အခန်း ၄၇၈

အခန်း။ ၄၇၈

နောက်ထပ် မြို့ကြီး နှစ်မြို့ ထပ်မံကျဆုံးသွားခဲ့ပြီး လူသေဆုံးမှု များပြားလှသည်။

အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းမှာ အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်များကို ချက်ချင်းစေလွှတ်ကာ ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်ခဲ့ရသလို ကျန်ဂိုဏ်းသုံးခုကိုလည်း စစ်ကူအမြန်စေလွှတ်ရန် တိုက်တွန်းနေရသည်။

နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အများအပြားမှာလည်း နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားလာသည်။

ခေါင်းသုံးလုံးပါရှိပြီး ရှေးဟောင်း သန့်ရှင်းသော သွေးမျိုးဆက်ဟု သံသယရှိရသည့် ခြင်္သေ့နတ်ဆိုး၊ တောင်ကြီးတစ်လုံးပမာ ကြီးမားသည့် တောင်ကြီးနတ်ဆိုး၊ အသက်ဝင်မြဲဖြစ်သော ကိုယ်ပွားများစွာ ပိုင်ဆိုင်သည့် ရေနတ်ဆိုး၊ ရင်ဘတ်မှ ဖျက်ဆီးခြင်းအလင်းတန်း ပစ်ခတ်နိုင်သော သမင်နတ်ဆိုး နှင့် ခန္ဓာကိုယ်မရှိသော တစ္ဆေကဲ့သို့ နတ်ဆိုးများမှာ တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်နေကြသည်။

နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အများအပြားမှာလည်း တိုက်ပွဲတွင် ဆက်လက် ပါဝင်လာနေကြသည်။

စီယန်ဝံပုလွေတောင်ကြားမှ ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုမှာမူ တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိသေးပေ။

လုံယီမှာ တိုက်ပွဲသို့ ပြန်ဝင်ရမည်ကို သိသည်။

သို့သော် သူ၏ ကိုယ်ခံပညာရှင် ဆဋ္ဌမအာရုံက သူ့ကို သတိပေးနေသည်။ သူသာ စစ်မြေပြင်သို့ ပြန်သွားပါက မကြုံစဖူးသော ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။

"အနာဂတ်ဟောကိန်းထုတ်သူကို မဖြစ်မနေ သတ်ရမယ်"

သူ၏ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း စွမ်းရည်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်သော ထိုသူကို မဖယ်ရှားနိုင်ပါက စစ်မြေပြင်သို့ ချဉ်းကပ်တိုင်း နတ်ဆိုးတို့၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ နတ်ဆိုးတို့သည် လုံယီကို အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး သူ့ကို သတ်ရန်အတွက် အင်အားအလုံးအရင်း သုံးစွဲလာလိမ့်မည်ပင်။

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားကို မြန်မြန် မြှင့်တင်ရမယ်..."

လုံယီ တွေးလိုက်သည်။

ရှီချိုင်ဖုန်းတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လုံယီထံသို့ စူးယွီထံမှ သတင်းစကား ရောက်လာသည်။

"ရှေးဟောင်း စစ်သည်တော်ရဲ့ တည်နေရာကို အဲဒီလောက် မြန်မြန် ရှာတွေ့သွားတာလား"

"သူက ဟယ်မြို့မှာ တွေ့ချင်တယ်တဲ့..."

စူးယွီက ရှေးဟောင်း စစ်သည်တော်၏ တည်နေရာကို ဤမျှမြန်မြန် ရှာတွေ့လိမ့်မည်ဟု လုံယီ မထင်မှတ်ထားပေ။

၎င်းမှာ ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးမိသော်လည်း စူးယွီတွင် ထိုမျှ ရဲတင်းမှု မရှိဟု သူ ယုံကြည်သည်။

ထို့ပြင် အလွန်အမင်း အခြေအနေ ဆိုးရွားလာလျှင်လည်း လုံခြုံစွာဖြင့် ပြန်ဆုတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။

ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် လုံယီသည် အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာကာ ဟယ်မြို့သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

ဟယ်မြို့ရှိ ပိုင်ဖန်းလက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ လူစည်ကားလှသည်။

ကျောက်နိုင်ငံ၏ အချက်အချာတွင် တည်ရှိသဖြင့် လူနှင့်နတ်ဆိုး စစ်ပွဲ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသည်။

ဆိုင်အလယ်တွင် ပုံပြင်ပြောသူ တစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပုံပြင်ပြောနေသည်။

"အဲဒီ အနီရောင်သူရဲကောင်းကတော့ ကမ္ဘာလောကကြီးနဲ့ အဆက်အသွယ်ဖြတ်ပြီး တောရိုင်းမှာ နေထိုင်တဲ့ ရှေးဟောင်း ဂိုဏ်းငယ်တစ်ခုကနေ ဆင်းသက်လာတာ"

"သူ့ဆရာ တျန်တောက်ဇီက ကျောက်နိုင်ငံမှာ ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်လာမယ်လို့ ကြိုဟောထားတယ်။ အဲဒီဘေးအန္တရာယ်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ ကံကြမ္မာကြီးမားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုးတွေရဲ့ မကောင်းမှုတွေကို တားဆီးလိမ့်မယ်တဲ့..."

"အနီရောင်သူရဲကောင်းရဲ့ နာမည်အစစ်က ချန်ချန် ဖြစ်ပြီး သူရဲ့လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းနဲ့တင် သူက မြို့ပေါင်း ၁၃ မြို့ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးတွေကို ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားအောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ"

"အဲဒီအထဲမှာ အကျော်ကြားဆုံး တိုက်ပွဲကတော့ အလင်းယောင် နတ်ဆိုးနဲ့ တိုက်ပွဲပဲ... နတ်ဆိုးအပေါင်းကြားထဲကနေ သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပြီး ရယ်မောရင်း ထွက်ခွာသွားတာ။ ဘယ်သူက ငါ့ကို တားနိုင်မှာလဲ"

ပုံပြင်ပြောသူမှာ ပုံပြင်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် ပြောပြလိုက်ရာ ပရိသတ်တို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားကာ ချီးကျူးသံများ ဆူညံသွားသည်။

ထောင့်တစ်နေရာတွင် သာမန်ဝတ်စားထားသော အသက်သုံးဆယ်ကျော် အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။

သူသည် ပုံပြင်ကို နားထောင်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩမှုများသာ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ရှေးဟောင်း ဂိုဏ်းငယ်၊ ဆရာ တျန်တောက်ဇီ၊ ဒါတွေက ဘာတွေလဲ"

လုံယီသည် ပုံပြင်ပြောသူ၏ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်းကို အံ့ဩမိသည်။

မကြာမီပင် ဝါးဦးထုပ်ဆောင်းထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သူ့ရှေ့မှ စားပွဲတွင် လာရောက် ထိုင်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ဆက်သွယ်ကြသည်။

"ရှေးဟောင်း စစ်သည်တော်ရဲ့ အရိုက်အရာခံက ဘယ်မှာလဲ"

"ယင်ရှားနယ်မြေထဲမှာ"

ဝါးဦးထုပ်ဆောင်းထားသူမှာ စူးယွီပင်။

ယင်ရှားနယ်မြေမှာ ဟွမ်ချွမ်းဂိုဏ်းနှင့် သက်ဆိုင်သည့် ကမ္ဘာငယ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း လုံယီ သိလိုက်ရသည်။

"ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုလား..."

လုံယီ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"ဝင်ရောက်ခွင့်ကို ဂိုဏ်းအထက်ပိုင်းက ထိန်းချုပ်ထားတာ။ ငါက သန့်ရှင်းသော သမီးတော်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ အခွင့်အရေး ရလာတာ... ဒါပေမဲ့ သူမက မင်းကို တွေ့ချင်တယ်တဲ့"

"မင်း ငါတို့အကြောင်း သူမကို ပြောပြလိုက်တာလား"

လုံယီ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"မဟုတ်ဘူး သူမက ငါ့နောက်ကွယ်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ထိန်းချုပ်နေတယ်ဆိုတာကို သိသွားတယ်။ မင်းအကြောင်းလည်း သူမ သိနေပြီ။ သန့်ရှင်းသော သမီးတော် ရှေ့မှာဆိုရင် ငါ ဘာမှ ဖုံးကွယ်လို့ မရဘူး။ သူမက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးလိုပဲ ငါ့ရဲ့ အတွေးတိုင်းကို သူမ သိနေသလိုပဲ..."

"ဒီ သန့်ရှင်းသော သမီးတော် ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ"

လုံယီသည် စူးယွီ၏ စကားကို ယုံကြည်ပြီး သန့်ရှင်းသော သမီးတော်နှင့် ချက်ချင်း သွားမတွေ့ခဲ့ပေ။

ကိုယ့်ကိုကိုယ် အကာအကွယ်ပေးရန်အတွက် စူးယွီကို ထိန်းချုပ်ခြင်း စွမ်းရည်နှင့် အခြားမှော်အတတ်တို့ကို အသုံးပြု၍ စစ်ဆေးခဲ့သည်။

စူးယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားပြီး မျက်လုံးများမှာ အလင်းရောင် ကင်းမဲ့သွားသည်။ လုံယီက သူ၏ စိတ်ထဲသို့ မေးခွန်းများ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်း သန့်ရှင်းသော သမီးတော်နဲ့ ဘယ်လို ပတ်သက်မိတာလဲ"

"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။ သန့်ရှင်းသော သမီးတော်က ကျွန်တော့်ကို ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်လည်း အံ့ဩမိပါတယ်"

စူးယွီက စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ တောင့်တောင့်တင်းတင်း ပြန်ဖြေသည်။

အပြင်ဘက် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ရှိသူများမှာမူ ဘာမျှမသိကြဘဲ ပုံပြင်ကို ဆက်လက် နားထောင်ရင်း လက်ခုပ်တီး အော်ဟစ်နေကြသည်။

ထောင့်တစ်နေရာတွင် လုံယီ၏ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုမှာ ဆက်လက် ရှိနေဆဲပင်။

"မင်းက ငါတို့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို သန့်ရှင်းသော သမီးတော်ဆီကို ကိုယ်တိုင် သွားပြောတာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး သူမက သူမဘာသာပဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားတာပါ"

"သန့်ရှင်းသော သမီးတော်က ဘာလို့ ငါ့ကို တွေ့ချင်နေတာလဲ"

"ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး..."

"သန့်ရှင်းသော သမီးတော် ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ"

အတော်ကြာအောင် စစ်ဆေးပြီးနောက် လုံယီသည် စူးယွီမှာ ဘာမျှ မသိရှိကြောင်း၊ အမှန်တကယ်ပင် သတင်းအချက်အလက် ကင်းမဲ့နေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"ဒါ ထောင်ချောက်တစ်ခုလား"

လုံယီ စိတ်ဝေခွဲရခက်နေသည်။

ကိုယ်ခံပညာရှင်၏ ဆဋ္ဌမအာရုံက အန္တရာယ်မရှိဟု ဆိုသော်လည်း ဤလောကတွင် အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ဖုံးကွယ်နိုင်သည့် ရတနာများ သို့မဟုတ် ကျင့်စဉ်များ ရှိနေတတ်သည်။

ယခင်က လုံယီကို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော အနာဂတ်ဟောကိန်းထုတ်သူကဲ့သို့ပင်။

လုံယီ၏ စိုးရိမ်မှုကို သိရှိဟန်ဖြင့် သန့်ရှင်းသော သမီးတော်က တွေ့ဆုံမည့်နေရာအဖြစ် ဟယ်မြို့ရှိ နာမည်ကြီး လင်ဖုန်းတည်းခိုခန်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

လုံယီလည်း လင်ဖုန်း တည်းခိုခန်းသို့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာခဲ့သည်။

လင်ဖုန်း တည်းခိုခန်းမှာ ဟယ်မြို့၏ အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး ခြံဝင်းငယ်တစ်ခုပမာ ကျယ်ဝန်းသည်။

စီးဆင်းနေသော မြောင်းများ၊ တံတားများ၊ အလွန်လှပသော တာဝါတိုင် ၇ ခု သို့မဟုတ် ၈ ခု ရှိသည်။

လုံယီသည် သတ်မှတ်ထားသည့် စတုတ္ထမြောက် တာဝါတိုင်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

အထဲတွင် လူမရှိသော်လည်း လက်ဖက်ရည်ခွက်များ ပြင်ဆင်ထားပြီး ထောင့်လေးနေရာတွင် နံ့သာတိုင်များ မီးထွန်းထားသည်။

နံရံအလယ်တွင် "သမုဒ္ဒရာကြီးခြားနေသော်လည်း သင့်မျက်နှာထား မပြောင်းလဲပါ၊ မြင့်မြတ်သောလမ်းစဉ်ကို ဆက်လျှောက်ရာတွင် ကျွန်တော်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာဖြစ်မလဲ" ဟု ရေးထိုးထားသည်။

လုံယီ ကဗျာကို ငေးကြည့်နေစဉ်မှာပင် သူ့နောက်ကျောတွင် အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး တိတ်ဆိတ်စွာ ရောက်လာသည်။

သူမ၏ မျက်နှာကို ပိုးသားဖြူဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ကြယ်တာရာများပမာ နက်နဲသော မျက်ဝန်းများမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသည်။

လုံယီ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"လုံယီ... ကျွန်မတို့ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီ"

"မင်း... မင်းလား တကယ်ပဲ မယုံနိုင်စရာပဲ"

သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးမှာ အလွန် ရင်းနှီးနေသော်လည်း ယခုမူ လုံးဝ သူစိမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။

သူမမှာ ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူမထံမှ ထွက်ပေါ်နေသည့် အရှိန်အဝါမှာ လုံယီကိုပင် ကြက်သီးထစေသည်။

ဤမျှ အရှိန်အဝါမျိုးကို လုံယီသည် ရွှေအမြုတေ အဆင့်ရှိ အကြီးအကဲများနှင့် နတ်ဆိုးကြီးများထံမှသာ ခံစားဖူးသည်။

"ဘုရားရေ... ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်လုံးလုံး... ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းရဲ့ အဝင်အဝကိုတောင် မရောက်ဖူးသေးတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်က အခုကျမှ ဘယ်လိုမှော်အတတ်တွေ၊ ဘယ်လိုတားမြစ်ပညာရပ်တွေကို သုံးလိုက်လို့... ဒီလောက်အထိ မြင့်မားတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်လာနိုင်ရတာလဲ..."