အခန်း (၄၂၉-၄၃၀)

အပိုင်း(၄၂၉)

[အဲဒါကတော့ ငါ မြင်ဖူးသမျှထဲမှာ တာဝန်အကျေပွန်ဆုံး သန့်ရှင်းရေးသမားပဲ...]

လင်းတုန်းသည် ဒရော့စ်၏ စကားကြောင့် ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

“ဘယ်မှာလဲ...”

[အပေါ်မှာ... နည်းနည်း ပိုမြင့်တဲ့ နေရာမှာ... ထောင့်မှာလေ... တကယ်တော့ ငါက မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေကို အသုံးပြုနေတာဆိုတော့ သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြဖို့ ငါ့ကို မလိုသင့်ဘူးနော်...]

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လင်းတုန်းသည် လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ၏ အပေါ်နှင့် အနောက်ဘက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အခန်း၏ မျက်နှာကြက်သည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားနေပြီး သတ္တု ထောက်တိုင်များဖြင့် ယှက်နွယ် တည်ဆောက်ထားသည်။

ထိုနေရာတွင် သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် အီသန် ရှိနေသည်။

ရွှေရောင် ဆံပင်ပိုင်ရှင် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သည် ရင့်ရော်သော အစိမ်းရောင် မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် ပေါ်တွင် လွင့်မျောနေပြီး အရောင်တူ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားရာ ၎င်းကိုယ်တိုင်ကပင် လုံလောက်သော အံ့သြဖွယ်ရာ ဖြစ်နေပေသည်။ အီသန်သည် မည်သည့်အချိန်က စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သနည်း။ သို့မဟုတ် ဤသည်မှာ ရုပ်ဖျက်ထားခြင်းလော။

သူသည် မြင့်မားသော ထောင့်တစ်နေရာတွင် လွင့်မျောနေပြီး မျက်နှာကြက်ပေါ်ရှိ နေရာတစ်ခုကို အဝတ်စတစ်ခုဖြင့် ပွတ်တိုက်နေသည်။ လင်းတုန်း စိုက်ကြည့်နေစဉ် အီသန်သည် ထိုနေရာကို ပြောင်လက်အောင် တိုက်ချွတ်ပြီးသွားကာ အဝတ်စကို ခါလိုက်ရာ လေထုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ လင်းတုန်း အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါ တစ်ခန်းလုံး၏ မျက်နှာကြက်နှင့် ထောက်တိုင်များ အားလုံးမှာ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းစင်နေကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။

[တစ္ဆေရေ နယ်မြေ မှာ သန့်ရှင်းရေး ဝန်ထမ်းတွေ ရှိခဲ့ပေမဲ့ သူတို့အလုပ်ကို ဒီလောက် သစ္စာရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ ငါ မတွေ့ဖူးဘူး... တွေးကြည့်ရမယ်ဆိုရင်... ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတော့... ဪ၊ ဟုတ်သားပဲ၊ စားခံလိုက်ရတာပဲ... သူတို့ စားခံလိုက်ရတာ...]

အီသန်သည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ လင်းတုန်း၏ အကြည့်နှင့် ဆုံသွားပြီး အံ့သြသွားသည့်အလား မျက်ခုံးပင့်ပြလိုက်သည်။ သေချာသည်မှာ သူ့ကို တစ်စုံတစ်ယောက် သတိထားမိမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် နှုတ်ဆိတ်နေရန် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် တင်ပြလိုက်သည်။

လင်းတုန်းသည် အခြားသူများထံသို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ယီရင်၊ ပိုင်ရိုနှင့် နာရူကွေ့တို့သည် သုံးပွင့်ဆိုင် အငြင်းပွားမှုထဲတွင် နစ်မွန်းနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ မာစီသည် ကြားဝင်လာပြီး အာကူရာ မိသားစု ကိုယ်စား ဖြန်ဖြေပေးသည့် စကားတစ်ခုခုကို ပြောဆိုနေကာ အော်သိုကမူ ခေါင်းကို အခွံထဲသို့ ပြန်သွင်းထားလေသည်။ ထိုကိစ္စ တစ်ခုလုံးကို သူ ငြီးငွေ့နေပုံရသည်။

သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ အီသန်ကို သတိမထားမိကြပေ။

လင်းတုန်းသည် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်၏ မည်သည့်အရာကိုမျှ အာရုံမခံနိုင်သလို ကျန်လူများကလည်း အာရုံခံနိုင်ပုံ မပေါ်ပေ။ အီသန်သည် မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ရာတွင် အမြဲ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လင်းတုန်းက သူ့ကို မိသွားခဲ့ပြီ။

ဒရော့စ်သည် လည်ချောင်းဟန့်သည့် အသံတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

[ဘယ်သူက သူ့ကို မိသွားတာလဲ... ဟင်... ငါက ချီးကျူးခံရဖို့ လိုအပ်နေတာတော့ မဟုတ်ပေမဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုလေး နည်းနည်းပါးပါးတော့...]

ထိုအရာများပြီးနောက် အငြင်းပွားမှုအပေါ် အာရုံစိုက်ရန် ခက်ခဲသွားသည်။ ယီရင်သည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းနေပြီး သူမ၏ ဓားလက်တံများ တုန်ယင်နေကာ သစ်သားသံများ ကျွိခနဲ မြည်သွားသည်အထိ စားပွဲကို အတင်း ဖိချထားသည်။ မာစီသည် သူမ၏ နဂါးခေါင်း တုတ်တံကို မှီလျက် သူမ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။ လင်းတုန်း၏ အိတ်ကပ်ထဲတွင် အပြာလေးသည် ဆူရီရယ်၏ စကျင်ကျောက်လုံးလေးနှင့် ကစားနေသည်ကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

မာစီ စကားပြောတိုင်း ပိုင်ရိုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို သူမဘက်သို့ လှည့်ကာ ထူးဆန်းလောက်အောင် ရိုသေလေးစားသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို ကျုပ် ဖြတ်ကျော်ပြပါ့မယ်... လေးစားရပါသော အာကူရာ..."

ဤစကားက မာစီကို အံ့သြသွားစေပုံရပြီး နာရူကွေ့၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။

"မင်းကိုယ်မင်း သေချာ ရှင်းပြတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်... စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ဝင်..."

ပိုင်ရိုသည် သူ၏ ခေါင်းဆောင်ကို ကြည့်ကာ လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်၍ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

"အချိန်မတန်ခင် ဘာမှ ပြောခွင့်မရှိပါဘူး..."

နာရူကွေ့သည် သူ၏ သစ်ရွက်ကို တစ်ဝက်ခန့် ကိုက်ဖြတ်လိုက်ပြီး ကျန်တစ်ဝက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားစေသည်။

"ဒီလောက် နောက်ကျမှ အသစ်အဆန်းတွေ သိရတာကို ငါ သဘောမကျဘူး... စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ဝင်..."

"ဘာတွေ လာနေပြီလဲ ဆိုတာကို သူတို့က ကျွန်တော့်ကို အရိပ်အမြွက် ပြသခဲ့တယ်..."

ပိုင်ရိုက ဩရှရှ အသံဖြင့် ပြောသည်။

"အချိန်မတန်ခင် ဘာကိုမှ ထုတ်မပြောဖို့ ကျွန်တော် သစ္စာဆိုထားရတယ်..."

နာရူကွေ့သည် စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် မာစီဘက်သို့ လှည့်လာသည်။

"အာကူရာ ကလန်က တစ်ခုခုကို စီစဉ်နေတာလား... ဒါက အင်ပါယာ သိသင့်တဲ့ ကိစ္စလား..."

မာစီသည် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ကဲ့သို့ပင် တွေဝေသွားပုံရပြီး အဖြေတစ်ခုကို ဗလုံးဗထွေး ပြောနေသော်လည်း လင်းတုန်းကမူ အီသန်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အာရီလီယပ် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သည် မျက်နှာကြက်၏ ထောင့်ချိုးဆီသို့ အနောက်ဘက်သို့ လွင့်မျောသွားပြီး နာရူကွေ့၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ လင်းတုန်း တစ်ဦးတည်းသာ သူ့ကို ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မျက်နှာ အမူအရာကို ပုံမှန်အတိုင်း ထိန်းထားရန်မှာ ခက်ခဲလှပေသည်။

အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သည် သူ၏ မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဖုံးကွယ်ထားမှုကို ဖြေချလိုက်ကာ စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ၏ အနောက်တွင် ခြေချရပ်တန့်လိုက်ပြီး ထိုလူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။

နာရူကွေ့သည် တင်းမာသွားပြီး အနောက်သို့ လှည့်၍ လက်သီးဖြင့် ထိုးမည့်အရေးကို ထိန်းချုပ်ထားသည့်အလား သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။

မာစီသည် အသက်ရှုမှားသွားပြီး ယီရင်က ညည်းညူလိုက်ကာ အော်သိုသည် သူ၏ ခေါင်းကို အခွံထဲမှ ထုတ်လိုက်သည်။ ပိုင်ရိုသည် အနောက်သို့ ခုန်ဆုတ်သွားပြီး အဝါရောင် အရည် မာဒြာ လက်သီးတစ်ဆုပ်ကို ဖန်တီးလိုက်ရာ ဒရော့စ်သည် ထပ်မံ၍ အသက်ရှူကြပ်သွားပြန်သည်။

အီသန်သည် ခေါင်းဆောင် ၏ မျက်နှာအနီးသို့ ကိုင်းညွတ်သွားပြီး နားရွက်တိုင်အောင် ပြုံးလိုက်သည်။

"ကဲ... ဒီသတင်းအချက်အလက် အသစ်အရဆိုရင် ကျွန်တော် မှန်ပြန်ပြီ ထင်တယ်နော်... အခုလောက်ဆို ခင်ဗျားလည်း ကျွန်တော် အမြဲမှန်တယ် ဆိုတာ အသားကျနေလောက်ပြီလေ..."

"ငါတို့မှာ အဲဒါအတွက် အထောက်အထား ဘာမှ မရှိသေးဘူး..."

နာရူကွေ့သည် လက်ကို ဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

အီသန်သည် မာစီဘက်သို့ လှည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"မိန်းကလေး မာစီ... ဒီနှစ် အင်ပါယာ တပည့်တွေကြားက ပြိုင်ဆိုင်မှုက ဒီ မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာ က ငါတို့အပေါ်ကိုပါ သက်ရောက်မှု ရှိလာလိမ့်မယ်လို့ ငါ အကြံပြုခဲ့တယ်... ပြောစမ်းပါဦး၊ မင်းတို့ ကလန်က လူငယ် အထက်တန်းစားတွေကို မြေတောင်မြှောက်ပေးဖို့ ထူးထူးခြားခြား အလေးပေးနေတဲ့ လက္ခဏာတွေ မင်း မြင်ခဲ့ရလား..."

ယီရင်သည် သံသယ မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။

"အာကူရာ သူတော်စင် ကလည်း အဲဒီလို ပုံစံမျိုး ပြောသွားခဲ့တာပဲ... ပြိုင်ပွဲတစ်ခု လာနေပြီတဲ့... ဒါကြောင့်လည်း အဲဒီ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တွေ အကုန်လုံး ကျွန်းပေါ်မှာ ရောက်နေခဲ့ကြတာပဲ..."

မာစီသည် သူမ၏ တိုသွားသော ဆံပင်များကို လက်ဖြင့် သပ်လိုက်သည်။ သူမသည် အလေးအနက် တွေးတောနေပုံရသည်။

"တကယ်လို့ သူတို့က ဟာမိုနီနဲ့ အဒေါ် ချာရတီ ကို တစ္ဆေရေ နယ်မြေ ဆီ စေလွှတ်ခဲ့တယ် ဆိုရင်တော့... ရှင်တို့ကို ပါဝင်ပတ်သက်စေမလား၊ မလုပ်ဘူးလား ဆိုတာတော့ ကျွန်မ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ် ပြိုင်ပွဲက ကျွန်မတို့ကို တော်တော်လေး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်စေမယ့်ပုံပဲ..."

လင်းတုန်းသည် ဟာမိုနီ အပေါ် မည်သည့်အရာများ အတိအကျ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ကို သူမအား ပြောပြလိုနေဆဲပင်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ ပါဝင်ပတ်သက်နေမှု အကြောင်းကို ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် သူတစ်ပါး ကြားသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် တကယ်ပင် ဂရုမစိုက်ခြင်းလား ဆိုသည်ကို သူ သေချာ မသိခဲ့ပေ။

လက်တစ်ဖက်က နာရူကွေ့၏ ပခုံးကို ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး အီသန်သည် ပိုင်ရိုအပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက် လှမ်းတင်လိုက်သည်။ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ဝင်သည် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ငြိမ်ငြိမ်ရပ်နေသည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ အီသန်၏ အစိမ်းရောင် သံချပ်ကာ လက်အိတ်သည် သူ၏ ကောက်ရိုးဦးထုပ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

"ဒါက လူငယ် ပါရမီရှင်တွေရဲ့ တိုးတက်မှုကို ငါတို့ ဟန့်တားလို့ မဖြစ်ဘူးဆိုတဲ့ နောက်ထပ် အကြောင်းပြချက် တစ်ခုပဲ..."

အီသန်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"လူငယ် မျိုးဆက်တွေရဲ့ အသေးအမွှား ရန်ငြိုးတွေကို ဘေးဖယ်ထားပြီး မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာ ရဲ့ အကျိုးအတွက် အတူတကွ တိုးတက်ကြစို့..."

၎င်းသည် နွေးထွေးသော မိန့်ခွန်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း နာရူကွေ့သည် ဝါးထားသော သစ်ရွက်အကြွင်းအကျန်များကို အီသန်၏ ခြေရင်းသို့ ထွေးချလိုက်သည်။

အီသန်သည် သူ၏ ဖိနပ်ကို တစ်ဖက်သို့ ချောမွေ့စွာ ရွှေ့လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"မင်းတို့ အကူအညီ လိုအပ်နေချိန်မှာ စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ ကို ကူညီထောက်ပံ့ဖို့၊ ငါတို့ရဲ့ လူငယ်တွေကို တာဝန်သိ နိုင်ငံသားတွေနဲ့ မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာ ရဲ့ ချန်ပီယံတွေ ဖြစ်လာအောင် မြေတောင်မြှောက်ပေးဖို့ ငါ ရောက်လာတာက တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ..."

"သူတို့က ကျွန်တော်တို့အပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှု မရှိဘူး..."

ပိုင်ရိုက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

"သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို နောက်ကြောကနေ ပြန်ထိုးမယ့် လက်နက်တွေပဲ... သူတို့...”

အီသန်သည် သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပခုံးနှစ်ဖက်ကို ဆွဲကိုင်၍ စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို မေ့သွားတယ်လို့ ထင်နေတာလား... မင်းက လူငယ် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်ရဲ့ စံပြပဲ... နာမည်ကြီး အာကူရာ ကလန် ရဲ့ ကလေးတွေကြားမှာတောင် မင်းနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ ပါရမီ ရှိသူ ဘယ်နှစ်ယောက်လောက်များ ရှိနိုင်မှာလဲ..."

မာစီသည် စတင် ပြောဆိုရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အီသန်သည် ပိုင်ရိုထံမှ မလှည့်ဘဲ သူမကို တိတ်ဆိတ်နေရန် လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။

"မင်းက ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ ရန်ငြိုးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အာရုံစိုက်နေရတာလဲ... ဒါက မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ မတန်ဘူး... ဒီကလေးတွေကို မင်းရဲ့ လမ်းကနေ ဖယ်ရှားပေးပါရစေ..."

သူသည် နာရူကွေ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။

"ပြီးတော့ ခင်ဗျားရဲ့ လမ်းကနေလည်း ဖယ်ပေးပါရစေ... ကျုပ် အာမခံပါတယ်၊ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ကျုပ် အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေပါ့မယ်..."

ဒရော့စ်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

[ဟေး... အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာလို့... ငါ့ကို မင်းခေါင်းထဲကနေ ထုတ်ပြီး သူ့ခေါင်းထဲ ထည့်ပေးလို့ ရမလား... သူက မင်းထက် ပိုတော်တယ်လို့ ထင်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး... သေချာတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ အင်း... အဲဒီအကြောင်းကို နည်းနည်းလောက် စဉ်းစားပေးနိုင်မလား...]

***

အပိုင်း(၄၃၀)

မိမိကိုယ်ကို ဒရော့စ်နှင့် ခွဲထွက်နိုင်မည်၊ မခွဲထွက်နိုင်မည်ကို လင်းတုန်း သေချာ မသိသော်လည်း ထိုမှော်ပစ္စည်းကို သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွင်းမှ ဆွဲထုတ်ပြီး ကျောက်မျက် တစ်လုံးအတွင်းသို့ ပြန်ထည့်ရန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုကျောက်မျက်ကို ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ထိုနေရာတွင် ထားရှိမည် ဖြစ်သည်။

ဒရော့စ်က ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

[နောက်တာပါကွာ... သိလား၊ ဟာသဉာဏ် ရှိတာက မင်းကို ပိုပြီး လူကြိုက်များစေလိမ့်မယ်... ဒါဆိုရင် စင်္ကြံလမ်းမှာ လူတွေက မင်းကို စိုက်ကြည့်နေကြမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ...]

"မရဘူး..."

နာရူကွေ့က အီသန်ကို ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို ငါ မယုံကြည်ရဆုံးပဲ... တကယ်လို့ သူတို့ကို ငါ အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် သူတို့ကို ခွဲပြီး မတူညီတဲ့ မြို့တွေမှာ တာဝန်ချထားမယ်..."

အီသန် စကားပြောသောအခါ သူ၏ စကားလုံးများသည် လင်းတုန်း၏ ဝိညာဉ် အာရုံ တွင် မောင်း တစ်လုံးကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ငါ... အီသန် အာရီလီယပ်ဟာ... ဒီလူငယ် ကျင့်ကြံသူ တွေကို ငါ့ရဲ့ စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ အနေနဲ့ ခေါ်ဆောင်ခွင့် ရခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ကျိုးနဲ့ မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာ ရဲ့ အကျိုးအတွက် ငါ တတ်နိုင်သမျှ ဦးဆောင်ပေးမယ်လို့ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ကို တိုင်တည်ပြီး သစ္စာဆိုပါတယ်..."

သူ၏ အသံသည် ဆက်လက် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး နာရူကွေ့သည် အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။ အီသန်၏ အပြုံးက ပို၍ ကျယ်ပြန့်လာပြီး သူက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ပြီး ငါ့ရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေအတွင်းမှာ ခင်ဗျားရဲ့ တရားဝင် အမိန့်တွေကို ငါ လိုက်နာမယ်၊ ပြီးတော့..."

အကျိုးသက်ရောက်မှု အမြင့်မားဆုံး ဖြစ်စေရန် သူ ခေတ္တ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"...ငါ ကိုယ်တိုင် မင်းရှေ့မှာ လိုအပ်တာထက် ပိုပြီး အချိန်မဖြုန်းပါဘူး..."

"သဘောတူတယ်..."

နာရူကွေ့က အခွင့်အရေး လွတ်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သည့်အလား ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ စိတ်ဝိညာဉ် များ တုန်ခါသွားရာ လင်းတုန်းပင် အာရုံခံနိုင်ခဲ့၏။ အီသန်သည် သူ၏ လက်များကို ဖြန့်ကားကာ ကျယ်ပြန့်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"တော်တော် ကောင်းတာပဲ... လွယ်ပါတယ်... အမျိုးသမီးတို့၊ အမျိုးသားတို့၊ လိပ်ကြီး... မင်းတို့ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ လေးစားရပါသော ခေါင်းဆောင် ကို သီးသန့် အချိန်လေး ပေးရမယ့် တာဝန် ငါ့မှာ ရှိနေပြီလို့ ထင်တယ်..."

ယီရင်သည် အခန်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ရွှေအဆင့် သင်္ကေတ များကို နောက်ကျောသို့ ကပ်လိုက်သည်။ သူမသည် ခေါင်းခါကာ ပြုံးစိစိဖြင့် အခန်းထဲမှ ထွက်သွားလေသည်။

အော်သိုက ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ အခွံဘေးဘက်ဖြင့် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ၏ တင်ပါးကို တွန်းတိုက်ရင်း အီသန်ကို တစ်ခုခု ပြောလိုက်သည်။ အီသန်က ရယ်မောကာ လိပ်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ပြီး သူတို့ နှစ်ဦးလည်း ထွက်သွားကြသည်။

မာစီသည် တွေဝေနေပုံရသော်လည်း သူမ မထွက်ခွာမီ နာရူကွေ့နှင့် ပိုင်ရို နှစ်ဦးစလုံးကို အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီး သူမ၏ တုတ်တံကို တောင်ဝှေးကဲ့သို့ အသုံးပြုကာ ထွက်သွားလေသည်။

လင်းတုန်းသည် အခန်းထဲမှ နောက်ဆုံး ထွက်ခွာသူ ဖြစ်ကြောင်း သေချာစေခဲ့သည်။

လွတ်လပ်သွားသည့်အလား သက်ပြင်းချကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် အရည်ပျော်ကျသွားသော နာရူကွေ့ကို သူ ကြည့်နေခဲ့သည်။

ပိုင်ရိုက စကားစလိုက်သည်။

"သူ လိုချင်တာ အတိအကျကို ရသွားပြီ..."

စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ဝင် က ဒေါသသံများ ပါဝင်နေသော သူ၏ ဩရှရှ အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်က သူ့ကို အဲဒီလို ခွင့်ပြုလိုက်တာဟာ..."

အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သည် စားပွဲကို ရိုက်ချလိုက်ရာ ကျယ်လောင်သော ဒိုင်းခနဲ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးရာသည် သစ်သားပေါ်တွင် အရာထင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ပိုင်ရို..."

သူက ပြောလိုက်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း... ပါးစပ်သာ ပိတ်ထားလိုက်စမ်းပါ...”

...

ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် လင်းတုန်းသည် စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့၏ လေ့ကျင့်ရေးစခန်း အတွင်း၌ သံချပ်ကာ အသစ်တစ်စုံဖြင့် ရှိနေသည်။ ထိုအခန်းမှာ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် များ၏ ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်ရေးများကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် အစီအရင်များဖြင့် အားဖြည့်ထားသော ကျောက်တုံးအခန်းငယ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ နံရံတစ်ဖက်တွင် ပစ်မှတ်များနှင့် လေ့ကျင့်ရေး လက်နက်များကို မှီထားပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ခုံတန်းလျားများကို စီရီထားသည်။

ယီရင်သည် အခန်းအလယ်တွင် တောင့်တင်းစွာဖြင့် ယိမ်းယိုင်နေပြီး သူမ၏ လက်များကို ကွေးနိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ အစိမ်းရောင် သံချပ်ကာသည် သူမကို ကျောက်တုံးအတွင်း ပိတ်လှောင်ထားသည့်အလား ဖြစ်နေပြီး ခြေလက်များကို အလေးတုံးများ ဆွဲချည်ထားသည့်အလား ခြေဆောင့်ကာ လမ်းလျှောက်နေရသည်။ သူမ၏ ရွှေအဆင့် သင်္ကေတ များသည် အနောက်ဘက်မှ ထိုးထွက်နေသည်။ သူမ၏ ဓားလက်တံများကို လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်စေရန်အတွက် ဖြုတ်တပ်နိုင်သော အနောက်ဘက်ရှိ အကန့်များကို သူတို့ အတူတကွ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေတ္တာထဲ ပိတ်လှောင်ထားသလိုပဲ..."

ယီရင်က ညည်းတွားလိုက်သည်။ သူမသည် ကော်လာကို ဆွဲချလိုက်သော်လည်း အတွင်းဘက်ရှိ သားရေပြားမှာ တောင့်တင်းနေသည်။

"ငါ ဒါကြီးဝတ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရမယ်ဆိုရင်တောင် ကိုယ့်အခေါင်းတောင်း ကိုယ်ဝတ်ထားသလို ဖြစ်နေမှာ..."

မာစီသည် ခုံတန်းလျားပေါ်သို့ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို တင်ကာ သူမ၏ သံချပ်ကာဖြင့် အကြောလျှော့ လေ့ကျင့်ခန်း အချို့ကို ခပ်သွက်သွက် ပြုလုပ်နေသည်။ သူမသည် ပုံမှန် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားချိန်ထက် စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ ၏ အစိမ်းရောင် သံချပ်ကာအတွင်းတွင် ပို၍ သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေပုံရပြီး သူမ၏ သံချပ်ကာကို ပုတ်ကာ ကျေနပ်နေပုံရသည်။

"ငါ့ပုံစံက ဘယ်လိုနေလဲ..."

သူမသည် အကြောလျှော့ရာမှ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ တုတ်တံကို လေးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကိုယ်ဟန် ပြလိုက်သည်။

ဖန်ခွက်လေးများ တိုက်မိသံကဲ့သို့ အသံလေးနှင့်အတူ အပြာလေးက လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။ မာစီက ထို စိတ်ဝိညာဉ် လေးကို အရိုအသေ ပေးလိုက်ရာ ယီရင်က မနာလိုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက လူသားတွေ ဝတ်တာ ငါ မြင်ဖူးသမျှထဲမှာ တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ အရာပဲ..."

အော်သိုက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ခေါင်းကိုတော့ အကာအကွယ် မရှိဘဲ ထားခဲ့တာပဲ..."

လင်းတုန်းသည် သံချပ်ကာ၏ အတွင်းတွင် ဝတ်ဆင်ရသော ကြပ်ထုတ်နေသည့် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သံချပ်ကာ တစ်ခုကိုမျှ မဝတ်ဆင်ရသေးပေ။ သူသည် အနီးအနားတွင် ထိုင်ကာ သံချပ်ကာ၏ လမ်းညွှန်စာအုပ်ကို လှန်လှော ဖတ်ရှုနေသည်။

သူသည် စာမျက်နှာ တစ်ခုကို လက်ဖြင့် ပုတ်လိုက်သည်။

"သံချပ်ကာမှာ ခေါင်းကို ဖုံးအုပ်ပေးမယ့် အကာအကွယ် မှော်ပစ္စည်း တွေ ပါတယ်... အဲဒါက သံချပ်ကာထက် ပိုပြီး အစစ်အမှန် အကာအကွယ် ပေးနိုင်တယ်... ပြီးတော့ လည်ပင်း ပတ်လည်မှာလည်း အကာအကွယ် အစီအရင် တွေ ရှိတယ်..."

အော်သိုက နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"အရမ်း ရှုပ်ထွေးလွန်းတယ်..."

သူသည် ခေါင်းကို အခွံထဲသို့ သွင်းလိုက် ထုတ်လိုက် လုပ်ပြသည်။

"ဒါက ဘယ်လောက် ရိုးရှင်းလဲဆိုတာ မြင်လား..."

သူ၏ ခေါင်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ပြန်ပေါ်လာသည်။

"ရိုးရှင်းတဲ့ အဖြေတွေက အကောင်းဆုံးပဲ..."

လင်းတုန်းသည် စာမျက်နှာကို လှန်လိုက်ပြီး ထပ်မံ တပ်ဆင်နိုင်သော အပိုပစ္စည်းများ စာရင်းကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

"ဆောင်းဦးထုပ်ကို မှာလို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် ပိုက်ဆံပေးရမယ်..."

သံချပ်ကာမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။ ရန်ဖေး တစ်ယောက် အာကူရာ ဟာမိုနီ ၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်ပြီးကတည်းက စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ သံချပ်ကာကို အထင်သေးခဲ့ပြီး ၎င်းက အသုံးပြုသူကို အမှန်တကယ် မည်သို့ အကာအကွယ် ပေးသနည်းဟု သူ တွေးတောနေခဲ့မိသည်။

၎င်းသည် အတော်လေး လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သတင်းစကားများ ပေးပို့နိုင်သော အိပ်မက် မှော်ပစ္စည်း တစ်ခု၊ အနောက်ဘက်ရှိ အကန့်တစ်ခုတွင် ထည့်သွင်းထားသော မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် တစ်ခု၊ လေအတားအဆီး ပုံစံဖြင့် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်နိုင်သော အကာအကွယ် တစ်ခု၊ ရန်သူ့ မာဒြာ များနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ တိုက်ခိုက်မှုများကို အားနည်းသွားစေသည့် အစီအရင် ပုံစံဖြင့် ပါရှိသော အကာအကွယ်များနှင့် စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ မှော်ပစ္စည်း ဖန်တီးသူ များ ထပ်မံ ထည့်သွင်းနိုင်သော ရှည်လျားလှသည့် အပိုဆောင်း စာရင်း တစ်ခုတို့ ပါဝင်သည်။

သို့သော်... ကန့်သတ်ချက်များကိုလည်း သူ အလွယ်တကူ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။ ပထမအချက်မှာ ထို မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုစီတိုင်းကို စွမ်းအင် ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို စွမ်းအင်ပေးရန်အတွက် ၎င်းကိုယ်တိုင်၏ စွမ်းအင်ကိုသာ အသုံးပြုမည်ဆိုလျှင် ရက်အနည်းငယ်သာ ခံမည်ဖြစ်ပြီး အသစ် ပြန်လည် လဲလှယ်ရန် လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူ က မှော်ပစ္စည်း များကို စွမ်းအင် ပေးမည်ဆိုလျှင်လည်း သူတို့၏ မာဒြာ များသည် ကိုက်ညီမှု ရှိရမည် ဖြစ်သည်။ သို့တိုင်အောင် သံချပ်ကာကို အမြဲတမ်းနီးပါး ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်မည် ဖြစ်ပြီး အပိုဆောင်း လုပ်ဆောင်ချက်များ များပြားလေလေ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းစရိတ် ပိုမို ကြီးမားလေလေ ဖြစ်မည်။ စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ဝင် အများစုသည် သူတို့၏ သံချပ်ကာများတွင် မှော်ပစ္စည်း များကို တတ်နိုင်သမျှ အနည်းဆုံးသာ တပ်ဆင်ထားကြပြီး ၎င်းတို့ကို ရှားရှားပါးပါးသာ အသက်သွင်း အသုံးပြုကြလိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။

အာကူရာ ဟာမိုနီ ၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ပတ်သက်၍မူ...

[ဟာမိုနီ က အရိပ် ဓားသွား နည်းစနစ်ကို သုံးခဲ့တာလေ...]

ဒရော့စ်က ပြောသည်။

[အဲဒါက အရိပ်နဲ့ ဓား ဂုဏ်သတ္တိတွေ ပါဝင်တဲ့ တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာသာမက ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အဆင့်မှာပါ ဖြတ်တောက်နိုင်တယ်... ဟာမိုနီ ဟာ အဲဒီနည်းစနစ်နဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်ရဲ့ အလယ်ကနေ စာမျက်နှာ တစ်မျက်နှာကို ဖြတ်ထုတ်ပစ်နိုင်တယ်၊ တကယ်လို့ ပစ်မှတ်က စိတ်ဝိညာဉ် ဆိုရင်ရော... အဲဒါက ပိုပြီးတောင် လွယ်သေးတယ်... အံ့သြစရာကြီးပဲ... အဲဒါက လူတစ်ယောက်ကို ဘာလုပ်ပစ်နိုင်လဲဆိုတာ မင်း မြင်သင့်တယ်... အို... မင်း မြင်ဖူးပြီပဲ... ငါသာ တစ်စက္ကန့်ရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက် နောက်ကျခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ကျောရိုးကို အဲဒီအရာက ဘာလုပ်ပစ်လိုက်မလဲဆိုတာ မင်း မြင်ရလိမ့်မယ်... ငါ ရှိနေတာ ကောင်းတယ် မဟုတ်လား...]

***