အခန်း ၂၂၅
Vol. 22 Ch. 225
အခန်း ၂၂၅
သူမသည် တစ်နှစ်ပင် ဆက်၍မစောင့်ချေ။ ထို့ကြောင့် သူမက အသနားခံရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
“ယောကျာ်း... သုံးနှစ်က ကြာလွန်းပါတယ်ဗျာ။ ကျွန်မ အဖွားကို သိပ်လွမ်းတာပဲ၊ သုံးနှစ်အထိ မစောင့်နိုင်ဘူး။”
ချန်အန်က သက်ပြင်းချလျက် မတတ်သာသည့်လေသံဖြင့် “အဲဒါတော့ ကိုယ်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူးလေ။ ကိုယ်က သူရဲဘောလည်းကြောင်၊ ကံလည်း သိပ်မကောင်းလှဘူး။ မင်းတို့အိမ်ကို သွားမိလို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် မိဘတွေနဲ့ ရုတ်တရက် တိုးပြီး... ကိုယ့်ကို ရိုက်သတ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”
“ခင်ဗျားက ကျွန်မရဲ့ လင်ယောကျာ်းဖြစ်ပြီး ကျွန်မဝမ်းထဲမှာလည်း ခင်ဗျားရဲ့ သွေးသားကို လွယ်ထားတာလေ။ သူတို့က ဘာလို့ ခင်ဗျားကို ရိုက်သတ်ရမှာလဲ။”
“ဘယ်သူသိမှာလဲ... ကိုယ်က နည်းနည်း သူရဲဘောကြောင်တော့ အဆိုးဆုံးကိုပဲ ကြိုတွေးတတ်တာ အကျင့်ဖြစ်နေလို့ပါ။”
“ယောကျာ်း... ဒါဆိုရင် ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းပဲ အဖွားဆီ ခဏပြန်တွေ့ပါရစေ။ အလွန်ဆုံး တရက်၊ နှစ်ရက်ပဲ ကြာမှာပါ၊ ခင်ဗျားကို ပစ်မထားပါဘူး။”
“မဖြစ်သေးပါဘူး... မင်းက ကိုယ်ဝန်ဆောင်တစ်ယောက်လေ။ ကိုယ်က မင်းကို တစ်ယောက်တည်း ဘယ်လိုလုပ် လွှတ်ရဲမှာလဲ။” ဤသို့ပြောပြီးနောက် ချန်အန်က ဆက်၍ “ဝမ်ကျိယန်... ကိုယ် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ကို ချိုးဖျက်ပြီးမှပဲ မင်းရဲ့အဖွားဆီကို အတူတူသွားကြရအောင်” ဟု အပြတ်ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ... ဒါဆိုလည်း။”
နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ကျိယန်သည် လိုက်လျောရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်ရတော့သည်။ လင်ယောကျာ်းဖြစ်သူက မိမိအပေါ် မယုံကြည်သကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။
ချန်အန်သည် သူမ၏ စိတ်ပျက်မှုကို ရိပ်မိသော်လည်း သူ ဘာမှမတတ်နိုင်ချေ။ သူ ဇနီးသည်များကို ချစ်ပါသလား။ ချစ်ပါသည်။ သို့သော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရေးက ပို၍ အရေးကြီးသည်။ ဇနီးဖြစ်သူတစ်ဦးက တစ်ခုခုလုပ်ချင်သည်ဟု ပြောရုံမျှဖြင့် သူက အန္တရာယ်ဇုန်ထဲသို့ လိုက်ပါသွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။ စိတ်မကောင်းစရာမှာ... လူတိုင်း အန္တရာယ်ကြီးမားလှသော ဤကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အတ္တကြီးသူများကသာ အသက်ပိုရှည်လေ့ရှိကြသည်။
“ယောကျာ်း... ကျွန်မရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာ အဖွားနဲ့ ဆက်သွယ်လို့ရတဲ့ အသံလွှင့်မှော်ကတ်ပြားရှိတယ်။ အဲဒါလေး ထုတ်ပေးလို့ရမလား၊ ကျွန်မ ဘေးကင်းကြောင်း အဖွားကို ပြောချင်လို့ပါ။” မိမိအိမ်သို့ မပြန်နိုင်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကျိယန်က အလျှော့ပေးကာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။
ချန်အန်အနေဖြင့် မိမိ တတ်နိုင်သရွေ့ ဤကဲ့သို့သော တောင်းဆိုချက်အသေးအဖွဲလေးကို သဘာဝကျကျ ဖြည့်ဆည်းပေးမည်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် စိတ်ကူးဖြင့် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဝမ်ကျိယန်၏ အဖွားနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်သော အသံလွှင့်မှော်ကတ်ပြားကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
ဝမ်ကျိယန်သည် ထိုမှော်ကတ်ပြားကို ယူကာ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် သူမ၏ အဖွားထံသို့ အသံလှမ်းလွှင့်လိုက်သည်။
“အဖွား... သမီးပါ။”
အသံထွက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မှော်ကတ်ပြားက တုန်ခါလာပြီး ပူပန်သောကရောက်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ လေသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ဒီကောင်မလေးစုတ်... နင် ဘယ်တွေ လျှောက်သွားနေတာလဲ။”
“ပြီးခဲ့တဲ့ ခြောက်လလုံးလုံး ငါ နင့်ကို ဆက်သွယ်ဖို့ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့တာ။”
“ငါ နင့်အတွက် ဘယ်လောက် စိတ်ပူနေခဲ့ရလဲ နင်သိရဲ့လား။”
သူမ၏လေသံက အလွန်ပြင်းထန်သော်လည်း ဗီဇအရ ညှို့ဓာတ်ပါနေပြီး အလွန်မိန်းမဆန်လှရာ မြေခွေးမိစ္ဆာများ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဝိသေသလက္ခဏာကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပေါ်လွင်စေသည်။
ဝမ်ကျိယန်က လိမ်ညာ၍ “အဖွား... သမီး နေကောင်းပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ ခြောက်လက အသံလွှင့်မှော်ကတ်ပြားမှာ ပြဿနာနည်းနည်းရှိနေလို့ပါ၊ အခုမှ ပြန်ပြင်လိုက်ရတာ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏ အဖွားကလည်း မသင်္ကာမဖြစ်ဘဲ ဆက်၍ ဆူပူနေတော့သည်။ “ကလေး... တို့ မြေခွေးမိစ္ဆာတွေက ယောကျာ်းတွေကို ဆွဲဆောင်တဲ့ အဆိပ်အတောက်တွေပဲ၊ အထူးသဖြင့် နင်လို ရုပ်ရည်မျိုးပေါ့။ နင် ပျောက်သွားတဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ ခြောက်လလုံးလုံး ငါ အိပ်လို့မပျော် စားလို့မဝင် ဖြစ်ခဲ့ရတာ။ နင် ယောကျာ်းတွေရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရပြီး အိပ်ရာပေါ်က ကျွန် ဖြစ်နေမလားလို့ သိပ်ပူခဲ့တာ။”
အဖွားရယ်... အဖွားရဲ့ အဖိုးတန်မြေးမလေးက အခုလည်း အိပ်ရာပေါ်က ကျွန်နဲ့ မထူးပါဘူး။ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ယုတ်မာပြီး အရှက်မရှိတဲ့ လူသားကျင့်ကြံသူ ယောကျာ်းတစ်ယောက်က စားသုံးလိုက်ပြီ၊ ဒါတင်မကဘူး ကလေးတောင် ရနေပြီ... ဝမ်ကျိယန်က စိတ်ထဲကနေ ဝမ်းနည်းပက်လက် တွေးနေမိသော်လည်း နှုတ်ကမူ “အဖွားကလည်း... သမီးက ရွှေရောင်အတွင်းစွမ်းအင်အမြုတေအဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လေ၊ ပြီးတော့ ကာကွယ်ရေးမှော်ပစ္စည်းတွေလည်း အများကြီးရှိတာပဲ အခြေတည်ဝိဉာဥ်ကျင့်ကြံသူတွေကို သွားမစမချင်းတော့ ဘယ်သူမှ သမီးကို ဘာမှလုပ်လို့မရပါဘူး” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
“အေးပါ... အေးပါ... မြေးမလေးက တော်ပါတယ်လို့ အဖွား သိပါတယ်။” ဝမ်ကျိယန် အဖွား၏ စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးလေသံက အသံလွှင့်မှော်ကတ်ပြားမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ် ဘေးတွင်ရှိသော ချန်အန်မှာမူ ပျင်းနေသဖြင့် ဝမ်ကျိယန်၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ သေးငယ်နုနယ်သော ခြေဖဝါးလေးကို ကိုင်တွယ်ကာ ဆော့ကစားနေခဲ့သည်။ ဝမ်ကျိယန်မှာ ယားတတ်သဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံ ညည်းတွားသံလေးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ကြောင်လေး... ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ဘာလို့ ခဏခဏ ညည်းနေရတာလဲ။” ဝမ်ကျိယန်၏ ညည်းသံကို ကြားရသဖြင့် အဖွားဖြစ်သူက နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။
ကျိုကျိသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လန့်ဖျန့်သွားပြီး ချန်အန် ဆက်မဆော့နိုင်စေရန် သူမ၏ ခြေထောက်ကို အမြန်ဆွဲရုပ်လိုက်ရတော့သည်။ သူမက အသံကိုနှိမ့်၍ “အဖွားကလည်း သမီးကို လွမ်းလွန်းလို့ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေတာနေမှာပါ။ သမီး ဘာအသံမှ မပြုမိပါဘူး” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
အဖွား၏လေသံက မသင်္ကာသော်လည်း အများကြီး ဆက်မမေးတော့ဘဲ “ကြောင်လေး... နင် အခု ဘယ်မှာလဲ၊ ငါ့ကို ပြောပြလို့ရမလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
“မရပါဘူး... သမီး ရှိတဲ့နေရာကို ပြောပြလိုက်ရင် အဖွားက သမီးကို လာဖမ်းဦးမှာပဲ။ မပြောပြဘူး။” ဤသို့ပြောသောအခါ သူမ၏ လေသံက အနည်းငယ် ချွဲနွဲ့နေခဲ့သည်။
အတိတ်တုန်းက သူမသည် အိမ်တွင်ရှိစဉ် အကြိမ်ကြိမ် ခိုးထွက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း အကြိမ်တိုင်းတွင် အဖွားဖြစ်သူ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရကာ တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြည့်ခံခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က သူမသည် အိမ်နှင့် အလွန်ဝေးကွာသော ရုဒ်ဝုဒ်တောအုပ်သို့ ထွက်ပြေးလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မိမိရှိသည့်နေရာကို အဖွားအား ပြောပြရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူမ ရှိသည့်နေရာကို မပြောပြခြင်းမှာမူ... ချန်အန်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
မိမိ၏ အဖိုးတန်မြေးမလေးက ဘာမှမပြောပြသဖြင့် အဖွားဖြစ်သူမှာ မတတ်နိုင်တော့ဘဲ “ကြောင်လေး... နင် အပြင်ရောက်နေတာ တစ်နှစ်ရှိပြီ။ ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ” ဟုသာ လျှော့၍ မေးလိုက်ရတော့သည်။
“သမီး လျှောက်လည်လို့ ဝမှ ပြန်လာခဲ့မယ်။”
“ဒါဆို ဘယ်တော့ ဝမှာလဲ။”
“မသိဘူးလေ။”
“ဒီကောင်မလေးစုတ်... နင် ငါ့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ပြီး သတ်မလို့လား။”
“အဖွား... သမီး အလုပ်လေး ရှိသေးလို့။ လောလောဆယ် ဒီလောက်ပဲ ပြောကြရအောင်နော်၊ နောင်ကျရင် အသံလွှင့်မှော်ကတ်ပြားနဲ့ မကြာခဏ ဆက်သွယ်ပါ့မယ်။ သမီးအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ တာ့တာ... အဖွား။”
ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် အဖွားဖြစ်သူနှင့် အသံလွှင့်ခြင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ထိုမှော်ကတ်ပြားကို ချန်အန်ထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်သည်။
ချန်အန်က မှော်ကတ်ပြားကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး “ဒီအသံလွှင့်မှော်ကတ်ပြားကို မင်းဘာသာမင်း သိမ်းမထားဘူးလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
“ယောကျာ်းပဲ သိမ်းထားပေးပါ၊ နောင်ကျရင် သမီး လိုအပ်တဲ့အခါကျမှ ယောကျာ်းဆီက လာယူပါ့မယ်။” ဝမ်ကျိယန်က လိမ္မာပါးနပ်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
မြေခွေးမိစ္ဆာတစ်ဦးအနေဖြင့် ယောကျာ်းများကို မည်သို့ စိတ်ကျေနပ်အောင် ထားရမည်ကို သိရှိခြင်းက သူမ၏ ပင်ကိုယ်ပါရမီ ဖြစ်သည်။ ဤမှော်ကတ်ပြားကို ချန်အန်ထံသို့ အပ်နှံခြင်းက မိမိ၏ သစ္စာရှိမှုကို ပြသခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ချန်အန်၏ မိမိအပေါ် အမြင်ကောင်းကို တိုးပွားစေကာ ဤမိသားစုအတွင်း သူမ၏ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူမသည် အနှစ်သာရသွေးစက် ဖြင့် ချုပ်နှောင်ခြင်းခံထားရပြီး သူ၏ ကလေးကိုပင် လွယ်ထားရပြီဖြစ်ရာ ဤဘဝတွင် သူမအနေဖြင့် လွတ်လပ်ခွင့်ရရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ချေ။
လွတ်လပ်ခွင့်အတွက် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့သည့်အတွက် အခြေအနေကို လက်ခံကာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် နေထိုင်ရုံသာ ရှိတော့သည်။
ဟုတ်တယ်... အနိမ့်ဆုံး ကိုယ်လုပ်တော်အဆင့်ကနေ စပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လှမ်းကာ ဤမိသားစုရဲ့ အိမ်ထောင်ဦးစီး ဖြစ်လာအောင် လုပ်မယ်၊ ပြီးရင် လင်ယောကျာ်းကို ငါ့ခြေဖဝါးအောက်က ဖိနပ်သုတ်ခုံ ဖြစ်စေရမယ်... ကျိုကျိသည် စိတ်ထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော စိတ်ကူးယဉ် အိမ်မက်ကြီးကို မက်နေခဲ့သည်။
ချန်အန်သည် သူမ ဘာတွေးနေသည်ကို မသိသော်လည်း သူမ၏ အပြုအမူကြောင့် စိတ်ထဲတွင် အမှန်တကယ် ပေါ့ပါးသွားခဲ့သည်။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ဤမြေခွေးမလေးကို လုံးဝသိမ်းပိုက် အောင်နိုင်လိုက်ပြီဖြစ်သော ပီတိကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ကျိုကျိ... ဒီမိစ္ဆာအမြုတေကို ယူထားလိုက်ဦး။ မနေ့က မင်းကို ပေးဖို့ မေ့သွားလို့။” ချန်အန်သည် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ရေဓာတ်ပိုင်ဆိုင်သော မြွေကြီးမိစ္ဆာ၏ အမြုတေကို ထုတ်ကာ ဝမ်ကျိယန်၏ လက်ထဲသို့ ကြင်နာစွာ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
ဝမ်ကျိယန်သည် ထိုအမြုတေဆီမှ အေးမြသော စွမ်းအင်များကို အလေးအနက် ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ၎င်းမှာ ချန်အန်နှင့် အတူရှိနေပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားရသော အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်သည်။
လင်ယောက်ျား၏ စကားကို နားထောင်ခြင်းက လင်ယောက်ျားဆီမှ ဆုလာဘ်များ ရရှိနိုင်ကြောင်း သူမ သိသွားခဲ့ပြီ။ ဤအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့် ဝမ်ကျိယန်သည် ချက်ချင်းပင် ချွဲနွဲ့လာခဲ့ပြီး ချန်အန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တက်ကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လေသံဖြင့် “ယောကျာ်း... ကျွန်မ ခင်ဗျားကို စားချင်တယ်-” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
မြေခွေးမလေးက ဤမျှ တက်ကြွနေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်အန်သည်လည်း လူကြီးလူကောင်းယောင် ဆောင်မနေတော့ချေ။ သူ၏ ညာဘက်လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျိုကျိ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားများအားလုံး လွင့်ပျံသွားပြီး ကုတင်ပေါ်သို့ ဖရိုဖရဲ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။
ကျိုကျိ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရမ္မတ်ရေလှိုင်းများ ပြည့်လျှံနေခဲ့ပြီး... သူမသည် ယခင်က ချန်ယီခဲ့ သင်ကြားပေးခဲ့သော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ သူမ၏ ယုတ်မာပြီး အရှက်မရှိသော လော်လည်သည့် လင်ယောက်ျားကို ဆက်လက်၍ ပြုစုယုယနေခဲ့တော့သည်။
..............................................................