အခန်း ၄၉၅

အခန်း (၄၉၅)

ကျန်းချင်ရီသည် နိုင်ငံတော်ဆရာသခင်အိမ်တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသော ခမ်းနားလှပသည့် လက်ဆောင်သေတ္တာနှစ်လုံးကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ဒီကို တစ်ယောက်လောက် လာခဲ့စမ်း" ကျန်းချင်ရီက အဝင်ဝဘက်သို့ လှမ်းခေါ်လိုက်ပေသည်။

"နိုင်ငံတော်ဆရာသခင်သခင်"

မကြာမီမှာပင် အစေခံမလေးတစ်ဦးက ရိုသေကျိုးနွံစွာ ထွက်လာပြီး ကျန်းချင်ရီကို အရိုအသေပေးလိုက်၏။

"ဒီလက်ဆောင်သေတ္တာနှစ်လုံးကို ဘယ်သူပို့လိုက်တာလဲ" ကျန်းချင်ရီက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"နိုင်ငံတော်ဆရာသခင်ကို လျှောက်တင်ပါတယ်ရှင်"

အစေခံမလေးက ပြန်ဖြေလေ၏။

"ဒီသေတ္တာနှစ်လုံးကို နင်ရွှယ်နန်းဆောင်က ရွှယ်မိဖုရားနဲ့ ဟန်ကျိုးနန်းဆောင်က ချင်မုကျိုးတို့ ပို့လိုက်တာပါ"

"သခင်မနှစ်ပါးက စကားပါးလိုက်ပါသေးတယ်။ အရှင်မင်းမြတ်အတွက် နိုင်ငံတော်ဆရာသခင် လုပ်ပေးခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို သူတို့မြင်တွေ့ခဲ့ရလို့ ဒီပစ္စည်းနှစ်ခုက နိုင်ငံတော်ဆရာသခင်အတွက် လျော်ကြေးပေးတာပါတဲ့ရှင်"

"ပြီးတော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ အဲဒီဆေးလုံးတွေကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်နိုင်ပြီမို့ နိုင်ငံတော်ဆရာသခင်ကို ဒုက္ခပေးစရာ မလိုတော့ဘူးလို့လည်း ပြောလိုက်ပါတယ်ရှင်"

အစေခံမလေး၏ အဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းချင်ရီ၏ မျက်မှောင်များ ကုတ်သွားချေပြီ။ နောက်ဆုံးတွင် သူမက လက်ကာပြလိုက်ကာ "နားလည်ပြီ။ သွားလို့ရပြီ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ နိုင်ငံတော်ဆရာသခင်"

အစေခံမလေး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျန်းချင်ရီသည် ရွှယ်မိဖုရားနှင့် ချင်မုကျိုးတို့ ပို့လိုက်သော လက်ဆောင်သေတ္တာများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်ပို့လိုက်သော ပစ္စည်းမှာ နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ ပင်လယ်လင်ဇီးမှိုဖြစ်ပြီး ချီနှင့် သွေးများကို အားဖြည့်ပေးရာတွင် အံ့မခန်းအာနိသင် ရှိလေ၏။

ချင်စီယောင်ပို့လိုက်သော ပစ္စည်းမှာ နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ ပန်းတစ်ရာသေရည် တစ်ပုလင်းဖြစ်ပြီး ပင်လယ်လင်ဇီးမှိုနှင့် ဆင်တူသော အာနိသင်ရှိပေသည်။

"ဟွန့်"

ကျန်းချင်ရီက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သေတ္တာအဖုံးများကို ပြန်ပိတ်လိုက်လေတော့သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်နှင့် ချင်စီယောင်တို့ ဘာတွေးနေကြသည်ကို သူမ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲနေမည်နည်း။

သူမသည် ရှောင်မိုအတွက် ကောင်းကင်ခိုးယူဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ပေးနေမှန်း ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦး သိထားကြလေသည်။

ကောင်းကင်ခိုးယူဆေးလုံးက အဆီအနှစ်နှင့် သွေးများကို စားသုံးပေသည်။

ယခုကဲ့သို့ သွေးအားဖြည့်ပစ္စည်းများကို ပို့လွှတ်လိုက်ခြင်းမှာ သူတို့က ရှောင်မိုကို သူမအပေါ် ကျေးဇူးကြွေး မတင်စေချင်သောကြောင့် သက်သက်သာ ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော် ရှောင်မိုအတွက် သူမလုပ်ပေးခဲ့သော အရာများက သူတို့နှစ်ဦးနှင့် ဘာများ သက်ဆိုင်နေလို့နည်း။

"သူတို့ကိုယ်သူတို့ ငါ့ဆရာသခင်ရဲ့ ဇနီးတွေလို့ တကယ်ပဲ သတ်မှတ်ထားကြတာလား"

ကျန်းချင်ရီသည် သေတ္တာများကို ပိတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ သူမ၏ အခန်းထဲသို့ လှည့်ထွက်သွားလေ၏။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်း။

ရှောင်မိုတစ်ယောက် စောစောစီးစီး နိုးထလာခဲ့သည်။

ယနေ့သည်ကား ရှောင်မို အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းမည့်နေ့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်မိုသည် ရထားလုံးတစ်စီးပေါ်သို့ တက်ကာ သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော လူသူကင်းမဲ့သည့် လွင်ပြင်ငယ်လေးဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့လေ၏။

ဝေ့ရွှန်းက သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါချင်ခဲ့သော်လည်း ရှောင်မိုက ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

သဘာဝကျကျပင် ရှောင်မိုသည် စစ်လီကိုတောင် ခေါ်ဆောင်မသွားခဲ့ချေ။

၎င်းမှာ ရှောင်မိုက ဝေ့ရွှန်း သို့မဟုတ် စစ်လီတို့ကို မယုံကြည်သောကြောင့်တော့ မဟုတ်ပေ။

ယန်ရုရွှယ်နှင့် ချင်မုကျိုးတို့ နှစ်ဦးစလုံးက သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာကြမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့က သူ့အတွက် ယဇ်ပလ္လင်နှင့် မှော်ဝင်္ကပါများကို ကူညီပြင်ဆင်ပေးကြမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ယန်ရုရွှယ်နှင့် ချင်မုကျိုးတို့သည် အလယ်သုံးဆင့် ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြောင်းကို အခြားသူများအား မသိစေချင်ကြပေ။

သိပ်မကြာမီမှာပင် ရှောင်မိုသည် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းလျက် ဤလူသူကင်းမဲ့သော လွင်ပြင်ထက်တွင် ရပ်နေခဲ့ချေပြီ။

ဤပထမဆုံးအကြိမ် ဘေးဒဏ်ခံယူခြင်းက ရှောင်မိုအတွက် အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းနေလေ၏။

ရှောင်မိုသည် ဘဝတစ်ရာကျမ်းထဲတွင် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို အကြိမ်များစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသော်လည်း ၎င်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပုံရိပ်ယောင်ဘဝတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဘဝတစ်ရာကျမ်းထဲတွင် သေဆုံးခြင်းက စစ်မှန်သော သေဆုံးမှု မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ သူသာ လက်တွေ့လောကတွင် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်တော့ အမှန်တကယ်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားရမည်သာတည်း။

ထို့ကြောင့် ဤလွင်ပြင်ငယ်လေးထက်၌ ရှောင်မိုသည် ပူဇော်သက္ကာယ ယဇ်ပလ္လင်ကို သေချာဂရုတစိုက် ပြင်ဆင်နေခဲ့လေသည်။

သူသည် ဘေးဒဏ်မခံယူမီ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို အရိုအသေပေးရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး မိုးကြိုးဘေးဒဏ် ကျရောက်လာချိန်တွင် အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားစေရန် မျှော်လင့်ထားပေသည်။

ရှောင်မို၏ အပြုအမူနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းချင်ရီက "ဟွန့်" ဟု နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ခေါင်းကို လွှဲသွားကာ "ဘာတွေများ သွားပူဇော်နေစရာ လိုလို့လဲ။ ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ သနားညှာတာမှုအပေါ်မှာ မူတည်နေရမှာလား" ဟု တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေ၏။

ရှောင်မိုကတော့ မကြားလိုက်သကဲ့သို့သာ ဟန်ဆောင်နေလိုက်သည်။

ရှောင်မိုက သူမ၏အမြင်ကို နားမလည်နိုင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင်က ရှောင်မိုသည် ဘေးဒဏ်ခံယူခြင်းအတွက် ကြိုတင်ကာကွယ်ရမည့် အချက်များကို ကျန်းချင်ရီအား မေးမြန်းခဲ့ဖူးသောကြောင့်တည်း။

ကျန်းချင်ရီက စိုးရိမ်စရာ ဘာမှမရှိကြောင်း ပြောခဲ့၏။ သူမ ဘေးဒဏ်ခံယူချိန်က ကောင်းကင်ကြီးကို ပုရွက်ဆိတ်များအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ပြီး ဦးစွာ ကျိန်ဆဲခဲ့သေးသည်ဟု ဆိုလေသည်။

ဤနည်းလမ်းမှာ ပါရမီရှင်များအတွက်သာ သင့်တော်ပြီး သူနှင့်တော့ မကိုက်ညီကြောင်းကိုသာ ရှောင်မို ပြောနိုင်တော့၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဘေးဒဏ်ခံယူနေစဉ် ကောင်းကင်ကြီးကို ကျိန်ဆဲခြင်းက တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုကို ဖိတ်ခေါ်ရန် အလွန်လွယ်ကူလှပေသည်။

အံ့မခန်း ပါရမီရှိသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ပါက သာမန်လူတစ်ယောက်၊ အထူးသဖြင့် သူလို သာမန်လူသား ဧကရာဇ်တစ်ပါးအနေဖြင့် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်အတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်သင့်ပေသည်။

ကျန်းချင်ရီက ရှောင်မို၏ ပြင်ဆင်မှုများကို မလိုအပ်ဟု ခံစားနေရသော်လည်း...

ဘိုင်ရုရွှယ်ကမူ ရှောင်မိုအား ယဇ်ပလ္လင်ပြင်ဆင်ရာတွင် ပြုံးရွှင်စွာ ကူညီပေးနေပြီး ပူဇော်ဖွယ်ရာများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ နေရာချထားပေးနေလေသည်။

ဘေးဒဏ်အပေါ် ထားရှိသော ယန်ရုရွှယ်၏ သဘောထားကသာ မှန်ကန်သည်ဟု ရှောင်မို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူမကို ကြည့်လိုက်စမ်းပါ၊ သူမက ကောင်းကင်တာအိုကို လေးစားမှုရှိသည်။ ၎င်းမှာ ပုံမှန်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်သည့် အရာပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က ယဇ်ပလ္လင်ကို ပြင်ဆင်ပြီးသွားသောအခါ ရှောင်မို၏ ကော်လာကို သေသပ်သွားစေရန် လှမ်း၍ ပြင်ပေးလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ဆိုလေ၏။

"ခင်ပွန်း ဘေးဒဏ်ခံယူတဲ့အချိန်ကျရင် စိုးရိမ်မနေနဲ့နော်။ အာရုံစိုက်ထားပါ။ ကျွန်မတို့က ကောင်းကင်တာအိုကို မျက်နှာသာပေးပြီးသွားပြီပဲ။ တကယ်လို့ အဲဒီခွေး ကောင်းကင်တာအိုက ဘာကကောင်းလဲဆိုတာကို နားမလည်ဘဲ ရှင့်ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်ရဲလုပ်ကြည့်စမ်း၊ ကျွန်မ အဲဒါကြီးကို ဆွဲဖြဲချပစ်လိုက်မယ်"

"..." ယန်ရုရွှယ်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှောင်မိုမှာ ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီး ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ချေ။

ရုရွှယ်အတွက်တော့ ကောင်းကင်တာအိုအပေါ် သူမ၏ လေးစားမှု အတိုင်းအတာသည် ၎င်းက "ဘာကကောင်းလဲဆိုတာကို နားလည်သလား" ဆိုသည့်အချက်အပေါ် လုံးလုံးလျားလျား မူတည်နေပုံရလေသည်။

"အစ်ကိုတော်အရှင်မင်းမြတ်၊ အချိန်ကောင်း ရောက်လာပြီ၊ တော်တော်လေးလည်း နီးကပ်နေပြီ" ချင်စီယောင်က ရှောင်မိုအတွက် မှော်ဝင်္ကပါကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် သူ၏အနီးသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးလာပြီး တက်ကြွစွာ ပြောလိုက်၏။ "စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်ကိုတော်အရှင်မင်းမြတ်ရယ်။ အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်က တအားရိုးရှင်းပါတယ်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြီးသွားမှာပါ"

"မင်းတို့သုံးယောက်လုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ရှောင်မိုက တရားဝင် အရိုအသေပေးလိုက်ပေသည်။

ရုရွှယ်နှင့် မုကျိုးတို့၏ နောက်ခံမည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သေချာမသိရသေးသော်ငြား သူတို့ အနီးနားတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဤဘေးဒဏ်က သိပ်ပြီး ခက်ခဲလွန်းမည် မဟုတ်ကြောင်း ပေါ်လွင်နေလေ၏။

အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန်ကြာပြီးနောက် ဘိုင်ရုရွှယ်နှင့် အခြားသူများသည် ရှောင်မိုနှင့် မိုင်ဝက်ခန့်အကွာသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြလေသည်။

ရှောင်မိုက သက်ပြင်းကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို လွှတ်ချလိုက်ကာ အုတ်မြစ်ချခြင်းသို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးပမ်းလိုက်လေတော့သည်။

မိုးကြိုးတိမ်တိုက်ကြီးများက ရှောင်မို၏ အထက်တွင် အဆက်မပြတ် စုစည်းလာခဲ့သည်။

ရှောင်မိုကို ဗဟိုပြု၍ ငါးမိုင်ပတ်လည်ရှိ ဧရိယာတစ်ခုလုံးမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး အချိန်မရွေး မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းတော့မည့်အလား ဖြစ်နေချေပြီ။

"ဝုန်း"

လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်နှင့်အတူ တဒုန်းဒုန်းမြည်ဟည်းနေသော မိုးခြိမ်းသံကြီးက ထပ်ကြပ်မကွာ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ရှောင်မိုသည် သက်ပြင်းရှိုက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ခိုးယူဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်ကာ မိုးကြိုးဘေးဒဏ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပေသည်။

ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရှောင်မိုသည် အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်နှင့် ပတ်သက်သော စာအုပ်များစွာကို ဖတ်ရှုလေ့လာခဲ့လေသည်။

ပုံမှန်အခြေအနေများအောက်တွင် အုတ်မြစ်ချခြင်းအတွက် မိုးကြိုးဘေးဒဏ်မှာ မိုးကြိုးနှစ်ချက်သာ ပါဝင်ပေသည်။

အကယ်၍ ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး မအောင်မြင်ခဲ့ပါက အကောင်းဆုံးအခြေအနေတွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိမည်ဖြစ်ကာ အဆိုးဆုံးအခြေအနေတွင်မူ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားပြီး ဝိညာဉ်လွင့်စင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားမည်သာတည်း။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ကြိုးစားနိုင်မည့် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်တော့ ရှိပေသည်။

သို့သော် ရှောင်မို၏ အသိပညာအရ ဒုတိယအကြိမ် ကြိုးစားမှုတွင် အောင်မြင်သွားသော ကျင့်ကြံသူများမှာ တစ်ထောင်တွင် တစ်ယောက်သာ ရှိလေ၏။

"ဝုန်း"

မိုးခြိမ်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီမှ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက အောက်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ကျဆင်းလာခဲ့ချေပြီ။

ရှောင်မိုက ရှောင်တိမ်းမနေခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို ရှောင်တိမ်း၍ မရနိုင်ချေ။

သူသည် နေရာတွင်ပင် ရပ်နေခဲ့ပြီး ပထမဆုံး မိုးကြိုးပစ်ခတ်မှုကို တိုက်ရိုက် ခံယူလိုက်လေသည်။

လျှပ်စီးကြောင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ သူက ခေါင်းငုံ့၍ နှစ်ကြိမ်ခန့် ချောင်းဆိုးလိုက်၏။ တူးခြစ်နေသော အရသာက သူ၏ပါးစပ်ထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားပြီး လည်ချောင်းတစ်လျှောက် မီးခိုးမှိုင်းတိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရပေသည်။

ရှောင်မို၏ မျက်နှာ၊ လက်များနှင့် ကော်လာစုတ်ပြဲသွားရာမှ ပေါ်နေသော အရေပြားများအားလုံးတွင် အမည်းရောင် မီးလောင်ဒဏ်ရာများ ထင်ကျန်နေခဲ့လေသည်။

သူက မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ရွှေရောင်အစက်အပြောက်ငယ်လေးများ လွင့်မျောနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး နားထဲတွင်လည်း တဝီဝီ မြည်သံများ ဆူညံနေချေပြီ။

ရှောင်မိုက အဝေးရှိ အမျိုးသမီးသုံးဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ အနည်းငယ် ဝေဝါးနေပြီး သူတို့၏ မှေးမှိန်နေသော အရိပ်များကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်တော့၏။

ရှောင်မို အသက်ရှူဝအောင်ပင် မရှူရသေးမီ ဒုတိယမြောက် မိုးကြိုးက ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ လျှပ်စီးကြောင်းသည် လေထဲမှနေ၍ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းလာခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သိပ်သည်းသွားပြီး ဓားရှည်တစ်လက်၏ ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဓားသွားက ရှောင်မိုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ချိန်ရွယ်ထားလေတော့သည်။

"ဘေးဒဏ်ရုပ်လုံးပေါ်ခြင်းလား"

ဘိုင်ရုရွှယ်၏ အသံမှာ အလွန်တိုးညင်းသော်လည်း သူမသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်ဝက်ခန့် လှမ်းပြီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူမ၏ဘေးတွင် ကျန်းချင်ရီနှင့် ချင်စီယောင်တို့ကလည်း ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သုံးဦးလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

ဘေးဒဏ်ရုပ်လုံးပေါ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ နဂါးတံခါးအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဘေးဒဏ်ခံယူချိန်မှသာ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

နဂါးတံခါးအဆင့်နှင့် အထက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သိပ်သည်းလာသောအခါ ကောင်းကင်တာအိုမှ စေလွှတ်လိုက်သော မိုးကြိုးဘေးဒဏ်သည် ကျင့်ကြံသူ၏ အဓိက လေ့ကျင့်သော ကျင့်စဉ်ပညာရပ်အပေါ် မူတည်၍ မတူညီသော ပုံသဏ္ဍာန်များအဖြစ် ရုပ်လုံးပေါ်လာတတ်လေ၏။

သို့သော် ရှောင်မိုသည် အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်၌သာ ရှိနေသေးလေသည်။

အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်အတွက် မိုးကြိုးနှစ်ချက်ကသာ ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်ပေသည်။ မည်သို့လုပ်၍ အသွင်ပြောင်းသွားသော မိုးကြိုးတစ်ခု ရှိနေရသနည်း။

လွင်ပြင်ထက်တွင်တော့ ရှောင်မို၌ ဤအကြောင်းကို တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။

မိုးကြိုးဘေးဒဏ်မှ ဖန်တီးထားသော ဓားရှည်ကြီးက သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူက လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ယခင်က ကျန်းချင်ရီ ပေးထားခဲ့သော ဝိညာဉ်ဓားသည် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

ရှောင်မိုသည် ဓားချီတစ်မျှင်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး မိုးကြိုးဓားရှည်ဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်လေတော့သည်။

စွမ်းအားနှစ်ခု ရိုက်ခတ်သွားပြီး တဒိုင်းဒုန်း ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

လှိုင်းဂယက်တစ်ခုက အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ရိုက်ခတ်သွားရာ ကျောက်စရစ်ခဲများ လွင့်စင်သွားပြီး ဖုန်တောကြီးက သုံးကျန်းခန့်အမြင့်အထိ လွင့်ပျံသွားလေတော့သည်။