အခန်း ၂၆၁

အခန်း (၂၆၁) ဆရာလေးများကို ဖမ်းဆီး၍ လုယက်ခြင်း

လမ်းတစ်လျှောက် ဝူမင်က ထောင်ဟွာဆရာလေးကျောင်းအတွင်း၌ လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားနေ၏။

ထိုသို့ လျှောက်သွားနေစဉ် ဝူမင်က ဆရာလေးများစွာနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဝူမင် ရုပ်ဖျက်ထားသော ဆရာလေး၏ မျက်နှာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဆရာလေးတိုင်းက အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားကြ၏။

သူတို့က ဤဆရာလေးကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြချေ။ ထောင်ဟွာဆရာလေးကျောင်းမှ လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပုံမရပေ။

ဝူမင်က ဤသည်ကို ဂရုမစိုက်ချေ။

သူ၏ မူလ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဆရာလေးအဖြစ် ရုပ်ဖျက်၍ လဲ့ယင်ဘုရားကျောင်းအတွင်းသို့ ခိုးဝင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုမူ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်၏။

သေချာပေါက် သူက ဤမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားပြီး သူ၏ မျက်နှာအစစ်အမှန်ကို မဖော်ပြခဲ့ပေ။

“အမိတ္တဘ..

ဝူမင်က ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဘာသာ၏ ဂါထာမန္တန်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ တစ်မုဟုတ်ချင်းပင် ထိုဆရာလေးများမှာ ခေါင်းမူးနောက်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများက အသိစိတ် လွတ်သွားကာ ဝိညာဉ်များ အိပ်မောကျသွားကြတော့သည်။

အင်မော်တယ်နယ်မြေ၏ အရှင်သခင် ဖြစ်လာနိုင်သူတစ်ယောက်က အပေါ်ယံ မြင်ရသလောက် ရိုးရှင်းနေမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှ၏။

သူ သွားလေရာ နေရာတိုင်းတွင် မည်သည့် ဆရာလေးကမျှ သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

ဤထောင်ဟွာ ဆရာလေးကျောင်းက သူ၏ ပိုင်နက်နယ်မြေ ဖြစ်လာသည့်အလားပင်။

ပြောစရာပင် မလိုဘဲ ဤထောင်ဟွာ ဆရာလေးကျောင်းက တစ်ချိန်က သူ၏ ပိုင်နက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ဤထောင်ဟွာ ဆရာလေးကျောင်းကိုပင် တစ်ချိန်က သူ ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူ့အတွက်မူ ဤဆရာလေးများကို ဖြေရှင်းရသည်မှာ သေချာပေါက် လွယ်ကူရိုးရှင်းလွန်းလှသည်။

အင်မော်တယ်ဘဏ္ဍာတိုက်ရှိရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ တစ်လျှောက်လုံး လျှောက်လာရင်း ဝူမင်က နှမြောတသစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်၏။

“ဒီလောက် ပန်းလေးတွေ၊ ကျောက်စိမ်းလေးတွေလို လှပတဲ့ ဆရာလေးတွေက ရွှယ်ဝူအင်မော်တယ်နယ်မြေက မိန်နျင်ထက်တောင် အများကြီး မနိမ့်ကျဘူးဆိုတာ နှမြောစရာပဲ... သခင်သာ ဒီဆရာလေးတွေကို မြင်ရင် သေချာပေါက် သဘောကျမှာပဲ....

စကားပြောနေရင်းနှင့် ဝူမင်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး အရောင်လက်သွားသည်။

“ဆရာလေး… ဆရာလေး... သခင် သဘောကျလောက်တယ်....

သူ့ခေါင်းထဲတွင် အကြံတစ်ခု ရသွားပြီဖြစ်၏။

‘ဖုန်း’ ခနဲ အသံနှင့်အတူ သူက ဗုဒ္ဓမှော်လက်နက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဤသည်က စကြဝဠာကို ငုံ့ထားနိုင်ပြီး သက်ရှိများကိုပါ ထည့်သွင်းနိုင်သော ချန်ခွန်းအိတ် ဖြစ်သည်။

သူက အကြံပိုင်သော အပြုံးဖြင့် ဟီးဟီးဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ဤလှပသော ဆရာလေးများ အားလုံးကို ချန်ခွန်းအိတ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်၏။

အားလုံးကို ထုပ်ပိုးယူဆောင်သွားပြီး သခင့်ထံ ဆက်သရမည်။

အတန်ကြာပြီးနောက် ဝူမင်က ထောင်ဟွာ ဆရာလေးကျောင်းမှ ဆရာလေးများ အားလုံးကို တစ်ယောက်မကျန် သိမ်းကျုံး ယူဆောင်သွားခဲ့၏။ ဤဆရာလေးများက ချန်ခွန်းအိတ်ကိုပင် ပြည့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။

ဤအရာများကို ပြီးစီးသွားသောအခါမှသာ ဝူမင်က အင်မော်တယ်ဘဏ္ဍာတိုက်သို့ ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ရောက်လာခဲ့သည်။

အင်မော်တယ်ဘဏ္ဍာတိုက်၏ အပြင်ဘက်တွင် ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဘာသာ အစီအရင်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စီစဉ်ထားပြီး တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် ကာကွယ်ရေး အစီအရင် အမျိုးမျိုးလည်း ရှိနေ၏။

သို့သော်လည်း ဤအရာများက ဝူမင်အတွက်မူ ဘာမျှမဟုတ်ပေ။

ဝူမင်က ဤအစီအရင်ကြီးများကို အနှောင့်အယှက်ပင် မပေးဘဲ အင်မော်တယ်ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

အင်မော်တယ်ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဝူမင်က အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးများ သိုလှောင်ထားသည့် နေရာဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလိုက်၏။

ထပ်ခါတလဲလဲ ပုံနေသော အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝူမင်၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားတော့သည်။

“အမိတ္တဘ... ငါတော့ ချမ်းသာပြီ....

ထို့နောက်တွင်တော့ အလုပ်များသော သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအချိန် စတင်လာခဲ့၏။

အင်မော်တယ်ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ဝူမင်က ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ကြည့်၍ လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

“အမိတ္တဘ... ဒီအရာအားလုံးအတွက် သင်တို့ ဒီဆင်းရဲတဲ့ကိုယ်တော်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့....

ထို့နောက် ဝူမင်က အင်မော်တယ်ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ထွက်လာခဲ့ပြီး လူသူကင်းမဲ့နေသော ထောင်ဟွာ ဆရာလေးကျောင်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။

ဧရာမ လဲ့ယင်အင်မော်တယ်ဘုရားကျောင်းကြီးနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူတို့၏ အင်မော်တယ်ဘဏ္ဍာတိုက် ခိုးယူခံလိုက်ရကြောင်းကို မည်သူကမျှ လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။

မကြာသေးမီက ရှမီအင်မော်တယ်နယ်မြေရှိ အင်အားစုများစွာ၏ အင်မော်တယ်ဘဏ္ဍာတိုက်များ ခိုးယူခံခဲ့ရပြီး ဤသတင်းက ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ထွက်ပေါ်နေခဲ့သော်လည်း။

သူတို့က လဲ့ယင်အင်မော်တယ်ဘုရားကျောင်းအတွက်မူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လဲ့ယင်အင်မော်တယ်ဘုရားကျောင်းက ရှမီအင်မော်တယ်နယ်မြေတွင် အသန်မာဆုံး ဗုဒ္ဓဘာသာ အင်အားစုဖြစ်၏။ အစွမ်းထက်သူများက တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ ပေါများလှပြီး သာမန် သူခိုးတစ်ယောက်က အစောင့်အရှောက် ထူထပ်လှသော လဲ့ယင်အင်မော်တယ်ဘုရားကျောင်းအတွင်းသို့ မည်သို့လျှင် ခိုးဝင်ရဲမည်နည်း။

ထို့အပြင် လဲ့ယင်အင်မော်တယ်ဘုရားကျောင်း၏ အင်မော်တယ်ဘဏ္ဍာတိုက်မှာလည်း အစောင့်အရှောက် အလွန် ထူထပ်လှသည်။ ထောင်ဟွာသီလရှင်ကျောင်းမှ သီလရှင်များ စောင့်ကြပ်နေရုံသာမက ရှေးဟောင်း အစီအရင်ကြီးများစွာကိုလည်း စီစဉ်ထားသေး၏။

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က အင်မော်တယ်ဘဏ္ဍာတိုက်သို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ခြင်းမှလွဲ၍ မည်သူကမျှ လဲ့ယင်အင်မော်တယ်ဘုရားကျောင်း၏ အင်မော်တယ်ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထောင်ဟွာ ဆရာလေးကျောင်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ဝူမင်က ဆရာလေးအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သူက လှပပြီး လူနှင့် တိရစ္ဆာန်များအပေါ် အန္တရာယ်ကင်းမဲ့ပုံ ရ၏။ အချို့သော ဘုန်းကြီးများက သူ့ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသော်လည်း အရေးမစိုက်ဘဲ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်များကိုသာ လုပ်ဆောင်နေခဲ့ကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် သူက လဲ့ယင်အင်မော်တယ်ဘုရားကျောင်းမှ ခပ်ကြွားကြွားပင် ထွက်ခွာလာခဲ့၏။

သူက သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဤသိုလှောင်လက်စွပ်က လဲ့ယင်အင်မော်တယ်ဘုရားကျောင်း၏ အင်မော်တယ်ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှ ပစ္စည်းများ အားလုံးနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ထို့နောက် သူက ချန်ခွန်းအိတ်ကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“အမိတာဘာ... ဆရာလေးတွေရော၊ အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးတွေပါ အကုန်ရပြီ... သခင့်ကို ဆက်သလိုက်ရင် သခင်က ဒီဆင်းရဲတဲ့ကိုယ်တော်ကို သေချာပေါက် ဆုချမှာပဲ....

ထို့နောက် ဝူမင်က ချန်ခွန်းအိတ်နှင့် သိုလှောင်လက်စွပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရပ်တန့်မနေဘဲ ဆက်လက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝူမင်က လုံလောက်သော အင်မော်တယ်ဘဏ္ဍာတိုက်များကို ခိုးယူခဲ့ပြီး လုံလောက်သော အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးများကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သူက မြေအောက်နန်းတော်သို့ သွားရန် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး မြေအောက်နန်းတော်ထဲတွင် လင်းပေါင်အာက ဓားအင်မော်တယ်၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိသွားသောအခါ သူတို့က ရှမီအင်မော်တယ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာ၍ အောက်ဘုံသို့ ပြန်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျူးရှိူ့တိုက်ကြီးမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်ရာ ဝူမင်မှာ ကျူးရှိူ့တိုက်ကြီးသို့ ပြန်သွားရန် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ဘဲ ချမ်ချန်ကန်း၏ ပေါင်ကို ဆက်လက် ဖက်တွယ်ကာ ဆက်လက်၍ ဒူးထောက် ဖော်လံဖားချင်နေပြီ ဖြစ်၏။