အခန်း ၃၁၇

အခန်း (၃၁၇)

ရေပြင်တိုက်ပွဲ

ဝမ်ကျင်းသည် ကျန့်နန်စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်၍ ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို ဖောက်ထွက်သိမ်းပိုက်လိုက်သောအခါ၊ မင်ပြည်နယ်၏ ဘုရင်ခံ လန်ရှီးသည်လည်း သူ၏ စစ်မိန့်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ရေတပ်ကို ဦးဆောင်ကာ ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက် ရန်ပြည်နယ်အား ပြင်းထန်စွာ ထိုးစစ်ဆင်ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူပြည်နယ်၏ လန်ယာဝမ်မျိုးနွယ်စုသည်လည်း လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီး သူတို့၏ ဩဇာအာဏာနှင့် ရေတပ်ကို အသုံးပြုကာ မြောက်ဘက်မှ ရန်ပြည်နယ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးကို အရယူခဲ့ကြသည်။

ဤအင်အားစုနှစ်ခု ရှိနေခြင်းကြောင့် ရန်ပြည်နယ်အနေဖြင့် တောင်ဘက်စစ်တပ်၏ ရန်ကို ခုခံကာကွယ်ရန်အတွက် အပြည့်အဝ အာရုံမစိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို ကာကွယ်ရန် ဖိအားများ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ပိုင်ခွမ်းကိုယ်တိုင် စစ်ကူတောင်းခံရန် သွားရောက်ခဲ့သဖြင့် အရှေ့ဘက် ကမ်းရိုးတန်းဒေသများနှင့် လူပြည်နယ်နှင့် ထိစပ်နေသော မြောက်ဘက်နယ်စပ်တို့မှ ခံစစ်အင်အားစုများကို ပြန်လည်ရွှေ့ပြောင်း စေလွှတ်ခဲ့ရသည်။

ဤအခြေအနေက အရှေ့မြောက်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်ရှိ ခံစစ်များကို ယာယီအားဖြင့် အားနည်းပြီး ထိခိုက်လွယ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည်။

လန်ရှီးသည် ဤအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းတစ်ခုအဖြစ် မြင်ခဲ့ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဝမ်ကျင်းထံမှ စစ်မိန့်အတည်ပြုချက်ကို ရရှိပြီးနောက်တွင် ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်ကို ချက်ချင်းပင် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ဝမ်မျိုးနွယ်စုဘက်ကမူ ရေလမ်းနှင့် ကုန်းလမ်း နှစ်ဖက်စလုံးမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလစ်အငိုက် စီးနင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ရန်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးသည် အန္တရာယ်ကြီးစွာဖြင့် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ပြီး ယခင်က တည်ငြိမ်ခဲ့သော ခံစစ်အင်အားစုများသည် ရုတ်တရက် ဟာကွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။

ဤသည်မှာ စစ်ဗျူဟာနှင့် ဘာမျှမဆိုင်ဘဲ သက်သက်မျှသာ ဖြစ်သော ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် အင်အားအစစ်အမှန်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျန့်နန်စစ်တပ်သာ အင်အားမတောင့်တင်းခဲ့ပါက ရွှမ့်ထိုင်မြို့သည် မည်သည့်အခါမျှ ကျဆုံးသွားမည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်တွင် ကျုံးဟိန်း၏ အနောက်ဘက်ဒေသစစ်တပ်၏ အရည်အချင်းထက်ဝက်ခန့်သာ ရှိခဲ့လျှင်ပင် ရွှမ့်ထိုင်မြို့ကို သိမ်းပိုက်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် စစ်ကူပေးရန်အတွက် အခြားခံစစ်နှစ်ခုမှ အင်အားစုများကို ပြန်လည်ရွှေ့ပြောင်းရန် မလို အပ်တော့ဘဲ အခွင့်ကောင်းယူနိုင်မည့် ဟာကွက်များလည်း ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။

မင်ပြည်နယ်ရေတပ်သည် ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်နှင့် စတင်ရင်ဆိုင်ရသည်နှင့်တပြိုင်နက် အသာစီးရရှိခဲ့သည်။

ရေတပ်နှစ်ခုအကြား စစ်သင်္ဘောများနှင့် လက်နက် တပ်ဆင်မှု ကွာခြားချက်မှာ ကြီးကြီးမားမား မရှိလှပေ။ ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်တွင် များပြားလှသော အရင်းအမြစ်များ ရှိသော်လည်း ဝမ်ကျင်း၏ အပြည့်အဝ ပံ့ပိုးကူညီမှုကို ရရှိထားသော မင်ပြည်နယ်ရေတပ်သည်လည်း ထပ်တူပင် ငွေကြေးအင်အား တောင့်တင်းလှသည်။

အမှန်စင်စစ် ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်၏ စစ်သင်္ဘောများကို ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်နေသော စစ်သည်များသည် ပိုမို၍ပင် ကျွမ်းကျင်ကြသေးသည်။

ကုန်းကြောင်းစစ်တပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်သည် အားနည်းခြင်းမရှိပေ။ ကုန်သွယ်ရေးသည် ရန်ပြည်နယ်၏ အဓိက မဏ္ဍိုင်ဖြစ်ပြီး ပင်လယ်ရပ်ခြား ကုန်သွယ်မှုမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်လှသည်။ အကယ်၍ ရေတပ်သာ အားနည်းပါက အခြားသော ပင်လယ်ရေကြောင်း အင်အားကြီးနိုင်ငံများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို မလွဲမသွေ ခံရပေလိမ့်မည်။

ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်သည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၊ အိဇုမိုနှင့် ပင်လယ်ဓားပြများကဲ့သို့သော အင်အားစုများနှင့် မကြာခဏ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသဖြင့် သိသာထင်ရှားသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ရှိပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ရန်ပြည်နယ်၏ ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းများကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ပင်လယ်ပြင်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လှုပ်ရှားခဲ့သော ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်တွင် ထူးချွန်သော ရေတပ်အရာရှိများနှင့် စစ်သည်အမြောက်အမြား ရှိကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် လှိုင်းတံပိုးများနှင့် မရေတွက်နိုင်သော ရေပြင်တိုက်ပွဲများကြားတွင် သွေးနှင့်ချွေးဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသည့် ကြံ့ခိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်များနှင့် ကြွယ်ဝသော တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

ရေလုပ်သားများ၏ အရည်အသွေးပိုင်းတွင်မူ ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်သည် မင်ပြည်နယ်ရေတပ်ထက် ပိုမိုသန်မာသည်။

မင်ပြည်နယ်ရေတပ်မှာမူ အသစ်ဖွဲ့စည်းထားကာ အဖွဲ့ဝင်အများစုမှာ ပင်လယ်နားတွင် ကြီးပြင်းလာပြီး ရေကူးကျွမ်းကျင်ကာ မုန်တိုင်းများကို မကြောက်ရွံ့ကြသော ကမ်းရိုးတန်းကျေးရွာများမှ လူငယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်နှစ်ကျော်ကြာ လေ့ကျင့်မှုက သူတို့အား အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများ လိုအပ်နေသေးသည်။

သို့သော်လည်း နှစ်ဖက်စလုံး ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံချိန်တွင် ရန်ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် သင်္ဘောများ တိုက်မိခြင်းနှင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ခြင်းများအတွင်း တွန့်ဆုတ်ကာ ချုပ်ချယ်မှုများ ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ထပ်တလဲလဲ ဆုတ်ခွာခဲ့ကြသည်။

လန်ရှီးသည် ပင်မသင်္ဘော၏ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း လှိုင်းတံပိုးများကြားသို့ ရံဖန်ရံခါ ကျဆင်းသွားသော ပြန့်ကျဲနေသည့် အလောင်းများနှင့် ပျက်စီးနေသော စစ်သင်္ဘောများကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်ခုံးများအကြားတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်နေခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ဘေးတွင် ရှိနေသော ထွားကျိုင်းကာ တည်ကြည်သော မျက်နှာရှိသည့် အသားညိုညိုနှင့် လူတစ်ဦးထံသို့ လှည့်၍ မေးလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးရှောင်... သင်က ရေပြင်တိုက်ပွဲတွေမှာ အတွေ့အကြုံ အလွန်ကြွယ်ဝတဲ့သူပဲ။ ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်က ဒီလောက်အထိ အားနည်းမနေသင့်ဘူး။ တစ်ခုခု လှည့်ကွက်ရှိနေတာလား"

လန်ရှီးသည် ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်ကို စိတ်ကူးယဉ် ပြိုင်ဘက်တစ်ခုအဖြစ် အမြဲတစေ သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ရေတပ်ကို လေ့ကျင့်ပေးစဉ်က သူသည် ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ခဲ့ပြီး သူတို့နှင့် ပတ်သက်၍ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်ထားခဲ့သည်။ ယခု တိုက်ပွဲအစတွင် ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အနည်းဆုံးအားဖြင့် ပုံမှန်မဟုတ်ဟု ဆိုရပေမည်။

လန်ရှီး မေးမြန်းလိုက်သော ရှောင်ကျီသည် ထိုလှည့်ကွက်ကို ရိပ်မိခဲ့သည်။ သူက လန်ရှီးနှင့် မတူပေ။ လန်ရှီးသည် မင်ပြည်နယ်ရေတပ်ကို တည်ထောင်ရန်နှင့် တည်ဆောက်ရန် တာဝန်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် အမည်ခံ တပ်မှူးဖြစ်သော်လည်း ဒေသဆိုင်ရာ အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် လန်ရှီးတွင် ကိုက်ညီသော ရေပြင်တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံ မရှိချေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရှောင်ကျီသည် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်ကတည်းက စစ်သင်္ဘောများပေါ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့ပြီး မရေတွက်နိုင်သော ရေပြင်တိုက်ပွဲကြီးငယ်များကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

"ဘုရင်ခံလန်... ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်ရဲ့ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်က ပျက်ပြားနေပြီလေ၊ ဒါကြောင့် သူတို့ ခုခံဖို့ အင်အားမရှိတာ သဘာဝပါပဲ"

လန်ရှီး နားမလည်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရှောင်ကျီက ဆက်ပြောခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်တို့နဲ့ မတူဘဲ ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်က ကွဲပြားခြားနားတယ်ဆိုတာ ဘုရင်ခံလန် သိထားလိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့အားလုံးက မင်းသားကြီးရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပြီး သူ့ရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို မျှဝေထမ်းဆောင်ကြတာ ဖြစ်ပေမဲ့ ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်ရဲ့ အများစုကတော့ မတူညီတဲ့ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေကနေ လာကြတာဖြစ်ပြီး အဆင့်ဆင့်ရှိတဲ့ အရာရှိတွေမှာလည်း သူတို့ကို ကျောထောက်နောက်ခံပေးထားတဲ့ မတူညီတဲ့ အရှင်သခင်တွေ ရှိကြတယ်"

"သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ကောင်းမွန်ပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာတော့ သူတို့အားလုံးက ကိုယ့်အင်အားကိုယ် ထိန်းသိမ်းဖို့ပဲ စဉ်းစားနေကြပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ ကြည့်နေကြတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ကို အသက်စွန့်ပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြဘူး"

"ပင်လယ်ပြင်မှာ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်နဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိ ဆုံးရှုံးသွားပြီဆိုရင် ဘယ်တော့မှ အောင်ပွဲမရနိုင်တော့ဘူး"

လန်ရှီးသည် လူအမဟုတ်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့ပြီး ရှောင်ကျီ၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

"စစ်သူကြီးရှောင်... ငါ့ကိုယ်စား မင်းပဲ ကွပ်ကဲလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ ငါတို့ မင်ပြည်နယ် စစ်သည်တွေကို ရေပြင်တိုက်ပွဲ ဘယ်လိုတိုက်ရမလဲဆိုတာ သင်ပေးလိုက်ပါဦး"

ယွီပြည်နယ်ရေတပ်၏ စစ်သူကြီးအနေဖြင့် ရှောင်ကျီသည် မူအားဖြင့် မင်ပြည်နယ်ရေတပ်ကို မကွပ်ကဲနိုင်ပေ။ ပုံမှန်စံနှုန်းများအရ ရာထူးပိုမိုမြင့်မားသော လန်ရှီးကသာ ကွပ်ကဲမှု အာဏာရှိရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ပြည်နယ်နှစ်ခု၏ ရေတပ်များ ပူးပေါင်းလှုပ်ရှားခြင်းသည် ရှောင်ကျီနှင့် သူ၏ရေတပ်၏ ကြွယ်ဝသော တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံကို အသုံးချကာ မင်ပြည်နယ်ရေတပ်ကို သင်ကြားပြသပေးရန်အတွက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ဝမ်ကျင်း၏ စစ်မိန့်ဆိုလိုရင်းကို သူတို့နှစ်ဦးစလုံး သိကြသည်။

ထို့ကြောင့် ရှောင်ကျီသည် ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုဘဲ ကွပ်ကဲမှုအာဏာကို တိုက်ရိုက် လွှဲပြောင်းရယူခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော ရှောင်ကျီသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ တန်ဖိုးနှင့် သစ္စာရှိမှုကို သက်သေပြရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရေပြင်တိုက်ပွဲ အပိုင်းတွင် သူ၏ စွမ်းရည်နှင့် အတွေ့အကြုံ နှစ်ခုစလုံးသည် လန်ရှီးထက် များစွာ သာလွန်သည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

မင်ပြည်နယ်ရေတပ် တည်ထောင်စဉ်က သူ မပါဝင်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ လက်နက်ချပြီး ဝမ်ကျင်း၏ အင်အားစုများနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့ကတည်းက သူသည် မည်သည့် အကျိုးဆောင်မှုကိုမျှ မရရှိသေးသလို သူ၏ စွမ်းရည်များကို ပြသရန်နှင့် သူ၏ သစ္စာရှိမှုကို သက်သေပြရန် အခွင့်အရေး မရရှိခဲ့သေးသောကြောင့် သက်သက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အခွင့်အရေး ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ သူ ဖမ်းဆုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် သူ၏ တစ်သက်တာလုံး ယွဲ့ပြည်နယ်၏ ထိုသေးငယ်သော မြေကွက်လေးထဲတွင်သာ ပိတ်မိနေပြီး ရှေ့ဆက် တိုးတက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ငယ်ရွယ်သေးပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော နေရာသို့ တက်လှမ်းလိုသည့် ရည်မှန်းချက် ရှိကာ ငြိမ်သက်ရပ်တန့်မနေလိုပေ။

လောကကြီး မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေဆဲတွင် အကယ်၍ သူသည် ဤတိုက်ပွဲ၌ နာမည်တစ်လုံး ထူးထူးချွန်ချွန် ရအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်ပါက အခွင့်အရေးများသည် သဘာဝကျစွာပင် ပေါ်ထွက်လာပေလိမ့်မည်။

ထိုအချက်ကို တွေးတောရင်း ရှောင်ကျီ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူရဲကောင်းစိတ်ဓာတ်များ လှုံ့ဆော်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် ထက်မြက်ကာ ပြတ်သားလာခဲ့သည်။

သူ၏ အာရုံစိုက်မှုအားလုံးသည် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် တိုက်မိနေကြသော စစ်သင်္ဘောများပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် စစ်သင်္ဘောများကို မရေတွက်ဘဲ မင်ပြည်နယ် ရေတပ်သား နှစ်ထောင်နှင့် ယွဲ့ပြည်နယ် ရေတပ်သား နှစ်ထောင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်။

ကင်းထောက်များ၏ အစီရင်ခံစာအရ ရန်ပြည်နယ်ရေတပ် အင်အားမှာ ငါးသောင်းကျော် ရှိသည်။ သူတို့ဘက်မှ အရေအတွက်အရ အသာစီးမရသော်လည်း ရှောင်ကျီသည် အောင်ပွဲရရှိရန် ယုံကြည်ချက် အပြည့် ရှိနေခဲ့သည်။

အများစုမှာ တပ်သားသစ်များဖြစ်ကြသည့် မင်ပြည်နယ်ရေတပ်သည် ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ အာရုံလွှဲမှုများကို ပြုလုပ်ကာ စစ်ကူအဖြစ် ဆောင်ရွက်နိုင်ပြီး ယွဲ့ပြည်နယ်ရေတပ်ကမူ ပင်မထိုးစစ်ကို ဦးဆောင်မည် ဖြစ်သည်။

ယွဲ့ပြည်နယ်ရေတပ်မှ စစ်သည်အားလုံးသည် ရှောင်ကျီနှင့်အတူ လက်နက်ချ ဝင်ရောက်လာသူများ ဖြစ်ကြပြီး ကြွယ်ဝသော ရေပြင်တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြကာ အခွင့်အရေးတစ်ခုအတွက် အသက်ရှူအောင့်၍ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

မည်သူက အကျိုးဆောင်မှုများ ပြုလုပ်ပြီး ရာထူးတက်ကာ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို မလိုချင်ဘဲ နေပါမည်နည်း။ သူတို့တွင် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ အခွင့်အရေး ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ သူတို့သည် သေချာပေါက် ဖမ်းဆုပ်ကြပေလိမ့်မည်။

အချက်ပြအလံများ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ 'ယွဲ့' ဟူသော စာလုံးပါရှိသည့် စစ်သင်္ဘောများသည် လှိုင်းတံပိုးများကို ဖြတ်သန်းကာ ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်၏ သင်္ဘောများထံသို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မင်ပြည်နယ်ရေတပ်သည် ယွဲ့ပြည်နယ်ရေတပ်၏ စစ်ဗျူဟာများနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများကို စောင့်ကြည့်ရင်း ဘေးနှစ်ဖက်သို့ ခွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

ပြင်းထန်လှသော ယွဲ့ပြည်နယ်ရေတပ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်သည် သိသိသာသာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ထိုးစစ်ဆင်ရန် အချက်ပြမိန့် ပေးပြီးမကြာမီမှာပင် ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်များပါ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤအခြေအနေက ရှေ့တန်းမှ စစ်သည်များကို စိုးရိမ်ပူပန်ကာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော ကွပ်ကဲမှုစနစ်က ရန်ပြည်နယ်ရေတပ်၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်နှင့် တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်ကို များစွာ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

ရေပြင်တိုက်ပွဲတွင် တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်သည် အထူးသဖြင့် အရေးကြီးလှသည်။ ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းနှစ်ခု ဆုံတွေ့သောအခါ ရဲရင့်သူက အောင်ပွဲရစမြဲ ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ပြင်ထက် ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာဟူ၍ မရှိဘဲ အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်သွားပါက ထွက်ပြေးစရာ နေရာ လုံးဝ မရှိချေ။