အခန်း ၂၃၆

အခန်း။ ၂၃၆

ကုယွမ်အား ရက်စက်သည်ဟု အပြစ်တင်၍မရပေ။

ဤသားအဖနှစ်ယောက်စလုံးမှာ လူကောင်းများ မဟုတ်ကြသဖြင့် သူတို့ကို ပြန်လည်လုပ်ကြံဖန်တီးရန် စီမံကိန်းချမှတ်ရာ၌ ကုယွမ်၏စိတ်တွင် မည်သည့် လိပ်ပြာမလုံမှုမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

အထူးသဖြင့် ဆရာကြီးစိမ်းပြာရောင်သစ်သားသည် ကုယွမ်အပေါ် အကြိမ်ကြိမ်အထပ်ထပ် လုပ်ကြံရန် ကြံစည်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။

ကုယွမ်သည် မည်မျှပင် စိတ်သဘောထားကောင်းသူဖြစ်ပါစေ ထိုကဲ့သို့သောအခြေအနေကိုတော့ သည်းခံနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ထို့ကြောင့်ပင် ကုယွမ်သည် ရှေ့ဆက်ဘာလုပ်ရမည်ကို ရိုးရှင်းပြီး ပြတ်သားလှသော စီမံကိန်းတစ်ခုကို စိတ်ထဲ၌ ကြိုတင်ရေးဆွဲပြီး ဖြစ်သည်။

ပထမဦးစွာ မာဖုန်းကို မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်ရမည်ဖြစ်ပြီး အချိန်အခါကောင်း ရောက်ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မာဖုန်းကို အသုံးချကာ ဆရာကြီးစိမ်းပြာရောင်သစ်သားကို မြို့ပြင်သို့ မျှားခေါ်ရမည်ပင်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ အငြိုးအတေးဟောင်းများကို ရှင်းလင်းပြီး ကလဲ့စားချေနိုင်ပေလိမ့်မည်။

...

ရက်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ထမင်းဆိုင်ကြီးတစ်ဆိုင်၏ သီးသန့်အခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ အသားညိုညို သွယ်သွယ်လျလျနှင့် လူငယ်တစ်ဦးသည် တံခါးကို အသာအယာ ခေါက်လိုက်ပြီးနောက် အတွင်းမှ ခွင့်ပြုချက်ရရှိသည်နှင့် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

အခန်းတွင်း၌မူ လူအချို့ ရှိနေကြပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဝိုင်းဖွဲ့ကာ သောက်စားနေကြသည်။

ထိုလူများမှာ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး စုံလင်စွာ ရှိနေကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ ထူးခြားလှသော အရှိန်အဝါများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြကာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း မနိမ့်လှချေ။ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ရှိသူပင်လျှင် မွေးရာပါသိုင်းပညာရှင်အဆင့်၌ ရှိနေကြသည်။

အကယ်၍ လမ်းမထက်မှ အကဲခတ်တတ်သူတစ်ဦးဦးသာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပါက ဤအခန်းတွင်းရှိ လူများအားလုံးမှာ နောက်ခံတောင့်တင်းသူများဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိပေလိမ့်မည်။

အချို့မှာ ဆိုင်ကြီးကနားကြီးများမှ ဆိုင်ရှင်များ၏ သားသမီးများဖြစ်ကြပြီး အချို့မှာ ကျင့်ကြံခြင်းမိသားစုကြီးများမှ ဖြစ်ကြကာ အချို့မှာ ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းငယ်များမှ တပည့်များနှင့် နာမည်ကျော် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူကြီးများ၏ တံခါးပိတ်တပည့်ရင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

ချုံးမင်းစျေးကွက်အတွင်းရှိ သာမန်သိုင်းပညာရှင်များနှင့် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများ၏ အမြင်တွင်မူ ဤသူများသည်ကား မြင့်မြတ်လှသော နောက်ခံများ ရှိကြသည့် အရှိန်အဝါရှိသော ဒုတိယမျိုးဆက် နတ်သားနှင့် နတ်သမီးလေးများပင်။

သို့သော်ငြားလည်း သူတို့အားလုံး၏ အလယ် ဗဟိုအဓိကနေရာတွင်မူ ထိုင်နေသူမှာ ဦးခေါင်းထက်၌ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် လင်းလက်နေသော ရွှေဝါရောင် ဆံထိုးတစ်ချောင်းကို ထိုးစိုက်ထားသည့် ချောမောသည်ဟု ဆိုရုံမျှသာရှိသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုလူငယ်သည်ကား အခြားသူမဟုတ်ဘဲ မာဖုန်းပင်။

သူသည် ဤမျှအထိ ဂုဏ်သရေရှိလှသော နေရာတွင် သက်တောင့်သက်သာ ထိုင်နေနိုင်ပြီး ဤလူများ၏ မြှောက်ပင့်ဖားယားမှုများကို ခံယူနေနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ နောက်ခံအဆင့်အတန်းတစ်ခုကြောင့်ပင်။

၎င်းမှာ ဆေးဘုရင်တောင်တန်း၏ အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။

ကုယွမ်သည် ယခင်က နတ်ဘုရားကူဂိုဏ်း၏ တပည့်စစ်စစ်များနှင့် ကြယ်စင်မြစ်ဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများနှင့်သာ ဆက်ဆံခဲ့ဖူးပြီး သူနှင့်အတူ သွားလာဖော်လုပ်ခဲ့သူများအနက် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှာ ဆေးဘုရင်တောင်တန်း၏ အတွင်းစည်းတပည့်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဆေးဘုရင်တောင်တန်း၏ အတွင်းစည်းတပည့်ဟူသည်မှာ လမ်းဘေးက မုန်လာထုပ်များကဲ့သို့ ပေါများလှသည်ဟု ထင်မှတ်စရာ ရှိသည်။

သို့သော် လက်တွေ့လောကတွင်မူ ချင်ကျိုးနယ်မြေတစ်ခုလုံး၏ တစ်ဦးတည်းသော ထိပ်တန်းနတ်မင်းဂိုဏ်းကြီးဖြစ်သည့် ဆေးဘုရင်တောင်တန်းသည် အခြားသော ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းများနှင့် မိသားစုများအကြားတွင် အထွတ်အထိပ် ဧကရာဇ်ကြီးတစ်ခုပမာ တည်ရှိနေခြင်းပင်။

ဆေးဘုရင်တောင်တန်း၏ အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးဟူသည် သာမန်ဂိုဏ်းများနှင့် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်စိထဲတွင် အလွန် အရှိန်အဝါကြီးမားလှသော အဆင့်အတန်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ နောက်ခံတောင်ကြီးမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းလှရုံတင်မကဘဲ ဆေးဘုရင်တောင်တန်း၏ အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်လာနိုင်သူများသည် မွေးရာပါပါရမီ အလွန် ကောင်းမွန်ကြသူများဖြစ်ကာ ဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ် အထောက်အပံ့များကိုလည်း အပြည့်အဝ ရရှိကြသဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာလည်း အလွန် မြင့်မားသောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် မည်သူမျှ သူတို့ကို အလွယ်တကူ မရိုမသေ မလုပ်ဝံ့ကြချေ။

ထို့ကြောင့်ပင် အခန်းတွင်းရှိ လူများအားလုံးသည် ထိုလူငယ်ကို သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပြီး စကားပြောဆိုရာ၌လည်း မြှောက်ပင့်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် အားကျဂုဏ်ယူခြင်း စကားများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေခြင်းပင်။

“သခင်လေး...”

အသားညိုညို သွယ်သွယ်လျလျနှင့် လူငယ်ဖြစ်သူ ဝမ်ကျင်းက ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ဆူညံနေသော သီးသန့်အခန်းကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်း နှုတ်ဆိတ်သွားကြတော့သည်။

မာဖုန်းက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သာမန်ကာလျှံကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဝမ်ကျင်း ပါလား... ငါ ခိုင်းထားတဲ့ ကိစ္စက ဘယ်လိုလဲ အဆင်ပြေရဲ့လား"

“သခင်လေးကို သတင်းပို့ပါတယ်... တိုးတက်မှု အများကြီး ရှိနေပါပြီ ခင်ဗျာ"

အသားညိုညို သွယ်သွယ်လျလျနှင့် လူငယ် ဝမ်ကျင်းသည် စကားကို ခေတ္တဖြတ်လိုက်ရင်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသော လူများကို မျက်မှောင်ကုတ်၍ ကြည့်လိုက်ကာ...

“ဒါပေမဲ့... အခြေအနေက...”

“အာ... တိုးတက်မှု ရှိတယ် ဟုတ်လား...”

မာဖုန်း၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ သိသိသာသာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားဟန်ဖြင့် လင်းလက်သွားသော်လည်း ဝမ်ကျင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို သတိပြုမိလိုက်ချိန်တွင်မူ မျက်မှောင်ကုတ်သွားပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင် သူ၏ ဘေးနားရှိ လူတစ်ဦးက ဖြတ်၍ ပြောလိုက်တော့သည်။

“အစ်ကိုမာ... ခင်ဗျားမှာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိနေပုံပဲ။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့တွေ နောက်ရက်မှပဲ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့ဗျာ"

အခြားသော လူများကလည်း အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြပြီး လိုက်လံ၍ ထောက်ခံကြသည်။

“ဟုတ်ပါတယ် အစ်ကိုမာ... အလုပ်ကိစ္စကို အရင်ဆုံး ဖြေရှင်းလိုက်ပါဦး။ ကျွန်တော်တို့တွေ အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး ခင်ဗျာ"

“နှုတ်ဆက်ပါတယ် အစ်ကိုမာ... ကျွန်တော်တို့ အရင် ပြန်ခွင့်ပြုပါဦး"

မာဖုန်းသည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ထိုင်ရာမှထရပ်ကာ ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာဖြင့် ခေတ္တမျှ လိုက်လံနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

လူတိုင်း အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် နေရာတွင် ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကဲ... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ ငါ့ကို အသေးစိတ် ပြောစမ်း"

ဝမ်ကျင်းသည် အပြင်ပန်း၌ စကားနည်းပုံရသော်လည်း အလုပ်လုပ်ရာတွင်မူ အလွန် ထက်မြက်သွက်လက်သူ ဖြစ်သည်။

သူက ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ရင်း...

“သခင်လေး... အခြေအနေက ဒီလိုပါ ခင်ဗျာ"

“အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ ကြွက်နတ်ဆိုးရဲ့ ခြေရာလက်ရာကို တစ်ယောက်ယောက်က တွေ့လိုက်ရတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ကျွန်တော် အခုလေးတင် ရရှိခဲ့ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ တည်နေရာက မြို့ပြင်က လျူယွန်းတောင်ကြားဆိုတဲ့ နေရာမှာပါ ခင်ဗျာ"

“အိုး...”

မာဖုန်းသည် သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် စားပွဲခုံကို ခပ်ဖွဖွ တောက်လိုက်ရင်း ခဏမျှ စဉ်းစားကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အဲဒီကောင်က တကယ့်ကို ရတနာရှာကြွက်သွေးမျိုးဆက် ပါတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ကြွက် ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား"

“ကျွန်တော်မျိုး သခင်လေးကို မလိမ်ရဲပါဘူး ခင်ဗျာ”

ဝမ်ကျင်းက လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းကာ လေးနက်စွာ အာမခံလိုက်သည်။

“ဟားဟား... ကောင်းတယ် သိပ်ကောင်းတာပေါ့”

မာဖုန်း၏ မျက်နှာထက်တွင် နောက်ဆုံး၌ စိတ်ကျေနပ်လှသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုင်ရာမှထကာ ဝမ်ကျင်း၏ ပုခုံးကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

“မင်း တကယ်ကို အလုပ်ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါက ကြီးမားတဲ့ အကျိုးဆောင်မှုပဲ။ ဒီတစ်ကြိမ် ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားတာနဲ့ မင်းရဲ့ ကူညီမှုတွေကို ငါ ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ဘူး”

ဝမ်ကျင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရဲတက်သွားကာ လေးနက်စွာ သစ္စာဆို လိုက်သည်။

“သခင်လေးအတွက်ဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုး အသက်ကိုပါ ပေးဆပ်ဖို့ အသင့်ပါပဲ ခင်ဗျာ”

“အင်း... ကောင်းပြီ"

မာဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လေသံကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲလိုက်ကာ...

“ဒီကိစ္စကို အခြားဘယ်သူတွေ သိသေးလဲ"

ဝမ်ကျင်းသည် မာဖုန်း၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲ၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားကာ...

“စိတ်ချပါ သခင်လေး... အခြေအနေအချို့ကို ကျွန်တော် ကြိုတင်ကိုင်တွယ်ထားပြီးပါပြီ။ အခု ဒီသတင်းကို သခင်လေးနဲ့ ကျွန်တော် နှစ်ယောက်တည်းပဲ သိတာပါ"

“အခြား သိတဲ့သူတွေကိုတော့ နှုတ်ပိတ်လိုက်ပါပြီ"

“လျူယွန်းတောင်ကြားထဲမှာ တိမ်လိပ်ဝိညာဉ်ပန်းလို့ ခေါ်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တစ်မျိုး ရှိပြီး၊ အဲဒါက ကြွက်မျိုးနွယ် သတ္တဝါတွေ အကြိုက်ဆုံး ဆေးပင်ပါ။ ဒါကြောင့် အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ကြွက်က လောလောဆယ် လျူယွန်းတောင်ကြားကနေ အလွယ်တကူ ထွက်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

“ကျွန်တော်တို့တွေ သုံးရက်အတွင်း အဲဒီနေရာကို ရောက်အောင်သွားနိုင်မယ်ဆိုရင် အဲဒီတောင်ကြားထဲမှာတင် အဲဒီကြွက်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်မှာပါ ခင်ဗျာ"

“ကောင်းတယ်... တကယ့်ကို အကွက်စေ့တယ်”

မာဖုန်း၏ အပြုံးမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာပြီး လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“အထုပ်အပိုးတွေ အမြန်ပြင်ဆင်ထား... ငါတို့ အခုချက်ချင်း ထွက်ခွာကြမယ်”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး”

ဝမ်ကျင်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မာဖုန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် သီးသန့်အခန်းအတွင်း၌ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေမိကာ စိတ်ခံစားချက် အလွန် ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူသည် မတော်တဆဖြင့် လျှို့ဝှက်သတင်းတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။ မြို့ပြင်ဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှေးဟောင်းရတနာရှာကြွက် သွေးမျိုးဆက် ရှိသော ထူးဆန်းသည့် ကြွက်တစ်ကောင်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြောင်းပင်။

သူသည် ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်သားရဲတစ်မျိုး ဖြစ်သည့် ရတနာရှာကြွက်အကြောင်းကို အစိမ်းသက်သက် မဟုတ်ပေ။

ဆေးဘုရင်တောင်တန်းသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ကာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် ပတ်သက်၍ လိုအပ်ချက် အလွန် ကြီးမားလှသည်။

ယခင်က ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ရတနာရှာကြွက် သွေးမျိုးဆက် ပါရှိသော ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ မွေးမြူခွင့် ရရှိခဲ့ဖူးသည်။

ထိုအကြီးအကဲသည် ၎င်းကြွက်လေးကို အသုံးချ၍ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် ရှားပါးရတနာမျိုးစုံကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သဖြင့် အလွန် သက်တောင့်သက်သာရှိပြီး ကြွယ်ဝလှသော ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် မတော်တဆမှုအချို့ကြောင့် ထိုအကြီးအကဲ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရပြီး သူမွေးမြူထားသော ကြွက်လေးလည်း သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် မာဖုန်းသည် ဤထူးဆန်းသော ကြွက်လေးကို ရရှိရန် ပြင်းပြစွာ စိတ်ဝင်စားနေခြင်းပင်။

ရတနာရှာကြွက် သွေးမျိုးဆက် ရှိသော သတ္တဝါဟူသည် သာမန်ဝိညာဉ်သားရဲ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာသတ္တဝါများနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။

အဓိကသော့ချက်မှာ ၎င်း၌ အဖိုးတန်ဝိညာဉ်ရတနာမျိုးစုံကို အလိုလိုသိမြင် အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိသော ပါရမီ ပါရှိခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤစွမ်းရည်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မည်မျှပင်ပေးပါစေ လဲလှယ်၍ မရနိုင်သော ရတနာ ဖြစ်သည်။

မာဖုန်း၌ ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် မဟာကျင့်ကြံသူဖြစ်သော ဖခင်တစ်ဦး ရှိနေပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ဆေးဘုရင်တောင်တန်း၏ အတွင်းစည်းတပည့်ဖြစ်ကာ ထူးခြားမြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်မှာ မှန်သော်လည်း သူသည် လက်ရှိအခြေအနေ၌တင် တင်းတိမ်ရောင့်ရဲနေမည့်သူ မဟုတ်ပေ။

အပြန်အလှန်အားဖြင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပိုမိုကြီးမားသော ရည်မှန်းချက် အာသီသများ ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ဖခင်ကဲ့သို့ ရွှေအမြုတေကို ဖွဲ့စည်းကာ ရှည်လျားသော သက်တမ်းနှင့် ကြီးမားသော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများကို ပိုင်ဆိုင်လိုရုံတင်မကဘဲ ယင်ဝိညာဉ်နှင့် ယန်ဝိညာဉ် တာအိုအသီးအပွင့်များကိုပါ ဆွတ်ခူးရယူလိုစိတ် ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် မသေမျိုး မူလဝိညာဉ်စစ်မှန်သောနတ်မင်းအဆင့်အထိ တက်လှမ်းရန်ပင် စိတ်ကူးယဉ် အိမ်မက်မက်နေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် မကြာသေးမီက သူ၏ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုဖြစ်သူ ကုယွမ်သည် တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် နာမည်ကျော်ကြားကာ လူပြောသူပြော အလွန်များနေခဲ့သဖြင့် မာဖုန်း၏ ရင်ထဲ၌ မနာလိုဝန်တိုစိတ်နှင့် အမုန်းတရားများ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ဖွားနေခဲ့သည်။

သူသည် ကုယွမ်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ထိုနေရာကို အစားထိုး ဝင်ရောက်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်နေမိသည်။

ကုယွမ်သည် ဆေးဘုရင်တောင်တန်းသို့ မကြာသေးမီကမှ ဝင်ရောက်လာခဲ့သော တပည့်

အသစ်လေးတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ လောကတစ်ခုလုံး၌ နာမည်ကျော်ကြားနေပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများက ကုယွမ်၏ အမည်ကို ပြောလိုက်တိုင်း ရိုသေကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် အသံကို နှိမ့်၍ ပြောဆိုနေကြရသည်။

ဂိုဏ်းတူစီနီယာအစ်ကိုကြီး ဖြစ်သော သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ကုယွမ်၏ အရိပ်အောက်၌ လုံးဝ လွှမ်းမိုးခြင်းခံထားရပြီး အရောင်အဝါ မှေးမှိန်နေခဲ့ရခြင်းပင်။