အခန်း ၂၄၇

အခန်း (၂၄၇) ပိုင်ယွဲ့ အဆင့်တက်သွားခြင်း၊ အင်မော်တယ်ပေါက်ကွဲမှု အဆောင်

သေခြင်းရှင်ခြင်းစင်မြင့်ပေါ်၌။

ဖာထျန်းက မိုဝန်ထျန်းကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်၏။

မိုဝန်ထျန်းက ကြောက်ရွံ့နေပုံမရဘဲ သူ့ကို ပြန်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် သေရမှာဆိုတော့... ဘယ်သူက အသက်ရှင်ပြီး ဘယ်သူ သေမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့...”

သူက သံမဏိဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ထားပြီး ဓားကို ကောင်းကင်ယံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်၏။

ဖာထျန်းက မိုဝန်ထျန်းကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ အမူအရာက အေးစက်နေသည်။

သူက မိုဝန်ထျန်းကို မျက်လုံးထဲတွင် အနည်းငယ်မျှပင် ထည့်မထားခဲ့ပေ။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေ၏။

သူ့အတွက်မူကား။

မိုဝန်ထျန်းက သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။

မိုဝန်ထျန်းသာမက အခြားအင်မော်တယ်နယ်မြေမှ ပါရမီရှင်များကလည်း သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရမည်ဖြစ်၏။

သူ့လက်ထဲတွင် အင်မော်တယ်ဓားတစ်လက် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယခင်အင်မော်တယ်ဓားက ချမ်ချန်ကန်း၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသော်လည်း ဖာထျန်းတွင် လျှို့ဝှက်ရတနာများစွာ ရှိနေသေး၏။

ဖာထျန်းက အင်မော်တယ်ဓားကို တကယ်ကြီး ထုတ်သုံးလာသည်ကို မြင်သောအခါ မိုဝန်ထျန်းက တစ်ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားသည်။

သဘာဝကျစွာပင် သူကလည်း အရှုံးမပေးဘဲ သံမဏိဓားကို လွှင့်ပစ်လိုက်ကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်ရတနာကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ့လက်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်ရတနာများစွာ ရှိနေသေးသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤဖာထျန်းနှင့် မတိုက်ခိုက်ရသေးခင်မှာပင်။

သူ အရေးနိမ့်သွားပြီ ဖြစ်ပေမည်။

နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးအာဏာရှင်ခန္ဓာက ဖာထျန်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အဆုံးအစမဲ့ ဖြစ်စေပြီး အားပြင်းသော မီးဖိုကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သွေးများ ဆူပွက်နေကာ ကျောက်ဆောင်ကို ရိုက်ခတ်နေသည့် လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးများ ထွက်ပေါ်နေ၏။

ဤခန္ဓာကိုယ်၏ ခွန်အားက မိုဝန်ထျန်းကို ကြီးမားလှသော ဖိအားများ ပေးစွမ်းနေသည်။

သို့သော်လည်း ဤနေရာရှိ မိုဝန်ထျန်းကလည်း အရှုံးမပေးခဲ့ပေ။

သူက နဂါးကျောရိုးကို ဖွင့်လှစ်ထားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အစစ်အမှန် နဂါးတစ်ကောင်နှင့် အင်မော်တယ် စပါးအုံးမြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

၎င်းကလည်း သူ၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဖာထျန်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူက ဤဖာထျန်းထက် အနည်းငယ်မျှပင် အားနည်းချင်မှ အားနည်းပေလိမ့်မည်။

အသိစိတ်ပင်လယ် အတွင်း၌ မျက်စိတစ်ဖက်လပ်အင်မော်တယ်အင်ပါယ၏ အမူအရာက တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး သူက မိုဝန်ထျန်းကို ပြောလိုက်၏။

“မင်း ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ဖာထျန်းမှာ နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးအာဏာရှင်ခန္ဓာရှိနေတယ်... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က မင်း သူနဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက အရေးနိမ့်ခဲ့ပြီး သူ့လက်ချက်နဲ့ သေမလိုတောင် ဖြစ်ခဲ့သေးတယ်... အခု မင်းက နဂါးကျောရိုးကို ဖွင့်လှစ်ထားပြီး အဆုံးအစမဲ့တဲ့ အလားအလာတွေကို ထုတ်လွှတ်ထားနိုင်လို့ သူ့ထက် အားမနည်းတော့ပေမဲ့... သူက အင်မော်တယ်နယ်မြေကနေ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများစွာကို တတ်ကျွမ်းထားတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ မတတ်ကျွမ်းသေးဘူး...”

“ပေါ့ပေါ့ဆဆ းမနေနဲ့...”

“ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် သိပါပြီ...”

မိုဝန်ထျန်းက မျက်စိတစ်ဖက်လပ်အင်မော်တယ်အင်ပါယာကို ပြန်ဖြေလိုက်၏။

သူ သေချာပေါက် နားလည်ပါသည်။

ယခုအခါ သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြီးဆုံးသွားနိုင်၏။

အကယ်၍ သူသာ သတိမထားပါက ဖာထျန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားနိုင်ချေ ရှိသည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဤဖာထျန်းက သူ့ကို ယခင်ကဲ့သို့ လုံးဝ အထင်သေးမည် မဟုတ်ချေ။

ပထမဆုံး အကြိမ်မှာပင် သူက မိုဝန်ထျန်းကို ရင်ဆိုင်ရန် သူ၏ ခွန်အား အားလုံးကို ထုတ်သုံးလာမည် ဖြစ်သည်။

ဖာထျန်းက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ခွန်အားက ဒေါသတကြီး ရိုက်ခတ်လာသော လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ သူ့ခြေအောက်ရှိ မြေပြင်ကို ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မိုဝန်ထျန်းကို သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

“အရမ်းမြန်တာပဲ...”

မိုဝန်ထျန်း၏ မျက်လုံးအိမ်များက ရုတ်ခြည်း ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ချေ။

ဖာထျန်းက သူ့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်၏။

မိုဝန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သဲ့သဲ့လေး ကြားရသော နဂါးဟိန်းသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူက ရှောင်တိမ်း၍ ရွေ့လျားသွားပြီး ဘေးသို့ ကမန်းကတန်း လှည့်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်၏။

“ဘုန်း…”

ဤဓားချက်ကို မိုဝန်ထျန်းက အသက်လု၍ ရှောင်တိမ်းသွားနိုင်ခဲ့သည်။

သေခြင်းရှင်ခြင်းစင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားက သေခြင်းရှင်ခြင်းစင်မြင့်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ချောက်ကမ်းပါး တစ်ခုကိုပင် ဖြစ်ပေါ်သွားစေ၏။

ဤကြောက်မက်ဖွယ် ချောက်ကမ်းပါးကို ကြည့်ရင်း မိုဝန်ထျန်း၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားသည်။

ဤသည်က အင်မော်တယ်နယ်မြေမှ ပါရမီရှင်များ၏ အစစ်အမှန် ခွန်အား ဖြစ်နေပြီး အမှန်တကယ်ပင် အားကောင်းလှသည်။

အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းလှ၏။

အကယ်၍ သူသာ မရှောင်တိမ်းခဲ့ပါက ထိုဓားချက်က သူ့ကို ထိမှန်သွားမည်မှာ သေချာလှသည်။

ယခုအခါ သူ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်၏။

ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင် ၎င်းက မိုဝန်ထျန်း၏ စိတ်နှလုံးကို ပို၍ တည်ကြည်လေးနက်သွားစေပြီး ပို၍ သတိထားလာစေခဲ့သည်။

ချမ်ချန်ကန်းက မိုဝန်ထျန်းနှင့် ဖာထျန်းတို့ကြားမှ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေ၏။

ထို့ပြင် ဤသည်က ချမ်ချန်ကန်းက ဖာထျန်းကို ပေးအပ်လိုက်သော အခွင့်အရေးလည်း ဖြစ်သည်။

ပထမဆယ့်ခုနစ်ထပ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် မိုဝန်ထျန်း၏ ကြီးထွားလာမှုက ကြီးမားလှသော အလားအလာများနှင့် မြန်ဆန်သော ကြီးထွားမှုနှုန်းတို့ဖြင့် လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရ၏။

ယခုအခါ ဖာထျန်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဖာထျန်းက သူ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် မလွယ်ကူလှပေ။

မိုဝန်ထျန်းနှင့် ဖာထျန်းတို့ကို တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းကပင် ချမ်ချန်ကန်း၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်၏။

ယခင်က ဖာထျန်းက မိုဝန်ထျန်းကို တစ်ကြိမ် သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ ချမ်ချန်ကန်းက မိုဝန်ထျန်းကို ဖာထျန်းအား သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိမရှိ ကြည့်ရှုရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

အကယ်၍ မိုဝန်ထျန်းကသာ ဖာထျန်းကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက။

ဤလူက တကယ်ကြီး သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး ချမ်ချန်ကန်းက သူ့ကို ထပ်မံ ပြန်လည်ရှင်သန်လာစေရန် သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ထိန်းချုပ်ခြင်းကို အသုံးပြုမည် မဟုတ်တော့ချေ။

မိုဝန်ထျန်းအတွက်မူကား သူက သူ့ကို အစ်ကိုကျန်းဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် ချမ်ချန်ကန်းက သူ့ကို သဘာဝကျစွာပင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာစေမည် ဖြစ်သည်။

ခြုံပြောရလျှင်။

ဖာထျန်းက ချမ်ချန်ကန်းကို ရန်စခဲ့၏။

ချမ်ချန်ကန်းက သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် အလွတ်ပေးနိုင်မည်နည်း။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နောက်ဆုံးတွင် မိုဝန်ထျန်းက ဖာထျန်းကို မသတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ။

သူက ဖာထျန်းကို စမ်းသပ်ချက်မျှော်စင်အတွင်းမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်မသွားနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်လိမ့်မည် ဖြစ်၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချမ်ချန်ကန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူက ဤလောကကို သေဒဏ်ပေးခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှ၏။

ထိုချင်းယွင်ဖေးမှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသော အုပ်စုသုံးစု၏ သေခြင်းရှင်ခြင်း တိုက်ပွဲများမှာ ပြင်းထန်လျက် ရှိသည်။

စမ်းသပ်ချက်မျှော်စင် အပြင်ဘက်၌ ကျင့်ကြံသူများစွာက ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး ဆယ့်ရှစ်ထပ်မြောက်တွင် ဖြစ်ပွားနေသော တိုက်ပွဲသုံးခုကို စောင့်ကြည့်ရင်း ဆွေးနွေးနေကြ၏။

သူတို့အားလုံးက ဒေသခံပါရမီရှင်နှစ်ယောက်၊ မိုဝန်ထျန်းနှင့် ဖာထျန်း၊ ပိုင်ယွဲ့နှင့် ချင်ရှို့ဝမ်တို့ကြားမှ တိုက်ပွဲများကို ဆွေးနွေးနေကြပြီး ထိုသုံးယောက်ထဲမှ မည်သူက ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူ၍ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်သွားနိုင်မည်နည်းဟု ခန့်မှန်းနေကြသည်။

သေခြင်းရှင်ခြင်းစင်မြင့်များပေါ်တွင် နှစ်ဘက်စလုံး၏ သေခြင်းရှင်ခြင်း တိုက်ပွဲများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူတို့၏ ခွန်အား အားလုံးကို ထုတ်သုံးကာ အစွမ်းထက်သော နည်းလမ်းမျိုးစုံကို ပြသနေကြပြီး လျှို့ဝှက်ရတနာ မျိုးစုံကိုလည်း ပူဇော်နေကြ၏။

ခြုံပြောရလျှင် နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို ကုန်စင်အောင် ထုတ်သုံးနေကြသည်။

၎င်းကို ကြည့်ရသည်မှာ မျက်စိကျိန်းမတတ် ဖြစ်နေပြီး တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

ဒေသခံပါရမီရှင်နှစ်ယောက်က အနိုင်အရှုံးကို အမြန်ဆုံး ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်၏ ခွန်အားက ကွာဟချက်တစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။ အချိန်တိုအတွင်း တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် တစ်ယောက်က အခြားတစ်ယောက်ကို ဖိနှိပ်ကာ လွယ်ကူစွာ အနိုင်ယူသွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမက တိုက်ရိုက် အနိုင်ရရှိသွား၏။ အနိုင်ရရှိသွားသော ဒေသခံ ပါရမီရှင်မှာ ကျွမ်းရွှယ်ဟု အမည်ရသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ကျွမ်းရွှယ်က အနိုင်ရရှိသွားသော်ငြားလည်း သူမ၏ မျက်နှာက ဖြူရော်နေပြီး အသက်ကို လုရှူနေရကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများကလည်း အလွန် ပြင်းထန်နေ၏။

ချမ်ချန်ကန်းက ကျွမ်းရွှယ်အပေါ်သို့ အလုံးစုံသောသက်ရှိလုပ်ဆောင်ချက်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများက သက်သာပျောက်ကင်းသွားသော်လည်း ကျွမ်းရွှယ်အတွက်မူကား သူမက အနည်းငယ်မျှပင် ပျော်ရွှင်မနေခဲ့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခု သူမ အနိုင်ရရှိပြီး အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်သွားပြီဆိုသည်ကို သူမ အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ကျော့ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲတွင် အကယ်၍ အင်မော်တယ်နယ်မြေမှ ပါရမီရှင်များနှင့်သာ ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဆိုပါက အနိုင်ရရှိရန် လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျွမ်းရွှယ်တို့ဘက်မှ တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်တွင်။

ချင်ရှို့ဝမ်နှင့် ပိုင်ယွဲ့တို့ကြားမှ သေခြင်းရှင်ခြင်း အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲကလည်း နိဂုံးချုပ်လုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့၏။

ပိုင်ယွဲ့ရော ချင်ရှို့ဝမ်ပါနှစ်ယောက်စလုံးက အင်မော်တယ်နယ်မြေမှ ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပိုင်ယွဲ့က ချင်ရှို့ဝမ်ကို အနိုင်ယူ၍ အောင်ပွဲခံသွားခဲ့၏။

ချင်ရှို့ဝမ် မသေဆုံးမီလေးတွင် သူက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဟူး... ဒီသခင်လေးက အမျိုးသမီးတွေ... အထူးသဖြင့် လှပတဲ့အမျိုးသမီးတွေကို တကယ်ပဲ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိပါလား...”

အကယ်၍ အမျိုးသားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာဆိုပါက သူက ဤကဲ့သို့ ဘယ်တော့မှ အရေးနိမ့်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ပိုင်ယွဲ့တို့ဘက်မှ အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီးနောက် ဖာထျန်းနှင့် မိုဝန်ထျန်းတို့၏ ကျန်ရှိနေသော အုပ်စုက အနိုင်အရှုံးကို မဆုံးဖြတ်ရသေးချေ။

ဖာထျန်းနှင့် မိုဝန်ထျန်းတို့ကြားမှ တိုက်ပွဲက တိုက်ပွဲသုံးခုထဲတွင် အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်၏။

ဖာထျန်းဖြစ်စေ၊ မိုဝန်ထျန်းဖြစ်စေ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ပြိုင်ဘက်ကို သတ်ဖြတ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ဖာထျန်းက အလွန် အားကောင်းလှ၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက အင်မော်တယ်နယ်မြေမှ ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးအာဏာရှင်ခန္ဓာကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

မိုဝန်ထျန်းက များစွာကြီးထွားလာခဲ့ပြီး သူ၏ ခွန်အားများက အလွန် မြန်ဆန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သော်ငြားလည်း။

သို့သော်လည်း ဖာထျန်းနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ကြီးမားသော ကွာဟချက်တစ်ခု ရှိနေသေး၏။

ထို့ကြောင့် မိုဝန်ထျန်း၏ ဒဏ်ရာများက ဖာထျန်းထက် များစွာ ပို၍ ပြင်းထန်နေသည်။

ဓားဒဏ်ရာများ ရေတွက်၍ မရနိုင်အောင် ရှိနေပြီး သွေးများ စီးကျနေကာ သူ၏ အဝတ်အစားများက အနီရောင်အဖြစ် ဆိုးရံခံထားရ၏။

“သေစမ်း... သေစမ်း... သေစမ်း...”

ဖာထျန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အင်မော်တယ်ဓားက ဓား၏ အလင်းရောင်များ တလက်လက် တောက်ပနေသည်ကိုသာ လူများ မြင်တွေ့နိုင်လောက်သည့် အမြန်နှုန်းဖြင့် အဆက်မပြတ် ခုတ်ပိုင်းချနေ၏။

မိုဝန်ထျန်းက အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲရှိ မျက်စိတစ်ဖက်လပ်အင်မော်တယ်အင်ပါယာ၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း ဖာထျန်း၏ ခုတ်ပိုင်းချလာသော ဓားချက်တိုင်းလိုလိုကို တည်ငြိမ်စွာ ရင်ဆိုင် ခုခံနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဓားချက်တိုင်း၏ စွမ်းအားက အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့် မိုဝန်ထျန်း၏ လက်မောင်းများကို ထုံကျင်သွားစေပြီး သူက အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်နေရ၏။

“အောက်ဘုံက ပုရွက်ဆိတ်... မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘူး...”

ဖာထျန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှ အလင်းရောင်များ ပစ်လွှတ်ကာ နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်လေးမှာပင်။

မိုဝန်ထျန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ပရိယာယ် အောင်မြင်သွားသည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရုတ်တရက် ခုခံမှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကာ ဖာထျန်း တိုက်ခိုက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဖာထျန်း၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပြင်းထန်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ဖာထျန်း... မင်းကို ငါ လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးမယ်...”

မိုဝန်ထျန်းက နှုတ်ဟလိုက်ပြီး သူ၏ အင်္ကျီကို ဖွင့်ချလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

ထိုအင်္ကျီပေါ်တွင် အဆောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အဆောင်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် အလင်းရောင်များ စီးဆင်းနေပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည့်အလားပင်။

“အင်မော်တယ်ပေါက်ကွဲမှုအဆောင်...”

ထိုအဆောင်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖာထျန်း၏ မျက်လုံးအိမ်များက ရုတ်ခြည်း ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

သူက ဘာကိုမှ စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ ရူးသွပ်စွာဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

ထိုအင်မော်တယ်ပေါက်ကွဲမှု အဆောင်များက ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာပြီး အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

ပေါက်ကွဲမှု၏ စွမ်းအားက တောင်ပေါ်မှ ရေကြီးခြင်းနှင့် ဆူနာမီလှိုင်းကြီးများ ရိုက်ခတ်လာသည့်အလားပင်။ ထိုဖာထျန်း ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးက ထိုအထဲတွင် အပြည့်အဝ နစ်မြုပ်သွားလေတော့သည်။