အခန်း ၂၄၈
Vol. 21 Ch. 248
အခန်း (၂၄၈):တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့်၊ ဖာထျန်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်း
အင်မော်တယ်ပေါက်ကွဲမှု အဆောင်များတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအားများက အလွန် အားကောင်းပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။
မိုဝန်ထျန်းနှင့် ထိုဖာထျန်းတို့ကို နစ်မြုပ်သွားစေပြီးနောက်တွင် သေခြင်းရှင်ခြင်းစင်မြင့်တစ်ခုလုံး နီးပါးလုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤမျှအံ့မခန်း စွမ်းအားများဖြင့် စမ်းသပ်ချက်မျှော်စင်၏ အပြင်ဘက်မှ စောင့်ကြည့်နေသော ကျင့်ကြံသူများမှာ ကြောက်ရွံ့သွားကြ၏။
ချမ်ချန်ကန်း အတွက်မူကား။
ပေါက်ကွဲမှု၏ စွမ်းအားက သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များထက်ပင် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။
“ဒီညီလေးမိုက ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတာပဲ... သူက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ အဆောင်တွေ အများကြီး ဖွက်ထားတာကိုး... အဲ့အဆောင်က အထက်ဘုံက ဖြစ်သင့်တယ်... ဖာထျန်းက အဆောင်တွေ အများကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ခံလိုက်ရတော့ကာ သူ့အဆုံးသတ်က သနားစရာ ကောင်းလောက်မှာပဲ...”
ချမ်ချန်ကန်းက သူ့ဟာသူ ရေရွတ်လိုက်ပြီး အပျက်အစီးများ ဖြစ်လုနီးပါးဖြစ်နေသော သေခြင်းရှင်ခြင်းစင်မြင့်ကို မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်း၍ စိုက်ကြည့်နေလိုက်၏။
သေခြင်းရှင်ခြင်းစင်မြင့်မှာ အင်မော်တယ်ပေါက်ကွဲမှု အဆောင်များ၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းအောက်တွင် လုံးဝ အပျက်အစီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး မီးခိုးငွေ့များနှင့် ဖုန်မှုန့်များက လှိမ့်တက်လာသည်။
မိုဝန်ထျန်းနှင့် ဖာထျန်းတို့ကို မမြင်ရတော့ချေ။
သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင်။
မီးခိုးငွေ့များက ကွဲလွင့်သွား၏။
သူတို့နှစ်ယောက်က လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာကြသည်။
ဖာထျန်းမှာ ရှက်ရွံ့နေသည့် အခြေအနေတွင်ရှိနေပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။
တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဓားဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းများစွာက သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် အသက်ရှူသံကလည်း အလွန် အားနည်းလာ၏။
ခြုံပြောရလျှင်။
ယခုအခါ ဖာထျန်းမှာ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် သွေးများစီးကျနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနီရောင်အဖြစ် ဆိုးရံခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ သူ့ကို သွေးလူးနေသော လူတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေ၏။
မိုဝန်ထျန်းကိုကြည့်ရင်း ဖာထျန်း၏ မျက်နှာက ပို၍ပင် ကြည့်ရခက်နေပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ သွေးကြောများက ဖောင်းကြွလာကာ သူ၏ မျက်နှာက ခက်ထန်ကြမ်းကြုတ်နေသည်။
မိုဝန်ထျန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ဤမျှလောက် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များထက် လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့၏။
သူ့ကို လုံးဝ မတွေးထားမိစေခဲ့ချေ။
မိုဝန်ထျန်းကို ထပ်ကြည့်လိုက်၏။
သို့သော်လည်း မိုဝန်ထျန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မည်သည့်ဒဏ်ရာမှ မရှိချေ။
သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကာကွယ်ရေး အင်မော်တယ်ဝတ်စုံတစ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
စီးဆင်းနေသော အနက်ရောင် အလင်းတန်းများက ထူထဲပြီး လေးနက်နေကာ ၎င်းက မိုဝန်ထျန်းကို တင်းကြပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းထားလုနီးပါး ဖြစ်၏။
အင်မော်တယ်ပေါက်ကွဲမှု အဆောင်များတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အံ့မခန်း စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသော်ငြားလည်း။
သို့သော်လည်း မိုဝန်ထျန်းက ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် မည်သည့် ဒဏ်ရာမှ မရခဲ့ချေ။
အရာအားလုံးက သူ၏ အစီအစဉ်ထဲတွင် ရှိနေ၏။
သေချာပေါက် ထိုဖာထျန်း၏ စရိုက်ဖြင့် ဤလျှို့ဝှက်ဖုံးကွယ်ထားသော လှည့်ကွက်ကို တွေးမိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဟေး ဟေး ဟေး။
ထို့ပြင် ဤကာကွယ်ရေး အင်မော်တယ်ဝတ်စုံက မိုဝန်ထျန်း၏ အရေးပါသော လှည့်ကွက်များထဲမှတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ။
သူ၏ အစီအစဉ်ကလည်း အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
လူသားစားတော့မည့်အလား အေးစက်စက် ကြည့်နေသော ဖာထျန်း၏ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း မိုဝန်ထျန်းက ပြုံးလိုက်သည်။
သူ့ကိုဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ကြည့်လိုက်၏။
“ဘယ်လိုလဲ... အင်မော်တယ်ပေါက်ကွဲမှု အဆောင်ရဲ့အရသာက ကောင်းရဲ့လား...”
ဆိုရိုးစကားရှိသည့်အတိုင်း နာမကျန်းဖြစ်နေချိန်မှာ မင်း သေရလိမ့်မည်။
ဤနည်းဖြင့် ဤပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော ခန္ဓာကိုယ်က သူ့ကို ဖြေရှင်းရန် အကောင်းဆုံး အချိန်ပင်ဖြစ်၏။
မိုဝန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ နဂါးဟိန်းသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးက ဖာထျန်းဆီသို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
သူ့လက်ထဲတွင် နောက်ထပ် အင်မော်တယ်အဆောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
၎င်းကို ဖာထျန်းဆီသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း...
အစပိုင်းက ဂူထဲတွင် သူ ရရှိခဲ့သော လျှို့ဝှက်ရတနာများက သူ့အတွက် အလွန် အသုံးဝင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်၏။
အကယ်၍ ထိုလျှို့ဝှက်ရတနာများသာမရှိခဲ့လျှင် မိုဝန်ထျန်းမှာ အစကတည်းက သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ဤအဆင့်အထိ ရောက်လာရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ထိုအင်မော်တယ်ပေါက်ကွဲမှု အဆောင်များဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။
ဖာထျန်းကို ထပ်မံ နစ်မြုပ်သွားစေသည်။
ဖာထျန်း၏ ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်သော ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။
မိုဝန်ထျန်းက အလွန်ဉာဏ်ကောင်းပြီး သူ၏ ဦးနှောက်က အလွန်လျင်မြန်ကာ အလွန် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှသည်။
သူက ဖာထျန်းနှင့် တိုက်ခိုက်နေရကြောင်း သိထားသဖြင့် သူ့ကို အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲလှ၏။
ထို့ကြောင့် အစကတည်းက နည်းဗျူဟာ တစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
သူက အင်မော်တယ်ပေါက်ကွဲမှု အဆောင်များကို အဆက်မပြတ် လွှင့်ပစ်နေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖာထျန်းကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေ၏။
ဖာထျန်း၏ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။
ဒဏ်ရာများက ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး အသက်ရှူသံက ပို၍ အားနည်းလာ၏။
ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမည်ဆိုပါက။
သူ သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်ဖြစ်သည်။
မိုဝန်ထျန်းက နဂါးကျောရိုးကို ဖွင့်လှစ်ထားပြီး သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုက တစ်ဆယ့်နှစ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရောက်ရှိနေကာ အလွန်တည်ကြည်လေးနက်နေ၏။ တိုက်ခိုက်မှု အမြန်နှုန်းဖြစ်စေ၊ တုံ့ပြန်မှုဖြစ်စေ သူ၏ ခွန်အားများကို အဆုံးစွန်ထိ ထုတ်သုံးထားလုနီးပါး ဖြစ်သည်။
ထိုဖာထျန်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူက တဖြည်းဖြည်း အရေးနိမ့်လာ၏။
ရုတ်တရက်။
မိုဝန်ထျန်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူ့လက်ထဲရှိ အင်မော်တယ်ဓားက ခုတ်ပိုင်းချလိုက်၏။
ချလွမ်...
ဖာထျန်း၏ လက်ထဲရှိ အင်မော်တယ်ဓားဖြင့် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးက နိမ့်ကျသွားပြီး ဒူးများ ကွေးညွှတ်သွား၏။
ဤဓားချက်၏ ခွန်အားက အလွန် အားကောင်းလှသဖြင့် ဖာထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိနှိပ်ထားပြီး ဒူးထောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။
ဖာထျန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရူးသွပ်စွာ ကခုန်နေ၏။
နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးအာဏာရှင်ခန္ဓာပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ဆက်လက်၍ ဒေါသတကြီး လောင်ကျွမ်းနေသော နတ်ဘုရားမီးဖိုကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ မိုဝန်ထျန်း၏ ဓားကို ပိတ်ဆို့ပြီး မတ်တပ်ရပ်ရန် လိုအပ်နေ၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
မိုဝန်ထျန်းက အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲရှိ မျက်စိတစ်ဖက်လပ်အင်မော်တယ်အင်ပါယာကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။
“ညီလေး... အခုပဲ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်တော့...”
မိုဝန်ထျန်း၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏ ပါးစပ်မှ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်၏။
သေခြင်းတရား၏ အရှိန်အဝါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
ဖာထျန်း၏ မျက်နှာက ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွား၏။
သူက ကမန်းကတန်း ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းကို ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းက အံ့မခန်း စွမ်းအားများဖြင့် သူ၏ ခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းလာ၏။
ဖာထျန်းကို အပြည့်အဝ သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။
ဖာထျန်း၏ နဖူးပေါ်တွင် အဆောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းရောင်များ တလက်လက် တောက်ပလာကာ ရွှေရောင် အလင်းတန်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခေါင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်၏။
ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းက ရွှေရောင် အလင်းတန်း လမ်းကြောင်းကို ဝင်ဆောင့်သွားသည်။
၎င်းက တကယ်တော့ ရွှေရောင် အလင်းတန်းကို လုံးဝ ဖောက်ထွင်းသွားမည့်အလား လည်ပတ်နေသော ခရမ်းရောင် ဓားငယ်လေး တစ်လက် ဖြစ်နေ၏။
ဖာထျန်း၏ မျက်နှာက ဖြူရော်နေပြီး အသည်းအသန် ခုခံနေရကာ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးအေးများ ထွက်လာသည်။
သေးငယ်သော အောက်ဘုံမှ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်၏ လက်ချက်ဖြင့် ဤမျှလောက် အခြေအနေဆိုးအထိ ရောက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးချေ။
‘ဖောင်း’ ခနဲ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။
ရုတ်တရက် ဖာထျန်း၏ နှလုံးသားက စူးရှစွာ နာကျင်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များက ရုတ်ခြည်း ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ မိုဝန်ထျန်း၏ ဘယ်ဘက်လက်က ချွန်ထက်သော လက်သည်းများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ ခရမ်းရောင်ဓားကို အပြည့်အဝ ခုခံနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းကာ သူ၏ နှလုံးသားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။
ဖောက်ထွင်းခံထားရသော ရင်ဘတ်မှ သွေးများစီးကျလာသည်။
သူက ခေါင်းကို ပြန်မော့လိုက်ပြီး မိုဝန်ထျန်း၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ အပြည့်ရှိနေ၏။
တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့်... ဤအောက်ဘုံမှ ပုရွက်ဆိတ်က အဆင့်တိုင်းကို တွက်ချက်ထားပုံရသည်။
ထိုခရမ်းရောင်အလင်းတန်းက အဆုံးအဖြတ် တိုက်ကွက် ဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့၏။
အဲဒါပါပဲ။
သိပ်ကို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့ အောက်ဘုံက ပုရွက်ဆိတ်ပါလား။
သူ ကျေနပ်မှု မရှိခဲ့ပေ။
“ဖာထျန်း... ဒီကျားနက်ရဲ့ နှလုံးသားက ဘယ်လိုနေလဲ...”
ထို့နောက် မိုဝန်ထျန်းက ဖာထျန်း၏ နှလုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။
“အား…”
ဖာထျန်းမှာ နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ပို၍ အားနည်းလာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်း လမ်းကြောင်း၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားကလည်း ကျဆင်းသွား၏။
“ခလွမ်…”
ရွှေရောင်အလင်းတန်းက ခရမ်းရောင် ဓားငယ်လေး၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းက လျှပ်တစ်ပြက် အတွင်းမှာပင် ဖာထျန်း၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ ဖာထျန်း၏ ဝိညာဉ်ကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ညှစ်သတ်ပစ်လိုက်သည်။
ဖာထျန်း၏ မျက်လုံးများက ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ မှိန်ဖျော့သွား၏။
ဖောက်ထွင်းခံထားရသော မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ ပါးပြင်တစ်ခုလုံးပေါ်သို့ သွေးများ တသွင်သွင် စီးကျလာသည်။
ဖာထျန်းက သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်၏။
နောက်ဆုံးတွင် မိုဝန်ထျန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်တော့သည်။
သူက သွေးများ ပေကျံနေသော ဘယ်ဘက်လက်ကို ဖာထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်၏။
ဤတိုက်ကွက်ကို မဟာကောင်းကင်နဂါးလက်ဝါးဟု ခေါ်သည်။
၎င်းက အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲရှိ မျက်စိတစ်ဖက်လပ်အင်မော်တယ်အင်ပါယထံမှ သူ သင်ယူခဲ့ရသည့်အရာဖြစ်၏။
၎င်းက ကမ္ဘာကြီးကို သိမ်းပိုက်ရန် မိုဝန်ထျန်း၏ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ကွက် ဖြစ်သည်။
ခရမ်းရောင်ဓားငယ်လေးအတွက်မူ ၎င်းကို ဝိညာဉ်စားဓားဟု ခေါ်၏။
၎င်းကလည်း အဆုံးအဖြတ် တိုက်ကွက်များထဲမှတစ်ခု ဖြစ်သည်။
နှစ်ခုလုံးကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ထိုဖာထျန်းကို သတ်ဖြတ်ရန် အငိုက်မိသွားစေ၏။
မိုဝန်ထျန်း၏ သတိထားမှုနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင်။
ထိုဖာထျန်းက ကြိုတင် ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချထားခဲ့ပြီး မိုဝန်ထျန်းမှာ အောက်ဘုံမှ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာဖြစ်သည်ဟု သူ ထင်ခဲ့၏။
သူက အလွန်သတိထားခဲ့သော်ငြားလည်း နောက်ဆုံးတွင် ချောက်ထဲသို့ ကျသွားခဲ့ရသည်။
ပြင်ပကမ္ဘာ။
စောင့်ကြည့်နေသော ကျင့်ကြံသူများမှာ ဆွံ့အသွားကြ၏။
ဖာထျန်း၏ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း သူတို့ ကြောက်လန့်သွားကြပြီး မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။
မယုံကြည်နိုင်အောင်ပင် ဖြစ်နေကြ၏။
ဤဖာထျန်း၏ အောင်မြင်မှုက လူတိုင်း မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင် ဖြစ်သည်။
အစပိုင်းကတည်းက ထိုနတ်ဆိုးများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူတို့ကို ရှောင်ရှား၍ ခက်ခက်ခဲခဲ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ရ၏။
နောက်ပိုင်းတွင် ခွန်အားများ တဟုန်ထိုး တက်လာပြီး ပို၍ အားကောင်းလာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း အင်မော်တယ်နယ်မြေမှ ပါရမီရှင်များနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် အလွန် ရှင်းလင်းသော ကွာဟချက် တစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့်။
မိုဝန်ထျန်းက အင်မော်တယ်နယ်မြေတွင် ပြန်လည်ဝင်စားလာသော ပါရမီရှင်၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ ယုံကြည်ထားကြသည်။
သို့သော်လည်း ယခုအချိန်လေးမှာပင်။
မိုဝန်ထျန်းက တကယ်ကြီး ဖာထျန်းနှင့် တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရရှိသွားခဲ့၏။
ထိုဖာထျန်းကို အောင်မြင်စွာ အနိုင်ယူလိုက်သည်။
ဤသည်က မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့သော အရာပင် ဖြစ်၏။
အိပ်မက်တစ်ခုနှင့် ပိုတူနေပြီး လက်တွေ့မဆန်သလို ခံစားနေကြရသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ။
အောက်ဘုံမှ ပါရမီရှင်နှင့် အထက်ဘုံမှ ပါရမီရှင်တို့ကြားတွင် ခွန်အားပိုင်း၌ ကမ္ဘာမြေနှင့် ကောင်းကင်လို ကွာခြားချက် ရှိနေ၏။
သေချာပေါက် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မိုဝန်ထျန်းတွင် ဤနေရာ၌ အရေးပါသော လှည့်ကွက်များစွာ ရှိနေခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ရလဒ်က မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို သူ သိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ခြုံပြောရလျှင်။
မိုဝန်ထျန်းက အင်မော်တယ်နယ်မြေမှ ပါရမီရှင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်၏။
သူတို့မဖြစ်နိုင်ဘူးဟု ထင်ထားခဲ့သော အရာတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်သွားခဲ့သည်။
အံ့အားသင့်နေချိန်မှာပင် သူတို့က စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး ကျင့်ကြံသူ အများအပြားက အားပေးသြဘာပင် ပေးနေကြ၏။
မိုဝန်ထျန်းထံမှတဆင့် ၎င်းက အချက်တစ်ချက်ကို သက်သေပြလိုက်သည်။
အောက်ဘုံမှ ပါရမီရှင်များက အင်မော်တယ်နယ်မြေမှ ပါရမီရှင်များထက် အားနည်းမနေချေ။
မူလဇာစ်မြစ် ကွာခြားချက်သာမရှိခဲ့လျှင် အောက်ဘုံက အထက်ဘုံထက် အနည်းငယ်မျှပင် ဆိုးရွားမည် မဟုတ်ပေ။
ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ယနေ့ခေတ် ကျူးရှိူ့တိုက်ကြီးတွင် အင်မော်တယ်နယ်မြေ တစ်ခုရှိနေပြီ ဖြစ်၏။
တစ်နေ့နေ့တွင် သူတို့က အထက်ဘုံမှ ထိုအင်မော်တယ်များထက် အားနည်းတော့မည် မဟုတ်ချေ။