အခန်း ၄၉၉

အခန်း (၄၉၉)

အခန်းငယ်လေးတစ်ခန်းအတွင်း၌ သုံးနှစ်အရွယ်ခန့်သာရှိသေးသော မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ဦးသည် အနီရောင်ဂါဝန်လေးကိုဝတ်ဆင်လျက် ခြံဝင်းထဲတွင် ပြေးလွှားကစားနေလေ၏။

မိန်းကလေးငယ်၏ ခြေထောက်လေးများက လိပ်ပြာများကို လိုက်ဖမ်းရင်း ခုန်ပေါက်နေကာ သူမ၏စကတ်လေးမှာလည်း ခုန်လိုက်တိုင်း ညင်သာစွာ လွင့်ဝဲနေပြီး အလွန်ပျော်ရွှင်နေပုံရပေသည်။

ခြံဝင်းအတွင်း မလှမ်းမကမ်း၌ ယွီယွင်ဝေ့က ထိုအရာအားလုံးကို ညင်သာသောအပြုံးလေးဖြင့် ငေးကြည့်နေခဲ့ရာ သူမ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် အချိန်ကာလကြာမြင့်စွာ မတွေ့ခဲ့ရသော ကြင်နာယုယမှုတို့ ပြည့်နှက်နေခဲ့ချေပြီ။

ဘေးနားတွင်ရပ်နေသော နင်ဝေ့သည် အစ်မယွင်ဝေ့၏ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရင်သပ်ရှုမောဖြစ်သွားရလေတော့သည်။

အစ်မယွင်ဝေ့က ညင်သာစွာ ပြုံးရုံမျှသာဆိုသော်ငြား နင်ဝေ့၏နှလုံးသားထဲတွင်တော့ ဤမျှပျော်ရွှင်နေသော အစ်မယွင်ဝေ့ကို မမြင်တွေ့ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းမည်မျှပင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီမှန်း မသိတော့ချေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်မှ ယွီယွင်ဝေ့က ရွှယ်ခွေးထံမှ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုလေ၏။ "နင်ဝေ့၊ ဘယ်လိုလဲ။ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်က ကျိုးတိုင်းပြည်ကို သွားလည်ချင်လား။ ဒါမှမဟုတ် ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးဆီကိုပဲ လေ့ကျင့်ရေးဆင်းဖို့ သွားမလား။ အခုတလော ဝမ်လီတံတိုင်းကြီးမှာ စစ်ပွဲတွေက ပြင်းထန်နေတယ်ဆိုတော့ မင်း အဲဒီကိုသွားပြီး မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တချို့ကို သတ်ဖြတ်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

အစ်မယွင်ဝေ့၏စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် နင်ဝေ့၏ လက်သီးငယ်လေးများက အလိုအလျောက် တင်းကျပ်စွာဆုပ်ထားမိလျက် ယွီယွင်ဝေ့အား မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်လိုက်ပေသည်။ "အစ်မယွင်ဝေ့၊ အစ်ကိုရှောင် ပြန်လည်ဝင်စားလာတဲ့သူက တကယ်ပဲ ကျိုးတိုင်းပြည်မှာ ရှိနေတာလားဟင်"

"ရှိနေလောက်ပါတယ်" ယွီယွင်ဝေ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "စစ်လီဆိုတဲ့ ကောင်မလေးက အပျင်းကြီးသလောက် အကျိုးအမြတ်မရှိဘဲ ဘယ်တော့မှ မလှုပ်ရှားတတ်ဘူးလေ။ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ပြန်လည်ဝင်စားလာတဲ့သူသာ ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ နန်းတော်ထဲမှာ မရှိနေဘူးဆိုရင် သူ ထွက်သွားတာ ကြာလောက်ပြီ၊ ဒီလောက်အချိန်အကြာကြီး အဲဒီမှာ ဆက်နေမှာမဟုတ်ဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယွီယွင်ဝေ့က နင်ဝေ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"အနောက်ဘက်ဒေသက အခုတလော မအေးချမ်းဘူး။ ဘာကြောင့်မှန်းမသိပေမဲ့ ဂိုဏ်းတော်တော်များများရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ငါတို့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားနေသလိုပဲ။ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါက လောလောဆယ် ထွက်သွားလို့မရသေးဘူး။ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုအတွက် ဒီအုတ်မြစ်ကို ငါ ဆက်ပြီးစောင့်ရှောက်ထားရဦးမယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ကို သွားတာ ကြာလှပေါ့"

"ဒါကြောင့် နင်ဝေ့၊ ဒီကိစ္စကို မင်းဆီမှာပဲ အပ်လိုက်တော့မယ်။ စစ်လီဆိုတဲ့ ကောင်မလေးက ယုံကြည်ရတာမဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုရဲ့ သဲလွန်စကို မင်း တွေ့ခဲ့မယ်ဆိုရင် အနောက်ဘက်ဒေသဆီ ချက်ချင်း စာတစ်စောင်ပို့လိုက်ပါ"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို ပြန်ခေါ်လာမယ်၊ အဲဒီအခါကျမှ ငါတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာတောင်ထွတ်လေး ပြန်လည်ဆုံစည်းနိုင်မှာပေါ့"

"အင်း" နင်ဝေ့က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"စိတ်ချပါ အစ်မယွင်ဝေ့။ အစ်ကိုရှောင်မို ပြန်လည်ဝင်စားလာတဲ့သူနဲ့သာ တွေ့ခဲ့ရရင် ပထမဆုံးအနေနဲ့ အစ်မယွင်ဝေ့ကို သေချာပေါက် အသိပေးပါ့မယ်"

"အင်း၊ မင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီဆိုမှတော့ အချိန်ဆွဲမနေနဲ့တော့။ အခုပဲ ခရီးထွက်လိုက်တော့။ မှတ်ထားနော်၊ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်မှာ ပြဿနာမရှာမိစေဖို့ သေချာဂရုစိုက်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံလာခဲ့ရင်လည်း အရမ်းကြီး ကြောက်နေစရာမလိုဘူး။ မင်းရဲ့ကျောထောက်နောက်ခံက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းပဲ၊ ငါတို့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက ရွှံ့တွေနဲ့ လုပ်ထားတာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ နားလည်လား"

"နားလည်ပါပြီ အစ်မယွင်ဝေ့" နင်ဝေ့က လေးနက်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပေသည်။

ယွီယွင်ဝေ့က နင်ဝေ့အား နောက်ဆုံးအနေဖြင့် မှာကြားစရာရှိသည်များကို မှာကြားခဲ့ပြီး ကာကွယ်ရေး မှော်အတတ်အချို့ကိုလည်း ပေးအပ်ခဲ့လေ၏။ ထို့နောက် နင်ဝေ့သည် ယွီယွင်ဝေ့အား နှုတ်ဆက်ကာ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေတော့သည်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ တောင်ခြေသို့ရောက်သောအခါ နင်ဝေ့က ဂိုဏ်းဆီသို့ နောက်တစ်ခေါက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏လက်သီးများကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စွာ ဆုပ်ထားလျက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားပေးစကား ဆိုလိုက်ချေပြီ။ "နင်ဝေ့ အစ်မယွင်ဝေ့ ပေးလိုက်တဲ့ တာဝန်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရမယ်နော် အစ်ကိုရှောင်ကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့ရမယ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်လိုက် နင် အသေအချာ လုပ်နိုင်မှာပါ"

သက်ပြင်းကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် အိမ်မှ ဝေးကွာသော ခရီးကို တစ်ခါမျှ မထွက်ဖူးခဲ့သည့် နင်ဝေ့သည် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းသွားလေတော့သည်။

ထိုအချိန် တစ်ဖက်တွင်တော့ ကျိုးတိုင်းပြည်၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းဝန်ကြီး အိမ်တော်၌

အလွန်တရာ ခမ်းနားထည်ဝါသော ရထားလုံးတစ်စီးက ဓလေ့ထုံးတမ်းဝန်ကြီးအိမ်တော်၏ အဝင်ဝတွင် ရပ်တန့်သွားလေ၏။

အစေခံမလေးက ရထားလုံးခန်းဆီးကို မတင်ပေးကာ သူမ၏သခင်မလေးကို ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းရန် ကူညီပေးလိုက်ချိန်တွင် အိမ်တော်အဝင်ဝ၌ စောင့်ဆိုင်းနေကြသော အမျိုးသမီးများက အရိုအသေပေးလိုက်ကြပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြပေသည်။ "ရွှယ်မိဖုရား အိမ်တော်ကို ပြန်လည်ကြွချီလာတာကို ကျွန်တော်မျိုးမတို့က ကြိုဆိုပါတယ်ရှင်"

"ဒီလို တရားဝင် အခမ်းအနားတွေ လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး၊ အားလုံးပဲ ထကြပါ" ဘိုင်ရုရွှယ်က ညင်သာစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏အကြည့်များကို မိခင်ဖြစ်သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အစေခံ ယန်အာထံသို့ လှည့်လိုက်လေသည်။ "ယန်အာ၊ အမေနဲ့ အဖေ အိမ်တော်မှာ ရှိကြလား"

"သခင်မလေးကို လျှောက်တင်ပါတယ်ရှင်၊ သခင်မကြီးက အခု ဧည့်ခန်းမဆောင်ထဲမှာ ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်က ပညာရှင်မွန်နဲ့ ဧည့်ခံစကားပြောနေပါတယ်၊ သခင်ကြီးကတော့ တာဝန်ကိစ္စလေးတွေ ရှိနေလို့ အခုထိ ပြန်မရောက်သေးပါဘူးရှင်" ယန်အာက ရိုသေကျိုးနွံစွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"နားလည်ပြီ" ဘိုင်ရုရွှယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခြံဝင်းအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ဧည့်ခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဘိုင်ရုရွှယ်သည် သူမ၏မိခင်က ပင်မထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လျက် ထိုကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင်မွန်နှင့် ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောဆိုနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

"အမေ" ဧည့်ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာရင်း ဘိုင်ရုရွှယ်က အရိုအသေပေးလိုက်၏။

"ရုရွှယ်၊ သမီး ပြန်ရောက်လာပြီပဲ" သခင်မကြီးယန်က သူမ၏ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ဆင်းလာကာ သမီးဖြစ်သူ၏အနီးသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားလိုက်ပြီး သမီးဖြစ်သူ၏ သွယ်လျသော လက်လေးများကို ဆုပ်ကိုင်လျက် သေချာစွာ အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

"တော်ပါသေးရဲ့၊ သမီးလေး ပိန်မသွားဘူးပဲ၊ ကြည့်ရတာလည်း ကျန်းမာရေးကောင်းတဲ့ပုံပဲ။ သမီးလေး နန်းတော်ထဲမှာ နေရတာ အသားကျရဲ့လား"

"အမေ့ကို ဖြေပါရစေ၊ မယ်တော်ကြီးရော အရှင်မင်းမြတ်ပါ သမီးအပေါ် အရမ်းကောင်းကြပါတယ်၊ သမီးလည်း အဲဒီက ဘဝနဲ့ အသားကျနေပါပြီ" ယန်ရုရွှယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင်မွန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ "အမေက ဒီနေ့ သမီးကို ပြန်လာခိုင်းတာ၊ ဒါက..."

"အို... အို... အို၊ အမေ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စကို မေ့တော့မလို့ပဲ။ လာ လာ၊ အမေ မိတ်ဆက်ပေးမယ်"

သခင်မကြီးယန်က သူမ၏သမီးကို ရှေ့သို့ ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။ "ဒါက ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်ရဲ့ နန်းတော်သခင် ခုံရှန်းရဲ့ အတွင်းတပည့်လေ။ ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်က သမီးမှာ ပါရမီတွေ ပြည့်လျှံနေတယ်လို့ ကြားပြီးတော့ သမီးကိုရှာဖို့ ဒီနေ့ အထူးတလည် ရောက်လာခဲ့တာ။ သမီးကို ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်ဆီ သွားပြီး အချိန်ကာလတစ်ခုလောက် ပညာသင်ယူဖို့အတွက် ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်က မျှော်လင့်နေတယ်လို့ သခင်လေးကျင်းက ပြောတယ်"

"ကျွန်တော် ကျင်းချယ်ပါ၊ ရွှယ်မိဖုရားကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ကျင်းချယ်က ဘိုင်ရုရွှယ်၏ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်ပေသည်။

"မင်္ဂလာပါ သခင်လေးကျင်း" ဘိုင်ရုရွှယ်ကလည်း ခေါင်းညိတ်၍ ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"ကဲ သမီးလေး၊ သခင်လေးကျင်းနဲ့ စကားပြောလိုက်ဦး" သခင်မကြီးယန်က သူမ၏သမီးကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ "ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်ကို သွားဖြစ်မယ်၊ မသွားဖြစ်ဘူးဆိုတာကိုတော့ သမီးဘာသာသမီး ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါတယ်။ တကယ်လို့ သမီး သွားချင်တယ်ဆိုရင် အမေက မယ်တော်ကြီးကို အဲဒီအကြောင်း သွားပြောပေးပါ့မယ်"

သူမ၏သမီးမှာ စာဖတ်အားကောင်းပြီး အခြားသော သာမန်ပညာရှင်များကဲ့သို့ပင် ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်ကို တောင့်တမျှော်လင့်နေမည်မှာ သေချာကြောင်း သခင်မကြီးယန် သိထားပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမ၏သမီးကသာ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပညာသွားရောက်သင်ယူလိုပါက သမီးဖြစ်သူကိုယ်စား သူမက မယ်တော်ကြီးထံ သွားရောက်ပြောဆိုပေးမည်သာတည်း။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤနေရာက ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော် ဖြစ်လေရာ သာမန်လူများအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးကို မည်သို့လုပ်၍ ရနိုင်ပါမည်နည်း။

"လောစရာ မလိုပါဘူး အမေရယ်။ သမီး သွားဖြစ်ချင်မှလည်း သွားဖြစ်မှာပါ" ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမ၏မိခင် စိတ်အေးစေရန် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"သွားမယ် မသွားဘူးဆိုတာက သမီးသဘောပါပဲ။ အမေကတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထောက်ခံပေးမှာပါ" သခင်မကြီးယန်က သူမသမီး၏ ပါးပြင်လေးကို ခပ်ဖွဖွ ညှစ်လိုက်ပြီးနောက် ထပ်၍စကားမပြောတော့ဘဲ ဧည့်ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ လျှောက်ထွက်သွားလေတော့သည်။

သခင်မကြီးယန် ထွက်သွားပြီးနောက် ဘိုင်ရုရွှယ်သည် ဧည့်ခန်းမဆောင်၏ ပင်မထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး အပြင်လောကနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်တောက်ရန် မှော်ဝင်္ကပါတစ်ခုကို ပေါ့ပါးစွာ ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

ဧည့်ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ ကျင်းချယ်မှာ ပို၍ပင် ရိုသေကျိုးနွံသွားခဲ့ချေပြီ။ သူက ဧည့်ခန်းမဆောင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လျှောက်သွားကာ လက်ယှက်လျက် လေးနက်သော အရိုအသေပေးမှုဖြင့်... "ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်မှ ကျင်းချယ်က ပင်လယ်လေးစင်းရဲ့ အရှင်သခင်မကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ပင်မထိုင်ခုံပေါ်ရှိ ဘိုင်ရုရွှယ်က လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံကို တည်ငြိမ်စွာ သောက်လိုက်ပြီး ကျင်းချယ်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏အသံမှာ ဒေါသထွက်မနေသော်ငြား သဘာဝကျကျ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိနေပေသည်။ "ယဉ်ကျေးတဲ့ စကားတွေ ပြောနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်က ငါ့ကို ဘာကိစ္စကြောင့် လာရှာရတာလဲဆိုတာ သိပါရစေ။ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ။ ရှင်တို့ရဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်က တကယ်ပဲ ငါ့ကို ပညာသင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်လို့များလား"

"သဘာဝကျကျပဲ အဲဒီလို မဟုတ်ရပါဘူး။ စီနီယာကို ပညာသင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်တယ်ဆိုတာက ဂျူနီယာအတွက် အကြောင်းပြချက်သက်သက်ပါပဲ" ကျင်းချယ်က ကိုယ်ကိုမတ်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"အရင်က စာပေနတ်ကွန်းမှာ နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ ကျိုးတိုင်းပြည်မှာ သူတော်စင်တစ်ပါး မွေးဖွားလာပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာက ပြောခဲ့ပါတယ်"

"အကြိမ်ကြိမ် တွက်ချက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်က အဲဒီဖြစ်စဉ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေတဲ့သူဟာ ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ဖြစ်တယ်လို့ တွက်ချက်ရရှိခဲ့ပါတယ်"

"ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ကို ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်းတော်မှာ ပညာလာသင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပေးဖို့ နန်းတော်သခင်က ကျွန်တော့်ကို စေလွှတ်လိုက်တာပါ"

"ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်မှာ အဲဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ပါရမီတွေရှိနေတာဆိုတော့ မင်းဆက်ငယ်လေးတစ်ခုမှာ ဧကရာဇ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရတာက တကယ်ကို နှမြောစရာကောင်းလွန်းလှပါတယ်။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးအကြောင်းကို လေ့လာပြီး ကွန်ဖြူးရှပ်ကျင့်စဉ်ကနေတစ်ဆင့် တာအိုကို သက်သေပြတာက ပိုပြီးကောင်းမွန်ပါလိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီဘုရင်က စီနီယာရဲ့ ခင်ပွန်းဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်မထားခဲ့မိပါဘူး၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ စီနီယာရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ရဖို့အတွက် အခုလို ရဲရဲတင်းတင်း လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့တာပါ"

ကျင်းချယ် စကားပြောဆိုပြီးသွားချိန်တွင် ဧည့်ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားလေတော့သည်။