အခန်း ၃၀၀

ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်ပါယာ။ အပိုင်း ၃၀၀

ဘာသာပြန် - Ko Yoohtoo

True Immortal Team

စိတ်ဝိညာဉ်အဘိုးအို ​ဖြစ်သူက လင်းချန်ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ပြီး နောက်ဆုံး၌ အားကိုးရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်ရသည်။

သူ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "ဒီဘီလူးလေးကြောင့် ငါ ဒဏ်ရာရသွားပြီ။ ပြန်တည်ငြိမ်အောင် အရင်လုပ်ရမယ်။ နောက်မှပဲ သူ့ကို ပြန်ရှာရတော့မယ်။"

"ဟူး... တကယ်ပါပဲ။ ပျင်းပျင်းရှိတာနဲ့ အပျော်ရှာမိပါတယ်ဆိုမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်သွားတာပဲ။"

အဘိုးအို၏ စကားသံ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အတူ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပုံရိပ်သည်လည်း အလင်းစက်ကလေးများအဖြစ် ကွဲကြေကာ မြင်ကွင်းထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အစမှအဆုံးထိ စိတ်ဝိညာဉ်အဘိုးအို ရောက်နေသည်ကို မည်သူမှ မရိပ်မိလိုက်ကြပေ။ ကျောက်လုံပင်လျှင် သတိမထားမိလိုက်ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောက်လုံ၏ စွမ်းရည်များသည် လင်းချန်ကြောင့် ပြောင်းလဲမှုများ ရှိနေသော်လည်း အဘိုးအိုကို ရှာဖွေနိုင်သည့်အဆင့်အထိ မရောက်သေးသောကြောင့် ဖြစ်၏။

နေဝန်းသည် အရှေ့ဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ ကမ္ဘာငယ်လေး၏ နံနက်ခင်းသည် လူတိုင်းကို ကျင့်ကြံခြင်းမှ နိုးထစေသည်။

လင်းချန်သည် ထိုင်ရာမှထပြီး ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားလိုက်၏။ တောက်ပသည့် နေရောင်ခြည်ကြောင့် သူ၏စိတ်မှာ ထူးထူးခြားခြား ကြည်လင်နေသည်။

လင်းချန်က တွေးနေမိ၏။ 'စိတ်ဝိညာဉ်က အရမ်းပင်ပန်းလို့ အိပ်စက်ဖို့ လိုတာမျိုး မဟုတ်ရင် သာမန်ကျင့်ကြံတာကပဲ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ပြေပျောက်စေတာပဲ။ ဒီလိုဆိုတော့ အိပ်ရေးမဝမှာ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။ တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ။'

ယီစင်းသည်လည်း နေလို့ထိုင်လို့ ကောင်းသည့် အမူအရာဖြင့် ကိုယ်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လင်းချန်အား ကြည့်လိုက်သည်။ "မနေ့ညက ကျင့်ကြံရတာ တကယ်ကို အေးချမ်းတာပဲနော်။ သိုင်းဝိညာဉ်သားရဲတွေ အော်သံတောင် တစ်ချက်မှ မကြားရဘူး။"

အခြားသူများကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူကြ၏။ အနားရှိ သိုင်းဝိညာဉ်သားရဲများသည် လွန်ခဲ့သည့် ရက်ပိုင်းက တိုက်ပွဲ၌ အကုန်နီးပါး အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူတို့ ခန့်မှန်းနေကြသည်။

သို့သော် သူတို့ မသိသည်မှာ မနေ့ညက မမြင်ရသည့် အင်အားတစ်ခုကြောင့် သိုင်းဝိညာဉ်သားရဲများ အားလုံး တိတ်တဆိတ် အသုတ်သင်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။

ကျင့်ကြံခြင်း ပြီးမြောက်သည့်အခါ အားလုံးသည် ရှေ့ရှိ အဆောက်အအုံအစုအဝေးကို အာရုံစိုက်လိုက်ကြ၏။

နံနက်ရောက်လျှင် ခံတပ်ကဲ့သို့ အဆောက်အအုံထဲဝင်ပြီး အတွင်း၌ ဘာများရှိမည်နည်းကို သွားကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။

ဤကမ္ဘာငယ်လေးထဲ၌ ယခုကဲ့သို့ အဆောက်အအုံရှိနေခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ဘဲ တစ်ခုခုရှိနေသောကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ရန်ထျန်းဟောက်နှင့် ရန်ချင်းချင်းတို့၏ ပြောပြချက်အရ သူတို့ ဤနေရာသို့ စရောက်စဉ်က အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စုဝင်များနှင့် ဆုံခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အဆောက်အအုံတံခါးများသည် မူလက ပိတ်ထားသော်လည်း ထိုလူများသည် အစီအရင်မြေပုံကို သုံး၍ တံခါးများကို ဖွင့်နေသည်ကို သူတို့ မြင်ခဲ့ရ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စုဝင်များသည်လည်း သူတို့ကို တွေ့ရှိသွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ကြသည်။

တိုက်ကွက်တိုင်းမှာလည်း အသက်ကို နှုတ်ယူနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသော တိုက်ကွက်များချည်း ဖြစ်၏။

လင်းချန်က သုံးသပ်လိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စုတွေ လိုချင်နေတဲ့ အရာတစ်ခု ဒီထဲမှာ ရှိနေပုံပဲ။ သူတို့က အမွေအနှစ်နယ်မြေအကြောင်းကို ငါတို့ထက် ပိုသိနေပုံရတယ်။"

"တံခါးကို ဖွင့်ဖို့ အစီအရင်မြေပုံကို သုံးတယ်ဆိုကတည်းက သူတို့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်လာတာ သိသာတယ်။ ဒီကမ္ဘာငယ်လေးအကြောင်း မသိဘဲနဲ့ ဒါတွေကို ဘာလို့ ကြိုပြင်ထားမှာလဲ။"

လင်းချန်က ခဏနားပြီး ခန့်မှန်းချက်ကို ဆက်လက်ရှင်းပြ၏။ "ဒါ့အပြင် အဝင်ဝကို ဂိုဏ်းပေါင်းစုံက ခေါင်းဆောင်တွေ စောင့်ကြပ်နေတာလေ။ သူတို့က ငါတို့ ဝင်လာတဲ့လမ်းကနေ လာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါထင်တာတော့ ဒီထဲကို ဝင်နိုင်တဲ့ လမ်းက တစ်ခုတည်း မဟုတ်လောက်ဘူး။"

လင်းချန်၏ စကားကြောင့် လူတိုင်း စိတ်ဝင်စားသွားကြ၏။ သူပြောသည့် ခန့်မှန်းချက်မှာ တကယ် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဇီတဲက မယုံနိုင်သလို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါက တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို စမ်းသပ်ဖို့ လုပ်ထားတဲ့ ဒီနေရာမှာ အဝင်လမ်းတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်ဆိုတာလေ။"

လင်းချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... တကယ်လို့ ဒီနေရာကို စမ်းသပ်ဖို့ သက်သက်ပဲ လုပ်ထားတာဆိုရင်တော့ အဝင်လမ်းတွေ အများကြီး မလိုတာ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက ရှေးဦးဂိုဏ်း တစ်ခုတည်း ပိုင်တာမဟုတ်ဘဲ တခြားမျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ ပေါင်းပြီး ယှဉ်ပြိုင်ဖို့အတွက် ဘုံနေရာအဖြစ် သုံးခဲ့တာဆိုရင်ကော။"

လင်းချန်၏ စကားကို ကြားသည့်အခါ လူတိုင်း အသိဝင်လာကြ၏။ ဟုတ်ပေသည်၊ ဤကမ္ဘာငယ်လေးကို ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်း ပိုင်ဆိုင်သည်ဟု အဘယ်ကြောင့် ထင်မှတ်နေရမည်နည်း။

လင်းချန်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "ငါ့ခန့်မှန်းချက် မမှားဘူးဆိုရင် နောက်ထပ် အဝင်လမ်းတစ်ခုက တောင်ပိုင်းအစည်းအဝေး ကျင်းပတဲ့ နေရာနဲ့ သိပ်မဝေးဘူးထင်တယ်။ ငါတို့ စရောက်တုန်းက မြင်ခဲ့ရတဲ့ အရိုးဓားငါးမျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ အလောင်းတွေ ပျောက်သွားတာ မှတ်မိသေးလား။ အဲဒီအလောင်းတွေ ပျောက်သွားတာက ဒီထဲကို ဝင်တဲ့ နောက်ထပ် အဝင်လမ်းတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်။"

လင်းချန်က ဆက်လက်ရှင်းပြ၏။ "အဲဒီပင်လယ်ပြင်ရဲ့ တစ်နေရာမှာ အဝင်လမ်းကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်အစီအရင် တစ်ခု ရှိနေလိမ့်မယ်။ အရိုးဓားငါးမျိုးနွယ်စုဝင်တွေက အဲဒီလမ်းကနေ ဒီထဲကို ဝင်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုသည်များက လင်းချန်၏ ခန့်မှန်းချက်များသာ ဖြစ်သဖြင့် မှန်မမှန်ကိုတော့ အတည်မပြုနိုင်သေးချေ။

ယခုတော့ ဤလျှို့ဝှက်ချက်များကို ခဏဖယ်ထားပြီး အဆောက်အအုံထဲ၌ ဘာရှိမည်နည်းဆိုသည်ကိုသာ သွားကြည့်ကြရမည် ဖြစ်၏။

လင်းချန်တို့ အဖွဲ့သည် အဆောက်အအုံ၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ လှမ်းလာကြ၏။

တံခါးကြီးကို ဖြတ်ပြီးနောက် သူတို့ ပထမဆုံး ရောက်သွားသည့် နေရာမှာ ကျယ်ဝန်း၍ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော ခန်းမဆောင်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာ၌ အပိုအပစ္စည်း ဘာမျှမရှိဘဲ မျက်နှာကျက်ကို ထိန်းထားသည့် တိုင်လုံးကြီးများသာ ရှိ၏။

ဤဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည့် ခန်းမဆောင်ကြီး၏ အလယ်တည့်တည့်၌မူ မျိုးနွယ်စုတစ်ခု၏ နေထိုင်မှု ဘဝများကို သရုပ်ဖော်ထားသော နံရံဆေးရေးပန်းချီတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုပန်းချီထဲရှိ မျိုးနွယ်စုမှာ အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စု ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်ကြသည်။

နံရံဆေးရေးပန်းချီကို မြင်သည့်အခါ လင်းချန်က သူ၏အဖော်များကို ကြည့်၍ ရယ်မောလိုက်၏။ "ဟားဟား... ကြည့်ရတာ ဒီအဆောက်အအုံက တကယ်ပဲ အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စုနဲ့ ပတ်သက်နေတာပဲ။ သူတို့ ဒီကို လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကလည်း ဒီအဆောက်အအုံအတွက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

အားလုံး၏ စိတ်ထဲ၌ စူးစမ်းလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စုများက အဘယ်ကြောင့် အလောတကြီး သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ရသနည်း၊ ဤအတွင်း၌ ဘာတွေ ရှိနေသနည်းဆိုသည်ကို သိချင်နေကြပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော် အဆောက်အအုံ၏ နောက်ထပ် အပိုင်းများကို ရောက်သွားသည့် အခါ၌မူ သူတို့အားလုံး မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြ၏။

သူတို့၏ စိတ်ကူးထဲ၌မူ ဤခံတပ်ကြီးထဲ၌ ရှုပ်ထွေးသည့် စက်ယန္တရားများနှင့် အစီအရင်များ ရှိနေမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အန္တရာယ်ရှိသော စိန်ခေါ်မှုများကို ကျော်ဖြတ်ပြီးမှ ရတနာများ ရလိမ့်မည်ဟု တွေးတောခဲ့ကြ၏။

သို့သော် ဤနေရာကို အနှံ့အပြား လျှောက်ကြည့်ပြီးသည့် အခါ၌မူ သူတို့၏ အစောက အတွေးများသည် လုံးဝ မှားယွင်းနေကြောင်း နားလည်သွားကြ၏။

ဤအဆောက်အအုံတစ်ခုလုံး၏ တည်ဆောက်ပုံမှာ နေထိုင်ရန်အတွက် သီးသန့်ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အတွင်းပိုင်း၌ အိပ်ခန်းများသာမက ဆေးလုံးများ သိမ်းဆည်းရာနေရာ၊ ကျင့်ကြံခြင်း ပြုလုပ်ရာနေရာနှင့် သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းများပါ ပါရှိရာ လူတစ်ယောက်အတွက် လိုအပ်လေသမျှ အရာအားလုံး ပြည့်စုံစွာ ရှိ၏။

လင်းချန်သည် လက်ဖြင့် ထိတွေ့ကာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် အာရုံခံကြည့်ရင်း စူးစမ်းရရှိသမျှ အချက်အလက်အားလုံးကို ဟွာရှာအင်ပါယာရှိ ကျူးကော့မင်ထံသို့ ပေးပို့ကာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာစေလိုက်၏။

ကျူးကော့မင်၏ ဆန်းစစ်ချက်အရ ဤခံတပ်သဖွယ် အဆောက်အအုံမှာ ခံစစ်အတွက် ရည်ရွယ်ထားသည့် စစ်ခံတပ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များသည်။

အတွင်း၌ ရေးထွင်းထားသည့် အစီအရင်များမှာ အဓိကအားဖြင့် ကာကွယ်ရေးနှင့် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်းတို့အတွက် ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဆူညံသံများကို ဖယ်ရှားပေးကာ အစီအရင်အတွင်း ရှိနေသူများ၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အေးချမ်းစေသော အကျိုးသက်ရောက်မှုလည်း ရှိ၏။

သို့ဖြစ်၍ ဤခံတပ်တည်ဆောက်ပုံမှာ အနှစ်သာရအားဖြင့် အနှောင့်အယှက်ကင်းစွာ ကျင့်ကြံနေထိုင်နိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျူးကော့မင်၏ ဆန်းစစ်ချက်ကို ရရှိပြီးနောက် လင်းချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒီခံတပ်က တကယ်ပဲ အနှောင့်အယှက်မရှိ ကျင့်ကြံနိုင်ဖို့ အနားယူတဲ့နေရာ ဖြစ်ပုံရတယ်။"

ယခုအခါ လင်းချန်သည် ဤရှေးဟောင်းခေတ်မှ ကမ္ဘာငယ်လေး အမွေအနှစ်မှာ လူသားမျိုးနွယ်စုတစ်ခုတည်း ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အခြားသော အင်အားစုအသီးသီးက အတူတကွ မျှဝေအသုံးပြုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပိုမိုယုံကြည်သွားမိ၏။

ရှေးဟောင်းခေတ်က အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စုသည်လည်း ဤအမွေအနှစ်နယ်မြေ၏ စမ်းသပ်မှုများ၌ ပါဝင်ခဲ့ဖူးပြီး ဤခံတပ်မှာ သူတို့အတွက် အနားယူရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ကျန်ရှိခဲ့သည့် ဆေးလုံးများမှာ ရှေးဟောင်းခေတ်က စမ်းသပ်မှု၌ ပါဝင်ခဲ့ကြသော အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်ဝင်များ ထားရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး လင်းချန်သည် ထိုဆေးလုံးများအားလုံးကို အခြားသူများအား ခွဲဝေပေးလိုက်၏။

ထိုနေရာရှိ ကျမ်းစာစုဆောင်းမှုများနှင့် ပတ်သက်၍မူ အားလုံးက တညီတညွတ်တည်းပင် လင်းချန်အား သိမ်းဆည်းရန် တိုက်တွန်းကြသည်။

ရန်ထျန်းဟောက်နှင့် အခြားသူများမှာ ကျန်သူများ၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် လင်းချန်သည် စာအုပ်များအပေါ် အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားပြီး ဆေးလုံးများအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုမရှိကြောင်း နားလည်သွားကြပြီ ဖြစ်၏။

ဤခံတပ်အတွင်းရှိ အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စု၏ ကျမ်းစာစုဆောင်းမှုများမှာ အလွန်တရာ ကြွယ်ဝလှသည်။ ထိုသည်မှာ သူတို့မျိုးနွယ်ဝင်များ စမ်းသပ်မှု၌ ပါဝင်နေစဉ် သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း အလင်းပွင့်စေရန် ရည်ရွယ်၍ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ချန်ထားရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စု၏ မျိုးနွယ်စုဆိုင်ရာ ပါရမီများမှာ ညအရိပ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကလေးကစားစရာကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ပြောပလောက်အောင် မရှိသော်လည်း စုဆောင်းမှုနှင့် သုတေသနပြုရန်အတွက်မူ တန်ဖိုးကြီးမားလှသဖြင့် လင်းချန်က ဝန်လေးခြင်းမရှိဘဲ လက်ခံလိုက်၏။

ထိုအရာများမှအပ ကျန်ခံတပ်တစ်ခုလုံး၌ အခြားတန်ဖိုးရှိသည့် အရာများ မကျန်ရှိတော့ချေ။

ယီစင်းက ရုတ်တရက် အတွေးပေါက်သွား၏။ "ဒီကမ္ဘာငယ်လေးထဲမှာ အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စု အနားယူဖို့ ခံတပ်ရှိနေတယ်ဆိုရင် ရှေးဟောင်းခေတ်က ဒီနေရာကို ဝင်ခဲ့တဲ့ တခြားမျိုးနွယ်စုတွေအတွက်လည်း တခြားအဆောက်အအုံတွေ ရှိနေနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား။"

ယီစင်း၏ မေးခွန်းဆုံးသည်နှင့် လင်းချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တာပေါ့၊ ဒီလိုခံတပ်မျိုး နောက်ထပ် သုံးခုရှိသေးတယ်၊ တစ်ခုချင်းစီက မတူညီတဲ့ နေရာတွေမှာ တည်ရှိနေတာ။"

ထောက်လှမ်းရေးသားရဲများ၏ ရှေ့မှောက်၌ ကျန်ရှိသည့် အဆောက်အအုံ သုံးခုမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းကပင် တွေ့ရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စု ခံတပ်မှာ သူတို့၏ မူလနေရာနှင့် အနီးဆုံးဖြစ်သောကြောင့် ဤနေရာသို့ အရင်လာကြခြင်း ဖြစ်၏။

ဤနေရာသို့ လာမိခြင်းမှာ ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက သွေးစိတ်ဝိညာဉ်ချိုင့်ဝှမ်း တပည့်နှစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာမှာ ရင်လေးဖွယ် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိ၏။

လင်းချန်က အခြားအဆောက်အအုံ သုံးခုအကြောင်း ရှင်းပြပြီးနောက် ကျန်းဇီတဲ၏ မျက်လုံးများမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် တောက်ပလာ၏။ "ဒါဆိုရင် ကျန်တဲ့ အဆောက်အအုံတွေက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ သွားကြည့်ရအောင်လား။"

ကျန်းဇီတဲ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မြင်ရသဖြင့် သူ၏ ရတနာရှာဖွေလိုသည့် စိတ်ဆန္ဒမှာ ထပ်မံနိုးကြားလာပြီဖြစ်ကြောင်း လင်းချန် သိလိုက်သည်။

ဤအရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စု ခံတပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်၌ ကျန်းဇီတဲထက် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားသူ မရှိခဲ့ချေ။

သူသည် ခံတပ်တစ်ခုလုံးကို ပတ်ကြည့်နေစဉ်အတွင်း အားလုံးထက် ပိုမိုတက်ကြွနေပြီး အချို့သော ထောင့်များ၌ ကျန်ရစ်နေသည့် ပျက်စီးနေသော စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာများ သို့မဟုတ် စုတ်ပြဲနေသည့် အဝတ်အစားများကိုပင် ရှာဖွေတူးဖော်နေသေး၏။

ကျန်းဇီတဲသည် ခြေထောက်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆောင့်လိုက်သည်။ "အချိန်မဆွဲပါနဲ့တော့၊ အခုပဲ ထွက်ကြရအောင်။"

သူ၏ အမြင်၌ လင်းချန်နှင့် အခြားသူများမှာ အချိန်ဖြုန်းနေကြသည်ဟု ထင်မြင်နေပုံရ၏။

ဘုန်းးး ဘုန်းးး ဘုန်းးး ဘုန်းးး ဘုန်းးး ဘုန်းးး ဘုန်းးး

ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ခြေဆောင့်သံအပြီး၌ ကွဲအက်သံ ခုနစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ လင်းချန်နှင့် အခြားသူများမှာ ခံတပ်အဆောက်အအုံ၏ နောက်ဘက်၌ ရှိနေကြပြီး သူတို့ရှိနေသည့် အဆောက်အအုံမှာ ရူးသွပ်စွာ တုန်ခါလာကာ ပြိုကျတော့မည့်အလား မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂွမ်းးး

ထိုအချိန်၌ လူတိုင်း၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေပြင်မှာ ရုတ်တရက် အက်ကွဲသွားပြီး ကြီးမားသည့် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

မည်သူမျှ သတိမထားမိခင်မှာပင် အားလုံးမှာ ထိုအပေါက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားကြသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်သွားသည့် အခြေအနေကြောင့် လင်းချန်နှင့် အခြားသူများမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိကြပေ။

သူတို့သည် လေထဲ၌ ကိုယ်ဟန်ကို ထိန်းညှိနိုင်ရန် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းလိုက်ကြ၏။

သို့သော် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်ချိန်၌ သူတို့သည် လုံးဝမပျံသန်းနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

မမြင်ရသည့် အင်အားတစ်ခုက ထိုစွမ်းရည်ကို ချုပ်နှောင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူတို့မှာ အောက်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြုတ်ကျသွားရ၏။

အစောပိုင်းက ထိတ်လန့်သည့် အရိပ်အယောင်ပင် မပြခဲ့သော လင်းချန်နှင့် အခြားသူများမှာ ယခုအခါ၌မူ အကူအညီမဲ့သည့် အပြုံးများဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေမိကြ၏။

ထိုခဏ၌ လင်းချန်သည် ရုတ်တရက် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ယီစင်းကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ အတင်းအကြပ် ဖက်တွဲထားလိုက်သည်။

ထိုသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ကျန်းချီမှာလည်း ချက်ချင်းပင် အသိဝင်သွားပြီး လင်းချန်၏ လုပ်ရပ်ကို အတုယူကာ ကျန်းဝမ်ရွှမ်းကို ဆွဲယူ၍ သူ၏ရင်ခွင်ထဲ၌ တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားလိုက်၏။

ထပ် ထပ် ထပ်

ရုန်းကန်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ယီစင်းမှာ အချိန်မရတော့ချေ။ သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီး အခန်းအတွင်း၌ အသံကြီး မြည်ဟည်းသွားကာ ထိုအသံမှာ အတော်ကြာအောင် ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။

လင်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှတစ်ဆင့် ပြင်းထန်သည့် ရိုက်ခတ်မှုဒဏ်ကို ယီစင်း သိသာစွာ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ထိုဒဏ်မှာ များစွာ လျော့ပါးသွားပြီဖြစ်ရာ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ခဏအကြာ၌ ယီစင်းသည် လင်းချန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အမြန်ထလိုက်ပြီး စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။ "ချန်လေး... ရှင် အဆင်ပြေရဲ့လား။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မိုက်ရတာလဲ။"

လင်းချန်သည် ရယ်မောလျက် မြေပြင်မှ ခုန်ထလိုက်ပြီး သူ၏အဝတ်အစားပေါ်ရှိ ဖုန်များကို ခါထုတ်လိုက်၏။ "ဟားဟား... မိုက်မဲတဲ့ ရှင်းရှင်း။ ကိုယ့်ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာက ဘယ်လောက်တောင် ကြံ့ခိုင်တယ်ဆိုတာ ရှင်းရှင်း မသိဘူးလား။ ဘာကို စိတ်ပူနေတာလဲ။"

ယီစင်းမှာ စိုးရိမ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက်မှသာ စိတ်အေးသွားသည်။

အခြားသူများမှာမူ အနည်းငယ် နာကျင်မှုကို ခံစားရသော်လည်း သူတို့၏ လက်ရှိနယ်ပယ်အရ ပြောပလောက်သည့် အခြေအနေမဟုတ်ချေ။

သူတို့သည် မြေပြင်မှ လျင်မြန်စွာ ထရပ်လိုက်ကြပြီး အလွန်အမင်း ထူးဆန်းအံ့သြသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သူတို့ ရောက်ရှိနေသည့် နေရာမှာ ဘာမျှမရှိသော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သည့် ကျောက်ခန်းမဆောင်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

လီယွမ်ဖုန်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ပြီးနောက် ကျန်းဇီတဲအား မကျေမနပ် ညည်းညူလိုက်၏။ "ကြည့်စမ်း... မင်းလုပ်လိုက်လို့ ငါတို့တော့ ဒီနေရာကို ရောက်ကုန်ပြီ။"

ထိုအချိန်မှာပင် ကျန်းဝမ်ရွှမ်းကလည်း စိတ်တိုတိုဖြင့် ဝင်ငေါက်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ ကျန်တဲ့ အဆောက်အအုံ သုံးခုကို သွားကြည့်လို့ရတာပဲ။ မင်းက ဘာတွေ လောနေတာလဲ။ မင်းသိတာဆိုလို့ ခြေထောက်ဆောင့်တာပဲ ရှိတယ်။ အခုတော့ ဒုက္ခရောက်ကုန်ပြီ မဟုတ်လား။"

ကျန်းဇီတဲမှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းကို ကုတ်နေမိသည်။ အမှန်တကယ်ပင် သူ၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် ဤအခြေအနေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အစောပိုင်းက သူ ခြေထောက် ခုနစ်ကြိမ် ဆောင့်မိခြင်းမှာ ထိုအခန်းအတွင်းမှ အသံ ခုနစ်ချက် ထွက်ပေါ်စေခဲ့ပြီး သူတို့ ပြုတ်ကျသွားခြင်းသို့ ဦးတည်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်းချန်၏ မျက်လုံးများမှာ တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ ဦးတည်ချက်တစ်ခုဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်ကိုမူ သူတို့ သတိမထားမိကြချေ။

ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်ပါယာ။ အပိုင်း ၃၀၀ ပြီး။

ဘာသာပြန် - Ko Yoohtoo

True Immortal Team