အခန်း ၃၇၆

အခန်း (၃၇၆) ရထားမောင်းနှင်သူများကြားမှ စူပါစတား အဲလစ်

၎င်းက နတ်ဆိုး ကတ်ပြား · မာနတရား ၏ စွမ်းအားပင်တည်း။

ယီရှီ ကိုလာ ကုမ္ပဏီ ရုံးခန်းအတွင်းရှိ သေးငယ်သော လေဟာနယ် ပလက်ဖောင်းဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ရဲချီယန်က သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရပ်နားနေသော ကျီးကန်းနတ်ဆိုးကို ပုတ်လိုက်ကာ "သွား... သွား သွား... တခြားတစ်နေရာရာမှာ သွားစားချေ" ဟု ပြောလိုက်လေ၏။

ဤအကောင်က အလွန်အမင်း အစားမက်လွန်းလှပေသည်။ မည်မျှပင် အားနည်းသော တမန်တော်ဖြစ်နေပါစေ ထိုအရာ သေဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျီးကန်းနတ်ဆိုးက နှလုံးသားအသားကို တစ်လုတ်လောက်ဖြစ်ဖြစ် သွားရောက်စားသောက်ရန် ပျံသန်းသွားခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

"အစ်ကိုချီယန် ပြန်လာပြီလား"

"အို... ဟင်... မင်း..."

အသံကြားလိုက်ရသဖြင့် သူက လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။ လက်မောင်းများတွင် ပတ်တီးများ ရစ်ပတ်ထားသော ကျောက်လင်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ရဲချီယန်မှာ မသိစိတ်မှနေ၍ နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိလေ၏။

"နည်းနည်းလေး... ကံဆိုးခြင်း နည်းနည်းလေး ဝင်သွားလို့ပါ... ဟီးဟီး... အစ်ကိုချီယန် အလုပ်အရမ်းရှုပ်နေလားဟင်... ကျွန်မ ထွက်သွားပေးလိုက်ရမလား"

"မင်း ထွက်သွားရင်တောင် မင်းအပေါ်က ကံဆိုးခြင်းတွေက ပျောက်ကွယ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး... နောက်တစ်ကြိမ်ဆီကို ဆက်လက် ကူးစက်သွားမှာပဲ... မင်းရဲ့ ပါရမီက ပြောင်းလဲသွားပြီလေ... ဒါက မင်းကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့တာဆိုတာကို မေ့သွားပြီလား"

"..."

ကျောက်လင်က ခေါင်းငုံ့သွားလေ၏။ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူမက ရဲချီယန်ထက်ပင် ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေကြောင်း သေချာလှပေသည်။

"ငါ့ကို လာပြီး စမ်းသပ်နေစရာ မလိုပါဘူး... မင်းက ငါ့ကို ကူညီပေးခဲ့တာပဲ... မင်းရဲ့ ကံဆိုးခြင်းတွေ မပျောက်ကွယ်သွားခင်အထိ အရင်တုန်းကလိုပဲ မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားမှာပါ"

"အင်း..."

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွား၏။ ပလက်ဖောင်း အတွင်း၌ မည်သည့်အသံမျှ ထွက်ပေါ်မလာတော့ချေ။

ရဲချီယန်က လုပ်ငန်းစဉ်ခုံရှေ့တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ကာ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ရထား ကိုယ်ထည်ကို ဆက်လက် ဖန်တီးနေလိုက်လေသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားမှာတော့ လုံးဝကို ငြိမ်သက်မနေခဲ့ပေ။ မော်ဂျူးကို အောက်ချလိုက်ပြီးနောက် မေးစေ့ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ကာ အတွေးရေယာဉ်ကြော၌ နစ်မျောသွားလေတော့သည်။

"နှမြောစရာပဲ... နတ်ဘုရားတစ်ပါးနဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့တာကို ချက်ချင်း မမှတ်မိလိုက်ဘူး... ဂေါ်ဘလင် နတ်ဘုရား... ပြီးတော့ စက်ယန္တရားတွေကိုပါ ကစားနေတဲ့ အကောင်မျိုးပဲ"

သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေ၏။ ထို့နောက် ဂေါ်ဘလင် သံချပ်ကာအစုံကို ထုတ်ယူကာ ပြန်လည်အသုံးပြုရန်အတွက် လုပ်ငန်းစဉ်ခုံပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

"ဒီ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်က တကယ်ကို ပိုပိုပြီး စည်ကားလာတော့တာပဲ"

ဥယျာဉ်ပွဲတော် စတင်မည့်အချိန်နှင့် လွင်တီးခေါင်ပြင်နှင့် အချိန်စီးဆင်းမှု ထိန်းညှိခြင်း ပြုလုပ်မည့် အချိန်ရောက်ရန် နှစ်ရက်သာ လိုတော့ချေပြီ။

နောက်တစ်နေ့၌ ပြင်ပကမ္ဘာမှ ရထားမောင်းနှင်သူ အမြောက်အမြား လမ်းမများထက်တွင် ပေါ်ထွက်လာကြလေ၏။

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်၏ တတိယမြောက် ရပ်ကွက်ရှိ အကြီးမားဆုံး အားကစားကွင်းကြီး၏ အပြင်ဘက် တစ်ဝိုက်တွင် လူအုပ်ကြီးဖြင့် ကျပ်ညပ်နေချေပြီ။

ရဲချီယန်က အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားရှိ အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်နေကြသော လူအုပ်ကြီးနှင့် သူတို့ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ပုံသဏ္ဌာန် အမျိုးမျိုးရှိသော်လည်း အမည်တစ်ခုတည်းကိုသာ ရေးသားထားသော မီးရောင်စုံ ဆိုင်းဘုတ်များကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"အဲလစ်"

ဤလွင်တီးခေါင်ပြင် ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် စူပါစတားတစ်ယောက်ကို လူအများအပြားက ဤမျှလောက်အထိ အားပေးနေကြသည်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသယောင်ပင်။ သူက ဘေးနားရှိ ပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ရပ်နေသော ကျောက်လင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လိုက်မိချိန်တွင် ပို၍ပင် ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

"မင်းက ဒီ အဲလစ် ကို သိလို့လား"

"သိတာပေါ့... သူက လွင်တီးခေါင်ပြင်မှာ အရမ်းနာမည်ကြီးတဲ့သူလေ... လွင်တီးခေါင်ပြင်ကို မရောက်လာခင်ကတည်းက သူက စူပါစတားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တာလို့ ကောလာဟလတွေ ရှိတယ်"

"သူမဆီမှာ အမည်မသိ ပါရမီတစ်ခု ရှိတယ်လို့လည်း ကြားဖူးတယ်... သူမ သီချင်းဆိုတာကို နားထောင်ပြီးသွားရင် စိတ်စွမ်းအားနဲ့ ကိုယ်ခံစွမ်းအား ပြန်လည်ဖြည့်တင်းတဲ့နှုန်းက အချိန်အတန်ကြာတဲ့အထိ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာတတ်တယ်တဲ့"

ဟင်... အဲဒီလိုမျိုး ပြောစကားတွေတောင် ရှိတာလား။

ရဲချီယန်မှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားလေတော့သည်။ သူက အတွင်းစည်း နေရာဆီသို့ ဝင်ရောက်ရန် လက်မှတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ဝန်ထမ်းများ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် VIP လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေစရာ မလိုဘဲ လူအများအပြား၏ မနာလို အားကျနေသော အကြည့်များကြားမှနေ၍ ပွဲခင်းအတွင်းသို့ စောစီးစွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပေသည်။ ပွဲခင်းက အလွန်တရာ ကျယ်ဝန်းလှ၏။ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် စစ်တလင်းထက်ပင် နှစ်ဆ သို့မဟုတ် သုံးဆခန့် ပိုမိုကြီးမားနေပုံရသည်။ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် လူပေါင်း လေးသောင်းခန့် အနည်းဆုံး ဝင်ဆံ့နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ရထားမောင်းနှင်သူ အရေအတွက်မှာ သူ စိတ်ကူးထားသလောက် မနည်းပါလားဟု ရဲချီယန် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

အကြောင်းရင်းကို စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုပါကလည်း နားလည်ရန် သိပ်မခက်ခဲလှချေ။ ဌာနေလူသားများ။ မြို့တော်များအတွင်း၌ နေထိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ ဘူတာရုံကမ္ဘာများအတွင်း၌ နေထိုင်သည်ဖြစ်စေ။ လူသား ရထားမောင်းနှင်သူများ၏ စဉ်ဆက်မပြတ် တိုးတက်လာမှုများမှတစ်ဆင့် မျိုးစုံသော တည်ရှိမှုများသည် ဤရထားမောင်းနှင်သူ ဟူသော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်လာစေရန် အမြဲတစေ ဆွဲဆောင်ခံကြရပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် သုံးနှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် လူသားသန်းပေါင်း တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်ခန့် လွင်တီးခေါင်ပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြပြီး အဆုံးသတ်တွင် ကျန်ရစ်မည့် အရေအတွက်မှာ အပုံတစ်ထောင်ပုံ တစ်ပုံထက် နည်းပါးနေခဲ့လျှင်တောင် လူပေါင်း တစ်သိန်းကျော် ရှိနေသေးသည်သာ ဖြစ်၏။

"အစ်ကိုကြီး... ဒီမှာ ဒီမှာ"

ဝန်ထမ်း တံဆိပ်တစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားသော ဖုန်းဖုန်းက ပြုံးဖြဲဖြဲလုပ်ကာ ပြေးလာခဲ့လေသည်။

"အစ်ကိုကြီးများ မလာတော့ဘူးလို့ ထင်နေတာ... အို... ဒါက ဘယ်သူလဲ"

"ငါ့နာမည်က ကျောက်လင် ပါ... ဟို... ငါက အစ်ကိုချီယန်ရဲ့ သူငယ်ချင်းပါ"

လက်နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ပတ်တီးများ ရစ်ပတ်ထားသော ကျောက်လင်က နောက်ဆုံးမှ သူငယ်ချင်း ဟူသော စကားလုံးကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ ဘေးနားရှိ ရဲချီယန်ကို မသိစိတ်မှနေ၍ လှမ်းကြည့်လိုက်မိလေ၏။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရချိန်မှသာ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်လေတော့သည်။

"အို... အို... အစ်ကိုကြီးကို လက်မှတ်အပိုတွေ ပေးလိုက်တာ မှန်သွားတာပဲ... ဟီးဟီး... အစ်ကိုကြီး... မမ အဲလစ် ကို တွေ့ဖို့ ကျွန်မနဲ့အတူ နောက်ကွယ်ကို လိုက်သွားမလား... သူက တကယ့် စူပါစတားကြီးလေ သိလား... တကယ်လို့ လက်မှတ်ထိုးပေးတာကို ရလိုက်ရင် အနည်းဆုံး ရထားဒင်္ဂါး သုံးပြားလောက်နဲ့ ရောင်းလို့ရတယ်နော်"

သုံးပြားတဲ့လား။ သိပ်ပြီး တန်ဖိုးရှိလှပုံတော့ မပေါ်ပေ။ ကြည့်ရသည်မှာ နာမည်ကြီးများကို လိုက်အားပေးသည့်တိုင်အောင် လူတိုင်းက တော်တော်လေး ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ကြပုံရလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုကဲ့သို့သော အရာများပေါ်တွင် ငွေကြေးများကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ သုံးစွဲခြင်းက သေလမ်းရှာနေခြင်းနှင့် ဘာမှ ကွာခြားမည် မဟုတ်ပါလော။

ဖုန်းဖုန်း၏ စေတနာကို သူက ငြင်းဆန်လိုက်၏။ ဖျော်ဖြေပွဲ စတင်မည့်အချိန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းရင်း အနားယူရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်လေသည်။

သို့သော် သူက ထိုမျှလောက်အထိ သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်မနေခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောက်လင်က ကံဆိုးခြင်း အခြေအနေ၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သို့တိုင်အောင် ဤလမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် ခဲတုံးခလုတ်တိုက်မိသည့် ဖြစ်ရပ်လေးပင် သူမ၌ ဖြစ်မလာခဲ့ချေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ထိုကျိန်စာသင့် ကံဆိုးခြင်းက ကြီးမားသော အရာတစ်ခုခုကို ဖန်တီးရန် သေချာပေါက် အားယူနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ယနေ့တွင် ဤစူပါစတား ဖျော်ဖြေပွဲထက် ပို၍ ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်မျိုး ရှိနေဦးမည်လား။

"အစ်ကိုချီယန်... ကျွန်မ... ကျွန်မ ထွက်သွားလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်..."

ကျောက်လင်က အလွန်အမင်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ကာ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးက အနည်းငယ် ကွေးကွေးလေးဖြစ်သွားပြီး အမွေးနုတ်ခံထားရသော ယုန်လေးတစ်ကောင်နှင့် အတိအကျ တူညီနေလေတော့သည်။

"ဘယ်သွားမလို့လဲ"

"တစ်နေရာရာကိုပေါ့... ကျွန်မက ဒီလိုဖြစ်နေတာဆိုတော့... တကယ်လို့များ..."

"ဖြစ်လာဖို့ ဖန်လာတဲ့အရာက ဖြစ်လာမှာပါပဲ... မင်းရဲ့ ကံဆိုးခြင်းက မင်းကိုယ်မင်း ပိုပြီး အန္တရာယ်များအောင် လုပ်ပေးရုံသက်သက်ပဲ... မင်း ဒီမှာမရှိဘူးဆိုရင်တောင် ဒီကနေ့ ဖျော်ဖြေပွဲမှာ မတော်တဆမှု တစ်ခုခု ဖြစ်လာခဲ့ရင် အဲဒါက မင်းရဲ့ ကံဆိုးခြင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး"

ကံဆိုးခြင်း နှင့် ကံကောင်းခြင်း။ ၎င်းတို့၏ တည်ရှိမှုက အဖြစ်အပျက်တစ်ခု၏ အကြောင်းရင်းနှင့် ရလဒ်အပေါ်တွင် မည်သည့်အခါမျှ သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ချေ။ ကံဆိုးခြင်းက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းလှသည်ဆိုလျှင်တောင် ၎င်း၏ တည်ရှိနေမှုက အချိန်များစွာတွင် တန်ဖိုးရှိသော သတင်းအချက်အလက်များကို ပေးစွမ်းနိုင်သေး၏။

ကျောက်လင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် စိမ့်ဝင်နေဆဲဖြစ်သော နိမိတ်မကောင်းသည့် အငွေ့အသက်များကို ရဲချီယန်က အကဲခတ် ကြည့်လိုက်လေသည်။ ဤအငွေ့အသက်များမှာ မှေးမှိန်သွားမည့် လက္ခဏာ အနည်းငယ်မျှပင် မပြသသေးချေ။

အချိန်များက ဆက်လက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။

ဧရာမ ပွဲခင်းကြီးအတွင်းသို့ လူပေါင်း သုံးသောင်းကျော် ဝင်ရောက်နေရာယူပြီးသွားချိန်တွင်။ အဲလစ်ကို မြင်တွေ့ရရန်သက်သက်အတွက် နေရာအနှံ့အပြားမှ ရောက်ရှိလာကြသော ရထားမောင်းနှင်သူများက အရာအားလုံး စတင်လာမည့်အချိန်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြချိန်တွင်

ခေါင်းပေါ်ရှိ အတုအယောင် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မီးရှူးမီးပန်းများ၏ အလင်းရောင်များ တောက်ပလာခဲ့ချိန်တွင်မူ လူတိုင်းက အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဆွတ်နေသော ယူနီကွန်းမြင်းပျံတစ်ကောင်က မှော်ဝင် ရတနာရထားလုံးတစ်စီးကို ဆွဲလာကာ ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ကြရ၏။

"ဝိုး"

အားပေးအော်ဟစ်သံများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ စင်မြင့်ပေါ်တွင်လည်း မှော်ပညာ၏ အလင်းရောင်များက ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။ ထူထပ်သော မြူခိုးများက အလုံးလိုက် အခဲလိုက် ထွက်ပေါ်လာကာ ရတနာရထားလုံး၏ ပတ်လည်တွင် အဖြူရောင် မြူခိုးလမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးသွားလေ၏။

ရထားလုံး၏ တံခါးပွင့်သွားလေသည်။ လှပသော ကောင်မလေးတစ်ယောက် အတွင်းမှ လျှောက်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ကြရ၏။ သူမ၏ ပေါ်ထွက်လာမှုက ပွဲခင်းတစ်ခုလုံးကို ပို၍ပင် ပြင်းထန်ပြီး အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်နေသော အားပေးโหဟစ်သံများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေလေတော့သည်။

ထိုအချိန်၌ပင် ရဲချီယန်၏ နားထဲတွင် အသိပေးချက် အသံတစ်ခုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ဆွဲဖွင့်လိုက်ရာ စဉ်ဆက်မပြတ် လင်းလက်နေသော သူငယ်ချင်းစာရင်းပေါ်တွင်။ ရှာယာ၏ အမည်က အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေလေ၏။

【"နင် ဘယ်မှာလဲ... တကယ်လို့ နင်က ဖျော်ဖြေပွဲကျင်းပနေတဲ့ နေရာမှာ ရောက်နေတာဆိုရင် အခုချက်ချင်း ထွက်သွားတော့"】

【"အဲဒီနေရာက တော်တော်လေးကို အန္တရာယ်များလိမ့်မယ်"】

အန္တရာယ်များတယ် ဟုတ်လား။ ဤသည်မှာ ရှာယာက ဤကဲ့သို့သော လေသံမျိုးကို အသုံးပြု၍ သူ့အား သတိပေးလာခြင်း ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရဲချီယန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။ ထောင်သောင်းချီသော ရထားမောင်းနှင်သူများနှင့် ဌာနေလူသားများက ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။ သူတို့အထဲတွင် အစွမ်းထက်မြက်သော တည်ရှိမှုများစွာလည်း ပါဝင်နေကြလေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး၌ပင် ရှာယာလို လူတစ်ယောက်က အန္တရာယ်များလှသည်ဟု သတ်မှတ်ရလောက်သည့် အဖြစ်အပျက်မျိုးဆိုသည်မှာ။ မည်သို့သော အရာမျိုးများ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။