အခန်း ၃၁၁
Vol. 32 Ch. 311
အခန်း (၃၁၁)
အကြံအစည်
ရွှမ့်ထိုင်မြို့၏ မြို့ရိုးအတွင်းရှိ စခန်းအတွင်း၌ ယွဲ့ကျင်းသည် သံချပ်ကာအပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ကာ သူ၏ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်၍ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ မိုးစက်များကဲ့သို့ ရွာသွန်းကျလာသော မြားမိုးများကို ခုခံကာကွယ်နေသည်။
သူသည် မိမိ၏ အကာအကွယ်အရှိန်အဝါကို အစွမ်းကုန် နှိုးဆွလိုက်ပြီးနောက်၊ ဆူးတင်းပုတ်ကို ကိုင်စွဲကာ မြို့တံခါးကြီးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်ဆောင့်လိုက်လေသည်။
ယွဲ့ကျင်း၏ လက်ရာမြောက်လှသော သံချပ်ကာအင်္ကျီပေါ်တွင် ဓားချက်၊ လှံချက်ပေါင်းများစွာ၏ အမာရွတ်ရာများ ထင်ကျန်နေပြီး၊ သူ၏ ကျားကဲ့သို့သော မျက်ဝန်းအစုံ၌မူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ လျှံထွက်နေခဲ့သည်။
ဝမ်ကျင်း၏ စစ်မိန့်သည် စစ်တပ်တစ်ခုလုံးအား သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ငါးရက်အတွင်း ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို မသိမ်းပိုက်နိုင်ပါက ရန်ပြည်နယ်ကို သိမ်းပိုက်ရသည့် ပထမဦးဆုံးသော စစ်မှုထမ်းကောင်းအမှတ်သည် အခြားသူတစ်ဦးထံသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
အစစအရာရာတွင် ရန်ပြည်နယ်သည် ကျယ်ပြောလှပြီး ထိုပြည်နယ်ထဲသို့ ချဉ်းနင်းဝင်ရောက်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်းသည် ဤတစ်ခုတည်း မဟုတ်ချေ။
ဤအချက်သည် ကြီးမားလှသော ပေးဆပ်မှုများကို ပေးဆပ်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည့် ကျန့်နန်စစ်တပ်အတွက် လုံးဝ လက်ခံနိုင်စရာမရှိသော ကိစ္စရပ် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ယွဲ့ကျင်းကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းစစ်သူကြီးများပင် ကိုယ်တိုင် သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ကာ ရွှမ့်ထိုင်မြို့တံတိုင်းကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ရန်အတွက် တိုက်ပွဲမြေပြင်အတွင်းသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ကန်းချီအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ အစွမ်းကုန် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားကို လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ရာ၊ ဖူရင်းဟွာသည် ချက်ချင်းပင် မျိုးနွယ်စုနောက်လိုက် ဝါရင့်ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကို ထိုစိန်ခေါ်မှုကို တုံ့ပြန်ရန် စေလွှတ်လိုက်တော့သည်။
တစ်ဦးမှာ အဝတ်ဗလာတွင် ပတ်တီးများ စည်းထားပြီး ဓားမကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်စွဲထားသည့် ဆံပင်နီနှင့် ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်းရှိသော လူသန်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်ကာ၊ အခြားတစ်ဦးမှာမူ ခါးတွင် သွေးများစွန်းပေနေသည့် သပ်ရပ်ကျနသော ဓားသမားတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် ကန်းချီအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ယခင်တိုက်ပွဲများအတွင်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို အသီးသီး ရရှိထားကြသူများ ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့သော အတိုင်းအတာကြီးမားလှသည့် စစ်မြေပြင်ကြီးအတွင်း၌ မည်မျှပင် ထူးခြားပြောင်မြောက်သော သိုင်းပညာစွမ်းအား ရှိစေကာမူ ဒဏ်ရာမရဘဲ လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ ဒဏ်ရာရရုံမျှဖြင့် ကံကောင်းလှပြီဟု ဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကံမကောင်းသော အခြားတစ်ဦးမှာမူ ယခင်တိုက်ပွဲ၌ လုံးဝ ပြန်လည်ရောက်ရှိမလာနိုင်တော့ချေ။
သူတို့အနေဖြင့် အလွန်ပင် ခက်ထန်ကြမ်းကြုတ်ပုံရသော ယွဲ့ကျင်းနှင့် အသက်ပြင်းစွာ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရန် မလိုလားကြသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ စိတ်ကိုတင်း၍ သွားရောက်ရင်ဆိုင်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။
ထိုသူနှစ်ဦး စစ်မိန့်ကို လက်ခံ၍ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဖူရင်းဟွာ၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် မှေးမှိန်သွားကာ မည်သည့်အတွေး ရှိနေသည်ကို ခန့်မှန်းရခက်လှပေသည်။
ရန်ပြည်နယ်သည် နက်နဲသော အခြေခံအုတ်မြစ်များ ရှိပြီး စည်ပင်ဝပြောကာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသဖြင့် သိုင်းလောကမှ ထူးချွန်ထက်မြက်သော သိုင်းပညာရှင်အမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ကန်းချီအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ရန်ပြည်နယ်သည် အခြားသော အရပ်ဒေသများထက် ပိုမိုများပြားပြီး၊ ပါရမီရှင်များ ပုန်းအောင်းရာဟု လူသိများသော မြို့တော်ကြီးထက်ပင် ပိုမိုများပြားနိုင်ပေသည်။
ဤသိုင်းပညာရှင်များကို အင်အားကြီးမားသော မျိုးနွယ်စုကြီးများက စည်းရုံးသိမ်းသွင်း၍ ပြုစုပျိုးထောင်ထားကြခြင်းဖြစ်ရာ၊ ဖူရင်းဟွာသည်လည်း ကြီးစွာသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုဖြင့် ထိုအထဲမှ လေးဦးကို မိမိထံ၌ အမှုထမ်းရန် သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ထိုလေးဦးအနက် တစ်ဦးမှာ သေဆုံးခဲ့ပြီး၊ တစ်ဦးမှာ မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားခဲ့ရကာ ကျန်နှစ်ဦးမှာမူ ယခုကဲ့သို့ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ကန်းချီအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် အမှန်တကယ်ပင် စွမ်းအားကြီးမားကြသော်လည်း၊ သိုင်းလောကမှ လာကြသူများဖြစ်သဖြင့် ကြီးမားလှသော စစ်ဗျူဟာများနှင့် စစ်တပ်တိုက်ကွက်များကို နားလည်သဘောပေါက်မှု အားနည်းကြပေသည်။
ဥပမာအားဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သော ကျင့်ကြံသူသည် ငြင်းပယ်၍မရအောင် ခက်ထန်ရဲဝံ့လှပေသည်။ သူ၏ ဓားမကြီးသည် ဆန်းကြယ်လှပြီး၊ ဓားတစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းရုံမျှဖြင့် စစ်သည်တော်တစ်ထောင်ကို ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိကာ၊ ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ သံချပ်ကာစစ်သည် တစ်ထောင်မကကို သတ်ဖြတ်လျက် ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါဖြင့် မဆုတ်မနစ် ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဇတ်သိမ်းမှာ…။ သူ၏ အကာအကွယ်အရှိန်အဝါ ကုန်ခမ်းသွားသောအခါ ရန်သူများ၏ ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပြီး ကျဆုံးသွားခဲ့ရကာ၊ သူ၏ ဦးခေါင်းသည်ပင် ဆုလာဘ်အတွက် ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရချေပြီ။
ဖူရင်းဟွာ၏ အမြင်အရမူ ယခုထွက်ခွာသွားသော ထိုနှစ်ဦးသည်လည်း ကြာရှည်တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်တော့ချေ...။
ဤအချိန်တွင် ရွှမ့်ထိုင်မြို့င်သို့ မိမိ၏ ကိုယ်ရံတော်များနှင့်အတူ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာလာခဲ့သော ပိုင်ခွမ်းသည် နောက်တန်းဆီသို့ မြင်းကို အရူးအမူး စီးနင်းသွားခဲ့သည်။
ဖူရင်းဟွာ၏ စကားများသည် သူ့ကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ "ငါးရက်တောင် တောင့်မခံနိုင်ဘူး ဟုတ်လား။"
‘၎င်းသည် အမှန်တကယ်ကို အဆိုးရွားဆုံး ကိစ္စမဟုတ်ပါလား’
အကယ်၍ ရွှမ့်ထိုင်မြို့သာ ကျဆုံးသွားပါက ရန်ပြည်နယ်တွင် ခုခံကာကွယ်ရန် အခြား မည်သည့် ခိုင်မာသော မြို့မှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။ ပြည်နယ်မြို့တော်ကြီးသာ ဝမ်ကျင်း၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပါက သူ၏ ပိုင်မိသားစုသည်လည်း ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်စင်ပြီး သေနေ့ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ယခုအခါတွင် ပိုင်မိသားစုသည် ကံကောင်းခြင်းဟူသော လျှော့တွက်မှုမျိုး လုံးဝ မရှိတော့သလို၊ ရန်ပြည်နယ်သာ ဝမ်ကျင်း၏ လက်ထဲ ရောက်ရှိသွားပါက ဝမ်ကျင်းက သူတို့ကို ချမ်းသာခွင့်ပေးလိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်မျိုးလည်း မရှိတော့ချေ။
အကယ်၍ ရွှမ့်ထိုင်မြို့တိုက်ပွဲ မစတင်မီကသာ ဝမ်ကျင်းသည် မည်သည့်အတားအဆီးမျှမရှိဘဲ ရန်ပြည်နယ်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက ပိုင်မိသားစု၏ ရှင်သန်ခွင့်သည် မသေချာသော်လည်း၊ မိသားစု၏ ရတနာပစ္စည်းများဖြင့် အသက်ကို လဲလှယ်ဝယ်ယူရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ချေ။
သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ တိုက်ပွဲကြီးသည် စတင်နေခဲ့ရုံမျှမက အဆုံးစွန်အထိ ပြင်းထန်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် ရွှမ့်ထိုင်မြို့ခြေရင်း၌ သူ၏ ဝါရင့်လက်ရွေးစင်တပ်ဖွဲ့ဝင် အမြောက်အမြားကို ဆုံးရှုံးထားခဲ့ရသဖြင့် ပိုင်မိသားစုကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မျှ ချမ်းသာခွင့်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ကျန့်နန်စစ်တပ်ကို အနောက်သို့ ပြန်လည်မောင်းထုတ်နိုင်မှသာ ပိုင်မိသားစုအတွက် ရှင်သန်ခွင့်လမ်းစ ရှိပေလိမ့်မည်။
ပေါ့ပါးသော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ကာ လျင်မြန်သော မြင်းကို စီးနင်းလာသည့် ပိုင်ခွမ်းသည် စစ်ကူတပ်ဖွဲ့၏ စခန်းချရာနေရာသို့ ရောက်ရှိသောအခါ မိမိ၏ အဆင့်အတန်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုပြီး စစ်သေနာပတိချုပ်၏ တဲဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
စစ်ကူတပ်ဖွဲ့၏ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကို မြင်သောအခါ ပိုင်ခွမ်းသည် ရှေ့သို့ အပြေးတက်လှမ်း၍ ကျန်းဟွေ၏ လက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"ဝမ်းကွဲအစ်ကို... ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို စစ်ကူပေးဖို့ ချက်ချင်း ချက်ချင်း ချီတက်ပါတော့။ မြို့ပျက်တော့မဲ့ရက်က လက်တစ်ကမ်းတင် လိုပါတော့တယ်။ ဒီအခြေအနေက တင်ထားတဲ့ ဥတွေလိုပဲ၊ လွန်စွာ စိုးရိမ်စရာကောင်းနေပြီး ဘာအမှားအယွင်းမှ အဖြစ်မခံနိုင်တော့ဘူး။"
ကျန်းဟွေသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ကျန့်နန်စစ်တပ် အင်အားကြီးမားကြောင်း သိရှိသော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့မိချေ။
ဖူရင်းဟွာကိုယ်တိုင် ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်နေပြီး ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကဲ့သို့ ကြီးမားကာ ခုခံရလွယ်ကူသော မြို့ကြီးကို အခြေပြုထားပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ တောင့်ခံရန် ခက်ခဲနေရသနည်း။
"ဒါ အမှန်ပဲလား။"
"ဝမ်းကွဲအစ်ကို... အစ်ကိုကော ဒီအရာပေါ်မှာ လောင်းကြေးထပ်ဝံ့လို့လား။ ကျွန်တော်ကတော့ မဝံ့ဘူး။"
ကျန်းဟွေ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်းပင် လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။
အခြေခံအားဖြင့် တူညီသော ခံစားချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ပိုင်ခွမ်းကိုယ်တိုင် ဖူရင်းဟွာ၏ စကားများအပေါ် သံသယအနည်းငယ် ရှိနေစေကာမူ သူသည် မယုံဘဲ မနေဝံ့ချေ။
ထို့အတူ ကျန်းဟွေသည်လည်း ထိုနည်းတူစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။
ရန်ပြည်နယ်၏ ကျန်မျိုးနွယ်စုသည်လည်း ကျွင်းမြစ်သူပုန်တပ်ဖွဲ့ ကို နှိမ်နင်းရန် ဦးဆောင်လှုပ်ရှားခဲ့သော မျိုးနွယ်စုကြီးများအနက် တစ်ခု အပါအဝင် ဖြစ်သည်။
၎င်းအပြင် ဝမ်ကျင်း ရန်ပြည်နယ်အတွင်းသို့ ချဉ်းနင်းဝင်ရောက်လာခြင်းကို တားဆီးရန်အတွက် တက်ကြွစွာ တုံ့ပြန်ခုခံခဲ့သော မျိုးနွယ်စုကြီးများအနက် တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။
ရန်ပြည်နယ်သာ ဝမ်ကျင်း၏ လက်ထဲ ကျရောက်သွားပါက ပိုင်မိသားစု လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်သလို၊ သူ၏ ကျန်မိသားစုသည်လည်း လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
"စစ်သည်တို့... ငါ့ရဲ့ စစ်မိန့်ကို နာခံကြ။ စခန်းရုပ်သိမ်းပြီး အမြန်ဆုံးနှုန်းနဲ့ ချီတက်ကြစို့။"
အခြေအနေ၏ ကြီးလေးမှုကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်သွားသဖြင့် ကျန်းဟွေသည် မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိဘဲ ချက်ချင်း ချီတက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
ယခင်ကမူ သူသည် အချိန်ဆွဲထားရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ငွေကြေးအချို့ ခြစားရယူရန် ကြံစည်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လူငယ်နှစ်သိန်းဖြင့် စစ်တပ်အသစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရာတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ငွေကြေးများနှင့် ရိက္ခာများကို သုံးစွဲရသဖြင့် စနစ်တကျ ကိုင်တွယ်နိုင်ပါက ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။
သို့သော်လည်း ယခုအခါ၌မူ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုကဲ့သို့သော အတွေးများ လုံးဝ မရှိတော့ချေ။ ငွေကြေးနှင့် ရတနာပစ္စည်းများ မည်မျှပင် အရေးကြီးစေကာမူ မိမိ၏ မိသားစုတစ်ခုလုံး၏ အသက်ထက် မပိုနိုင်ချေ။
အကယ်၍ အခြားသူတစ်ဦးက ပြောကြားခဲ့လျှင် သူ ယုံကြည်ချင်မှ ယုံကြည်လိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ပိုင်ခွမ်းကိုယ်တိုင် လာရောက်ပြောကြားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူ အကြွင်းမဲ့ အသေအချာ ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။
"ဝမ်းကွဲအစ်ကို... မှတ်ထားပါ၊ ငါးရက်အတွင်း ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို အရောက်သွားရမယ်။"
စကားများကို မှာကြားပြီးနောက် ပိုင်ခွမ်းသည် ထိုနေရာ၌ ရပ်တန့်မနေဘဲ ပြည်နယ်မြို့တော်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူသည် နောက်ထပ် စစ်ကူများကို ထပ်မံစုဆောင်းရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ၂၀၀,၀၀၀ သော ပုံမှန်စစ်တပ်ကပင် ကျန့်နန်စစ်တပ်ကို မတောင့်ခံနိုင်ပါက၊ ယခုမှ အသစ်စုဆောင်းထားသော စစ်ကူစစ်သည်များက ရန်သူကို တားဆီးနိုင်ပါ့မလား။
ကျန့်နန်စစ်တပ်ဘက်မှ အကျအဆုံးများ စဉ်ဆက်မပြတ် မြင့်တက်နေသည် ဖြစ်စေကာမူ ပိုင်ခွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် မသေချာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ပိုင်မိသားစု အိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ပိုင်ခွမ်းသည် ရေတစ်ငုံမျှပင် သောက်ရန် အချိန်မရှိဘဲ၊ ပိုင်ကျန့်ထံသို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်၍ စစ်ကူများ ထပ်မံပေးအပ်ရန် တောင်းဆိုလိုက်တော့သည်။
ဤတောင်းဆိုချက်သည် ပိုင်ကျန့်ကို များစွာ အကျပ်ရိုက်သွားစေခဲ့သည်။
ယခုအချိန်တွင် ရန်ပြည်နယ်၌ စေလွှတ်ရန် စစ်သည်တော်များ မရှိတော့သည်လား။ မဟုတ်ပေ၊ အမှန်တကယ်တွင် စစ်သည်အင်အား အမြောက်အမြား ရှိနေသေးသော်လည်း ထိုတပ်ဖွဲ့များအားလုံးသည် အခြားသော နေရာများ၌ အခြေပြုထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် အရှေ့ဘက်ရှိ ကြီးမားသော မြို့အချို့နှင့် ရေတပ်သည် ပင်လယ်ပြင်မှ လာမည့် ရန်သူများကို ခုခံစောင့်ကြပ်နေကြရသည်။
မြောက်ဘက်တွင်မူ လူပြည်နယ်၏ လန်ယာ ဝမ်မျိုးနွယ်စုထံမှ ရုတ်တရက် ထိုးစစ်ဆင်လာမည့် အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ခိုင်မာသော စစ်အင်အားကို အလားတူ လိုအပ်နေခဲ့သည်။
ဤစစ်အင်အားများကို ရွှေ့ပြောင်းရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။ အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ ထိုဒေသများအနီးရှိ အင်အားကြီးမားသော မျိုးနွယ်စုကြီးများက ၎င်းကို သဘောတူလိမ့်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဟိုင်နင်စီရင်စုရှိ စစ်တပ်များကို ရွှေ့ပြောင်းမည်ဆိုပါက ဟိုင်နင် စွန်းမျိုးနွယ်စုက ဧကန်မုချ သဘောတူမည် မဟုတ်ချေ။
ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ရေတပ်သည် စွမ်းအားကြီးမားကြောင်း အားလုံးက သိရှိထားကြသလို၊ မင်ပြည်နယ်၏ ဘုရင်ခံ လန်ရှီးသည်လည်း မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ရေတပ်ကို အပြင်းအထန် တိုးချဲ့တည်ဆောက်နေခဲ့သည်။
အကယ်၍ ထိုရေတပ်က ကုန်းပေါ်သို့ အတင်းအဓမ္မ တက်ရောက်ထိုးစစ်ဆင်လာပါက စွန်းမိသားစုသည် ပထမဦးဆုံး တိုက်ရိုက် ထိခိုက်ခံစားရမည့်သူ ဖြစ်ပေသည်။ ဤကဲ့သို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် စွန်းမိသားစုက စစ်ကူမတောင်းဘဲ နေခြင်းမှာပင် အများအကျိုးကို ငဲ့ညှာသော အလွန်အမင်း သဘောထားကြီးမှု ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ စစ်တပ်များကိုပါ ထပ်မံရွှေ့ပြောင်းခွင့်ပြုရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။
သို့သော်လည်း စစ်တပ်များကို မရွှေ့ပြောင်းပါက ရွှမ့်ထိုင်မြို့သည် ကြာရှည်တောင့်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။
ပိုင်ခွမ်း ယူဆောင်လာခဲ့သော စစ်မြေပြင်အစီရင်ခံစာသည် ကျန့်နန်စစ်တပ်နှင့် ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်ကြားရှိ ကြီးမားလှသော စွမ်းရည်ကွာခြားချက်ကို ပိုင်ကျန့်အား ရှင်းလင်းစွာ သဘောပေါက်သွားစေခဲ့သည်။
အသစ်စုဆောင်းထားသော စစ်သည် ၂၀၀,၀၀၀ မျှဖြင့်သာ အားကိုးနေမည်ဆိုပါက ကျန့်နန်စစ်တပ်ကို ပြန်လည်မောင်းထုတ်ရန် လုံလောက်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
အကယ်၍ ရွှမ့်ထိုင်မြို့သာ ကျဆုံးသွားခဲ့လျှင်... ထိုအချက်ကို တွေးလိုက်မိရုံမျှဖြင့် ပိုင်ကျန့်၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် ချွေးအေးများ ချက်ချင်းပင် စို့တက်လာခဲ့တော့သည်။
သူ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ပိုင်မိသားစု၏ အိမ်တော်ကြီးတစ်ခုလုံး အလောင်းချင်းထပ်နေသည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်ယောင်လာခဲ့မိသည်။
အခြားသူများက ဤသို့ လုပ်ချင်မှလုပ်လိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော ဝမ်ကျင်းကဲ့သို့သောသူမျိုးကမူ ၎င်းကို ဧကန်မုချ လုပ်ဆောင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပိုင်ကျန့်သည် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြတ်သားစွာ ချမှတ်လိုက်တော့သည်။
"ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို စစ်ကူပေးရမယ်။ မဖြစ်မနေ စစ်ကူပေးရမည်။"
မည်မျှပင် ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရပါစေ ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို ဘေးကင်းအောင် ကာကွယ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။
ရေတွက်၍မရနိုင်သော အကျိုးအမြတ်များကို ကတိပြုထားသည့် စာလွှာပေါင်းများစွာသည် ပိုင်အိမ်တော်ကြီးအတွင်းမှ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပျံနှံ့ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစောင့်တပ်ဖွဲ့များကို ရွှေ့ပြောင်းခြင်းဖြင့် မိမိတို့တွင် ဟာကွက်များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ကြောင်း ပိုင်ကျန့် ကောင်းစွာ သိရှိသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ဤသို့ လုပ်ဆောင်ရန်မှတစ်ပါး အခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ချေ။
ဤအရာသည် အဆုံးစွန်သော စွမ်းအားကြီးမားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မဖြေရှင်းနိုင်သော အကြံအစည်သက်သက်သာ ဖြစ်ချေသည်။
ပိုင်ခွမ်းသည်လည်း မိမိ၏ တာဝန်ပြီးမြောက်သွားသောအခါ မည်သည့်နှောင့်နှေးမှုမျှ မရှိဘဲ ရွှမ့်ထိုင်မြို့ဆီသို့ ချက်ချင်းပင် လှည့်ပြန်ခဲ့တော့သည်။
သူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြောင်း ကြားသိသဖြင့် ဖူရင်းဟွာ၏ အခြေအနေကို လာရောက်မေးမြန်းလိုသော ပိုင်ယွီပင်လျှင် သူ့ကို တွေ့ဆုံခွင့် မရလိုက်ချေ။