← Chapters

အခန်း ၄၇၇

Vol. 48 Ch. 477

အခန်း ၄၇၇

Vol. 48 Ch. 477

အခန်း။ ၄၇၇

ကြီးမားလှသော ခန်းမကြီးအတွင်း ဂိုဏ်းကြီးလေးခု၏ ခေါင်းဆောင်များ အသံမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

အစပိုင်းတွင် တည်ငြိမ်စွာ ဆွေးနွေးကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်မူ သာမန်လူတို့၏ လမ်းဘေးရန်ဖြစ်သံများအလား ပြင်းထန်လာပြီး အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ ဟန်ပန်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“ဗလာနယ်မြေ နောက်ဆုံး ဖွင့်လှစ်ပြီးတာ နှစ်ပေါင်းသုံးရာ ရှိပြီ။ ဒီတစ်ခါ ငါတို့ဂိုဏ်းအတွက် ဝင်ခွင့်ကို ၁၅ ဦး ထပ်တိုးပေးရမယ်”

“ဂိုဏ်းလေးခုပေါင်းမှ လူ ၅၀ ပဲ ဝင်ရမှာကို မင်းတို့ဂိုဏ်းက တစ်ဝက်လောက် ယူမလို့လား”

“တကယ့် ပညာရှင်တွေ ဖြစ်မလာသေးတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက အလကားပါပဲ။ ပြီးတော့ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တစ်ယောက် မွေးထုတ်ဖို့ ကုန်ကျစရိတ်ကို မင်းတို့ ကိုယ့်ဘာသာ တွက်ကြည့်။ စီယန်ဝံပုလွေတောင်ကြားနဲ့ စစ်ဖြစ်ရင် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်သူတိုင်း အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်တဲ့ အန္တရာယ် ရှိတယ်။ နှုတ်ခမ်းမရှိရင် သွားတွေ အေးမယ်။ ကျောက်နိုင်ငံသာ နတ်ဆိုးတွေ လက်ထဲရောက်သွားရင် ဘယ်သူမှ ကောင်းစားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ မင်းတို့အတွက်လည်း အကျိုးရှိတာပဲ”

အကြီးအကဲများမှာ ကျောက်ရုပ်များကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေကြပြီး ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကြီး လေးဦးသာ စကားအပြန်အလှန် ပြောဆိုနေကြသည်။

ဆွေးနွေးပွဲမှာ အတော်လေး တင်းမာလှသည်။

အချို့သော နယ်မြေပိုင်ဆိုင်မှုများ၊ အခြားသော ကမ္ဘာငယ်လေးများနှင့် ပတ်သက်၍ အပေးအယူများမှာ အတော်လေး ရှုပ်ထွေးနေသည်။

“အိုယွန်းဟွာ... မင်းက သေးငယ်တဲ့ အရာတွေကို နှမြောနေရင် ကြီးမားတဲ့ အမြတ်ကို ဘယ်တော့မှ ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ ကပ်စေးနှဲမနေပါနဲ့”

“ယွန်းဒင်ထျန်း... မင်းရဲ့ စစ်မှန်သောသွေးဂိုဏ်းရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကိုသာ ရောင်းချရမယ်ဆိုရင် ငါလည်း ဘာမှ မနာကျင်ဘူးပေါ့”

အတော်ကြာ အငြင်းပွားပြီးနောက် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်လေးဦးမှာ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် တိတ်တဆိတ် ဆက်သွယ်ကာ ပိုမိုအရေးကြီးသည့် ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ ညှိနှိုင်းမှုမှာ အောင်မြင်သွားသည်။

အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းမှာ အကျိုးအမြတ် အတော်များများကို လျှော့ပေးလိုက်ရသည်ဟု ပြောကြသည်။

အကြီးအကဲအချို့မှာ ဂိုဏ်းချုပ် သုံးလောင်းတာအိုဆရာတော်နှင့် မဆက်ဆံချင်တော့ဘဲ ဂူထဲတွင် ပိတ်လှောင် ကျင့်ကြံခြင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

အပြန်အလှန်အားဖြင့် ဂိုဏ်းသုံးခုစလုံးသည် ကျောက်နိုင်ငံကို ကူညီရန်အတွက် ကျင့်ကြံသူများကို စေလွှတ်ပြီး စီယန်ဝံပုလွေတောင်ကြား၏ နယ်ချဲ့မှုကို ပူးပေါင်းခုခံကြတော့မည်ပင်။

ဤသည်မှာ အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းအတွက် ဖိအားလျော့ပါးသွားသော်လည်း ပဋိပက္ခမှာ ပိုမိုကြီးမားလာမည့် နိမိတ်တစ်ခုပင်။

ဂိုဏ်းသုံးခုမှ တပည့်များမှာ ပြန်လည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် လုံယီထံသို့ တကူးတက လာရောက်ကာ စိန်ခေါ်စကားများ ပြောသွားကြသည်။

“လုံယီ... ဒီတစ်ခါတော့ ငါ ပေါ့ဆသွားလို့ပါ။ နောက်တစ်ကြိမ်တွေ့ရင် မင်းရဲ့ အစီအရင်တွေကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်အောင် ငါ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်”

နေနီဂိုဏ်းမှ ဟွမ်ရှောင်တုန်းက ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

“ပိယောင်ယောင်ရဲ့ အကူအညီနဲ့မို့ မင်း ဒီတစ်ခါ လွတ်သွားတာပါ။ နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင် မင်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ဘာမှ မစွမ်းဆောင်နိုင်တော့ဘူး”

ယွန်းရှောင်ဟွာက အေးစက်စက် ပြောသည်။

ချင်းလွမ်နန်းတော်မှ ဝေရိုကလည်း ရှုံးနိမ့်ခြင်း၏ နာကြည်းမှုကို ရင်ဝယ်ပိုက်လျက်

“မိတ်ဆွေလုံ... အစီအရင်တွေကို ကောင်းကောင်း လေ့လာထားလိုက်ပါဦး။ အခွင့်အရေးရရင် နောက်တစ်ခါ ငါ မင်းကို အံ့အားသင့်စေရမယ်” ဟု မှာကြားကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ရှုံးနိမ့်သွားသော ပြိုင်ဘက်များ၏ စိန်ခေါ်စကားများကို လုံယီက အင်းသို့မဟုတ် အိုဟူသော စကားလုံးများဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ဤပါရမီရှင်များမှာ ယခုအချိန်သည် သူနှင့် သူတို့ကြားက ကွာဟချက် အနည်းဆုံးအချိန်ဖြစ်ကြောင်း မသိရှိကြပေ။

“ကိုကိုရှု ယန်နိုင်ငံကို မကြာခဏ လာလည်ဖို့ မမေ့နဲ့နော်”

ရှီချိုင်ဖုန်းမှာ လုံယီ၏ လက်မောင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း မခွဲနိုင်မခွာနိုင် ဖြစ်နေသည်။

သူမ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် လုံယီအတွက် နေရာတစ်ခု သေချာပေါက် ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ ကိုယ် သေချာပေါက် လာလည်ပါ့မယ်။ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် အဆင့်မြင့် သတင်းပေး အဆောင်ကို သုံးပြီး ဆက်သွယ်လိုက်ပါ”

လုံယီက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ရှီချိုင်ဖုန်း ထွက်ခွာသွားစဉ်တွင် လုံယီက သူမကို ရတနာနှစ်ခု လက်ဆောင်ပေးလိုက်သည်။ တစ်ခုမှာ ယခင်က သူ့ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်ခဲ့ဖူးသော ဟွမ်ချွမ်းဂိုဏ်းအကြီးအကဲ၏ အရိုးချွန်လက်နက်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ ဂူမိသားစုလေလံပွဲမှရရှိခဲ့သည့် ထိပ်တန်း ကာကွယ်ရေး မှော်လက်နက်ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့မှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသည်။

ထို့အပြင် လုံယီသည် သူကိုယ်တိုင် ပြုပြင်ထားသော ကိုယ်ခံပညာ လှမ်းသုံးလှမ်းကျင့်စဉ်ကိုလည်း သူမအား ပေးအပ်လိုက်သည်။

ရှီချိုင်ဖုန်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်ခံပညာပိုင်းတွင်လည်း အခြေခံကောင်းရှိသူဖြစ်ရာ လုံယီကဲ့သို့ပင် နှစ်လမ်းသွား ကျင့်ကြံနိုင်မည်ပင်။

“မင်းရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော် ထွက်သွားတော့ နှမြောနေတာလား။ ဘာလို့ ဒီမှာပဲ မထားခဲ့တာလဲ”

ပိယောင်ယောင်က လုံယီ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်လာပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“တာအိုလက်တွဲဖော်”

လုံယီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ငါ ဘယ်သူနဲ့မှ တာအိုလက်တွဲဖော် မဖြစ်ခဲ့ဖူးဘူး။ ရွှေအမြုတေ အဆင့် မရောက်ခင် တာအိုလမ်းကြောင်းကို မအောင်မြင်ခင်အထိ ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ တာအိုလက်တွဲဖော်အဖြစ် မရှာဘူး"

လုံယီ၏ လေးနက်ပြီး တည်ကြည်သော စကားကြောင့် ပိယောင်ယောင်မှာ အံကြိတ်မိသည်။ “ဟွန်း... အရှက်မရှိလိုက်တာ”

“ချင်းယီက မင်းကြောင့် စိတ်တိုပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ဂူထဲတွင် ပိတ်လှောင် ကျင့်ကြံခြင်း ဝင်သွားပြီ”

“အော်...”

လုံယီမှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိသည်။ သို့သော် သူ၏ အတွင်းစိတ်တွင်မူ အပြစ်ရှိသည်ဟု မခံစားရပေ။

သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ ကတိစကား မပေးခဲ့ဖူးသဖြင့် တာဝန်ယူစရာ မလိုဘူးဟု သူ ယူဆသည်။ ထို့ပြင် အခြားသူများက သူ့ကို တကယ်ပင် နှစ်သက်ပါက သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ကျေနပ်အောင် စဉ်းစားကြလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

လက်ရှိတွင် သူ့အတွက် အရေးအကြီးဆုံးမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပိုမို အစွမ်းထက်လာအောင် ပြုလုပ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ကျောက်နိုင်ငံ၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ အကြောင်းရင်း မသိရသော်လည်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတို့က ဂိုဏ်းလေးခု၏ အစည်းအဝေးကို သိရှိသွားပုံရပြီး တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိုမို ပြင်းထန်လာစေသည်။

All Chapters