အခန်း ၄၉၈

အခန်း (၄၉၈)

အနောက်ဘက်ဒေသ၊ အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၊ မိစ္ဆာသခင်တောင်ထွတ်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ယွီယွင်ဝေ့သည် လေနားဆင်စံအိမ်မှ ပေးပို့လာသော သတင်းအချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုနေလေ၏။

ဖတ်ရှုနေစဉ်မှာပင် ယွီယွင်ဝေ့၏ လှပသော မိုးမခရွက်ကဲ့သို့ မျက်ခုံးလေးများက ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ တွန့်ချိုးသွားချေပြီ။

လေနားဆင်စံအိမ်မှ တပည့်များ၏ အဆိုအရ စစ်လီတစ်ယောက် နန်းတော်ထဲတွင် ရောက်ရှိနေခဲ့သည်မှာ ယခုဆိုလျှင် နှစ်လခန့်ပင် ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

စစ်လီက ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ကို သူတို့၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ပြန်လည်ဝင်စားလာသူဟု သံသယရှိသောကြောင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်းကို ယွီယွင်ဝေ့အနေဖြင့် နားလည်ပေးနိုင်လေသည်။

သို့သော် နန်းတော်ထဲတွင် ဤမျှကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးသည့်တိုင် ထိုကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်၏ အစစ်အမှန် နောက်ခံမည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သူမက အတည်မပြုနိုင်သေးဘူး ဟုတ်လား။

ယုတ္တိတန်တန် တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် ကျိုးတိုင်းပြည်မှာ သာမန်လူသားတို့၏ မင်းဆက်ငယ်လေးတစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး စစ်လီမှာလည်း သာမညကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။

သူမသည် မသေမျိုးအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်လေ၏။

အကယ်၍ စစ်လီကသာ ဆန္ဒရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် တစ်ဖက်လူက ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ပြန်လည်ဝင်စားလာသူ ဟုတ်မဟုတ်ကို သိရှိရန်ဆိုထားဘိ၊ ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ညတိုင်း ဘယ်သူ့ကို အိပ်ရာဝင်ပြုစုခိုင်းပြီး အချိန်ဘယ်လောက်ကြာကြာ နေတယ်ဆိုတာကိုတောင် တိတိကျကျ သိနိုင်စွမ်းရှိပေလိမ့်မည်။

" "ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ ဘုရင်က တကယ်ပဲ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ပြန်ဝင်စားထားတာမို့လို့... စစ်လီက ဘယ်သူမှမသိအောင် အရင်ဆုံး လာပြီး အရသာခံကြည့်နေတာလား။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ငါ့ကို တမင်သက်သက် အမှောင်ချထားတာများလား"

လက်ထဲမှ သတင်းအချက်အလက်များကို ချထားလိုက်ချိန်တွင် ယွီယွင်ဝေ့၏ စိတ်ထဲ၌ ထိုကဲ့သို့သော အတွေးတစ်ခုက ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ချေပြီ။

ဤအတွေး ယွီယွင်ဝေ့၏ ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ သူမ ပိုတွေးမိလေ ပို၍ဖြစ်နိုင်ချေရှိလေဟု ခံစားလာရတော့၏။

သို့မဟုတ်ပါက စစ်လီကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်အတွက် နန်းတော်ထဲတွင် ဤမျှကြာမြင့်စွာ ဆက်နေရမည့် အကြောင်းပြချက် လုံးဝကို မရှိနိုင်ပေ။

ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်အပေါ် ချစ်ကြိုက်သွားရန်ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်သေးချေ။

စစ်လီက အပေါ်ယံတွင် ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် တူနေသော်ငြား အမှန်တကယ်တွင်မူ သူမ၏ နှလုံးသားထဲ၌ ဒုတိယမြောက် အမျိုးသားတစ်ဦးအတွက် နေရာမရှိနိုင်တော့ပေ။

သူမ ချစ်မြတ်နိုးရသူက ဂိုဏ်းတူအစ်ကို တစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်နိုင်လေသည်။

"မဖြစ်ဘူး။ ဧကရာဇ်မြို့တော်ကိုသွားပြီး စစ်ဆေးဖို့ တခြားလူတစ်ယောက်ယောက်ကို ငါ ရှာရမယ်"

ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်၏။

ထိုမြေခွေးမလေး စစ်လီကို သူမ အပြည့်အဝ မယုံကြည်နိုင်တော့ချေ။

အသေအချာ စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက် နင်ဝေ့ကို ကျိုးတိုင်းပြည်သို့ သွားခိုင်းလျှင် ရနိုင်ကြောင်း ယွီယွင်ဝေ့ ခံစားလိုက်ရသည်။

နင်ဝေ့မှာ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကိုယ်တိုင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ သူမက သူ့အား သွေးသားရင်းချာ အစ်ကိုတစ်ယောက်လို အမြဲတမ်း ကြည်ညိုလေးစားခဲ့ရာ မည်သည့် အထူးတလည် ချစ်ရေးချစ်ရာ ခံစားချက်မျိုးမှ ရှိမနေသင့်ပေ။

ထို့အပြင် နင်ဝေ့သည် ညီမငယ်လေးတစ်ဦးကဲ့သို့ သူမအပေါ် သစ္စာစောင့်သိပြီး ထိုမြေခွေးမလေး စစ်လီထက် များစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်လှလေ၏။

၎င်းအပြင် နင်ဝေ့သည် အထက်သုံးဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်ငြား သူမ၏ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် စွမ်းအားဖြင့် သူမကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းတစ်ခုကို အလွယ်တကူ တည်ထောင်နိုင်ပြီး ဘိုးဘေးကြီးအဖြစ်ပင် အခေါ်ခံနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

နင်ဝေ့က ပြဿနာရှာရသည်ကို နှစ်သက်သော စရိုက်မျိုးလည်း မရှိသောကြောင့် အနန္တဓမ္မလောကတွင် သူမအတွက် မည်သည့်အန္တရာယ်မှ မရှိနိုင်ချေ။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ နင်ဝေ့တစ်ယောက် အဆင့်တက်ရန် အခက်တွေ့နေပြီး ပိတ်ဆို့မှုတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့နေရချိန်ဖြစ်ရာ အနန္တဓမ္မလောကထဲ လှည့်လည်သွားလာခွင့်ပြုလိုက်ခြင်းက သူမအတွက် အကျိုးကျေးဇူးတချို့ ရရှိစေနိုင်ပေသည်။

"ယွင်ဝေ့"

ယွီယွင်ဝေ့တစ်ယောက် စိတ်ထဲ၌ လူရွေးချယ်ပြီးသွားချိန်မှာပင် နင်ဝေ့က အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာခဲ့လေတော့သည်။

"နင်ဝေ့၊ မင်းရောက်လာတာပဲ။ ကွက်တိပဲ၊ မင်းကို အကူအညီတောင်းချင်တဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခု ရှိလို့" ယွီယွင်ဝေ့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။ "မင်းကို အနောက်ဘက်ဒေသကနေ ထွက်ခွာပြီး ကျိုးတိုင်းပြည်ကို သွားခိုင်းချင်တယ်။ ဘယ်လိုသဘောရလဲ"

"ကျိုးတိုင်းပြည်ကို သွားရမယ် ဟုတ်လား။ ကျွန်မအတွက်တော့ ပြဿနာမရှိပါဘူး..."

နင်ဝေ့က မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ အရေးတကြီး ကိစ္စကို အလျင်အမြန် သတိရသွားခဲ့ပေသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ယွင်ဝေ့၊ အဲဒီအကြောင်း အခုမပြောကြရအောင်။ ပန်းတစ်သောင်းတောင်ကြားဘက်မှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီ"

"ပန်းတစ်သောင်းတောင်ကြားမှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ဖြစ်နေတယ် ဟုတ်လား" ယွီယွင်ဝေ့၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားလေ၏။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ကျွန်မ... ကျွန်မလည်း ဘယ်လိုရှင်းပြရမှန်း မသိတော့ဘူး။ ယွင်ဝေ့ရယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး မြန်မြန်လေးသာ လိုက်ခဲ့ပေးပါ။ အတိုချုပ်ပြောရရင်... ပန်းတောင်ကြားမှာ ထူးထူးဆန်းဆန်းတွေ ဖြစ်နေတယ်"

နင်ဝေ့မှာ အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်နေသဖြင့် နေရာတွင်ပင် ခုန်ပေါက်တော့မတတ် ဖြစ်နေချေပြီ။

နင်ဝေ့၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွီယွင်ဝေ့သည် ဆက်လက်မေးမြန်းနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အခန်းထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာကာ ပန်းတစ်သောင်းတောင်ကြားဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်ချိန်မျှပင် မကြာလိုက်ဘဲ ယွီယွင်ဝေ့သည် ပန်းတစ်သောင်းတောင်ကြား၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ထောင်သောင်းချီသော သွေးမိစ္ဆာပန်းများက တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ ကျယ်ပြောလှသော ပန်းပင်လယ်ပြင်ကြီးက နွေဦးလေပြေနှင့်အတူ ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့နေပြီး သင်းပျံ့သော ပန်းရနံ့လေးက လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေလေသည်။

သွေးမိစ္ဆာပန်း၏ သဘာဝက ဤသို့ပင် ဖြစ်လေ၏။ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် မပွင့်ဘဲနေချင်နေမည်၊ သို့မဟုတ် ပွင့်လာပြီဆိုပါကလည်း နှစ်ရာပေါင်းများစွာတိုင်အောင် မညှိုးနွမ်းတော့ဘဲ အလှပဆုံးသော ရှုခင်းများကို နှစ်တစ်ထောင်အထိတိုင်အောင်ပင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပေသည်။

ယွီယွင်ဝေ့သည် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သွေးမိစ္ဆာပန်းများ ပွင့်လန်းလာသည်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပြီး ပန်းတစ်သောင်းတောင်ကြားသို့ အခါအားလျော်စွာ လာရောက်လည်ပတ်လေ့ရှိပေသည်။

ထို့ကြောင့် တောင်တန်းများနှင့် လွင်ပြင်များကို ဖုံးလွှမ်းနေသော အနီရောင်ပန်းများ၏ လှပသောရှုခင်းများနှင့် သူမ အတော်လေး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော် ယနေ့တွင်တော့ ဤသွေးမိစ္ဆာပန်းများမှာ ယခင်ကထက် များစွာပို၍ နီရဲနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။

ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သောအခါ ပန်းတစ်သောင်းတောင်ကြား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ နေရာတစ်ခုတည်းဆီသို့ အဆက်မပြတ် စုဝေးသွားနေကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရလေတော့သည်။

ယွီယွင်ဝေ့က ထိုနေရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ၎င်းမှာ သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၏ အုတ်ဂူပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုအုတ်ဂူကျောက်တိုင်ရှေ့တွင် သေးငယ်သော သွေးမိစ္ဆာပန်းလေးတစ်ပွင့် ရှိနေခဲ့ပေသည်။

ယွီယွင်ဝေ့က ကောင်းကင်ထက်မှ ဆင်းသက်လာကာ သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၏ အုတ်ဂူဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ဤသွေးမိစ္ဆာပန်းလေးကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

နွေဦးလေပြေတစ်ခုက ပန်းတစ်သောင်းတောင်ကြားကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

အနီရောင် ပန်းပွင့်ဖတ်လေးများက လေပြေနှင့်အတူ တစ်ပွင့်ပြီးတစ်ပွင့် လွင့်ပါသွားကာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် အဆက်မပြတ် လွင့်ဝဲကခုန်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ရာ၏ ဆွဲငင်ခံရသည့်အလား ထိုသွေးမိစ္ဆာပန်းလေးဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ကျဆင်းလာကြလေတော့သည်။

ရာထောင်ချီသော ပန်းပွင့်ဖတ်လေးများက ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၏ အုတ်ဂူကျောက်တိုင်ရှေ့ရှိ တစ်ပွင့်တည်းသော သွေးမိစ္ဆာပန်းလေးကို ရစ်ပတ်ဖုံးလွှမ်းသွားကြချေပြီ။

ယွီယွင်ဝေ့က တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့၏။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် နောက်ထပ် နွေဦးလေပြေတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး ပန်းပွင့်ဖတ်လေးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန့်ကျဲသွားကြလေသည်။

ပန်းပွင့်ဖတ်များ၏ ဗဟိုချက်တွင်တော့ မူလကရှိနေသော သွေးမိစ္ဆာပန်းလေးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပေပြီ။

၎င်း၏နေရာတွင်ကား ချစ်စရာကောင်းသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ရှိနေခဲ့လေ၏။

မိန်းကလေးငယ်မှာ အသက်သုံးနှစ်ခန့်သာ ရှိသေးပုံရပေသည်။

သူမက ဖြူဝင်းသော အသားအရေရှိပြီး ကလေးသဘာဝ ဖောင်းမို့နေသော မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းလေး ရှိလေသည်။ သူမ၏ နူးညံ့သော လက်ဖဝါးလေးများမှာ လက်ချောင်းလေးများ ပေါက်ထွက်လာသော အသားမုန့်လေးများနှင့် တူနေပြီး ဖြူဝင်းသော ခြေလက်လေးများမှာလည်း ကြာမြစ်ပိုင်းလေးများကဲ့သို့ ချစ်စရာကောင်းလှပေသည်။

"ယွင်ဝေ့၊ ဆရာက တစ်ခါတုန်းက ပြောဖူးတယ်၊ တကယ်လို့ နောက်ဘဝဆိုတာသာ ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် သူမက အဆုံးမဲ့နေတဲ့ ပန်းတောင်ကြားထဲမှာ ပွင့်လန်းနေတဲ့ သွေးမိစ္ဆာပန်းတစ်ပွင့် ဖြစ်ချင်ပါတယ်တဲ့"

သွေးမိစ္ဆာပန်းလေးမှတစ်ဆင့် အသွင်ပြောင်းလာသော မိန်းကလေးငယ်ကို ကြည့်ရင်း ယွီယွင်ဝေ့၏ မျက်ဝန်းများက တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပသွားကာ သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို မသေဆုံးမီက သူမကို ပြောခဲ့ဖူးသော စကားများကို မအောက်မေ့ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် မိန်းကလေးငယ်၏ မျက်ခုံးလေးများက အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားပြီးမှ တဖြည်းဖြည်း ပြေလျော့သွားကာ သူမ၏ ရှည်လျားသော မျက်တောင်လေးများက ညင်သာစွာ တုန်ခါလာခဲ့လေသည်။

ကြွေရုပ်လေးတစ်ရုပ်နှင့်တူသော မိန်းကလေးငယ်က သူမ၏ မျက်လုံးလေးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ခေါင်းမူးနေဟန်ဖြင့် ထိုင်လိုက်ကာ ပန်းခင်းထဲတွင် ဘဲပေါက်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထိုင်လျက် သူမရှေ့ရှိ အစ်မကြီးကို သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် ငေးကြည့်နေလေ၏။

လူသားတစ်ဦးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်ရာ မိန်းကလေးငယ်၏ မျက်နှာအမူအရာတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ စွန်းထင်းနေခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ဘာကြောင့်မှန်းမသိ၊ ထိုမိန်းကလေးငယ်လေးသည် သူမရှေ့ရှိ အစ်မကြီးအပေါ်၌ ရှင်းပြရခက်သော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုနှင့် နီးကပ်မှုကို ခံစားနေရလေသည်။

ယွီယွင်ဝေ့က ရှေ့သို့ လှမ်းသွားလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်ဖျားများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွှယ်ခွေး ပန်းပွင့်ဖတ်များကို လမ်းညွှန်လိုက်၏။

ရွှယ်ခွေး ပန်းပွင့်ဖတ်များက မိန်းကလေးငယ်၏ အပေါ်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့ပေသည်။

ယွီယွင်ဝေ့သည် ထိုပန်းပွင့်ဖတ်များကို အနီရောင် ဂါဝန်ငယ်လေးတစ်ထည်အဖြစ် ရက်လုပ်လိုက်ပြီး မိန်းကလေးငယ်ကို ဝတ်ဆင်ပေးလိုက်လေတော့သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မကြီး" သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော လှပသည့် အနီရောင်ဂါဝန်လေးကို ကြည့်ရင်း မိန်းကလေးငယ်က ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံလေးဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်၏။

"ရပါတယ်ကွယ်" ယွီယွင်ဝေ့က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး လက်လှမ်းကာ မိန်းကလေးငယ်၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ "သမီး နာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

"နာမည်..." မိန်းကလေးငယ်က ခေတ္တမျှ အလေးအနက် စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းကို အားရပါးရ ယမ်းလိုက်ကာ အရည်လဲ့နေသော မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများဖြင့် ယွီယွင်ဝေ့ကို ကြည့်လိုက်လေ၏။ "အစ်မကြီး... သမီး... သမီးမှာ နာမည်မရှိဘူး"

"နာမည် မရှိဘူး ဟုတ်လား။ ဒါဆို အစ်မကြီးက သမီးကို နာမည်တစ်ခု ပေးမယ်လေ ဘယ်လိုလဲ" ယွီယွင်ဝေ့က ညင်သာစွာ ပြောလိုက်ပေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကောင်းပါတယ်" မိန်းကလေးငယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းလေးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ချေပြီ။

"အင်း..."

ယွီယွင်ဝေ့က ခေတ္တမျှ အလေးအနက် စဉ်းစားလိုက်ဟန်ဖြင့်နေပြီးနောက် သူမ၏ မျက်ဝန်းများက တောက်ပသွားလေတော့သည်။

"ရပြီ။ သမီးက သွေးမိစ္ဆာပန်းတစ်ပွင့်ဆိုတော့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေးပဲ ပေးလိုက်မယ်"

"ရွှယ်ခွေး"

ယွီယွင်ဝေ့က မိန်းကလေးငယ်၏ နူးညံ့သော ပါးပြင်လေးကို ခပ်ဖွဖွ ညှစ်လိုက်၏။

"ဒီနေ့ကစပြီး သမီးကို ဒီနာမည်နဲ့ပဲ ခေါ်တော့မယ်နော်၊ အဆင်ပြေလား"