတော့ အခုထိ မသိရသေးပါဘူး။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း နတ်ဘုရားသားတော်ကို အလျင်အမြန် သတင်းလာပို့တာပါ”
“ရှေးဟောင်းကြေးနီတောင်တန်းရဲ့ မြေအောက်နန်းတော် ဟုတ်လား”
ဟုန်ရီက မကောင်းသောနိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး နဖူးကြောတွန့်သွားသည်။ ရွှေစပါးအုံးမျိုးနွယ်စု၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် သုံးယောက်နှင့် ရွှေဗဟိုချက်နယ်ပယ် ငါးယောက်တို့က အလွန်အစွမ်းထက်ကြောင်း သိထားရပေမည်။ ရှေးဟောင်းကြေးနီတောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွေမှာပင် အန္တရာယ်ကြုံလျှင်ပင် ဤကဲ့သို့ မတော်တဆဖြစ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ယခု သူတို့သည် မြေအောက်နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်သွားသော်လည်း သူတို့၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို မသိရသေးပေ။ ကိစ္စတစ်ခုတော့ ဖြစ်သွားမှာ သေချာပေသည်။
ထို့ပါယဲ့က ရှေ့သို့လှမ်းပြီး မေးလိုက်သည်။
“မြေအောက်နန်းတော်က ဘယ်မှာလဲ။ ငါ့တို့ကို အခုပဲ ခေါ်သွား”
ရွှေစပါးအုံးမျိုးနွယ်စုမှ ပိန်ပိန်ပါးပါးလူက ခေါင်းညိတ်ပြီး မြွေတစ်ကောင်အသွင်ပြောင်းကာ လူအုပ်ကို မြေအောက်နန်းတော်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ရှေးဟောင်းတောင်ပေါင်း ဒါဇင်ကျော်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် အဆိပ်များပြည့်နေသော ရွှံ့နွံနေရာအချို့ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူတို့က မြေအောက်နန်းတော်၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ထိုမြေအောက်နန်းတော်သည် မကြာသေးမီကမှ တူးဖော်ခံထားရသည့်ပုံပေါ်ပြီး အလွန်အေးစက်သောလေများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ လူများကို တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ ဤနေရာ၌ အလွန်ကြီးမားသော အန္တရာယ်တစ်ခုကို ဖွက်ထားပုံရသည်။
ထို့ပါယဲ့က မြေအောက်နန်းတော်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အရာအားလုံးက မည်းမှောင်နေပြီး ဘာကိုမှ မမြင်ရပေ။ သူသည် ယခုမူ ကျင်းတန်အင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲ၌ သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မကြုံစဖူး အန္တရာယ်ရှိသည့် အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီမြေအောက်နန်းတော်က သာမန်မဟုတ်ဘူး။ အန္တရာယ်ရှိတာ အသေအချာပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ရှေးဟောင်းကြေးနီတောင်တန်းရဲ့ အတွင်းပိုင်းနေရာကို ရှာဖွေခဲ့ပေမဲ့ သက်ရှည်ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့သတင်းကို မကြားရသေးဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာက သက်ရှည်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက ဒီမြေအောက်နန်းတော်ထဲမှာ ရှိနေနိုင်တယ်။ မင်းတို့တွေ မဝင်နဲ့၊ ငါပဲ အရင်ဝင်ပြီး စုံစမ်းလိုက်မယ်”
ဟုန်ရီက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့ အတူတူသွားကြမယ်”
မြွေနယ့်နယ့်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ဟုန်ရီ၏ စကားကို သဘောတူလိုက်သည်။
“ထို့ပါယဲ့၊ မင်းတစ်ယောက်တည်း အစွမ်းထက်တယ်ဆိုပေမဲ့ အထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်မလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး။ ငါတို့သုံးယောက်သာ အတူတူဝင်ကြမယ်ဆိုရင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဂရုစိုက်ပေးလို့ ရလိမ့်မယ်”
ထို့ပါယဲ့က ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုလည်း ကောင်းပြီလေ”
ထို့နောက် ရှဲ့ကျီနယ့်က ရွှေစပါးအုံးမျိုးနွယ်စုမှ လူများကို မြေအောက်နန်းတော်၏ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြည့်ရန် ညွှန်ကြားထားသည်။ နတ်ဆိုးဘုရင်သုံးပါးစလုံးက မြေအောက်နန်းတော်ထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားခဲ့သည်။ မြေအောက်နန်းတော် တစ်ခုလုံး မှောင်မည်းနေပြီး လက်ချောင်းများကိုပင် မမြင်ရပေ။ သို့သော်လည်း အဆုံးမဲ့အမှောင်ထုက နတ်ဆိုးသုံးပါးအတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။
မြေအောက်နန်းတော်ထဲသို့ သူတို့သည် ဘယ်လောက်ကြာအောင် လျှောက်ခဲ့ရမှန်း မသိပေ။ သို့သော် အတွင်းပိုင်းမှ အလွန်ပြင်းထန်သော သွေးနံ့များ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
မြေအောက်နန်းတော်၏ အတွင်းပိုင်းမှ တိုက်ခတ်လာသော ပြင်းထန်သော လေနီကြမ်းနှင့်အတူ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များကလည်း ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ထို့ပါယဲ့၏မျက်နှာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“အန္တရာယ်ရှိတယ်၊ မြန်မြန် နောက်ဆုတ်ကြ”
မဆိုင်းမတွပင် သူက ဟုန်ရီနှင့် ရှဲ့ကျီနယ့်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲယူပြီး ပြန်လှည့်ထွက်ပြေးလာခဲ့သည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို မြေအောက်နန်းတော်၏ အတွင်းပိုင်းမှ အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အလွန်ပါးလွှာသော အနက်ရောင်မျဉ်းကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်းပဲ ထို့ပါယဲ့၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။
“ဝေါ့…”
‘ဝေါ့’ဟူသော အသံနှင့်အတူ ထို့ပါယဲ့တစ်ယောက် သွေးတစ်လုတ် အန်လိုက်ပြီး ဟုန်ရီနှင့် ရှဲ့ကျီနယ့်တို့ကလည်း မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးဘုရင် သုံးပါးစလုံး အလွန်ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားသည်။
*ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ*
ထို့ပါယဲ့သည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် နတ်ဆိုးဘုရင်သာဖြစ်သော်လည်း သူသည် အင်မော်တယ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အလွန်အစွမ်းထက်ကြောင်း သိရပေမည်။ ရွှေစပါးအုံးမျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း စွမ်းအားကပင် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ထိခိုက်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် ယခုမူ အနက်ရောင် အလင်းတန်းလေးတစ်ခုက သူ၏အင်မော်တယ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။
“ရှပ်… ရှပ်… ရှပ်… ရှပ်…”
မှောင်မည်းသော မြေအောက်နန်းတော်သည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်သုံးပါး၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ဖြတ်နင်းသွားသကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ခြေသံများ ကြားလိုက်ရသည်။ ထိုခြေသံကြောင့် သူတို့လည်း အလွန်မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားသည် အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲနိုင်မည့်အလား ဖြစ်နေတော့သည်။
ထို့ပါယဲ့က အံကြိတ်ပြီး ရင်ဘတ်ကို ညာလက်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလိုက်သည်။ ရှဲ့ကျီနယ့်နှင့် ဟုန်ရီတို့ကတော့ ထို့ပါယဲ့လောက် မသန်မာကြပေ။ ဤအခိုက် နတ်ဆိုးဘုရင်နှစ်ပါး၏ မျက်နှာ၌ သွေးများမရှိတော့ဘဲ သူတို့၏ ဒွါရခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများထွက်ကျနေပြီး သူတို့၏ အသက်ဓာတ်များကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်နေသည်။ သူတို့က အချိန်မရွေး သေဆုံးနိုင်တော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ရှဲ့ကျီနယ့်က အားအင်ချိနဲ့သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ထို့ပါယဲ့…၊ မင်းအမှန် ပြေးတော့။ ငါတို့ရဲ့ တာဝန်ကို မင်းကိုပဲ လွှဲလိုက်ပြီ”
ဟုန်ရီက စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ရှဲ့ကျီနယ့် ပြောတာမှန်တယ်၊ အမြန်ထွက်ပြေးတော့။ ငါတို့ရဲ့ နှလုံးသားတွေက ကွဲကြေနေပြီ။ ငါတို့ သေချာပေါက် သေရတော့မယ်။ ဒါပေမဲ့ သခင့်ကို ဘယ်တော့မှ ထပ်မတွေ့ရတော့မှာတော့ တကယ့်ကို ဝမ်းနည်းစရာပဲ။ သခင့်မှာ မင်းတို့အားလုံးကို ကယ်တင်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိရမယ်။ မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြစို့”
ထို့ပါယဲ့က အံကြိတ်ပြီး နှလုံးသားမှ နာကျင်မှုကို တောင့်ခံလိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာက အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကောင်းနေပြီး နဖူးပေါ်ရှိ သွေးပြန်ကြောများက ထောင်တက်နေသည်။ သူသည် ရှဲ့ကျီနယ့်နှင့် ဟုန်ရီကို ဖမ်းဆုပ်ကာ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးလာခဲ့သည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို မြေအောက်နန်းတော်ရှိ ခြေသံများက ရပ်တန့်သွားပြီး အရိပ်တစ်ခုက ထို့ပါယဲ့၊ ဟုန်ရီနှင့် ရှဲ့ကျီနယ့်တို့ ရှေ့၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။ အမှောင်ထုထဲ၌ သူ၏မျက်နှာကို မမြင်ရပေ။ မှောင်မည်းသော မြေအောက်နန်းတော်ကြီးတစ်ခုသည် အလွန်တိတ်ဆိတ်နေပြီး သေမင်းတမန်အလား တူနေသည်။ မည်သည့်အသံမှကိုပင် မကြားရဘဲ အလွန်တိတ်ဆိတ်သော ငရဲခန်းတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။
ထို့ပါယဲ့၏ မျက်နှာက အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။ သူသည် ဤနေရာ၌ ရပ်လိုက်ပြီး အမှောင်ထုနှင့် ပေါင်းစပ်နေသော အရှေ့မှ အရိပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် မကြုံစဖူးသော အလွန်သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ရုတ်တရက် ထိုအရိပ်က လှုပ်ရှားလာပြီး ၎င်းသည် ဖြည်းဖြည်းလေးနှင့် အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး အားကောင်းသော ခြေလှမ်းများဖြင့် အမှောင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့အတူ အဆုံးမရှိသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
တဖြည်းဖြည်း သူ၏ပုံရိပ်က နတ်ဆိုးဘုရင်သုံးပါး၏ ရှေ့၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့ပါယဲ့၊ ဟုန်ရီနှင့် ရှဲ့ကျီနယ့်တို့က ဤသေမင်းတမန်မြေအောက်နန်းတော်ရှိ ချဉ်းကပ်လာသောသူကိုကြည့်ရင်း အသက်ရှူမှားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ငါတို့အားလုံး သေတော့မှာလား”
ထိုအခိုက် ထိုအရိပ်က နတ်ဆိုးဘုရင်သုံးပါးရှေ့သို့ ရောက်လာသောအခါ နတ်ဆိုးဘုရင်သုံးပါးက ထိုသူ၏မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် သူ၏မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နတ်ဆိုးဘုရင်သုံးပါးစလုံး၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားသည်။
“ဒါ... လုံးဝ.... မဖြစ်နိုင်ဘူး...”