အခန်း ၂၂၀

အခန်း (၂၂၀)အင်မော်တယ်အမွေအနှစ်နှင့် ဆုံတွေ့ခြင်း

လမ်းတစ်လျှောက် မည်သည့်အန္တရာယ်မှ မရှိခဲ့သဖြင့် ဟေးကျောင်းလုံမှာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

“နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့သွားပြီ...”

မကြာမီမှာပင် အားမြောင်နှင့် ဟေးကျောင်းလုံတို့က ကိုးရောင်စင်္ကြံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ကိုးရောင်စင်္ကြံကို ဖြတ်သန်းပြီးသွားသောအခါ တကယ့်အစစ်အမှန် မြေအောက်နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

မြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် ရှင်းလင်းသွားသည်။

အရှေ့အနောက် သွယ်တန်းနေသော မြေအောက် ယင်မြစ်ကြီးတစ်ခုက အဆုံးအစမရှိ ဒလဟော စီးဆင်းနေပြီး ထိုမြစ်ထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အလောင်းများက ပေါလောပေါ်နေ၏။

ယင်မြစ်၏ အထက်တွင် ကျောက်တုံးသစ်ပင်များ ပေါက်ရောက်နေပြီး ကျောက်တုံးပန်းများ ပွင့်လန်းနေကြသည်။

ဤကျောက်တုံးသစ်ပင်များနှင့် ကျောက်တုံးပန်းများက သာမန်မဟုတ်ဘဲ အလင်းရောင်ဝန်းများ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေသော်လည်း ၎င်းတို့ထဲတွင် ပြင်းထန်သော သေခြင်းစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသဖြင့် အလွန် ထူးဆန်းနေ၏။

ယင်းက အားမြောင်ကို သူမရှေ့မှ မြင်ကွင်းနှင့် ပို၍ ရင်းနှီးသွားစေသည်။

“ဟေးကျောင်းလုံ... ဒီနေရာပဲ... ရှေ့မှာ ကျောက်တုံးအိမ်တစ်လုံး ရှိတာကို ငါ မှတ်မိတယ်။ အင်မော်တယ်အမွေအနှစ်က အဲဒီကျောက်တုံးအိမ်ထဲမှာရှိတာ...”

ယင်မြစ်ထဲတွင် အန္တရာယ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ထူးဆန်းသော ဟိန်းဟောက်သံများ၊ အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် လူတို့ကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေ၏။

ထို့ထက်ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန်နှင့် ကြမ်းကြုတ်မှုများ ရှိသည့် ရှေးဟောင်းသတ္တဝါများက ယင်မြစ်ထဲမှ ပြေးထွက်လာကာ မြစ်ထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေသော အလောင်းများကို မျိုချပစ်လိုက်ကြသည်။

အေးစက်မှောင်မည်းပြီး သေခြင်းတရားနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ယင်မြစ်ထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများက အားမြောင်နှင့် ဟေးကျောင်းလုံတို့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သို့သော်လည်း ဤရှေးဟောင်းသတ္တဝါများက ယင်မြစ်ထဲတွင်သာ နေထိုင်ကြပြီး မြစ်ထဲမှ လုံးဝထွက်မလာရဲကြသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

ထို့ကြောင့် သူတို့က အားမြောင်နှင့် ဟေးကျောင်းလုံတို့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ရုံမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာမှ မလုပ်ကြပေ။

သို့သော်လည်း ခြုံငုံကြည့်ရလျှင် ဤနေရာက အားမြောင်နှင့် ဟေးကျောင်းလုံတို့ကို အလွန် အန္တရာယ်များသော အငွေ့အသက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ သတိမထားမိပါက ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားနိုင်ချေရှိနေ၏။

ထို့ကြောင့် အားမြောင်နှင့် ဟေးကျောင်းလုံတို့က ဤယင်မြစ်ဘေးမှ လျှောက်သွားသောအခါ အတတ်နိုင်ဆုံး သတိထားခဲ့ကြရသည်။

ဤနေရာတွင် အားမြောင်နှင့် ဟေးကျောင်းလုံတို့က အလောင်းများစွာကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သူတို့က အလွန်အစွမ်းထက်လွန်း၍လည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ဤအလောင်းများက မည်သည့် ဆွေးမြည့်ခြင်း လက္ခဏာမှ မပြဘဲ ယခင်အတိုင်းပင် ရှိနေကြ၏။

ရှေးဟောင်းအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် သေဆုံးနေခဲ့သော်လည်း တစ္ဆေပြည်နယ်မှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် မတူချေ။

သူတို့၏ ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ရသည်မှာ အသက်ဝင်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ဤအလောင်းများ၏ ပတ်လည်တွင် ပြင်းထန်သော သေခြင်းစွမ်းအင်များ လှည့်ပတ်စီးဆင်းမနေပါက ဤအလောင်းများ အသက်ရှင်နေဆဲဟုပင် သူတို့ ထင်မှတ်သွားကြမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤအလောင်းများက သေဆုံးနေသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အစွမ်းထက်သော ခွန်အားများ ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်၏။

ဤခွန်အားမျိုးက ကျူးရှိူ့တိုက်ကြီးရှိ အသန်မာဆုံးသော အင်မော်တယ်တစ်ပိုင်း အဆင့်များကိုပင် ကျော်လွန်နေသည်။

(အင်မော်တယ်တင်လှမ်းခြင်းအဆင့်)

သူတို့၏ ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေသော အငွေ့အသက်များက အင်မော်တယ်စွမ်းအင်များဖြစ်ပြီး ဤအလောင်းများအားလုံးက ကြောက်မက်ဖွယ်ခွန်အားများရှိသည့် အင်မော်တယ်များဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုနေ၏။

ဤမြေအောက်နန်းတော်ထဲတွင် အင်မော်တယ်များစွာ အဘယ်ကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်ဆိုခြင်းကို အားမြောင်နှင့် ဟေးကျောင်းလုံတို့ နားမလည်နိုင်သော်လည်း သူတို့ မသိကြပေ။

သို့သော်လည်း ဤနေရာမျိုးက အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ပင် ပုန်းကွယ်နေမည်ကိုမူ သူတို့ သိထားကြ၏။

ယင်မြစ်ဘေးမှ လျှောက်လာရင်း အားမြောင်၏ မှတ်ဉာဏ်များက ပို၍ ရှင်းလင်းလာသည်။

ခဏအကြာတွင် သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ကျောက်တုံးအိမ်သို့ ရောက်လာ၏။

ကျောက်တုံးအိမ်က တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ရိုးရှင်းပြီး သာမန်ဖြစ်ကာ အားမြောင်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ အသွင်အပြင်အတိုင်းပင် ရှိနေသေးသည်။

ကျောက်တုံးအိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ ရိုးရှင်းသောကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားတစ်ခုကို အတွင်း၌ ထားရှိထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားက ဖောက်ထွင်းမြင်ရပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ရှေးဟောင်းသင်္ကေတများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

အတွင်းတွင်မူ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် အသက်ဝင်နေသော အလောင်းတစ်ခု လဲလျောင်းနေ၏။

ထို့အပြင် ထိုအလောင်းထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အစွမ်းထက်သော အင်မော်တယ်စွမ်းအား လှိုင်းဂယက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သေဆုံးပြီးနောက်တွင်ပင် ဤအင်မော်တယ်စွမ်းအားက ပင်လယ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ခမ်းနားကြီးကျယ်ပြီး ပေါများကြွယ်ဝနေဆဲ ဖြစ်၏။

“အားမြောင်... ဒါက မင်းပြောတဲ့ အင်မော်တယ်အမွေအနှစ်လား...”

ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားထဲမှ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း ဟေးကျောင်းလုံက မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

“အင်း... အင်မော်တယ်အမွေအနှစ်က ဒီကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားထဲမှာရှိတာ...”

အားမြောင်က တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားထဲမှာလား...”

ဟေးကျောင်းလုံမှာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွား၏။

သူက ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားဆီသို့ သွားချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားနားသို့ မကပ်မီမှာပင် ခေါင်းတလားထဲမှ တွန်းကန်အားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ညည်းညူသံတစ်ချက်နှင့်အတူ သူက တိုက်ရိုက်လွင့်ထွက်သွားသည်။

“ဝေါ့” ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဟေးကျောင်းလုံက ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထုတ်လိုက်ရပြီး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွား၏။

အားမြောင်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ဟေးကျောင်းလုံ... နင်... နင် အဆင်ပြေရဲ့လား...”

ဟေးကျောင်းလုံ၏ မျက်နှာက ဖြူရော်နေပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်ကာ ခေါင်းခါလိုက်၏။

“ငါအဆင်ပြေပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အားမြောင်... ဒီကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားထဲမှာ တကယ်ပဲ အင်မော်တယ်အမွေအနှစ်ရှိတယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား...”

“အစောက ဒီကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကနေ ထွက်လာတဲ့ စွမ်းအားကြောင့် ငါ သေမလိုတောင် ဖြစ်သွားတယ်...”

အားမြောင်လည်း မသေချာတော့ပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာပေါင်းများစွာအတွင်း ဤကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားတွင် တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်များလား။

“ငါ စမ်းကြည့်မယ်...”

“မသွားနဲ့... နင့်ခန္ဓာကိုယ်က အဲဒီစွမ်းအားကို လုံးဝ ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ဟေးကျောင်းလုံက ကမန်းကတန်း ပြောလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အားမြောင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့်ဆိုလျှင် ထိုစွမ်းအား၏ ဒဏ်ကို ခံလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမက တိုက်ရိုက်သေဆုံးသွားနိုင်ချေရှိ၏။

အားမြောင်က ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကို ပြတ်သားသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟေးကျောင်းလုံ... နောက်ဆုံးတော့ ငါ ဒီနေရာကို ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ... အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျမှ ဘယ်လိုလုပ် လက်လျှော့လို့ ရမှာလဲ...”

ဟေးကျောင်းလုံက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဖြောင့်ဖြ၍မရနိုင်မှန်း သိသဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ဒါဆိုလည်း သတိထားဦး...”

“အင်းပါ...”

အားမြောင်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

အားမြောင် ရုတ်တရက် ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလား၏ စွမ်းအားကြောင့် သေဆုံးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဟေးကျောင်းလုံမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။

သို့သော် ဟေးကျောင်းလုံကို သက်ပြင်းချနိုင်သွားစေသည်။

အားမြောင်က ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသော်လည်း ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလား၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မခံရပေ။

အားမြောင်လည်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကို ဖွင့်လိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားက အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အားမြောင်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

အားမြောင်က နှစ်ခြင်းခံနေရသကဲ့သို့ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေ၏။

ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော ရှေးဟောင်းသင်္ကေတများ ပြေးထွက်လာပြီး အစစ်အမှန် နဂါးများနှင့် ရှေးဟောင်းဖီးနစ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အားမြောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ဝဲပျံနေကြသည်။

ဤသည်ကား ဟေးကျောင်းလုံကို အံ့အားသင့်သွားစေ၏။

ယခု အားမြောင်က ဤကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားထဲမှ အင်မော်တယ်အမွေအနှစ်ကို ရရှိနေပြီ ဖြစ်မည်လား။

ဟေးကျောင်းလုံက နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ စပ်စုချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

သေချာသည်ကတော့ အနှောင့်အယှက် မပေးဝံ့ပေ။

အားမြောင်က ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားထဲမှ အင်မော်တယ်အမွေအနှစ်ကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်လိမ့်မည်ဟုသာ သူ မျှော်လင့်မိ၏။

ဟေးကျောင်းလုံက အားမြောင်ဘေးတွင် အချိန်ပြည့်နေထိုင်ကာ အားမြောင် အင်မော်တယ်အမွေအနှစ်ကို ရရှိပြီးနောက်မှသာ ဤအမှားအမှန် ခွဲခြားရခက်သောနေရာမှ ထွက်ခွာသွားရန် စဉ်းစားထားသည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် ကျောက်တုံးအိမ်၏ အပြင်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

မြေကြီးများ တုန်ခါသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ အပြင်ဘက်တွင် တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ဟေးကျောင်းလုံက အပြင်ဘက်တွင် မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ကြည့်ရှုလိုသဖြင့် ကျောက်တုံးအိမ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့၏။

သို့သော် အဝေးရှိ ယင်မြစ်ထဲတွင် လူရိပ်သုံးခု ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူတို့က ယင်မြစ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းမှ ထွက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ခေါင်းဆောင်မှာ အမူအရာကင်းမဲ့နေသော မျက်နှာနှင့် လက်ထဲတွင် တောင်ဝှေးကိုင်ထားသည့် အဘွားအိုတစ်ဦး ဖြစ်ကာ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်လာခြင်း ဖြစ်၏။

သူမဘေးတွင်မူ ဆံပင်ဖြူနှင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အေးစက်စက် အမျိုးသမီးတစ်ဦးရှိနေသည်။

သူမက ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး လှပကျော့ရှင်း၏။

ယင်မြစ်ထဲမှ သတ်ဖြတ်ရန် ထွက်လာသော ရှေးဟောင်းသတ္တဝါများကို သတ်ဖြတ်ရန် သူမ၏ အင်မော်တယ်ဓားကို အခါအားလျော်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူမ၏ခွန်အားက အလွန်ကြမ်းတမ်းပြီး အထင်ကြီး လေးစားဖွယ် ကောင်းလှ၏။

အနောက်ဘက်တွင်မူ ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေသော ချိုနှစ်ချောင်းပါရှိသည့် လူသန်ကြီးတစ်ဦးရှိနေသည်။

သူက အဘွားအိုနှင့် အေးစက်စက် အမျိုးသမီးတို့၏နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး မည်သည့်အရာမှ လုပ်ရန်မလိုဘဲ တစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေသည့်အလား ပတ်ဝန်းကျင်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကြည့်ရှုနေ၏။

ဟေးကျောင်းလုံက ထိုလူသန်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မအံ့အားသင့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

*ဒီကောင်က တောင်ပေါင်းတစ်သိန်းတောင်တန်းက ထို့ပါယဲ့ မဟုတ်ဘူးလား*

*ဘာလို့ ဒီမြေအောက်နန်းတော်ထဲကို ရောက်နေရတာလဲ*

ဟေးကျောင်းလုံက ထို့ပါယဲ့ကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာပင် ထို့ပါယဲ့ကလည်း ဟေးကျောင်းလုံကို မြင်သွား၏။

ရုတ်တရက် သူ့မျက်လုံးများက အံ့အားသင့်သွားပြီး တွေးတောလိုက်သည်။

“ကျောက်တုံးအိမ်ထဲကနေ ခေါင်းထွက်လာတဲ့ သူခိုးမျက်လုံးနဲ့ကောင်က ဘာလို့ တောင်ပေါင်းတစ်သိန်းတောင်တန်းက နဂါးနက်နဲ့ တူနေရတာလဲ...”