အခန်း ၂၂၃
Vol. 22 Ch. 223
အခန်း ၂၂၃ -
“ဒါက တို့ထျန်းသီဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ ဒါကတော့ တို့ထျန်းသီဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်မိန်းပျို။ မင်းတို့ငါးယောက်က ဘာလို့ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ သူတော်စင်မိန်းပျိုကို အရိုအသေမပြုကြသေးတာလဲ။”
ဒိကွန်အသစ် ငါးဦးစလုံးမှာ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် သူတော်စင်မိန်းပျိုတို့၏ ဆွဲဆောင်မှုအောက်တွင် မိန်းမောတွေဝေနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ အကြီးအကဲလီက တိုးညှင်းသောလေသံဖြင့် သတိပေးလိုက်ရတော့သည်။
သူတို့ငါးဦးသည် ထိုစကားကို ကြားမှပင် ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် သူတော်စက်မိန်းပျိုတို့ကို အပြာအယာ အရိုအသေပြုလိုက်ကြသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်ခင်ဗျာ။”
“သူတော်စင်မိန်းပျိုကို ဂါရဝပြုပါတယ်ခင်ဗျာ။”
နှုတ်ဆက်သံများက အနည်းငယ် ဗရဗြဲဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် သူတော်စင်မိန်းပျိုတို့က ထိုအချက်ကို သိပ်ပြီး ဂရုစိုက်ပုံမရချေ။
“ငါက ထျန်းသီဂိုဏ်းရဲ့ လက်ရှိဂိုဏ်းချုပ် ရှောင်ချင်းယွဲ့ ဖြစ်တယ်။ နောင်ကျရင် အားလုံးက ငါ့ကို ဂိုဏ်းချုပ်လို့ပဲ ခေါ်နိုင်တယ်။”
“ငါ့ဘေးက ကောင်မလေးကတော့ နင်ရှန်းအာ လို့ ခေါ်တယ်။ သူမက ထျန်းသီဂိုဏ်းရဲ့ လက်ရှိသူတော်စင်မိန်းပျို ဖြစ်သလို ငါ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော တိုက်ရိုက်တပည့်လည်း ဖြစ်တယ်။ နောင်ကျရင် အားလုံးက သူမကို သူတော်စင်မိန်းပျိုလို့ပဲ ခေါ်ကြပါ။”
ဤသို့ပြောပြီးနောက် ရှောင်ချင်းယွဲ့၏ လှပသောမျက်ဝန်းများက ရှေ့တွင်ရှိသော လူငါးဦးထံသို့ အမြန်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏အကြည့်က ချန်အန်၏ မျက်နှာပေါ်၌ ရပ်တန့်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့ငါးယောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ကြပါ။ ဒီနုပျိုပြီး ချောမောတဲ့ ဒိကွန်ကနေပဲ စလိုက်ကြစို့။”
ချန်အန်မှလွဲ၍ ကျန်သည့် ဒိကွန်လေးဦးစလုံးမှာ အသက်ကြီးရင့်ပုံ ပေါက်နေကြသဖြင့် သူသည် ထူးထူးခြားခြား နုပျိုချောမောနေပြီး ရှောင်ချင်းယွဲ့၏ အာရုံစိုက်မှုကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ချန်အန်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမြန်ပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်နာမည် ချန်အန် ပါ၊တောအုပ်နီရဲ့ ကျင့်ကြံသူဟောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး အသက်က ၂၅၀ ရှိပါပြီ။ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်အဆင့် ၈ ရှိပါတယ်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာမှာ အဆင့် ၃ အဆင့်မြင့်အဆင့် ရောက်ရှိထားပြီး ဒဏ်ရာကုသတဲ့ ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်ရတာ ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။”
သူ၏ မိတ်ဆက်စကားမှာ အလွန်တိုတောင်းလှသည်။ အချက်အလက် အများကြီးကို မချပြရုံသာမက သူ၏ အသက်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကိုပါ တမင်သက်သက် လိမ်ညာပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် အသက်ရှူနှုန်းထိန်းချုပ်သည့် အတတ်ပညာကို နိယာမနယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် မိမိထက် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နယ်ပယ်ကြီး နှစ်ခုမက မြင့်မားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မဟုတ်ပါက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် အရိုးသက်တမ်းကို မည်သူမျှ ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်ချေ။
ရှောင်ချင်းယွဲ့သည် သူ၏ မိတ်ဆက်စကားကို အလွန်သဘောကျသွားသည်။ အသက်၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအဆင့်ကိုသာ အကျဉ်းချုပ် ထည့်သွင်းပြောကြားသွားပြီး ထိုထက်ပို၍ စကားမရှည်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ဘေးတွင်ရှိသော နင်ရှန်းအာမှာမူ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားရသည်။ ချန်အန်က ဤမျှ နုပျိုချောမောနေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ အသက်နှစ်ရာကျော်နေပြီ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိချေ။
ထို့နောက် အနောက်တွင်ရှိသော ဒိကွန်လေးဦးကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆက်လက်မိတ်ဆက်ကြသည်။
“ကျွန်တော်က လင်းတုံး ပါ၊ တောအုပ်နီက လင်းမိသားစုရဲ့ သခင်ကြီးဟောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ အသက်က ၄၇၂ နှစ် ရှိပြီး ရွှေရောင်အတွင်းစွမ်းအင်အမြုတေအဆင့်အဆင့် ၃ ရှိပါတယ်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာမှာ အဆင့် ၃ အခြေခံအဆင့် ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေတဲ့ ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်ရတာ ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။”
“ကျွန်တော်က ကျန်းသီကျိ ပါ၊ လင်းချန်းဟိုင်ဂိုဏ်းရဲ့ ခန်းမဆောင်သခင်ဟောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ အသက် ၄၂၂ နှစ် ရှိပါပြီ။ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုကတော့ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ၉ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာမှာ အဆင့် ၃ အခြေခံအဆင့် ဖြစ်ပြီး အဆိပ်ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်ရတာ ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။”
“ကျွန်တော်က ဟွမ်ရှီ ပါ၊ တောအုပ်နီသံမဏိကျောက်တုံးဂိုဏ်းရဲ့ လက်ရှိခေါင်းဆောင်ရဲ့ အစ်ကိုကြီး ဖြစ်ပါတယ်။ အသက် ၃၉၁ နှစ် ရှိပါပြီ။ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုကတော့ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ၇ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာမှာ အဆင့် ၃ အခြေခံအဆင့် ဖြစ်ပြီး ဒဏ်ရာကုသတဲ့ ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်ရတာ ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။”
“ကျွန်တော်က ဟဲ့ဆန်းဟိုင် ပါ၊ တောအုပ်နီဟဲ့မိသားစုရဲ့ ဧည့်သည်တော် ဆေးဖော်စပ်သူဟောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ အသက် ၃၃၆ နှစ် ရှိပါပြီ။ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုကတော့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ၁ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာမှာ အဆင့် ၃ အခြေခံအဆင့် ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေတဲ့ ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်ရတာ ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။”
ချန်အန်၏ မိတ်ဆက်ပုံကို ကြည့်ပြီးနောက် ဂိုဏ်းချုပ် ရှောင်ချင်းယွဲ့က ကျေနပ်သော အမူအရာ ပြသခဲ့သဖြင့် ကျန်သည့် ဒိကွန်လေးဦးစလုံးသည်လည်း ချန်အန်၏ မိတ်ဆက်ပုံစံအတိုင်း တိုက်ရိုက်လိုက်၍ မိတ်ဆက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ မိတ်ဆက်စကားများအရ လူတိုင်းမှာ အသက်ရာချီ ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ အငယ်ဆုံးသူပင်လျှင် အသက် ၃၃၆ နှစ် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ချန်အန်ထက် အသက် ၄၀ နီးပါး ပိုကြီးနေသည်။ သူတို့၏ အသက်အရွယ်မှာ ပုံမှန်ဖြစ်သော်လည်း ချန်အန်၏ အသက်အရွယ်မှာမူ ပုံမှန်မဟုတ်ချေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာ တိုးတက်ရန်မှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်ရန်ထက် များစွာ ပိုမိုခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၃ ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက် ထိုအတတ်ပညာအပေါ် အချိန်အမြောက်အမြား ပေးဆပ်ကာ လေ့ကျင့်အားထုတ်ခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဤဒိကွန်လေးဦးစလုံးမှာ အဆင့် ၃ ဆေးဖော်စပ်သူများ ဖြစ်လာနိုင်ရန် ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် ဆေးဖော်စပ်သူများ ဖြစ်ခဲ့ကြရသည်။ သို့သော် ပေးဆပ်လိုက်ရသည့် တန်ဖိုးမှာမူ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ များစွာ နောက်ကျကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဒိကွန်ကျန်းနှင့် ဒိကွန်ဟွမ်တို့သည် ကျင့်ကြံမှုတိုးတက်စေသည့် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရာတွင် မကျွမ်းကျင်ကြသဖြင့် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ကျင့်ကြံမှုတိုးတက်စေသည့် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော ဒိကွန်လင်းနှင့် ဒိကွန်ဟဲ့တို့မှာမူ ရွှေရောင်အတွင်းစွမ်းအင်အမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။
“ဒိကွန်ငါးယောက်စလုံးက အလွန် ထူးချွန်ကြပါတယ်။”
“အထူးသဖြင့် ဒိကွန်ချန်ပေါ့... ဒီလောက် အရွယ်ငယ်ငယ်နဲ့ အဆင့် ၃ အဆင့်မြင့် ဆေးဖော်စပ်သူ ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ သူ့ရဲ့ အနာဂတ်က အများကြီး မျှော်လင့်ချက် ရှိပါတယ်။”
“ဒီမှာရှိတဲ့ အားလုံးက နောင်အနာဂတ်မှာ တို့ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းခန်းမကို ပိုပြီး တိုးတက်ခိုင်မာအောင် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်။”
ရှောင်ချင်းယွဲ့က ပြုံးလျက် သုံးသပ်ပြောကြားရင်း ချန်အန်ကို ချီးမွမ်းလိုက်သည်။ ကျန်သည့် ဒိကွန်လေးဦး၏ မျက်နှာတွင်မူ အားကျမနာလိုမှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။
ထို့နောက်တွင် ဂိုဏ်းချုပ် ရှောင်ချင်းယွဲ့သည် ဒိကွန်အသစ်ငါးဦးနှင့် ဆက်လက်စကားပြောဆိုခဲ့ပြီး ထျန်းသီဂိုဏ်း၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာပုံ သမိုင်းကြောင်းကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် သူတို့ကို ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက် မျှဝေပေးခဲ့သည်။
သူတော်စင်မိန်းပျို နင်ရှန်းအာမှာမူ တစ်ချိန်လုံး စကားမပြောခဲ့ချေ။ သူမသည် ရှောင်ချင်းယွဲ့၏ ဘေးတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်ကာ နားထောင်နေခဲ့ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ သူမ၏ အကြည့်တို့က ချန်အန်၏ ချောမွတ်သော မျက်နှာပေါ်သို့ မသိမသာ ဝေ့ဝဲကျရောက်သွားတတ်သည်။
အကြီးအကဲလီမှာမူ ရှောင်ချင်းယွဲ့က လှမ်းခေါ်သည့်အခါမှသာ စကားအနည်းငယ် ထည့်ပြောပြီး ကျန်သည့်အချိန်တွင်မူ စကားအများကြီး မပြောဘဲ အချိန်အားလုံးကို ဂိုဏ်းချုပ်အတွက်သာ သိသာထင်ရှားစွာ ဖယ်ပေးထားခဲ့သည်။
တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ကြိုဆိုပွဲအခမ်းအနားသည် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် သူတော်စင်မိန်းပျိုတို့ ထွက်ခွာသွားခြင်းနှင့်အတူ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ အကြီးအကဲလီသည် အလွန်အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် ဒိကွန်အသစ်များ၏ အခွင့်အရေးနှင့် တာဝန်များကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြပြီးနောက် သူ၏ ဂူဗိမာန်ဆီသို့ သံလျက်စီး၍ ပြန်လည်ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဧည့်ခန်းထဲ၌ ဒိကွန်အသစ်ငါးဦးသာ ထိုင်လျက် ကျန်ရစ်တော့သည်။
“ဒိကွန်ချန်... ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ။ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံရတယ်ဆိုတော့ ခင်ဗျားက နောင်ကျရင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းခန်းမရဲ့ အရေးပါတဲ့ လူကုံထံကြီး ဖြစ်လာမှာ သေချာပါတယ်။”
“ဒိကွန်ချန်... တို့တွေအားလုံးက ဒိကွန်အသစ်တွေပဲလေ၊ နောင်ကျရင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စောင့်ရှောက်ကြရအောင်။”
“ဒါနဲ့... တို့ဂိုဏ်းထဲမှာ စင်္ကြံကျောင်းဆောင်လို့ ခေါ်တဲ့ ခန်းမတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်။ ပိုက်ဆံပေးနိုင်ရင် အဲဒီထဲက အမျိုးသမီးတပည့်တွေနဲ့ ပျော်ပါးလို့ရတယ်တဲ့။ ခင်ဗျားတို့ လေးယောက်စလုံး ဒီည ကျုပ်နဲ့အတူ သွားပြီး အတွေ့အကြုံ ယူကြမလား။”
“ဒိကွန်ကျန်း... ဒီအကြံ အတော်ကောင်းတာပဲ။ ဒီည စင်္ကြံကျောင်းဆောင်ကို သွားကြစို့၊ ကျုပ် အားလုံးကို ဒကာခံမယ်။”
“ဒိကွန်ဟဲ့က သဘောကောင်းလှချည်လား။ ဒီညတော့ ကျုပ်လည်း လိုက်ပြီး အားပေးရမှာပေါ့။”
“ကျုပ်ကိုလည်း ထည့်လိုက်ဦး။”
“ဒိကွန်ချန်... ခင်ဗျားဘက်ကကော ဘယ်လိုလဲ။”
ဒိကွန်များအားလုံးသည် ချန်အန်၏ အလားအလာကို မြင်တွေ့ထားကြသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းဖားယားကာ ရယ်မောနေကြပြီး စင်္ကြံကျောင်းဆောင်သို့ အတူတူသွားခြင်းဖြင့် ဆက်ဆံရေး တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ချင်နေကြသည်။
ချန်အန်သည် သူတို့နှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် အစီအစဉ် မရှိသဖြင့် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှာကာ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
“ဟင်း... ကျုပ်လည်း စင်္ကြံကျောင်းဆောင်ကို သွားပြီး အဲဒီက အမျိုးသမီးတပည့်တွေရဲ့ နူးညံ့မှုကို ခံစားကြည့်ချင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မကောင်းစရာက ကျုပ်ရဲ့ မိန်းမတွေက ဒီလိုကိစ္စမျိုးဆို သိပ်စည်းကမ်းကြီးတာဗျ။ ကျုပ် အဲဒီလို ပျော်ပါးတဲ့နေရာမျိုးတွေကို သွားလို့မရဘူး။”
မည်သူမျှ ယုံကြည်မည်မဟုတ်သော အကြောင်းပြချက်မျိုးကို ပေးခဲ့ပြီးနောက် သူသည် ဒိကွန်လေးဦးကို နှုတ်ဆက်ကာ သံလျက်ကို စီး၍ ပျံသန်းထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။
ခဏအတွင်းမှာပင် ချန်အန်သည် မိမိ၏ ဂူဗိမာန်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဂူဗိမာန်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ဇနီးဖြစ်သူများက နေချင်စဖွယ် အလှဆင်ထားကြသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အထူးပင် ပေါ့ပါးလန်းဆန်းသွားရသည်။
သူက နတ်ဘုရားအာရုံကို ဖြန့်ကျက်၍ စူးစမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ သမီးနှစ်ဦးမှာ အခန်းအသစ်ထဲတွင် အိပ်ပျော်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ကျိယန်သည် ဘေးခန်းတွင် အပြင်းအထန် ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။ ဆောင်ဟွာယင်းနှင့် ဂူရှင်းယွဲ့တို့မှာမူ မျက်နှာချင်းဆိုင်အခန်းတွင် ကျင့်ကြံခြင်းအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။ ဆွေးနွေးသည်ဟု ဆိုသော်လည်း အများစုမှာ ဂူရှင်းယွဲ့က မေးမြန်းပြီး ဆောင်ဟွာယင်းက ပြန်လည်ဖြေကြားနေခြင်း ဖြစ်ရာ ဆရာနှင့် တပည့်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံက ဆက်လက် ပြန့်နှံ့သွားသည်။ မကြာမီတွင် ချန်ယီခဲ့နှင့် ဝမ်ကျိယန်တို့သည် အထဲဘက်ကျသော အခန်းတစ်ခုတွင် အတူတူရှိနေကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ချန်ယီခဲ့သည် ဝမ်ကျိယန်ကို ကိုယ်ဝန်ရှိစဉ်အတွင်း ဇနီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် မည်သို့ ပြုမူရမည်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ သင်ကြားပေးနေခဲ့သည်။
သူမက ကျိုကျိကို ပြောနေသည်မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိစဉ်အတွင်း လင်ယောက်ျားနှင့် အတူမနေနိုင်သော်လည်း အခြားသော နည်းလမ်းများစွာ ရှိသေးကြောင်း... ဖြစ်သည်။
ကျိုကျိသည် အလွန်အလေးအနက် သင်ယူနေသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ ခက်ခဲသော လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို ကြားရသည့်အခါ ရှက်ရွံ့နေခဲ့ပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အမြဲတမ်း နီရဲပူထူနေခဲ့သည်။ သူမသည် ယနေ့ညတွင် အမှန်တကယ်ပင် အမြင်ကျယ်သွားခဲ့ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် ဆောင်ဟွာယင်းအပေါ် အမြင်သစ်တစ်ခု ရရှိသွားခဲ့သည်။
ချန်အန်သည် သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် စိတ်ကူးတစ်ခုဖြင့် မြေလျှိုးအတတ်ကို အသုံးပြုကာ သူတို့နှစ်ဦးရှိရာ အခန်းထဲသို့ မြေကြီးထဲမှ တိုးထွက်ကာ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ဆောင်ဟွာယင်းသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ သင်ကြားပေးနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ချန်အန်က မြေကြီးထဲမှ တိုးထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ပါးနပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ကျိုကျိ... ယောကျာ်း ပြန်လာပြီပဲ။ တို့ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး၊ တို့ ခုနက သင်ပေးလိုက်တဲ့ နည်းလမ်းသစ်တွေကို စမ်းကြည့်ဖို့ မမေ့နဲ့ဦးနော်။”
ဤသို့ပြောပြီးနောက် ဆောင်ဟွာယင်းသည် ပြုံးလျက် ကုတင်ပေါ်မှထကာ အခန်းပြင်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ချန်အန်က သူမ၏အရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်ကာ သွားခွင့်မပြုဘဲ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“ဆရာမဆောင်... ကျောင်းသားတွေကို စာတွေ့ပဲ သင်ပေးလို့ မရဘူးလေ၊ ကိုယ်တိုင် လက်တွေ့ပြသရမယ်။”
“ယောကျာ်း... ကျွန်မ မှားပါပြီ။”
ဆောင်ဟွာယင်းက သနားစဖွယ် အမူအရာဖြင့် အသနားခံလိုက်သည်။ နေ့လယ်ပိုင်းက သူမ ပြောခဲ့သော စကားကြောင့် လင်ယောက်ျားက ကလဲ့စားချေနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်ပြီး နောင်တွင် သူမ ငိုယိုလာသည်အထိ နှိပ်စက်တော့မည်ကို သိနေခဲ့သည်။ ချန်အန်မှာမူ “ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ မာကျောသော စိတ်နှလုံး” ရှိသူဖြစ်ရာ ဇနီးဖြစ်သူကို ပွေ့ချီ၍ ကုတင်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့ပြီး ဤမိသားစုသည် အမျိုးသမီးများ စိုးမိုးသည့် မိသားစုမဟုတ်ဘဲ အမျိုးသားများသာ စိုးမိုးသည့် မိသားစုဖြစ်ကြောင်း သူမကို ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိစေခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဂူဗိမာန်အတွင်း၌...
ဂိုဏ်းချုပ်အနေဖြင့် ရှောင်ချင်းယွဲ့သည် ကျောက်စိမ်းကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက် သူတော်စင်မိန်းပျို နင်ရှန်းအာ၏ ခေါင်းနှိပ်ပေးမှုကို ခံယူနေခဲ့သည်။
“ရှန်းအာ... မင်း ဒိကွန်ချန်ရဲ့ ချောမောတဲ့ မျက်နှာကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတာလား။” ရှောင်ချင်းယွဲ့က အေးအေးလူလူ မေးလိုက်သည်။
နင်ရှန်းအာက ရိုးသားစွာပင် ပြန်ဖြေသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်... ဒိကွန်ချန်က သမီးမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အချောဆုံး ယောကျာ်းပါပဲ။”
“ဒီကိစ္စမှာတော့ ငါလည်း မင်းနဲ့ အတူတူပါပဲ။” ရှောင်ချင်းယွဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။
နင်ရှန်းအာသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားရသည်။ သူမ၏ ဆရာသည် အသက်တစ်ထောင်ကျော်ရှိပြီဖြစ်သော အခြေတည်အဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည်လည်း ဒိကွန်ချန်ကဲ့သို့ ချောမောသော ယောကျာ်းတစ်ယောက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်နေပါသလား။ ဤအချက်က တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပင်။
မဟုတ်သေးပါဘူး... ဒိကွန်ချန်က မယုံနိုင်လောက်အောင်ကို ချောလွန်းနေတာပါ။ နင်ရှန်းအာက စိတ်ထဲတွင် တွေးနေမိသည်။
တပည့်ဖြစ်သူက ပြန်မဖြေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ချင်းယွဲ့က ထပ်မံပြောကြားသည်။
“ရှန်းအာ... ဒိကွန်ချန်က တကယ်ပဲ ချောမောလှပတာ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက သူတော်စက်မိန်းပျိုတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတွက် သူ့အပေါ် ဘယ်လိုစိတ်ကူးမျိုးမှ မရှိရဘူး။”
“ဆရာ... အဲဒါကို ရှင်းပြပေးလို့ ရမလားဟင်။” နင်ရှန်းအာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။
ရှောင်ချင်းယွဲ့က ရှင်းပြသည်။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက ထျန်းသီဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်မိန်းပျိုဖြစ်ပြီး ထျန်းသီဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဆက်ခံသူ ဖြစ်နေလို့ပဲ။ အသက် ၂၀၀ နဲ့ အဆင့် ၃ အဆင့်မြင့် ဆေးဖော်စပ်သူ နေနေသာသာ... အသက် ၂၀၀ နဲ့ အဆင့် ၄ အဆင့်မြင့် ဆေးဖော်စပ်သူ ဖြစ်နေရင်တောင် မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ လုံးဝ မတန်တဆပါဘူး။ မင်း နားလည်ရဲ့လား။”
“သမီး နားလည်ပါပြီ။”
“နားလည်ရုံနဲ့ မရဘူး၊ ဒီစကားတွေကို မင်း စိတ်ထဲ စွဲစွဲမြဲမြဲ မှတ်ထားဖို့ လိုတယ်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းခန်းမက ဒိကွန်ချန်အပေါ် ဘယ်လို ခံစားချက်မျိုးမှ မရှိစေနဲ့။”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ... သမီး မှတ်ထားပါ့မယ်။” နင်ရှန်းအာက လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
ရှောင်ချင်းယွဲ့သည် တပည့်ဖြစ်သူ၏ အဖြေကို အလွန်သဘောကျသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်ပီတိဖြစ်ရသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တော့သည်။
...........................................................