အခန်း ၄၄
Vol. 5 Ch. 44
အခန်း (၄၄) အိုင်ဒေါ...မသွားပါနဲ့
"အမှတ် ၇၀ နီးပါးပဲ အများကြီးမဟုတ်ပေမဲ့ မဆိုးပါဘူး"
သူက အနည်းငယ်ပြုံးရင်း လက်ထဲမှ ဆွဲကိုင်ထားသော ပုဆိန်ကြီး၏ အလေးချိန်ကို စမ်းသပ်သည့်အလား အသာအယာ မြှောက်ကစားလိုက်ပြီးနောက် အန်းကဲမြို့အထွက်သို့ ဦးတည်ကာ ပြေးထွက်ခဲ့တော့သည်။
ရှောင်ယွန်းဖေးကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သည့်အပြင် အမှတ်အနည်းငယ်ပါ ရရှိခဲ့သဖြင့် သူ၏စိတ်အခြေအနေက အလွန်တရာ ကောင်းမွန်နေပြီး ခြေလှမ်းများကလည်း ပေါ့ပါးသွက်လက်နေသည်။
သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ ဆီဆိုင်ကြီးမှာ မီးများတောက်လောင်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို မီးတောက်များက ဝါးမြိုထားပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်နေသော မီးလျှံကြီးများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ညစ်နွမ်းကာ မီးလောင်ကျွမ်းသံများကလည်း တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်နေသည်။
လေထုထဲတွင် ပုပ်စော်နံသောအသားစများ လောင်ကျွမ်းနေသည့် အနံ့ဆိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
လမ်းဘေးဝဲယာရှိ မီးတောက်များကြားမှ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်း ပြတ်တောက်နေသော ဇွန်ဘီများက မီးတောက်များထဲမှ တရွေ့ရွေ့ တွားသွားလျက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
အချို့မှာ မျက်နှာတစ်ခြမ်းလုံး လောင်ကျွမ်းနေပြီး အချို့မှာ ဦးရေပြားမရှိတော့ဘဲ ဖြူဆွတ်သော ဦးခေါင်းခွံကြီးများ ပေါ်ထွက်နေသည်။
သို့သော်လည်း ထိုသတ္တဝါများသည် ခန္ဓာကိုယ်တွင် မီးလျှံများ စွဲကပ်နေသည့်တိုင် နာကျင်မှုကို မသိဘဲ တစ်စစီ ပြာကျမသွားခင်အထိ ရှေ့သို့ ဆက်လက်တွားသွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး ဆီဆိုင်အတွင်းသို့ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာကာ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းက လူနေအိမ်ရာအတွင်းရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအဖို့ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
အသက်ရှင်သူ အများအပြားက ပြတင်းပေါက်များတွင် ကပ်လျက် ထိုမြင်ကွင်းကို ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် ငေးကြည့်နေကြသည်။
အပြင်ဘက်တွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို အသေးစိတ် မမြင်ရသော်လည်း ကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးကို အထင်အရှား မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ဤသည်မှာ သေချာပေါက် လူကပြုလုပ်သော ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ဦးက ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်ရမည်။
"ငါတို့ကို ကယ်ဖို့ လာတာလား။ ဇွန်ဘီတွေကို ရှင်းပြီး ဒီကနေ ခေါ်ထုတ်ပေးမလို့လား"
"နောက်ဆုံးတော့ ကယ်ဆယ်ရေး ရောက်လာပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကယ်ကြပါဦး"
"ပြတင်းပေါက်က အချက်ပြစာသားကို မြင်လို့လား။ ဟေး... ဒီမှာ... ငါတို့ ဒီမှာရှိတယ်"
"ကယ်ပါဦးဗျာ။ အိမ်မှာ လူကြီးတွေနဲ့ ကလေးတွေ ရှိနေလို့ပါ။ ငါတို့ကို အရင် ကယ်ပေးကြပါ"
ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ကတည်းက သူတို့မှာ ဤနေရာတွင် ရက်ပေါင်းများစွာ ပိတ်မိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လျှပ်စစ်မီး၊ ဆက်သွယ်ရေးနှင့် အစားအစာများ လုံးဝမရှိတော့ဘဲ မည်သူမျှလည်း ကယ်တင်ရန် ရောက်မလာခဲ့ချေ။ အရာအားလုံးမှာ သုညကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး လူသားတို့၏ ရှင်သန်မှု အခြေအနေမှာလည်း ကျောက်ခေတ်ပမာ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။ ပြင်ပကမ္ဘာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ငရဲဘုံတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး သေခြင်းတရားက နေရာတိုင်းတွင် ချောင်းမြောင်းနေသည်။
ထို့အပြင် မိမိတို့၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများ သွေးပျက်ဖွယ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရသူများလည်း ရှိသည်။ မိခင်က မိမိရင်သွေးကို ပြန်လည်စားသောက်ပြီး လင်ယောက်ျားက ဇနီးသည်ကို ဝါးမြိုနေသည့် ဖြစ်ရပ်ဆိုးများကြောင့် လူအများစုမှာ စိတ်အခြေအနေ လုံးဝ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေကြရသည်။ ဇွန်ဘီများအဖို့ အမဲလိုက်ခြင်း မှာ သဘာဝဗီဇတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ဗိုက်ဝသည်ဟူသော အသိစိတ် မရှိဘဲ ဆက်တိုက် ဝါးမြိုတတ်ကြသည်။
အချို့သော ဇွန်ဘီများမှာ လူတစ်ကိုယ်စာခန့် ဗိုက်ကြီး ဖောင်းကားလာသည်အထိ စားသောက်ကြပြီး ထိုဖောင်းကားနေသော ဗိုက်ကို ပုဆိန်ဖြင့် ခုတ်ထွင်းလိုက်ပါက မကြေညက်သေးသော လူသားစများစွာ ပန်းထွက်လာနိုင်သည့်အထိ ဖြစ်နေသည်။
မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့လွန်းသဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားကြသူများလည်း မနည်းလှချေ။
အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံများပေါ်မှ ခုန်ချကာ မြေပြင်သို့ကျရောက်ချိန်တွင် ဝိုင်းအုံလာသော ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး၏ အရိုးပင်မကျန်အောင် ကိုက်ဖြတ်စားသောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ထိုသို့သော ကြောက်ရွံ့မှုများကြောင့် လူသူအများစုမှာ အိမ်ထဲမှ အပြင်သို့ မထွက်ရဲကြဘဲ အလွန်ပြင်းထန်သော ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုကိုသာ အောင့်အည်းသည်းခံနေကြရခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုဆူညံသံကြီးကြောင့် လူသူများမှာ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားကြတော့သည်။ အချို့မှာ ငိုကြွေးနေကြပြီး အချို့မှာ အထုပ်အပိုးများကို အလောတကြီး ပြင်ဆင်ကာ ပြတင်းပေါက်နားတွင် ကယ်ဆယ်ရေးကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ယဉ်ကျေးသော လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ သာမန် အသိတရားက ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် နိုင်ငံတော်က လာရောက်ကယ်တင်လိမ့်မည် ဟု မသိစိတ်က ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ စစ်တပ်က ရောက်ရှိလာပြီး ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေကြသည်။
သို့သော် ထိုမျှော်လင့်ချက်မှာ ရက်စက်စွာ ရိုက်ချိုးခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် စစ်တပ်ကိုယ်တိုင်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန်ပင် အနိုင်နိုင် ဖြစ်နေရပြီး ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်ကာလအတွင်း စစ်အခြေစိုက်စခန်းများ တည်ဆောက်နိုင်ခြင်းကပင် အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်နေရုံမျှသာဖြစ်သည်။
အမှတ် ၇ အဆောက်အအုံ၏ အပေါ်ဆုံးထပ် ဝရန်တာ၌...
ကတုံးကောင် ဟယ်ဆန်းမှာလည်း ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ဆွံ့အလျက် ရှိနေသည်။
ပြောင်ချောနေသော သူ၏ဦးခေါင်းတွင် ချွေးများ စီးကျနေသည်။ ဖန်ခွက်ထဲမှ ရေခဲများ အရည်ပျော်သွားသည်ကိုပင် သတိမပြုမိဘဲ သူက လက်လုပ်မှန်ပြောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထိုနေရာတစ်ခုလုံးကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
ရုတ်တရက် အသံကုန်အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခပ်ဝဝ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို အားရပါးရ ခုန်ပေါက်လိုက်သည်။
"မိုက်လိုက်တာဗျာ။ ဒါ ငါ့ရဲ့ အိုင်ဒေါပဲ"
"တကယ်ကို လန်းလွန်းတယ်။ အထူးတပ်ဖွဲ့ကလား။ မဟုတ်ဘူး... စူပါမန်းပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အဲဒီအရှိန်နဲ့ တုံ့ပြန်မှုက တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားလွန်းတယ်"
"တစ်ကိုယ်တော် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကို ဆွဲခေါ်ပြီး မီးတောက်တွေထဲမှာ တစ်ခါတည်း ရှင်းပစ်လိုက်တာလား။ သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ်ရုပ်ရှင်တွေထဲက နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ စွမ်းဆောင်ချက်အတိုင်းပဲ။ တကယ့်ကို တရားမျှတမှု အပြည့်ရှိတဲ့လူပဲ။ ငါက လောကီဘောင်ထဲ ပြန်ဝင်ထားပေမဲ့ စိတ်ကတော့ ဘုရားသားတော်အဖြစ် ရှိနေတုန်းပဲ။ တရားမျှတတဲ့ လူတွေကို အကြိုက်ဆုံးပဲ။ သူကတော့ သေချာပေါက် ငါ့ရဲ့ အိုင်ဒေါပဲ"
"အိုင်ဒေါရေ... အိုင်ဒေါ... မသွားပါနဲ့ဦး။ ကမ္ဘာကြီးက ကျယ်ဝန်းပါတယ်... ငါ့ကိုပါ တစ်ခါတည်း ခေါ်သွားပါဦး။ ဟား... ငါ ကဗျာဆန်သွားပြန်ပြီ"
ဟယ်ဆန်းက အထုပ်အပိုးများကို အလောတကြီး သိမ်းဆည်းရင်း မှန်ပြောင်းဖြင့် အဝေးသို့ ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေမိသည်။ ချူဟန်၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေးကွာသွားပြီဖြစ်ပြီး အစက်အပြောက်လေး တစ်ခုပမာ ဖြစ်လုနီးပါးပင်။
အခန်းတွင်း၌ ဆူညံစွာဖြင့် ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဟယ်ဆန်းက အထုပ်အပိုးများစွာကို ပိုက်လျက် အခန်းထဲမှ အပြေးအလွှား ထွက်လာချိန်တွင် ချူဟန်၏ ပုံရိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဟယ်ဆန်းက အလောတကြီး မဖြစ်ဘဲ အိတ်ကပ်ထဲမှ GPS ကိရိယာတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စတင် အသုံးပြုလိုက်သည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ ဆက်သွယ်ရေးကွန်ရက်များ ပြတ်တောက်နေသော ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် GPS မှာ ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်လုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
သူက စကား အလွန်များသူ ဖြစ်ရာ တစ်ယောက်တည်းနေလျှင်ပင် တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေတတ်ပြီး ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ သတ္တုပစ္စည်းများမှာလည်း တဂျောက်ဂျောက်ဖြင့် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ထိုကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှုများက ဇွန်ဘီများကို ဆွဲဆောင်ရန် လုံလောက်လှသည်။ ချူဟန်က ဇွန်ဘီအများစုကို ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သော်လည်း လူနေအိမ်ရာအတွင်း၌ ဇွန်ဘီအချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ဂါး...
ရုတ်တရက် ဘေးဘက်မှ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ခုန်ထွက်လာပြီး မေးရိုးချင်း ရိုက်ခတ်သံများနှင့်အတူ ဟယ်ဆန်း၏ မျက်နှာကို ကိုက်ရန် အရှိန်ပြင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။
သို့သော် ကတုံးကောင်က ခေါင်းကိုပင် မော့မကြည့်ဘဲ GPS မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လျက် ကျန်လက်တစ်ဖက်ကို ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နှိုက်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ပစ္စတိုသေနတ်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း တည်ဆောက်ပုံ လုံးဝကွဲပြားသော ပစ္စည်းတစ်ခု ကို ထုတ်ယူကာ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသော ဇွန်ဘီ၏ ဦးခေါင်းကို အသာအယာ ထိကပ်လိုက်တော့သည်။
ဂျစ်ဂျစ်ဂျစ်...
ပြင်းထန်လှသော လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများ ဖြာထွက်လာသည်။ ဇွန်ဘီမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံရသည့်အလား တစ်ကိုယ်လုံး ချက်ချင်း မည်းတူးသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ရေဓာတ်များ ပြင်းထန်စွာ ခန်းခြောက်သွားတော့သည်။ ဦးနှောက်တစ်ခုလုံး ခဏချင်း လောင်ကျွမ်းသွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး ကာဗွန်တုံးတစ်ခုအလား ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲသွားတော့သည်။
ဟယ်ဆန်း၏ ခြေလှမ်းများက တစ်စက္ကန့်မျှပင် ရပ်တန့်မသွားခဲ့ချေ။ လမ်းလျှောက်ထွက်နေသည့်အလား အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသော သူ၏ ပုံစံက ဇွန်ဘီများ ဤသို့ဖြစ်သွားမည်ကို ကြိုတင်သိရှိထားသည့် သက်သေပင် ဖြစ်သည်။
သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လှမ်းရင်း အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဆက်လက် ရေရွတ်နေတော့သည်။
"အန်းကဲမြို့နဲ့ အနီးဆုံး စစ်ဌာနချုပ် အခြေစိုက်စခန်းက ဆစ်မြို့ပဲ။ ငါ့ရဲ့ အိုင်ဒေါက ရေဒီယို နားထောင်ပြီးရင် သေချာပေါက် ဆစ်မြို့ကို သွားမှာပဲ။ ဟဲဟဲ... အိုင်ဒေါရေ စောင့်နေဦး... အခု လာနေပြီ"
လူနေအိမ်ရာအတွင်း ကျန်ရစ်ခဲ့သော အသက်ရှင်သူများမှာ ဟယ်ဆန်းကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသော စိတ်အခြေအနေမျိုး မရှိကြချေ။ ၎င်းတို့မှာ လိုက်ကာနောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းလျက် ပြတင်းပေါက်လိုက်ကာများကို အသည်းအသန် ဆုပ်ကိုင်ကာ ပိန်ချုံးကျနေသော မျက်နှာများကို မှန်ပြင်တွင် ကပ်၍ စောင့်ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။
အဝေးမှ တောက်လောင်နေသော မီးရောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားပြီး အချိန်တစ်ခုကြာသည်အထိ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ပေါ်မလာခဲ့ချေ။ မျှော်လင့်ထားသော ကယ်ဆယ်ရေး ရေဒီယိုအသံလွှင့်ချက်လည်း မကြားရသလို ကားတစ်စီးမျှပင် အရိပ်အယောင် မပြခဲ့ပေ။ အရာအားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ခုနက မြင်ကွင်းမှာ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပမာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။
အန်းကဲမြို့အထွက်...
ချူဟန်က ခြေလှမ်းကို သွက်လက်စွာလှမ်းလျက် လမ်းဘေးတွင် အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေသော G55 ကားပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ချန်ရှောက်ရယ်က ကားမောင်းသူအဖြစ် အသင့်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ချူဟန်မှာ အဖွဲ့၏ အဓိက အင်အားစု ဖြစ်ရာ အရာရာကို သူကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်နေရပါက ပင်ပန်းလွန်း၍ လဲပြိုသွားနိုင်ပေသည်။ ထို့အပြင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကိုယ်တိုင် ကားမောင်းနေရသည့် ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်မျိုး မရှိပါလား။
"ပြန်ရောက်လာပြီပဲ"
ရှန်ကျိုတီ၏ ကျန်းမာရေးမှာ အတော်လေး ပြန်လည်ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်သည်။ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်နှာဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာ ပြောချင်နေသည့် အမူအရာကို ဖော်ပြနေသည်။
"အင်း"
ချူဟန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် သူ၏ မျက်ဝန်းများက ရုတ်တရက် တောက်ပသွားခဲ့ရသည်။
သူ၏ အတွေးအာရုံထဲရှိ စနစ်ထံမှ မျှော်လင့်မထားသော အချက်ပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
တီ...
[ အမည်မသိ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ သစ္စာရှိမှုအဆင့် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိသွားပါပြီ ]
‘အမည်မသိ ပုဂ္ဂိုလ်ဟုတ်လား’
ဒါ ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးလဲ။