အခန်း ၃၃၅
Vol. 34 Ch. 335
အခန်း (၃၃၅) တောင်ဘက်ပန်းခြံ - ၉
“ခရစ်ဂ်”
ပြည်တွင်းလုံခြုံရေးဝန်ကြီးသည် သူ့ရှေ့က “ကယ်တင်ရှင်” ကို ကြည့်ပြီး ခြိမ်းခြောက်သံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီရောက်နေရတာလဲ”
ခရစ်ဂ်နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသော အဓိကဇာတ်ကောင် လေးဦးသည်လည်း အခြေအနေကို မြင်သွားပြီး ပြည်တွင်းလုံခြုံရေးဝန်ကြီးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်ကြသည်။
“ဟေး၊ သူက ငါတို့ကို ဒီလို ဘုရားသခင်စွန့်ပစ်ထားတဲ့နေရာကို ပို့လိုက်တဲ့ အရူးမလား”
ထိုအချိန်တွင် ပြည်တွင်းလုံခြုံရေးအေးဂျင့်နှစ်ဦးနှင့် စစ်သားနှစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။
“ဆရာ ဘာဖြစ်လို့လဲခင်ဗျာ”
ပြည်တွင်းလုံခြုံရေးဝန်ကြီးသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် အမြန်ဆုတ်လိုက်ပြီး ကလေးငါးဦးကို လက်ညှိုးထိုးကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“သူတို့ကို သတ်ပစ်စမ်း”
“ဟင်”
စက်သေနတ်ကိုင်ထားသော စစ်သားနှစ်ဦးမှာ ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ”
“သူတို့က ထွက်ပြေးလာတဲ့ ပီရူးဗီးယန် ပန်ပိုက်တီးဝိုင်းအဖွဲ့ဝင်တွေပဲ”
ပြည်တွင်းလုံခြုံရေးဝန်ကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ငါတို့ သူတို့ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းပစ်ရမယ်”
စတန်က သူ့လက်ကို အမြန်မြှောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော့်စကားကို နားထောင်ကြပါဦး၊ ပီရူးဗီးယန် ပန်ပိုက်တီးဝိုင်းက ဟိုပူးကောင်တွေကို မောင်းထုတ်နိုင်တယ်”
သူက ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။
“ကမ္ဘာကြီး ဒီလို ကပ်ဘေးဆိုးကြီးနဲ့ ကြုံနေရတာဟာ ခင်ဗျားတို့ တီးဝိုင်းကို မောင်းထုတ်လိုက်လို့ပဲ”
ပြည်တွင်းလုံခြုံရေးဝန်ကြီးက အမြန်ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“သူ့စကားကို နားမထောင်နဲ့၊ ငါပြောနေတယ်လေ၊ သတ်ပစ်စမ်း”
ကိုင်းလ်ကလည်း လက်မြှောက်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။
“မယုံရင် ခင်ဗျားတို့ဘာသာ သွားကြည့်ကြလေ၊ အန်ကာဟောကိန်းက အပျက်အစီးတွေထဲမှာ ရှိတယ်”
ထိုအချိန်တွင် ပြည်တွင်းလုံခြုံရေးဌာနက ထိုအရူးများ၏ အိုင်ကျူနှင့် တန်ဖိုးထားမှုများက အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် နိုးထလာကြလေသည်။
စစ်သားတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။
“ဆရာ... ကျုပ်တို့ သူတို့စကားကို နားထောင်ပြီး သွားကြည့်သင့်တယ် ထင်တယ်နော်”
ဘေးနားက စစ်သားတစ်ဦးကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့က ကလေးတွေပဲလေ ဆရာ”
ပြည်တွင်းလုံခြုံရေးဝန်ကြီးသည် မုန်းတီးစိတ်ဖြင့် အံကြိတ်ကာ ရှေ့သို့ နှစ်လှမ်းတိုးပြီး လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်၍ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“သေစမ်း၊ စက်ဆုပ်ဖို့ကောင်းတဲ့ ခရစ်ဂ်”
ထို့နောက် သူက ခရစ်ဂ်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“မင်းက လုံးဝ အရှုံးမပေးဘူးပေါ့ ဟုတ်လား”
ခရစ်ဂ်မှာ အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြန်ဖြေကြားလိုက်ရသည်။
“ကျွန်တော် ဘာမှ မပြောရသေးဘူးလေ...”
သို့သော် ပြည်တွင်းလုံခြုံရေးဝန်ကြီး၏ အိုင်ကျူမှာ သုညအထိ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူ၏လျှို့ဝှက်အကြံအစည်ကို ဖွင့်ချခြင်းအား ဘယ်သူမှ တားဆီးမရတော့ချေ။
“နှစ်ပေါင်းထောင်ချီကတည်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဘီလူးကြီးတွေဟာ ပီရူးတောင်ကြားတွေထဲက ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေထိုင်ခဲ့ကြတာ၊ အန်ကာလူမျိုးတွေက အဲဒီမကောင်းဆိုးဝါးတွေကို ဘယ်လိုဖမ်းချုပ်ရမလဲဆိုတာ သိကြတယ်... ပန်ပိုက်တီးလုံးကို သုံးပြီးတော့ပေါ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပူးကောင်တွေက အဲဒီလိုဂီတကို မခံနိုင်ကြလို့ပဲ...”
သူက အသေးစိတ် ဆက်ရှင်းပြသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဟောကိန်းထဲမှာတော့... တစ်နေ့ကျရင် မကောင်းဆိုးဝါးတွေ လွတ်မြောက်လာလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ ငါက...”
သူက ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။
“...အဲဒီမကောင်းဆိုးဝါးတွေကို လွှတ်ပေးမယ့်သူပဲ”
သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတိုင်းမှာ သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ... ဒီကောင်က ဘာကြောင့် သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်အကြံအစည်တစ်ခုလုံးကို အကုန်အစင် လာဖွင့်ချနေမှန်း သူတို့ နားမလည်နိုင်ကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“အန်ကာလူမျိုးတွေရဲ့ ဟောကိန်းအရ ကယ်တင်ရှင်တစ်ယောက် ဆင်းသက်လာလိမ့်မယ်တဲ့...”
ဝန်ကြီးက ထိုလူကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“...အဲဒါ မင်းပဲ... ခရစ်ဂ်”
သူက ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ဒီဟောကိန်းက အမှန်ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့... မင်းတို့အားလုံး ဒီနေရာမှာပဲ သေရမှာမို့လို့ပဲ”
သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် သေနတ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ပြည်တွင်းလုံခြုံရေးဝန်ကြီး၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော စစ်သားတစ်ဦးက တရားခံကို သတ်ပစ်ရန် ပြတ်ပြတ်သားသား ပစ်ခတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျည်ဆန်က ဝန်ကြီး၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ဝင်သွား၏။ သူသည် သူ့ရင်ဘတ်ရှိ ကျည်ဆန်ဒဏ်ရာကို အတန်ကြာမှ ငုံ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း သွေးတစ်စက်မှ စီးကျမလာချေ။
“ဟ... ဟဟဟ...”
ပြည်တွင်းလုံခြုံရေးဝန်ကြီးက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
“ခင်... ခင်ဗျားလည်း မကောင်းဆိုးဝါးပဲ”
စစ်သားက သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးရင်း ပြောလိုက်သည်။
“အိုး ငါက ‘မကောင်းဆိုးဝါး’ ထက်မကပါဘူး”
ပြည်တွင်းလုံခြုံရေးဝန်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ငါက သူတို့ထက် အများကြီး ပိုစွမ်းအားကြီးတယ်”
ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူ့မျက်နှာက ရုတ်တရက် ပုံပျက်လာတော့သည်။ သူ၏ပါးစပ်ကြီးမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြန့်သွားလေသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပြည်တွင်းလုံခြုံရေးဝန်ကြီး၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော အနီရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများ စီးဆင်းသွားပြီး သူ၏အရေပြားတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အတိုင်း တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။
အချိန်သုံးစက္ကန့်အတွင်းမှာပင် အမေရိကန်အစိုးရ အဆင့်မြင့်အရာရှိအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော ထိုမကောင်းဆိုးဝါးသည် သူ၏ ပကတိပုံစံအစစ်ကို ဖော်ပြလိုက်တော့သည်။
၎င်းမှာ... ပင်လယ်ဓားပြပူးကောင် (ပင်လယ်ဓားပြဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ဧရာမ ပူးကောင်ကြီး) ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
“ဘုရားသခင်”
စတန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ခရစ်ဂ်မှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။
“မစ္စတာ မကောင်းဆိုးဝါး၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိပါဘူးလို့ အာမခံပါတယ်၊ အခု ကျွန်တော် ဒီကနေ ထွက်သွားပါ့မယ်၊ ခင်ဗျား မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ...”
ထိုသို့ပြောရင်း သူ ဘေးသို့ လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
သူ လမ်းလျှောက်လိုက်စဉ် ခရစ်ဂ်သည် အနက်နှင့် အဖြူရောင် ရုပ်ကြွများပါရှိသော ကျောက်ပြားကြီးတစ်ခုကို မတော်တဆ နင်းမိသွားလေသည်။ သူ ၎င်းအပေါ် ရပ်လိုက်သည်နှင့် သူ့ခြေဖဝါးအောက်က ကျောက်ပြားမှာ ရုတ်တရက် အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး အပေါ်သို့ လည်ပတ်လျက် တက်လာတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မလှမ်းမကမ်းရှိ ရွှေရောင်ရုပ်တုကြီး၏ မျက်လုံးများကလည်း ထိုအပြာရောင်အလင်းတန်းများအတိုင်း လင်းထိန်လာပြီး ၎င်း၏ ညာလက်ထဲက တုတ်တိုမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်ကာ ကျောက်ပြားဆီသို့ ဦးတည်ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
အလင်းတန်းက ကျောက်ပြားကို ထိမှန်လိုက်သည့် ခဏ၌ ခရစ်ဂ်၏ မျက်လုံးများကလည်း ရုတ်တရက် လင်းထိန်လာပြီး အပြာရောင်အလင်းတန်းနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ ဘာမှပင် မလုပ်လိုက်ရဘဲ ငြိမ်ငြိမ်လေးရပ်နေရုံဖြင့် ထိုအလင်းတန်းနှစ်ခုက ပင်လယ်ဓားပြပူးကောင်ဆီသို့ အလိုအလျောက် ပစ်ခတ်သွားတော့သည်။
“အိုး... မဟုတ်ဘူး”
ပင်လယ်ဓားပြပူးကောင်က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ... အခု ငါ့မျက်လုံးတွေကနေ စွမ်းအားလှိုင်းတွေ ထွက်နေပြီပေါ့...”
ခရစ်ဂ်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ရပ်လိုက်စမ်း၊ အား၊ ခရစ်ဂ်၊ ငါ မင်းကို ကျိန်စာတိုက်တယ်”
ပင်လယ်ဓားပြပူးကောင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လူးလှိမ့်ကျသွားပြီး နောက်ဆုံး ညည်းတွားသံကို ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။
ပြည်တွင်းလုံခြုံရေးအေးဂျင့် လေးဦးနှင့်အတူ အဓိကဇာတ်ကောင်လေးဦးစလုံးသည် သူတို့ရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော မြင်ကွင်းကို ကြောင်အမ်းကာ စိုက်ကြည့်နေမိကြသည်။
မကောင်းဆိုးဝါးကြီး အသက်ပျောက်သွားမှသာ ခရစ်ဂ်မျက်လုံးထဲက အလင်းတန်းများက အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခြေဖဝါးအောက်က ကြွေပြားများကလည်း မူလနေရာသို့ ပြန်လည်လည်ပတ်သွားခဲ့သည်။
ခရစ်ဂ်သည် ထိုနေရာမှ လမ်းလျှောက်ဆင်းလာပြီး ဘာမှမပြောဘဲ သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ခုကိုသာ ချလိုက်တော့သည်။
ယခုအချိန်အထိ အရာအားလုံးသည် ဖုန်းပုကြွယ် မှတ်မိနေသော တောင်ဘက်ပန်းခြံ ရာသီ၁၂ ၏ အပိုင်း ၁၀ နှင့် ၁၁ ပါ အဖြစ်အပျက်အတိုင်း ကွက်တိပင် ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်ဇာတ်ကွက်ဖွံ့ဖြိုးမှုအရ ပြည်တွင်းလုံခြုံရေးအေးဂျင့်များသည် မကြာမီ ဌာနချုပ်သို့ ဆက်သွယ်ကြပေလိမ့်မည်။ အကျဉ်းချခံထားရသော ပီရူးဗီးယန် ပန်ပိုက်တီးဝိုင်းသည် အာရုဏ်မတက်မီ လွတ်မြောက်လာလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ပူးကောင်ကပ်ဘေးကြီးသည် မနက်ခင်းတွင် ပြေလည်သွားပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း...
“Sandbox 022986 ပင်မဖြစ်ရပ်ကြီး ပြီးဆုံးသွားပါပြီ”
“မှန်သားအကာအကွယ် ကျရှုံးသွားပါပြီ”
“ပုံတူပွားထားသော ဇာတ်လမ်းကို စနစ်မှ မိနစ် ၆၀၀ အတွင်း ဖျက်ဆီးပါမည်”
“အဆင့် ၃ နှင့်အထက် ရှိသော ဝန်ထမ်းများ ကျေးဇူးပြု၍ အတွင်းကမ္ဘာသို့ ချက်ချင်း ပြန်လာကြပါ”
“အဆင့် ၄ ဝန်ထမ်းများသည် ကျန်ရှိသော အချိန်များကိုသုံး၍ ဇာတ်လမ်းဒေတာများကို လွတ်လပ်စွာ ဖျက်ဆီးနိုင်ပါသည်”
“ကံကောင်းပါစေ”
ထိုအချိန်တွင် ဤ “ပုံတူပွားဇာတ်လမ်း” ကမ္ဘာထဲရှိ မူမမှန်မှုအားလုံး ဤသတိပေးချက်များကို ကြားလိုက်ရလေသည်။
...
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖုန်းပုကြွယ်သည် ဈေးဝယ်ကုန်တိုက်အတွင်း၌ ဇာတ်ကောင်အချို့နှင့်အတူ ပန်ပိုက်တီးဝိုင်းဖြင့် မည်သည့်တီးလုံးကို တီးခတ်ရမလဲဆိုသည်ကို ဆွေးနွေးနေခဲ့သည်။
ရုတ်တရက် သူ့ခေါင်းထဲတွင် ကျယ်လောင်သော ဆူညံသံတစ်ခု မြည်ဟည်းလာခဲ့သည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ...”
ဤသည်မှာ ဂိမ်းထဲတွင် သူတစ်ခါမှ မကြုံဖူးသေးသော ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သည်။
“ဒီအသံက ဘယ်ကနေ ထွက်လာတာလဲ...”
ဖုန်းပုကြွယ်သည် ထိုအသံကို သူ့နားဖြင့် ကြားလိုက်ရခြင်းမဟုတ်ဘဲ အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုခုဖြင့် လက်ခံရရှိခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူ၏ ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုမှာ ဤသည်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေတစ်ခုခု ဟုတ်မဟုတ်ကို စစ်ဆေးရန် ဂိမ်းမီနူးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ အခြေအနေများမှာ ပုံမှန်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသော်လည်း အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ တာဝန်ဘားထဲက စာလုံးများအားလုံးမှာ ဖတ်မရသော စာလုံးကွဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
“ဘာဖြစ်နေတာလဲ”
ဖုန်းပုကြွယ် ရေရွတ်လိုက်သည်။
“တာဝန်စနစ်တစ်ခုလုံး error တက်သွားတာလား”
ဝုန်း။
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုက သူ့အတွေးများကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။
အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ... အစ်ကိုကြွယ်သည် မီတာအနည်းငယ်အကွာရှိ မျက်နှာကျက်မှ ကွန်ကရစ်တုံးကြီးတစ်ခု ပြိုကျလာပြီး ဖုန်မှုန့်များကြားထဲတွင် ကောင်းကင်က ပြုတ်ကျလာသည့် လူရိပ်တစ်ရိပ် မတ်တပ်ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။