အခန်း ၁၈၂

အခန်း (၁၈၂) ကတုံးလေး၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်

ဗောဓိပင်အောက်တွင် ကတုံးလေးက မြေကြီးပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် သူ၏ ပါးစပ်မှ ဗုဒ္ဓကျမ်းစာများကို ရွတ်ဆိုနေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အင်မော်တယ်စွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူနေ၏။

အင်မော်တယ်စွမ်းအင်တစ်ခုစီတိုင်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

လင်းပေါင်အာက ဘေးနားတွင်ရှိနေပြီး အလွန် သတိထားနေ၏။

ထို့အပြင် သိချင်စိတ်လည်းရှိနေသည်။

ဤကတုံးလေးက ဘယ်သူများလဲ။

ဤအချိန်၌ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်က ပြိုကျသွားပြီး ချမ်ချန်ကန်း ပြန်ရောက်လာ၏။

လင်းပေါင်အာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ဆရာ... ဆရာ ပြန်ရောက်လာပြီလား...”

ချမ်ချန်ကန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူက ကတုံးလေးကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

“အဲဒီအသားလုံးထဲကအရာက ဒါလား...”

လင်းပေါင်အာက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ဟုတ်ပါတယ်ဆရာ..”

ဤအချိန်၌ ကတုံးလေးက ဗုဒ္ဓကျမ်းစာများ ရွတ်ဆိုနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများဖွင့်ကာ ချမ်ချန်ကန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏လက်ထဲတွင် ဗားဂျရာနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းတုတ်က ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကတုံးလေးထံမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ချမ်ချန်ကန်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ချမ်ချန်ကန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ မြင့်တက်သွား၏။

သူ့ရှေ့ရှိ ကတုံးလေးက ဘယ်သူလဲဆိုတာကို သူ မသိပေမဲ့ အကယ်၍ သူ့ကိုဆန့်ကျင်မည် ဆိုပါက ချမ်ချန်ကန်းက သူ့ကို မည်သည့် ညှာတာမှုမျှ ပြသမည် မဟုတ်ပေ။

“မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်တာလား...”

ကတုံးလေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ငါ့ကို သတ်နိုင်လို့လား...”

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယခုလေးတင် ချမ်ချန်ကန်းက ကောင်းကင်အင်မော်တယ်တစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။

ထို့နောက် ဗားဂျရာနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းတုတ်က ကတုံးလေး၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်။

ဤကတုံးလေးက ယခင်က သေဆုံးသွားသော ဆရာတော်နှင့် ပတ်သက်မှုရှိနေသေးသည့်ပုံ ပေါက်၏။

ဤအချိန်၌ ကတုံးလေး ဗားဂျရာနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းတုတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး မည်သည့် အပိုစကားမျှ မပြောဘဲ ချမ်ချန်ကန်းကို သတ်ဖြတ်ရန် ပြေးဝင်လာသည်။

သူ့ထံတွင် ဗုဒ္ဓနှင့်တာအိုလက်နက် ရှိနေသော်လည်း သူက ဤလက်နက်၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ဖော်ထုတ်နိုင်၏။

သို့သော် ပြိုင်ဘက်ကင်းနယ်မြေထဲတွင် သူက ချမ်ချန်ကန်းကို သတ်ချင်နေသည်။

သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ချမ်ချန်ကန်းက ဤကတုံးလေးကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်၏။

တစ်မုဟုတ်ချင်းပင် ကတုံးလေး၏ စိတ်ထဲတွင် သတိပေးချက် လက္ခဏာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရုတ်တရက် နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ အဆုံးအစမဲ့သော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

သူ၏မျက်နှာကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ အလွန် ဖြူဖျော့နေပြီး သူ၏အမူအရာက အလွန် တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။

အန္တရာယ်ရှိသော တစ်စုံတစ်ရာကို သဘာဝအလျောက် သတိပြုမိသွားသည့်အလားပင်။

“သင် ဘယ်သူလဲ...”

ကတုံးလေးက အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်၏။

ယခုလေးတင် သူက ခံစားချက်တစ်ခု ရလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ရှေ့သို့ ခြေတစ်ဝက်လှမ်း၍ ချမ်ချန်ကန်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်မည်ဆိုပါက သူ သေချာပေါက် သေရမည်ဖြစ်၏။

သေချာပေါက် သေရမည့်သူက သူသာ ဖြစ်၏။

ထိုအမှန်တရားကို သူ မယုံကြည်နိုင်သော်လည်း ယခုလေးတင်က တကယ်ကို ထိုကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး ခံစားလိုက်ရသည်။

ချမ်ချန်ကန်းက ကတုံးလေးကို ဖြည်းညင်းစွာ ကြည့်လိုက်၏။

“ငါက ဖေးရှန်းတောင်ရဲ့သခင်ပဲ... မင်းကရော... မင်းကဘယ်သူလဲ...”

“မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်တယ်ဆိုတော့... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ အသတ်ခံရဖို့ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးဘူးနဲ့ တူတယ်...”

လင်းပေါင်အာ၏ မျက်နှာက ကြည့်ရဆိုးနေ၏။

ကတုံးလေးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဓားသတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ အပျက်အစီးဓားစွမ်းအင်များက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံထားသည်။

“အပျက်အစီးဓားခန္ဓာ...”

ကတုံးလေးက လင်းပေါင်အာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အပျက်အစီး ဓားစွမ်းအင်များကို ခံစားမိပြီး အလွန် အံ့အားသင့်သွား၏။

သေးငယ်သော အောက်ဘုံတွင် ဤကဲ့သို့ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံမျိုး မည်သို့ပေါ်လာနိုင်သနည်း။

ကတုံးလေး၏ မျက်နှာက မှောင်မိုက်လိုက်၊ လင်းလက်လိုက် ဖြစ်နေ၏။

ရုတ်တရက် သူ့လက်ထဲရှိ ရွှေရောင်တုတ်တံက ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းတစ်ခုကို လွှင့်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုဗုဒ္ဓအလင်းတန်းက ကတုံးလေး၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

ကတုံးလေး၏ စိတ်ထဲတွင် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဤမြင်ကွင်းက ချမ်ချန်ကန်းက ရဟန်းအနန္တကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည့် မြင်ကွင်းအတိအကျပင်ဖြစ်၏။

ကတုံးလေး၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွား၏။

ရဟန်းအနန္တက မူလက တာအိုအစောင့်အရှောက် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ဗားဂျရာနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းတုတ်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် ကောင်းကင်အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ စွမ်းအားကိုပင် ပိုင်ဆိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့ရှေ့ရှိ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်လေးက အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။

စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ပြီး ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်သည့်ပုံ ပေါက်နေ၏။

*အရမ်းဒေါသထွက်စရာကောင်းတယ်*

ဗားဂျရာနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းတုတ်က အဘယ်ကြောင့် ယခုမှဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို သူ့ကို ပြောပြရသနည်း။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူက ခုနက အလျင်စလို ပြေးမဝင်ခဲ့ပေ။

မဟုတ်လျှင် သူ သေချာပေါက် သေရမည် ဖြစ်၏။

ချမ်ချန်ကန်း၏ စွမ်းအားကိုသိပြီးနောက် ဤကတုံးလေးက ချမ်ချန်ကန်းကို ထပ်မံ ထိရန် ဘယ်သောအခါမှ ဝံ့ရဲမည် မဟုတ်တော့ပေ။

ဗုဒ္ဓပုံစံများ ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဗားဂျရာနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းတုတ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူက လက်အုပ်ချီလျက်

“အမိတ္တဘ... တာအိုရောင်းရင်း... ခုနက ဖြစ်ခဲ့တာတွေက နားလည်မှုလွဲတာ သက်သက်ပါ...”

ရုတ်တရက် မျက်နှာပြောင်းသွားခြင်း။

ချမ်ချန်ကန်းရော လင်းပေါင်အာပါ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“နားလည်မှုလွဲတာလား...”

ချမ်ချန်ကန်းက ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်၏။

“ခုနက မင်း ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာလေ...”

“တာအိုရောင်းရင်း... အဲဒါက တကယ့်ကို နားလည်မှုလွဲတာပါ... ဒါပေမဲ့ ကိုယ်တော်က နာကြည်းမှုတွေကြောင့် မျက်စိကန်းသွားခဲ့တာပါ။ တာအိုရောင်းရင်းကို တောင်းပန်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်...”

“နာကြည်းမှု...”

ကတုံးလေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ဟုတ်ပါတယ်...ကိုယ်တော်နာမည်က ဝူမင်ပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းသုံးသောင်းက ရှမီအင်မော်တယ်နယ်မြေရဲ့ အရှင်သခင်ပါ။ ဒီလောကမှာ ဓာတ်တော်နဲ့ လူဝင်စားခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဓာတ်တော်တွေထဲမှာ နာကြည်းမှု အနည်းငယ် စွန်းထင်းနေခဲ့တယ်...”

“အဲဒီနာကြည်းမှုက ကိုယ်တော်က တာအိုရောင်းရင်းကို သတ်လိုက်မှပဲ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်မှာပါ...”

ဝူမင်၏စကားကို ကြားသောအခါ ချမ်ချန်ကန်းက အံ့အားသင့်သွား၏။

ရှမီအင်မော်တယ်နယ်မြေ၏ အရှင်သခင်။

ဆိုလိုတာက သူ့ရှေ့ရှိကတုံးလေး၏ နောက်ခံက သာမန်မဟုတ်ပေ။

“အဲဒီနာကြည်းမှုက ဒီဓာတ်တော်ရဲ့ ပိုင်ရှင်က ချန်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်...”

ချမ်ချန်ကန်းက ခန့်မှန်းလိုက်၏။

ထိုအချိန်က ဗုဒ္ဓသားတော်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန္ဒအလျောက် လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သော်လည်း ချမ်ချန်ကန်း၏ အထူးပြုလုပ်ချက် အမှတ်ပြည့်ကြောင့် လုံးဝ ခြိမ်းခြောက်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ချမ်ချန်ကန်းအပေါ် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေမည်မှာ သေချာ၏။

သူသေပြီးနောက်မှာတောင် သူ့ကို သတ်ချင်နေသေးသည်။

ဤသည်က ချမ်ချန်ကန်း ဘယ်သောအခါကမှ မတွေးမိခဲ့သောအရာပင်ဖြစ်၏။

ချမ်ချန်ကန်းက ဝူမင်(အမည်မဲ့)ကို ကြည့်လိုက်၏။

“ဒါဆို မင်းက အဲဒီကိုယ်တော်နဲ့ ဘာမှမပတ်သက်ဘူးပေါ့...”

“အတိအကျပါပဲ...”

ဝူမင်က ယခုအခါ အလွန်ကြောက်ရွံ့နေ၏။

အထူးသဖြင့် သူ့ရှေ့ရှိ ချမ်ချန်ကန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို သိပြီးနောက်တွင်ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဤအောက်ဘုံတွင် ပေါ်လာခြင်းက သူ့ကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင်ဖြစ်စေ၏။

ယုတ္တိအရဆိုရလျှင် အောက်ဘုံများက ဤကဲ့သို့ ထိတ်လန့်ဖွယ် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို လုံးဝခံနိုင်ရည်မရှိပေ။

သို့သော် သူက အောက်ဘုံတွင် တကယ် ရှိနေ၏။

အောက်ဘုံကိုပင် မဖျက်ဆီးခဲ့ပေ။

စွမ်းအားကို သိမ်မွေ့စွာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်မှုတွင် သူက အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။

သူ့ရှေ့ရှိ ချမ်ချန်ကန်းက အလွန် သန်မာကြောင်း ဝူမင်သိ၏။

ထိုသေးငယ်သော နာကြည်းမှုအတွက် သူ့ကို ရင်ဆိုင်ခြင်းက လုံးဝ ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးခြင်းပင်ဖြစ်၏။

ချမ်ချန်ကန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ချမ်ချန်ကန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထိတ်လန့်ဖွယ် ဖိအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

ဤဖိအားက ဝူမင်အပေါ်သို့ ဖိနှိပ်သွားသည်။

ဝူမင်၏ မျက်နှာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လုံးဝ ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ပေ။

သူက ညည်းတွားလိုက်ပြီး သွေးများအန်ချလိုက်ရ၏။