အခန်း ၃၈၀

အခန်း (၃၈၀) အဘိုကာဒို၏ ကစားပွဲနှင့် အကျဉ်းထောင်

တစ်ခုကို ရထားဒင်္ဂါး တစ်ရာ။

အစ်မ ရှာယာ၏ ကုသရေး သကြားလုံးချောင်းမှာ အဆင့် ၈ တစ်ခါသုံးပစ္စည်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်ငြား ယင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် အံတုနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှပြီး ကျိန်စာ ကတ်ပြားများထံမှ ကျိန်စာများကိုပင် ဖယ်ရှားပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ရထားဒင်္ဂါး တစ်ရာတည်းဖြင့် ဤပစ္စည်းကို ဝယ်ယူနိုင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရှင်းလင်းလှ၏။

ဤစျေးနှုန်းက တကယ်ကို တန်လွန်းလှပေသည်။

သူ၏ သိုလှောင်ခန်းထဲမှ ရထားဒင်္ဂါး သုံးရာကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ အစ်မ ရှာယာ၏ ရှေ့တွင် ချထားပေးလိုက်သည်။

ရဲချီယန်က ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျွန်တော်..."

"ရှူး... ဒါက အရောင်းအဝယ်တစ်ခုပဲ၊ လက်ဆောင်မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါကြောင့် ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး"

သူ၏ စကားများ ဖြတ်ပြောခံလိုက်ရလေသည်။

ဆံပင်ရွှေရောင် သီလရှင်က ပြုံးလိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းပေါ်သို့ လက်ညှိုးလေး တစ်ချောင်း တင်လိုက်၏။

သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။ လေထဲတွင် စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်ရာ သန့်စင်သော အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခုက ထိုရထားဒင်္ဂါးများ အားလုံးကို စုပ်ယူသွားလေတော့သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ဒီအကြောင်းတွေ ဆက်မပြောကြတော့ဘူး... အရောင်းအဝယ် ပြီးသွားပြီပဲ... အင်း... အခု နင် ဘယ်မှာ နေနေတာလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြနိုင်မလား"

ရဲချီယန်က အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မပြုခဲ့ချေ။

"ဇုန် ၁၁ ထဲက ယီရှီ ကိုလာ ကုမ္ပဏီ မှာပါ... သိပ်မဝေးပါဘူး... လာကြည့်ချင်သေးလို့လား"

"ယီရှီ ကိုလာ ကုမ္ပဏီ ဟုတ်လား... ယီရှီ... ရင်းနှီးနေသလို အမြဲတမ်း ခံစားနေရတယ်... ထားလိုက်ပါတော့... နင့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရထားပေါ် ပြန်ရောက်သွားရင် သူငယ်ချင်း ချက်ဘောက်စ်ကို သုံးပြီး ငါ့ဆီကို တည်နေရာ ပို့ပေးဖို့ မမေ့နဲ့ဦး... တကယ်လို့ နင် အန္တရာယ် တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံရရင် နင့်ကို လာပြီး ကူညီပေးနိုင်သေးတာပေါ့"

"မလိုပါဘူး"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ကျွန်တော် ဆိုလိုချင်တာက ပြန်ရောက်မှ ပို့ပေးစရာ မလိုပါဘူးလို့ ပြောတာပါ"

သူမ နားမလည်စွာဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။

သူက လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် လေထဲတွင် ပွတ်ဆွဲလိုက်လေသည်။

အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခုက ရဲချီယန်၏ ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဤသည်ကား စနစ် ချိတ်ဆက်ခြင်း မော်ဂျူးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ရထားမောင်းနှင်သူတိုင်းအတွက် သီးသန့်ဖြစ်ပြီး သူတို့တစ်ဦးတည်းသာ မြင်တွေ့နိုင်သော အလင်းမျက်နှာပြင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူက သူငယ်ချင်း မျက်နှာပြင်ကို ဆွဲဖွင့်လိုက်ကာ အစ်မ ရှာယာ၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ယီရှီ ကိုလာ ကုမ္ပဏီ ၏ တည်နေရာကို ပေးပို့လိုက်လေတော့သည်။

"ဒါက... စနစ် ချိတ်ဆက်ခြင်း လား... ဟင်... နင်က ဒီလောက်စောစောစီးစီး ရထားတာလား"

"ရတနာသေတ္တာ တစ်လုံးထဲကနေ ရလိုက်တာပါ... ကံကောင်းသွားလို့ပါ"

တကယ်တမ်း စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုပါက စနစ် ချိတ်ဆက်ခြင်း မော်ဂျူးကို ဖွင့်လှစ်ရရှိခဲ့သော အဆင့် ၅ ရတနာသေတ္တာမှာ သူ၏ ပါရမီကို ပထမဆုံးအကြိမ် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုရတနာသေတ္တာ အတွင်း၌ ဤမော်ဂျူးအပြင် 【ရွှေရောင် အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်မှု ကတ်ပြား】၊ 【အမြဲတမ်း တိကျမှန်ကန်သော အိတ်ဆောင်နာရီ】 နှင့် 【မော်ဂျူး၊ ဘူတာအတွင်း စတင်လည်ပတ်ခြင်း】 တို့လည်း ပါဝင်နေခဲ့သေး၏။

အဆင့် ၅ ရတနာသေတ္တာ တစ်လုံးတည်းအတွက် ဤဆုလာဘ်များကို သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်ပါက အလွန်အမင်း ဇိမ်ကျလွန်းနေသည်ဟု ထင်မှတ်ရပေသည်။

"ရတနာသေတ္တာ ထဲကနေတဲ့လား... ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ... ရတနာသေတ္တာထဲကနေ ဘာမဆို ထွက်လာနိုင်တယ်လေ... ဒါပေမယ့် စနစ် ချိတ်ဆက်ခြင်း လို ရှားပါးတဲ့ မော်ဂျူးမျိုးကတော့ တော်တော်လေးကို ရှားပါးတာပဲ"

အစ်မ ရှာယာက ဆက်လက် မေးမြန်းနေခြင်း မပြုတော့ချေ။

သူမက မေးစေ့ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ထားလိုက်ကာ အခြားလက်တစ်ဖက်က ခွက်ထဲရှိ ကော်ဖီကို လက်ကိုင်ရှည် သံဇွန်းငယ်လေးဖြင့် ညင်သာစွာ မွှေနေလိုက်လေ၏။

သူမ၏ မျက်လုံးများက ရဲချီယန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် စူးစိုက်နေဆဲပင်။

"အစ်မ ရှာယာ... ကျွန်တော့်မျက်နှာပေါ်မှာ ထူးဆန်းတာ တစ်ခုခုများ ရှိနေလို့လား"

"ဖူး... တကယ်လို့များ ထူးဆန်းတာ တစ်ခုခု ရှိနေရင် ငါက နင့်ကို ဖယ်ပေးမှာပေါ့"

အစ်မ ရှာယာက ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားလေတော့သည်။

"ငါ စဉ်းစားနေမိတာက... တကယ်လို့များ နင်က ငါ့ကို မပြောပြချင်တဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုကြောင့် အဲဒီ မီလင်း မြို့တော် ထဲကို ဝင်မလာခဲ့ဘူးဆိုရင် အခုအချိန် ငါ ဘယ်လိုများ ဖြစ်နေမလဲဆိုတာကိုပဲ"

ရဲချီယန်က စဉ်းစားတွေးတောနေဟန် ဖမ်းလိုက်လေ၏။

တကယ်တမ်းလည်း သူ စဉ်းစားနေခဲ့ခြင်းပင်။

ကံကြမ္မာ လမ်းဆုံလမ်းခွက သူ့ကို မတူညီသော ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု အမြဲတမ်း ပေးလေ့ရှိသည်။

အကယ်၍ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူသာ ထို မီလင်း မြို့တော်ကို မရွေးချယ်ခဲ့ဘဲ အခြား ပလက်ဖောင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့မည်ဆိုပါက အရာများစွာ ပြောင်းလဲသွားနိုင်လောက်ပေသည်။

"ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ... အစ်မကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် ပိုပြီး ထူးချွန်တဲ့ ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက်များ ပေါ်လာမလားလို့လေ"

"မှားတယ်"

အစ်မ ရှာယာက သံဇွန်းကို မြှောက်ကာ ရဲချီယန်၏ ပါးစပ်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်လေ၏။

"နင့်ထက် ပိုပြီး ထူးချွန်တဲ့ ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက် ပေါ်လာဖို့ဆိုတာ လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်ဘူး... အတိတ်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် အနာဂတ်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီကိစ္စကို ငါ သေချာပေါက် ပြောရဲတယ်"

သူမ၏ သေချာမှုနှင့် ယုံကြည်ချက်များမှာ ဟန်ဆောင်နေခြင်း လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

"ရဲချီယန်"

သူမက လူငယ်လေး၏ အမည်ကို ရုတ်တရက် ခေါ်လိုက်လေသည်။

"နင်က ငါ စိတ်ကူးလို့တောင် မရနိုင်တဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရောက်ရှိသွားမယ့် အကြီးကျယ်ဆုံးနဲ့ အထူးချွန်ဆုံး ရထားမောင်းနှင်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်ကများ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါနဲ့ လောင်းကြေးထပ်မယ်ဆိုရင် ငါ့မှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးကို ပုံအောပြီး လောင်းရဲတယ်"

"အစ်မက ကျွန်တော့်ကို အဲဒီလောက်တောင် ယုံကြည်နေတာလား... တကယ်လို့ ကျွန်တော်က လမ်းတစ်ဝက်မှာတင် သေသွားခဲ့ရင် အစ်မရဲ့ အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ရဲချီယန်က နောက်တစ်ဝက် တည်တစ်ဝက်ဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း အစ်မ ရှာယာထံမှ ညင်သာသော နှာခေါင်းရှုံ့သံတစ်ခုနှင့် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အောင်ပွဲခံလိုသော အကြည့်များကိုသာ အတုံ့အပြန် ရရှိခဲ့လေ၏။

"မမေ့နဲ့နော်... နင်က ငါ့ကို ချိတ်ပိတ်ခံထားရတာကနေ လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ပေးခဲ့တဲ့လူလေ... အဲဒါကြောင့် နင်က လုံးဝကို အထူးခြားဆုံး လူတစ်ယောက်ပဲ... ငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ငါ ယုံကြည်တယ်"

အစ်မ ရှာယာက သူမ၏ မျက်နှာဖုံးကို ပြန်တပ်လိုက်လေသည်။

သူမက မတ်တတ်ရပ်ကာ ရဲချီယန်ထံသို့ လက်တစ်ဖက် ကမ်းပေးလိုက်၏။

"ဒီနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းမှာ နင် လုပ်စရာ ကိစ္စ တစ်ခုခု ရှိသေးလား... အနားယူချင်သေးလား... ဥပမာပြောရရင်... သီချင်းလေး ဘာလေး ဆိုမလား"

"ကျွန်တော် သီချင်းမဆိုတတ်ဘူး"

"ရပါတယ်... ငါလည်း မဆိုတတ်ပါဘူး"

"ဒါဆိုရင် အဲဒါက..."

ရဲချီယန်၏ စကားများ မဆုံးသေးခင်မှာပင်။

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် အထက်ရှိ အတုအယောင် ကောင်းကင်ကြီးမှာ မူလ ကြည်လင်နေသော အပြာရောင်မှနေ၍ မျက်စိကျိန်းမတတ် အနီရောင်အလင်းများဖြင့် ရုတ်တရက် တောက်ပလာခဲ့လေတော့သည်။

ဤအနီရောင်အလင်းက ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်အထိ ဆက်လက် ပြန့်ကားလာခဲ့၏။

အတုအယောင် ကောင်းကင်ယံ၏ နေရာတိုင်းတွင် ချစ်စရာကောင်းသော အရုပ်ပုံစံ ဦးခေါင်းခွံ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤဦးခေါင်းခွံက ပါးစပ်ကို ဟကာ ယုတ်မာသော ရယ်မောသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

【ဟီးဟီးဟီး... ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ထဲက ငတုံးတွေ... မင်္ဂလာပါ... ငါက အဘိုကာဒိုရဲ့ ဟက်ကာပါ... အခု မင်းတို့အားလုံးကို ကစားပွဲတစ်ခုမှာ ပါဝင်ဆင်နွှဲဖို့ ရိုးသားစွာ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်... ဘယ်လိုသဘောရလဲ】

【သေချာတာပေါ့... တကယ်လို့ မင်းတို့ ရှုံးနိမ့်သွားရင် သေရမယ်... တကယ်လို့ အောင်မြင်သွားရင်တော့... အင်း... ဘာဆုလာဘ်မှ မရှိပါဘူး】

အစ်မ ရှာယာ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် မှောင်မိုက်သွားလေတော့သည်။

သူမ အောက်မချရသေးသော သတ္တုဇွန်းလေးမှာ သူမပင် သတိမထားမိလိုက်ဘဲ လက်ထဲတွင် ပရက်ဇယ် မုန့်တစ်ခုအလား လိမ်ကောက်သွားချေပြီ။

"ဟက်... အဘိုကာဒို... မင်းတို့က အချိန်ရွေးတတ်သားပဲ"

ရဲချီယန်က အလုံးပုံစံ ဖြစ်သွားသော ဇွန်းလေးကို ကြည့်လိုက်ကာ မီလင်း မြို့တော် တွင် အစ်မ ရှာယာ၏ ဘေးပတ်လည်၌ ရှိနေခဲ့ပြီး သူမ၏ စိတ်ကြိုက် ခေါင်းချေမွခံလိုက်ရသော အရုပ်များကို စိတ်ထဲမှ ပြန်လည်အမှတ်ရသွားလေ၏။

ကောင်းကင်ယံရှိ အနီရောင် အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထို ချစ်စရာကောင်းသော အရုပ်ပုံစံ ဦးခေါင်းခွံကြီးက ယုတ်မာစွာ ရယ်မောနေဆဲပင်။

【ကစားပွဲရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက ဘာလဲဆိုတာလား】

【ဟီးဟီး】

【ငါ မပြောပြဘူးလေ】

【ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... မင်းတို့အားလုံး ဒီနေရာမှာ သေလိုက်ကြတော့】

ခွမ်း... ခွမ်း...

အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ အတုအယောင်ပုံရိပ်က ကောင်းကင်ယံတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ထိုအဆောက်အအုံ၏ အတုအယောင်ပုံရိပ်က တဖြည်းဖြည်း ခိုင်မာလာကာ ကြီးမားသော ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းသွားလေတော့သည်။

"...ကျစ်"

အစ်မ ရှာယာက သူမ၏ လက်ထဲရှိ သံလုံးကို ဒေါသတကြီး ပစ်ချလိုက်လေ၏။

သူမ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အေးစက်မှုများက တဖြည်းဖြည်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

"တကယ်ကို ဒုက္ခပေးတာပဲ... ရဲချီယန်... နင့်ရဲ့ ရထားက ဘယ်မှာလဲ"

"အစ်မက ကျွန်တော့်ကို ထွက်သွားစေချင်တာလား"

အစ်မ ရှာယာက အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါက အကျဉ်းထောင်ပဲ... ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ရဲ့ အကျဉ်းထောင်လေ... အဲဒီအထဲမှာ အကျဉ်းချခံထားရတဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ရထားမောင်းနှင်သူ တွေ အားလုံးက ရထားအဆင့် ၃၀ အထက်မှာ ရှိကြပြီး စနစ် ချိတ်ဆက်ခြင်း ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြတယ်"

"ငါ့ရဲ့ ရန်သူတစ်ယောက်က ဒီထဲမှာ အကျဉ်းချခံထားရတယ်... ငါ သူမကို သတ်ချင်တယ်... ဒါပေမယ့် ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာကို ငါ မသိဘူး... အဲဒါကြောင့်... တကယ်လို့ နင့်မှာ ယုံကြည်မှုမရှိဘူးဆိုရင် ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားလိုက်ပါ... ဒါမှမဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ ပုန်းနေဖို့ နေရာတစ်နေရာ ရှာထားလိုက်"

အကျဉ်းထောင် ဟုတ်လား။

ရဲချီယန်၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားလေ၏။

တစ်နည်းအားဖြင့် နတ်ဆိုး ကတ်ပြား ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ထို ထောင်မှူးက ဒီထဲမှာ ရှိနေတယ်ပေါ့လေ။

မဟုတ်သေးဘူး။

ဒါမှမဟုတ်... အပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ လူတွေထဲက တစ်ယောက်များလား။

လူများက ထိုအဆောက်အအုံထဲမှ အဆက်မပြတ် ပြေးထွက်လာနေကြလေသည်။

သူတို့က အရာအားလုံးကို အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်နေကြ၏။

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် တစ်ခုလုံးက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရထားမောင်းနှင်သူ များကြားမှ စစ်ပွဲတစ်ခုအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားလေတော့သည်။

"ယုံကြည်မှု ဟုတ်လား"

ရဲချီယန်က အစ်မ ရှာယာနှင့် တီနာ တို့ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်များကို ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားလေ၏။

"လီဆက်... ဒီလူတွေက ငါ့ထက် ဘယ်လောက်တောင် ပိုသန်မာမယ်လို့ မင်း ထင်လဲ"

ကောင်မလေးတစ်ယောက်နှင့် တူညီသော စက်ယန္တရား အစေခံကောင်မလေးက မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်လိုက်လေသည်။

"သခင်... သခင်က ရှုံးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"