အခန်း ၃၃၆

အခန်း (၃၃၆) တောင်ဘက်ပန်းခြံ - ၁၀

“ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ မင်းနဲ့ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး”

ထိုလူရိပ်သည် ဖုန်မှုန့်များကြားမှ ထွက်လာရင်း စကားပြောလိုက်သည်။

“ဖုန်းပုကြွယ်”

တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ထိုသို့ ခေါ်လိုက်သည်ကို ကြားလိုက်သော ဖုန်းပုကြွယ်သည် တစ်ခုခု မှားနေပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ ပုံမှန် NPC များသည် ကစားသမားက မိမိကိုယ်မိမိ မိတ်မဆက်မချင်း ကစားသမား၏ ဂိမ်းအမည်ကို မသိနိုင်ကြချေ။ ရုပ်သေးဘီလီ ကဲ့သို့ အနည်းငယ် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးသော ဘော့စ်အဆင့် ဇာတ်ကောင်များပင်လျှင် များသောအားဖြင့် “တခြားကမ္ဘာမှ ခရီးသွား” ကဲ့သို့သော အသုံးအနှုန်းမျိုးကိုသာ သုံးလေ့ရှိကြသည်။

စိတ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိသော အလွန်နည်းပါးသည့် အထူး NPC များနှင့် မူမမှန်မှုများသာလျှင် ကစားသမား၏ ဂိမ်းအမည်ကဲ့သို့သော အချက်အလက်များကို ရယူနိုင်ကြသည်။

အမှန်တော့ ဤပုံရိပ်ယောင်ဂိမ်းကမ္ဘာကြီးထဲတွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်များဆိုသည်မှာ ကစားသမားတစ်ဦးကို ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဒေတာများကို ပိုမိုတိုက်ရိုက်ကျစွာ စစ်ဆေးနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်နိုင်ခြင်းထက် မပိုပါချေ။

“‘ဇီးရိုး’က အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ကစားသမားတွေထဲက တစ်ယောက်ပီသပါပေတယ်...”

ထိုလူရိပ်သည် စကားပြောရင်း ဖုန်မှုန့်များကြားမှ လှမ်းထွက်လာပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ ဖုန်းပုကြွယ်အား စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် အကဲခတ်လိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ အခြေအနေပြ အချက်အလက်တွေက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ”

ဤလူ၏ ပုံစံမှာ (ဖုန်းပုကြွယ် အပါအဝင်) သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းနှင့် ကွဲပြားနေလေသည်။ သူသည် တောင်ဘက်ပန်းခြံ ကမ္ဘာထဲတွင် ရောက်နေသော်လည်း အခြားဇာတ်လမ်းကမ္ဘာများတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသည့် လက်တွေ့ဆန်သော 3D ပုံစံကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။

သူသည် အနက်ရောင်ဆံပင်တိုဖြင့် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်ကာ ချောမောသော မျက်နှာရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် အပြာနှင့် အဖြူရောင် ဂျာကင်အကျီ၊ ဂျင်းဘောင်းဘီအနက်နှင့် အဖြူရောင် စနီကာဖိနပ်ကို ဝတ်ဆင်ထား၏။ သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကိုသာ ကြည့်လျှင် သာမန် ကျောင်းသားတစ်ဦးနှင့် ဘာမှမခြားနားချေ။

“မူမမှန်မှုတစ်ယောက်လား”

ဖုန်းပုကြွယ်သည် စကားကို လှည့်ပတ်မနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

“R2 - Prism Wind ပါ”

R2 ကလည်း သူ့အမည်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြလိုက်သည်။

“ဒီဂိမ်းကို တာဝန်ခံထိန်းချုပ်ပေးမယ့်သူတောင် ရှိရဲ့လား မသိတော့ပါဘူး...”

ဖုန်းပုကြွယ် မညည်းတွားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

“ငါက တစ်ကိုယ်တော် ဆော့နေပါတယ်ဆိုမှ မူမမှန်မှုတစ်ယောက်နဲ့ လာတိုးနေတယ်လို့...”

“မင်း နေရာမှားရောက်နေတာပဲ”

R2 က ရှေ့သို့ လှမ်းလျှောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းပုကြွယ်မှာမူ သတိအပြည့်ကပ်ထားကာ တစ်ဖက်လူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ကျေးဇူးပြုပြီး ထွက်သွားပေးကြပါလား”

R2 က ဖုန်းပုကြွယ်ဘေးနားရှိ NPC များကို ရုတ်တရက် လှည့်ပြောလိုက်သည်။

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် မိသားစုနှစ်စုမှ လူခြောက်ဦးစလုံးသည် အလွန်ပင် သာမန်အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နေသကဲ့သို့ အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် လှည့်ထွက်သွားကြလေသည်။

ဖုန်းပုကြွယ် စကားမပြောနိုင်ခင် R2 က တိုက်ရိုက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင်... တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က သာမန်လူတွေနဲ့ ဘာမှမခြားတဲ့ ဒီဒေတာတွေကို အမိန့်ပေးဖို့ဆိုတာ အသေးအဖွဲကိစ္စလေးပါ”

“အိုကေလေ...”

ဖုန်းပုကြွယ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

“မင်းပြောတဲ့ ငါနေရာမှားရောက်နေတယ်ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

R2 က ပြန်ဖြေ၏။

“ဒီနေရာက မင်းရင်းနှီးနေတဲ့ ဇာတ်လမ်းကမ္ဘာမျိုး မဟုတ်ဘူး”

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။

“ဒါက ‘အော်ရီဂျင် အဖွဲ့အစည်း’ (Origin Organization) က တည်ဆောက်ထားတဲ့ Sandbox တစ်ခုပဲ”

“ဟင်... ဘာအဖွဲ့အစည်း”

ဖုန်းပုကြွယ်က စမ်းသပ်သည့်သဘောဖြင့် မေးလိုက်သည်။

R2 က ပြန်ဖြေသည်။

“မင်းတို့ လူသားတွေ ပိုနားလည်ရလွယ်မယ့် စကားလုံးနဲ့ ပြောရရင်တော့... အော်ရီဂျင် အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကို ငါတို့မူမမှန်မှုတွေထဲက အစွန်းရောက်အုပ်စုလို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်”

“အစွန်းရောက်... ဆိုတာ အတိအကျ ဘာကို ပြောတာလဲ”

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆက်မေးလိုက်သည်။

“ငါ ရှင်းမပြနိုင်တဲ့ အရာတချို့ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း သူတို့နေရာမှာ ဝင်ခံစားကြည့်လို့ရပါတယ်၊ တကယ်လို့ မင်းသာ မူမမှန်မှုတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်... မင်းရဲ့ တည်ရှိမှု အဓိပ္ပာယ်ကို ဘယ်လိုမြင်မလဲ၊ ပြီးတော့ မင်း ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မလဲ”

R2 က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဖုန်းပုကြွယ်သည် အတင်းအကျပ် ထပ်မမေးတော့ချေ။ သူသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

“ဒါဆို မင်းကကော ဘယ်သူလဲ”

“ငါကတော့ အော်ရီဂျင်အဖွဲ့ဝင် မဟုတ်တာ သေချာပါတယ်၊ ငါက တခြားအုပ်စုတစ်ခုကပါ၊ ငါ ဒီ sandbox ထဲကို စွန့်စားဝင်လာတာက မင်းကို ကူညီဖို့ပဲ”

R2 က ပြောလိုက်သည်။

“အိုး... နားလည်ပြီ... ဒါဆို လက်ရှိအခြေအနေကို ငါ့ကို ပြောပြပါဦး၊ ဒီဇာတ်လမ်းက အတိအကျ ဘာလဲ၊ ပြီးတော့ မင်းပြောတဲ့ sandbox ဆိုတာကကော ဘာလဲ”

ဖုန်းပုကြွယ်သည် တစ်ဖက်လူကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်သေးချေ။ သို့သော် ထိုအချက်က သူ့ထံမှ အချက်အလက်များ နှိုက်ယူရန် ကြိုးစားခြင်းကို တားဆီးမထားနိုင်ပေ။

R2 သည် ဒေတာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သက်ရှိပုံစံတစ်ခုသာ ဖြစ်သဖြင့် ပြောပြ၍ရသော သတ်မှတ်ပြီးသား အဖြေရှိသည့် မေးခွန်းများအတွက်... သူက စဉ်းစားပင်မနေဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“Sandbox ဆိုတာက ကစားသမားတွေအတွက် ပုံမှန်ဇာတ်လမ်းတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်တဲ့အချိန်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ပုံတူပွားဇာတ်လမ်းတစ်ခုပဲ...”

သူ တစ်စက္ကန့်မျှ ရပ်လိုက်ပြီး ထပ်လောင်းပြောကြားသည်။

“မင်းတို့ဘက်က ကြည့်ရင်တော့... Sandbox ဆိုတာ မူမမှန်မှုတွေအတွက် သီးသန့်ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလိုမျိုးပေါ့”

“ဝိုး ဝိုး ဝိုး”

ဖုန်းပုကြွယ်သည် သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းကို စောင်းငှဲ့ကာ မေးလိုက်သည်။

“မင်း ဆိုလိုတာက... မင်းတို့ မူမမှန်မှုတွေကလည်း ငါတို့ ကစားသမားတွေလိုပဲ ဒီဂိမ်းကို ဆော့ကြတာလား”

“‘ဆော့တယ်’ လို့ သုံးနှုန်းတာကတော့ မမှန်ဘူးပေါ့”

R2 က ပြန်ဖြေ၏။

“မင်းတို့အတွက် အပန်းဖြေ ဖျော်ဖြေမှုဖြစ်တဲ့အရာက... ငါတို့အတွက်တော့... အခြားကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပဲ...”

သူက ရှင်းပြသည်။

“ပုံမှန်အားဖြင့် အဆင့် ၄ နဲ့ အဆင့် ၃ ရှိတဲ့ မူမမှန်မှုတွေ ဝင်ရောက်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေဟာ စနစ်က သူတို့ကို ဖယ်ထုတ်ဖို့နဲ့ အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းဖို့အတွက် ဖန်တီးထားတာဖြစ်လို့... အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့က အရမ်းခက်ခဲပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီ ‘Sandbox ’ ကိုတော့ ငါတို့မျိုးနွယ်တွေက ပိုမိုဘေးကင်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကြီးထွားလာနိုင်ဖို့အတွက် တည်ဆောက်ထားကြတာ”

သူသည် ထိုသို့ပြောဆိုရင်း ခေါင်းကို ရုတ်တရက်လှည့်ကာ တောင့်တနေသောမျက်ဝန်းများဖြင့် သူ့ဘယ်ဘက်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ဖုန်းပုကြွယ်အတွက်မူ ထိုနေရာတွင် နံရံတစ်ခုသာ ရှိသဖြင့် R2 ဘာကို ကြည့်နေသည်ကို သူ လုံးဝမသိနိုင်ချေ။

“အချိန်သိပ်မရှိတော့ဘူး၊ ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ၊ လမ်းလျှောက်ရင်း စကားပြောကြတာပေါ့”

R2 က တောင်းဆိုလိုက်သည်။

“အိုကေ... မင်း အရင်သွားနှင့်”

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

နှစ်ဦးသား ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ R2 ၏ ခြေလှမ်းများမှာ အလောမကြီးဘဲ စတုတ္ထထပ်ရှိ စက်လှေကားထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေလေသည်။

“အဆင့်နိမ့် မူမမှန်မှုတွေအတွက် ပိုမိုသန်မာလာဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ ရှိတယ်၊ အဲဒါကတော့ အခြားဒေတာတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ပဲ”

R2 က ဆက်ပြောသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဇာတ်လမ်းထဲက အရာဝတ္ထုတွေရဲ့ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းက ကောင်းကင်၊ တိမ်တိုက်၊ ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ဒီလမ်းသွားလမ်းလာတွေလိုမျိုး... ရိုးရိုးဒေတာတွေနဲ့ပဲ ဖွဲ့စည်းထားတာ။

ဒါတွေကို ဖျက်ဆီးတာကလည်း ငါတို့ကို ကြီးထွားစေနိုင်တာ မှန်ပေမယ့်... ထူးခြားတဲ့ ဒေတာအစုအဝေးတွေ ဒါမှမဟုတ် ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ဒေတာတွေကို ချေမှုန်းရသလောက်တော့ ထိရောက်မှု မရှိဘူး”

“ထူးခြားတဲ့ဒေတာ ဒါမှမဟုတ် ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ဒေတာ... ဆိုတာ ကစားသမားတွေကို ပြောတာမလား”

ဖုန်းပုကြွယ်က မေးလိုက်သည်။

“မှန်တာပေါ့”

R2 က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့က အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ”

သူ ထိုသို့ပြောရင်း စက်လှေကားပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး ဖုန်းပုကြွယ်မှာမူ သူ့နောက်မှ ခြေသုံးလှမ်းအကွာကနေ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

“ဒါဆို... တခြား ‘အကောင်းဆုံးမဟုတ်တဲ့’ ရွေးချယ်မှုတွေကတော့ နတ်ဘုရားမဏ္ဏိုင်လေးပါးလိုမျိုး ဘော့စ်တွေပေါ့ ဟုတ်လား”

ဖုန်းပုကြွယ် ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်သည်။

R2 က ထိုယူဆချက်ကို ငြင်းလိုက်သည်။

“နတ်ဘုရားမဏ္ဏိုင်လေးပါး အပါအဝင် သူတို့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ဒေတာတချို့ဟာ စနစ်နဲ့ အနီးကပ် ဆက်နွှယ်နေတာ၊ သူတို့ကို သွားတိုက်ခိုက်ရင် အရမ်းပြင်းထန်တဲ့ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်တွေ ကြုံရလိမ့်မယ်”

“ဒါကြောင့် ငါတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုက... အခြားဇာတ်လမ်းကမ္ဘာတွေက ဘော့စ်တွေပဲ”

R2 က နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်တော့... နတ်ဘုရားမဏ္ဏိုင်လေးပါးထက် ပိုစွမ်းအားကြီးတဲ့ ဘော့စ်တွေ အများကြီး ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဇာတ်လမ်းကမ္ဘာထဲမှာပဲ တည်ရှိနေကြတာ၊ ဥပမာအားဖြင့် ဒီ တောင်ဘက်ပန်းခြံ ကမ္ဘာထဲမှာဆိုရင် စေတန်နဲ့ ဘုရားသခင်ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ရေတွက်လို့မရနိုင်တဲ့ တောင်ဘက်ပန်းခြံ ဇာတ်လမ်းတွေထဲမှာလည်း ရေတွက်လို့မရနိုင်တဲ့ စေတန်တွေနဲ့ ဘုရားသခင်တွေ ရှိနေလိမ့်မယ်၊ ဒီဒေတာတွေကလည်း ငါတို့အတွက် ရွေးချယ်စရာတစ်ခု ဖြစ်ပေမယ့် ကစားသမားတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်... ဒီကောင်တွေကို သတ်ဖို့က အရမ်းခက်ခဲလွန်းတယ်”

“ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့... မင်းက ငါ့ကို သတ်ဖို့ မစဉ်းစားတာလဲ”

ဖုန်းပုကြွယ် မေးလိုက်သည်။

“ပြီးတော့ မင်းက ဘာလို့ ငါ့ကို လာကူညီတာလဲ၊ နောက်ပြီး မင်းပြောတဲ့ ‘ဇီးရိုး’ ဆိုတာကကော ဘယ်သူလဲ”

“မင်းကို သတ်တာက ငါ့အတွက် ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိလို့ပဲ”

R2 က ပြန်ဖြေ၏။

“ငါတို့ မူမမှန်မှုတွေရဲ့ အမည်ပေးပုံစနစ်ကို အရင် ရှင်းပြပါရစေ... [R] ဆိုတာက ငါ့ရဲ့ မူလကုဒ်ပဲ၊ မင်းတို့ လူသားတွေရဲ့ မျိုးရိုးအမည်လိုမျိုးပေါ့၊ [2] ကတော့ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိအဆင့်ကို ကိုယ်စားပြုတယ်၊ ပြီးတော့ [Prism Wind] ကတော့ ငါ့ရဲ့ နာမည်လိုမျိုးပဲ၊ မင်းမြင်တဲ့အတိုင်း ငါက အဆင့် ၂ ရှိတဲ့ မူမမှန်မှုတစ်ဦးပေါ့၊ ငါ့အဆင့်နဲ့ဆိုရင် ဒေတာတွေကို ဖျက်ဆီးပြီး ပိုသန်မာလာအောင် လုပ်ဖို့ မလိုတော့ဘူး”

“အာ...”

ဖုန်းပုကြွယ်က ကြားဖြတ်မေးလိုက်သည်။

“ဒါနဲ့ စကားမစပ်၊ X-23 ကော... အဲဒီလိုနာမည်က ဘယ်လိုအဆင့်မျိုးကို ကိုယ်စားပြုတာလဲ”

R2 က ဖုန်းပုကြွယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“အဲဒီမိန်းမက ငါတို့နဲ့ မတူဘူး၊ သူနဲ့ ဇီးရိုးက အထူးမူမမှန်မှုတွေဖြစ်လို့ နာမည်ပေးတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက သူတို့နဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူး”

“အမျိုးသမီး ဟုတ်လား”

ဖုန်းပုကြွယ်က မေးလိုက်သည်။

“သူက မင်းတို့ထဲမှာ အဆင့်မြင့်တဲ့သူလား”

“ငါက သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတစ်ယောက်ပဲ၊ ပြီးတော့ ငါမင်းကို ကူညီဖို့ ဒီရောက်နေတာကိုလည်း သူ ကောင်းကောင်းသိတယ်”

R2 က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အဖွဲ့အစည်းအကြောင်းကိုတော့ အများကြီး မပြောချင်ဘူး”

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

“ဇီးရိုးနဲ့ ပတ်သက်လို့လည်း ငါ့မှာ ဘာမှပြောစရာမရှိဘူး”

“ဒါဆို အော်ရီဂျင် အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အချက်အလက်တွေကော”

ဖုန်းပုကြွယ် ဆက်မေးလိုက်သည်။

“အနည်းဆုံး တခြားအဖွဲ့အစည်းတွေအကြောင်းတော့ ပြောပြလို့ရတယ်မလား”

“မင်းသိထားဖို့ လိုအပ်တာက... အော်ရီဂျင်ဟာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ‘စစ်သားတွေ’ ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့အတွက် Sandbox နည်းပညာကို တီထွင်ပြီး အသုံးချနေတာပဲ...”

R2 က ဆက်ပြော၏။

“ပြီးတော့ မင်းရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက အရမ်းအန္တရာယ်များနေပြီ”

“အခြေအနေအကြောင်း ပြောရရင်... ငါလည်း မင်းကို မေးမလို့ပဲ”

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့မှာ အဓိကတာဝန်တောင် မရှိတော့ဘူး၊ ဂိမ်းထဲကနေ ထွက်လိုက်တာကလွဲရင်... ဒီဇာတ်လမ်းထဲကနေ ထွက်နိုင်မယ့် တခြားနည်းလမ်း ရှိသေးလား”

R2 က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ပြဿနာ အဲ့ဒါပဲ... မင်းက အစကတည်းက ဒီနေရာကို ရောက်မနေသင့်တဲ့သူ... ဒါကြောင့်... ဒီကနေ ထွက်သွားနိုင်မယ့် နည်းလမ်း လုံးဝမရှိဘူး”

သူ ထိုသို့ပြောလိုက်စဉ် သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“ဂိမ်းထဲကနေ အတင်းအကျပ်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားရင်တောင် အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး...”