အခန်း ၃၁၅

အခန်း (၃၁၅)

မြို့ပျက်ခြင်း

ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ စစ်စည်တော်သံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသောအခါ ဖူရင်းဟွာသည် စိတ်ကို တင်းထားပြီး သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ကာ လက်ထဲတွင် ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လျက် မြို့ရိုးပေါ်၌ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

ကျန့်နန်စစ်တပ်က ညီညာသော ခြေလှမ်းများ၊ စည်းစနစ်ကျနလှသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများနှင့်အတူ ဒီရေအလား တိုးဝင်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း သူသည် နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် မဲ့လိုက်မိသည်။ ဤမျှ အင်အားတောင့်တင်းသော စစ်တပ်တစ်ခု၏ လက်အောက်တွင် ရှုံးနိမ့်ရခြင်းသည် အရှက်ရစရာ မဟုတ်ပေ။

ရွှမ့်ထိုင်မြို့ရိုး၏ အောက်ခြေတွင် ကျန်းလျောင်နှင့် ယွဲ့ကျင်းတို့သည် ကိုယ်တိုင် ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာသို့ တက်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ပေါ့ပါးသော သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် အများအပြားသည်လည်း စစ်တပ်အတွင်း ရောနှောပါဝင်လာပြီး ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ စစ်ဗိုလ်ချုပ်များကို ဝိုင်းရံသတ်ဖြတ်ရန် အခွင့်အရေးများကို ချောင်းမြောင်းနေကြသည်။

တိုက်ပွဲသည် ချက်ချင်းပင် အသည်းအသန် အကြိတ်အနယ် ဖြစ်ပွားလာခဲ့ပြီး ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပြင်းထန်လှသော ထိုးစစ်များကြောင့် မြို့တံခါးပြင်ပ အကာအကွယ်ခံတပ်၏ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့ရာ ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ ခုခံစစ်ကို ပိုမို အားနည်းသွားစေခဲ့သည်။

အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ရွာသွန်းနေသည့် မြှားမိုးများ၏ အနှောင့်အယှက် မရှိတော့သည့်နောက်တွင် ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ မြို့ဝိုင်းတိုက်ခိုက်မှုသည် ပိုမို၍ ညှာတာမှုကင်းမဲ့လာခဲ့သည်။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရဲရဲနီသော သွေးများသည် ကျိုးပျက်သွားသော ဆည်ရေပြင်ကဲ့သို့ အတားအဆီးမဲ့ စီးဆင်းနေကာ စိမ်းပြာရောင် ကျောက်တုံးများ၏ အက်ကြောင်းများထဲသို့ စိမ့်ဝင် စိုရွှဲသွားခဲ့သည်။

သတ်ဖြတ်သံများနှင့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ဟိန်းဟောက်သံများသည် မိုးကောင်းကင်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး နားကွဲလုမတတ် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။

ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်လျှင် ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်များနှင့် ပျက်စီးနေသော သံချပ်ကာ အပိုင်းအစများသည် နေရာအနှံ့ ပျံ့ကြဲနေပြီး အချို့မှာ လတ်ဆတ်သော သွေးသားများနှင့် ကပ်ညှိနေဆဲဖြစ်ရာ ကြည့်ရသူကို ကြက်သီးမွေးညင်း ထစရာ ဖြစ်စေသည်။

လေထုထဲတွင် စူးရှပြင်းထန်သော သွေးညှီနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုအနံ့ဆိုးသည် သေမင်း၏ အရိပ်အယောင်ကဲ့သို့ မြို့တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုလွှမ်းမိုးထားတော့သည်။

ဤကဲ့သို့ သွေးချောင်းစီးသော တိုက်ပွဲမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးသည့် ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ စစ်သည်သစ်များထဲတွင် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိရှိပြီး လုံးဝ ကြောက်ရွံ့မသွားသေးသူအချို့က အသည်းအသန် ခုခံနေကြသော်လည်း ငရဲဘုံသဖွယ် မြင်ကွင်းကြောင့် တုန်လှုပ်မှင်တက်သွားသူများသည်မူ လက်ထဲမှ လက်နက်ကိုပင် မြဲအောင်မကိုင်နိုင်ဘဲ ရက်စက်စွာ အသတ်ခံနေကြရသည်။

မကြာမီပင် ကျန့်နန်စစ်တပ်မှ စစ်သည်များသည် မြို့ရိုးပေါ်သို့ ဒီရေအလား တိုးပွားကာ တက်ရောက်လာကြတော့သည်။

ဤသည်မှာ မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲ၏ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်၊ ခုခံကာကွယ်သည့်ဘက်က နောက်ဆုတ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်သည့်ဘက်ကို မြို့ရိုးပေါ်၌ ခြေကုပ်ရရှိစေပြီး ၎င်းတို့၏ အားသာချက်ကို တိုးချဲ့ခွင့် ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ဆက်တိုက် ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တိုးဝင်လာသော ရန်သူများကို မဟန့်တားနိုင်ပါက မြို့ကြီးကျဆုံးရန် အချိန်မှာ လက်တစ်ကမ်းသာ လိုတော့သည်။

မြို့ရိုးအောက်ခြေတွင်မူ ထွားကျိုင်းသန်မာသော လူတစ်စုသည် မြို့တံခါးဖြိုသစ်တုံးကြီးကို တွန်းရွှေ့ကာ ချိုင့်ခွက်ပျက်စီးနေပြီဖြစ်သော မြို့တံခါးကြီးကို ထပ်ခါတလဲလဲ အပြင်းအထန် ထုနှက်နေကြသည်။

မြို့တံခါး၏ အနားစွန်းလေးခုစလုံးသည် ကွေးညွတ်နေပြီဖြစ်ပြီး တံခါးနောက်ကွယ်မှ ကန့်လန့်ဖြတ် ထောက်ကန်ထားသော သစ်တုံးကြီးများသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း အက်ကွဲလာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကြီးမားလှသော မြို့တံခါးဖြိုသစ်တုံးကြီးက မြို့တံခါးကို ထုနှက်လိုက်သည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် တံခါးနောက်ကွယ်ရှိ ရန်ပြည်နယ်စစ်သည်များသည် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြရသည်။

လက်နက်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ၎င်းတို့၏ လက်များတွင် ချွေးစေးများ စိုရွှဲနေပြီး မျက်လုံးများကမူ တုန်ခါနေသော မြို့တံခါးကြီးဆီသို့သာ စူးစိုက်ကြည့်နေကြကာ နှလုံးခုန်သံများမှာ စစ်စည်တော်တီးခတ်နေသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှပေသည်။

ရှေးယခင်ကတည်းက မြို့တံခါးကို ပိတ်ဆို့ကာကွယ်ရသော စစ်သည်များ၊ အထူးသဖြင့် ပထမဆုံး ရှေ့တန်းက စစ်သည်များသည် သေချာပေါက် သေဆုံးကြရသည်မှာ ထုံးစံပင် ဖြစ်သည်။

မြို့တံခါးအတွင်းသို့ တိုးဝင်လာမည့် ရန်သူများသည် ၎င်းတို့ကို ပထမဆုံး ဦးတည်တိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်သလို၊ နောက်ကွယ်တွင် တိုးဝှေ့ပိတ်ဆို့နေသော မိမိတို့ဘက်မှ စစ်သည်များကြောင့် ဆုတ်ခွာရန် နေရာမရှိတော့ချေ။

အသက်ရှင်လိုပါသလား။ မြို့ထဲသို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာမည့် ရန်သူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြန်လည်မောင်းထုတ်နိုင်ခြင်းမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိချေ။

၎င်းတို့ကို ထိုနေရာ၌ ရင်ဆိုင်လျက် သေခြင်းတရားကို စောင့်ဆိုင်းစေခဲ့သောအရာမှာ များပြားလှသော ရိက္ခာလစာများအပြင် တင်းကျပ်လှသော စစ်စည်းကမ်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

စစ်စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး တပ်ဖွဲ့က ၎င်းတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် အသင့်ရှိနေပြီး မည်သူမဆို နောက်ဆုတ်ရန် ဝံ့ရဲပါက စစ်ပြေးအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ခေါင်းဖြတ်ကွပ်မျက်ခံရမည့်အပြင် မိသားစုနှင့် ဆွေမျိုးသားချင်းများပါ ပြစ်ဒဏ်သင့်ကာ ဒုက္ခရောက်ကြရပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ မထွက်ပြေးဘဲ တိုက်ပွဲတွင် သေဆုံးသွားပါက မိမိတစ်ဦးတည်းသာ သေဆုံးရမည်ဖြစ်ပြီး မိသားစုအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် အကယ်၍ စစ်ပြေးဖြစ်သွားပါက မိမိလည်း သေရမည့်အပြင် မိသားစုပါ မျိုးပြုတ်ပျက်စီးရပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဘေးဒုက္ခနှစ်ခုအနက် အပေါ့ပါးဆုံးလမ်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျင်းပြည်ထောင်ကြီးတွင်မူ အခြေအနေများ လုံးဝ ပြုပြင်မရအောင် ပျက်စီးမပြိုလဲသွားသရွေ့ ပုံမှန်စစ်တပ်မှ စစ်သည်အများစုသည် မိမိသဘောဖြင့် စစ်ပြေးရန် ဝံ့ရဲကြမည် မမဟုတ်ချေ။

စစ်စည်းကမ်းသည် ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲမြဲနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စစ်စခန်း၏ မြင့်မားလှသော စင်မြင့်ပေါ်တွင်မူ ဝမ်ကျင်းသည် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏ ညာလက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်သည်။ ရဲရဲနီသော အကာအကွယ်အရှိန်အဝါများသည် သူ၏ လက်ဖဝါးထက်တွင် ရစ်ပတ်လာပြီး ပိုမိုတောက်ပ သိပ်သည်းလာခဲ့သည်။ စစ်ပွဲပညာရပ်များကို ခေတ္တဖယ်ထားလျှင်ပင် ဤအကာအကွယ်အရှိန်အဝါ တစ်ခုတည်းဖြင့်တင် သူသည် ကျန်းလျောင်နှင့် ယွဲ့ကျင်းတို့ကို ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိသည်။

ရွှမ့်ထိုင်မြို့တိုက်ပွဲအတွင်း နှစ်ဖက်စလုံးမှ အမြောက်အမြား သေကျေပျက်စီးခဲ့ရသည့် သွေးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်မှု၏ ကျေးဇူးကြောင့် ဝမ်ကျင်းသည် မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အကာအကွယ်အရှိန်အဝါမှာ အထွတ်အထိပ် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်လျှင် သူသည် အကာအကွယ်အရှိန်အဝါအဆင့်ကို ကျော်လွန်၍ နောက်ထပ် နယ်ပယ်အသစ်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းရန်ပင် ကြိုးစားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကိုယ်ခံပညာစွမ်းအားများ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာနေသော ဝမ်ကျင်းသည် ကိုယ်တိုင် စစ်မြေပြင်သို့ ဆင်းကာ အသစ်ရရှိထားသော အစွမ်းများကို အပြည့်အဝ စမ်းသပ်ကြည့်လိုသည့် စိတ်လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုစိတ်လှုံ့ဆော်မှုကို သူ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

မိမိတွင် လျှို့ဝှက်ဝှက်ဖဲတစ်ခု ပိုမိုသိမ်းဆည်းထားခြင်းက အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်လှသည်၊ ၎င်းက တစ်စုံတစ်ဦး၏ လုပ်ကြံမှုဘေးမှ သူ့ကို ပိုမိုဘေးကင်းစေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ အခြေအနေများမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ချေ။ ရန်ပြည်နယ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်ကျင်းသည် လောကတစ်ခုလုံးရှိ လူတိုင်း၏ ဘုံရန်သူ ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

နန်းတော်အပါအဝင် မြောက်ဘက်ဒေသတစ်ခုလုံးသည် သူ့ကို ပူးပေါင်းခုခံကြလိမ့်မည်။ ဝမ်မိသားစုမှလွဲ၍ ပင်းပြည်နယ်မှ လီမိသားစုသည်ပင် သူ့ကို ဆန့်ကျင်ဘက် ပြုလာကြပေလိမ့်မည်။

မိသားစုတစ်ခုတည်းက အလွန်အမင်း ကြီးစိုးလာခြင်းသည် လူတိုင်း၏ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုကို မလွဲမသွေ နှိုးဆွပေးလိမ့်မည်။ အခြားအင်အားစုများက လူမိုက်များ မမဟုတ်ကြသရွေ့ ၎င်းတို့သည် မဟာမိတ်များ သေချာပေါက် ဖွဲ့စည်းကြမည်ဖြစ်ပြီး ဝမ်ကျင်းက ၎င်းတို့ကို တစ်စုချင်းစီ လိုက်လံချေမှုန်းမည့်အချိန်ကို ထိုင်စောင့်နေကြမည် မမဟုတ်ပေ။

သူ တွေးတောနေစဉ်အတွင်းမှာပင် ကျန့်နန်စစ်တပ်၏ စစ်အလံတော်တစ်ခု မြို့ရိုးထက်တွင် အခိုင်အမာ စိုက်ထူလိုက်သည်ကို ဝမ်ကျင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝမ်ကျင်း၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်၊ ရွှမ့်ထိုင်မြို့တည်းဟူသော ဆူးငြောင့်ခလုတ်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ဖယ်ရှားရှင်းလင်းပစ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

မြို့ရိုးကြီး ကျဆုံးတော့မည့်အရေးကို မြင်သောအခါ မရိုးနိုင်သော မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ စစ်သူကြီးများသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ကာ ကျန့်နန်စစ်တပ်ကို မြို့ရိုးပေါ်မှ မောင်းထုတ်ရန် လှိုင်းလုံးများအလား ဆက်တိုက် တိုးဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် အကျအဆုံး များပြားခဲ့ရုံသာမက အကြိမ်တိုင်းတွင်လည်း အချည်းနှီးသာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာခဲ့ကြရသည်။

ထိုသူများထဲတွင် ကျန်းဟွေလည်း ပါဝင်သည်။ သူ၏ တောက်ပဆန်းပြားလှသော သံချပ်ကာဝတ်စုံမှာ သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး ရင်ဘတ်ထက်ရှိ နက်ရှိုင်းသော ဓားဒဏ်ရာကြောင့် သံချပ်ကာ အပိုင်းအစများနှင့်အတူ သွေးချင်းချင်းနီနေသော အတွင်းခံအဝတ်အစားကို မြင်တွေ့နေရသည်။

ဤဒဏ်ရာသည် ကျားသံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့ဝင် စစ်သည်တစ်ဦး၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ မိသားစုကိုယ်ရံတော်များက အသက်စွန့်၍ အသည်းအသန် မကယ်တင်ခဲ့ပါက ထိုဓားချက်သည် သူ၏ ဦးခေါင်းကို လွင့်စင်သွားစေမည် ဖြစ်သည်။

မိမိပတ်ပတ်လည်တွင် ပိုမိုများပြားလာသော ကျန့်နန်စစ်သည်များကို ကြည့်ရင်း ဉာဏ်ပညာ သိပ်မထက်မြက်လှသော ကျန်းဟွေပင်လျှင် နောက်ဆုံးဖြစ်လာမည့် နိဂုံးကို ကြိုတင် မြင်ယောင်သွားခဲ့သည်။

လက်နက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေခဲ့သည်။ ဒဏ်ရာအသီးသီး ရရှိထားကြသော ကိုယ်ရံတော်များကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး လက်နက်ကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ရန်သူလူအုပ်ကြီးထဲသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

"သတ်ကြစမ်း"

သူ ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ သေဆုံးရမည်ကို မလိုလားသော်လည်း အရှင်ဖမ်းဆီးခံရပါက ပိုမို၍ အရှက်တကွဲ ဖြစ်ရကာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရမည် ဖြစ်သဖြင့် စောစောစီးစီး သေဆုံးခြင်းကသာ လွတ်မြောက်ရာ လွတ်ကြောင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျန်းဟွေဝတ်ဆင်ထားသော သံချပ်ကာမှာ အလွန် သိသာထင်ရှားလှသဖြင့် ကျန့်နန်စစ်တပ်မှ စစ်သည်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းရရှိသွားပြီး သူ့ထံသို့ အလုအယက် တိုးဝင်လာကြတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရန်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်မှုအတွက် ပေးအပ်မည့် စစ်မှုထမ်းကောင်းဆုလာဘ်များသည် ရန်သူ၏ ရာထူးအဆင့်အတန်းအပေါ် မူတည်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သတ်ဖြတ်လိုက်သည့်သူ၏ အဆင့်အတန်း ပိုမိုမြင့်မားလေ၊ ဆုလာဘ်က ပိုမိုကြီးမားလေ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဟွေ၏ ကိုယ်ရံတော်များသည် ကိုယ်ခံပညာ ကျွမ်းကျင်ကြသော်လည်း စစ်တပ်အတွင်း ခေတ္တရောနှောထည့်သွင်းထားသည့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များကိုမူ အလွယ်တကူ လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ချေ။

မကြာမီပင် သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီး အများမြင်သာအောင် အလံတိုင်ထက်တွင် မြှောက်ပြခြင်း ခံလိုက်ရကာ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းနေပြီဖြစ်သော ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်ကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားစေခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဖူရင်းဟွာသည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ အဝတ်အစားနှင့် သံချပ်ကာကို သပ်ရပ်အောင် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ကာ ခါးရှိ ဓားအိမ်ထဲမှ တောက်ပထက်မြက်လှသော ဓားသွားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက် လှုပ်ခါလိုက်ရင်း ဓားသွားထက်တွင် ထင်ဟပ်နေသော မိမိ၏ ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဖူရင်းဟွာသည် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်တော့သည်။

အတိအကျပင် ထိုအခိုက်အတန့်၌ မြို့တံခါးအောက်ခြေမှ ကျယ်လောင်လှသော ပြိုကျသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်းသာအားရ ကြွေးကြော်သံများနှင့်အတူ မြို့တံခါးကြီး ချိုးဖျက်ခံလိုက်ရလေပြီ။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် ဖိနှိပ်ခြင်းခံထားရသော ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် အောက်ခြေ၌ မြို့တံခါးကို ဖြိုဖျက်နေသည့် ကျန့်နန်စစ်တပ်ကို ဟန့်တားရန် အစွမ်းမရှိတော့သဖြင့် မြို့တံခါး ပြိုလဲပျက်စီးသွားခြင်းမှာ အချိန်ကာလတစ်ခုသာ လိုတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သော် ဖူရင်းဟွာသည် ဓားကို ရှေ့သို့ ဦးတည်ညွှန်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ကို ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်ကာ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေသော စစ်မြေပြင်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

သူ၏ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လှသော စစ်ဗျူဟာကွပ်ကဲမှု စွမ်းရည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏ ကိုယ်ခံပညာစွမ်းအားမှာမူ သာမန်ကာလျှံကာအဆင့်မျှသာ ရှိသည်ဟု ဆိုရပေလိမ့်မည်။

စင်စစ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် သက်သက်ဖြင့်သာဆိုလျှင် သူသည် စစ်တပ်အတွင်းရှိ ကျွမ်းကျင်သော တပ်ကြပ်၊ တပ်မှူးအချို့ကိုပင် အနိုင်တိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူ စစ်မြေပြင်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် စစ်မှုထမ်းကောင်း ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့ကို ရယူလိုကြသော ရေတွက်မရနိုင်သည့် ကျန့်နန်စစ်သည်များသည် သူ့ထံသို့ အလုအယက် ဝိုင်းအုံလာကြတော့သည်။

မကြာမီပင် ဖူရင်းဟွာသည် လူအုပ်ကြီးအတွင်း နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရသည်၊ သေခြင်းတရားကို အလိုရှိသူသည် နောက်ဆုံးတွင် သေခြင်းတရားကိုသာ ရရှိသွားခဲ့တော့သည်။

စစ်သေနာပတိချုပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် စစ်ဦးစီးအလံတော်ကြီး လဲကျသွားသည့်အချိန်တွင် ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်သည်လည်း လုံးဝ ဥဿုံ ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ။

၎င်းတို့တွင် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုစိတ် စိုးစဉ်းမျှ မရှိတော့ဘဲ မိမိတို့၏ သံချပ်ကာများနှင့် လက်နက်များကို လွှင့်ပစ်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အသည်းအသန် ထွက်ပြေးကြတော့သည်။