အခန်း ၁၄၀

အခန်း (၁၄၀)ခြိမ်းခြောက်ခြင်း

“မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဘာလို့ စကားမပြောကြတော့တာလဲ”

ချမ်ချန်ကန်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

*သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အငွေ့အသက်လား*

သူသည် သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက် မရှိသော်လည်း ‘အမှတ်ပြည့် အထူးလုပ်ဆောင်ချက်’ ဆိုသည့် စွမ်းအားရှိပေသည်။ စိတ်ကူးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချမ်ချန်ကန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကောင်းကင်ဘုံဝါးမျိုခြင်း အင်မော်တယ်သူတော်စင်ထက်ပင် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအငွေ့အသက်များသည် တားဆီး၍ မရသော ရေစီးကြောင်းကြီးကဲ့သို့ တောင်တန်းကြီးများကို ဖြိုခွဲမည့် လှိုင်းလုံးကြီးများသကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းလာတော့သည်။ တာအိုကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ အင်မော်တယ်သူတော်စင်၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် ပျက်ယွင်းသွားပြီး ထိုဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ရသည်။

သူ၏အမူအရာက အလွန်တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။ ချမ်ချန်ကန်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်က အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလွန်းပေသည်။

လူပေါင်းမည်မျှလောက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးမှ ဤမျှ ပြင်းထန်သော အငွေ့အသက်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း။ သူသည် တာအိုကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း၊ အသူရာသတ်ဖြတ်ခြင်းတာအိုပေါ်တွင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူစုဆောင်းထားသည့် အငွေ့အသက်မှာ ဤလူနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။

*သောက်ကျိုးနည်း... ဒီလိုသေးငယ်နေတဲ့ ကျူးရှိူ့တိုက်ကြီးမှာ ဘာလို့ ဒီလိုလူမျိုးက ရှိနေရတာလဲ။*

တာအိုကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ အင်မော်တယ်သူတော်စင်၏ ရင်ထဲ၌ အလွန်လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လူငယ်လေးအား စကားလှမ်းပြောလိုက်သည်။

“အသူရာနတ်ဆိုးသားတော်... ဒီလူက အရမ်းကို လေးနက်ပြီး ခန့်မှန်းလို့မရတဲ့သူပဲ။ သတိလက်မလွတ်မနေနဲ့၊ ငါတောင် သူ့ရဲ့ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ဘူး”

အသူရာနတ်ဆိုးသားတော်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ယုံကြည်ချက်ရှိသော အပြုံးက တစ်ခဏချင်းပဲ အေးခဲသွားတော့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံဝါးမျိုခြင်း အင်မော်တယ်အရှင်၏ စကားကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံဝါးမျိုခြင်း အင်မော်တယ်အရှင်သည် အသူရာအင်မော်တယ်နယ်မြေမှ သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာပြီး တာအိုကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် အလွန်ပင် အစွမ်းထက်သူဖြစ်ကြောင်း သိထားရပေမည်။ သာမန်အင်မော်တယ်သူတော်စင်များပင်လျှင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ သို့သော် ထိုသူက မိမိကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချသည့်စကားမျိုး ပြောထွက်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမထင်ထားပေ။ အသူရာနတ်ဆိုးသားတော်၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး လေးလံသွားတော့သည်။

“အင်မော်တယ်သူတော်စင်...မင်း သူ့ကို မတိုက်ရသေးဘူးလေ။ ဘာလို့ မယှဉ်နိုင်ဘူးလို့ ပြောနေရတာလဲ”

“ဒီသတ်ဖြတ်လိုစိတ်က ပင်လယ်လို ကျယ်ပြန့်လွန်းတယ်။ အသူရာအင်မော်တယ်နယ်မြေမှာတောင် ဒီလိုမျိုး ငါ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးဘူး”

ထိုစကားကြောင့် အသူရာနတ်ဆိုးသားတော်၏ စိတ်ထဲ၌ လေးလံသွားတော့သည်။ သူသည် ချမ်ချန်ကန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ယခင်က သူထင်ထားသလို အပေါ်ယံလူစားမျိုး မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် လေးနက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရပေသည်။ အောက်ဘုံတွင် အင်မော်တယ်များကို လက်ဖဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ချေမှုန်းနိုင်သူမှာ မည်ကဲ့သို့သော သာမန်လူ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ကျူးရှိူ့ပွဲတော်အတွင်းရှိ မရေတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများက ယခင်က မမြင်ဖူးသော အသူရာနတ်ဆိုးသားတော်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံဝါးမျိုခြင်း အင်မော်တယ်သူတော်စင်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ချမ်ချန်ကန်းကမူ သူတို့ကို တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်တည်းဖြင့် ကျူးရှိူ့ပွဲတော်အတွင်းရှိ လူများကို သတ်ဖြတ်မည်ဟု ပြောခြင်းက အလွန်အမင်း မောက်မာလွန်းလှပေသည်။

ချမ်ချန်ကန်းကမူ သူတို့တွင် ထိုမျှ စွမ်းအားရှိလောက်မည်ဟု မထင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက်တည်းနဲ့ မင်းတို့က တော်တော်လေး သတ္တိရှိပြီး ဒီကျူးရှိူ့ပွဲတော်ကြီးမှာ လာရောက် ရိုင်းပျရဲတာပဲ။ မင်းတို့က တကယ်ပဲ အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီ ထင်တယ်”

ထို့သို့ပြောပြီးနောက် ချမ်ချန်ကန်းက ချက်ချင်းပဲ “အမှတ်ပြည့်အထူးလုပ်ဆောင်ချက်”ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူသာ ခြိမ်းခြောက်လိုပါက ဤစွမ်းရည်မှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပေသည်။

ဝုန်း…

ချမ်ချန်ကန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ငုပ်လျှိုးနေသော မီးတောက်တစ်ခု ပေါက်ကွဲလာသကဲ့သို့ အဆုံးမရှိသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ခမ်းနားထည်ဝါသော သတ်ဖြတ်လိုသည့်ဆန္ဒက ကျူးရှိူ့ပွဲတော်တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားကာ အသူရာနတ်ဆိုးသားတော်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံဝါးမျိုခြင်း အင်မော်တယ်သူတော်စင် အပါအဝင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး အနီရင့်ရောင်ဖြစ်သွားပြီး သူတို့အကုန်လုံး ငရဲတွင်းထဲသို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြတော့သည်။

ကျင့်ကြံသူပေါင်းများစွာကလည်း အသက်ရှူမှားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

*ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မျိုး ရှိနေရင် စီနီယာက လူဘယ်လောက်တောင် သတ်ခဲ့ရမလဲ။*

မရေတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများက ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။ ဤထုတ်လွှတ်လိုက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့်ပင် သူတို့ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

*ဒါက စီနီယာ စလိုက်တာနဲ့ ပေါက်ကွဲထွက်လာတဲ့ စွမ်းအားတွေလား။ ရှိသမျှ လူအကုန်လုံး သေသွားမှာကို စိုးရိမ်မိတယ်။*

အထူးသဖြင့် အသူရာနတ်ဆိုးသားတော်နှင့် အင်မော်တယ်သူတော်စင်တို့က အသူရာနယ်မြေမှ လာကြသူများဖြစ်ပြီး ဤအငွေ့အသက်ပေါ်၌ သိသိသာသာ ပို၍ခံစားနေရပေသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အေးစက်လာပြီး သူတို့၏စိတ်ဝိညာဉ်များမှာ တုန်ယင်လာကာ မျက်နှာများမှာ ပြာနှမ်းကုန်တော့သည်။

သူတို့၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က ပြောနေသည်မှာ ချမ်ချန်ကန်းသာ သူတို့ကို သတ်ချင်သည်ဆိုပါက ချက်ချင်းပဲ သတ်နိုင်သည်ဟူ၍ပင် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး အဆုံးမရှိသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က တကယ့်ကို အကောင်းဆုံး သက်သေပင်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံဝါးမျိုခြင်း အင်မော်တယ်သူတော်စင်အရှင်က တဆတ်ဆတ်တုန်နေပြီး အသူရာနတ်ဆိုးသားတော်ထံ အသံလွှင့်ကာ သတိပေးလိုက်သည်။

“နတ်ဆိုးသားတော်...၊ ဒီလူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ငါ တကယ့်ကို နားမလည်နိုင်ဘူး။ ငါတို့ လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ဘူး။ ကျူးရှိူ့ဒယ်စောက်ကို လုယူမယ့်ကိစ္စကို နောက်မှ ပြန်စဉ်းစားတာ ကောင်းလိမ့်မယ်”

အသူရာနတ်ဆိုးသားတော်၏နဖူးမှ ချွေးစေးများ ထွက်လာပြီး ခြေထောက်များကလည်း တုန်ယင်နေကာ ဒူးထောက်လုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ချမ်ချန်ကန်းသည် သူတို့၏ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ်သွားသည်။ အရာအားလုံးက သူ့အစီအစဉ်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။ “အမှတ်ပြည့်အထူးလုပ်ဆောင်ချက်ကို” အားကိုးရုံနှင့် ဤလူနှစ်ယောက်ကို ထိရောက်သော ခြိမ်းခြောက်မှု ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။ “ဤအမှတ်ပြည့် အထူးလုပ်ဆောင်ချက်”သည် ချမ်ချန်ကန်းအတွက် အလွန်အသုံးဝင်ပေသည်။

*ဒါက ဒီလို အလုပ်လုပ်တာပဲ*

ထို့နောက် ချမ်ချန်ကန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို ပို၍ပြင်းထန်အောင် ဖန်တီးကာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

“ဘာလို့ မင်းတို့နှစ်ယောက် စကားမပြောကြတော့တာလဲ။ မင်းတို့က ဒီအရှင်ကို အထင်သေးတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဒီအရှင်မှာ မင်းတို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား”