← Chapters

အခန်း (၄၃၃-၄၃၄)

Vol. 31 Ch. 433-434

အခန်း (၄၃၃-၄၃၄)

Vol. 31 Ch. 433-434

အပိုင်း(၄၃၃)

လင်းတုန်းတို့အဖွဲ့သည် ကြယ်လှည်း မျှော်စင်သို့ ပြန်လည် ပျံသန်းလာခဲ့ကြပြီး ဆင်းသက်ကာ သူတို့၏ မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် များကို ပြန်လည် ရုတ်သိမ်းလိုက်ကြသည်။ ယီရင်သည် သံချပ်ကာကို မုန်းတီးနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း တွေးလိုက်ရုံဖြင့် ဆင့်ခေါ်နိုင်၊ ပြန်လည် ရုတ်သိမ်းနိုင်သော တိမ်တိုက်တစ်ခု ရှိနေခြင်းက ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ညစာက ဘယ်မှာလဲ..."

မြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေချမိသည်နှင့် ယီရင်က မေးလိုက်သည်။

မုန်တိုင်းကျောက် မြို့ကြီးမှ အဝင်အထွက် လုပ်နေသော တိမ်တိုက်သင်္ဘော များကို တိုက်ခိုက်နေခြင်းမှ ရပ်တန့်ရန် အထွတ်အမြတ် လင်းနို့ တစ်အုပ်ကို ခြေရာခံကာ 'ဖျောင်းဖျ' ခဲ့ရသော ၎င်းတို့၏ ယနေ့တာဝန် ပြီးဆုံးကြောင်း သက်သေပြသည့် စာရွက်စာတမ်းများကို လင်းတုန်းက သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုတာဝန်များကို အပ်နှံ၍ အခကြေးငွေ ရယူပြီးနောက် သူတို့နှင့် ပြန်လည် ပူးပေါင်းမည် ဖြစ်သည်။

"ဖစ်ရှာ ဂီရှာ က သူ့မိသားစုအတွက် ချက်ပြုတ်နေတယ်..."

လင်းတုန်းက စာရွက်များကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် အနေဖြင့် လှန်လှော ကြည့်ရှုရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူက ငါတို့ကို ဖိတ်ထားတယ်..."

"သူ ဘာဟင်းတွေ ချက်နေတာလဲ..."

ယီရင်က မေးလိုက်သည်။

ထိုအဘွားကြီးက ပင့်ကူတွေ အပြည့်ပါသော အိုးကြီးတစ်လုံးကို ပြုတ်နေမည်ဆိုလျှင်တောင် သူမ အံ့သြမည် မဟုတ်ပေ။

"တောင်းပန်ပါတယ်... ငါ သေချာ မသိဘူး... ဂဏန်းဟင်း ဖြစ်မယ်ထင်တယ်..."

ဂဏန်းများ...

ပင်လယ် ပင့်ကူများပင် ဖြစ်သည်။

ယီရင်သည် အခြားအစီအစဉ်များ ရှိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ မာစီနှင့် အော်သိုတို့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် အော်သိုသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာရသဖြင့် သက်သာရာ ရနေသည်။ အီသန်၏ မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် သည် အကြီးဆုံး ဖြစ်သောကြောင့် ထိုလိပ်ကြီးကို အမြဲတမ်း သယ်ဆောင်ပေးရသည်။ အော်သိုသည် လေထဲပျံသန်းရခြင်းကို မုန်းတီးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မာစီသည် လိပ်ကြီး၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးရင်း သက်သာစေမည့် လေသံဖြင့် စကားပြောနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် သူမ၏ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သော အီသန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူသည် သူမကို ကျယ်ပြန့်သော အပြုံးကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုအရာက ဘယ်တော့မှ လက္ခဏာကောင်း တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

"ကျန်တဲ့သူတွေက သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး အရင် သွားနှင့်ကြရင် မကောင်းဘူးလား..."

အီသန်က အကြံပြုလိုက်ပြီး ယီရင်၏ ရွှေအဆင့် သင်္ကေတ များကြားမှ လက်တစ်ဖက်ကို လျှိုသွင်းကာ သူမ၏ ပခုံးပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

"ယီရင်သာ စိတ်မကွက်ဘူးဆိုရင် သူ့ကို ခဏလောက် သီးသန့် စကားပြောချင်လို့ပါ..."

မာစီသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ သဘောတူလိုက်ပြီးနောက် အခြားသူများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အော်သိုကို ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ လင်းတုန်းသည် စာရွက်များပေါ်မှ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ယီရင်နှင့် သူမ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ အီသန်၏ လက်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်များကို အီသန်ထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် လင်းတုန်း၏ မျက်နှာ အမူအရာက မည်သို့ ဆိုလိုကြောင်းကို သိရှိရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ သူသည် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တစ်ဦးထံမှ ရှင်းလင်းချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေခြင်းလား ဆိုသည်ကို ယီရင် မခွဲခြားတတ်ပေ။ ၎င်းသည် စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေသည့်ပုံ ပေါက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာက အမြဲတမ်း ထိုသို့ ဖြစ်နေတတ်သည်။

အီသန်သည် သူ၏ လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ လေ့ကျင့်ရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောစရာလေး တချို့ ရှိနေလို့ပါ..."

ယခုတစ်ကြိမ်ကတော့ သေချာပေါက် စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အီသန်က သူ့ကို လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို မမေ့ပါဘူးဆိုတာ မင်း သိပါတယ်... သွားပြီး ငါတို့ရဲ့ လုပ်အားခကို သွားယူလိုက်ပါ... ဖစ်ရှာ အိမ်မှာ ငါတို့ လိုက်လာခဲ့မယ်..."

လင်းတုန်းသည် ယခင်ကလောက် ငွေရမည်ကို စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ မပေါ်တော့သော်လည်း ငွေစာရင်း ရုံးခန်းဆီသို့ လေးကန်စွာ လျှောက်သွားလေသည်။

သူ ထွက်သွားသည်နှင့် အီသန်သည် ယီရင်ကို အနီးနားရှိ အစည်းအဝေးခန်း တစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ မျှော်စင် ကြီးသည် တူညီသော အခန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ယီရင်သည် ၎င်းတို့ကို ယခင်က မြင်ဖူးခဲ့သည်။ စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ သည် စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်းများမှသည် စာရွက်စာတမ်းများ ဖြည့်စွက်ခြင်းနှင့် ပါတီပွဲများ ကျင်းပခြင်းအထိ အရာအားလုံးအတွက် ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုကြသည်။

အီသန်သည် တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး... တစ်ခဏမျှ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေသည့်ပုံ ပေါက်သွားသည်။

ထိုအရာက ယီရင်အား သူမ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်သင့်သလားဟု တွေးတောမိစေလောက်အောင် ထူးဆန်းလွန်းလှပေသည်။

"မင်း မှတ်မိမယ်ဆိုရင်..."

အီသန်က စတင် ပြောလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတော်ကြာက မင်းကို လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးမယ်လို့ ငါ ကတိပေးခဲ့ဖူးတယ်... အဲဒါက လူသူကင်းမဲ့တဲ့ တောရိုင်းမြေ ကနေ ငါ ရလာခဲ့တဲ့ ဟာတစ်ခုပဲ... မကြာသေးခင်ကမှ မင်းကို ပေးဖို့ သင့်တော်လာလို့ပါ..."

ယီရင်သည် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အီသန်ထံမှ တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိမည်ဟု သူမ ဘယ်သောအခါမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ လင်းတုန်းသည် သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ပိုမို လိုအပ်ပြီး မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့ နှစ်ဦးသည် လမ်းစဉ် တစ်ခုတည်းကို မျှဝေ ကျင့်ကြံကြသူများ ဖြစ်သည်။

အီသန်သည် လည်ပင်း နောက်ဘက်ကို ပွတ်သပ်ကာ ရှက်ရွံ့နေဟန် ပြလိုက်သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ငါက မင်းအတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ လမ်းညွှန်ဆရာ တစ်ယောက် မဖြစ်ခဲ့ဘူး ဆိုတာကို သတိရလာခဲ့တယ်... မင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် လမ်းစဉ် နဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဦးတည်ချက် ရှိတယ်ဆိုတော့ မင်းလည်း လမ်းညွှန်မှု လိုအပ်တယ် ဆိုတာကို ငါ မေ့လျော့နေခဲ့မိတယ်... အဲဒီအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်..."

အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သည် တကယ်ပင် ခါးကို ညွတ်ကာ လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်၍ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

ယီရင်သည် မည်သို့ ပြောရမည်ကို မသိတော့ပေ။ အီသန်ကို မာနတထောင်လွှားလွှား အမူအရာ မရှိဘဲ မြင်တွေ့ရခြင်းက ဖောက်လွဲဖောက်ပြန် ဖြစ်ကာ မှားယွင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ နေ့လည်ခင်း နေမွန်းတည့်ချိန်တွင် ညအမှောင် ကျရောက်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါက သိပ်ပြီး ခံစားနေရလောက်အောင် တန်တဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး..."

သူမက တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

အီသန်သည် ခါးပြန်မတ်လိုက်ပြီး တစ်ဖန် ပြန်လည် ပြုံးရွှင်လာခဲ့သည်။

"အရမ်း ကောင်းတာပေါ့... ငါတို့တွေ အင်ပါယာတွေကို ပါးရိုက်ပြီး မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား တွေနဲ့ ကစားနိုင်တဲ့ အထိ အတူတကွ ရှိနေဖို့ ငါ ရည်ရွယ်ထားတာ... ဒါကြောင့် အခုအချိန်မှာ ခြေလှမ်းမှားပြီး ကျရှုံးသွားတာက နှမြောစရာ ကောင်းလိမ့်မယ်..."

"ဟုတ်ပါပြီ... ငါကလည်း အနီးစပ်ဆုံး လောင်းကစားရုံကို သွားပြီး ဂိမ်းတိုင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အနိုင်ယူဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပဲ..."

သူမသည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... ငါ့အတွက် ဘာပါလာလို့လဲ..."

သူမသည် အများကြီး မျှော်လင့်၍ မရနိုင်ပေ။ အီသန်သည် စကားကြီးစကားကျယ် ပြောတတ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမကိုပင် ယုံကြည်သွားစေသည်။ သို့သော် အဆုံးတွင် သူသည် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ အားလုံးကို ဟာရယ် သို့မဟုတ် အင်ပါယာ များ အဆင့်အထိ ရောက်အောင် ခေါ်ဆောင်သွားချင်သည်ဟု ပြောခြင်းက နေမင်းကြီးကို ကောင်းကင်မှ ဆွဲချပြီး သူ၏ မီးလင်းဖိုထဲသို့ ထည့်ချင်သည်ဟု ပြောနေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

သူမနှင့် လင်းတုန်းသည် အနည်းဆုံးတော့ သူ မကျရှုံးမီအချိန်အထိ သူ့နောက်သို့ လိုက်နိုင်သေးသည်။

အီသန်သည် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲသို့ စိုက်ကြည့်ကာ မြင်လိုက်ရသည့်အရာကြောင့် ပြုံးလိုက်၏။ ထိုလုပ်ရပ်ကပင် သူမကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ အပြင်ဘက် ဝတ်ရုံထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ အိတ်ငယ် တစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူမထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်ရာ ချွင်ခနဲ အသံထွက်လာခဲ့သည်။

သူမသည် ၎င်းကို လေထဲမှ ဖမ်းယူလိုက်ပြီး အတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်သီးဆုပ်ထက် သေးငယ်သော ကျောက်တုံး သုံးတုံးကို အစီအရင် များဖြင့် အသီးသီး ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ၎င်းတို့သည် လုံးဝ မတူညီကြပေ။ တစ်တုံးမှာ ပုံဆောင်ခဲ အတုံး တစ်တုံးဖြစ်ပြီး၊ တစ်တုံးမှာ မှေးမှိန်နေသော သက်တံများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့်အလား ဖြစ်နေကာ၊ တတိယ တစ်တုံးမှာမူ အစီအရင် များ ရေးဆွဲထားသော ချောမွေ့သည့် မြစ်ကျောက်စရစ်ခဲ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ ထင်ထားသည့်အတိုင်း ဟုတ်မဟုတ် အတည်ပြုရန် သူမ၏ ဝိညာဉ် အာရုံ ဖြင့် ၎င်းတို့ကို ပေါ့ပါးစွာ စကင်ဖတ် ကြည့်လိုက်သည်။ အသက်ဝင်မသွားစေရန် ခပ်ဖွဖွသာ အာရုံခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အိပ်မက် မှတ်တမ်းပြား တွေလေ..."

အီသန်က ပြောလိုက်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် မည်မျှ အသုံးဝင်ကြောင်း သူမကို မည်သည့် အချက်အလက်မျှ မပေးခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ သူတို့သည် 'စာအုပ်များ' ဖြစ်သည်ဟု ပြောခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"အဲဒီအထဲက နှစ်ခုကို ထူးကဲသော ရှေးဟောင်း အပျက်အစီး ထဲကနေ ငါ ယူလာခဲ့တာ... တစ်ခုက သွေးဖီးနစ် ကို တိုက်ရိုက် လေ့လာခဲ့တဲ့ သုတေသီ တစ်ယောက်ဆီက ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုကတော့ သွေးရောင် ယုံကြည်မှု သူတော်စင် ဖြစ်လာမယ့် လူဆီကပဲ... အဲဒါတွေက သူ့ရဲ့ သွေးအရိပ် ကို ဘယ်လို ပြုစုပျိုးထောင်ရမလဲ ဆိုတာ လေ့လာခဲ့စဉ်က သူ့ရဲ့ စမ်းသပ်မှု လမ်းစဉ် မှတ်စုတွေပဲ... တတိယ တစ်ခုကိုတော့ ငါ ကိုယ်တိုင် ထည့်ပေးထားတာ... အဲဒါက သွေးအရိပ် ရဲ့ အသုံးပြုမှုတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အာရီလီယပ် မိသားစု စာကြည့်တိုက်ရဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်ပဲ..."

ယီရင်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ သူ့စကားလုံးများထဲမှ နေရာတစ်နေရာရာမှာ ငါးမျှားချိတ် တစ်ခုတော့ ပါနေလိမ့်မည်။ အားလုံးက အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်ရန်အတွက် အလွန် ကောင်းမွန်လွန်းနေသည်။

သူမ၏ ဝိညာဉ် အာရုံ သည် အိပ်မက် မှတ်တမ်းပြား တစ်ခုအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းရန် မလုံလောက်သော်လည်း အတွင်း၌ မည်သည့်အရာများ ပါဝင်နေသည်ကို အရိပ်အမြွက် မြင်တွေ့ရရန်မူ လုံလောက်ပေသည်။

သွေးတစ်စက်သည် ကျားတစ်ကောင်၊ ဝံပုလွေတစ်ကောင်၊ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ဓားတစ်လက် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ယခုအခါ ၎င်းသည် အခြားသော သွေးစက်ပေါင်း တစ်ထောင်၊ တစ်သောင်း၊ သမုဒ္ဒရာ တစ်စင်းနှင့် သွားရောက် ပေါင်းစပ်သွားသည်.... ထို့နောက် ထိုသမုဒ္ဒရာကြီးသည် ၎င်း၏ အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်ကာ စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် သွေးရောင် လွှမ်းသွားခဲ့လေတော့သည်။

***

အပိုင်း(၄၃၄)

သူမသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူရင်း သူမ၏ စိတ်ကို အနောက်သို့ အမြန် ပြန်ဆွဲယူလိုက်သည်။ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် သို့ မရောက်မီကဆိုလျှင် သူမသည် ဤအိပ်မက် မှတ်တမ်းပြား ကို ဘယ်သောအခါမျှ နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ အရိပ်အမြွက် မြင်တွေ့လိုက်ရုံဖြင့် သူမ၏ သွေးအရိပ် ကို လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့ပြီး ၎င်းကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူလိုက်ရသည်။

"ရှင်က ဒါတွေကို ဒီအတိုင်း.... သိမ်းထားခဲ့တာလား...."

ယီရင်က မေးလိုက်သည်။

"သူတော်စင် ရဲ့ မှတ်တမ်းပြားကို ကြည့်ဖို့အတွက် မင်းက အနည်းဆုံး အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် ရှိရမှာဖြစ်ပြီး စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှု ခိုင်မာဖို့ လိုအပ်တယ်၊ ကျန်တဲ့ နှစ်ခုမှာတော့ မင်းဆီမှာ တိကျတဲ့ ဝိညာဉ် ခွန်အားတစ်ခု ရှိလာပြီး မင်းရဲ့ သွေးအရိပ် အပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှု ရလာမှသာ အသုံးဝင်မယ့် နည်းစနစ်တွေ ပါဝင်တယ်...."

သူ၏ အပြုံးက ပိုမို တောက်ပလာသည်။

"ငါက ပစ္စည်းကောင်းလေးတွေကို သိမ်းဆည်းထားတတ်တယ်...."

ယီရင်သည် အိပ်မက် မှတ်တမ်းပြားများ ချွင်ခနဲ မြည်သံကို နားထောင်ရင်း အိတ်ကို မ,ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ထံမှ သူမ သင်ယူနိုင်မည့် အရာအားလုံးကို တွေးတောရခြင်းက သူမကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အဆုံးမဲ့ ဓား လမ်းစဉ် နှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်သည်ကိုမူ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်မိဆဲ ဖြစ်သည်။

သူမသည် သူမ၏ သွေးအရိပ် အပေါ် မှီခိုလိုခြင်း မရှိပေ။ လင်းတုန်းသာဆိုလျှင် သူ တွေ့ကြုံရသမျှ အရာအားလုံးကို အသုံးပြုမည်မှာ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ သေချာလှသည်။ သို့သော် မကြာသေးမီက သူမ၏ အဆုံးမဲ့ ဓား လမ်းစဉ် နည်းစနစ်တွင် အဆင့်တက်လာမှုက သူမ၏ ဆရာဖြစ်သူ၏ ခြေရာကို နင်းနိုင်ကောင်း နင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးတောမိစေခဲ့သည်။

"ရှင့်ကို ကျေးဇူးတင်ရမယ့်ပုံပဲ...."

သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို အခု ကျေးဇူးမတင်နဲ့ဦး...."

သူက ပြောကာ မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်သည်။

"မင်း သူတော်စင် အသစ် တစ်ပါး ဖြစ်လာတဲ့အခါမှ ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါ...."

...

မြေအောက် အခန်းကြီးသည် အေးစက်ကာ မှောင်မည်းနေ၏။ သေဆုံးနေသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုထံမှ ယိုဖိတ်နေသည့် အနှစ်သာရများဖြင့်သာ အလင်းရောင် ရရှိနေသည်။ အီသန် မြင်ဖူးသမျှသော အကျဉ်းခန်းများ အားလုံးတွင် ဤအခန်းသည် အဆိုးရွားဆုံး အဆင့်တွင် ပါဝင်ပေသည်။

အီသန်သည် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်သော့ ထဲမှ ကုလားထိုင် တစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်ကာ ထိုင်လိုက်သည်။ သူသည် အမှောင်ထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေရင်း သူ၏ အထက် ပေငါးဆယ်ကျော် အကွာတွင် တိုက်ပွဲဝင်နေကြသော သူ၏ တပည့်များကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ၏ သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားများက သူ့ကို မြင်ကွင်းတစ်ခု ပြသနေသည်။ စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ သံချပ်ကာကိုယ်စီ ဝတ်ဆင်ထားကြသော ယီရင်နှင့် လင်းတုန်းတို့သည် စုတ်ပြတ်နေသော ဘားတစ်ခု၏ အဝင်ဝတွင် ရပ်နေကြသည်။ စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ ပေါ်လာသည့် စက္ကန့်တွင်ပင် ဖောက်သည်များသည် အလုအယက် ထွက်ခွာသွားကြပြီး အချို့မှာ နံရံများကို ဖောက်ထွက်သွားကာ အချို့မှာ ပြတင်းပေါက်များကို ချိုးဖျက်၍ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ ယခုအခါ ထိုနေရာတွင် စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ နှင့် သူတို့ ဖမ်းဆီးရန် လာခဲ့သော စုတ်ပြတ်နေသည့် လူသတ်သမား ခြောက်ယောက်ခန့်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ မရှိတော့ပေ။

ဤအဖွဲ့အစည်းငယ်လေးသည် မြို့တော်အတွင်းသို့ သူစိမ်းများ အလုံးအရင်း ဝင်ရောက်လာမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အပေါ်ထပ်ရှိ ဘားတွင် လူများကို မူးယစ်ဆေးခတ်ပြီး အောက်ထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များအတွက် လူများကို သတ်ဖြတ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အချို့ကို ဒေသခံ မှော်ပစ္စည်း ဖန်တီးသူ များထံ ရောင်းချကြသည်။

အချို့ကိုမူ အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။

သူတို့သည် မိသားစု သို့မဟုတ် အဆက်အသွယ် မရှိသူများကိုသာ ဖမ်းဆီးရန် အလွန် ဂရုစိုက်ခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ အီသန်သာ ယမန်နေ့က ဤလမ်းမှ ဖြတ်မသွားခဲ့လျှင် သူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ က သတိထားမိမည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ ယီရင်သည် သူမ တစ်ယောက်တည်း အဆုံးမဲ့ ဓား လမ်းစဉ် ဖြင့် တစ်ခန်းလုံးကို ဖိနှိပ်ထားသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ယောက်က လက်နက်ကို လှမ်းယူတိုင်း မမြင်ရသော ဓားတစ်လက်က သူ၏ အရေပြားကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။ တစ်ယောက်ယောက်က လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားပါက အနီးနားရှိ စားပွဲတစ်ခုမှ သစ်သားစများ လွင့်စဉ်လာသည်။ သူမသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုသော်လည်း သတင်းစကားမှာ ရှင်းလင်းနေသည်။ သူမသည် သူတို့ အားလုံးကို အကျဉ်းချထားပြီး ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မျက်လုံးများ နက်မှောင်နေသော လင်းတုန်းသည် ရာဇဝတ်ကောင်များကို တိတ်တိတ်နေရန်နှင့် သူတို့၏ မာဒြာ များကို ထိန်းချုပ်ထားရန် ညွှန်ကြားနေသည်။ သူတို့ကို ဖမ်းဆီးပြီး တရားရုံးသို့ ပို့ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။ အော်သိုသည် သူ၏ အနောက်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ပင်မ အဝင်ဝကို ပိတ်ဆို့ထား၏။ ထိုလိပ်ကြီး၏ တည်ရှိမှုက လင်းတုန်း၏ စကားလုံးတိုင်းကို အလေးချိန် ပိုလာစေသည်။

မာစီကမူ လမ်းတစ်ဖက်ရှိ အဆောက်အအုံပေါ်တွင် နေရာယူထားသည်။ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားလာမည့် အချိန်ကို သူမ စောင့်ကြည့်နေစဉ် လေးကို တင်ထားပြီး အနက်ရောင် မြှားတစ်စင်းကို ချိန်ရွယ်ထားသည်။

တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာမည်ကို အီသန် သိသည်။ လက္ခဏာများကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

လူသတ်သမားများသည် အော်ဟစ်ကာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ သူသည် အာရုံစိုက်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူသည် အိတ်ကပ်ထဲသို့ လက်နှိုက်သည့် အလေ့အထကို ဟန်ဆောင်လျက် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် သော့ ထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ ဆေးတံ တစ်တံကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ယီရင်သည် ပြိုင်ဘက်များ၏ အလယ်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားသော ဓား မာဒြာ လှိုင်းများဖြင့် သူတို့ကို လွင့်စင်သွားစေစဉ် သူသည် ဆေးတံကို ဖြည့်ကာ ဖိသိပ်လိုက်သည်။

ဓားသူတော်စင်သည် အမှန်တကယ်ပင် မြှုပ်နှံထားသော ရတနာ တစ်ခုကို အမှတ်မထင် တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ အသက်ရှင်ခဲ့လျှင် သူ၏ ထူးခြားသော သူတော်စင် နည်းစနစ်များကို သူ၏ တပည့်ထံသို့ အမှန်တကယ် လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။ အီသန် အနေဖြင့် ထိုလူ၏ တပည့်ကို ကောင်းမွန်စွာ စောင့်ရှောက်ပေးခြင်းဖြင့် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ကို ဂုဏ်ပြုကြောင်း သေချာစေရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သည့်အရာကမျှ ဖြစ်သင့်သလောက် ချောမွေ့စွာ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ထိုအိပ်မက် မှတ်တမ်းပြားများသည် သူမ၏ လက်ဆောင်ထဲမှ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုသာ ဖြစ်စေရန် သူ ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော ကိုးလ သို့မဟုတ် ဆယ်လခန့်က အာရီလီယပ် မိသားစု ၏ အထူးချွန်ဆုံး ဆေးဖော်စပ်သူ ဖြစ်သော လီဇာ ကို အလွန် တိကျသော ဆေးလုံးတစ်လုံး ဖန်တီးပေးရန် သူ တာဝန်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ဆေးလုံး မပြီးစီးမီတွင် သူသည် ခေါင်းဆောင်ကြီး ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခံခဲ့ရပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ ပြန်မသွားခဲ့ရပေ။ သူ သိထားသလောက်ဆိုလျှင် ဤအံ့ဖွယ် ဆေးလုံးကို ဖန်တီးရန် သူ ထည့်ဝင်ခဲ့သော ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးသည့် ပါဝင်ပစ္စည်းများသည် အလဟဿ ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။ သို့မဟုတ် ထိုဆေးလုံးကို ဘယ်သောအခါမျှ တန်ဖိုးထားမည် မဟုတ်သော တစ်စုံတစ်ယောက်က ယူဆောင်သွားနိုင်ပေသည်။

သူသည် စိတ်ကူးများ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ဒေါသအဖြစ်သို့ မကူးပြောင်းမီ ဖမ်းဆုပ်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အစီအရင် ရေးဆွဲထားသော မီးမွှေးကိရိယာ တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ကာ ဆေးတံကို မီးညှိလိုက်သည်။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူ့အနေဖြင့် မီးမွှေးကိရိယာ မလိုအပ်သော်လည်း ၎င်းကို အသုံးပြုရသည်ကို သူ သဘောကျပေသည်။ အစီအရင် သည် သစ်သားပြားပေါ်တွင် အောက်ဘက်သို့ လှည့်ပတ်သွားစဉ် မှော်သင်္ကေတ တစ်ခုချင်းစီ လင်းလက်လာကာ အနီရောင် မီး အော်ရာ များကို ဆွဲယူသွားပြီး အဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ မီးပွားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သွားသည်။ အလွန် ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

သွားစရာ နေရာမရှိသဖြင့် မီးခိုးငွေ့များသည် မျက်နှာကြက်ဆီသို့ လိပ်တက်သွားကြသည်။ သူသည် လင်းတုန်းထံသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။

လင်းတုန်း...

ထိုကလေးသည် သန့်စင်သော မာဒြာ ကို အရန်အနေဖြင့်သာ အသုံးပြုပြီး မဟူရာ မီးတောက် အပေါ်တွင်သာ လုံးဝနီးပါး မှီခိုနေရသည်မှာ နှမြောစရာပင်။ သို့သော် သူသည် အီသန်၏ နည်းစနစ်များကို ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး သန့်စင်ခြင်း ဘီး ကို တစ်နှစ်ခွဲကြာ လေ့ကျင့်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ မာဒြာ သိုလှောင်နိုင်စွမ်း မပြည့်ဝသေးပေ။ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းကာ သူ၏ ဝိညာဉ်၊ သွေးကြောများ နှင့် အမြုတေကို အားဖြည့်ပြီးမှသာ သူ၏ ဝိညာဉ် သည် ၎င်းတို့ကို ခံနိုင်ရည် ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

သေချာသည်က သန့်စင်သော မာဒြာ အသုံးပြုမှုနှင့် ပတ်သက်၍ အီသန် သူ့ကို သင်ပေးနိုင်သော အခြားအရာများ ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် သူသည် လမ်းစဉ် နှစ်ခု၊ မှော်ပစ္စည်း ဖန်တီးခြင်း၊ သူ၏ လက်အတွင်းရှိ မာဒြာ နှင့် တစ္ဆေရေ နယ်မြေ တွင် သူ တွေ့ရှိခဲ့သော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ် အဆင့်မြှင့်တင်မှု များကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စေရန် ကြိုးစားနေရသဖြင့် အာရုံများလွန်းနေသည်။

လင်းတုန်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်ရုံဖြင့် ထိုကလေးသည် သူ၏ စိတ်ကို မြှင့်တင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာတွေ့ခဲ့ကြောင်း အီသန်အတွက် ထင်ရှားနေသည်။ ထိုအချက်က အီသန်ကို ကခုန်ချင်စိတ် ပေါက်သွားစေလောက်အောင် ကျေနပ်စေခဲ့သည်။

သေချာပါသည်။ တိတ်တဆိတ်သာပင်။

အီသန်သည် မီးခိုးများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ မဖြစ်သေးပေ၊ လင်းတုန်းကို လုပ်စရာတွေ ထပ်ပေးခြင်းက အကျိုးယုတ်စေမည် ဖြစ်သည်။ သူ အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသည်မှာ သူ ရရှိထားပြီးသော စွမ်းရည်များနှင့် အသားကျစေရန် အချိန်ယူဖို့ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ လင်းတုန်းကို မည်မျှပင် ပြောခဲ့စေကာမူ လင်းတုန်းက ၎င်းကို ဆင်ခြေတစ်ခုအဖြစ်သာ မှတ်ယူနေခဲ့သည်။

မြေပြင်အထက်တွင် လင်းတုန်းသည် မာဒြာ ဒိုင်းလွှားတစ်ခုကို ချိုးဖျက်ကာ အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် လူသတ်သမား တစ်ဦး၏ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်၍ မ,ချီလိုက်သည်။ အော်သိုသည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော လူတစ်ယောက်ကို နင်းချေလိုက်ပြီး မာစီက ယီရင်၏ ကျောကို ဓားဖြင့် ထိုးရန် ကြိုးစားနေသော လက်တစ်ဖက်ကို မြှားဖြင့် ပစ်ခွင်းလိုက်ကာ ယီရင်ကလည်း လှံတစ်လက်ကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းပစ်လိုက်သည်။

သူသည် ဆေးတံကို ကိုက်ထားရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ အသက်အရွယ်ထက် ကျော်လွန်သော ယုံကြည်မှုဖြင့် လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူသည် သူတို့အတွက် ဤမျှထက် ပို၍ ဂုဏ်ယူနိုင်စရာ မရှိတော့ပေ။

ထို့ပြင် ဤနေရာမှနေ၍ သူတို့ မည်သည့်နေရာအထိ ရောက်ရှိသွားမည်ကို မြင်တွေ့ရရန် သူ မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ပေ။

လူသတ်သမား တစ်ဦးသာ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ ကင်းစောင့်သူ ဖြစ်သည်။ အီသန်၏ တပည့်များသည် သူ့ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ခဲ့ကြပေ။ သူသည် မြေအောက်တွင် မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားကာ ထောင်ချောက်တံခါး တစ်ခုမှတစ်ဆင့် ချောင်းကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့က မိမိအပေါင်းအပါများအား ချေမှုန်းနေသည်ကို မြင်ပြီးနောက် သူသည် အောက်ထပ်သို့ အလုအယက် ပြေးဆင်းသွားပြီး သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ အစီအရင် ရေးဆွဲထားသော ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်စာရွက် တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သူသည် အလုံခန်း ဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားစဉ် မျက်နှာပေါ်တွင် ရူးသွပ်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို ရေရွတ်နေခဲ့သည်။ ထိုအရာက သူ၏ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရေးသားထားသော အတွေးများကို အီသန် မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သူသည် သူတို့၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်ကို အသုံးပြုတော့မည် ဖြစ်သည်။ အရေးပေါ် အခြေအနေများအတွက် သူတို့ ဖန်တီးထားခဲ့သော မှော်ပစ္စည်း ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အစိတ်အပိုင်းများကို ပေါင်းစပ်ချုပ်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော မှော်ပစ္စည်း ဖန်တီးသူ တစ်ဦးက ဖန်တီးခဲ့ခြင်း မဟုတ်သဖြင့် ၎င်းကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်ပေ။ သူသည် ၎င်းကို ညွှန်ကြားနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ လွှတ်ပေးရန်သာ တတ်နိုင်ပေမည်။

လူသတ်သမားသည် ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်စာရွက်ကို အလုံခန်း ၏ တံခါးပေါ်သို့ ကပ်လိုက်ရာ တံခါးပေါ်ရှိ ပိုမိုကြီးမားသော အစီအရင် သည် တောက်ပစွာ လင်းလက်လာခဲ့သည်။ အချင်းချင်း ချိတ်ဆက်ထားသော သတ္တု ဂီယာများ စတင် လည်ပတ်လာပြီး တံခါးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ဟလာခဲ့သည်။

တံခါးလုံခန်း ပွင့်လာသောအခါ ထိုလူသည် အောင်ပွဲခံသည့်အလား ရယ်မောလိုက်သော်လည်း သူ၏ ရယ်သံများက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။

သူသည် စကိုင်းဆွန်းအဖွဲ့ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ကာ ကူရှင်ပါသော ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အေးအေးဆေးဆေး ဆေးလိပ်သောက်နေသော အီသန်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေမိသည်။ အီသန်၏ အနောက်ဘက်တွင် ကြီးမားလှသော အရုပ် မှော်ပစ္စည်း ကြီးသည် အထက်သို့ လွင့်ပျံသွားသော အလင်းမှုန်လေးများ အဖြစ် တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော် ပျောက်ကွယ်နေသည်။

အီသန်သည် ထိုလူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ မီးခိုးများ မှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

***

All Chapters