အခန်း ၁၇၂

အခန်း (၁၇၂)ပေါင်အာ၊ သူ့ကို သတ်လိုက်

ဤမျှသန်မာသောသူ၊ ကျင့်စဉ်စွမ်းအင်က ခန့်မှန်းရခက်ပြီး အောက်ဘုံတွင် ပုန်းကွယ်နေသည်။

အင်မော်တယ်စစ်သူကြီး ဆယ့်နှစ်ပါးစလုံး သူ့လက်ထဲတွင် အဖြစ်ဆိုးနှင့် သေဆုံးသွားရသည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။

မြင့်မြတ်အင်မော်တယ်ဓား၏ အငွေ့အသက်ကို သူအာရုံခံမိပြီးဖြစ်၏။

ဤသည်ကား သူ၏ မူလဓားဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် ၎င်း၏ အငွေ့အသက်က အလွန် စိမ်းသက်နေပြီး အောက်ဘုံမှ ပုရွက်ဆိတ်များ၏ သန့်စင်မှုကို ခံလိုက်ရလေပြီ။

ကျက်သရေမရှိလိုက်တာ။

အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှုများရှိနေပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထကြွလာ၏။

“စီနီယာ... ဤလူက ရွှယ်ဝူအင်မော်တယ်နယ်မြေက အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်ပဲ... လမ်းမှာ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ခံရတယ်... စီနီယာရဲ့ ကူညီမှုကြောင့် ကျွန်မရဲ့ ကျင့်စဉ်စွမ်းအင် တိုးတက်လာလို့သာပေါ့... မဟုတ်ရင် သူ့လက်ထဲမှာ ကျွန်မ သေနေလောက်ပြီ...”

အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်ကို ပိုင်ယွဲ့ သိထား၏။

အင်မော်တယ်အရှင်သခင် သတ္တမအဆင့် ကျင့်ကြံမှုဆိုသည်မှာ အင်မော်တယ်အရှင်သခင်အဆင့်တွင် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် မိန်နျင်က အင်မော်တယ်အရှင်သခင် ဆဋ္ဌမအဆင့် ကျင့်ကြံမှုသာရှိ၏။

ယုတ္တိအရဆိုလျှင် မိန်နျင်က ဤအင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝမဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း သူမရှေ့ရှိမြင်ကွင်းက သူမ၏ အသိဉာဏ်ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

မိန်နျင်က အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်ကို တကယ်ကြီး ဖမ်းဆီးလာနိုင်ခဲ့၏။

ဤသည်ကား မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။

မိန်နျင်၏ စကားကိုကြားသောအခါ ချမ်ချန်ကန်းက အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။

ကူချင်ကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသော အရှက်ကွဲနေသည့် အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်၏။

လွန်ခဲ့သည့်အချိန်အချို့က သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေခဲ့သော အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်မှာ ဤလူဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မည်သို့မျှ တွေးထင်မထားခဲ့ပေ။

“ဒီလူလား...”

မိန်နျင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ဟုတ်ပါတယ် စီနီယာ... တကယ်ပဲ သူပါ...”

“ငါ့ကိုလွှတ်စမ်း... ခွေးမ... ပုပ်စော်နံတဲ့ကောင်မ...”

အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်က ဆဲ‌ဆို၍ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်လိုက်သည်။

သေရတော့မည့်အချိန်တွင်ပင် သူက မာနကြီးနေဆဲဖြစ်၏။

မိန်နျင်၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သွားပြီး အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်ကို သင်ခန်းစာပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

“မိန်နျင်... သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါ...”

ချမ်ချန်ကန်းက ရုတ်တရက် စကားဆိုလိုက်၏။

သူ့ရှေ့ရှိ အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်နှင့်ပတ်သက်၍ သူ အလွန်သိချင်နေမိသည်။

ဤလူက သူ၏ ရန်သူဖြစ်၏။

ယုတ္တိအရဆိုရလျှင် ဤအင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်က ရွှယ်ဝူအင်မော်တယ်နယ်မြေတွင် ပေါ်လာသင့်သော်လည်း ကျူးရှို့တိုက်ကြီးတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူ့ရှေ့တွင်ပင် အဖမ်းခံလိုက်ရသေး၏။

ဤအရာအားလုံးက သူ့အတွက်လား။

သူ့ကို ဤနေရာတွင်သတ်ချင်၍လား။

သို့မဟုတ် တာအိုအစောင့်အရှောက် ဖြစ်ခြင်းကြောင့်များလား။

ဤသည်က ချမ်ချန်ကန်း သိချင်နေသော အရာပင်ဖြစ်သည်။

ချမ်ချန်ကန်း၏စကားကို ကြားသောအခါ မိန်နျင်က လုံးဝ မငြင်းဆန်ဘဲ အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်ကို တကယ် လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ကူချင်ကြိုးများ ပြေကျသွားသည်နှင့် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်က လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမနေပေ။

တစ်မုဟုတ်ချင်းပင် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်က အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွား၏။

မိန်နျင်၏ မျက်နှာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤအခိုက်တွင် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်က ထွက်ပြေးနေလေပြီ။

သက်စောင့်စွမ်းအင်များကို မီးရှို့၍ ပြေးနေသဖြင့် သူမပင်လျှင် ဤအခိုက်တွင် လိုက်မီရန် ခက်ခဲလှ၏။

အကယ်၍ အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်သာ တကယ် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပါက မိန်နျင်အပြစ်ဖြစ်သွားမည်။

အလွန်ကြီးမားသော စော်ကားမှုပင်ဖြစ်သည်။

“ထွက်ပြေးဖို့ မကြိုးစားနဲ့...”

မိန်နျင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လိုက်ဖမ်းရန် ပြင်လိုက်၏။

သို့သော်လည်း ချမ်ချန်ကန်းက သူမကို တားလိုက်သည်။

ချမ်ချန်ကန်း၏ မျက်လုံးများက ဂရုမစိုက်သည့်အလား အလွန်တည်ငြိမ်နေ၏။

အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင် ထွက်ပြေးသွားသည်ကို ကြည့်နေသော်လည်း သူက စိတ်ထဲမထားပေ။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ပြိုင်ဘက်ကင်းနယ်မြေထဲတွင် ဤအင်မော်တယ်အရှင်သခင် ထွက်ပြေးချင်သည်မှာ သေချာပေါက် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလော။

စိတ်အာရုံတစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် အာဏာရှင်ဆန်သော စွမ်းအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်ကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအား လှိုင်းဂယက်များကြောင့် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်မှာ ရွေ့လျားရန်ပင် ခက်ခဲသွားပြီး အကျဉ်းချခံလိုက်ရ၏။

လုံးဝ လှုပ်မရတော့ပေ။

ဤအခြေအနေက အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်၏ စိတ်ကူးထားသည်ထက် လုံးဝ ကျော်လွန်နေသည်။

သူ့ကို အမှန်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေ၏။ ဤသည်ကား မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။

သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ပေ။

သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်ကို မီးရှို့လိုက်လျှင်ပင် ဤဖေးရှန်းတောင်မှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန်ဆိုသည်မှာ ဤသည်က လုံးဝမဖြစ်နိုင်သောကိစ္စပင်ဖြစ်ချေသည်။

ချမ်ချန်ကန်း၏ မျက်လုံးများက ဂရုမစိုက်သည့်အလား အေးစက်နေ၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ထွက်ပြေးသည်နှင့်တပြိုင်နက် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသည်။

“အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်... ဒီအရှင်ရဲ့လက်ထဲကနေ မင်း ထွက်ပြေးချင်သေးတယ်ဆိုတာ အရမ်း စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းနေပြီ...”

ချမ်ချန်ကန်း၏ အေးစက်သော စကားများကြောင့် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်၏ မျက်နှာက အလွန်ကြည့်ရဆိုးသွား၏။

ဤအခိုက်တွင် သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။

ခြုံပြောရလျှင် ချမ်ချန်ကန်း၏စွမ်းအားက အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်၏ စိတ်ကူးထက်ပင် ကျော်လွန်နေလေပြီ။

“မင်းက အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်နေမယ်လို့ မထင်ထားဘူး...”

ချမ်ချန်ကန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“ဟွန့်... အဲ့ဒီတော့ဘာဖြစ်လဲ...”

အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း ဟန်လုပ်၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချမ်ချန်ကန်းက အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်ကို ပြန်မဖြေဘဲ အေးစက်စက်နှင့် ဂရုမစိုက်သော အကြည့်ဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေ၏။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ဤအထက်ဘုံမှ ရန်သူက ချမ်ချန်ကန်းကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စေသည်။

ခမ်းနားကြီးကျယ်သော အင်မော်တယ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဟုထင်ခဲ့မိသည်။

ယခုတော့ အကျဉ်းသားတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေ၏။

ယခု အခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ ဒီလောက်သာရှိပေသည်။

“ပေါင်အာ...”

ကျင့်ကြံနေသော လင်းပေါင်အာက ချမ်ချန်ကန်း၏ ခေါ်သံကို ကြားသောအခါ ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ချမ်ချန်ကန်းထံသို့ လာခဲ့၏။

“ဆရာ... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ...”

လင်းပေါင်အာက အလွန်သိချင်နေပြီး ချမ်ချန်ကန်းက သူမကို အဘယ်ကြောင့် ခေါ်သည်ကို စဉ်းစားမရဖြစ်နေသည်။

“မြင့်မြတ်အင်မော်တယ်ဓားရော...”

လင်းပေါင်အာက မြင့်မြတ်အင်မော်တယ် ဓားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ သူမ၏ တောက်ပကြည်လင်သော မျက်လုံးများက ပို၍ပင် သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေပြီး ချမ်ချန်ကန်း ဘာလုပ်မည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေ၏။

“ပေါင်အာ... မင်းရှေ့ကလူကိုသိလား...”

လင်းပေါင်အာက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ချမ်ချန်ကန်းက ပြောလိုက်၏။

“သူက မြင့်မြတ်အင်မော်တယ်ဓားရဲ့ သခင်... ရွှယ်ဝူအင်မော်တယ်နယ်မြေက အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်ပဲ...”

ဤစကားထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လင်းပေါင်အာလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူမရှေ့ရှိ အရှက်ကွဲနေသော အမျိုးသားက မြင့်မြတ်အင်မော်တယ်ဓား၏သခင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ဤသည်က ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိချေ။

အင်မော်တယ်အရှင်သခင်သိုင်းသူတော်စင်က စကားမပြောဘဲ ချမ်ချန်ကန်းကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေ၏။

ဤချမ့်ချန်ကန်း ဘာလုပ်ချင်သည်ကို သူ မသိပေ။

“ပေါင်အာ... ဒီရက်ပိုင်း မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှု ဘယ်လိုနေလဲ...”

ချမ်ချန်ကန်းက မေးလိုက်သည်။

လင်းပေါင်အာက တည်ကြည်လေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ဆရာ... တပည့်က ကြိုးစားပြီး ကျင့်ကြံနေပါတယ်... အခုဆိုရင် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် ဒုတိယအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး အရင်ကထက် ပိုသန်မာလာပါပြီ...”

“အရမ်းကောင်းတယ်...”

ချမ်ချန်ကန်းက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ပေါင်အာ... သူ့ကို သတ်လိုက်...”

ချမ်ချန်ကန်းက လင်းပေါင်အာကို ပြောလိုက်သည်။