အခန်း ၈၀

အခန်း ၈၀

"ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန် ဖြစ်နိုင်တယ် ထင်တယ်"

ဇူဂယ်မင်း၏ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သံကြားတွင် ပန်ရှောင်ဖုန်းနှင့် မူရုံဆူဆူတို့ တိတ်ဆိတ်စွာ သဘောတူလိုက်ကြသည်။

သူတို့အနားတွင် ဒဏ်ရာရထားသော သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ဂေါင်တုန်းဂိုဏ်းမှ တပည့်ဖြစ်သူ အွန်းဘန်မှာ အလောင်းများကဲ့သို့ လဲလျောင်းနေကြသည်။

“ဟီဘေး ပန်မိသားစု၊ မူရုံမိသားစု၊ ပြီးတော့ အခု ဇူဂယ်မိသားစုပါလား...”

ဟွမ်ဟာဂိုဏ်း တပည့်များကို ဦးဆောင်ကာ တောအုပ်ထဲတွင် လှည့်လည်နေသော ဂျူးဆောဘီသည် နောက်ဆုံးတွင် ငါးကြီးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိလိုက်သည်။

သူသည် မဟာမိသားစုကြီး ငါးခုထဲမှ သုံးခု၏ မျိုးဆက်သစ် အရည်အချင်းရှင်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

ဂျူးဆောဘီသည် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သိုင်းလောက မဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ သူသူတောင်းစားဂိုဏ်းတို့ လှုပ်ရှားနေပြီ။ မသိရတဲ့ ဓားသမားတွေလည်း ပေါ်လာပြီ။ အချိန်မရှိတော့ဘူး။ ဒီကောင်လေးတွေကို အမြန်သတ်ပြီး ပြန်မှဖြစ်မယ်။

အောင်မြင်မှုကို အမြန်ဆုံး ဖော်ဆောင်ရမည့် ဂျူးဆောဘီအဖို့ ဤမျိုးဆက်သစ်များကို အမြန်ဆုံး သတ်ဖြတ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် လိုအပ်နေသည်။

အမိန့်ရရှိသွားသော ဟွမ်ဟာဂိုဏ်းသားများ တိုက်ခိုက်ရန် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြသည်။

မျိုးဆက်သစ် ခုနစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ရန် လူပေါင်း သုံးဆယ်ကျော်က ဝင်ရောက်လာကြခြင်းပင်။

သို့သော် မဟာမိသားစုကြီးများမှာ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်သည့် သူများမဟုတ်ပေ။

ပန်ရှောင်ဖုန်းနှင့် မူရုံဆူဆူမှာ ပြင်းထန်စွာ ခုခံတိုက်ခိုက်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အားဖြင့် ပြင်းထန်သော ပန်ရှောင်ဖုန်း၏ ဓားမှာ ရှေ့မှ ပိတ်ဆို့ထားပြီး မူရုံဆူဆူက မြန်ဆန်ပေါ့ပါးသော ဓားပညာဖြင့် နောက်ကွယ်မှ အကူအညီပေးသည်။

ထို့ပြင် ဇူဂယ်မင်းမှာလည်း ဓားငယ်များဖြင့် ပစ်ပေါက်ကာ ရန်သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ဟန့်တားထားသည်။

သိုင်းသမားသုံးယောက်သာ ရှိသော်လည်း လူပေါင်း သုံးဆယ်ကျော်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ခဲ့သည်။

“အကြီးအကဲတို့ ရှေ့တိုးကြ”

“ဟုတ်ကဲ့"

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ အမိန့်ကြောင့် စောင့်ဆိုင်းနေသော အကြီးအကဲနှစ်ယောက် ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။

သူတို့ ပေါ်လာသည်နှင့် ပန်ရှောင်ဖုန်းနှင့် မူရုံဆူဆူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အရိပ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

“အစစ်အမှန်တွေ ပေါ်လာပြီပဲ"

“ခင်ဗျားတို့နဲ့အတူ နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲကို တိုက်ခိုက်ရတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်"

“ဟားဟား... ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ သခင်လေးဂျင်သာ ရှိနေရင်...”

ဇူဂယ်မင်း၏ ရေရွတ်သံကြားတွင် မူရုံဆူဆူက ဓားကို ပြန်ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောသည်။

“သူ မရှိတာပဲ တော်သေးတယ်။ သခင်လေးဂျင်က ကျွန်မတို့ရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ပါ။ ဒီလိုနေရာမှာ ကျွန်မတို့နဲ့အတူ သေသွားလို့ မဖြစ်ဘူး"

“အဲဒီလို ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

“ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

မူရုံဆူဆူ၏ မေးခွန်းကြောင့် ဇူဂယ်မင်းမှာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အားမလိုအားမရ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ကျွန်မတို့ကို တစ်ခဏချင်းနဲ့ အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ ကျောက်ရေကန်က မိစ္ဆာကို မှတ်မိလား”

“ဘယ်လိုလုပ် မေ့နိုင်ပါ့မလဲ”

“အဲဒီတုန်းက အဲဒီမိစ္ဆာကို အနိုင်ယူသွားတာက... တခြားသူ မဟုတ်ဘူး...”

ဝူး

ဘယ်နေရာမှန်း မသိသော နေရာမှ ပျံသန်းလာသည့် ဓားပျံနှစ်လက်သည် မူရုံဆူဆူနှင့် ပန်ရှောင်ဖုန်းကို ပစ်မှတ်ထားနေသည့် ဟွမ်ဟာဂိုဏ်း အကြီးအကဲနှစ်ယောက်ကို ရည်ရွယ်၍ ပျံသန်းလာသည်။

"ဟပ်"

အကြီးအကဲများက ဓားဖြင့် ပြန်ခုခံလိုက်သော်လည်း တွန်းကန်အားကို မခုခံနိုင်ဘဲ နောက်သို့ ငါးလှမ်းခန့် ဆုတ်ယုတ်သွားကြရသည်။

"သန်မာလိုက်တာ..."

သူတို့ ရှုံးနိမ့်သွားပြီကို သိလိုက်ရသော အကြီးအကဲနှစ်ယောက်မှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

မကြာမီပင် ဓားပျံလေးလက်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပျံသန်းလာပြီး ဟွမ်ဟာဂိုဏ်းသားများကို စတင် သတ်ဖြတ်တော့သည်။

"ဘ….ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ..."

ရှုပ်ထွေးသွားသော သူတို့သုံးယောက်သည် ဓားပျံများ လာရာအရပ်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ သစ်ပင်ထူထပ်သော နေရာကြားမှ ဂျင်ဆိုဟွန်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သခင်လေးဂျင်"

ဇူဂယ်မင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"အဆင်ပြေရဲ့လား"

"အခုလောလောဆယ်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့အခြေအနေက မကောင်းဘူး"

ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် ဇူဂယ်မင်း ညွှန်ပြရာတွင် ဒဏ်ရာရပြီး လဲကျနေသည့် သိုင်းပညာရှင်များကို မြင်လိုက်ရသည်။ ချက်ချင်း သေဆုံးခြင်းမှ ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့အားလုံးမှာ သေလုနီးပါး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားကြသည်။

အချိန်မရှိတော့ကြောင်း သိလိုက်သော ဂျင်ဆိုဟွန်းက ဓားပျံများကို ပြန်သိမ်းရင်း ပြောသည်။

"အခုတော့ ဒဏ်ရာရထားတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေကို ဟိုတောင်ထိပ်ကို ရွှေ့လိုက်ပါ။ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကလူတွေ အဲဒီမှာ ရှိတယ်"

"သခင်လေးဂျင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ"

မူရုံဆူဆူ၏ မေးခွန်းကြောင့် ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် ဓားပျံကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အဲဒီကောင်တွေကို ရှင်းလိုက်မယ်"

"တစ်ယောက်တည်း မလုပ်ပါနဲ့ သူတို့က တစ်ရာကျော်ရှိတယ်"

သူမ ပြောသည့်အတိုင်း ဟွမ်ဟာဂိုဏ်းတွင် လူတစ်ရာကျော် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ အထူးသဖြင့် အကြီးအကဲနှစ်ယောက်မှာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်စွာဖြင့် အချိန်မရွေး ဝင်ရောက်လာရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

"ကျွန်တော် လိုအပ်ရင် ပြေးမှာပါ။ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်တဲ့အရာ တစ်ခုရှိရင် အဲဒါ ပြေးတာပဲ"

"ဒါဆို ကျွန်မ ခင်ဗျားနဲ့အတူ နေမယ်"

မူရုံဆူဆူက ဂျင်ဆိုဟွန်းဘေးတွင် ပုခုံးချင်းယှဉ်၍ ရပ်လိုက်သည်။

"သခင်လေးပန် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အားကိုးတယ် ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ထက် ပိုကြီးပြီး ပိုသန်မာတော့ လူတွေကို ပိုသယ်နိုင်မယ်။ အမြန်လုပ်ပါ"

"အေး သူတို့ကို ရွှေ့ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်"

ပန်ရှောင်ဖုန်းနှင့် ဇူဂယ်မင်းမှာ ဒဏ်ရာရသူများကို တောင်ထိပ်သို့ ရွှေ့ရန် စတင် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

ဓားကို ပြန်ဆုပ်ကိုင်ကာ အသက်ရှူနေသည့် မူရုံဆူဆူက အံ့ဩဖွယ် အပြုံးတစ်ခုကို ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်တွေကို သခင်လေးဂျင်နဲ့အတူ ကုန်ဆုံးရလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး"

"ဘာလို့ သေမယ့်သူလို ပြောနေတာလဲ"

"ဘာ... အဲဒါ..."

"ကျွန်မတို့ မသေရဘူး"

ဂျင်ဆိုဟွန်းက ဓားပျံထဲသို့ အတွင်းအားများ ထည့်သွင်းရင်း ပြောသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အိပ်မက်က ကျန်းကျန်းမာမာနဲ့ အသက်ရှည်ရှည် နေသွားဖို့မို့လို့။ အခု သေလို့မဖြစ်ဘူး"

သူမသည် ဂျင်ဆိုဟွန်းက စိတ်သက်သာရာ ရစေရန် ပြောနေသည်ဟုသာ ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ အမှန်တကယ် ပြောနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရန် အချိန်အကြာကြီး မယူလိုက်ရပေ။

"အို... ဘုရားရေ..."

မူရုံဆူဆူ သူမ မြင်တွေ့နေရသည့် အရာကို မယုံနိုင်ပေ။

ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ကို ရည်ညွှန်းသည့် စကားလုံးမျှသာ ဖြစ်သော ထိုစာသားကို လက်တွေ့ အကောင်အထည် ဖော်ပြလိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်စွာဖြင့် ဝင်ရောက်လာသော အကြီးအကဲနှစ်ယောက်မှာ ဓားပျံခြောက်လက်၏ လက်ချက်ဖြင့် ရင်ဘတ်ပေါက်ကာ သေဆုံးသွားကြသည်။

သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်သော တစ်ကြောင်းတည်း ခွဲထုတ်သည့် လျှပ်စီးက သူတို့၏ နှလုံးသားကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ခြင်းပင်။

မကြာမီပင် ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ ဓားပျံများကို ပစ်လွှတ်ပြီး ပြန်ယူကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝင်ရောက်လာသော ဟွမ်ဟာဂိုဏ်းသားများကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ကာ သတ်ဖြတ်နေသည်။

အလောင်းအရေအတွက် များလာသည်နှင့်အမျှ ဂျူးဆောဘီ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။

"ဘ….ဘာဖြစ်တာလဲ အဲဒီကောင်လေးက ဘယ်သူလဲ"

ဓားပျံပညာကို အသုံးပြုကာ ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ ဟွမ်ဟာဂိုဏ်းသားများကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ ဂိုဏ်းသား အရေအတွက် လျော့နည်းသွားသည်နှင့်အမျှ ဂျူးဆောဘီ၏ စိတ်များလည်း ဗလာဖြစ်သွားသည်။

ဂိုဏ်းတစ်ခုဆိုသည်မှာ လူများရှိမှသာ ပြည့်စုံပြီး ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည်ပင်။

ဟွမ်ဟာဂိုဏ်းအတွက်လည်း အတူတူပင်။

"ဆ….ဆုတ်ခွာ ထွက်ပြေးကြ အားလုံး ပြေးကြ"

အခုတော့ ဂျူးဆောဘီတွင် အောင်မြင်မှု ရယူလိုစိတ် မရှိတော့ပေ။

ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်ရန် တပည့်တစ်ယောက်ကိုမဆို အသက်ရှင်အောင် ကယ်တင်မှ ဖြစ်မည်။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ပြိုလဲသွားသည်နှင့်အမျှ ဟွမ်ဟာဂိုဏ်း၏ စည်းလုံးမှုမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပြိုကွဲသွားသည်။

"အား"

"ပြေးကြ"

"သူက ဘီလူးပဲ ဘီလူးပဲ"

တစ်ချိန်က မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အဓိက တိုင်တစ်တိုင်အဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့ပြီး ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် မုန်းတီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ဟွမ်ဟာဂိုဏ်းသားတို့မှာ သေခြင်းတရားမှ လွတ်မြောက်ရန် ဓားများကိုပင် စွန့်ပစ်ကာ ထွက်ပြေးကြသည်။

ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာမူ ထွက်ပြေးသွားသော ဟွမ်ဟာဂိုဏ်းသားများကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေခြင်း မရှိပေ။

"ဟူး... ဟူး... ငါ အတွင်းအားက ပြန်မပြည့်သေးဘူးလား"

ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် အတွင်းအား ကုန်ခန်းသွားသဖြင့် ဓားပျံများကို ကိုယ်တိုင် လိုက်ကောက်ယူနေရသည်။

မူရုံဆူဆူမှာ ဂျင်ဆိုဟွန်းကို ငေးမောကြည့်နေမိသည်။

"ခုနက ဘာတွေဖြစ်သွားတာလဲ"

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"အဲလေ..."

စဉ်းစားကြည့်လိုက်ဦး။

သူမ သတိမထားမိလိုက်လောက်အောင်ပင် သဘာဝကျနေခဲ့သော်လည်း ဂျင်ဆိုဟွန်း ဝတ်ထားသော သိုင်းဝတ်ရုံမှာ အနီရောင် ဖြစ်နေသည်။

သွေးစွန်းပြီး အနီရောင် ဖြစ်သွားသည်ကို နောက်ကျမှ သတိထားမိလိုက်သော မူရုံဆူဆူမှာ ကြက်သီးပင် ထသွားသည်။

သူ တိုက်ပွဲ ဘယ်နှစ်ခုလောက်တောင် ဝင်ခဲ့ရတာလဲ။

ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော မူရုံဆူဆူမှာ တွေဝေသွားသည်။

"နေပါဦး ဒါဆို ကျောက်ရေကန်က မိစ္ဆာကို အနိုင်ယူခဲ့တာက... အဲဒါ... သခင်လေးဂျင်လား"

"ဟုတ်တယ်။ သူက အဲလောက်တောင် သန်မာတဲ့ကောင် မဟုတ်ပါဘူး"

သူ အဲလောက်တောင် မသန်ဘူးတဲ့လား။

ကျောက်ရေကန်၏ မိစ္ဆာဆိုသည်မှာ မဟာမိသားစုကြီး ငါးခုမှ မျိုးဆက်သစ် အရည်အချင်းရှင်များကို တစ်ယောက်တည်းဖြင့် ကစားသွားနိုင်သည့် သန်မာသူဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော သန်မာသူက အဲလောက်တောင် မသန်ဘူးဟု ပြောလိုက်ခြင်းပင်။

မူရုံဆူဆူသည် ဂျင်ဆိုဟွန်း ဘာကြောင့် ထိုသို့ ပြောခဲ့သလဲဆိုတာကို နားလည်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ရန်သူ တစ်ရာကျော်ကို အနိုင်ယူခဲ့တာလေ။ သူက ဘယ်လောက်တောင် သန်မာနေတာလဲ။

ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ သူမ အတိုင်းအတာဖြင့် မခန့်မှန်းနိုင်သော သန်မာသူတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ နီရဲလာသည်။

"ဘာလို့ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းကို ဖုံးကွယ်ထားတာလဲ"

"ဖုံးကွယ်ထားရလောက်တဲ့ အရည်အချင်းလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ အဲဒါက အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာမှာ စိုးလို့လား"

မူရုံဆူဆူသည် ဂျင်ဆိုဟွန်းကို နားလည်ရန် ကြိုးစားခြင်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

သူက ရှန်ရှီးပြည်နယ်မှာ အပျင်းဆုံး လူမိုက်လို့ ပြောကြတာ... ကောလဟာလတွေကိုတော့ မယုံသင့်ဘူး။

ဟွမ်ဟာဂိုဏ်းမှ သေဆုံးနေသော သိုင်းသမားများကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည့် မူရုံဆူဆူက သူမ၏ ဓားကို အိမ်ပြန်သွင်းလိုက်ရင်း ပြောသည်။

"အခု သွားကြမလား"

"သိုင်းပညာရှင်စုစုပေါင်း ၁၀၁ ယောက်ထဲက သေဆုံးသူ ၂၂ ယောက်ပါ။ ၁၅ ယောက်က ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီး ၃၁ ယောက်ကတော့ ဒဏ်ရာ အနည်းငယ် ရထားပါတယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ ဘာဒဏ်ရာမှ မရှိပါဘူး"

"သိုင်းပညာရှင်တွေကို တိုက်ခိုက်တဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေကော"

"အလောင်း ၄၀၀ ကျော် တွေ့ရှိထားပြီး ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ထွက်ပြေးနေတဲ့ သိုင်းသမား ၂၂၀ ကိုလည်း ဖမ်းမိထားပါတယ်။ အဖြူရောင်ဓားတပ်ဖွဲ့က ကျန်နေတဲ့သူတွေကို လိုက်လံရှင်းလင်းနေတဲ့အတွက် သေဆုံးသူနဲ့ ဖမ်းဆီးရမိသူ အရေအတွက် ပိုတိုးလာနိုင်ပါတယ်"

ပိုင်အန်းဂီသည် သူ၏ မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

သတင်းပို့နေသော သူတောင်းစား ဂိုဏ်းသားက သက်ပြင်းချသံနှင့်အတူ ပြောသည်။

"ဒါဟာ အံ့ဖွယ်တစ်ခုလို့ပဲ ပြောရမယ့် ရလဒ်ပါပဲ"

"အဲဒီလိုပဲ ထင်ပါတယ်"

ရန်သူပေါင်း ၈၀၀ ကျော်က အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်လာခြင်းပင်။

သို့သော် သေဆုံးသွားသည့် မျိုးဆက်သစ် အရည်အချင်းရှင် အရေအတွက်မှာ ၂၂ ယောက်သာ ရှိသည်။ သိုင်းပညာရှင် ၁၀၁ ယောက်လုံး သေဆုံးနိုင်သည့် အခြေအနေမျိုးတွင်မှ အနည်းငယ်သာ သေဆုံးခဲ့ခြင်းပင်။

"အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ သိုင်းပညာရှင် အများစုက ဟွာရှန်ဂိုဏ်းမှ တပည့် အိုဆောဟွာဆိုတဲ့ သိုင်းသမားရဲ့ အကူအညီကို ရခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ သူမက မျက်စိနဲ့တောင် မမြင်နိုင်တဲ့ အရှိန်နဲ့ ရန်သူတွေကို နှိမ်နင်းခဲ့တာတဲ့"

"အိုဆောဟွာ"

ပိုင်အန်းဂီသည် အိုဆောဟွာ ဆိုသည်မှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း အပြာရောင်နဂါး တာအိုကျောင်း၏ မှတ်တမ်းများမှတစ်ဆင့် သိရှိထားသည်။

သူမ၏ အရည်အချင်းမှာ ထူးချွန်သော်လည်း လက်တွေ့ အခြေအနေများနှင့် သက်သေခံချက်များအရ သူမ ပြသခဲ့သည့် အောင်မြင်မှုမှာ သူမ၏ အဆင့်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။

"အိုဆောဟွာနဲ့ အဖွဲ့တူတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ"

"သူ့နာမည်က ဂျင်ဆိုဟွန်းပါ။ ရှန်ရှီပြည်နယ်က ဂျင်မိသားစုရဲ့ သားဦးပါ။ ထူးခြားချက်တစ်ခုကတော့... သူက ဓားပျံသူရဲကောင်းဆီမှာ သိုင်းပညာကို ၆ နှစ်လောက် သင်ယူခဲ့ရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်"

"၆ နှစ်ပဲလား"

၆ နှစ်ဆိုသည်မှာ ကြာသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အတွက်မူ အလွန်တိုတောင်းသော ကာလဖြစ်သည်။

အတွင်းအား ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို သင်ယူရန်ပင် အနည်းဆုံး ၁၀ နှစ် ကြာသည်။

လက်နက်ကိုင်နည်းလမ်းကိုပါ ပေါင်းထည့်မည်ဆိုလျှင် စစ်မှန်သော သိုင်းသမားတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် ဆရာတစ်ယောက်ထံတွင် နှစ် ၂၀ လောက် အချိန်ပေးရသည်။

ဓားပျံသူရဲကောင်းနဲ့ ဂျင်မိသားစုကြားက ရင်းနှီးမှုက ရှေးတည်းက နာမည်ကြီးတယ်။ သူက သူ့တပည့်ကို ဓားပျံပညာ သင်ပေးလိုက်တာလား

ပိုင်အန်းဂီ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သေဆုံးသွားသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများ၏ သေဆုံးရသည့် အကြောင်းရင်းကြောင့်ပင်။

"သူတို့က နှလုံးသား ဒါမှမဟုတ် လည်ပင်းမှာ အပေါက်တွေ ဖြစ်ပြီး သေဆုံးသွားကြတာ..."

"သက်သေအချို့ရဲ့ အဆိုအရ ဓားငယ်ထက် ပိုရှည်ပြီး ဓားရှည်ထက် ပိုတိုတဲ့ လက်နက်တစ်ခု ပျံသန်းလာတယ်လို့ ပြောပါတယ်"

ပိုင်အန်းဂီ၏ စိုးရိမ်မှုမှာ ခဏသာ ဖြစ်သည်။

"ဓားပျံ"

"ဓားပျံဆိုတာ ဓားပျံသူရဲကောင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လက်နက် မဟုတ်ဘူးလား"

"ဟုတ်ပါတယ်။ ဓားပျံပညာကို တီထွင်သူက အကြီးအကဲကန်ပါ။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ တပည့်က ဂျင်ဆိုဟွန်းပါ"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဂျင်ဆိုဟွန်းဆိုတာ သူ့မိသားစုထဲမှာတောင် ပျင်းရိတဲ့ သခင်လေးလို့ ခေါ်ရလောက်အောင် ပျင်းတဲ့သူ၊ တာအိုကျောင်းမှာလည်း သူ့ရဲ့ အကဲဖြတ်မှုက အလွန် ညံ့ဖျင်းတဲ့သူလေ"

"ဗီထယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ အကြီးအကဲ"

"ဘာကို ယုံရမှန်း မသိတဲ့အခါ အခြေအနေကိုပဲ ယုံရမယ်။ ဓားပျံသူရဲကောင်းက တပည့် မရှိတာ ကြာပြီ။ ဒါပေမဲ့ ပျင်းရိတဲ့ သခင်လေးဆိုတဲ့ ဘွဲ့ကို ရထားတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို တပည့်ခံလိုက်တယ်ဆိုရင် အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခု ရှိရမယ်။ ဂျင်ဆိုဟွန်းအကြောင်း အချက်အလက်တွေ စုဆောင်းပါ"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဗီထယ်ကို အမိန့်ပေးပြီးနောက် ပိုင်အန်းဂီမှာ သက်ပြင်းရှည် တစ်ချက်ချကာ ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။

"ဘယ်လို အကြောင်းပြချက် ပေးရမလဲ မသိတော့ဘူး"

အဖြူရောင်ဓားတပ်ဖွဲ့၏ တိတ်ဆိတ်မှုကြောင့် ကြိုတင်မမျှော်လင့်ထားသော ထိခိုက်နစ်နာမှုများ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ရိတ်သိမ်းမှု မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ပိုင်အန်းဂီသည် သူသူတောင်းစားဂိုဏ်းသားများ ပေးပို့သော မြေပုံများကို စုစည်းကာ စားပွဲခုံပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။

မြေပုံများ စုစည်းလိုက်သောအခါ ဧရာမ မြေပုံကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုမြေပုံကို ကြည့်နေရင်း ပိုင်အန်းဂီမှာ စုတ်တံကို ယူကာ မြားချက်တစ်ခု ဆွဲလိုက်တော့သည်။

"လူ ၈၀၀ ထွက်သွားပြီး ၂၀ လောက်ပဲ သတ်နိုင်တယ်ဆိုတာ... အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ"

မူယုံ ဒေါသ မထွက်သလို စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းလည်း မရှိပေ။

သူသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်လာနေသော သတင်းများကိုသာ စိတ်ထဲတွင် စုစည်းနေသည်။

"ဂျင်ဆိုဟွန်း မင်းပဲလား"

သူသည် မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အရည်အချင်းမရှိမှုကို အပြစ်မတင်ပေ။ လူ ၅၀၀ နီးပါး သွေးမြေကျခဲ့ပြီး မျိုးဆက်သစ်များကို ၂၀ ခန့်သာ သတ်နိုင်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းကိုသာ စဉ်းစားနေသည်။ ရလဒ်တိုင်းတွင် ဖြစ်စဉ်နှင့် အကြောင်းရင်း ရှိသည်။

မူယုံသည် ဤမျှော်လင့်မထားသော ရလဒ်ကို ဖန်တီးပေးလိုက်သည့် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေသည်။

"လက်ဆယ်ချောင်းရှိတဲ့ သွေးတစ္ဆေရဲ့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းပဲ"

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများအားလုံးက တူညီသော စကားကို ပြောကြသည်။ လက်ဆယ်ချောင်းရှိသော သွေးတစ္ဆေ ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ တပည့်က ဓားပျံ ၁၀ လက်ဖြင့် မြင်သမျှကို အကုန်သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

"မာဆောင်ဝန်... မင်းက ဘာကြောင့် အဲဒီကောင်လေးအကြောင်းကို ကြိုသိနေတာလဲဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့ မင်း ဘာကြောင့် စိတ်ဝင်စားနေလဲဆိုတာတော့ ငါသိတယ်"

မူယုံမှာ အသံမထွက်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲဒီကောင်လေးက အနာဂတ်မှာ ခိုင်မာတဲ့ သိုင်းလောကကို ထောက်ပံ့ပေးမယ့် အကြီးဆုံး သစ်ပင်ကြီးအဖြစ် ကြီးထွားလာလိမ့်မယ်"

မိစ္ဆာလမ်းစဉ် မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွက် အလွန် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမယ့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သော်လည်း မူယုံမှာ ဝမ်းသာနေသည်။

"ငါ အခုတော့ အဓိက အမြတ်အစွန်းကြီးကို လက်ထဲ ရောက်အောင် ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ..."

"နောက်ဆိုရင် ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်သွားမယ့် သစ်ပင်ကြီး ဖြစ်လာမယ့် ကောင်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာကောင်ပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့အတွက်တော့ အရေးမကြီးဘူး။ အဲဒီလို ကြီးထွားမလာခင် အပင်ပေါက်ဘဝမှာတင် ငါ့ခြေဖဝါးအောက်မှာ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေသွားအောင် နင်းချေပစ်ဖို့ပဲ လိုတယ်..."