အခန်း ၄၃

အခန်း (၄၃) ထူးဆန်းသော ကတုံးပြောင်နှင့်လူ

အော်ဟစ်ရန်ပင် အင်အားမရှိတော့ဘဲ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေသော ရှောင်ယွန်းဖေးကို ကြည့်ရင်း ချူဟန်က ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤကောင်ကို ဇွန်ဘီစာကျွေးမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ပြီးကတည်းက သူ စကားတစ်ခွန်းမှ အပိုမပြောတော့ချေ။

လူနေအိမ်ရာဝင်ပေါက်ရှိ ဇွန်ဘီအချို့မှာ ချူဟန်ကို သတိပြုမိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အသားစများနှင့် သွေးကွက်များ ပေကျံနေသည့် ပါးစပ်ကြီးများကို ဖြဲလျက် ပြင်းထန်သော အပုပ်နံ့များကို ထုတ်လွှတ်ကာ တူညီသော အရပ်မျက်နှာတစ်ခုသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။

"ကယ်... ကယ်ပါဦးဗျာ။ လွှတ်ပေးပါ။ ဘယ်သူရှိလဲ ကယ်ကြပါဦး"

ရှောင်ယွန်းဖေးမှာ စိတ်ဓာတ်များ လုံးဝ ပြိုလဲပျက်စီးကာ အသက်လု၍ အော်ဟစ်တောင်းပန်နေတော့သည်။

သို့သော် ချူဟန်က လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားသည်။ သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရှောင်ယွန်းဖေးကို ဆွဲကိုင်လျက် ကျန်လက်တစ်ဖက်က သံပုဆိန်ကြီးကို ထမ်းကာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် လူနေအိမ်ရာအတွင်းသို့ ပြေးဝင်ခဲ့သည်။ သူကြိုတင် လေ့လာချက်များအရ ဤအိမ်ရာတွင် အဝင်အထွက်ပေါက် နှစ်ခု ရှိကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။

ဂါး... ဂါး...

သွေးညှီနံ့ကြောင့်လား သို့မဟုတ် ရှောင်ယွန်းဖေး၏ အော်ဟစ်သံကြောင့်လား မသိရဘဲ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ဇွန်ဘီများစွာ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး ချူဟန်နောက်သို့ တရစပ် လိုက်ပါလာကြတော့သည်။ ၎င်းတို့မှာ ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ပထမအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အား ရှိသော ချူဟန်၏ အရှိန်ကို မမီနိုင်ကြချေ။ သို့သော် ချူဟန်က ဇွန်ဘီများကို ဆွဲဆောင်ရန်အတွက် အရှိန်ကို တမင် လျှော့ချကာ ပြေးလွှားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချူဟန် လက်ထဲတွင် ရှောင်ယွန်းဖေးမှာ တွဲလောင်းအဆွဲခံထားရသော စုတ်ပြတ်နေသည့် သဲအိတ်တစ်အိတ်ပမာ ဖြစ်နေ‌တော့သည်။ ချူဟန်က သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ပြေးလွှားနေသဖြင့် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါနေသော ခံစားချက်ကြောင့် ရှောင်ယွန်းဖေးမှာ ရိုလာကိုစတာ စီးနေရသည့်အလား ခံစားနေရသည်။

ရှောင်ယွန်းဖေးအဖို့ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပြောင်းပြန်လှန်သွားသည့်အလား ရှိနေတော့သည်။ ဘေးဘီဝဲယာမှ ဇွန်ဘီများ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာကာ သူ့ကို ကိုက်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် သွားအစွယ်ကြီးများမှာ သူ၏ နှာခေါင်းဝနှင့် တစ်မီလီမီတာခန့်သာ လွဲချော်သွားခဲ့သည်။

"အား... အား... ကိုက်မိပြီ။ ငါ့ကို ကိုက်လိုက်ပြီ"

ရှောင်ယွန်းဖေးမှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် ဆီးပင် ထွက်ကျလာကာ ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်နေတော့သည်။

ဇွန်ဘီအများစုမှာ ချူဟန်၏ အရှိန်ကို မမီသဖြင့် နောက်ကွယ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းသော ဇွန်ဘီအချို့လည်း ရှိနေသည်။ ချူဟန် ဖြတ်သန်းသွားသည့် ခဏတွင် ဇွန်ဘီတစ်ကောင်က ခေါင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ ပါးစပ်ကို ဖြဲလိုက်ပြီး ရှောင်ယွန်းဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အမိအရ ကိုက်ခဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ရှောင်ယွန်းဖေး၏ အော်ဟစ်သံက အဆုံးစွန်အထိ စူးရှသွားကာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်လည်း ဒဏ်ရာများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သွေးများ တရစပ် စီးကျလာတော့သည်။ ထိုသွေးညှီနံ့ကြောင့် ဇွန်ဘီများ ပိုမို ရောက်ရှိလာကြသည်။

ချူဟန်နောက်ကွယ်တွင် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော ရှောင်ယွန်းဖေး၏ သွေးစက်များကို အငမ်းမရ လျက်နေကြသည့် ဇွန်ဘီများကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ၎င်းတို့က သွေးများကို လျက်ပြီးနောက် ရူးသွပ်စွာဖြင့် ချူဟန်နောက်သို့ ထပ်မံ လိုက်ပါလာကြပြန်သည်။

ချူဟန်သည် လူနေအိမ်ရာအတွင်း အချိန်ဆွဲမနေဘဲ ဇွန်ဘီအများဆုံး ရှိနိုင်မည့် လမ်းအချို့ကို ရွေးချယ်ကာ ဆွဲဆောင်လာပြီးနောက် ထွက်ပေါက်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်လိုက်တော့သည်။

လောဘကြီးလွန်းလျှင် အန္တရာယ်ရှိသည်။ လက်ရှိ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားမှာ ပထမအဆင့်သာ ရှိသေးသဖြင့် အကြွင်းမဲ့ အစွမ်းထက်သည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ အများသုံးအိမ်သာ ခေါင်းမိုးပေါ်က တိုက်ပွဲကဲ့သို့ အခြေအနေကောင်းမျိုး အမြဲတမ်း ကြုံတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်။

ချူဟန်၏ ကြီးမားလှသော လှုပ်ရှားမှုက ပြင်းထန်သော ဆူညံသံများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး ဟိန်းဟောက်ကာ လမ်းမပေါ်တွင် ရွေ့လျားနေသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် လူနေအိမ်ရာအတွင်းရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ သတိပြုမိသွားကြသည်။

လူသူအများအပြားမှာ ပြတင်းပေါက်များတွင် ကပ်လျက် အပြင်ဘက်ကို စိုးရိမ်တကြီး ချောင်းမြောင်း ကြည့်ရှုနေကြသည်။

"ဟေး... ကြည့်စမ်း။ အဲဒါ ဘာကြီးလဲ"

"ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးလား။ နေဦး... သူတို့က လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းကို ပြေးနေကြတာပဲ"

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ မသိဘူး"

လူသူများသည် အပြင်ဘက်သို့ အော်ဟစ်ခြင်းမပြုဝံ့ဘဲ ပြတင်းပေါက် လိုက်ကာများ နောက်ကွယ်မှသာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ဇွန်ဘီများ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် လူနေအိမ်ရာ ထွက်ပေါက်ဝသို့ စုပြုံသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ...

'တော်သေးတာပေါ့'

ဇွန်ဘီများ ဘာကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသည်ကို မသိသော်လည်း ဤအိမ်ရာမှာ ခဏတာ ဘေးကင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အပြင်ထွက်၍ အစားအစာ ရှာဖွေနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် အမှတ် (၇) အဆောက်အအုံ၏ အပေါ်ဆုံးထပ်၌...

ခန္ဓာကိုယ် အနည်ငယ်ပြည့်ဖြိုးပြီး ကတုံးတုံးထားသော လူတစ်ဦးသည် မှန်ပြောင်းတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဝရန်တာတွင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရပ်နေသည်။ ကြောက်လန့်နေသော အခြားလူသူများနှင့် မတူဘဲ သူ၏ မျက်နှာတွင် ဇွန်ဘီများကို ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ မရှိချေ။

ထိုကတုံးကောင်၏ မျိုးရိုးအမည်မှာ ဟယ် ဖြစ်ပြီး အမည်မှာ ဆန်း ဖြစ်ကာ ဟယ်ဆန်း (ရဟန်း) ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

အသက် ၁၆ နှစ်အထိ သူသည် ဘုန်းကြီးကျောင်းတစ်ခုတွင် ရဟန်းအဖြစ် ၁၆ နှစ်တိုင်တိုင် နေထိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် တက္ကသိုလ်တစ်ခုသို့ ထူးချွန်စွာ အောင်မြင်ခဲ့သဖြင့် ပညာသင်ကြားကာ လောကီဘဝသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း နှစ်နှစ်ခန့် တက်ရောက်ပြီးနောက် ကျောင်းထုတ်ခံခဲ့ရကာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဆိုက်ရောက်လာချိန်အထိ အိမ်တွင်ပဲ အောင်းနေခဲ့သော လူထူးလူဆန်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"မိုက်လှချေလား"

ဟယ်ဆန်းက လျှာထုတ်ကာ နှုတ်ခမ်းကိုသပ်လိုက်ရင်း စိတ်ဝင်တစား ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒီအစ်ကိုကြီးက တကယ့်ကို သတ္တိရှိတာပဲ။ ဇွန်ဘီအကောင်တစ်ရာနီးပါးကို ဆွဲခေါ်ပြီး ဘယ်သွားမလို့လဲ။ အော်... အပြင်ထွက်သွားပြီ။ ဟာ... ဝေးသွားပြီ"

သူသည် ချက်ချင်း လှည့်ကာ အခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်ခဲ့သည်။

အခန်းတွင်း၌ စွန့်ပစ်ထားသော စက်ရုံတစ်ရုံကဲ့သို့ စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်းများစွာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ ယခုကဲ့သို့ နေ့ခင်းကြောင်တောင် အချိန်တွင် လျှပ်စစ်မီးများ ပြတ်တောက်နေသင့်သော်လည်း ဟယ်ဆန်း၏ အခန်းတွင် မီးများ လင်းထိန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကုတင်ဘေးရှိ ပန်ကာအဟောင်းကြီးမှာလည်း တဝူးဝူးဖြင့် လည်ပတ်နေသည်။

စားပွဲပေါ်တွင် ရေဒီယို ဆယ်လုံးထက်မနည်း ရှိနေပြီး အားလုံးမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဖြုတ်ထားသဖြင့် ပျက်စီးနေသလို ဖြစ်နေသည်။

ပို၍ ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုရေဒီယိုများအားလုံးမှ အသံများ တပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘာသာစကား မျိုးစုံ ထွက်ပေါ်နေပြီး အများစုမှာ အစိုးရအသီးသီးမှ ပြည်သူများကို နှစ်သိမ့်ပေးနေသော ထုတ်လွှင့်ချက်များ ဖြစ်ကြသည်။

အခန်းထဲ ရောက်သည်နှင့် ဟယ်ဆန်းက လက်ထဲမှ မှန်ပြောင်းကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး အခြား ပိုကောင်းတဲ့ မှန်ပြောင်းတစ်လက်ကို ယူဆောင်ကာ ဝရန်တာသို့ ပြန်လည် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ထို့နောက် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ထပ်မံ အကဲခတ်နေတော့သည်။

"အိုး... ဒီအစ်ကိုကြီးက တော်တော်လေး ချောတာပဲ"

ချူဟန်၏ လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ကြည့်ရင်း သူက ရေခဲသေတ္တာထဲမှ ရေခဲတုံးများကို ယူကာ ဘီယာခွက်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

"လှုပ်ရှားမှုတွေကလည်း သာမန်မဟုတ်ဘူးပဲ။ ဟင်..."

ရုတ်တရက် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ပေါ့ပျက်ပျက် အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ တည်ငြိမ်လှသော အရိပ်အယောင်များ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ မှန်ပြောင်းထဲမှ မြင်ကွင်းကြောင့် သူ၏ အကြည့်များမှာ လုံးဝ စွဲငြိသွားသည်။

"သူ ဆွဲခေါ်သွားတာ... ရှောင်ယွန်းဖေး မဟုတ်လား"

ဟယ်ဆန်းက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အောက်ခြေရှိ အခြေအနေကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချူဟန်သည် ဇွန်ဘီများကို အဆုံးစွန်အထိ ဆွဲဆောင်ပြီး ဖြစ်ရာ ဆက်လက် အချိန်ဆွဲနေပါက သူကိုယ်တိုင်လည်း လွတ်မြောက်ရန် မလွယ်ကူတော့ချေ။

သူ လောဘမကြီးဘဲ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကို လူနေအိမ်ရာ အပြင်ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီးနောက် လက်ဝဲဘက်သို့ အရှိန်မြှင့်ကာ ပြေးထွက်ခဲ့သည်။

"ဘယ်သွားမလို့လဲ"

ဟယ်ဆန်းက မျက်တောင်မခတ်တမ်း စောင့်ကြည့်ရင်း ရေရွတ်နေမိသည်။

"ရှောင်ယွန်းဖေးက ဘာလို့ သွေးတွေ ဒီလောက် ထွက်နေတာလဲ။ သူတို့နှစ်ယောက် ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ"

ပြေးလွှားနေသော ချူဟန်သည် မိမိ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို တစ်စုံတစ်ဦးက စောင့်ကြည့်နေသည်ကို မသိရှိချေ။

သူသည် သေလုမတတ် ဖြစ်နေသော ရှောင်ယွန်းဖေးကို ဆွဲကိုင်လျက် ဆက်လက် ပြေးလွှားခဲ့သည်။ လူနေအိမ်ရာမှ ထွက်၍ ဘယ်ဘက်သို့ ကွေ့လိုက်သောအခါ ဆီဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ သူက ထိုဆီဆိုင်အတွင်းသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်ခဲ့ပြီး ရှောင်ယွန်းဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆီဆိုင်အလယ်ဗဟိုသို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ပစ်ပေါက်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် ချူဟန်က ဘေးနားရှိ ချုံပုတ်တစ်ခုအတွင်းသို့ လိမ့်ဝင်သွားပြီး မိမိ၏ တည်ရှိမှုကို ဖျောက်ဖျက်လျက် ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

လူနေအိမ်ရာမှ လိုက်ပါလာသော ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးမှာ စဉ်းစားဉာဏ် မရှိသဖြင့် ရှောင်ယွန်းဖေး ရှိရာ အရပ်သို့သာ အလိုအလျောက် စုပြုံသွားကြတော့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော သွေးညှီနံ့မှာ ဇွန်ဘီများအတွက် မလွန်ဆန်နိုင်သော သေစေနိုင်သည့် ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ချူဟန်က စိတ်ထဲမှ စက္ကန့်များကို ရေတွက်နေသည်။ ဇွန်ဘီများအားလုံး သူ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသော ထောင်ချောက်အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်...

မီးညှိထားတဲ့ မီးခြစ်ဆံတစ်ခုက သူ၏ လက်ထဲမှနေ၍ လေထဲကနေ အားပါးတရ လွင့်သွားပြီး ဓာတ်ဆီဆိုင်၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ တိကျစွာ ကျရောက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချူဟန်က နောက်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခုန်ထွက်ကာ ထိုနေရာမှ အဝေးဆုံးသို့ ပြေးထွက်ခဲ့သည်။

ဝုန်း...

ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်မားလှသော ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး မည်းမှောင်လှသော မီးခိုးလုံးကြီးများ တက်လာတော့သည်။

"သေတော့မလို့"

ချူဟန်က ပေါက်ကွဲမှုအရှိန်ကြောင့် အနည်းငယ် ယိုင်လဲသွားသည်။ ဆီပမာဏကို တွက်ချက်မှု အနည်းငယ် လွဲချော်သွားသဖြင့် မိမိပါ ထိခိုက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ချူဟန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က ကွေးညွတ်သွားတော့ကာ ကျေနပ်အားရသည့် အပြုံးတစ်ခု အထင်းသား ပေါ်လွင်လာတော့သည်။

သူက စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး တိုးပွားလာသော အမှတ်များကို စတင် စစ်ဆေးနေတော့သည်။